Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ορθοδοξία Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 14387/08, 7 Μαΐου, 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ορθοδοξία Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 14387/08, 7 Μαΐου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14387/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ορθοδοξία Σάββα Κατηγορούμενη 7 Μαΐου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ΄Κωνσταντή Για την Κατηγορουμένη: κ. Βασιλακκάς (Για ν΄ακούσει απόφαση η κα. Γιάγκου) Κατηγορούμενη παρούσα. ------------------------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μια κατηγορία για εξύβριση τής παραπονούμενης (κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα) και μια για επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη (κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα). Αρνήθηκε ενοχή στη 2η κατηγορία. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες την παραπονούμενη Ζακελίν Γρίβα (ΜΚ1), την Μάρω Θωμά (ΜΚ2), την ιατρό Δρα. Χρυστάλλα Χριστοδούλου Τόφα (ΜΚ3) και τον Αστ. 1400 Ευαγόρα Στυλιανού (ΜΚ4). Η παραπονούμενη στην γραπτή κατάθεση της (Τεκμήριο 1) είχε αναφέρει πως μετά από κάποιο λεκτικό επεισόδιο μεταξύ της και της συναδέλφου της, κατηγορούμενης, στα γραφεία της εταιρείας που εργάζοντο, είδε την κατηγορούμενη να μιλά έξω με τον Διευθυντή τους και βγήκε και η ίδια για να δώσει και την δική της εκδοχή. Ενώ μιλούσε στον Διευθυντή τους, η κατηγορούμενη την έσπρωξε με το χέρι της στο στέρνο βρίζοντας την και ακολούθως την άρπαξε από τα χέρια με αποτέλεσμα να της προκαλέσει εκδορές (στα χέρια) καθώς και πληγή σε ένα από τα δάκτυλα του χεριού της. Η Μάρω Θωμά (ΜΚ2) υπάλληλος στην ίδια εταιρεία υιοθέτησε επίσης την κατάθεση της και δεν αντεξετάστηκε (Τεκμήριο 3). Σ΄αυτήν αναφέρει πως εκείνη τη μέρα άκουσε τις φωνές της παραπονούμενης με την κατηγορούμενη και χωρίς να αντιληφθεί ακριβώς τι έλεγαν τους είπε να σταματήσουν να συζητούν με τον τρόπο αυτό μέσα στο γραφείο. Η ιατρός Δρ. Χρυστάλλα Τόφα (ΜΚ3) αναγνώρισε το ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε στις 14.01.08 μετά την εξέταση της παραπονούμενης στο οποίο και κατέγραψε τις διαπιστώσεις της. Ο Αστ. 1400 Ευαγόρας Στυλιανού (ΜΚ4) υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 4) στην οποία αναφέρεται στη λήψη της καταγγελίας από την παραπονούμενη, στην χορήγηση εντύπου για ιατρική εξέταση, στην λήψη ανακριτικής κατάθεσης από την κατηγορούμενη, στη γραπτή κατηγορία της καθώς και στη λήψη καταθέσεων από 7 άλλα πρόσωπα εκ των οποίων η μια από την ΜΚ2. Τόσο στην γραπτή κατάθεση του όσο και στην αντεξέταση του αναφέρθηκε στο τραύμα που είχε η παραπονούμενη, σε δάκτυλο του αριστερού της χεριού, όταν ο ίδιος την είχε δει. Μετά την κλήση της να προβάλει την υπεράσπιση της η κατηγορούμενη κατέθεσε και αυτή ενόρκως, υιοθετώντας εν πρώτοις την γραπτή κατάθεση της στην Αστυνομία (Τεκμήριο 6). Σ΄αυτήν αναφέρεται καταρχάς στη λογομαχία που είχαν με την παραπονούμενη στο ισόγειο των γραφείων της εταιρείας και κατά δεύτερο λόγο το επεισόδιο που ακολούθησε όταν η ίδια είχε πλέον βγει έξω. Όπως ισχυρίζεται αντιλήφθηκε την παραπονούμενη να κατευθύνεται προς το μέρος της με απειλητικές διαθέσεις λέγοντας πως θα την λιώσει, οπότε και η ίδια πρόταξε το χέρι της με το δάκτυλο προς την παραπονούμενη η οποία όμως εις απάντηση την άρπαξε από το μανίκι, την τράβηξε προς το μέρος της και σήκωσε το άλλο χέρι προσπαθώντας να την κτυπήσει, οπότε η κατηγορούμενη αμυνόμενη την έπιασε από τον καρπό και ακολούθως παρενέβησαν άλλα πρόσωπα και τις χώρισαν. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Αξιολογώντας τη μαρτυρία πρέπει καταρχάς να σημειωθεί πως τόσο η παραπονούμενη, όσο και η κατηγορούμενη εργάζοντο κατά τον επίδικο χρόνο δηλαδή στις 14.1.08 στο τουριστικό γραφείο με την επωνυμία NEW MARATHON, τα γραφεία του οποίου στεγάζονται στην οδό Νάξου 2 στην Λευκωσία. Αποτελούνται από δυο ορόφους. Η παραπονούμενη εργάζετο στο ισόγειο, στο Τμήμα Εισιτηρίων, ενώ η κατηγορούμενη εργάζετο στον 1ον όροφο, στο Αεροπορικό Τμήμα. Στις 14.1.08 και περί ώρα 12:45μ.μ., η κατηγορούμενη κατέβηκε στο ισόγειο για να παραλάβει κάποιο εισιτήριο από τον συνάδελφο της Παντελή, ο οποίος όμως απουσίαζε και παίρνοντας τον τηλέφωνο της υπέδειξε να παραλάβει το εισιτήριο από κάποια άλλη συνάδελφο τους, ονόματι Νούκα, το γραφείο της οποία ευρίσκεται δίπλα από αυτό της παραπονούμενης. Όταν η κατηγορούμενη ζήτησε το εισιτήριο η κοπέλα αυτή της είπε ότι το έχει η παραπονούμενη. Απευθύνθηκε στην παραπονούμενη, αλλά αυτή της είπε πως το εισιτήριο το έχει η Νούκα, οπότε πλέον αντέδρασε η κατηγορούμενη για το ότι την έστελλαν η μια στην άλλη. Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν. Πρέπει να πω ότι η παραπονούμενη μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου, στο οποίο μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο. Ήταν σταθερή, πειστική και σαφής στις απαντήσεις της. Σχημάτισα την εντύπωση ότι περιέγραψε τα γεγονότα όπως τα βίωσε. Άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαίο κατά την άποψη μου πως καθ΄ όσον αφορά τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εντός του γραφείου της στην πραγματικότητα και ουσιαστικά επιβεβαιώνεται και από τις παραδοχές της κατηγορούμενης στην κατάθεση της, όσον αφορά την εξύβριση της από την ίδια (κατηγορούμενη). Το γεγονός της εξύβρισης της παραπονούμενης και το αναφέρει η ίδια η κατηγορούμενη στην κατάθεση της και καλύπτεται από την παραδοχή της 1ης κατηγορίας που αφορά το θέμα αυτό. Συνάγεται λοιπόν πως η κατηγορούμενη, μετά που αποτάθηκε στην παραπονούμενη καθ΄υπόδειξη της Νούκας και η παραπονούμενη την παρέπεμψε ξανά στην Νούκα, αντέδρασε και διαμαρτυρήθηκε και προφανώς αυτό έγινε έντονα όπως διαφαίνεται μέσα από την φράση που η ίδια λέει ότι είπε, δηλαδή: ¨δεν είμαι κορόϊδο σας δώστε μου το εισιτήριο¨. Δεν παραγνωρίζω ότι δεν αναφέρουν τις ίδιες φράσεις στις καταθέσεις τους αλλά σίγουρα σε ένα τέτοιο επεισόδιο λέγονται διάφορα και δεν αναμένεται να θυμούνται όλοι όλες τις συνομιλίες. Για κάποιες όμως επιβαρυντικές φράσεις τις οποίες αναφέρει ο ίδιος ο κατηγορούμενος υπάρχει βεβαιότητα ότι έχουν λεχθεί. Πρέπει επίσης να σημειωθεί πως την υψηλή ένταση της συζήτησης ή καλύτερα λογομαχίας μεταξύ παραπονούμενης και κατηγορούμενης την επιβεβαιώνει και η ΜΚ2, συνάδελφος και των δυο, η οποία εκείνη τη στιγμή εργάζετο στο μεσοπάτωμα. Την θεωρώ επίσης αξιόπιστη και ειλικρινή, παρατηρώντας πως άλλωστε δεν έχει αντεξεταστεί και τα όσα ανέφερε παραμένουν αναντίλεκτα ενώπιον μου. Αυτό που προκύπτει από τη μαρτυρία της είναι πως ενώ ευρίσκετο στο μεσοπάτωμα άκουσε τις φωνές από το ισόγειο, χωρίς βεβαίως να καταλάβει ¨ούτε ποιοι φώναζαν ούτε τι έλεγαν¨, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Κατέβηκε όμως κάτω σε λίγο και διαπίστωσε ότι ήταν η παραπονούμενη με την κατηγορούμενη που συζητούσαν έντονα, τόσο πολύ μάλιστα που για αυτό το λόγο δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει τι έλεγαν μεταξύ τους. Η ίδια η κατηγορούμενη λοιπόν παραδέχεται πως σ' αυτή τη λογομαχία αποκάλεσε την παραπονούμενη ¨ηλίθια¨ και ¨πουτάνα¨. Δεν έχει αμφισβητηθεί πως όταν αρχικά εισήλθε η κατηγορούμενη στο χώρο εργασίας της παραπονούμενης και της Νούκας, η πρώτη μιλούσε στο τηλέφωνο και πως όταν αντέδρασε η κατηγορούμενη η ίδια η παραπονούμενη σηκώθηκε, κατευθύνθηκε προς την είσοδο των γραφείων τους, άνοιξε την πόρτα και είπε στην κατηγορούμενη να περάσει έξω. Προφανώς αυτή τη στιγμή ήταν σε εξέλιξη και η λογομαχία και η εξύβριση και συμφωνούν όλοι πως αυτό το επεισόδιο έληξε χωρίς οποιεσδήποτε χειρονομίες μεταξύ τους. Όπως αναφέρει και η παραπονούμενη κάποια στιγμή η κατηγορούμενη πήγε προς τη Νούκα πήρε το εισιτήριο που ήθελε και βγήκε έξω από το χώρο που ευρίσκοντο τα γραφεία τους. Η κατηγορούμενη βγήκε έξω και προχώρησε με κατεύθυνση την πλαϊνή είσοδο με σκοπό να ανεβεί στο γραφείο της στον 1ον όροφο. Είναι παραδεκτό από την κατηγορούμενη πως εκείνη την ώρα ερχόταν ο Διευθυντής τους, ονόματι Ανδρέου, για να σταθμεύσει το αυτοκίνητο του. Η παραπονούμενη αντιλήφθηκε την κατηγορούμενη να του μιλά και για αυτό βγήκε και η ίδια έξω. Σκέφτηκε ότι πήγε να του μιλήσει για το προηγηθέν επεισόδιο, οπότε βγήκε έξω και η ίδια για να είναι παρούσα και να ξεκαθαρίσει τη δική της θέση μπροστά στην κατηγορούμενη, η οποία όπως δέχεται ευρίσκετο σε απόσταση περίπου 5 μέτρων από την έξοδο των γραφείων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αντιλήφθηκε την παραπονούμενη όταν εκείνη βγήκε έξω. Μάλιστα παραδέχεται ότι πρόταξε το χέρι της, αν και αρνείται όμως ότι άρπαξε την παραπονούμενη από τα χέρια προκαλώντας της τις σωματικές βλάβες που εκείνη αναφέρει. Πρέπει να παρατηρήσω ότι η άρνηση αυτή συνοδεύεται ουσιαστικά από αντιφατικές εκδοχές ή και υποβολές προς την παραπονούμενη, οι οποίες εν πάση περιπτώσει δεν συνάδουν με τη βασική θέση της κατηγορούμενης στη δική της κατάθεση. Γραπτώς η κατηγορούμενη παραδέχθηκε μόνον ότι σήκωσε το χέρι της προς την παραπονούμενη μιλώντας της απλώς και πως όταν εκείνη αργότερα την τράβηξε από το μανίκι την άρπαξε και αυτή (κατηγορούμενη) από τον καρπό, αρνούμενη ότι της προκάλεσε βλάβη μεταξύ άλλων στο νύχι. Προφορικά και όταν της υποβλήθηκε ότι προκάλεσε τη συγκεκριμένη βλάβη, προέβαλε την εκδοχή πως αυτή προκλήθηκε όταν η παραπονούμενη έμπηξε τα δάκτυλα και τα νύχια της στο πλεκτό που φορούσε. Στην γιατρό κατά την αντεξέταση της υποβλήθηκε ότι αν ήθελε κάποιος θα μπορούσε μόνος του να προκαλέσει στον εαυτό του τραύματα όπως αυτά που είχε η παραπονούμενη. Κατά την αντεξέταση της παραπονούμενης της υποβλήθηκε πως τα τραύματα αυτά προκλήθηκαν κατά λάθος από τους τρείς άντρες (δηλαδή Κατσουρίδη, Λευκάτη και Ανδρέου) όταν αυτοί την τράβηξαν πίσω προσπαθώντας να τις χωρίσουν, ενώ αργότερα της λέχθηκε πως το νύχι της το έβγαλε πάνω στο χέρι του Κατσουρίδη ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει από αυτούς που την κρατούσαν. Οι αντιφάσεις αυτές κατά πρώτο της κατηγορούμενης και κατά δεύτερο στις διάφορες εκδοχές δεν μου επιτρέπουν να δεχθώ τη δική της θέση για τα όσα διαδραματίστηκαν. Δεν μου έδωσε γενικά την εικόνα αξιόπιστου μάρτυρα, αφού κατά το δοκούν ήταν σε θέση να υποστηρίζει διάφορες εκδοχές και όχι να επικεντρωθεί στο τι πραγματικά συνέβηκε. Έχω την γνώμη πως κατά τη μαρτυρία της απλώς προσπαθούσε πάση θυσία να αποφύγει τη θέση ότι τελικά ήταν η ίδια που έσπρωξε πρώτη την παραπονούμενη όταν την αντιλήφθηκε έξω και κατευθυνόμενη προς το σημείο που αυτή μιλούσε με τον Διευθυντή τους. Από το σύνολο της μαρτυρίας διαφαίνεται πάντως πως οι δύο κοπέλες δεν είχαν και τις καλύτερες σχέσεις και κυρίως πως η κατηγορούμενη πρώτη αντέδρασε θυμωμένα κατά την αναζήτηση του εισιτηρίου, καθώς και ότι πρώτη σήκωσε το χέρι της έξω, κατά τα λεγόμενα της, εκλαμβάνοντας λανθασμένα κατά τα ευρήματα μου, ότι η παραπονούμενη ερχόταν με απειλητικές διαθέσεις. Μόνο που κατά τη γνώμη μου δεν έμεινε μέχρι του σημείου που σήκωσε το χέρι της. Καταλήγω πως τα γεγονότα έγιναν όπως τα περιέγραψε η παραπονούμενη τόσο στην κατάθεση της, όσο και στην προφορική της μαρτυρία. Συγκεκριμένα βλέποντας την παραπονούμενη να πλησιάζει η κατηγορούμενη δεν σήκωσε απλώς το χέρι της, αλλά την έσπρωξε αρχικά στο στήθος και ακολούθως την έπιασε από τα χέρια, όπως παραστατικά περιέγραψε στο δικαστήριο. Όντως επενέβηκε και ο Ανδρέου, ο οποίος κατέβηκε πλέον από το αυτοκίνητο του, όσον και κάποιοι άλλοι συνάδελφοι τους οι οποίοι τις χώρισαν, μεταξύ των οποίων και κάποιος επ΄ονόματι Λευκάτης. Δεν δέχομαι την εκδοχή ότι όλα τα τραύματα της παραπονούμενης προήλθαν από τις κινήσεις των άλλων αυτών προσώπων. Όσον αφορά το είδος των τραυμάτων πρέπει να πω ότι δέχομαι απολύτως την μαρτυρία της ιατρού, η οποία ήταν η μόνη ειδικός επί του θέματος, εξέτασε πολύ σύντομα μετά την παραπονούμενη και τα όσα ανέφερε συνάδουν πλήρως με τη μαρτυρία της παραπονούμενης και τη λογική της εξέλιξης των γεγονότων. Θεωρώ την ιατρό ανεξάρτητη, ειλικρινή και αξιόπιστη μάρτυρα και δέχομαι όσα έχει αναφέρει. Από την εξέταση που έγινε στις 14.1.08 και ώρα 14:00μ.μ., προκύπτει πως η παραπονούμενη έφερε: - Πολλαπλές δερματικές εκδορές με ήπια αιμορραγία και στα δυο χέρια και συγκεκριμένα τόσο στη ραχιαία όσο και στην παλαμιαία επιφάνεια. - εκδορά στον αριστερό ώμο. - ερυθρότητα στο δεξιό αντιβράχιο - ερυθρότητα στο άνω μέρος του θώρακα - απώλεια του νυχιού στο 4ο δάκτυλο αριστερού χεριού. Όπως εξήγησε και η γιατρός οι εκδορές στα χέρια, η απώλεια του νυχιού και η ερυθρότητα στο θώρακα δεν συνάδουν με τραύματα από κάποιον που επεμβαίνει για να χωρίσει κάποιους άλλους. Στην παρούσα αυτό αποκλείεται και από τη μαρτυρία της παραπονούμενης και συμφωνώ επίσης ότι δεν συνάδει με τη λογική. Δεν απέκλεισε όμως οι κινήσεις των άλλων να συνάδουν με την ερυθρότητα στο αντιβράχιο και προσθέτω ότι από αυτές πιθανόν να προκλήθηκε και το σημάδι που εντόπισε στον ώμο. Όμως υπάρχει βεβαιότητα και αποτελεί κατάληξη μου πως όλα τα τραύματα στα άκρα χέρια προκλήθηκαν από την κατηγορούμενη. Αυτό επιβεβαιώνει και την φιλαλήθεια της παραπονούμενης η οποία παρότι έδωσε την κατάθεση της μια και πλέον ώρα μετά την ιατρική της εξέταση και άρα γνώριζε με λεπτομέρεια τα ιατρικά ευρήματα περιορίστηκε στο να αναφερθεί στο τι πραγματικά έγινε, δηλαδή αναφέρθηκε στο σπρώξιμο στο στέρνο και στο πιάσιμο των χεριών της χωρίς να αποδώσει στην κατηγορούμενη ο,τιδήποτε άλλο είχε εντοπιστεί στο σώμα της. Δεν θα έδιδα τόση έκταση στο θέμα του νυχιού. Η παραπονούμενη είχε πει στην κατάθεση της πως υπήρξε ¨πληγή σε ένα από τα δάκτυλα της¨, κάτι που επίσης επιβεβαιώνεται από την ιατρό στο πιστοποιητικό της σε συνδυασμό με τα όσα εξήγησε πολύ λεπτομερώς στην προφορική μαρτυρία κάτι που δείχνει ότι γνώριζε ακριβώς τι ήταν αυτό που είδε και το περιέγραψε στο πιστοποιητικό ως απώλεια νυχιού. Είπε συγκεκριμένα πως η παραπονούμενη είχε ακρυλικό νύχι (¨french nails¨) το οποίο είχε βγει (προφανώς βίαια) από το συγκεκριμένο δάκτυλο, δηλαδή είχε ξεκολλήσει η ξένη ουσία από το φυσικό νύχι. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση και δεν θεωρώ ότι ο Αστ. 1400 (ΜΚ4) είχε τις ειδικές γνώσεις να περιγράψει τι ακριβώς ήταν αυτό που είδε στο δάκτυλο της παραπονούμενης (το οποίο αποκάλεσε τραύμα). Γενικά όμως και ο μάρτυρας αυτός ήταν αξιόπιστος και ειλικρινής και εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητούνται οι υπόλοιπες ενέργειες που περιγράφει με λεπτομέρεια. Συνεπώς τα τραύματα για τα οποία, μετά βεβαιότητας ευθύνεται η κατηγορούμενη περιορίζονται σ' αυτά στα χέρια, στο στέρνο και τις συνέπειες στο νύχι. Νομική πτυχή Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243 Π.Κ. είναι η επίθεση και η πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Ο όρος επίθεση ερμηνεύεται όπως στο Π.Κ. 242, δηλαδή ως προσπάθεια προσβολής των εννόμων αγαθών κάποιου και συγκεκριμένα εδώ της σωματικής ακεραιότητας. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το πρώτο συστατικό στοιχείο έχει καταδειχθεί με την απόδειξη των κτυπημάτων που δέχθηκε η παραπονούμενη από την κατηγορούμενη. Σωματική βλάβη σύμφωνα με το άρθρο 4 Π.Κ. σημαίνει σωματική βλάβη, νόσον ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Στις υποθ. Georghiades V. Police