Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αshraf IMRAN κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18551/08, 26 Ιανουαρίου 2010

(1)της απείθειας κατά Νόμιμης Διαταγής και συγκεκριμένα ότι, την 1.11.2007, στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής ΕΧΖ457 κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση 29890/05 το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για την περίοδο από 3.7.2007 μέχρι 2.1.2008 κατά παράβαση των άρθρων 137 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Κ.Δ.Π. 312/2007 και

(2)ότι οδηγούσε χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/00 και Κ.Δ.Π. 312/

1. Τα γεγονότα τα οποία αφορούν τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ο Κατηγορούμενος έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: Την 1.11.2007 και ώρα 20:10 μάρτυρας που βρισκόταν για έλεγχο τροχαίας στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή. Ανέκοψε τον πρώτο Κατηγορούμενο, ο οποίος οδηγούσε το όχημα EXZ
2. Από τον έλεγχο που διενήργησε η μάρτυρας 1, διαπίστωσε τα αδικήματα που περιγράφονται στο κατηγορητήριο. Κατηγορήθηκε και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Συγνώμη κυρία». Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη, αρ. υπόθεσης 29896/05 Ε.Δ. Λευκωσίας όπου του είχε στερηθεί το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος για περίοδο από 3.7.2007 - 2.7.2008 για αδικήματα της ίδιας φύσης που περιγράφονται στο υπό εκδίκαση κατηγορητήριο. Το Γραφείο Ευημερίας ετοίμασε Έκθεση Κοινωνικής και Οικονομικής έρευνας για τον Κατηγορούμενο στην οποία αναφέρονται οι προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Το περιεχόμενο της Έκθεσης έχει υιοθετηθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του και θεωρώ περιττό να το επαναλάβω. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής εξέφρασε πρώτα από όλα την απολογία και τη μεταμέλεια του Κατηγορουμένου, κάλεσε το Δικαστήριο να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην άμεση παραδοχή του, στο γεγονός ότι η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος δηλαδή η 1.11.2007 ήταν η μοναδική μέρα που ο Κατηγορούμενος οδήγησε μηχανοκίνητο όχημα καθ' όλη την περίοδο που ίσχυε η στέρηση του δικαιώματος αυτού που του είχε επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αλλά και να δώσει σημασία και στο λόγο διάπραξης του αδικήματος που ήταν ότι ο Κατηγορούμενος κλήθηκε να πάει σε σκηνή δυστυχήματος με εμπλεκόμενο πρόσωπο τον αδερφό του, δεν γνώριζε ούτε τις συνθήκες διάπραξης του δυστυχήματος, ούτε την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο αδερφός του, λειτούργησε υπό καθεστώς μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης και χρονικής πίεσης και εφόσον δεν υπήρχε άλλο διαθέσιμο πρόσωπο να τον πάρει χρησιμοποίησε το όχημα του. Άλλη παράμετρος που θα πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του σύμφωνα με τον κο Κυριακίδη είναι το γεγονός ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ενώ το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στον Κατηγορούμενο δύο χρόνια και δύο μήνες μετά τη διάπραξη του αδικήματος. Ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ότι το αδίκημα είναι μεν πολύ σοβαρό αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκε καθώς και η διαγωγή του Κατηγορουμένου είναι τέτοιες που του δίνουν το δικαίωμα να ελπίζει σε ευνοϊκή μεταχείριση από το Δικαστήριο το οποίο κάλεσε να μην επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας του Κατηγορουμένου. Ανέφερε επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος έχει σήμερα νυμφευθεί, εργάζεται ως Τεχνικός τοποθέτησης πατωμάτων και γυψοσανίδων στην εταιρεία Excelo και ότι η άδεια οδήγησης είναι απαραίτητη για τον ίδιο αφού χρειάζεται για σκοπούς της εργασίας του. Τυχόν στέρηση της άδειας οδηγού θα αποστερήσει πιθανότατα από τον Κατηγορούμενο την εργασία του, γεγονός που θα έχει καταλυτικές συνέπειες για τον ίδιο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, πιστοποιητικό της εταιρείας Excelo Ltd, ημερ. 7.1.2010 σύμφωνα με το οποίο ο Κατηγορούμενος εργοδοτείται στην εν λόγω εταιρεία ως οδηγός. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά Κατηγορούμενου, και τα Δικαστήρια οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα τέτοια θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος με την πράξη του να οδηγήσει ενώ ίσχυε η επιβολή του διατάγματος για στέρηση της άδειας οδηγού που είχε επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας κατέδειξε ασέβεια προς το διάταγμα. Λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι στους 6 μήνες που ίσχυε η στέρηση ο Κατηγορούμενος οδήγησε μόνο μία φορά, αυτήν υπό εξέταση, τους λόγους που τον οδήγησαν να οδηγήσει όπως και το γεγονός ότι το αδίκημα διαπράχθηκε ενώ είχαν ήδη περάσει 4 μήνες από την επιβολή της στέρησης, την άμεση παραδοχή του, τον χρόνο που έχει περάσει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, 11 μήνες μετά, αλλά και το γεγονός ότι η πρώτη φορά που ορίστηκε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η 14.9.2009 και μετά 27.11.2009 όπου ο Κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και κρίνω εξαντλώντας και την επιείκεια μου ότι η αρμόζουσα ποινή για να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο δεν είναι αυτή της φυλάκισης αλλά του χρηματικού προστίμου. Επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο η ποινή του προστίμου των €800 στην πρώτη κατηγορία. Στη δεύτερη κατηγορία ο Κατηγορούμενος να δεσμευτεί με εγγύηση €1.000 ότι θα τηρεί τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και τους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο ενός έτους από σήμερα. Ο Κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος οδήγησης για 8 συνεχή Σαββατοκυρίακα, αρχής γενομένης του Σαββατοκυρίακου 30 και 31 Ιανουαρίου 2010. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο