Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Popa LUCIAN, Αρ. Υπόθεσης: 858/10, 4 Μαΐου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B60 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 858/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Popa LUCIAN Κατηγορούμενος 4 Μαΐου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ναθαναήλ Για τους Κατηγορουμένους: κ. Χριστοδουλίδης Κατηγορούμενος παρών ------------------------------------------------------- ΠΟΙΝΗ Στις 25.2.10 ο ΜΚ2 ενώ ευρίσκετο σε μηχανοκίνητη περιπολία εντόπισε τον κατηγορούμενο να κινείται ύποπτα. Ο κατηγορούμενος μόλις αντιλήφθηκε την Αστυνομία τράπηκε σε φυγή και προσπάθησε να κρυφτεί σε υπόγειο πολυκατοικίας στην Έγκωμη όπου και εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Ανακρινόμενος προφορικά παραδέχθηκε ότι είχε κλέψει από το διαμέρισμα αρ. 401 του Μ1 στο κατηγορητήριο διάφορα αντικείμενα λέγοντας ότι ήταν σε θέση να τους δείξει ποιο ήταν. Σε έρευνα που ακολούθησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του εντοπίστηκαν τα κλοπιμαία που ήταν δραχμές, γερμανικά μάρκα, κοσμήματα, ένας φορητός Ηλεκτρονικός Υπολογιστής, φωτογραφικές μηχανές, κινητά τηλέφωνα, ρολόγια και αρώματα, όλα συνολικής αξίας €4890. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης ομολόγησε τη διάπραξη και άλλων παρόμοιων αδικημάτων δηλαδή 3 διαρρήξεις σχολείων, 2 διαρρήξεις περιπτέρων, 2 διαρρήξεις εστιατορίων και μια απόπειρα διάρρηξης περιπτέρου. Τα αδικήματα αυτά αφορούν τις 9 κατηγορίες που έχει παραδεχθεί ενώπιον του δικαστηρίου και έχουν διαπραχθεί κατά το διάστημα Μαΐου 2009 μέχρι τις 25.2.10 που συνελήφθη. Η συνολική αξία των κλοπιμαίων ανέρχεται στις €14980. Νομική πτυχή Τόσον η διάρρηξη εν καιρώ νυκτός (Ποινικός Κώδικας 294(α)) όσον και οι διαρρήξεις και κλοπές αλλά κι η απόπειρα διάρρηξης τιμωρούνται στο νόμο με ποινές φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Η κλοπή από κατοικία της 2ης κατηγορίας τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια. Αυτές είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή που θα επιβάλει. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ Από το 1993 στην υπόθ. Γεν. Εισ. V. Cham κ.α.
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε τονίσει πως οι διαρρήξεις καταστημάτων και οικιών είχαν καταστεί μάστιγα στον τόπο μας και για αυτό τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές. Το 1997 στην υπ. Παναγίδη V. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 λέχθηκαν τα εξής: "Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα σιην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη". (βλ. επίσης Παναγιώτου (Αντάρτης) V. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138). Η κατάσταση αυτή δεν έχει αλλάξει δυστυχώς μέχρι σήμερα και παρόμοιες διαπιστώσεις εξακολούθησαν και σε άλλες μεταγενέστερες υποθέσεις όπως η Nabokov V. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ.381, Piliev V. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ.
- Πολύ πιο πρόσφατα στην υπ. Φραντζίδης V. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 210/07, ημ. 26.2.08, τονίστηκε πως η διάπραξη διαρρήξεων ως στρεφόμενη κατά της περιουσίας τρίτων ταυτόχρονα έπληττε απευθείας το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος σε διάστημα 10 μηνών διέρρηξε 9 υποστατικά με σκοπό την κλοπή και στις 8 από αυτές τις περιπτώσεις έκλεψε περιουσία τρίτων προσώπων συνολικής αξίας €14.
- Κατά τη σύλληψη του εντοπίστηκε η περιουσία του Μ1 αξίας €
- Δεν εντοπίστηκε ο,τιδήποτε από την υπόλοιπη περιουσία που κλάπηκε συνολικής αξίας €10.
- Όπως προκύπτει από την υπόθεση Παναγίδης (άνω) η αξία των κλαπέντων είναι στοιχείο που λαμβάνεται υπόψιν και η μεγάλη αξία μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει και σε αυξημένη ποινή. Στην παρούσα το ύψος έχει τη σημασία του όπως και το ότι ανευρέθηκε μέρος των κλοπιμαίων και μπορούν έτσι να επιστραφούν στον παραπονούμενο που ανήκουν. Το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση εξατομίκευσης της ποινής ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις περιστάσεις του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος στην παρούσα έχει προς όφελος του το λευκό μητρώο, στοιχείο που του δίδει το δικαίωμα να κριθεί με μεγαλύτερη επιείκεια. Επίσης η παραδοχή του στο Δικαστήριο ήταν άμεση πράγμα που διασώζει πολύτιμο χρόνο και έξοδα, ενώ σύμφωνα με την υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28 του δίδει το δικαίωμα για σχετική έκπτωση στην ποινή, αν και πρέπει να σημειωθεί πως υπό τις περιστάσεις που εντοπίστηκε ειδικά για την 1η και 2η κατηγορίες είναι κάπως περιορισμένης σημασίας, αφού εντοπίστηκε με τα κλοπιμαία στην κατοχή, του προσπαθώντας να αποφύγει τη σύλληψη. Όμως έχει τη σημασία του το ότι συνεργάστηκε πλήρως με την Αστυνομία παραδεχόμενος τις άλλες υποθέσεις, οι οποίες σίγουρα θα ήταν δύσκολο να εξιχνιασθούν χωρίς τη βοήθεια του, πράγμα το οποίο λαμβάνεται υπόψιν προς όφελος του (Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 216). Όσον αφορά τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις έχω υπόψιν τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας για τον ίδιο και την οικογένεια του. Είναι σήμερα 41 ετών, έγγαμος και έχει ένα παιδί ηλικίας 5 χρονών. Η σύζυγος και το παιδί διαμένουν σε διαμέρισμα του κατηγορούμενου στη Ρουμανία. Κατάγεται από διαλυμένη και πολύ φτωχή οικογένεια. Ο κατηγορούμενος έχασε τον αδελφό του σε δυστύχημα πριν 23 χρόνια και τον πατέρα του πριν 14 χρόνια λόγω ασθένειας. Παρέμεινε το μοναδικό παιδί της μητέρας του η οποία είναι 68 ετών και έχει επίσης κάποια προβλήματα υγείας, τα οποία παρά την προσπάθεια του δικαστηρίου, δεν έχουν διευκρινιστεί περαιτέρω. Παρουσιάστηκε κάποιο έγγραφο το οποίο απλώς επιβεβαιώνει πως αυτή παίρνει κάποιο κρατικό επίδομα και έχει έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στα οποία τη βοηθά και ο κατηγορούμενος, ενώ αναμένεται να υποβληθεί σε κάποια εγχείρηση. Ο κατηγορούμενος μετά τη 10ετή φοίτηση σε σχολείο εργάστηκε στη χώρα του σε εργοστάσιο. Ήλθε στην Κύπρο το 2008 και διέμενε με δυο άλλους ομοεθνείς του, εργαζόμενος ως σιδεράς στέλλοντας μέρος των εισοδημάτων του στην οικογένεια του. Έχει υποστηριχθεί από το συνήγορο του πως ενόσω ήταν στην Κύπρο πληροφορήθηκε πως χειροτέρευσε η υγεία της μητέρας του και έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, πράγμα που του δημιούργησε συναισθηματική φόρτιση, η οποία ήταν και η αιτία που τον οδήγησε να δεχθεί την πρόταση άλλου προσώπου να προβαίνει στις διαρρήξεις έναντι αμοιβής περίπου €100. Αυτό έδωσε και την αφορμή στον κ. Χριστοδουλίδη να ισχυριστεί στην αγόρευση του πως η διάπραξη των αδικημάτων ήταν στιγμιαία απερισκεψία και όχι προσχεδιασμένη. Με δεδομένη την έκταση των αδικημάτων, ήτοι 9 αδικήματα διαρρήξεων σε διάστημα 10 μηνών είναι αυτονόητο πως δεν μπορεί να γίνει δεκτή η εισήγηση για ¨στιγμιαία απερισκεψία¨. Αυτό θα είχε ίσως την σημασία του αν επρόκειτο για μια περίπτωση. Γενικά πάντως οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα συναισθηματικής φύσεως προβλήματα σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής είναι ήσσονος σημασίας αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,
(2001)2 ΑΑΔ 7053. Ούτε η οικονομική αδυναμία, ούτε η συναισθηματική κατάσταση του κατηγορούμενου γίνονται δεκτές ως βάσιμες δικαιολογίες για την καταφυγή σε τέτοιας έκτασης εγκληματικές ενέργειες. Η δε εισήγηση για έλλειψη προσχεδιασμού επίσης είναι αβάσιμη αφού φαίνεται πως υπήρξε συγκεκριμένη συμφωνία με άλλο άτομο για τη διάπραξη τους, έναντι μάλιστα αμοιβής που εισέπραττε ο κατηγορούμενος. Εκείνο που έχει τη σημασία του και λαμβάνεται υπόψιν είναι πως ο κατηγορούμενος παρά την εκτεταμένη δράση του φαίνεται να είχε περιορισμένο οικονομικό όφελος συγκριτικά με το άλλο πρόσωπο που ήταν ο ιθύνων νους της όλης δραστηριότητας. Ως προς το ίδιο θέμα να σημειωθεί πως δυστυχώς ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει την Αστυνομία στον εντοπισμό του προσώπου αυτού, αφού γνώριζε και ανέφερε μόνο το μικρό όνομα του καθώς και την μάρκα και χρώμα του αυτοκινήτου του, στοιχεία που δεν ήταν ικανοποιητικά για τον εντοπισμό και τη δίωξη του. Καταληκτικά σημειώνεται πως ο κατηγορούμενος με τη δράση του κατέστη έναντι αμοιβής ο ουσιαστικός και φυσικός αυτουργός των εκδικαζόμενων αδικημάτων προσφέροντας την ευκαιρία και τα μέσα σε ένα ηθικό αυτουργό τον οποίον δεν γνώριζε καν, να διαπράξει τα εκδικαζόμενα αδικήματα μέσω του. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω καταλήγω πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Κρίνω κατάλληλες και επιβάλλω στον κατηγορούμενο: (i) Στις κατηγορίες 1, 5, 6, 7, 8, 10, 11 και 12 ποινές φυλάκισης 12 μηνών σε κάθε κατηγορία. (ii) Στην κατηγορία 9 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. (iii) Στην κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν μεταξύ τους. Η έκτιση των ποινών να αρχίζει από τις 12.3.10 που ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση από το δικαστήριο. Το τράπανο και ο σμιρίλλιος κατάσχονται προς δήμευση. Τα υπόλοιπα τεκμήρια κατάσχονται προς καταστροφή. Έχοντας υπόψιν τις ομολογουμένως ελαστικότερες διατάξεις του Ν. 186
(1)/03 σχετικά με την αναστολή, καθώς και σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως οι Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 323, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ161, αλλά και τις πιο πρόσφατες Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαραλαμπίδη, Ποιν. Έφεση 53/09 ημερ. 8/10/09, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 117/09, ημερ. 5/11/09 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 214/09, ημερ. 29/1/10, έχω τη γνώμη πως δεν υπάρχει κάτι το οποίο να δικαιολογεί την αναστολή. Κρίνω πως οι προσωπικές περιστάσεις και το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης έχουν ληφθεί υπόψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής. Δεν θεωρώ τα στοιχεία αυτά ως τέτοια που να δικαιολογούν ταυτόχρονα και την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων και η ανάγκη για αποτροπή καθιστούν αναπόφευκτη την άμεση εκτέλεση των ποινών. Ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο