Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργου Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 238/10, 22.3.10

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργου Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 238/10, 22.3.10 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 238/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον Γιώργου Στυλιανού ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ημερομηνία: 22.3.10 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Κουτσόφτας με την κα Αριστοδήμου Για τον Κατηγορούμενο: κος Παναγιώτου Κατηγορούμενος παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Προτού η υπεράσπιση απαντήσει στις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου ο συνήγορος του κατηγορούμενου έθεσε δύο ερωτήματα υπό μορφή αιτήματος για περισσότερες λεπτομέρειες. Τα ερωτήματα που τέθηκαν είναι τα ακόλουθα. (α) Κατά πόσο οι κατηγορίες που παραπέμπουν σε χρονική διάπραξη συνιστούν μια δραστηριότητα (enterprise) και (β) Ποια η ακριβή ημερομηνία της κατ΄ ισχυρισμό διάπραξης των αδικημάτων. Ας λεχθεί από τώρα ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 16 κατηγορίες ορώμενες υπό τον χρόνο διάπραξης τους οι εν λόγω κατηγορίες υποδιαιρούνται σε 6 κατηγορίες. Στο αίτημα της υπεράσπισης ο συνήγορος Κατηγορούσας Αρχής απάντησε ότι οι κατηγορίες οι οποίες παραπέμπουν στον ίδιο χρόνο, δηλαδή τέλη ή μέσα συγκεκριμένου μηνός ή σε συγκεκριμένη ημερομηνία έλαβαν χώρα την ίδια ημέρα συνιστούν μια δραστηριότητα συντελέστηκαν όμως από διαφορετικές πράξεις ως επεξηγείται στο κατηγορητήριο. Γι΄ αυτή τη πτυχή του αιτήματος κρίνω πως οι επεξηγήσεις της Κατηγορούσας Αρχής ικανοποιούν τούτη και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα περαιτέρω σχολιασμού. Ως προς την άλλη πτυχή ο κ. Κουτσόφτας δήλωσε ότι δεν μπορεί να συγκεκριμενοποιήσει περαιτέρω τον ισχυριζόμενο χρόνο διάπραξης των αδικημάτων. Ας λεχθεί εδώ ότι το αίτημα του κ. Παναγιώτου υποστηρίχθηκε επί του ότι τέτοιος χρόνος ασαφής και αόριστος σύμφωνα με την υπεράσπιση αποστερεί τον κατηγορούμενο από του να εγείρει στην υπεράσπιση του άλλοθι. Εκ προϊμίου αναφέρω ότι το αίτημα απαντάται από τις δύο αποφάσεις των υποθέσεων Γενικός Εισαγγελέας v. Halil Ποινική Έφεση 211/08 ημερ. 23.2.10 και Police v. Παπαϊωάννου 17 CLR σελ. 50. Στην πρώτη από τις δύο αναφέρει ότι: «Σε περιπτώσεις .. counts» Ας λεχθεί περαιτέρω ότι σε εκείνη την υπόθεση τα αδικήματα προσδιορίστηκαν χρονικά ως εκείνα εσυνέβησαν το 2004, το 2005 καθώς τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2006. Στη δε υπόθεση Παπαϊωάννου λέχθηκε ότι: «The next.. Reason». Από όλα τα πιο πάνω συνάγεται ότι η συγκεκριμενοποίηση του χρόνου διάπραξης του αδικήματος ως την προκείμενη περίπτωση δεν είναι άγνωστη στο Δικαϊκό μας σύστημα, όπως ούτε μεμπτή. Η δε άλλη θέση ότι ο κατηγορούμενος στερείται υπεράσπισης άλλοθι κρίνεται πρόωρη και αβάσιμη. Το πρώτο και κύριο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι, τίθεται θέμα τέτοιας υπεράσπισης; Αν ναι θα διαφανεί κατά την ακρόαση και οι μάρτυρες Κατηγορούσας Αρχής θα αντεξεταστούν σχετικά και οι όποιες απαντήσεις τους θα κριθούν κατά την αξιολόγηση τους από το Δικαστήριο. Σε αυτό όμως το στάδιο και χωρίς το Δικαστήριο να γνωρίζει αν τέτοια υπεράσπιση είναι πιθανή το να εκληφθούν οι λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών ως ελλιπές, ασαφείς και αόριστες είναι τόσο εξωπραγματικό όσο και αντινομικό. Η επίκληση από τον κ. Παναγιώτου του άρθρου 6 της σύμβασης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κρίνω ότι δεν διαφοροποιεί τα όσα προαναφέρθηκαν. Σχετικός εν προκειμένω είναι ο λόγος της απόφασης Δημοκρατία v. Allan ... Fort