Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Ανδρέας Ονησιφόρου, Ποιν. Υπ. 17816/07, 21 Ιανουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 17816/07 Μεταξύ: Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας εναντίον Ανδρέας Ονησιφόρου Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χατζηκωνσταντή. Για Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Βραχίμης. Κατηγορούμενος παρών. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δίκη εντός δίκης) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες για εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλους 201,0493 γραμμάρια ψιλοκιβίνης, δηλαδή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Μέχρι στιγμής έχει ολοκληρωθεί η προφορική μαρτυρία του Αστ. 1998 Χαράλαμπου Ανδρέου (Μ.Κ.1), ο οποίος μεταξύ άλλων κατέθεσε πως στις 27.4.06 ο Λοχ. 2353 (μετέπειτα Μ.Κ.2) του παρέδωσε ένα πακέτο στο οποίο κατ' ισχυρισμόν περιείχοντο τα ναρκωτικά για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος και τα οποία παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 4-10 και το ίδιο το πακέτο ως Τεκμήριο
- Ως δεύτερος μάρτυρας κλήθηκε ο Λοχ. 2353 Μάριος Λοΐζου (Μ.Κ.2) από τον οποίο, στο στάδιο της κυρίως εξέτασης του, ζητήθηκε να παρουσιάσει την γραπτή κατάθεση του, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Το αίτημα αυτό προσέκρουσε σε ένσταση του κ. Βραχίμη επί τω ότι σ' αυτή περιέχεται συνομιλία του κατηγορούμενου με τον Υπεύθυνο του Ταχυδρομείου Ιδαλίου, όταν ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε στο Δωμάτιο Παράδοσης Δεμάτων, την οποία συνομιλία ο Μ.Κ.2 μαζί με άλλο συνάδελφο του άκουσαν όντες κρυμμένοι σε διπλανό δωμάτιο του εν λόγω Ταχυδρομείου. Η ένσταση εστιάζεται στο ότι εφόσον κρύφτηκαν και παρακολουθούσαν τη συνομιλία του κατηγορούμενου αυτό συνιστά παράβαση των άρθρων 15 και 17 του Συντάγματος. Ο κ. Βραχίμης προσέθεσε πως η κατάσταση δεν διαφοροποιείται ακόμα και αν έγινε ελεγχόμενη παράδοση, διότι σε τέτοια περίπτωση η Αστυνομία απλώς αφήνει το αντικείμενο να διακινηθεί για να δει ποιος θα είναι ο παραλήπτης. Όσον αφορά τα γεγονότα και το υπόβαθρο επί του οποίου θα κριθεί η ένσταση ο κ. Βραχίμης ανέφερε πως δεν απαιτείται η προσαγωγή μαρτυρίας για να διακριβωθούν εφόσον αυτά τα αναφέρει ο ίδιος ο μάρτυρας στην κατάθεση του. Δηλώθηκαν όμως παραδεκτά γεγονότα πέραν της κατάθεσης (που σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α για αναγνώριση), στη δίκη εντός δίκης που διατάχθηκε. Σε συντομία τα γεγονότα αυτά είναι πως ο Λοχ. 2353 στις 27.4.06 ενημερώθηκε ότι στο Κεντρικό Ταχυδρομείο Λευκωσίας υπήρχε σφραγισμένο πακέτο από την Ολλανδία στο όνομα κάποιου Ανδρέα Αριστείδου, το οποίο κατόπιν ελέγχου από τους ταχυδρομικούς υπαλλήλους περιείχε σφραγισμένα μανιτάρια και σπόρους, τα οποία πιστεύετο ότι περιείχαν ναρκωτικές ουσίες. Αμέσως μετέβη στο ταχυδρομείο με άλλους 2 συναδέλφους του, και συναντήθηκε με τον τελωνειακό Π. Χαραλάμπους ο οποίος το είχε στην κατοχή του. Κατόπιν οδηγιών του Υπευθύνου του Κλιμακίου της ΥΚΑΝ Λευκωσίας ο Λοχ. 2353 παρέλαβε το πακέτο και το παρέδωσε στον ταχυδρομικό υπάλληλο Γιάγκο Αλεξάνδρου, ο οποίος ανέλαβε να το μεταφέρει στο ταχυδρομείο Ιδαλίου, πράγμα που έπραξε με το υπηρεσιακό του όχημα και έχοντας συνοδό τον Αστ. 2765 υπό κάλυψιν ενώ πίσω ακολουθούσαν ο Λοχ. 2353 με τον Αστ. 1790 για σκοπούς προστασίας. Ο Αλεξάνδρου παρέδωσε το πακέτο στον υπεύθυνο Ταχυδρομείου Ιδαλίου Θεοδόση Σιαηλιά, ο οποίος ήταν ενήμερος για την ελεγχόμενη παράδοση από τον Προϊστάμενο του Γ. Χρίστου. Ειδοποιήθηκε ο παραλήπτης του πακέτου στο τηλέφωνο που ήταν αναγραμμένο σ' αυτό για να έρθει να το παραλάβει και οι Λοχ. 2353 με τον Αστ. 2765 μπήκαν σε δωμάτιο στο ταχυδρομείο, δίπλα από το Δωμάτιο Παράδοσης Δεμάτων. Κάποια στιγμή ήρθε άγνωστο πρόσωπο το οποίο ανέφερε στον κ. Σιαηλιά ότι ήταν ο Ανδρέας Αριστείδου και ήρθε να παραλάβει το πακέτο για το οποίο του είχε τηλεφωνήσει προηγουμένως. Μετά από απαίτηση του κ. Σιαηλιά το πρόσωπο αυτό υπέδειξε την ταυτότητα του και όταν του υπεδείχθη ότι στην ταυτότητα ήταν γραμμένο το Ανδρέας Ονησιφόρου το πρόσωπο εκείνο είπε: "Έτο γράφει στην ταυτότητα μου και το Αριστείδου. Έγινε λάθος το πακέτο εν δικό μου". Τότε ο Σιαηλιάς του παρέδωσε το πακέτο και ο Ονησιφόρου προχώρησε προς την έξοδο και άνοιξε την πόρτα για να φύγει οπότε εμφανίστηκαν οι Λοχ. 2353 και Αστ. 2765 αποκαλύπτοντας την αστυνομική τους ταυτότητα και προχωρώντας με περαιτέρω ενέργειες που δεν ενδιαφέρουν για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίσιν ένστασης. Δηλώθηκαν ως παραδεκτά επίσης ότι τα δύο δωμάτια επικοινωνούν με ανοικτή πόρτα και ότι ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε ότι δίπλα ευρίσκοντο οι αστυφύλακες. Νομική πτυχή Είναι γεγονός πως το Σύνταγμα στα άρθρα 15 και 17 προστατεύει και κατοχυρώνει τα δικαιώματα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής αφενός και το δικαίωμα σεβασμού και διασφαλίσεως του απορρήτου της αλληλογραφίας ως και πάσης άλλης επικοινωνίας αυτού εφ' όσον η επικοινωνία αυτή διεξάγεται δια μέσων μη απαγορευομένων από το νόμο αφετέρου. Επέμβαση στο πρώτο χωρεί μόνον σύμφωνα με νόμο και όταν είναι αναγκαία προς το συμφέρον μεταξύ άλλων της δημόσιας ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, της δημόσιας υγείας και των δημόσιων ηθών, ενώ στο δεύτερο και πάλι σύμφωνα με το νόμο και μόνον στην περίπτωση φυλακισμένων ή πτωχευσάντων. Όπως αναφέρθηκε στην υπ. Γιάλλουρου V. Aστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.147: "Η διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής και της ελεύθερης επικοινωνίας ως θεμελιωδών ελευθεριών του ατόμου, σκοπεί στη θεμελίωση της αυτονομίας του ατόμου σε τομείς όπου η ανθρώπινη υπόσταση επιτάσσει την αυτοτελή λειτουργία του. Η άσκηση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τα άρθρα 15.1 και 17.1 δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό εκτός από περιορισμούς που τίθενται βάσει νόμου και μόνο για τους σκοπούς που ορίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 15.2 και 17.2. Κανένας νόμος δεν επιτρέπει την παρακολούθηση η μαγνητοφώνηση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων τρίτων". Στην υπ. Police V. Georgiades
(1983)2 C.L.R. 233 αναλύθηκε σε έκταση το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής το οποίο καλύπτει ολόκληρο το χώρο που αντικειμενικά εμπίπτει στην ιδιωτική λειτουργία του ατόμου (right of privacy). Εκείνο δηλαδή που προστατεύεται είναι η ιδιωτική ζωή σε αντιδιαστολή με την επαγγελματική ή άλλη δραστηριότητα που ξεφεύγει μιας τέτοιας προστασίας (βλ. Enotiades V. Police
(1986)2 C.L.R.64 και Psaras V. Republic
(1987)2 C.L.R.132). Για παράδειγμα στην υπ. Psaras (ανωτέρω) όπου το περιεχόμενο εγγράφου που κατασχέθηκε σχετίζετο με τις λεπτομέρειες συνωμοσίας προς διάπραξη ποινικού αδικήματος, κρίθηκε ότι δεν αποτελούσε ένα ιδιωτικό θέμα το οποίο καλύπτετο από την έννοια της ιδιωτικής ζωής. Στην παρούσα περίπτωση και με βάση το παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων πρέπει να γίνουν οι εξής παρατηρήσεις: i) Ότι ο χώρος στον οποίο φέρεται να προσήλθε ο κατηγορούμενος για να παραλάβει το πακέτο δεν ήταν ιδιωτικός, αλλά ένας δημόσιος χώρος, δεδομένου ότι πρόκειται για το Δωμάτιο Παραλαβής Δεμάτων του Ταχυδρομείου Ιδαλίου και ως μπορεί να θεωρηθεί σ' αυτό το στάδιο ότι υποδηλοί το όνομα του και η κοινή λογική, σε ένα τέτοιο χώρο έχει ελεύθερη πρόσβαση το κοινό για την παραλαβή δεμάτων που το αφορούν (υπ. Ευθυμιάδης V. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ.25, Νετζιήπ V. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.1 και Μιχαήλ V. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ.362). ii) Ότι τα δύο μέλη της ΥΚΑΝ ευρίσκοντο στο διπλανό δωμάτιο κατόπιν άδειας και έγκρισης του Προϊσταμένου του ταχυδρομείου αλλά και του Υπευθύνου του Ταχυδρομείου Ιδαλίου. iii) Ότι ενεργούσαν στα πλαίσια ελεγχόμενης παράδοσης, η οποία σημαίνει τη μέθοδο σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται η διέλευση απαγορευμένων ουσιών εν γνώσει και υπό την επίβλεψη των αρμοδίων αρχών με σκοπό την αναγνώριση προσώπων αναμεμιγμένων στη διάπραξη καθορισμένων αδικημάτων και συνεπώς δεν διενεργούσαν παρακολούθηση ιδιωτικής επικοινωνίας (που δεν ήταν βέβαιο ούτε απαραίτητο εξάλλου ότι θα επακολουθήσει), αλλά ως είχαν υποχρέωση επέβλεπαν το πακέτο με σκοπό την αναγνώριση προσώπων που ήταν τυχόν αναμεμιγμένα στη διάπραξη αδικημάτων (βλ. υπ. Χατζημάρκου V. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.482).
- iv)Ότι εν πάση περιπτώσει τα μέλη της ΥΚΑΝ με βάση τα γεγονότα που έχουν αναφερθεί δεν φαίνεται να διέπραξαν κάποιο αδίκημα όπως παράνομη επέμβαση ή τοποθέτηση μέσων παρακολούθησης με βάση τα οποία να απέκτησαν τη δυνατότητα παρακολούθησης των διαδραματισθέντων στη σκηνή.
- v)Ότι υπό τον όρο ότι καταδειχθούν τα γεγονότα που συνιστούν το υπόβαθρο της υπόθεσης, αυτό θα σημαίνει πως η όλη συνομιλία δεν αφορούσε την ιδιωτική ζωή αλλά έγινε στο πλαίσιο μιας παράνομης δραστηριότητας, του προσώπου που ενδιαφέρετο να παραλάβει ελεγχόμενα φάρμακα. Με βάση όλα τα πιο πάνω έχω τη γνώμη πως η επικοινωνία που δυνατόν να έχει κάποιο πρόσωπο σε δημόσιο χώρο υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και η οποία είναι μάλιστα τέτοιας έντασης που ακούεται σε διπλανό δωμάτιο και αφορά τέτοιου είδους δραστηριότητα μπορεί να παρουσιαστεί από πρόσωπο που έτυχε να την ακούσει χωρίς να παραβιάζεται το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής ή το απόρρητο της επικοινωνίας που κατοχυρώνεται από τα άρθρα 15.1 και 17.1 του Συντάγματος. Ως εκ τούτου η ένσταση απορρίπτεται. (Υπ.) ........... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο