Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργος Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 7930/09, 11 Ιανουαρίου 2010

(2)του Ν.29/77) και η δεύτερη κατοχή της εν λόγω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα (άρθρα 5

(1)(β) και 6

(3)του Ν.29/77). Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα στις 5.6.09 η ΥΚΑΝ έλαβε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος στις 4.6.09 είχε παραλάβει ποσότητα κοκαΐνης από τη Λεμεσό με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Βάσει των πληροφοριών ο κατηγορούμενος διακινείτο με το αυτοκίνητο KVA 495. Στις 5.6.09 και περί ώρα 21.00 μ.μ. εντοπίστηκε το εν λόγω αυτοκίνητο με οδηγό άλλο πρόσωπο και συνοδηγό τον κατηγορούμενο. Αφού ανεκόπη, ερευνήθηκε το όχημα και οι επιβαίνοντες χωρίς να εντοπιστεί ο,τιδήποτε το ύποπτο. Ακολούθησε όμως έρευνα στο σπίτι του κατηγορούμενου όπου εντοπίστηκαν:

1. i)Ένα τεμάχιο άσπρης συμπαγούς ουσίας μέσα σε νάυλον διαφανές σακκουλάκι, που έμοιαζε με κοκαΐνη βάρους περίπου 21 γραμμαρίων.
2. ii)Πέντε μπλε νάυλον σακκουλάκια με άσπρη σκόνη που έμοιαζε με κοκαΐνη, βάρους περίπου 5 γραμμαρίων. iii) Μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη ουσίας που έμοιαζε με κοκαΐνη.
3. iv)Ένα νάυλον σακκουλάκι με άσπρη σκόνη, βάρους περίπου 5 γραμμαρίων. Ακολούθησε η σύλληψη του κατηγορούμενου ο οποίος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε ότι επρόκειτο για κοκαΐνη και απολογήθηκε. Στη συνέχεια διενεργήθηκαν και επιστημονικές εξετάσεις από το Γενικό Χημείο του Κράτους οι οποίες επιβεβαίωσαν ότι στα πιο πάνω σακκουλάκια υπήρχε κοκαΐνη συνολικού βάρους 24.6644 γραμμάρια. Κατόπιν αιτήματος του κατηγορούμενου και της σύμφωνης γνώμης της Κατηγορούσας Αρχής λαμβάνονται υπόψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής δύο ακόμα υποθέσεις με Αριθμό Μητρώου Σ.11/09 και Σ.14/09 τα γεγονότα των οποίων έχουν ως εξής: Σ.11/09 Στις 16.1.09 και μετά από σχετικές πληροφορίες μέλη της ΥΚΑΝ ερεύνησαν βάσει δικαστικού εντάλματος όχημα που ανήκε στον κατηγορούμενο και το οποίο ήταν σταθμευμένο έξω από νυκτερινό κέντρο στη Λακατάμεια. Εντός του αυτοκινήτου εντοπίστηκε κοκαΐνη βάρους 21 γρ., καθώς και €1500. Συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος ο οποίος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε ότι ήταν κοκαΐνη και ότι του ανήκε. Σ.14/09 Στις 18.1.09 και περί ώρα 19.30 μ.μ. λήφθηκε πληροφορία στην ΥΚΑΝ ότι στην περιοχή Δημοτικού Πάρκου Αθαλάσσας, παρά το φυτώριο Αθαλάσσας, πάνω σε τσιμεντένιο περιτοίχισμα του φυτωρίου, υπήρχε ύποπτο αντικείμενο χρώματος άσπρου το οποίο ήταν περιτυλιγμένο με διαφανή κολλητική ταινία και πιθανόν ήταν ναρκωτικά. Όταν αργότερα εντοπίστηκε από την ΥΚΑΝ διαπιστώθηκε ότι περιείχε άσπρη σκόνη η οποία έμοιαζε με κοκαΐνη. Ως εκ τούτου τέθηκε υπό παρακολούθηση και περί ώρα 22.05 μ.μ. θεάθηκε το αυτοκίνητο ΚΗΚ284 να κατευθύνεται από το Γ. Ν. Λευκωσίας προς το φυτώριο και να σταθμεύει σε απόσταση 20 μ. από το αντικείμενο αυτό. Αφού ο οδηγός μίλησε για λίγο στο τηλέφωνο έφυγε χωρίς να εξέλθει. Στις 22.20 μ.μ. έγινε η ίδια προσέγγιση από το ίδιο αυτοκίνητο, το οποίο στάθμευσε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, ο οδηγός του κατέβηκε, πλησίασε στο σημείο και άγγιξε με το δεξί του χέρι το αντικείμενο που ήταν στο περιτοίχισμα. Επενέβησαν τότε τα μέλη της ΥΚΑΝ και όταν επέστησαν την προσοχή στο νόμο το πρόσωπο αυτό απάντησε: "εστείλαν με να δω αν εν δαμαί", εννοώντας το αντικείμενο που ήταν στο περιτοίχισμα. Σε μεταγενέστερη κατάθεση του εξήγησε ότι πήγε στο σημείο μετά από υπόδειξη του κατηγορούμενου. Οι επιστημονικές εξετάσεις κατέδειξαν ότι επρόκειτο για κοκαΐνη βάρους 24 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε και στις δύο αυτές υποθέσεις. Νομική πτυχή Η προβλεπόμενη στο νόμο ποινή αποτελεί τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο να επιμετρήσει την ποινή. Για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή πρόστιμο, ενώ για την κατοχή του με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα προβλέπεται ισόβια φυλάκιση ή πρόστιμο. Σημειώνεται βεβαίως πως όταν τα αδικήματα εκδικάζονται συνοπτικώς - όπως στην παρούσα περίπτωση - η μέγιστη ποινή που μπορεί να επιβληθεί είναι αυτή των 5 ετών ή πρόστιμο μέχρι και €85.430 που είναι και το όριο της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίιου (βλ. υπ. Chafari V. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ.442). Τα αδικήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά έχουν από πολύ παλιά χαρακτηριστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ως κοινωνική μάστιγα, η οποία έχει προσλάβει διεθνείς διαστάσεις. Τα ναρκωτικά αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον στο οποίο κινείται (Σίμκαση V. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ.22). Στην υπ. Choli V. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ.30 λέχθηκε πως τα Δικαστήρια επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών, δεδομένου ότι αυτά πλήττουν - και συχνά ανεπανόρθωτα - την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Έτσι ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Στην υπ. Μιχαήλ V. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ.577 επισημάνθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με την ανύψωση των ποινών. Το στοιχείο της αποτροπής είναι εκείνο που χαρακτηρίζει συνήθως τις ποινές για αυτού του είδους τα εγκλήματα (υπ. Afrougi V. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ.174). Επανειλημμένως έχει τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο πως γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών και ότι στην περίπτωση των εμπόρων η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη, εφόσον αυτοί αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής (υπ. Παγιαβλάς V. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ.240) και για αυτούς είναι δύσκολο να εντοπιστούν ερείσματα μετριασμού (βλ. υπ. Jokarbozorgi V. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ.726). Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος βρέθηκε να έχει στο σπίτι του 24 γρ. κοκαΐνης περίπου, μέρος της οποίας ήταν τοποθετημένο σε πέντε σακκουλάκια συνολικού βάρους 5 γρ., έτοιμα προς διάθεση σε άλλα πρόσωπα, ενώ στον ίδιο χώρο εντοπίστηκε και ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κοκαΐνης επ' αυτής. Δεν υπάρχει αμφιβολία για τη δράση του κατηγορούμενου. Όπως εντίμως έχει παραδεχθεί κατείχε τη συγκεκριμένη ποσότητα με σκοπό διάθεσης της σε άλλα πρόσωπα. Δεν έχει αμφισβητηθεί πως ο κατηγορούμενος ήταν και ο ίδιος χρήστης ναρκωτικών κατά την επίδικη περίοδο, ότι μπλέχθηκε στην κατάσταση αυτή για να αντιμετωπίσει την εμπλοκή του μεγαλύτερου του αδελφού στα ναρκωτικά καθώς και ότι δεν προμήθευσε ναρκωτικά με σκοπό το κέρδος. Διευκρινίστηκε πως αυτό δεν αναιρεί την παραδοχή του ότι κατείχε τα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Θεωρώ πως με τα πιο πάνω δεν αναιρείται όντως η παραδοχή και πως εν πάση περιπτώσει δεν προβάλλεται καμιά εισήγηση ότι τα ναρκωτικά θα δίδοντο άνευ ανταλλάγματος σε άλλα πρόσωπα. Θα ήταν εκτός κάθε λογικής να υποστηριχθεί ότι τέτοιες ποσότητες κοκαΐνης διαμοιράζοντο δωρεάν. Εκλαμβάνω πως εκείνο που ήθελε να τονίσει ο ευπαίδευτος συνήγορος του ήταν ότι δεν είχε ο ίδιος ο κατηγορούμενος ως σκοπό το κέρδος και ότι αναγκάστηκε να προβαίνει στις ενέργειες αυτές λόγω της ανάμιξης του μεγαλύτερου αδελφού. Αυτό δεν διαφοροποιεί την υπόθεση όσον αφορά τη σοβαρότητα και τα αποτελέσματα της δράσης του κατηγορούμενου. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Salaryand

(2003)2 Α.Α.Δ.541: "Δε διακρίνουμε ουσιαστική διαφορά μεταξύ του ρόλου των δύο συγκατηγορουμένων στην προώθηση του κακού, από το οποίο ο νομοθέτης απέβλεψε να προστατέψει την κοινωνία εκτεινόμενη στο παγκόσμιο. Κατ' ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος. ................................ Έχει λεχθεί - και μπορεί να το επαναλάβουμε - ότι αυστηρή τιμωρία ατόμων που ενέχονται στη χρήση ναρκωτικών, όλως ιδιαίτερα των εμπόρων ναρκωτικών και των συνεργών τους, αποτελεί στοιχειώδη άμυνα της κοινωνίας και πράξη συμβάλλουσα στην παγκόσμια εκστρατεία καταπολέμησης και, ει δυνατόν, εκρίζωσης του κακού, που έχει, επανειλημμένα, χαρακτηριστεί ως η "μάστιγα των ναρκωτικών"". Πέραν της βασικής υπόθεσης ο κατηγορούμενος βρέθηκε και σε δύο άλλες περιπτώσεις, σε διάστημα μάλιστα 3 ημερών μεταξύ τους και λίγους μήνες πριν τη βασική υπόθεση να έχει στην κατοχή του ίδιες περίπου ποσότητες κοκαΐνης γεγονός που καταδεικνύει την αποφασιστικότητα του, την σταθερή εμμονή του στην ανάμιξη με τα ναρκωτικά και προφανώς επιβαρύνει τη θέση του. Η ανάγκη λοιπόν για αυστηρή και αποτρεπτική ποινή είναι δεδομένη και αναμφισβήτητη. Σχετικά πρόσφατα το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπ. Inloo V. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 225/07 ημερ. 27.6.08 επικύρωσε ποινές φυλάκισης 3 και 4 ετών για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 27 γρ. οπίου (Τάξης Α), σε πρόσωπο που είχε παραδεχθεί την κατοχή και χρήση αλλά αρνήθηκε τον σκοπό προμήθειας (και το οποίο καταδικάστηκε μετά από ακρόαση). Παρά ταύτα το Δικαστήριο έχει πάντοτε και την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις ιδιαίτερες συνθήκες του δράστη και της υπόθεσης. Στα πλαίσια αυτά έχω υπόψιν καταρχάς το λευκό μητρώο του κατηγορούμενου το οποίο του δίδει το δικαίωμα να έχει καλύτερη απαίτηση για επιείκεια, αφού δείχνει τη συμμόρφωση του με τους νόμους πριν το επίδικο πρώτο εξάμηνο του 2009. Η άμεση ομολογία του στην Αστυνομία και η μετέπειτα παραδοχή του στο δικαστήριο είναι στοιχεία που επίσης λαμβάνονται υπόψιν αφού μεταξύ άλλων διευκόλυναν την εξιχνίαση και διέσωσαν πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα. Πλην όμως πρέπει να λεχθεί πως υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης και ιδίως λόγω της ύπαρξης ισχυρής μαρτυρίας εις βάρος του κατηγορούμενου η παραδοχή αυτή έχει μειωμένη σημασία (υπ. Mohamet V. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 295 και Inloo, ανωτέρω). Το γεγονός ότι επηρεάστηκε από τον μεγαλύτερο αδελφό του είναι στοιχείο που επίσης συνεκτιμάται (βάσει του άρθρου 30

(4)(β)(ii)) του Ν.29/77), αλλά και πάλιν πρέπει να τονιστεί πως και ο ίδιος δεν ήταν κάποιος ανήλικος, ούτε είχε μειωμένη ικανότητα αντίληψης, οπότε και το στοιχείο αυτό έχει κάπως μειωμένη σημασία. Δίδω ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι την περίοδο εκείνη υπήρξε και ο ίδιος χρήστης ναρκωτικών και κυρίως στο γεγονός ότι σήμερα έχει πλέον απεξαρτηθεί (άρθρο 30

(4)(β)(iv) του Ν.29/77). Όσον αφορά τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του έχω υπόψιν πως είναι 28 ετών, παιδί τυφλών και διαζευγμένων γονιών. Κατέχει δίπλωμα Ρωσσικής Φιλολογίας. Μετά τις σπουδές του στη Ρωσσία είχε συνάψει και γάμο εκεί. Έχει ένα παιδί πέντε χρονών. Ο γάμος όμως διαλύθηκε αργότερα ακριβώς λόγω και της εμπλοκής του με τα ναρκωτικά. Μετά την απεξάρτηση του εξασφάλισε εργασία από την οποία έχει εισόδημα €1076 μηνιαίως και εξ αυτού καταβάλλει €300 διατροφή σήμερα. Έχει αναζητήσει και βρίσκεται υπό την καθοδήγηση ιερέα-πνευματικού, ο οποίος σε σχετική βεβαίωση τον χαρακτηρίζει ευαίσθητο, ακέραιο, φιλότιμο, πολύ εργατικό και ότι αξίζει προσοχής, κατανόησης και επιείκειας. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία πρέπει να πω ότι προσμετρούν και λαμβάνονται υπόψιν, με την παρατήρηση όμως ότι σε σοβαρά αδικήματα όπου επιβάλλεται αυστηρή και αποτρεπτική ποινή οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας (υπ. Παναγιώτου V. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ.540). Οι δε επιπτώσεις τυχόν φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορούμενου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, αλλά δεν είναι όμως αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεν έχω καμιά αμφιβολία πως η μόνη κατάλληλη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Κρίνω κατάλληλες και επιβάλλω: Στην 1η κατηγορία 1 χρόνο φυλάκιση. Στην 2η κατηγορία 2,5 χρόνια φυλάκιση. Οι ποινές να συντρέχουν μεταξύ τους. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψιν οι υποθέσεις με Α.Μ.Σ.11/09 και Α.Μ.Σ.14/09. Δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την αναστολή των ποινών φυλάκισης. Όλοι οι σχετικοί παράγοντες έχουν ληφθεί υπόψιν κατά την επιμέτρηση. Τα έξοδα €15 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια και στους τρεις φακέλους κατάσχονται προς καταστροφή από την Αστυνομία. (Υπ.) ........... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /E.X. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο