Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Διογένης ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1502/08, 27 Απριλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1502/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Διογένης ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
- ΑLEXANDRINA IANCU
- Χριστάκης ΜΟΥΡΟΣ Κατηγορούμενοι 27 Απριλίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ¨Κωνσταντή Για τους Κατηγορουμένους 1, 2: κ. Πεκρής με την κα Πρωτοπαπά Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόνες. Ως διερμηνέας από τα Ελληνικά στα Ρουμάνικα και αντιστρόφως παρίσταται η κα. Ντόϊνα Λοϊζίδου. ------------------------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού τις κατηγορίες 1, 2 και 7 - 14, ενώ η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει επιπλέον και την κατηγορία
- Οι κατηγορίες χωρίζονται σε δυο ομάδες και αφορούν οι μεν 7-10 την μαστροπεία (ΠΚ157), εκμετάλλευση πόρνης (ΠΚ 164), σεξουαλική εκμετάλλευση ενηλίκου (άρθρα 4, 9 του Ν. 87
(1)/07) και εμπορία ενηλίκου προσώπου (άρθρα 4, 5 του Ν. 87
(1)/07) δηλαδή εν σχέσει με την Doina Chiva, οι δε 11 - 14 παρόμοια αδικήματα εν σχέσει με την Manu Elena Corina. Οι κατηγορίες 1 και 2 αφορούν κατηγορίες για συνωμοσία προς σεξουαλική εκμετάλλευση ενήλικων προσώπων και συνωμοσία προς προαγωγή γυναικών σε κοινή πορνεία, ενώ η 15η κατηγορία αφορά την παρακράτηση προσωπικών εγγράφων της Manu Elena από την κατηγορούμενη 2 (άρθρα 13, 17, 40, 41 του Ν. 87
(1)/
- Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά έξι μάρτυρες. Πρώτος κλήθηκε ο Α/Αστ. 717 Αντώνης Ευτυχίου (ΜΚ1) ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Η μαρτυρία του περιορίζεται στη λήψη κατάθεσης από πρόσωπο που ήταν κατηγορούμενος 3 στην παρούσα και δεν κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του. Δεύτερος ήταν ο Σωτήρης Φιλίππου ο οποίος είναι Λειτουργός Επιθεώρησης του Κ.Ο.Τ και στην γραπτή κατάθεση του (Τεκμηρίου 3) αναφέρθηκε στην κατάταξη της μπυραρίας ¨Kiss Bar¨ καθώς και στους δηλωθέντες ως υπεύθυνους της, παρουσιάζοντας και τα σχετικά έγγραφα (ως Τεκμήρια 4, 5, 6). Τρίτος μάρτυρας ήταν ο Μάριος Γεωργίου (ΜΚ3), οικοδόμος 33 ετών από τα Λατσιά. Υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 7), στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι επισκέφθηκε την επίδικη μπυραρία δυο φορές εντός του Φεβρουαρίου
- Την πρώτη φορά κατόπιν συνεννόησης με τον υπεύθυνο της μπυραρίας κατηγορούμενο 1 για να πάει με την Dana για σεξ πλήρωσε €50 για τα ποτά της στον ίδιο και άλλα €50 στην κοπέλα και την πήρε σε ξενοδοχείο όπου έκαναν σεξ. Την ίδια διαδικασία ακολούθησε και την δεύτερη φορά που επισκέφθηκε την μπυραρία, πληρώνοντας και παίρνοντας την Dana με την οποία έκαμε σεξ στο ίδιο ξενοδοχείο, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά δεν έδωσε χρήματα στην ίδια την κοπέλα, επειδή, όπως του είχε πει εκείνη, την ελέγχει η κατηγορούμενη
- Στην αντεξέταση του είπε μεταξύ άλλων πως τα €50 που έδιδε για τα ποτά ήταν πέντε ποτά των €10 το καθένα τα οποία κατανάλωσε η κοπέλα και πως όταν έδωσε άλλα €50 στην ίδια ήταν επειδή τα ζήτησεν εκείνη, σε μεταξύ τους συνεννόηση, την οποία δεν γνώριζαν οι κατηγορούμενοι 1 και
- Συμφώνησε πως ο κατηγορούμενος 1 του είχε πει πως ο,τι θέλει να κάμει να εξηγηθεί ο ίδιος με την κοπέλα, λέγοντας του ότι αυτή εργαζόταν στην μπυραρία μέχρι τις 2:00-2:30π.μ. το βράδυ. Σε άλλο σημείο συμφώνησε πως αυτή η κοπέλα ήταν η φιλενάδα του. Την τρίτη φορά που την είδε την έπιασε και πήγαν για παγωτό. Είπε μεταξύ άλλων πως της έκανε και δώρα. Επιβεβαίωσε πως όσα ανέφερε στην γραπτή κατάθεση του για τις κοπέλες του τα είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος
- Σε άλλη υποβολή είπε πως δεν ήξερε αν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 γνώριζαν τι έπραττε η Dana μαζί του. Τελειώνοντας είπε πως πλήρωσε τον κατηγορούμενο 1 για τα ποτά αυτού και της κοπέλας που πήγε μαζί του. Τέταρτη μάρτυρας ήταν η Αστ. 2155 Μαρία Κωνσταντίνου (ΜΚ4) η οποία υπηρετούσε τότε στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων. Η μάρτυρας αυτή ουσιαστικά υιοθέτησε την κατάθεση της (Τεκμήριο 8), η οποία ως επί το πλείστον αναφέρεται στις ενέργειες της, οι οποίες περιλαμβάνουν την λήψη καταθέσεων από τις παραπονούμενες και από τους κατηγορούμενους 1 και 2 (Τεκμήρια 9 - 15). Περαιτέρω παρουσίασε και ένα σημειωματάριο που της είχε παραδώσει στις 5.2.08 ο Αστ. 2839 (Τεκμήριο 16). Η παραπονούμενη Manu Elena Corina (την οποίαν φώναζαν Χριστίνα) κατέθεσε ως Πέμπτη μάρτυρας (ΜΚ5) υιοθετώντας και αυτή την γραπτή κατάθεση της (Τεκμήριο 20). Σ' αυτήν εξηγεί τον τρόπο που γνώρισε την κατηγορούμενη 2 στην Ρουμανία και την άφιξη της στην Κύπρο το Νοέμβριο του 2007 για να εργαστεί ως σερβιτόρα στην μπυραρία Kiss Club, όπως της είχε εξηγήσει και όπως πράγματι είχε γίνει τις δυο πρώτες μέρες της εργασίας της. Την τρίτη μέρα όμως η κατηγορούμενη 2 της είπε πως για να βγάλει λεφτά πρέπει να πηγαίνει με πελάτες για σεξ. Επειδή η ίδια αρνήθηκε, η κατηγορούμενη 2 την πίεσε, την εκφόβιζε και την απειλούσε ότι δεν θα πάρει ούτε σεντ. Έτσι επειδή φοβόταν και τους δυο κατηγορούμενους αναγκαζόταν και πήγαινε με πελάτες για σεξ, δηλαδή με δυο πελάτες σχεδόν καθημερινά. Για να γίνει αυτό έπρεπε ο πελάτης να την κεράσει 3 ποτά αξίας ΛΚ10 το καθένα και τα χρήματα αυτά τα έπαιρνε είτε ο κατηγορούμενος 1 είτε η κατηγορούμενη
- Στην κυρίως εξέταση της επανέλαβε τα πιο πάνω προσθέτοντας ότι πήγε πάρα πολλές φορές για σεξ με πελάτες λέγοντας ότι μπορεί να υπήρξε και καμιά νύκτα που δεν είχε πελάτη επειδή ήταν άδεια η μπυραρία. Προσέθεσε πως υπήρξε και κάποιο πρόσωπο το οποίο γνώριζε και δεν έβγαινε έξω μαζί του μόνο για σεξ, αλλά όταν έβγαιναν κάθονταν μαζί χωρίς να κάνουν ο,τιδήποτε. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε μεταξύ άλλων ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με το σύζυγο της κάθε 2 - 3 ημέρες ή κάθε εβδομάδα και δέχθηκε τελικά ότι είχε πάει στην Πάφο για μια εβδομάδα λέγοντας όμως πως δεν είχε ούτε ρούχα, ούτε προσωπικά της έγγραφα μαζί της και ότι έφυγε επειδή είχε βαρεθεί την κατάσταση, αλλά γύρισε επειδή δεν είχε που να πάει χωρίς διαβατήριο. Δέχθηκε πως είχε μαζί της κινητό τηλέφωνο αλλά δεν ήξερε που να τηλεφωνήσει και φοβόταν. Την εβδομάδα αυτή έμεινε στο σπίτι του προσώπου που την πήρε στην Πάφο. Δεν είχε το διαβατήριο της επειδή το κρατούσε η κατηγορούμενη
- Για τις συνθήκες διαμονής στο σπίτι των κατηγορούμενων είπε πως όταν πήγαινε στο περίπτερο για 10 λεπτά και επέστρεφε έπρεπε κάποιος να της ανοίξει αφού δεν είχε κλειδιά, ενώ για τα παράθυρα τους που ήταν πάντοτε κλειστά δεν ήξερε το λόγο. Δεν ενθυμείτο αν βρέθηκε ποτέ το απόγευμα με τον Δημήτρη για καφέ. Είπε πως με τους πελάτες αν ήταν νύκτα πήγαιναν σε ξενοδοχείο, ενώ αν ήταν μέρα πήγαιναν και περίπατο κάποτε. Τα τηλέφωνα προσώπων που έδωσε στην κατάθεση της ήταν κάποιων που της τα είχαν δώσει. Επανέλαβε σε άλλο σημείο πως η κατηγορούμενη 2 την έσπρωχνε να πάει με τους πελάτες για σεξ λέγοντας της διάφορα άσχημα πράγματα μεταξύ των οποίων και απειλές για τα παιδιά της. Για την κατάσταση γενικά είχε ενημερώσει και τον σύζυγο της. Συμφώνησε ότι υπήρχαν φορές που κατανάλωνε ποτά τα οποία πλήρωναν οι πελάτες και δεν πήγε μετά μαζί τους για σεξ, καθώς και ότι την ίδια μετά το σεξ δεν την πλήρωναν πάντα οι πελάτες, πράγμα για το οποίο της φώναζε η κατηγορούμενη 2 όταν επέστρεφε. Ως έκτη μάρτυρας κατέθεσε η Doina Chiva (ΜΚ6) επίσης από τη Ρουμανία. Αυτή στην γραπτή κατάθεση της ανέφερε πως όταν ακόμα ήταν στην Ρουμανία είδε κάποια αγγελία σε εφημερίδα ότι ζητούντο υπάλληλοι σε εστιατόρια, ξενοδοχεία και στην γεωργία στην Κύπρο, οπότε αφού μίλησε με κάποιον της εταιρείας που έβαλε την αγγελία ταξίδεψε στην Κύπρο στις 14.2.
- Στο αεροδρόμιο την παρέλαβε ο Χριστάκης (πρώην κατηγορούμενος 3) ο οποίος την πήρε σε ξενοδοχείο για την πρώτη νύκτα και την επόμενη μέρα ήρθε και την πήρε στην μπυραρία Kiss Club όπου συναντήθηκε με την κατηγορούμενη
- Αυτή της είπε πως στα αγροκτήματα δεν πλήρωναν καλά και της πρότεινε να δουλέψει ως σερβιτόρα. Της πρόσφερε δωρεάν διαμονή λέγοντας της ότι θα κερδίζει περισσότερα χρήματα. Επειδή δεν είχε άλλη επιλογή δέχθηκε. Τα καθήκοντα της ήταν να σερβίρει ποτά στους πελάτες και να κάθεται μαζί τους για παρέα. Το ωράριο εργασίας της θα ήταν 19:00-3:00π.μ., ο μισθός της €500 και θα εργαζόταν καθημερινά. Έτσι ξεκίνησε στις 15.2.08 και όλα πήγαν καλά για την πρώτη εβδομάδα. Τότε οι κατηγορούμενοι 1 και 2 της είπαν ότι θα έπρεπε να πηγαίνει με πελάτες για σεξ, η ίδια αντέδρασε και αυτοί της φώναζαν και επέμειναν ότι έπρεπε να ικανοποιεί κάθε επιθυμία των πελατών διαφορετικά θα είχε πρόβλημα μαζί τους. Έτσι επειδή τους φοβόταν αναγκαζόταν και πήγαινε με πελάτες για σεξ επί καθημερινής βάσεως και μάλιστα αναγκαζόταν να πηγαίνει καθόλη τη διάρκεια της ημέρας για σεξ επειδή ο κατηγορούμενος 1 της διευθετούσε ραντεβού με πελάτες για σεξ. Η πρακτική ήταν ότι ο πελάτης που ήθελε να πάρει μια κοπέλα για σεξ έπρεπε να πληρώσει για 3 μεγάλα ποτά αξίας ΛΚ10 το καθένα στον κατηγορούμενο 1 ή στην κατηγορούμενη
- Η ίδια δεν έπαιρνε καθόλου χρήματα, εκτός αν ήθελε κάποιες φορές ο πελάτης να της δώσει φιλοδώρημα. Μέχρι τη μέρα που έδωσε κατάθεση αναγκάστηκε και πήγε με 10 πελάτες για σεξ. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν τους επέτρεπαν να φεύγουν από το διαμέρισμα που έμεναν εκτός για να πάνε στο περίπτερο ή στον μπακάλη και αυτό μόνο για 10 λεπτά. Στην προφορική της μαρτυρία υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση της (Τεκμήριο 21) και ανέφερε μεταξύ άλλων ότι έβλεπε πολύ σπάνια τον κατηγορούμενο 1 και ότι περισσότερο μιλούσε με την κατηγορούμενη 2, η οποία γνώριζε Ρουμάνικα. Οι άλλες κοπέλες της έλεγαν ότι τις απειλούσε ο κατηγορούμενος
- Οι άλλες της έδωσαν να καταλάβει ότι έπρεπε να βγαίνει έξω με τους πελάτες να κάνει σεξ. Η ίδια φοβόταν και την κατηγορούμενη 2 επειδή οι άλλες της έλεγαν ότι τις απειλούσε. Αυτή, η κατηγορούμενη 2 δηλαδή, είχε πει στην ίδια να κάνει ό, τι θέλει ο πελάτης. Στην αντεξέταση της ανέφερε την Dana ως αυτή που της είχε πει ότι απειλήθηκε ενώ στην τελευταία φάση της είπαν όλες τι γίνεται. Ανέφερε πως δεν μιλούσε ποτέ με την οικογένεια της όσο καιρό εργαζόταν στην μπυραρία επειδή ντρεπόταν να τους πει που βρισκόταν και τι έκανε. Δεν ενθυμείτο αν έδωσε δεύτερη κατάθεση στην Αστυνομία επικαλούμενη τα 2 χρόνια που είχαν περάσει. Αργότερα είπε πως έδωσε μια κατάθεση όταν έκλεισε η μπυραρία και μια δεύτερη αργότερα εκεί που τους δόθηκε διαμονή. Σε λίγο επανήλθε στη θέση πως μόνο μια κατάθεση είχε δώσει, είπε πως οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έπαιρναν €50 ανά άτομο και ότι, η ίδια έπινε τα ποτά που την κερνούσαν οι πελάτες. Αλλού συμφώνησε ότι δεν ήταν προϋπόθεση να πιεί ποτά για να πάει, αν θα πήγαινε με τον πελάτη για σεξ. Έπρεπε να κάτσουν για 15 λεπτά με τον πελάτη και αν δεν τις κερνούσε να πάνε σε άλλον για να κάνουν πωλήσεις. Όταν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κλήθηκαν σε απολογία κατέθεσαν και οι δυο ενόρκως. Οι ανακριτικές τους καταθέσεις υπό τύπο ερωτήσεων είχαν ήδη σημειωθεί ως Τεκμήρια 9 και 11 αντιστοίχως. Προφορικά και οι δυο δέχθηκαν ότι οι ΜΚ 5 και ΜΚ 6 δηλαδή οι Elena και η Doina διαμένουν μαζί τους, όπως και η Loredana Gifei (Dana) και ότι αυτές εργάζονταν στην μπυραρία. Ήταν η θέση και των δυο ότι την ευθύνη και την διαχείριση της μπυραρίας την είχε η κατηγορούμενη 2 και ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε μικρή ανάμιξη για κάποιες βοηθητικές εργασίες. Αρνήθηκαν ότι οποτεδήποτε απείλησαν, εκφόβισαν ή υποχρέωσαν τις παραπονούμενες κοπέλες να κάνουν σεξ με πελάτες έναντι αμοιβής. Λεπτομερέστερη αναφορά στη μαρτυρία τους θα γίνει κατωτέρω αν χρειαστεί: Κάλεσαν ως πρώτο μάρτυρα υπεράσπισης τον Χριστάκη Αχιλλέως (ΜΥ1) ο οποίος γνωρίζει τους κατηγορούμενους 1 και 2 και είχε επισκεφθεί 8 - 10 φορές την συγκεκριμένη μπυραρία. Ήταν η θέση του πως υπεύθυνη πάντοτε ήταν η κατηγορούμενη
- Γνώρισε τις παραπονούμενες στην μπυραρία, τις οποίες έτυχε να δει και στο σπίτι των κατηγορουμένων και μίλησε 2-3 φορές μαζί τους. Υποστήριξε με βάση διάφορα στοιχεία που είχε αντιληφθεί ότι αυτές έβγαιναν ελεύθερα από το σπίτι αυτό και είχαν και κινητά τηλέφωνα στη διάθεση τους. Αντιλαμβάνεται αρκετά Ρουμάνικα και ποτέ δεν διαπίστωσε από τις συνομιλίες των κοπέλων ότι είχαν κάποιο πρόβλημα. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο Kirou Dimitrou Ionut (ΜΥ2). Αυτός ανέφερε πως είχε πάει πολλές φορές στην μπυραρία για να βοηθήσει την κατηγορούμενη 2 για κάποιες επιδιορθώσεις που ήθελε. Την επισκέπτετο και στο σπίτι της και έτσι γνώρισε και τις παραπονούμενες, μαζί με τη σύζυγο του. Ποτέ δεν τους παραπονέθηκαν ότι δεν έβγαιναν έξω. Μάλιστα μια φορά βγήκαν έξω οι ίδιοι με τις κοπέλες για καφέ και περίπατο. Με τη ΜΚ6 ανέπτυξε και ερωτική σχέση, χωρίς ποτέ να την πληρώσει. Προς το τέλος της αντεξέτασης του παραδέχθηκε εμμέσως πως δεν ήξερε τις σχέσεις των κοπέλων με τους κατηγορούμενους. Είπε απλώς πως εκεί στο μαγαζί ήταν καλές οι σχέσεις. Αξιολόγηση μαρτυρίας Εισερχόμενος στο θέμα της αξιολόγησης πρέπει να σημειωθεί εξαρχής πως οι ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ4 ήταν τυπικοί και ανεξάρτητοι μάρτυρες. Παρακολουθώντας τους μου έδωσαν όλοι την εικόνα ειλικρινών και αξιόπιστων προσώπων και δέχομαι τη μαρτυρία τους. Άλλωστε πρέπει να σημειωθεί πως οι δυο πρώτοι δεν αντεξετάσθηκαν καθόλου, ενώ και στην ΜΚ4 κατά την αντεξέταση της υποβλήθηκαν μόνο μερικές διευκρινιστικές ερωτήσεις. Από τη μαρτυρία του ΜΚ2 συνάγεται το καθεστώς της επίδικης μπυραρίας Kiss Bar, η οποία κατατάχθηκε κατά τον επίδικο χρόνο στην Τάξη Β με βάση τον σχετικό νόμο και τους κανονισμούς. Δηλωμένος επιχειρηματίας για την μπυραρία ήταν ο κατηγορούμενος 1 και διευθύντρια η κατηγορούμενη 2, για την οποία, από άλλη μαρτυρία, συνάγεται ότι είναι Ρουμάνικης καταγωγής και συζούσε με τον κατηγορούμενο
- Η μαρτυρία της ΜΚ4 αναφέρεται κυρίως στα διάφορα στάδια διερεύνησης της υπόθεσης με κυρίαρχο θέμα τη λήψη καταθέσεων. Τα όσα άκουσε από τις παραπονούμενες δεν προσφέρθηκαν βεβαίως ως άμεσα παράπονα, αλλά και ούτε θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως τέτοια, αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι έγιναν αμέσως μετά τη διάπραξη των ισχυριζόμενων αδικημάτων, ούτε ότι η ΜΚ4 ήταν το πρώτο πρόσωπο προς το οποίο μίλησαν οι παραπονούμενες. Από κάποιες άλλες καταθέσεις οι οποίες κατατέθηκαν από κοινού προς αξιολόγηση του περιεχομένου τους αξίζει να σημειωθεί πως με βάση το Τεκμήριο 18 το συγκεκριμένο κατάστημα στο οποίο λειτουργούσε η επίδικη μπυραρία το ενοικίασε ο κατηγορούμενος 1 στο όνομα του από την εταιρεία Tofarco Ltd, πως με βάση το Τεκμήριο 26 καμιά από τις τρείς κοπέλες που φαίνονται ως παραπονούμενες στο κατηγορητήριο δεν είχε εγγραφεί στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και πως με βάση το Τεκμήριο 25 οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συνελήφθηκαν το βράδυ της 5ης Μαρτίου
- Όπως προκύπτει από την ΜΚ4 η πρώτη κοπέλα που κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία ήταν η Loredana Gifei (η ¨Dana¨ όπως αναφέρεται στη μαρτυρία) η οποία και δεν παρουσιάστηκε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο. Την δική της περίπτωση αφορούσε ουσιαστικά και αποκλειστικά η μαρτυρία του Μάριου Γεωργίου (ΜΚ3), τον οποίο παρακολούθησα προσεκτικά ενώ κατάθετε συσχετίζοντας την προφορική του μαρτυρία με αυτήν της γραπτής του κατάθεσης και πρέπει να πω ότι δεν σχημάτισα καθόλου καλή εικόνα. Ο κύριος λόγος είναι πως δεν υπήρξε σταθερός και πειστικός σε όσα ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση, αλλά αντιθέτως πολύ εύκολα αναιρούσε όσα είχε αρχικώς καταθέσει. Ουσιαστικά η μαρτυρία του στο Δικαστήριο χαρακτηρίζεται από παλινδρομήσεις και αυτοαναιρέσεις. Βασική αντίφαση στην προφορική μαρτυρία του ήταν η θέση που προέβαλε ότι τη συνεννόηση για σεξ έναντι αμοιβής την έκανε ο ίδιος με την Dana χωρίς να γνωρίζουν ο,τιδήποτε οι κατηγορούμενοι 1 και 2, αφού - όπως είπε - δεν ήταν παρόντες κατά τη διευθέτηση. Μάλιστα δέχθηκε την υποβολή που του έγινε πως όταν προηγουμένως είχε ερωτήσει κάτι σχετικό τον κατηγορούμενο 1, αυτός του είπε ¨ο, τι θες να κάνεις εξηγήσου με την κοπέλα¨ αναφέροντας του ότι οι κοπέλες εργάζονται μέχρι τις 2-3:00μ.μ. στην μπυραρία. Δέχθηκε ότι δεν ήταν προϋπόθεση να πληρώσει τα ποτά της Dana ούτως ώστε αυτή να πάει για σεξ μαζί του όταν σχολάσει και ότι ο ίδιος απλώς πλήρωσε τις μπύρες της όπως πλήρωσε και για τις δικές του. Το αποκορύφωμα των αντιφάσεων εν σχέσει με την γραπτή κατάθεση του ήταν η παραδοχή του ότι η Dana ήταν η φιλενάδα του τη συγκεκριμένη περίοδο και ότι είχε μαζί της και άλλες επικοινωνίες πέραν αυτών που είχε αναφέρει στην κατάθεση του. Επίσης ενώ στην κατάθεση του είχε πει πως την δεύτερη φορά δεν έδωσε χρήματα στην Dana επειδή εκείνη του είχε πει πως την ελέγχει η κατηγορούμενη 2 όταν επιστρέψει, ο ίδιος το αναίρεσε και αυτό, λέγοντας πως δεν της έδωσε χρήματα επειδή είχε έρθει μαζί του κατά την περίοδο της. Σε άλλο σημείο δέχθηκε ότι έκανε και δώρα στην Dana, όπως ρούχα, χωρίς να του είχε ζητήσει η ίδια, ενώ παρακάτω αρνήθηκε ότι είχε σχέση μαζί της θεωρώντας αδιανόητο να έχεις σχέση 2 μέρες μόνο. Στο τέλος αναφέρθηκε και σε ακόμα μια συνάντηση μαζί της όταν πήγε και την πήρε και πήγαν για παγωτό και δέχθηκε ρητώς ότι ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσον οι κατηγορούμενοι 1 και 2 γνώριζαν τι έπραττε η Dana. Καταληκτικά θεωρώ τη μαρτυρία του τόσον αντιφατική και αναξιόπιστη που κανένα ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί από αυτή. Έχω παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή και τις ΜΚ5 και ΜΚ6 κατά την μαρτυρία τους στο Δικαστήριο και έχω υπ όψιν τα όσα ανέφεραν, καθώς και την γενική εικόνα τους, την αμεσότητα στις απαντήσεις, τη σταθερότητα στα όσα έλεγαν, τυχόν αντιφάσεις και γενικά την τεκμηρίωση των ισχυρισμών τους εν σχέσει και με τα όσα ανέφεραν στις γραπτές καταθέσεις τους. Βασικά πρέπει να σημειωθεί εξαρχής ότι και οι δυο έδωσαν μια διαφορετική εντύπωση από αυτή που αναδύεται κατά την ανάγνωση των καταθέσεων τους στην Αστυνομία (Τεκμήρια 20 και 22). Ξεκινώντας από την ΜΚ5, αυτή στην κατάθεση της είχε πει πως της είπε η κατηγορούμενη 2 ότι όταν ερχόταν στην Κύπρο μεταξύ άλλων θα σερβίρει ποτά στους πελάτες της μπυραρίας. Αυτό το αρνήθηκε στο Δικαστήριο λέγοντας πως στη Ρουμανία της είχε πει μόνο για καθαριότητα τραπεζιών και ποτηριών. Ενώ στην κυρίως εξέταση της ήταν σαφής ότι υπήρχαν περιπτώσεις που με κάποιον πελάτη έβγαιναν έξω απλώς για παρέα χωρίς να κάνουν σεξ, στην αντεξέταση της ήταν απόλυτη πως ποτέ δεν έτυχε κάτι τέτοιο (σε δυο μάλιστα συνεχόμενες ερωτήσεις). Όταν της τέθηκε η αντίφαση, προσπάθησε να τη δικαιολογήσει λέγοντας χωρίς να πείσει πως εννοούσε ότι αυτό δεν έτυχε για τις πρώτες μέρες μετά την άφιξη της. Στην γραπτή κατάθεση της δεν ανέφερε ο,τιδήποτε για το πρωτότυπο διαβατήριο της, εκτός από το ότι στη Ρουμανία η κατηγορούμενη 2 της είχε ζητήσει φωτοαντίγραφο αυτού, ενώ στην αντεξέταση της ανέφερε για πρώτη φορά ότι η κατηγορούμενη 2 της είχε ζητήσει και το πρωτότυπο και το φωτοαντίγραφο. Επίσης ενώ αρχικά συμφώνησε πως οι τηλεφωνικοί αριθμοί τεσσάρων ανδρών που ανέφερε στην κατάθεση της ήταν από (κινητά) τηλέφωνα φίλων της, σε λίγο αρνήθηκε ότι ήταν φίλοι της. Σε άλλο σημείο είπε πως δεν ήθελε ¨πολλές φορές¨ να βγαίνει έξω με τους πελάτες αφήνοντας να νοηθεί πως κάποιες φορές ήθελε να βγαίνει. Ερωτώμενη για τον τρόπο που την απειλούσε η κατηγορούμενη 2 είπε πως της έλεγε ¨διάφορα πράγματα άσχημα¨ και ότι δεν μπορούσε να πει πάρα πολλά (στο Δικαστήριο), μιλώντας δηλαδή γενικά και αόριστα χωρίς εξειδίκευση και λεπτομέρεια ούτως ώστε να είναι σε θέση να σχηματίσει τι δική του κρίση το Δικαστήριο. Παρά τις αρχικές της αναφορές για την ισχυριζόμενη διαδικασία κεράσματος τριών ποτών, στο τέλος της αντεξέτασης της συμφώνησε ότι δεν ήταν προϋπόθεση τα ποτά για να βγει με κάποιο πελάτη και δέχθηκε ότι κάποιες άλλες φορές κατανάλωνε ποτά που πλήρωνε κάποιος πελάτης χωρίς να πηγαίνει μαζί του μετά την εργασία της. Σε άλλο σημείο είπε πως όταν έβγαινε έξω με πελάτες δεν την πλήρωναν όταν τέλειωνε το σεξ και όταν γύριζε πίσω της φώναζε η κατηγορούμενη 3, ενώ πιο κάτω είπε πως μερικοί πλήρωναν και μερικοί όχι. Το πιο ύποπτο και το πιο ουσιώδες κενό στην μαρτυρία της ΜΚ5 είναι η παράλειψη της να αναφέρει στην γραπτή κατάθεση της την φυγή και διαμονή της για μια εβδομάδα στην Πάφο. Είναι δεδομένο, με βάση τις μετέπειτα παραδοχές της, πως αυτό έγινε δυο - τρείς εβδομάδες μετά την άφιξη της, δηλαδή το αργότερο στις 13.12.07 (αφού ήλθε στις 20.11.07). Θα μπορούσε εύκολα να δεχθεί κάποιος ότι απλώς ξέχασε να το αναφέρει στην γραπτή κατάθεση της, ιδιαίτερα αφού αναφέρει πως είχε μιλήσει μόνο για όσα την είχαν ρωτήσει στην Αστυνομία. Πλην όμως αρνήθηκε την επίσκεψη της σε άλλη πόλη ακόμα και όταν ρωτήθηκε στην αντεξέταση της, μέχρι που αντιλήφθηκε ότι ήταν γνωστό στην υπεράσπιση και δεν μπορούσε να το αποκρύψει άλλο. Η εκδοχή της είναι πως έφυγε από το διαμέρισμα που διέμενε με τις άλλες κοπέλες και τους κατηγορούμενους επειδή ήθελε να είναι μόνη της, να γλυτώσει από την μπυραρία και επειδή βαρέθηκε την κατάσταση. Αρχικά αρνήθηκε ότι υπήρχε οποιοδήποτε άλλο άτομο μαζί της στην Πάφο, αλλά αργότερα δέχθηκε πως τη συνόδευε κάποιος. Το παράδοξο και ακατανόητο για την κοινή λογική είναι η επιμονή της ότι πήγε στην οδό Λήδρας και έμεινε εκεί ελπίζοντας να βρεθεί κάποιος να την πάρει να φύγει μακριά. Πράγματι εμφανίστηκε κάποιος τον οποίον κατά τους ισχυρισμούς της, δεν γνώριζε και την πήρε στην Πάφο όπου και έμεινε μαζί του για μια εβδομάδα μέχρι που πήρε την απόφαση να γυρίσει πίσω, επειδή δεν είχε διαβατήριο μαζί της. Το περιστατικό αυτό εν πρώτοις διαψεύδει την μαρτυρία ως προς τα μέσα που είχε στη διάθεση της προς αντίδραση, αλλά και ως προς την ελευθερία διακίνησης της. Πήγε στη Λήδρας μόνη της και ακολούθως στην Πάφο. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να αναζητήσει τότε την Αστυνομία ή κάποια άλλη υπεύθυνη υπηρεσία για να υποβάλει το παράπονο της. Εμπιστεύτηκε κάποιον άγνωστο της να την μεταφέρει σε άλλη πόλη και ισχυρίζεται από την άλλη ότι φοβόταν να κυκλοφορήσει και δεν γνώριζε που να αποταθεί, ενώ θα ήταν πολύ πιο λογικό να ζητούσε από το συγκεκριμένο άτομο να την βοηθήσει στην καταγγελία της υπόθεσης παρά να κάθεται μια εβδομάδα στην Πάφο μαζί του. Σημειώνω πως είχε μαζί της δυο κινητά τηλέφωνα και θα μπορούσε πολύ απλά να τηλεφωνούσε σε κάποια Υπηρεσία για το πρόβλημα της ή να ζητήσει από το πρόσωπο που την βοήθησε ή ακόμα και από το σύζυγο της να το πράξει αφού λέει πως τον είχε ενημερώσει. Βεβαίως αυτές τις ενέργειες θα μπορούσε να τις κάμει ακόμα και σε άλλες εξόδους της, όπως οι ισχυριζόμενες επισκέψεις στο περίπτερο για τσιγάρα ή στις εξόδους με κάποιους απλώς για παρέα, όπως είχε αναφέρει. Αλλά το πιο περίεργο και ακατανόητο είναι πως ενώ κατά τα λεγόμενα της κατάφερε να αποδράσει από αυτή την κατάσταση πολύ σύντομα μετά την άφιξη της, εντούτοις επέστρεψε οικειοθελώς στους κατηγορούμενους 1 και 2 και πολύ πιο περίεργο είναι πως περίμενε εκεί άλλους δυο έως τρείς μήνες. Μάλιστα δεν φαίνεται να υπήρξαν οποιεσδήποτε συνέπειες για την ίδια από τη συγκεκριμένη συμπεριφορά της από πλευράς των εργοδοτών της. Μου είναι δύσκολο να δεχθώ ότι μια κοπέλα που κατ΄ ισχυρισμόν ένιωθε τόσο έντονα στο χώρο εργασία της επέστρεψε και παρέμεινε για τόσο διάστημα χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια μέχρι που κάποια άλλη υπέβαλε παράπονο. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία της δεν ήταν αξιόπιστη σε βαθμό που θα μπορούσε να γίνει δεκτή, αφού χαρακτηρίζετο από γενικότητες και αοριστίες, ιδιαίτερα στα θέματα απειλών για συγκεκριμένο σκοπό και στα θέματα είσπραξης χρημάτων από τους εργοδότες της για σεξ που προσέφερε η ίδια. Σημειώνω πως πέραν των ισχυρισμών της για απειλές, οι οποίοι καταρρίπτονται και μόνο από την όλη συμπεριφορά και μαρτυρία της, δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί σε κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό είσπραξης χρημάτων από τους κατηγορούμενους ή συνεννόησης αυτών με πελάτες για σεξ που θα προσέφερε η ίδια. Η ΜΚ6 Doina Chiva προέβη η ίδια σε διευθετήσεις για την άφιξη της στην Κύπρο μέσω κάποιας εταιρείας, ενόσω ακόμα ήταν στην Ρουμανία. Έφθασε στις 14.2.
- Παρά το ότι αρχικά ενδιαφερόταν για εργασία σε εστιατόρια, ξενοδοχεία ή αγροκτήματα δέχθηκε αφού συνομίλησε με την κατηγορούμενη 2 να εργαστεί ως σερβιτόρα στην μπυραρία και πράγματι ξεκίνησε στις 15.2.
- Και αυτή στην γραπτή κατάθεση της αναφέρει πως μετά από μια εβδομάδα (δηλαδή περί της 22.2.08) οι κατηγορούμενοι 1 και 2 της είπαν ότι πρέπει να βγαίνει έξω με πελάτες για σεξ, πράγμα που κατά τους ισχυρισμούς της αναγκάστηκε να αποδεχθεί επειδή τους φοβόταν. Ρητώς είχε αναφέρει στην γραπτή κατάθεση της πως άκουσε τον κατηγορούμενο 1 να απειλεί τις άλλες κοπέλες, ενώ γενικά είπε πως καθημερινά εκφόβιζε, απειλούσε και ανάγκαζε όλες να πηγαίνουν με πελάτες για σεξ. Στην προφορική της μαρτυρία διαφοροποιήθηκε όμως και αυτή σε ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας της. Καταρχάς είπε πως μιλούσε περισσότερο με την κατηγορούμενη 2 η οποία ήξερε Ρουμάνικα και πως για τον κατηγορούμενο 1 είπε πως μιλά λίγα Ρουμάνικα και από ότι της έλεγαν οι άλλες κοπέλες που δούλευαν εκεί τις απειλούσε. Αυτό δεν ήταν κάτι που ανέφερε εν τη ρύμη του λόγου της. Ρωτήθηκε στην κυρίως εξέταση της να διευκρινίσει τι καταλάβαινε η ίδια και το μόνο που είχε να αναφέρει ήταν πως μιλούσε με τις άλλες κοπέλες και της έδωσαν να καταλάβει ότι έπρεπε να βγαίνει έξω είτε από φόβο, είτε έτσι έπρεπε, για σεξ με τους πελάτες. Προφορικά δεν μίλησε για την κατηγορούμενη 2 λέγοντας πως την φοβόταν επειδή από ότι της έλεγαν οι συναδέλφισες της τις απειλούσε. Το μόνο που είχε να πει για τον κατηγορούμενο 1 ήταν πως τον φοβόταν επειδή άμα φοβόσουν τον ένα (εννοώντας την κατηγορούμενη 2) φοβόσουν και τον άλλο (εννοώντας τον κατηγορούμενο 1). Η μάρτυρας αυτή βασικά αναίρεσε τα πάντα που είχε αναφέρει στην γραπτή κατάθεση της όταν ερωτώμενη πλέον στην αντεξέταση της δέχθηκε πως ο φόβος που ένιωθε για τους κατηγορούμενους ήταν επειδή της είχαν αναφέρει οι άλλες κοπέλες διάφορα πράγματα. Ερωτήθηκε ρητώς αν της είπε κάποιος από τους κατηγορούμενους κάτι που τη φόβισε και αναφέρθηκε μόνο στο ότι δεν πήρε καθόλου χρήματα, αντί οποιασδήποτε άλλης συγκεκριμένης απάντησης. Επανέλαβε μάλιστα για δεύτερη φορά πως τα αναφερόμενα περί υποχρέωσης της να προσφέρει και σεξ ήταν πράγματα που της είχαν πει οι άλλες κοπέλες που εργάζονταν μαζί της. Έδωσε και συγκεκριμένο παράδειγμα για όσα της είχε πει η Dana (η κοπέλα που κατήγγειλε πρώτη και δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο). Συμφώνησε και αυτή πως τα ποτά που κερνούσαν οι πελάτες ήταν ποτά που έπινε η ίδια και πως αυτά δεν ήταν προϋπόθεση για το σεξ, δηλαδή δεν έπρεπε να πιεί ποτά που θα κερνούσε ο πελάτης για να κάμει σεξ. Τελικά δέχθηκε πως αν κάποιος δεν κερνούσε ποτά στις κοπέλες, αυτές μετά από λίγη ώρα έπρεπε να προσφέρουν παρέα σε άλλο πελάτη για να κάνουν πωλήσεις ποτών. Συμπερασματικά πρέπει να πω ότι ούτε αυτή η μάρτυρας ήταν σε θέση να αναφέρει κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό για το οποίο πήραν χρήματα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 για να κάνει σεξ η ίδια. Είναι γεγονός πως στην γραπτή κατάθεση της ανέφερε γενικά και αόριστα κάποια πράγματα τα οποία όμως δεν επιβεβαιώθηκαν στην προφορική της μαρτυρία, αλλά αντιθέτως έχουν αναιρεθεί. Για την μάρτυρα αυτή πιστεύω πως ήταν τόσο λίγες μέρες στην Κύπρο, δηλαδή 15 ημέρες περίπου και στην πραγματικότητα όσα είχε αναφέρει στην πρώτη της γραπτή κατάθεση ήταν πράγματα για τα οποία δεν είχε καμία προσωπική γνώση, αλλά τα είχε ακούσει από άλλες. Για αυτό και δεν ήταν σε θέση να απαντήσει με σταθερότητα και πειστικότητα σε κάποιο θέμα. Στην προσπάθεια της βεβαίως να υποστηρίξει όσα είχαν καταγραφεί στην κατάθεση της ήταν αναμενόμενο να περιπέσει σε σοβαρές αντιφάσεις, οι οποίες δεν μου επιτρέπουν να τη θεωρήσω αξιόπιστη μάρτυρα και δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία της. Όσον αφορά τους κατηγορούμενους 1 και 2 πρέπει να παρατηρήσω πως προκύπτει τελικά η εμπλοκή και των δυο στη λειτουργία της μπυραρίας κατά τον επίδικο χρόνο, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από το ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν δηλωμένος επιχειρηματίας στον Κ.Ο.Τ. και η κατηγορούμενη 2 η δηλωμένη διευθύντρια της. Ο ισχυρισμός τους ότι ο κατηγορούμενος 1 απλώς μετέφερε τις κοπέλες από και προς τη μπυραρία και βοηθούσε σε κάποιες άλλες εργασίες όπως το ψώνισμα δεν γίνεται δεκτός, καθότι ως είναι λογικό ήταν μια επιχείρηση την οποίαν είχαν από κοινού με την κατηγορούμενη 2 και σίγουρα έδειχνε και αυτός ενδιαφέρον στη λειτουργία της. Δέχομαι ότι τη μεγαλύτερη επαφή και επικοινωνία με τις κοπέλες την είχε η κατηγορούμενη 2 λόγω και της Ρουμανικής γλώσσας, την οποία η ίδια μιλούσε ως μητρική της γλώσσα. Άλλωστε και ο κατηγορούμενος 1 δέχθηκε πως έμενε και αυτός στην μπυραρία, απλώς όπως εξήγησε δεν έμενε τόσες πολλές ώρες και αν υπήρχε κάτι έκτακτο τον ειδοποιούσαν και πήγαινε. Βασικά η μαρτυρία και των δυο ότι οι παραπονούμενες είχαν το ελεύθερο να διακινηθούν εκτός μπυραρίας και εκτός χώρου διαμονής επιβεβαιώνεται και από τα όσα προέκυψαν από τη μαρτυρία των παραπονούμενων, αλλά και από τον ΜΥ
- Για παράδειγμα το θέμα της κατοχής κλειδιού από την ΜΚ5, όπως ήταν ισχυρισμός της κατηγορούμενης 2, επιβεβαιώνεται και από τον ΜΥ
- Η αναφορά του επίσης ότι μπορούσαν αν ήθελαν να πάνε περίπατο στη Λευκωσία, όπως και έπραξαν μια φορά στην παρουσία του επιβεβαιώνεται και από το ότι η ΜΚ5 μπόρεσε όταν το θέλησε να πάει στη Λήδρας και ακολούθως στην Πάφο για μια εβδομάδα από όπου επέστρεψε στην εργασία της χωρίς να δημιουργηθεί οποιοδήποτε ζήτημα. Σε αντίθεση με τον ΜΥ1 δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του ΜΥ2 τον οποίο θεωρώ αναξιόπιστο. Η εικόνα που σχημάτισα είναι πως πρόκειται για κάπως επιπόλαιο πρόσωπο, το οποίο ήταν διατεθειμένος να πει ο,τιδήποτε για να βοηθήσει τους κατηγορούμενους. Πλείστα των όσων ανέφερε δεν έχουν υποβληθεί στις παραπονούμενες ενόσω αυτές κατέθεταν, ενώ και ο ισχυρισμός του για ερωτική σχέση με την ΜΚ6 δεν συνάδει με άλλη αναντίλεκτη μαρτυρία. Ιδιαίτερα αφού αυτός μιλούσε για σχέση πέραν του ενός μηνός ενώ η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν στην Κύπρο για λιγότερο από τρείς εβδομάδες. Δεν δέχομαι την μαρτυρία του. Νομική πτυχή Όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων πρέπει έστω και συνοπτικά να αναφερθούν τα ακόλουθα: i) Για τα αδικήματα συνωμοσίας απαιτείται η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης και τελικής. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (βλ. υπ. Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 134). ii) Για τα αδικήματα της μαστροπείας (Π.Κ. 157 (β)) απαιτείται να καταδειχθεί η προαγωγή γυναίκας προς κοινή πορνεία, όπως αυτή (η έννοια) έχει αναλυθεί στην υπόθ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 14. Η λέξη ¨προάγει¨ αφορά σε ενέργειες στις οποίες η γυναίκα δεν θα προέβαινε με τη θέληση της ή αυθόρμητα και για τον κατηγορούμενο σημαίνει να κάμει τέτοιες ενέργειες ώστε να συμβεί εκείνο το οποίο επιθυμεί. Από το νόμο απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία για το αδίκημα αυτό. iii) Για τα αδικήματα της εκμετάλλευσης πορνών η αποζειν εκ κερδών πορνείας (Π.Κ 164
(1)) θα πρέπει να καταδειχθεί η εκπόρνευση γυναικών και ότι οι κατηγορούμενοι εν γνώσει τους αποζούσαν εξ ολοκλήρου ή μερικώς από τα κέρδη της πορνείας (υποθ. Δημοσθένους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 129, Χρήστος Αυξεντίου άλλως Μπίλλυς ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 5 και Ιωάννου, ανωτέρω). Για το αδίκημα αυτό απαιτείται ενίσχυση της μαρτυρίας με βάση κανόνα πρακτικής (βλ. υπ. Κόττσαπας ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 167). iv) Για το αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης προσώπων (άρθρο 9 του Ν. 187
(1)/07) και της εμπορίας ενήλικων προσώπων (άρθρο 5 του Ν. 187
(1)/07) απαιτείται να καταδειχθεί η σεξουαλική εκμετάλλευση ή εκπόρνευση προσώπου με απειλές ή χρήση βίας ή (για το δεύτερο) η στρατολόγηση και μεταφορά προσώπου με απειλές ή χρήση βίας με σκοπό την εκμετάλλευση του. Με βάση το άρθρο 4
(3)του εν λόγω νόμου, δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία για σκοπούς απόδειξης των αδικημάτων αυτών. v) Για την παρακράτηση εγγράφων θα πρέπει να καταδειχθεί η εκ προθέσεως καταστροφή, απόκρυψη ή παρακράτηση κάποιου από τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 13 του Ν. 187
(1)/07. Στην παρούσα υπόθεση η βασική γραμμή της Κατηγορούσας Αρχής αφορούσε τον εξαναγκασμό, τις απειλές και τις πιέσεις προς τις παραπονούμενες. Η μαρτυρία αυτή δεν κρίθηκε αξιόπιστη από το Δικαστήριο γα τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, πράγμα που με τη σειρά του εκβαραθρώνει της κατηγορίες που εμπεριέχουν το στοιχείο αυτό. Ούτε όμως υπάρχει άλλη αξιόπιστη μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 προέβηκαν σε οποιεσδήποτε ενέργειες με σκοπό την εκπόρνευση των κοπελών και πολύ περισσότερο στην περίπτωση που αυτές προσέφεραν σεξ έναντι αμοιβής ότι οι ίδιοι εισέπρατταν όλα ή μερικά από τα χρήματα αυτά. Για τα αδικήματα της συνωμοσίας επίσης δεν υπήρξε κάποια αξιόπιστη μαρτυρία ότι αυτοί συμφώνησαν να πράξουν κάτι από τα πιο πάνω. Για τους λόγους αυτούς δεν τίθεται και θέμα αναζήτησης οποιασδήποτε ενισχυτικής μαρτυρίας ή έστω προειδοποίησης. Με βάση όλα τα ανωτέρω οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Τα έξοδα €365 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............ Χ. Χαραλάμπους, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο