Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργος Κασαρτζιάν, Ποιν. Υπ. 7711/09, 18 Ιανουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 7711/09 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Γιώργος Κασαρτζιάν Ημερομηνία: 18 Ιανουαρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ναθαναήλ. Για Κατηγορούμενο: κ. Ευθυμίου. Κατηγορούμενος παρών. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε τέσσερεις κατηγορίες που αφορούν:
- Επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη (Π.Κ.243).
- Κακόβουλη ζημιά (Π.Κ.324).
- Κλοπή (Π.Κ.255,262).
- Απειλή βιαιοπραγίας (Π.Κ.91(γ)). Τα γεγονότα εμφαίνονται στην απόφαση του δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε στις 10.12.
- Σύμφωνα με αυτά τα ξημερώματα της 19.6.08 και συγκεκριμένα περί τις 4.00 π.μ. ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στην παραπονούμενη και της είπε επιτακτικά ότι θα περάσει από το διαμέρισμα της για να την δει επειδή την πεθύμησε. Παλαιότερα είχε μαζί της κάποιο δεσμό, αλλά διατήρησαν κάποια επαφή και μεταγενέστερα. Ο κατηγορούμενος θεωρούσε την παραπονούμενη ως μια εύκολη γυναίκα με την οποία μπορούσε να έχει σεξουαλική επαφή όποτε ήθελε. Φθάνοντας στο διαμέρισμα της κτυπούσε τα κουδούνια και τις πόρτες φωνάζοντας της διάφορα προσβλητικά και απειλητικά λόγια. Συγκεκριμένα της έλεγε: "Άνοιξε μου γιατί αν μεν μου ανοίξεις εν να σπάσω την πόρτα τζιαι θα σου κατασπάσω το αυτοκίνητο σου, εννά σου σπάσω την κκελλέ σου, εννά σε κλωτσοκοπήσω ρε χτιτζιόν, ρα παλιοπουτάνα άνοιξε μου τζιαι θέλω ριάλια, γαμώ τη μάνα σου βρωμισμένη". Η παραπονούμενη γνωρίζοντας τον και γνωρίζοντας ότι το προηγούμενο βράδυ ευρίσκετο υπό κράτηση, φοβισμένη του άνοιξε την πόρτα, αφού από πριν φρόντισε να φέρει στην κουζίνα της €
- Ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε έχοντας σεξουαλικές διαθέσεις λέγοντας της διάφορες σχετικές φράσεις (όπως "εν να σε γαμήσω", "εννά σου φάω τους κώλους σου", "εννά σε ακκάσω", "εγιώ εννά σε γαμώ τζιαι να σου τα πιάννω"), παρά τις προσπάθειες της παραπονούμενης να τον ηρεμήσει. Στα πλαίσια αυτά πήρε και τα 4 χαρτονομίσματα των €50 το καθένα, ενώ ευρισκόμενος στο μπαλκόνι της κουζίνας όπου είχε καταφύγει η παραπονούμενη την έπιασε από πίσω και την έσκυψε από το μπαλκόνι προς τα κάτω κατά τρόπο που το μισό κορμί της να κρέμμεται στο κενό, με κίνδυνο να πέσει προς τα κάτω. Η παραπονούμενη κατάφερε να γυρίσει, να δαγκώσει τον κατηγορούμενο στη μύτη και εισερχόμενη στην κουζίνα να κλειδώσει την πόρτα, το γυαλί της οποίας έσπασε ο κατηγορούμενος κλωτσώντας το και προκαλώντας τη ζημιά των €
- Η επίθεση προκάλεσε στην παραπονούμενη μικροεκδορά ραχιαίας επιφάνειας αριστεράς άκρας χειρός, μικροερυθρότητα δεξιού αντιβραχίου και μικροεκδορές αμφοτέρων των κνημών. Νομική πτυχή Η σοβαρότητα των αδικημάτων καταδεικνύεται καταρχάς από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές, οι οποίες αποτελούν και τη βάση από την οποία ξεκινά το δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή. Ειδικότερα για το αδίκημα της πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια, για την κακόβουλη βλάβη 2 χρόνια ή πρόστιμο €2.562, ενώ για την κλοπή και την απειλή βιαιοπραγίας επίσης ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. Από παλιά έχει τονιστεί πως αδικήματα επιθέσεων διαπράττονται με ανησυχητική συχνότητα (βλ. υπ. Μιχαήλ V. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ.97). Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα, γεγονός για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία κάποιοι καταφεύγουν στη βία. Δεν αποτελεί καθόλου υπερβολή να λεχθεί πως καθημερινά υπάρχουν πάρα πολλές υποθέσεις βίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά κανόνα η χρήση βίας δεν επιφέρει μόνο σωματικό τραυματισμό, αλλά και βάναυσο τραυματισμό της προσωπικότητας του θύματος (υπ. Ιωάννου V. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ.327). Η παρούσα είναι μια από τις περιπτώσεις όπου τον εντονότερο αποτροπιασμό δεν τον προκαλεί το είδος των τραυμάτων που προκλήθηκαν στην παραπονούμενη, αλλά ο κίνδυνος που διέτρεξε για τραυματισμό, ο εξευτελισμός και η ταλαιπωρία που υπέστη στα χέρια του κατηγορούμενου και η μείωση της προσωπικότητας της από την εν γένει συμπεριφορά του. Ευτυχώς η παραπονούμενη κατάφερε να ξεφύγει από τα χέρια του κατηγορούμενου όταν την κρατούσε πάνω από το μπαλκόνι, αφού σε αντίθετη περίπτωση διέτρεχε τον κίνδυνο να πέσει και να τραυματιστεί πολύ σοβαρότερα. Αποτροπιασμό προκαλεί και ο τρόπος με τον οποίο επέβαλε την είσοδο του στο διαμέρισμα της ο κατηγορούμενος, οι ύβρεις και απειλές που εκστόμισε εναντίον της, καθώς και η λήψη των €200 χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα. Γενικά η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια βίαιη, προσβλητική και ετσιθελική συμπεριφορά. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως απαιτείται αυστηρή και αποτρεπτική ποινή. Από την άλλη όμως δεν ατονεί και το καθήκον του δικαστηρίου για εξατομίκευση των ποινών, εφόσον αυτές θα πρέπει να προσιδιάζουν με την προσωπικότητα του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος είναι 33 ετών και έχει λευκό ποινικό μητρώο, πράγμα το οποίο του επιτρέπει να έχει καλύτερη απαίτηση για επιείκεια. Ο κατηγορούμενος είχε μείνει ορφανός σε ηλικία 12 χρονών, όταν ο πατέρας του απεβίωσε από καρκίνο. Φοίτησε μέχρι την Α' τάξη της Σχολής Μελκονιάν και ακολούθως εργάστηκε ως σιδεράς, ως ηλεκτρολόγος και πιο πρόσφατα ως οδηγός ταξί από όπου απολύθηκε λόγω πώλησης της επιχείρησης. Είχε δύσκολη παιδική ηλικία, έχοντας τη στήριξη όμως της μητέρας του, η οποία εργάζεται ως ράπτρια. Όσον αφορά την περίπτωση με την παραπονούμενη αναφέρεται πως ο κατηγορούμενος έμπλεξε σε μια κατάσταση για την οποία έχει μετανιώσει πάρα πολύ και τον έχει στενοχωρήσει η εξέλιξη. Πρέπει να λεχθεί πως οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου προσμετρούν και λαμβάνονται υπόψιν, αλλά σε σοβαρά αδικήματα όπου απαιτείται αυστηρή και αποτρεπτική ποινή τέτοιου είδους παράγοντες είναι ήσσονος σημασίας (Παναγιώτου V. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ.540). Άλλος σοβαρός μετριαστικός παράγοντας υπέρ του κατηγορούμενου είναι το ότι κατά την διάπραξη των αδικημάτων ευρίσκετο υπό την επήρρεια αλκοόλης. Μέσα από την γραπτή κατάθεση της παραπονούμενης αλλά και από την προφορική της μαρτυρία συνάγεται πως προφανώς ο κατηγορούμενος ευρίσκετο εκείνη τη στιγμή σε κατάσταση μέθης. Όπως έχει αναφερθεί στην υπ. Pernell κ.α. V. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ.177). "Στο βαθμό που η μέθη αμβλύνει τον αυτοέλεγχο και η χαλαρότητα που επιφέρει επιδρά στις πράξεις του παραβάτη, μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικός παράγοντας νοουμένου ότι η κατανάλωση αλκοόλ δεν έχει ως λόγο τη διευκόλυνση της υλοποίησης απόφασης για τη διάπραξη του εγκλήματος". Στην παρούσα με βεβαιότητα μπορεί να λεχθεί πως η μέθη επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τις πράξεις του κατηγορούμενου, ενώ δεν υπήρξε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι έφερε τον εαυτό του σε τέτοια κατάσταση για να διευκολύνει την διάπραξη των αδικημάτων. Πρέπει να πω ότι δυστυχώς τέτοιου είδους αδικήματα και εννοώ τα αδικήματα βίας και απειλών παρουσιάζονται με αυξημένη συχνότητα στο Δικαστήριο. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω κρίνω πως η καταλληλότερη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης και ως τέτοιες επιβάλλονται στον κατηγορούμενο: Στην 1η, 3η και 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 45 ημέρες. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 30 ημέρες. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Τα έξοδα €50 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Δεν έχω εντοπίσει κάποιο λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει αναστολή των ποινών. Όλοι οι παράγοντες λήφθηκαν επαρκώς υπόψιν κατά την επιμέτρηση. (Υπ.) ........... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /E.X. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο