Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Τούλλα Χρησιλείου, Αρ. Υπόθεσης: 1879/08, 23 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1879/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Τούλλα Χρησιλείου Κατηγορουμένης __________________ Ημερομηνία: 23 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σιαπανή. Για την Κατηγορούμενη: κ. Κωνσταντίνου. (Η Κατηγορούμενη είναι παρούσα). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κοινής οχληρίας κατά παράβαση του ΄Αρθρου 186 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας αυτής, στις 22.11.2007, στην ΄Εγκωμη, της Επαρχίας Λευκωσίας, η κατηγορούμενη διενήργησε πράξη που δεν ήταν εξουσιοδοτημένη από το Νόμο και συνεπεία αυτής προκάλεσε ενόχληση στο κοινό, κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων, δηλαδή διέκοψε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα της εταιρείας ''Orfeas Trading House Ltd'' με αποτέλεσμα να προκαλέσει ενόχληση σε ενοίκους και στους πελάτες του προαναφερθέντος καταστήματος. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε την κατηγορία και έτσι η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης κλήθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής δύο μάρτυρες. Ο κ. Τάσος Μαυροθέρης (Μ.Κ.1) και ο Αστυφύλακας 4313 Ν. Ροδοσθένους (Μ.Κ.2). Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, ως προκύπτει από την μαρτυρία των προαναφερθέντων μαρτύρων συνοψίζεται ως εξής: Η παραπονούμενη εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο ενοικίασε κατάστημα από την Κατηγορούμενη Ιδιοκτήτρια του εν λόγω υποστατικού. Στο κατάστημα αυτό γίνοντο εισαγωγές και πωλήσεις επίπλων. Αυτό δεν εργάζετο με κανονικό ωράριο ως τα καταστήματα αλλά με ραντεβού αφού οι πελάτες επικοινωνούσαν τηλεφωνικά μαζί τους. Επίσης λειτουργούσε και ως αποθήκη. Ιδιοκτήτρια ήταν η κα Ανδρούλλα Μαυροθέρη αλλά λόγω προβλημάτων υγείας ασχολείτο τις ελεύθερες ώρες του, με αυτό, ο γιος της κ. Τάσος Μαυροθέρης (Μ.Κ.1). Τα τελευταία χρόνια οι ιδιοκτήτες του καταστήματος ήθελαν αύξηση του ενοικίου γι' αυτό ήθελαν να τους κάνουν έξωση. Στις 22.11.2007 ενώ, ο Μ.Κ.1 κ. Τάσος Μαυροθέρης, πήγε στο κατάστημα και ενώ είχε προγραμματισμένο ραντεβού με ένα ζευγάρι και κάποιο πελεκάνο η κατηγορούμενη έκλεισε το διακόπτη παροχής ρεύματος σκόπιμα και ενώ ο Μ.Κ.1 προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί της, αφού κτύπησε το θυροτηλέφωνο, χωρίς αποτέλεσμα. Ειδοποίησε επίσης την Α.Η.Κ. και την Αστυνομία αλλά η κατηγορούμενη αρνήθηκε να τους επιτρέψει την αποκατάσταση παροχής ρεύματος στο κατάστημα. Ο Αστ. 784 Χ. Μιχαήλ στις 22.11.2007 μετέβηκε στο επίδικο κατάστημα όπου συνάντησε και την κατηγορούμενη η οποία του ανέφερε ότι κατέβασε το διακόπτη επειδή είχε διαφορές με το Μαυροθέρη. Επίσης στις 23.11.2007 στην ανακριτική της κατάθεση ανέφερε ότι ο λόγος που έκλεισε το διακόπτη ήταν γιατί ο ΜΚ1 πάρκαρε το όχημα του και την εμπόδιζε να εισέρχεται στο Parking της. Στις 2.2.2008 η κατηγορούμενη κατηγορήθηκε γραπτώς για το επίδικο αδίκημα και αφού της επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο απάντησε, ''Δεν παραδέχομαι''. Μετά το πέρας της υπόθεσης από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης κ. Κωνσταντίνου, εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, αφού δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ιδιαίτερα ότι αφορά το αδίκημα της κοινής οχληρίας. Σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος σ΄ αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας καλείται σε απολογία μόνο όταν η προσαχθείσα από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία, κρινόμενη αντικειμενικά στο απόγειο της, δημιουργεί εκ πρώτης όψεως ενοχή του κατηγορουμένου. Σε αυτό το στάδιο η μαρτυρία δεν αξιολογείται υποκειμενικά ούτε και εξάγονται συμπεράσματα. Αυτά αφήνονται για το τέλος νοουμένου βέβαια ότι θα δοθεί συνέχεια στη δίκη. Από την άλλη όταν (α) η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή (β) η μαρτυρία έχει κλονισθεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ενοχής στηριζόμενη σ' αυτή, η δίκη διακόπτεται και ο κατηγορούμενος, χωρίς άλλο, αθωώνεται (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1992)2 Α.Α.Δ. 133, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρίστου, Ποινική Έφεση 7077, ημερ. 21.6.2001, Αποστόλου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7123, ημερ. 20.12.2002 και Νικολαίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7217, ημερ. 27.6.2003). Στην προκειμένη περίπτωση χρήζει εξέτασης η προϋπόθεση που αφορά στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη εδράζεται στο άρθρο 186. Το άρθρο αυτό στον βαθμό που ενδιαφέρει προβλέπει τα εξής: "Όποιος διενεργεί πράξη που δεν είναι εξουσιοδοτημένη από τον νόμο ή παραλείπει να εκτελέσει καθήκον που επιβάλλεται από τον νόμο και συνεπεία αυτού προκαλεί οποιαδήποτε κοινή βλάβη ή κίνδυνο ή ενόχληση ή παρεμποδίζει ή προκαλεί ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων, διενεργεί πλημμέλημα το οποίο καλείται κοινή οχληρία...." Έρχομαι τώρα στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Η πρώτη και ουσιώδης επισήμανση που θα πρέπει να γίνει είναι ότι το αδίκημα της κοινής οχληρίας διακρίνεται από την ιδιωτική οχληρία που ενυπάρχει στο αστικό δίκαιο. Στο σύγγραμμα "Russell on Crime", (12η έκδοση), Τόμος 2 η διάκριση καταγράφεται ως εξής: (σελ. 1387). "Η οχληρία ή η ενόχληση σημαίνει οτιδήποτε το οποίο προκαλεί βλάβη, στενοχώρια ή ζημιά. Οι οχληρίες είναι δύο ειδών: δημόσια ή κοινή οχληρία η οποία επηρεάζει ουσιωδώς το κοινό, και αποτελεί ουσιώδη ενόχληση για όλους τους υπηκόους . και ιδιωτική οχληρία η οποία μπορεί να προσδιοριστεί σαν οτιδήποτε το οποίο προκαλεί ουσιαστική ανησυχία και ενόχληση, σε οποιοδήποτε άτομο κατά την χρήση για συνηθισμένους σκοπούς της κατοικίας του ή της περιουσίας του." Με άλλα λόγια η κοινή οχληρία εξομοιώνεται με τη δημόσια οχληρία. Στο σύγγραμμά Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice, (42α έκδοση), παρ. 27-50 επισημαίνεται ότι πρέπει: "να αποδειχθεί ότι πρόκειται για κατοικημένη περιοχή, ή κοντά σε υπεραστικό δρόμο γιατί το κατά πόσο είναι οχληρία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αριθμό των κατοίκων και την συγκέντρωση κόσμου στην συγκεκριμένη περιοχή, το οποίο αποτελεί ζήτημα πραγματικό που αποφασίζεται από τους ενόρκους: R. v. White and Ward [19757] 1 Burr. 333." (Οι προαναφερθείσες αναφορές είναι από την υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 216.) Στην παρούσα υπόθεση η ενέργεια της διακοπής παροχής ρεύματος του καταστήματος της παραπονούμενης, από μόνη της και χωρίς οτιδήποτε άλλο, με αναφορά στις επιπτώσεις στη γύρω περιοχή ή στο κοινό, δεν δικαιολογεί εύρημα ότι επηρέασε το κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων, αφού δεν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει επηρεασμό οποιωνδήποτε προσώπων, κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων πέραν την παραπονούμενης εταιρείας. Ούτε γνωρίζουμε τον επηρεασμό που έγινε στην περιοχή, ούτε αν υπάρχει κοντά υπεραστικός δρόμος ή άλλος πολυσύχναστος δρόμος ούτε γνωρίζουμε τη φύση της περιοχής. Το ότι επηρεάσθηκε ένα ραντεβού της παραπονούμενης ή η εργασία του πελεκάνου δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Η εδώ δοθείσα μαρτυρία τείνει να καταδείξει ιδιωτική και όχι κοινή οχληρία. ΄Ετσι η κατηγορία θα πρέπει να απορριφθεί. Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. ΄Εξοδα €100- να πληρωθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.)................ Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο