Αστυνομικό Διευθυντής Λευκωσίας ν. Philippe KIOURDJIEV, Αρ. Υπόθεσης: 35678/07, 28 Ιανουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 35678/07 Αστυνομικό Διευθυντής Λευκωσίας ν. Philippe KIOURDJIEV Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φ. Κακούρη Για τους Κατηγορούμενους: κος Δ. Κακουλλής Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ Ο Κατηγορούμενος μετά από παραδοχή βρέθηκε ένοχος μεταξύ άλλων στην κατηγορία της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, κατά παράβαση των άρθρων 210 και 213 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 181(Ι)/2000 και άρθρα 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 80/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος την 25.1.2007 στο νέο δρόμο Λευκωσίας - Λάρνακας, παρά τα Λύμπια ενώ οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής HNA259 επί οδού λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση, επέφερε το θάνατο του Viatseslav Kiourdjiev τέως από τους Αγίους Ομολογητές. Ο Κατηγορούμενος επίσης βρέθηκε ένοχος μετά την παραδοχή του, ότι τη συγκεκριμένη μέρα οδηγούσε ενώ τελούσε υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά τρόπο ώστε η ικανότητα του προς ασφαλή οδήγηση να ήτο ελαττωμένη, χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας, ότι οδηγούσε το ίδιο όχημα και μετέφερε 3 επιβάτες περιπλέον του καθορισμένου αριθμού επιβατών υπό του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων, δηλαδή 8 επιβάτες αντί 5, ότι μετέφερε επιβάτες μη καθήμενους επί των συνήθων στερεών καθισμάτων εντός του οχήματος και ότι, ενώ οδηγούσε το ίδιο όχημα μετέφερε καθήμενο σε κάθισμα πρόσωπο ηλικίας κάτω των 12 ετών και ύψους κάτω των 150 cm χωρίς να είναι προσδεδεμένο με ειδική ζώνη ασφαλείας ή με ειδικό σύστημα συγκράτησης που να είναι εκ κατασκευής κατάλληλη για άτομα τέτοιας ηλικίας. Τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, έχουν ως ακολούθως: Στις 25.1.2007 και περί ώρα 2300 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής HNA259 στην πρώτη λωρίδα του νέου δρόμου Λάρνακας - Λευκωσίας με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Στη θέση του συνοδηγού καθόταν Βιατσεσλάβ Κιουρωτζίεβ, στο πίσω κάθισμα, πίσω από τη θέση του οδηγού καθόταν η Svetlana Kyurhieva, στη μέση η Κατερίνα Κιουρτσίδου και πίσω από τη θέση του συνοδηγού καθόταν η σύζυγος του Κατηγορουμένου Zinaida Popova. Στα πόδια της Svetlana Kyurhieva καθόταν ο Νικόλαος 6 ετών, στα πόδια της Κατερίνα Κιουρτσίδου καθόταν ο Αλέξανδρος 8 ετών και η Zinaida Popova κρατούσε στην αγκαλιά της το θύμα. Όταν ο Κατηγορούμενος έφθασε παρά των 23 χλμ έχασε τον έλεγχο του οχήματος του με αποτέλεσμα να βγει εκτός δρόμου αριστερά σύμφωνα με την πορεία του και αφού διένυσε απόσταση 36,50 μέτρα περίπου κτύπησε με τους μπροστινούς τροχούς σε τσιμεντένια βάση που στηρίζει το προστατευτικό κιγκλίδωμα. Ακολούθως το όχημα συνέχισε την πορεία του εκτός δρόμου και σε απόσταση 30 μέτρων περίπου ανετράπη και σταμάτησε 6 μέτρα περίπου μετά το σημείο ανατροπής. Κατά τη διάρκεια της ανατροπής του αυτοκινήτου η Zinaida Popova, o Νικόλαος και το θύμα εκτινάχθηκαν έξω από το αυτοκίνητο με αποτέλεσμα η οροφή του αυτοκινήτου να καταπλακώσει το θύμα. Μετά το δυστύχημα στο μέρος σταμάτησε ο Παναγιώτης Φώκου με το αυτοκίνητο ZKKR263 ο οποίος παρέλαβε τα τρία παιδιά, την Zinaida Popova και την Svetlana Kyurhieva και τους μετέφερε στις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου Λευκωσίας, όπου το θύμα παρελήφθη από την επί καθήκοντι ιατρό Ελένη Ιωάννου. Ακολούθως το θύμα μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας όπου παρελήφθη από την Δρ. Άννα Βαβλίτου και κρατήθηκε για περαιτέρω νοσηλεία. Ταυτόχρονα ο Παναγιώτης Φώκου ενημέρωσε την Αστυνομία και τη σκηνή επισκέφτηκε ο Αστυφ. 2695 όπου στο μέρος συνάντησε τον Κατηγορούμενο και τους Β. Κιουρωτζίεβ και Κατερίνα Κιουρτσίδου. Ο Κατηγορούμενος από την όλη συμπεριφορά του φαινόταν ότι ήταν υπό την επήρεια αλκοόλης και ο Αστυφ. 2695 τον υπέβαλε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης και η ένδειξη ήταν 66 mg. Ακολούθως τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και οι Β. Κιουρωτζίεβ και Κατερίνα Κιουρτσίδου μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ακολούθως στο μέρος του δυστυχήματος μετέβη ο Αστυφ. 1390 ο οποίος διαφύλαξε τη σκηνή μέχρι την άφιξη του Λοχ. 4231 ο οποίος ανέλαβε την περαιτέρω διερεύνηση. Στη σκηνή του δυστυχήματος ο Λοχ. 4231 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο, πήρε διάφορα μέτρα και σημείωσε με το γράμμα «Χ» το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου στην τσιμεντένια βάση του κιγκλιδώματος και με «Χ1» το σημείο ανατροπής του αυτοκινήτου. Ο Αστυφ. 2981 φωτογράφησε τη σκηνή του δυστυχήματος. Στο μέρος του δυστυχήματος ο Λοχ. 4231 παρατήρησε ότι ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ξηρή και η ορατότητα αρκετά καλή πέραν των 100 μέτρων προς τις δύο κατευθύνσεις η οποία όμως περιορίζεται στην ακτίνα των φώτων του αυτοκινήτου, αφού ήταν νύχτα και δεν υπήρχε οδικός φωτισμός. Ο δρόμος είναι ευθύς και επίπεδος με δύο λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση και χωρίζονται με τσιμεντένιο ανθώνα. Το όριο ταχύτητας είναι 100 ΧΑΩ. Αριστερά σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορουμένου, υπάρχει λωρίδα ασφαλείας πλάτους 3 μέτρα και ακολούθως χώρος πρασίνου 0,80 μ. χαμηλότερα από το ύψος της ασφάλτου. Το αυτοκίνητο HNA259 βρισκόταν στην τελική του θέση και υπήρχαν ίχνη διέλευσης του οχήματος εκτός δρόμου και ίχνη ανατροπής του. Το αυτοκίνητο HNA259 καταστράφηκε ολοσχερώς και ακολούθως μεταφέρθηκε στο σταθμό Π. Χωρίου για περαιτέρω εξετάσεις. Στις 27.1.2007 και ώρα 1915 το θύμα απεβίωσε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και το θάνατο του πιστοποίησε η Δρ. Άννα Βαβλίτου. Στις 29.1.2007 και ώρα 09:30 στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, στην παρουσία του Λοχ. 4231, η Ελένη Αντωνίου διενήργησε τη νενομισμένη νεκροψία στη σωρό του θύματος, αφού προηγουμένως έγινε αναγνώριση του από τον Παύλο Κιουρντζίδη και απεφάνθη ότι ο θάνατος του προήλθε από βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση από τροχαίο δυστύχημα. Κατά τη διάρκεια της νεκροψίας ο Λοχ. 4231 φωτογράφησε τη σωρό του θύματος και το φιλμ το μετέφερε στο Αρχηγείο Αστυνομίας όπου εμφανίστηκαν φωτογραφίες σε μεγέθυνση τις οποίες έδωσε στον Αστυφ. 2981 και τις περιέλαβε στο βιβλιάριο με τις φωτογραφίες που ετοίμασε. Στις 4.2.2007 μεταξύ των ωρών 1020 - 1145, στο σταθμό τροχαίας ο Λοχ. 4231 με τη βοήθεια διερμηνέα πήρε ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου και του έδειξε και εξήγησε το πρόχειρο σχέδιο με τα διάφορα ίχνη και το σημείο σύγκρουσης και ανατροπής και αυτός συμφώνησε πλήρως και δεν επιθυμούσε να μεταβεί στο μέρος. Στις 4.2.2007 και ώρα 13:00 στην παρουσία του Λοχ. 4231, ο Αστυφ. 2981 έκαμε μηχανικό έλεγχο του αυτοκινήτου HNA259 και δεν διαπίστωσε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα πριν το δυστύχημα. Επίσης στις 12.2.2007 και ώρα 14:30 στην παρουσία του Λοχ. 4231 έλεγξε τον αριστερό μπροστινό τροχό του αυτοκινήτου HNA259 και διαπίστωσε ότι οι ζημιές σ΄ αυτόν προκλήθηκαν λόγω του δυστυχήματος. Ο Αστυφ. 2981 φωτογράφησε το αυτοκίνητο και τον τροχό και το φιλμ το μετέφερε στο Αρχηγείο Αστυνομίας όπου εμφανίστηκαν φωτογραφίες σε μεγέθυνση και μαζί με τις φωτογραφίες της νεκροψίας που του έδωσε ο Λοχ. 4231 ετοίμασε βιβλιάριο με ευρετήριο στο τέλος. Από το πρόχειρο σχέδιο ο Λοχ. 4231 ο εξεταστής ετοίμασε σχέδιο επί κλίμακα 1:300 το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και έχει 6 βαθμούς ποινής. Ο κος Κακουλλής, σε μια εμπεριστατωμένη αγόρευση και με αναφορά σε Νομολογία προς μετριασμό της ποινής αφού συμφώνησε με τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι κατά την ημέρα διάπραξης του αδικήματος ο Κατηγορούμενος μαζί με την οικογένεια του είχαν επισκεφθεί την οικογένεια του αδερφού του στην Λάρνακα λόγω του ότι είχε αποκτήσει παιδί. Επειδή δεν υπήρχε άλλο διαθέσιμο αυτοκίνητο συμπυκνώθηκαν όλοι στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου για να μεταβούν στην Λάρνακα και κατά την επιστροφή τους συνέβηκε το τραγικό ατύχημα συνεπεία του οποίου ο Κατηγορούμενος έχασε το μόλις ενός έτους παιδί του. Σημειώνω ότι το θύμα ήταν το μοναδικό παιδί του Κατηγορουμένου τότε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου ανέφερε πως αυτό το γεγονός έχει συντρίψει κυριολεκτικά τόσο τον ίδιο όσο και τη σύζυγο του. Σήμερα έχουν αποκτήσει ένα άλλο παιδί το οποίο είναι ενός έτους και το οποίο φροντίζει η σύζυγος του η οποία δεν εργάζεται. Ο Κατηγορούμενος εργάζεται στις οικοδομές και είναι ο προστάτης της οικογένειας του. Έχουν παρέλθει σχεδόν τρία χρόνια από τότε. Ο Κατηγορούμενος έκανε δάνειο για να αγοράσει άλλο αυτοκίνητο για να μπορεί να πηγαίνει στην εργασία του, αφού το συγκεκριμένο καταστράφηκε, το οποίο προσπαθεί να αποπληρώσει μαζί με τα υπόλοιπα άλλα δάνεια που έχει. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου ανέφερε πως το ατύχημα ήταν σε μια στιγμή αβλεψίας και απροσεξίας του Κατηγορουμένου και παρέπεμψε στη Νομολογία στην απόφαση Πότσης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6874, ημερ. 25.4.2000, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης, 1993, 2 Α.Α.Δ.
- Επίσης, ανέφερε πως δεν υπάρχει εγωιστική συμπεριφορά από τον Κατηγορούμενο εναντίον των άλλων προσώπων που χρησιμοποιούσαν το δρόμο και ότι το δυστύχημα οφείλετο πράγματι σε στιγμιαία αβλεψία συνεπεία της οποίας ο Κατηγορούμενος οδήγησε το αυτοκίνητο του εκτός του οδοστρώματος και για κακή του τύχη υπήρχε τοίχος από μπετόν όπου κτύπησε το αυτοκίνητο και ανατράπηκε. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου, την παραδοχή του όπως επίσης τις συνθήκες του δυστυχήματος και τις επιπτώσεις που είχε για τον ίδιο, αφού το θύμα ήταν ο γιος του και ότι δεν έχει προξενήσει οποιαδήποτε ζημιά σε τρίτα πρόσωπα. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται επίσης η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τον Κατηγορούμενο την οποία ο ευπαίδευτος συνήγορος του έχει υιοθετήσει. Σύμφωνα με αυτή, ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στη Ρωσία και ήρθε στην Κύπρο και εγκαταστάθηκε το 2003 μαζί με όλη την οικογένεια του στα πλαίσια της προσπάθειας του για εξασφάλιση καλύτερων συνθηκών ζωής. Η μητέρα του και τα αδέρφια του βρίσκονται ακόμη στην Κύπρο, ενώ ο πατέρας του, μετά τη διάπραξη του αδικήματος από τον ίδιο έφυγε και επέστρεψε στη Ρωσία. Το 2005 ο Κατηγορούμενος παντρεύτηκε με θρησκευτικό γάμο τη Zinaida Popova επίσης Ρωσικής καταγωγής και από το γάμο τους είχαν αποκτήσει ένα παιδί το θύμα στο υπό εξέταση δυστύχημα, το οποίο ήταν 11 μηνών τότε. Το ζεύγος σήμερα έχει αποκτήσει ένα άλλο παιδί, ένα κοριτσάκι ηλικίας ενός έτους. Ο Κατηγορούμενος εργάζεται ως εργάτης στην εργοληπτική εταιρεία Νέμεσις, εδώ και 1,5 χρόνο. Η σύζυγος του, δεν εργάζεται. Σύμφωνα με την Έκθεση, το συγκεκριμένο περιστατικό έχει επηρεάσει πολύ τόσο τον Κατηγορούμενο όσο και τη σύζυγο του. Ο Κατηγορούμενος δεν κάνει χρήση αλκοόλ ούτε εξαρτησιογόνων ουσιών, έχει μεταμεληθεί ειλικρινά για το αδίκημα το οποίο τον έχει στιγματίσει. Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες». Πέραν των προνοιών του πιο πάνω άρθρου, τα άρθρα 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο να στερήσει από τον καταδικασθέντα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει, καθώς και την επιβολή βαθμών ποινής. Όπως προκύπτει και από την ισχύουσα Νομολογία, τα θανατηφόρα ατυχήματα αποτελούν πλέον μάστιγα για την Κυπριακή κοινωνία, γεγονός που δεν αφήνει αδιάφορα τα Δικαστήρια. Όπως αναφέρθηκε στην Ανδρέας Μενελάου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6550, ημερ. 21.7.1998: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που, στην περίπτωση της οδικής αμέλειας, χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας». (βλ. επίσης Charalambous v. Police 1986) 2 C.L.R. 128, Pamporis v. Police
(1985)2 C.L.R. 85, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109, Σταύρος Δημητρίου Τσιολής ν. Αστυνομίας
(1992)Α.Α.Δ. 66). Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές (βλ. Βραχίμης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6879, ημερ. 4.10.2000). Από την Νομολογία προκύπτει ότι, η ποινή που επιβάλλεται σε περιπτώσεις καταδίκης δυνάμει του άρθρου 210, είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα περιστατικά της υπόθεσης, την υφή της αμέλειας που προκάλεσε τον θάνατο, την έκταση της ευθύνης του Κατηγορουμένου, τα σοβαρά επακόλουθα της αλόγιστης, επικίνδυνης ή απερίσκεπτης πράξης, καθώς και τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου, Ποιν. Εφ. 7457, ημερ. 9.7.2003, Παμπακάς ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109). Ως επιβαρυντικός παράγοντας λογίζεται η ύπαρξη και άλλων αδικημάτων που διαπράχθηκαν κατά τον ίδιο χρόνο, καθώς και σχετιζόμενων παραβάσεων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω), R. V. Boswell
(1984)3 All E.R. 353). Καθοριστικός παράγοντας στην απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το είδος της ποινής, είναι το κατά πόσο πρόκειται για περίπτωση στιγμιαίας αβλεψίας ή εγωιστικής παραγνώρισης της ασφάλειας άλλων προσώπων, και αδιαφορίας περί αυτής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 335: «Στις περιπτώσεις όπου το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία ή απροσεξία και ο Κατηγορούμενος έχει καλό ποινικό μητρώο, η ποινή πρέπει να περιορίζεται σε χρηματική και στέρηση της άδειας οδηγού, η έκταση της οποίας να είναι ανάλογη με τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης, εκτός αν υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας. Σε περιπτώσεις που το θανατηφόρο ατύχημα προξενείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών, ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση του Κατηγορουμένου, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού». (βλ. επίσης Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω), Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6753, ημερ. 23.2.2000, Νίκος Χ'Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7747, ημερ. 22.7.2004). Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του συγκεκριμένου παραβάτη δεν ατονεί, ακόμη και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 245). Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, ειδικά σε περιπτώσεις όπως και τα θανατηφόρα ατυχήματα, τα οποία βρίσκονται, δυστυχώς, σε έξαρση. Υπάρχει επιπλέον και η ανάγκη να δοθεί μήνυμα ότι απερίσκεπτες συμπεριφορές που στοιχίζουν ζωές, πόνο και χρήματα, δεν μπορούν πλέον να γίνονται ανεκτές (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω)). Στην παρούσα περίπτωση, πέραν της ιδιάζουσας κατάστασης που παρατηρείται αφού ο Κατηγορούμενος είναι ο πατέρας του θύματος και την τραγικότητα που από μόνη της προσλαμβάνει αυτή η στενή σχέση μεταξύ Κατηγορουμένου και θύματος, υπάρχουν με βάση τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή αλλά και από όλες τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ο Κατηγορούμενος συνθήκες που καταδεικνύουν φανερή ασέβεια προς τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από τον Κατηγορούμενο και πλήρη αδιαφορία για την ασφάλεια τόσο του ιδίου αλλά και των επιβαινόντων στο όχημα του τη συγκεκριμένη μέρα. Πέραν του ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών συνεπεία της οποίας η ικανότητα του προς ασφαλή οδήγηση να ήταν ελαττωμένη και το γεγονός αυτό καταδεικνύεται έμπρακτα δυστυχώς από τις συνθήκες διάπραξης του δυστυχήματος και της τραγικής του κατάληξης, ο Κατηγορούμενος δεν φορούσε τη ζώνη ασφαλείας του, μετέφερε 8 επιβάτες αντί 5 που ήταν η χωρητικότητα του οχήματος που οδηγούσε, 3 από τους επιβαίνοντες οι οποίοι ήταν παιδιά, δεν κάθονταν στα συνήθη στερεά καθίσματα του οχήματος αφού κάθονταν πάνω στα πόδια των 3 άλλων επιβατών που κάθονταν στην πισινή θέση και τα παιδιά αυτά δεν ήταν προσδεδεμένα είτε με ειδική ζώνη ασφαλείας είτε με ειδικό σύστημα συγκράτησης που να είναι κατάλληλο για άτομα τέτοιας ηλικίας και ασφαλές. Το γεγονός ότι δεν υπήρχε άλλο διαθέσιμο όχημα με το οποίο μπορούσαν να μεταβούν κάποιοι από τους επιβαίνοντες στη Λάρνακα, δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία, για όλες αυτές τις σοβαρότατες παραβάσεις των σχετικών Νόμων και Κανονισμών. Τονίζω για ακόμα μια φορά ότι δυστυχώς οι τραγική κατάληξη του συγκεκριμένου δυστυχήματος καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Δεν θα ήταν υπερβολή επίσης να αναφερθεί ότι ο προφανής λόγος που ο Κατηγορούμενος έχασε τον έλεγχο του οχήματος του με αποτέλεσμα να βγει εκτός πορείας και να γίνει το δυστύχημα υπό τις συνθήκες που περιγράφηκαν ήταν το γεγονός ότι αυτός οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης. Έχει πολλές φορές τονιστεί η ανησυχητική αυξητική τάση του συγκεκριμένου αδικήματος και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Στην παρούσα περίπτωση η ανάγκη αυτή είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Έχω την άποψη ότι η όλη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι ήταν το αποτέλεσμα τουλάχιστο παντελούς αδιαφορίας τόσο για τη δική του ασφάλεια όσο και για την ασφάλεια των άλλων επιβαινόντων στο αυτοκίνητο. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή του Κατηγορουμένου έστω και στο στάδιο αυτό. Όπως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, ενθαρρύνοντας έτσι του αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή ώστε να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεως (βλ. Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Υπόψη μου λαμβάνω επίσης και το ότι το αδίκημα έλαβε χώρα στις 25.1.2007 και έχει παρέλθει διάστημα δύο ετών από τότε (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη (πιο πάνω). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το λευκό ποινικό του μητρώο του Κατηγορουμένου αλλά και ιδιαίτερα το γεγονός ότι το πρόσωπο που έχασε τη ζωή του συνεπεία της συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου ήταν το ίδιο το μοναχοπαίδι του τότε, και τις επιπτώσεις που είχε στον Κατηγορούμενο η συμπεριφορά του. Οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί από το Δικαστήριο. Δεδομένης όμως της ανάγκης για αποτροπή τέτοιας οδικής συμπεριφοράς δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από στερητική της ελευθερίας. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 14 μηνών και 6 βαθμοί ποινής στην άδεια του. Ο Κατηγορούμενος αποστερείται περαιτέρω του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 18 μηνών από σήμερα. Στην δεύτερη κατηγορία επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 45 ημερών. Σε σχέση με τις κατηγορίες 3, 4, 5 και 6 ο Κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση ύψους €1.700 ότι θα τηρεί τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας τους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Οι ποινές φυλάκισης που έχω επιβάλει στις κατηγορίες 1 και 3 θα συντρέχουν. Στο σημείο αυτό θα εξετάσω την εισήγηση του κου Κακουλλή κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν.. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ.
- Όπως έχει αναφερθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπ΄ όψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Είναι γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Είναι επίσης γεγονός ότι έχει προβεί σε παραδοχή των αδικημάτων. Εκείνο που είναι καθοριστικό όμως στην παρούσα υπόθεση είναι η ιδιάζουσα σχέση Κατηγορουμένου και θύματος που ήταν σχέση πατέρα και υιού και μάλιστα το θύμα ήταν το μοναδικό παιδί του Κατηγορουμένου την επίδικη χρονική περίοδο. Τα κατάλοιπα της υπόθεσης αυτής στον Κατηγορούμενο δεν περιγράφονται όπως και τίποτα δεν μπορεί να προσφέρει ανακούφιση στον Κατηγορούμενο ο οποίος για όλη του τη ζωή θα κουβαλά το σταυρό του ότι οι δικές του πράξεις στέρησαν τη ζωή στον μονάκριβο γιό του. Τούτων δεδομένων θεωρώ ότι η παρούσα υπόθεση και τα γεγονότα της δικαιολογούν την αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον Κατηγορούμενο και έτσι οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί αναστέλλονται για περίοδο δύο ετών από σήμερα. Το Δικαστήριο εξηγεί στον Κατηγορούμενο τη σημασία της αναστολής. Ο Κατηγορούμενος θα πληρώσει επίσης τα έξοδα μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής που είναι €
- (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο