Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Pradeep Chandana JAYASURIYA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 21768/09, 15 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21768/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Pradeep Chandana JAYASURIYA
- Ιάκωβος ΚΥΡΙΛΛΟΥ Κατηγορούμενοι 15 Μαρτίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ΄Κωνσταντή Για τον Κατηγορουμένο αρ. 2 : κ Χριστοφή με κ. Πεκρή Κατηγορούμενος 2 παρών ------------------------------------------------------- ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος 2 κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στις κατηγορίες 11 και 15 οι οποίες αφορούν η 11η την παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού (κατά παράβαση του άρθρου 14Β του Κεφ. 105) και η 15η την παροχή ασύλου σε αλλοδαπό πρόσωπο που είχε ενεργήσει κατά παράβαση του Κεφ. 105 (κατά παράβαση του άρθρου 19(η) του εν λόγω Κεφ. 105). Τα αδικήματα αυτά σχετίζονται με τον αλλοδαπό κατηγορούμενο 1 ο οποίος έχει σε προηγούμενο στάδιο παραδεχθεί ενοχή στις κατηγορίες που τον αφορούσαν και συγκεκριμένα στα αδικήματα εξασφάλισης άδειας εισόδου στη Δημοκρατία με ψευδείς παραστάσεις, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, ψευδούς δήλωσης, εξασφάλισης πιστοποιητικού εγγραφής αλλοδαπού δια ψευδών παραστάσεων, αποδοχή απασχόλησης αλλοδαπού χωρίς άδεια και απαγορευμένου μετανάστη, για τα οποία του επιβλήθηκαν στις 21.12.09 ποινές φυλάκισης 9 μηνών στις 7 κατηγορίες και 2 μηνών στη μια από όσες αντιμετώπιζε. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα ο κατηγορούμενος 1 έφθασε για πρώτη φορά στην Κύπρο στις 6.9.04 και είχε εξασφαλίσει άδεια εργασίας μέχρι τις 23.6.08 στην εταιρεία ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΛΤΔ, της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου
- Παρά τη λήξη της άδειας εργασίας του ο 1ος κατηγορούμενος είχε παραμείνει στην Κύπρο μέχρι τις 21.5.09 οπότε και αναχώρησε. Προτού όμως αναχωρήσει και ενώ ευρίσκετο ακόμα στην Κύπρο είχε εξασφαλίσει από τις αρχές της χώρας του νέο διαβατήριο στο οποίο περιείχοντο η φωτογραφία του και φανταστικά υπόλοιπα στοιχεία. Λόγω του ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε ανάγκη από εργάτες, ο κατηγορούμενος 1 του έδωσε τα στοιχεία αυτά λέγοντας του ότι το αναφερόμενο αλλοδαπό πρόσωπο είναι συγγενής του από τη Σρι Λάνκα. Ο κατηγορούμενος 2 υπέβαλε σχετικές αιτήσεις στις αρμόδιες αρχές με τα στοιχεία αυτά για άδεια εισόδου και εργοδότησης του αναφερόμενου προσώπου, χωρίς να γνωρίζει ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο
- Ο κατηγορούμενος 1 αναχώρησε όπως είχε λεχθεί στις 21.5.09 και επέστρεψε στη Δημοκρατία στις 12.6.09 επιδεικνύοντας στη Μ3 της ΚΕΔ Αεροδρομίου Λάρνακας το νέο διαβατήριο και την άδεια εισόδου η οποία είχε εξασφαλιστεί κατόπιν ενεργειών του κατηγορούμενου 2, εξασφαλίζοντας έτσι την είσοδο του. Όταν ο κατηγορούμενος 1 πήγε στο χώρο εργασίας του, στην εταιρεία του κατηγορούμενου 2, ο τελευταίος διαπίστωσε πως ο αλλοδαπός τον οποίο περίμενε ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον κατηγορούμενο 1 και αντιλήφθηκε ότι αυτός τον είχε ξεγελάσει, αλλά του επέτρεψε να εργαστεί για την περίοδο από 12.6.09 μέχρι 10.12.
- Στις 4.11.09 ο κατηγορούμενος 1 υπέβαλε αίτηση με τα ψευδή στοιχεία του για ανανέωση της άδειας παραμονής του, ζητώντας να του εκδοθεί και πιστοποιητικό εγγραφής αλλοδαπού, οπότε και διαπιστώθηκαν τα αδικήματα. Να σημειωθεί πως κατά την πρώτη 4ετία που ευρίσκετο στην Κύπρο ο κατηγορούμενος 1 εργοδοτείτο σε διαφορετική οικογενειακή εταιρεία από αυτή που εργοδοτήθηκε όταν ξαναήλθε το
- Συγκεκριμένα τη δεύτερη φορά εργοδοτήθηκε στην G.I.KYRILLOU TRADING LTD, στην οποία ο κατηγορούμενος 2 είναι μέτοχος κατά 25% και διευθυντής και η οποία είναι ιδιοκτήτρια επιχείρησης ιχθυοτροφείου πέστροφας (στην Κακοπετριά). Ο ίδιος είναι και διευθυντής σε 4 άλλες οικογενειακές εταιρείες οι οποίες λειτουργούν αρτοποιείο, αλευρόμυλο και εστιατόριο. Όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, αυτές εργοδοτούν συνολικά 60 πρόσωπα εκ των οποίων οι 10 είναι αλλοδαποί, ενώ οι υπόλοιποι είναι οικογενειάρχες από τα χωριά της περιοχής Σολέας. Όπως επεξηγήθηκε περαιτέρω, πριν αναχωρήσει το 2009 ο κατηγορούμενος 1, τον είχε ρωτήσει ο κατηγορούμενος 2 αν είχε κάποιο γνωστό του να συστήσει για να μην προχωρούσε στην εργοδότηση άγνωστου προσώπου. Ήταν τότε που ο κατηγορούμενος 1 έδωσε τα διαφορετικά στοιχεία λέγοντας πως πρόκειται για συγγενή του. Ο κατηγορούμενος 2 υπέβαλε με βάση αυτά την αναγκαία αίτηση για Θεώρηση Εισόδου Αλλοδαπού (στις 29.4.09) καθώς και θεωρημένο από συνδικαλιστική οργάνωση Συμβόλαιο Εργασίας. Στις 13.6.09 όταν ο κατηγορούμενος 2 είδε τον κατηγορούμενο 1 αντιλήφθηκε ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, αλλά εκείνος του είπε να μην τον διώξει επειδή είχε έγκυο γυναίκα και οικονομικά προβλήματα και έτσι ο κατηγορούμενος 2 του επέτρεψε να μείνει εργοδοτώντας τον. Νομική Πτυχή Το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι €8.543 ή και με τις δυο αυτές ποινές, ενώ το αδίκημα της εν γνώσει παροχής ασύλου σε αλλοδαπό πρόσωπο το οποίο παρέβη το Κεφ. 105 τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 1 χρόνο ή πρόστιμο μέχρι €1700 ή και στις δυο αυτές ποινές. Όπως είναι γνωστό οι προβλεπόμενες ποινές συνιστούν τη βάση από την οποία ξεκινά το δικαστήριο για να επιμετρήσει τις ποινές που θα επιβάλει, αφού μεταξύ άλλων αυτές καταδεικνύουν τη σοβαρότητα που αποδίδει ο νομοθέτης στα συγκεκριμένα αδικήματα. Όσον αφορά το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης πρέπει να σημειωθεί πως παλαιότερα προβλέπετο πολύ χαμηλότερη ποινή η οποία με διαδοχικές αυξήσεις με τους Ν. 166/87, Ν. 50/88και Ν. 101/96αυξήθηκαν στη σημερινή προβλεπόμενη. Η ποινή αυτή και η επιμονή του νομοθέτη για αύξηση της καταδεικνύει και την πρόθεση του να προσδώσει βαρύτητα σε αυτής της φύσης τα αδικήματα, στοιχείο που έχει τη δική του σημασία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ.9). Τα αδικήματα παράνομης εργοδότησης παρουσιάζουν ιδιαίτερη έξαρση και το Δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση για αυτό το γεγονός από τις υποθέσεις που καθημερινά παρουσιάζονται ενώπιον του (βλ. Zaidan ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 310). Πρέπει δε να σημειωθεί πως τελευταίως τα αδικήματα αυτά άρχισαν να συνδυάζονται με περιπτώσεις αλλοδαπών οι οποίοι ενώ εργάστηκαν στην Κύπρο για κάποια χρόνια, καταφεύγουν στην αλλαγή στοιχείων και προσωπικών εγγράφων καταφέρνοντας έτσι να επιστρέψουν για εργασία στην οποία υπό άλλες περιπτώσεις δεν θα δικαιούντο βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας. Είναι γεγονός όπως έχει αναγνωριστεί και νομολογιακά πως οι αλλοδαποί στις περιπτώσεις παράνομης εργοδότησης παρανομούν λόγω οικονομικής ανάγκης, πράγμα που ασφαλώς δεν μειώνει την ευθύνη τους. Οι εργοδότες τους όμως άλλοι σε μικρότερο και άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό παρανομούν για να ικανοποιήσουν ανάγκες της επιχείρησης τους και προς διασφάλιση των οικονομικών τους συμφερόντων. Γενικά έχει λεχθεί πως η παράνομη εργοδότηση αλλοδαπών επηρεάζει την ακολουθούμενη μεταναστευτική πολιτική αφενός και τα δικαιώματα άλλων προσώπων προς εργασία αφετέρου. Ακριβώς η πρόβλεψη για την περίπτωση των εργοδοτών αισθητά αυστηρότερης ποινής σε σύγκριση με ανάλογα αδικήματα των αλλοδαπών εργοδοτουμένων είναι εξαρχής προσδιοριστική της εντονότερης αποδοκιμασίας για τη δική τους συμμετοχή στην ανησυχητική κατάσταση που δημιουργεί η μεγάλη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται αυτά τα κρούσματα (όπως έχει τονιστεί στην υπ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μονιάτη
(2000)2 ΑΑΔ 553). Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με αρκετές υποθέσεις παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών των οποίων η άδεια παραμονής είχε λήξει. Πρόκειται για τις υποθέσεις: Γενικός Εισαγγελέας ν. Μονιάτη
(2000)2 ΑΑΔ 553 Γενικός Εισαγγελέας ν. Μιχαήλ
(2001)2 ΑΑΔ 74 Γενικός Εισαγγελέας ν. Πάγκαλου
(2001)2 ΑΑΔ 304 Γενικός Εισαγγελέας ν. Αθανασίου
(2001)2 ΑΑΔ 311 Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζαννέττου
(2001)2 ΑΑΔ 438 Γενικός Εισαγγελέας ν. Γραμματικού
(2001)2 ΑΑΔ 467 Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ.2)
(2001)2 ΑΑΔ 285 Σε όλες τις πιο πάνω υποθέσεις οι ποινές προστίμου, που είχαν επιβληθεί πρωτοδίκως, αντικαταστάθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο με φυλάκιση 2 μηνών. Την επικρατούσα κατάστασή - η οποία μέσα από δικαστική γνώση διαπιστώνεται ότι δεν έχει διαφοροποιηθεί, αλλά αντιθέτως επιτείνεται, ίσως λόγω και της ένταξης της Κύπρου στη Ευρωπαϊκή Ένωση - αποδίδει το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο υιοθετήθηκε και επιβεβαιώθηκε στην υπ. Αθανασίου (ανωτέρω): '' Η εργοδότηση αλλοδαπών οι οποίοι είτε εισήλθαν νόμιμα είτε παράνομα χωρίς να κατέχουν τις απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές είναι ένα αδίκημα σοβαρό που η σοβαρότητα του επιτείνεται ακόμα περισσότερο ένεκα της έξαρσης που παρουσιάζει. Καθημερινά πάρα πολλές υπηρεσίες του κράτους ασχολούνται με την πάταξη αυτού του είδους αδικήματος που όπως έχει χαρακτηριστεί και από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταντήσει μάστιγα με αρνητικές επιπτώσεις τόσο κοινωνικές όσο και οικονομικές. Και οι επιπτώσεις αυτές οι δυσάρεστες, έχουν ήδη αρχίσει να εκδηλώνονται. Είναι γνωστό ότι κατά κύματα αλλοδαποί εισέρχονται ή προσπαθούν να εισέλθουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας με σκοπό, χωρίς να είναι και ο αποκλειστικός σκοπός αυτός, η εξεύρεση εργασίας. Εάν και οι εργοδότες εδώ τηρούσαν το νόμο και τους κανονισμούς και λειτουργούσαν τις επιχειρήσεις τους σύμφωνα με την κειμένη νομοθεσία αυτό το φαινόμενο δεν θα είχε την έξαρση που παρουσιάζει σήμερα. Είναι με τη συμμετοχή και συνενοχή όλων των εργοδοτών που οδηγήθηκε αυτό το φαινόμενο στα επίπεδα που είναι σήμερα. Τα Δικαστήρια όταν καλούνται να επιβάλουν ποινή σε πρόσωπα τα οποία κατηγορούνται ενώπιον τους πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τη σοβαρότητα του αδικήματος που έχει διαπραχθεί, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχει διαπραχθεί, την αυξητική τάση διάπραξης του συγκεκριμένου αδικήματος και σίγουρα λαμβάνει υπόψη και τις ειδικές περιστάσεις, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες του κατηγορουμένου προσώπου. Η υποχρέωση εξατομίκευσης της ποινής από το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει σε εξουδετέρωση της αποτρεπτικότητας της ποινής. Ο κύριος σκοπός της ποινής είναι η αποτροπή του συγκεκριμένου Κατηγορούμενου από του να επαναλαμβάνει το ίδιο αδίκημα και η αποτροπή άλλων προσώπων από του να διαπράξουν το ίδιο αδίκημα.'' Πολύ πιο πρόσφατα στην υπ. Χ΄Μιτσής ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ278 για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού στην οποία υπήρχε και παροχή ψευδούς πληροφορίας στην Αστυνομία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 μηνών, η οποία χαρακτηρίστηκε μεν κάπως αυστηρότερη, αλλά όχι τέτοια που να έπρεπε να επέμβει το Εφετείο. Τονίστηκε πως ''εφόσον τέτοια αδικήματα συνεχίζουν να παρουσιάζονται ενώπιον των Δικαστηρίων, ανάλογη αναμένεται να είναι και η αντιμετώπιση αυτών που δεν θέλουν να σέβονται τους Νόμους της Πολιτείας''. Αυτό νομίζω πως καταρρίπτει την εισήγηση περί ύπαρξης ''ταρίφας'', αφού επιβεβαιώνεται πως η επιμέτρηση είναι έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου. Αρκετά αργότερα, το 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο αναγνώρισε και επικύρωσε κάποια διαφοροποίηση των ποινών και της αυστηρότητας με την οποία έπρεπε να αντιμετωπίζονται αλλοδαποί οι οποίοι απασχολούντο μεν παράνομα, αλλά ευρίσκοντο νόμιμα στην Δημοκρατία είτε ως φοιτητές, είτε ως αιτητές πολιτικού ασύλου. Πρόκειται για τις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου
(2006)2 ΑΑΔ 488, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαυρικίου
(2006)2 ΑΑΔ 494 και Lin Qinlong ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 501, στις οποίες επικυρώθηκαν ή επιβλήθηκαν ποινές προστίμου. Είναι προφανές πως οι υποθέσεις αυτές διαφοροποιούνται από την παρούσα ενόψει των παραβάσεων του αλλοδαπού, οι οποίες αντικατοπτρίζονται στην 15η κατηγορία όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2. Όπως διαφοροποιείται πρέπει να πω και η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρικκή
(2001)2 ΑΑΔ 279, στην οποία στηρίχθηκε ο κ. Χριστοφή. Σε εκείνη την υπόθεση ο εφεσείων εργαζόταν και ο ίδιος στην εταιρεία (που εργοδοτούσε) ως επιστάτης και προσέλαβε τον αλλοδαπό χωρίς να ενημερώσει προηγουμένως τους διευθυντές της εταιρείας και χωρίς να γνωρίζει ότι ο αλλοδαπός ευρίσκετο παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας. Στην παρούσα περίπτωση όμως ο κατηγορούμενος 2 ήταν μέτοχος και διευθυντής της οικογενειακής εταιρείας για λογαριασμό της οποίας ο ίδιος προέβη στην πρόσληψη και κυρίως γνώριζε πάρα πολύ καλά όλες τις περιστάσεις της άφιξης και παραμονής του αλλοδαπού στην Κύπρο. Δέχομαι - όπως δέχεται και ο συνήγορος του - πως η γνώση του αυτή αρχίζει από τις 13.6.09 που τον ξαναείδε στην εταιρεία. Όμως από εκείνη τη στιγμή και ύστερα, όχι μόνο γνώριζε πως ο αλλοδαπός ευρίσκετο παράνομα στην Δημοκρατία, αλλά συμπερασματικά και ως θέμα λογικής γνώριζε και ότι είχε φθάσει στην Κύπρο παρανομώντας με διάφορους τρόπους που άρχιζαν από τη χρήση των εγγράφων με φανταστικά στοιχεία και της θεώρησης εισόδου που ο κατηγορούμενος 2 αιτήθηκε σε άλλο όνομα. Ο κατηγορούμενος 2 αντιλήφθηκε εκεί πως είχε ξεγελαστεί σύμφωνα με τα γεγονότα και σίγουρα δεν θα είχε καμία ευθύνη εάν αρνείτο να συμπράξει στο όλο σχέδιο του αλλοδαπού, είτε αρνούμενος να τον εργοδοτήσει, είχε ενημερώνοντας τις αρχές. Αντί τούτου όμως ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε να τον εργοδοτήσει, παρέχοντας του έτσι άσυλο, για αρκετούς μήνες. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν τα γεγονότα της παρούσας είναι πιο επιβαρυντικά από τις πιο πάνω υποθέσεις στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης, αφού σ' εκείνες η παράνομη εργοδότηση δεν συνοδευόταν και από την άλλη κατηγορία η οποία παραπέμπει σε αδικήματα ψευδών δηλώσεων κατά την άφιξη του αλλοδαπού. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εισήγηση ότι δεν έχει ξεγελαστεί οποιοσδήποτε αφού σε τέτοιες περιπτώσεις δεν πρόκειται μεν για την εξαπάτηση ενός άλλου συγκεκριμένου προσώπου, αλλά πρόκειται από την άλλη για εξαπάτηση των αρμοδίων και νομίμων αρχών μιας πολιτείας, δηλαδή των εκπροσώπων του συνόλου των πολιτών. Ούτε συμφωνώ ότι δεν υπήρξε όφελος από την συγκεκριμένη εργοδότηση ή κίνητρο για την πράξη αυτή, αφού όπως τελικά αναγνώρισε και ο κ. Χριστοφή ναι μεν το οικονομικό κόστος θα ήταν το ίδιο για την εργοδότηση οποιουδήποτε άλλου αλλοδαπού για τον οποίον και πάλι θα κατέβαλλε όλα τα δικαιώματα του ο εργοδότης, αλλά δεν μπορεί να παραγνωρίζεται πως εδώ εργοδοτήθηκε κάποιο άτομο το οποίο ήδη ήταν γνωστό, κάτι που διασφάλιζε και τον εργοδότη, ο οποίος γνώριζε τον χαρακτήρα και τις ικανότητες του. Δεν είναι εντελώς άσχετη με την ανησυχία αυτή ενός εργοδότη η προτροπή που είχε κάνει ο κατηγορούμενος 2 στον αλλοδαπό κατά την αναχώρηση του για να του συστήσει κάποιο γνωστό του. Παρά τα πιο πάνω το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής δεν παραγνωρίζει τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 ή τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων στα πλαίσια της υποχρέωσης για εξατομίκευση της ποινής. Το καθήκον αυτό δεν ατονεί ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικής ποινής, χωρίς η εξατομίκευση να εξουδετερώνει είτε τη σοβαρότητα του αδικήματος είτε το στοιχείο της αποτροπής (βλ. υπ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ. 2)
(2001)2 ΑΑΔ 285). Ο κατηγορούμενος 2 είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου πράγμα που του δίδει το δικαίωμα να έχει καλύτερη απαίτηση για επιείκεια, αφού με αυτό καταδεικνύεται η μέχρι σήμερα συμμόρφωση του με τους νόμους. Προκύπτει πως έχει συνεργαστεί από την αρχή με την Αστυνομία, ενώ και στο Δικαστήριο παρά την αρχική μη παραδοχή του, εντούτοις σχετικά πολύ σύντομα προέβη σε παραδοχή εκφράζοντας την ειλικρινή του μεταμέλεια, πράγμα που διέσωσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα. Σύμφωνα με την υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28 η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή και ο κατηγορούμενος 2 τη δικαιούται. Όσον αφορά τις προσωπικές περιστάσεις ο κατηγορούμενος 2 είναι 29 ετών, και συγκαταλέγεται στους νεαρούς επιχειρηματίες της περιοχής του. Μέσα από την δραστηριότητα του αυτή συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη και οι επιχειρήσεις του μαζί με τις οικογενειακές παρέχουν εισόδημα σε πολλές οικογένειες, προσφέροντας στους εργαζόμενους πάντοτε καλές και αξιοπρεπείς συνθήκες απασχόλησης και αμοιβής, χωρίς οποιαδήποτε εκμετάλλευση. Τυγχάνει εκτίμησης από πολιτικούς και εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, οι οποίοι βεβαιώνουν την τιμιότητα, ήθος, εργατικότητα, τον εξαιρετικό χαρακτήρα, το φιλανθρωπικό του έργο καθώς και το αυξημένο ενδιαφέρον του για την ευημερία της κοινότητας του και τη σημαντική προσφορά του στα κοινά. Γενικά σημειώνεται πως χαίρει εκτίμησης από όλους όσους τον γνωρίζουν ή συνεργάζονται μαζί του. Οι προσωπικές και άλλες περιστάσεις σίγουρα λαμβάνονται υπόψιν, πλην όμως σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής αυτές είναι ήσσονος σημασίας, ( Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331, και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου, ανωτέρω). Σε συνάφεια με τα πιο πάνω δεν παραγνωρίζω καθόλου ότι ένας από τους λόγους που δέχθηκε να εργοδοτήσει τον κατηγορούμενο 1, πέραν του οφέλους που θα παρείχε η εργοδότηση ενός ήδη γνώριμου προσώπου ήταν επιπλέον και το ότι λυπήθηκε τον εν λόγω αλλοδαπό που είχε οικονομική ανάγκη και περαιτέρω λαμβάνω υπόψιν πως δεν υπήρξε οικονομική εκμετάλλευση του. Πρέπει επίσης να προσθέσω πως ανάμεσα στα έγγραφα που παρέδωσε ο ευπαίδευτος συνήγορος του ήταν και μια ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 17.12.09 στην οποία ο Ειδικός Νευρολόγος Δρ. Πρωτοπαπάς βεβαιώνει ότι παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο 2 από τον Ιούλιο του 2007 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 λόγω επιληψίας. Όπως επεξηγήθηκε από τον κ. Χριστοφή η ασθένεια εκδηλώνεται σε απροσδιόριστα χρονικά διαστήματα και για αυτό παρακολουθείται από το γιατρό. Εκλαμβάνω ως δεδομένο ότι υφίσταται αυτή η νευρολογική ασθένεια. Το στοιχείο αυτό επηρεάζει επίσης το μέγεθος της ποινής (Chοkami ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ). Πλην όμως πρέπει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε σύνδεση της πάθησης αυτής με το ενδεχόμενο φυλάκισης, δηλαδή δεν υπάρχει κάτι από το οποίο να συνάγεται ότι ενδέχεται να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, σύμφωνα με τη νομολογία μας (βλ. El Kara ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 239). Εν πάση περιπτώσει η ίδια ιατρική φροντίδα μπορεί να συνεχιστεί. Επίσης δεν παραγνωρίζω ότι για λόγους που δεν έχουν εξηγηθεί στο Δικαστήριο, δεν έχει διωχθεί και η εταιρεία, για λογαριασμό της οποίας και ενεργούσε ο διευθυντής της και κατηγορούμενος 2. Είμαι υποχρεωμένος να θεωρήσω πως αυτό οφείλεται σε ευνοϊκή μεταχείριση και άρα προσμετρά και αυτό ως μετριαστικό στοιχείο σύμφωνα με την υπ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(2002)2ΑΑΔ 104, αν και πρέπει να σημειωθεί πως γενικά αυτό δεν επηρεάζει την ευθύνη του κατηγορουμένου 2, ο οποίος θα μπορούσε να διωχθεί ούτως ή άλλως είτε ως συνεργός είτε ως αυτουργός. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και ειδικότερα αφενός τη σοβαρότητα περιστάσεις, συχνότητα του αδικήματος και ανάγκη αποτροπής και αφετέρου όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες προς όφελος του κατηγορούμενο 2 καταλήγω πως η μόνη κατάλληλη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Κρίνω κατάλληλες και επιβάλλω: Στην 11η κατηγορία 2 μήνες φυλάκιση. Στην 15η κατηγορία 20 μέρες φυλάκιση. Οι ποινές να συντρέχουν μεταξύ τους. Έχοντας υπόψιν τις ομολογουμένως ελαστικότερες διατάξεις του Ν. 186
(1)/03 σχετικά με την αναστολή, καθώς και σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως οι Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 323, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ161, αλλά και τις πιο πρόσφατες Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαραλαμπίδη, Ποιν. Έφεση 53/09 ημερ. 8/10/09, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 117/09, ημερ. 5/11/09 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 214/09, ημερ. 29/1/10, έχω τη γνώμη πως δεν υπάρχει κάτι το οποίο να δικαιολογεί την αναστολή. Κρίνω πως οι προσωπικές περιστάσεις και το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης έχουν ληφθεί υπόψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής. Δεν θεωρώ τα στοιχεία αυτά ως τέτοια που να δικαιολογούν ταυτόχρονα και την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, ο σχετικά μακρύς χρόνος εργοδότησης εν γνώσει των παραβάσεων του νόμου καθώς και η ανάγκη για αποτροπή καθιστούν αναπόφευκτη την άμεση εκτέλεση των ποινών. Ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. Τα έξοδα €15 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια να καταστραφούν. (Υπ.) ............ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο