Αστυνομικό Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αλέξης ΦΕΝΕΡΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 21196/08, 24 Μαρτίου 2010

(1)και 15

(3)(δ) του Κανονισμού 3821/85 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όπως έχει τροποποιηθεί από τους Κανονισμούς 2135/98 του Συμβουλίου της Ε.Ε. και 561/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ε.Ε. και του άρθρου 17 του Περί Ελέγχου Ωρών Οδήγησης και Ανάπαυσης των Οδηγών Ορισμένων Οχημάτων Νόμου 86

(1)/2007 και Κ.Δ.Π. 312/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος 1 την 20.4.2007 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά το ΓΣΠ της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής AAL732 επί οδού, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση, επέφερε το θάνατο του Μhd Ali Hamad από τη Συρία. Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ενοχή και στις δύο κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση εκτεθήκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορουμένου
2. Σύμφωνα με αυτά, την 20.4.2007 και περί ώρα 0620 ο Κατηγορούμενος 1 οδηγούσε το φορτηγό AAL732 στο νέο δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Ήταν μόνος στο φορτηγό και κινείτο με ευθεία πορεία. Την ίδια στιγμή από την αντίθετη κατεύθυνση δηλαδή από Λευκωσία προς Λεμεσό κινείτο το αυτοκίνητο AAN591 που οδηγούσε το θύμα έχοντας ως συνοδηγό τον Hassan Al Chehada και επιβάτη στο πίσω κάθισμα τον Hamadah Al Hamadah το οποίο επίσης κινείτο με ευθεία πορεία. Όταν ο Κατηγορούμενος 1 έφθασε παρά το νέο ΓΣΠ, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του με αποτέλεσμα οι αριστεροί τροχοί να βγουν έξω από το ασφάλτινο οδόστρωμα, αριστερά σύμφωνα με την πορεία του. Αφού κινήθηκε σε απόσταση 29,60 μέτρα με τους αριστερούς τροχούς στο χωμάτινο παγκέτο, προσπάθησε να επαναφέρει το όχημα του στην σωστή πορεία στρίβοντας απότομα δεξιά με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος του και να κτυπήσει στο σιδερένιο διαχωριστικό κιγκλίδωμα το οποίο υποχώρησε και ως αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος 1 εισήλθε στις αντίθετες λωρίδες κυκλοφορίας και συγκρούστηκε μετωπικά με το εξ αντιθέτου ερχόμενο αυτοκίνητο ΑΑΝ
3. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε θανάσιμα ο οδηγός του AAN591 και κρίσιμα ο συνοδηγός και επιβάτης του. Για το δυστύχημα ειδοποιήθηκε η Αστυνομία και το μέρος επισκέφτηκαν οι Λοχίας 4231 Α. Θεοφάνους και Αστυφ. 2981 Μ. Σκούλλος, όπου βρήκαν τα δύο οχήματα στην τελική τους θέση και τον Κατηγορούμενο 1 παρών. Ο Λοχίας 4231 Α. Θεοφάνους στην παρουσία του Κατηγορουμένου 1 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο και σημείωσε σ΄ αυτό το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων με το γράμμα «Χ» και με τα γράμματα «Χ1» και «Χ2» τα σημεία που κτύπησε το φορτηγό στο διαχωριστικό κιγκλίδωμα, ως επίσης και τα διάφορα ευρήματα του με τα οποία συμφώνησε πλήρως ο Κατηγορούμενος
4. Το εν λόγω σχεδιαγράφημα κατατέθηκε στο Δικαστήριο εκ συμφώνου ως Τεκμήριο
5. Στη σκηνή του δυστυχήματος ο Λοχίας 4231 Α. Θεοφάνους παρατήρησε ότι ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ξηρή και η ορατότητα αρκετά καλή πέραν των 200 μέτρων προς τις δύο κατευθύνσεις. Ήταν μέρα και ώρα ανατολής ηλίου σύμφωνα με τον πίνακα της μετεωρολογικής υπηρεσίας. Ο δρόμος είναι ευθύς και επίπεδος με τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, δύο για κάθε κατεύθυνση και χωρίζεται με σιδερένιο διαχωριστικό κιγκλίδωμα και το όριο ταχύτητας είναι 100 ΧΑΩ. Τα δύο οχήματα βρίσκονταν στην τελική τους θέση και υπήρχαν ίχνη διέλευσης του φορτηγού, αριστερά σύμφωνα με την πορεία του, εκτός δρόμου και ακολούθως πλαγιολίσθηση του φορτηγού που καταλήγει στην τελική του θέση. Το όχημα AAL732 έπαθε ζημιά στο μπροστινό μέρος (προφυλακτήρα) ενώ το AAN591 καταστράφηκε ολοσχερώς, είχε κυρίως κτύπημα στο μπροστινό μέρος. Καταστράφηκαν επίσης 13 μέτρα διαχωριστικού κιγκλιδώματος προς Λευκωσία και 14 μέτρα προς Λεμεσό. Ο Αστυφ. 2981 Μ. Σκούλλος η ώρα 0710 τη συγκεκριμένη μέρα έκανε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης στον Κατηγορούμενο 1 και η ένδειξη ήταν «0». Ακολούθως το φορτηγό ΑΑL732 μεταφέρθηκε στο χώρο φύλαξης οχημάτων της ΜΜΑΔ και το AAN591 στο χώρο φύλαξης οχημάτων της Τροχαίας Λευκωσίας. Την ίδια μέρα, δηλαδή 20.4.2007 και ώρα 1200 στη Τροχαία Λευκωσίας, ο Λοχίας 4231 Α. Θεοφάνους πήρε ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου
6. Την επόμενη μέρα και ώρα 1030 στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας η Ιατρός Ελένη Αντωνίου στην παρουσία του Λοχία 4231 Α. Θεοφάνους έκανε την νενομισμένη νεκροψία στη σορό του θύματος, αφού προηγούμένως αναγνωρίστηκε από τον Hamad Ab Dulariz και διαπίστωσε ότι ο θάνατος του προήλθε από βαριά κρανιοεγκεφαλική συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος. Την 1.5.2007 ο Λοχίας 4231 Α. Θεοφάνους έκανε μηχανικό έλεγχο στο αυτοκίνητο AAN591 και δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα πριν το δυστύχημα. Επίσης στις 6.6.2007 ο Μιχάλης Αργυρού της Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας στην παρουσία του Λοχία 4231 Α. Θεοφάνους έκανε μηχανικό έλεγχο στο φορτηγό AAL732 και δεν διαπίστωσε μηχανικό πρόβλημα πριν το δυστύχημα. Σε σχέση με τη δεύτερη κατηγορία, ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι από το φορτηγό AAL732 ο Υπ/μος Πεχλιβάνης αφαίρεσε την καρτέλα ταχογράφου την οποία παρέδωσε στον Λοχία 4231 Α. Θεοφάνους. Ακολούθως ο Λοχίας 4231 Α. Θεοφάνους μαζί με τις καρτέλες ταχογράφου προηγούμενων ημερών, τις μετέφερε στο τμήμα επιθεώρησης εργασίας, για έλεγχο κατά πόσο τηρούνται σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία όπου και διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν χρησιμοποιούσε σωστά τον μηχανισμό μεταγωγής (ταχογράφο) του οχήματος του με αποτέλεσμα να μην καταγράφεται η ημερήσια ανάπαυση ή τα διαλείμματα. Ακολούθως όλες οι καρτέλες επιστράφηκαν στον ιδιοκτήτη τους. Η κα Θεμιστοκλέους ανέφερε επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια του και ότι τα έξοδα μαρτύρων ανέρχονται στο ποσό των €
7. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου 1 αγορεύοντας για μετριασμό και εξατομίκευση της ποινής του Κατηγορουμένου 1, υιοθέτησε καταρχήν την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και όπως έχει ήδη αναφερθεί, συμφώνησε με τα γεγονότα όπως εκτεθήκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι επαγγελματίας οδηγός εδώ και 14 χρόνια, με λευκό ποινικό μητρώο και χωρίς βαθμούς ποινής στην άδεια του, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιεί το δρόμο συνεχώς, γεγονός που καταδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι πρόσωπο που τηρεί πιστά τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας τους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς, γεγονός το οποίο του δίνει το δικαίωμα να ελπίζει σε ευνοϊκότερη μεταχείριση. Ο κος Πουτζιουρής εξέφρασε στο Δικαστήριο την ειλικρινή μεταμέλεια του Κατηγορουμένου 1 και ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε άμεσα με τις διωκτικές αρχές που έφθασαν στην σκηνή του δυστυχήματος για τη διαλεύκανση του αλλά και η συνεργασία του καταδεικνύεται μέχρι και σήμερα με την παραδοχή του στο Δικαστήριο. Όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ότι αυτό προκλήθηκε συνεπεία μιας στιγμιαίας αβλεψίας του Κατηγορουμένου 1 κατά την οδήγηση αλλά ανέφερε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος 1 υπήρξε και πολύ άτυχος αφού οι συνέπειες του δυστυχήματος πιθανόν να μην ήταν τόσο ολέθριες, αν το διαχωριστικό στηθαίο που διαχωρίζει τον δρόμο ήταν με τσιμεντένια μπλοκ και όχι με σίδερα, τα οποία δυστυχώς υπαναχώρησαν από τη βίαιη σύγκρουση και είχαν ως αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος 1 να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Ο κος Πουτζιουρής, παρουσίασε στο Δικαστήριο για να ενισχύσει τη θέση του αυτή, άρθρο από τον Φιλελεύθερο ημερ. 8.6.
8. Στο άρθρο αναφέρεται ότι το Υπουργείο Συγκοινωνιών απέστειλε επιστολή στο Αρχηγείο Αστυνομίας με την οποία ζητείται η επανεξέταση της αντοχής των κιγκλιδωμάτων που διαχωρίζουν τις δύο κατευθύνσεις στους αυτοκινητόδρομος και καλεί εκεί όπου υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης ή ενίσχυσης του να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα και ότι τα υφιστάμενα κιγκλιδώματα είναι 20 ετών. Ο κος Πουτζιουρής υπέδειξε ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει εμπλακεί ποτέ σε τροχαίο δυστύχημα παρά το ότι είναι επαγγελματίας οδηγός για αρκετά χρόνια γεγονός που καταδεικνύει τη σωστή οδική συμπεριφορά του και ζητά επιείκια. Επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στην θέση ότι το δυστύχημα δεν προήλθε από εγωιστική ή αδιάφορη αντιμετώπιση των άλλων οδηγών από τον Κατηγορούμενο 1, αλλά πρόκειτο για στιγμιαία αβλεψία. Αυτή η στιγμιαία αβλεψία συνίστατο στο ότι κάποια δεδομένη στιγμή οι τροχοί του φορτηγού πήγαν στο χωμάτινο παγκέτο και στην προσπάθεια του ο Κατηγορούμενος 1 να το επαναφέρει στον δρόμο υπήρξαν αυτές οι συνέπειες. Ο κος Πουτζιουρής ανέφερε επίσης ότι σύμφωνα με τη Νομολογία όταν ένας οδηγός αντιμετωπίζει δίλημμα κατά την οδήγηση, είναι αναγνωρισμένη η Αρχή ότι όταν υπάρχει η αγωνία της στιγμής να ληφθεί ένα μέτρο, αν αυτό δεν ήταν το σωστό δεν μπορούν να επιδικαστούν αποζημιώσεις. Όσον αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου 1, ο κος Πουτζιουρής ανέφερε ότι αυτός είναι νυμφευμένος και η σύζυγος του εργάζεται με όρους πλήρους απασχόλησης. Έχει δύο παιδιά, 14 και 8 χρονών και ότι οι γονείς του μένουν σε βοηθητική οικία στο πίσω μέρος του σπιτιού του. Ο πατέρας του προσφάτως υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοικτής καρδίας και ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο μοναδικός προστάτης των γονέων του αλλά και έχει την επίβλεψη των παιδιών του όταν απουσιάζει η σύζυγος του από το σπίτι. Ένα από τα παιδιά του αντιμετωπίζει πρόβλημα καρδίας, προφανώς υπάρχει κληρονομικότητα σε σχέση με αυτή την πάθηση αφού και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετώπισε στο παρελθόν το ίδιο πρόβλημα. Όπως επίσης έχει αναφέρει ο συνήγορος του Κατηγορουμένου, τα θύματα του δυστυχήματος έχουν αποζημιωθεί πλήρως όπως και οι κληρονόμοι του αποθανόντα από την ασφάλεια που εκπροσωπεί τον Κατηγορούμενο
9. Ήταν η θέση του κου Πουτζιουρή ότι αν το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας του Κατηγορουμένου 1, αν και η δική του εισήγηση ήταν ότι με τις περιστάσεις και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθώς και τα ελαφρυντικά του Κατηγορουμένου 1, ο Κατηγορούμενος 1 θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με άλλη ποινή και όχι αυτή της φυλάκισης, κάλεσε το Δικαστήριο να αναστείλει την ποινή βασιζόμενο στις προσωπικές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου
10. Η στέρηση του δικαιώματος οδήγησης από τον Κατηγορούμενο 1 σύμφωνα με τον συνήγορο του είναι δεδομένη. Ζήτησε όμως από το Δικαστήριο όπως η στέρηση αυτή να είναι για το δυνατότερο μικρό χρονικό διάστημα, αφού ο Κατηγορούμενος 1 κερδίζει τα προς το ζην για να μπορέσει να υποστηρίξει την οικογένεια και τα παιδιά του με βάση την άδεια του ως επαγγελματίας οδηγός. Ο κος Πουτζιουρής παρέπεμψε επίσης το Δικαστήριο, σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έχουν πραγματευθεί το θέμα επιβολής ποινής σε σχέση με τέτοια αδικήματα και συγκεκριμένα στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σωκράτη Μιχαλάκη Αβρααμίδη, 5801, ημερ. 18/10/1993, στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Παπακώστα Ποινική Έφεση 93/2008 ημερ. 27.1.2009, τα γεγονότα της οποίας σύμφωνα με τον ίδιο προσομοιάζουν πολύ με αυτά της υπό εκδίκαση υπόθεσης όπου στο φορτηγό που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 υπήρχε κόφτης που δεν του επιτρέπει να τρέξει πάνω από 70 ΧΑΩ ενώ το επιτρεπόμενο όριο στον αυτοκινητόδρομο είναι 100 ΧΑΩ. Ο κος Πουτζιουρής επίσης ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 όταν έγινε το δυστύχημα παρέμεινε στη σκηνή και παρείχε τις πρώτες βοήθειες στους επιβαίνοντες στο άλλο εμπλεκόμενο αυτοκίνητο και γενικά βοήθησε όσο ήταν δυνατό. Πέραν του ότι ο Κατηγορούμενος 1 έχει αγωνία εδώ και τρία σχεδόν χρόνια σε σχέση με την έκβαση της παρούσας υπόθεσης και την ποινή που θα του επιβληθεί από το Δικαστήριο, από την ημερομηνία του δυστυχήματος βασανίζεται ψυχολογικά από το όλο συμβάν γεγονός το οποίο είναι είδος εξωδικαστηριακής τιμωρίας, όπως ανέφερε ο κος Πουτζιουρής, ίσως μεγαλύτερης της ποινής που θα του επιβληθεί από το Δικαστήριο και η οποία θα συνεχίζει να βασανίζει τον Κατηγορούμενο 1 μέχρι το τέλος της ζωής του. Κάλεσε δε το Δικαστήριο να λάβει και αυτό υπόψη όταν αποφασίζει το είδος της ποινής που θα επιβάλει στον Κατηγορούμενο
11. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου 1 όσον αφορά τη δεύτερη κατηγορία, τον ταχογράφο, ανέφερε πως εκείνη την ημέρα η συγκεκριμένη διαδρομή που έκανε ο Κατηγορούμενος 1 ήταν η πρώτη δουλειά της ημέρας, οπόταν δεν είχε το αποτέλεσμα να μην προλάβουν να γραφτούν τα στοιχεία που θα έπρεπε και επικαλέστηκε και την συντρέχουσα αμέλεια και των άλλων οδηγών αλλά και των διευθυντών και την εταιρεία που τον εργοδοτεί σε σχέση με το συγκεκριμένο αδίκημα. Νομική Πτυχή Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες». Πέραν των προνοιών του πιο πάνω άρθρου, τα άρθρα 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο να στερήσει από τον καταδικασθέντα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει, καθώς και την επιβολή βαθμών ποινής. Όπως προκύπτει και από την ισχύουσα Νομολογία, τα θανατηφόρα ατυχήματα αποτελούν πλέον μάστιγα για την Κυπριακή κοινωνία, γεγονός που δεν αφήνει αδιάφορα τα Δικαστήρια. Όπως αναφέρθηκε στην Ανδρέας Μενελάου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6550, ημερ. 21.7.1998: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που, στην περίπτωση της οδικής αμέλειας, χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας». (βλ. επίσης Charalambous v. Police 1986) 2 C.L.R. 128, Pamporis v. Police

(1985)2 C.L.R. 85, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109, Σταύρος Δημητρίου Τσιολής ν. Αστυνομίας

(1992)Α.Α.Δ. 66). Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές (βλ. Βραχίμης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6879, ημερ. 4.10.2000). Από την Νομολογία προκύπτει ότι, η ποινή που επιβάλλεται σε περιπτώσεις καταδίκης δυνάμει του άρθρου 210, είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα περιστατικά της υπόθεσης, την υφή της αμέλειας που προκάλεσε τον θάνατο, την έκταση της ευθύνης του Κατηγορουμένου, τα σοβαρά επακόλουθα της αλόγιστης, επικίνδυνης ή απερίσκεπτης πράξης, καθώς και τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου, Ποιν. Εφ. 7457, ημερ. 9.7.2003, Παμπακάς ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109). Ως επιβαρυντικός παράγοντας λογίζεται η ύπαρξη και άλλων αδικημάτων που διαπράχθηκαν κατά τον ίδιο χρόνο, καθώς και σχετιζόμενων παραβάσεων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω), R. V. Boswell

(1984)3 All E.R. 353). Καθοριστικός παράγοντας στην απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το είδος της ποινής, είναι το κατά πόσο πρόκειται για περίπτωση στιγμιαίας αβλεψίας ή εγωιστικής παραγνώρισης της ασφάλειας άλλων προσώπων, και αδιαφορίας περί αυτής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 335: «Στις περιπτώσεις όπου το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία ή απροσεξία και ο Κατηγορούμενος 1 έχει καλό ποινικό μητρώο, η ποινή πρέπει να περιορίζεται σε χρηματική και στέρηση της άδειας οδηγού, η έκταση της οποίας να είναι ανάλογη με τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης, εκτός αν υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας. Σε περιπτώσεις που το θανατηφόρο ατύχημα προξενείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών, ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση του Κατηγορουμένου, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού». (βλ. επίσης Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω), Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6753, ημερ. 23.2.2000, Νίκος Χ'Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7747, ημερ. 22.7.2004). Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του συγκεκριμένου παραβάτη δεν ατονεί, ακόμη και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 245). Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, ειδικά σε περιπτώσεις όπως και τα θανατηφόρα ατυχήματα, τα οποία βρίσκονται, δυστυχώς, σε έξαρση. Υπάρχει επιπλέον και η ανάγκη να δοθεί μήνυμα ότι απερίσκεπτες συμπεριφορές που στοιχίζουν ζωές, πόνο και χρήματα, δεν μπορούν πλέον να γίνονται ανεκτές (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω)). Είναι γεγονός ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου στα γεγονότα, το οποίο να καθιστά την οδήγηση του Κατηγορουμένου εγωϊστική. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο Κατηγορούμενος 1 σε κάποιο σημείο του δρόμου έχασε τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε και στην ανεπιτυχή προσπάθεια του να το επαναφέρει έστριψε απότομα δεξιά με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το στηθαίο του δρόμου το οποίο υποχώρησε, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος 1 να περάσει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και να συγκρουστεί μετωπικά με το αυτοκίνητο του θύματος, το οποίο ερχόταν απέναντι του. Η πράξη αυτή του Κατηγορουμένου, καθιστά την οδήγηση του επικίνδυνη, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις που υφίσταντο στο συγκεκριμένο σημείο τον ουσιώδη χρόνο. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή του Κατηγορουμένου έστω και στο στάδιο αυτό. Όπως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμοίβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, ενθαρρύνοντας έτσι του αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή ώστε να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεως (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Υπόψη μου λαμβάνω επίσης και το ότι το αδίκημα έλαβε χώρα στις 20.4.2007 και έχει παρέλθει διάστημα σχεδόν τριών χρόνων από τότε (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου

(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα

(1991)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη (πιο πάνω). Ο χρόνος που έχει παρέλθει θα προσμετρήσει ευνοϊκά για τον Κατηγορούμενο 1 ιδιαίτερα αφού στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει δηλαδή των τριών ετών ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει προβεί σε καμία παραβίαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου 1 όπως παρατίθενται πιο πάνω, θα ληφθούν υπόψη και ιδιαίτερα τα προβλήματα υγείας του Κατηγορουμένου 1 και του γιου του αλλά και η όλη στήριξη που ο Κατηγορούμενος 1 προσφέρει στην οικογένεια του κυρίως σε σχέση με την οικονομική βοήθεια που προσφέρει. Λαμβάνω υπόψη μου την συμπεριφορά του Κατηγορουμένου 1 μετά το δυστύχημα, το γεγονός ότι δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια του, γεγονός στο οποίο πρέπει να δοθεί βαρύνουσα σημασία αφού όπως έχει λεχθεί προηγουμένως ως επαγγελματίας οδηγός βρίσκεται στους δρόμους πολύ πιο πολλές ώρες από τον μέσο οδηγό, οι επιπτώσεις που είχε το δυστύχημα στην προσωπική και την οικογενειακή του ζωή. Ενόψει των ανωτέρω, θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια μπορεί να ασκηθεί ώστε να μην επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 1 ποινή στερητική της ελευθερίας του. Η εξατομίκευση όμως αυτή της ποινής, δεν πρέπει να οδηγήσει σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος. Επομένως, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 1 ποινή προστίμου €2.500 και 5 βαθμοί ποινής στην άδεια του. Το Δικαστήριο έχει επίσης το δικαίωμα να προβεί σε στέρηση της άδειας οδήγησης του Κατηγορουμένου. Αναφέρω ότι στις περιπτώσεις θανατηφόρων δυστυχημάτων ως η παρούσα η στέρηση της άδειας οδήγησης θεωρείται δεδομένη ως μέτρο κατάδειξης της σοβαρότητας του αδικήματος στο οποίο έχει βρεθεί ένοχος ο Κατηγορούμενος 1. Σε σχέση με το θέμα αυτό και αφού καταδειχτεί ως πρόδηλη η επιβολή στέρησης της άδειας οδήγησης στον συγκεκριμένο Κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη μου ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι επαγγελματίας οδηγός και ότι εξασφαλίζει τα προς το ζην από την οδήγηση οχημάτων και αποφασίζω όπως επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 1 ως μέρος της ποινής του στέρηση του δικαιώματος οδήγησης για περίοδο 8 μηνών από σήμερα. Ο Κατηγορούμενος 1 θα πληρώσει επίσης τα έξοδα μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €110. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο