Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Αντωνάκη ΒΕΝΤΟΥΡΗ, Αριθμός Υπόθεσης: 34751/07, 15 Μαρτίου, 2010

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών Νόμου 112

(1)/2004. Ο τρόπος δράσης που καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο είναι πανομοιότυπος. Σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις στις 7.1.2007 απέστειλε μέσω του διαδικτύου (Internet) προς την ηλεκτρονική ιστοσελίδα με ηλεκτρονική διεύθυνση ''w.w.w. Maronites.Com.Cy.'' μηνύματα στα οποία αποκαλούσε τον Ιωσήφ Πετρή άλλως ''Πουσιάς'' από τον Κορμακίτη ''πορνοδιαστροφικό'', ''ανώμαλο'', και ''πελλό'' (1η κατηγορία) και ότι έχει ''σεξουαλική ανώμαλη συμπεριφορά'' (2η κατηγορία). Προς απόδειξη των κατηγοριών κλήθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής 7 μάρτυρες, η γυναίκα Αστυφ. 2263 Μαρία Γερμανού, (Μ.Κ.1), ο Αστυφ. 1673 Μιχάλης Ιωαννίδης (Μ.Κ.2), ο Αστυφ. Ιωνάς Γιαζός (Μ.Κ.3), ο Σαρπέλ Τζουτζούκης (Μ.Κ.4), ο Τζόζεφ Κεφάλας (Μ.Κ.5), ο Ιωσήφ Πετρή (Μ.Κ.6) και η Γιαννούλα Τζουτζούκη (Μ.Κ.7). Ο κατηγορούμενος στηρίχθηκε στη δική του ανώμοτη κατάθεση στην οποία υιοθέτησε κατάθεση την οποία είχε δώσει στην Αστυνομία και δεν πρόσφερε οποιαδήποτε μαρτυρία. ΄Ηταν η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής μέσω της μαρτυρίας της ότι στις 8.1.2007, και ενώ η Μ.Κ.7 Γιαννούλα Τσουτσούκη άνοιξε την ιστοσελίδα στο Internet με στοιχεία w.w.w. Maronites.Cy.Com. για να δει τα νέα της μαρωνίτικης κοινότητας εντόπισε σ' αυτή κείμενο με τίτλο ''Ροζ Σεξουαλικά Τηλεφωνήματα'' το οποίο είχε ημερομηνία 7.1.2007 και διαβάζοντας το διαπίστωσε ότι αναφέρετο στον πατέρα της Ιωσήφ Πετρή άλλως ''Πουσιά'' με προσβλητικό τρόπο και μεταξύ άλλων τον αποκαλούσε ''πορνοδιαστροφικό'', ''ανώμαλο'', ''ανισόρροπο'', με ''ψυχολογικά προβλήματα'' ενώ ο πατέρας της ούτε είχε κομπιούτερ ούτε μπορούσε να εισέλθει στην εν λόγω ιστοσελίδα. Ενόψει του ότι αναγνώρισε ότι αυτό γράφτηκε από τον κατηγορούμενο, η ίδια τον πήρε τηλέφωνο χωρίς να απαντήσει και όταν την πήρε πίσω τηλέφωνο την έβρισε και μετά είδε ότι έγραφε στην εν λόγω ιστοσελίδα και για την ίδια προσβλητικά. Τότε η ίδια επικοινώνησε με τον Σαρπέλ Τζουτζούκη (Μ.Κ.5) υπεύθυνο της εν λόγω ιστοσελίδας και ζήτησε όπως αυτά που αναφέρονται στον πατέρα της και στην ίδια να διαγραφούν και ο ίδιος τα διέγραψε. Μετά από αυτό ο κατηγορούμενος επικοινώνησε μαζί του ζητώντας του το λόγο γιατί τα διέγραψε και ζήτησε όπως όλα όσα έγραψε μέχρι τότε να τα διαγράψει από την ιστοσελίδα. Η παραπονούμενη την επόμενη μετέβηκε με τον πατέρα της και κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Η εκδοχή του κατηγορούμενου ως αναδεικνύεται από την ανακριτική του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την οποία υιοθέτησε στην ανώμοτη κατάθεση του είναι ότι ο ίδιος ουδέποτε έγραψε και/ή είχε οποιαδήποτε σχέση με τα επίδικα μηνύματα. Επιπρόσθετα στην ανώμοτη κατάθεση του ανέφερε ότι ο ίδιος δε συνομίλησε ποτέ με την κυρία Τσουτσούκη (Μ.Κ.7) και με τον κύριο Σαρπέλ Τζουτζούκη (Μ.Κ.4) όταν μίλησε μαζί του ανέφερε ότι δεν έπρεπε να σβήσει τα όσα εγράφοντο, γιατί χωρίς αυτά δε θα μπορούσε ο ίδιος να πάει στην Αστυνομία να καταγγείλει ότι κάποιος χρησιμοποίησε το όνομα του και δε θα μπορούσε να ανακαλυφθεί μέσω της CYTA ποιος ακριβώς είναι ο συνδρομητής και το όνομα αυτού που τα έγραψε. ΄Ηταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής μέσω της ευπαιδεύτου συνηγόρου κυρίας Σιαπανή, με αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία και ιδιαίτερα στα όσα αναφέρθηκαν από τους Μ.Κ. 4 και 7 ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ο κατηγορούμενος πρέπει να βρεθεί ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αντίθετα ήταν η θέση της Υπεράσπισης, που ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου υποστήριξε, ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αφού από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν έχει αποδειχθεί το στοιχείο της αποστολής του μηνύματος μέσω δημοσίου δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών. ΄Εχοντας καταγράψει τις αντίστοιχες εκδοχές των μερών προχωρώ στην αποτίμηση της αξιοπιστίας των προσώπων η μαρτυρία των οποίων συμβάλλει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωση της μιας ή της άλλης εκδοχής. Θα κάνω αρχή με τους μάρτυρες κατηγορίας ενόψει του ότι σ' αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει μαρτυρία εκ μέρους της υπεράσπισης εκτός από ανώμοτη κατάθεση. Αρχίζοντας από τη Γυναίκα Αστυφύλακα Μαρία Γερμανού (Μ.Κ.1), η Αστυφύλακας αυτή, η οποία μαζί με το Μ.Κ.3 έλαβε μέρος στο ανακριτικό έργο και συγκεκριμένα στη λήψη καταθέσεων από διάφορους μάρτυρες και συνέλλεξαν μαρτυρικό υλικό μου προξένησε καλή εντύπωση και έτσι αποδέχομαι τη μαρτυρία της. ΄Ετσι και αλλιώς δεν αμφισβητήθηκε και φαίνεται να αποτελεί εν πολλοίς κοινό έδαφος. Η μαρτυρία της καθώς και η μαρτυρία του Αστυφ. 889 Ιωνά Γιαζού (Μ.Κ.3), ο οποίος επίσης μου προξένησε καλή εντύπωση, δεν έχουν αμφισβητηθεί ιδιαίτερα από την υπεράσπιση και συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Επίσης ο Αστυφύλακας 1673 Μιχάλης Ιωαννίδης (ΜΕ2) μου προξένησε πολύ καλή εντύπωση. Αποδέχομαι ότι είναι εμπειρογνώμονας, η μαρτυρία του επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί ιδιαίτερα από την Υπεράσπιση και μάλιστα έχει φανεί ότι η Υπεράσπιση αποδέχθηκε μεγάλο μέρος των όσων έχει ο μάρτυρας αυτός αναφέρει. Η μαρτυρία του έθεσε το αναγκαίο υπόβαθρο γεγονότων και κρίνω ότι ήταν συνεπής ως προς τα συμπεράσματα του και την αποδέχομαι. Επίσης ο Σαρπέλ Τζουτζούκης (Μ.Κ.4) μου προξένησε καλή εντύπωση. Κατά τρόπο ευθύ και πηγαίο, εξιστόρησε τα γεγονότα όπως ακριβώς ο ίδιος τα αντιλήφθηκε. Αντεξετάστηκε σθεναρά και σε έκταση από τον ευπαίδευτο συνήγορο της υπεράσπισης αλλά δεν υπέπεσε σε ουσιαστικές αντιφάσεις, ως προς τα γεγονότα τα οποία εξιστόρησε. Το μέρος όμως της μαρτυρίας του που αφορά τη συνομιλία του με τον κατηγορούμενο αν και αποδέχομαι ότι αυτό εγίνετο δε δέχομαι ότι σ' αυτή υπήρχαν οι παραδοχές που ο μάρτυρας αντιλήφθηκε από τον κατηγορούμενο, αφού κάτι τέτοιο αν πράγματι είχε συμβεί θα εφαίνετο και στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία πράγμα το οποίο ελλείπει. Ως εκ τούτου το περιεχόμενο του εν λόγω τηλεφωνήματος εκτός από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος διαμαρτυρήθηκε σ' αυτόν γιατί σβήστηκαν τα μηνύματα και όσα έγραφε, το υπόλοιπο μέρος δε γίνεται δεκτό. Διευκρινίζω περαιτέρω ότι η αποδοχή της μαρτυρίας του κρίνεται στο βαθμό που ο μάρτυρας παρέθετε γεγονότα. Η αποδοχή δεν κάλυπτε τα μέρη της μαρτυρίας του όπου προέβαινε σε εκτιμήσεις και εικασίες ακόμα και όπου εξέφραζε την πεποίθηση του όπως τη χαρακτήρισε, επί ορισμένων θεμάτων, ούτε το περιεχόμενο της συνομιλίας του με τον κατηγορούμενο ως ανεφέρθη και πιο πάνω. Ομοίως καλή εντύπωση μου προξένησε και ο Τζόζεφ Κεφάλα (Μ.Κ.5). Σταθερός και ετοιμόλογος δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης αφού δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ουσίας και δε δίστασε ούτε δυσκολεύτηκε να απαντήσει τις όποιες ερωτήσεις του τέθηκαν. Επίσης καλή εντύπωση μου προξένησε και ο Ιωσήφ Πετρή (Μ.Κ.6) ως προς τα επίδικα γεγονότα. Σε σχέση με τις σχέσεις του μάρτυρα αυτού με τον κατηγορούμενο βρίσκω ότι καμία σχέση δεν έχουν με τα επίδικα γεγονότα και σημειώνω περαιτέρω ότι ο ίδιος δε βοήθησε και πολύ τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αφού ο ίδιος δεν έκανε οποιεσδήποτε διαπιστώσεις, ως προς τα επίδικα αδικήματα αλλά στηρίχθηκε στα όσα η κόρη του ανέφερε ως προς εκείνα. Τέλος καλή εντύπωση μου δημιούργησε και η κόρη του παραπονούμενου κυρία Γιαννούλα Τσουτσούκη (Μ.Κ.7) και αποδέχομαι τη μαρτυρία της ως μια αξιόπιστη περιγραφή των όσων ήλθαν στην αντίληψη της. Όμως δε μπορώ να στηριχθώ στο μέρος της μαρτυρίας της που αφορά τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο αφού δεν είχε ως διαφάνηκε μιλήσει ποτέ μαζί του προηγουμένως. Ούτε δέχομαι ότι η ίδια αναγνώρισε ότι ο κατηγορούμενος έγραψε τα όσα υπήρχαν στην ιστοσελίδα και ως εκ τούτου δέχομαι μόνο το μέρος εκείνο που αφορά διαπιστώσεις της ως προς τα γεγονότα, όχι όμως το μέρος της μαρτυρίας της όπου προέβαινε σε εκτιμήσεις και εικασίες ή η έκφραση εκ μέρους της πεποίθησης ως προς τα γεγονότα. Ενόψει των πιο πάνω σημειώνω ότι αποδέχομαι την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ως προς μέρη που έχουν γίνει αποδεκτά αποκλείοντας μαρτυρία που αφορά εικασίες τόσο του Μ.Κ.4 όσο και της Μ.Κ.7 και γίνονται ανάλογα ευρήματα. Σημειώνω ότι η ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου δεν αποτελεί μαρτυρία ούτε μπορεί να αξιολογηθεί. Αυτή όμως λαμβάνεται υπόψη ως η θέση του κατηγορούμενου η οποία μπορεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας να οδηγεί στη θεώρηση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής από μια άλλη σκοπιά. ΄Ερχομαι τώρα στη νομική πτυχή της υπόθεσης και η συσχέτιση αυτή με τη δοθείσα μαρτυρία. Θα σχολιάσω μαζί και συλλογικά τις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και αφορά μηνύματα μέσω Internet που φαίνονται να στάληκαν από τον κατηγορούμενο στην ιστοσελίδα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Οι κατηγορίες αυτές εδράζονται κατά κύριο λόγο στο ΄Αρθρο 149

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών Νόμου 112

(1)/04 το οποίο προβλέπει τα εξής: ''149

(6)Πρόσωπο το οποίο - (α) αποστέλλει διά δημόσιου δικτύου επικοινωνιών, μήνυμα ή οτιδήποτε άλλο, το οποίο είναι κατάφωρα προσβλητικό ή/και άσεμνου ή αισχρού ή απειλητικού χαρακτήρα, ή ................................................................ Είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης του, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες.'' Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το περιεχόμενο των υπό συζήτηση γραπτών μηνυμάτων, όπως καταγράφεται στις αντίστοιχες λεπτομέρειες κατηγορίας έχουν κατάφωρα προσβλητικό χαρακτήρα, ικανοποιώντας έτσι πλήρως το εν λόγω συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Δεν ικανοποιείται όμως το συστατικό στοιχείο της αποστολής δια του δημοσίου δικτύου. Παρά την αμφισβήτηση αυτού του στοιχείου από πλευράς Υπεράσπισης με την υποβολή συγκεκριμένων ερωτήσεων δεν υπήρξε μαρτυρία που να δικαιολογεί τέτοιο εύρημα. Ως φαίνεται από τη μαρτυρία που έχει γίνει αποδεκτή η Αστυνομία ουδέποτε εξέτασε τον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή (αν υπήρχε Ηλεκτρονικός Υπολογιστής) του Κατηγορουμένου, αν αυτός ήταν συνδεδεμένος με το Ι. Ρ. Address που βρέθηκε ότι στάληκαν τα επίδικα μυνήματα. Ούτε υπάρχει μαρτυρία από τον παροχέα των υπηρεσιών αυτών ότι όντως τα μυνήματα αυτά είχαν σταλεί μέσω του δικτύου του, μέσω της υπηρεσίας του, δηλαδή, ούτε βρέθηκε ο συνδρομητής με το δικό του κωδικό αναγνώρισης. Επίσης ελλείπει μαρτυρία ότι ο εν λόγω ηλεκτρονικός υπολογιστής ενώθηκε μέσω δημόσιου δικτύου. Ως προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 είναι δυνατό δύο υπολογιστές να ενωθούν μεταξύ τους χωρίς να είναι συνδεδεμένοι με δημόσιο δίκτυο με βάση την τεχνολογία και επιτρέπει σ' αυτούς να είναι συνδεδεμένοι από μεγάλη απόσταση χωρίς καλώδιο, και ως εκ τούτου δε μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο ότι η αποστολή των επίδικων μηνυμάτων έγινε μέσω δημόσιου δικτύου. Ενόψει των πιο πάνω δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία που έχουν αναφερθεί. Εκείνο το οποίο απομένει ήταν η πεποίθηση των μαρτύρων κατηγορίας 4 και 7 ότι είναι ο κατηγορούμενος που απέστειλε τα μυνήματα. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω στην αξιολόγηση το Δικαστήριο δε μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία αυτή έχοντας υπόψη ότι, για ποινικές υποθέσεις, οι ενδείξεις και οι υποψίες όσο εύλογες και αν είναι δεν αρκούν (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989), 2ΑΑΔ 363. Για να υπάρξει καταδίκη χρειάζεται απόδειξη η οποία να αγγίζει τη βεβαιότητα. Απόδειξη σ' αυτόν το βαθμό δεν υπάρχει. Ως εκ τούτου, ελλείψει αυτής της βεβαιότητας, ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στη βάση λοιπόν των πιο πάνω βρίσκω ότι στην προκειμένη περίπτωση η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΄Ετσι ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στις δύο κατηγορίες. ΄Εξοδα €580- να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το τεκμήριο να επιστραφεί στο δικαιούχο. (Υπ.)............................................ Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο