Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΄Αννα ΠΑΤΣΙΑ ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1496/08, 2 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ1 ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1496/08 (Δ.Ε.Δ. ΑΡ. 1) Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. 1.΄Αννα ΠΑΤΣΙΑ ΠΑΥΛΟΥ
- Γιάννης ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
- ''J and A PC´S PRINTWAYS SERVICES LTD'' Κατηγορουμένων __________________ Ημερομηνία: 2 Ιουνίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αβρααμίδου. Για τους Κατηγορουμένους 1 και 2: κ. Αργυρού. Κατηγορούμενοι 1 και 2: Παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στη δίκης εντός δίκης αρ. 1, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν 24 κατηγορίες που αφορούν αδικήματα προσβολής υφιστάμενου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας κατά παράβαση του Περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου 59/76 ως έχει τροποποιηθεί. Κατά την ακροαματική διαδικασία ακούστηκε κατάθεση την οποία κατέθεσε ο ΜΚ1 Λοχίας 4629, Κ. Λουκά και ενώ η Κατηγορούσα Αρχή επεχείρησε να καταθέσει διάφορα τεκμήρια τα οποία λήφθηκαν κατόπιν έρευνας της Αστυνομίας στις 5.10.2007 στα υποστατικά της κατηγορουμένης 3 της οποίας διευθυντής είναι ο κατηγορούμενος 2 και η κατηγορούμενη 1 ήταν υπάλληλος ο συνήγορος των κατηγορουμένων έφερε ένσταση στην κατάθεση τους για το λόγο ότι αυτό αποτελεί προϊόν παράνομης έρευνας κατά παράβαση του ΄Αρθρου 16 του Συντάγματος και του ΄Αρθρου 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αφού οι Αστυνομικοί εισήλθαν εντός του υποστατικού χωρίς ένταλμα έρευνας. Ενόψει των πιο πάνω το Δικαστήριο διέταξε δίκη εντός δίκης για το αν η λήψη των τεκμηρίων ήταν κατά παράβαση του ΄Αρθρου 16 του Συντάγματος και του ΄Αρθρου 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στη δίκη εντός δίκης η οποία ακολούθησε δόθηκε μαρτυρία μόνο εκ μέρους του ΜΚ1 1718 Κ. Χαραλάμπους, η οποία συνοψίζεται στα ακόλουθα: Στις 5.10.2007 κατόπιν πληροφορίας που είχε η Αστυνομία περί ώρα 7.30 - 8.00 το πρωί και περί ώρα 10.00 - 10.30, κλιμάκιο της Αστυνομίας μεταξύ των οποίων ο Αστυφ. 1718, ΜΚ1, στη δίκη εντός δίκης εισήλθε εντός του υποστατικού και διεξήγαγαν έρευνα στο βιβλιοπωλείο στην παρουσία της κατηγορούμενης 1, η οποία δήλωσε κατά τον ουσιώδη χρόνο ως υπάλληλος στο εν λόγω κατάστημα ότι κατά την ώρα που έγινε η έρευνα ήταν ανοικτό στο κοινό το εν λόγω κατάστημα και η Αστυνομία δεν είχε προηγουμένως εξασφαλίσει ένταλμα έρευνας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους κατηγορούμενους βασιζόμενος σ' αυτή τη μαρτυρία υπέβαλε ότι τα επίδικα τεκμήρια λήφθηκαν κατά παράβαση του ΄Αρθρου 16 του Συντάγματος και του ΄Αρθρου 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αφού η είσοδος της Αστυνομίας δεν έγινε με ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από το Δικαστήριο. Επίσης εισηγήθηκε ότι η έρευνα δεν επεκτάθηκε μόνο στο μέρος του καταστήματος αλλά και σε άλλους χώρους. Κατέληξε δε ο κύριος Αργυρού ότι η επακολουθήσασα έρευνα που έγινε υπό τις συνθήκες που αναφέρθηκαν ήταν εμποτισμένη με παρανομία και το προϊόν της δε μπορεί να γίνει δεκτό σαν μαρτυρία. Η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν αντίθετη. Η θέση της ήταν ότι η έρευνα που διενεργήθηκε δεν παραβίασε το επικαλούμενο άρθρο του Συντάγματος και της Σύμβασης. Η διενέργεια έρευνας ήταν συνταγματικά νόμιμη αφού το ΄Αρθρο 16 του Συντάγματος απαγορεύει την έρευνα σε κατοικία στην έννοια της οποίας δεν περιλαμβάνεται το επίδικο κατάστημα ούτε και στο ΄Αρθρο 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. ΄Ηταν επιπρόσθετα η θέση της ότι δεν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας της έρευνας. Ως εκ της μη έκδοσης εντάλματος έρευνας αφού η ανάγκη τέτοιας έρευνας υπάρχει μόνο σε περίπτωση κατοικίας που δεν είναι η περίπτωση. ΄Εχοντας σκιαγραφήσει τις θέσεις των δύο πλευρών έχω εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με τα θέματα. Στην αξιολόγηση της πρέπει όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ιωάννου ν. Αστυνομίας 1968 2ΑΑΔ 169 να έχω επίγνωση της αρχής ότι σ' αυτό το στάδιο δεν πρέπει να εξάγονται συμπεράσματα τα οποία θα επηρεάσουν δυσμενώς την υπεράσπιση τους όπως γενικά συμπεράσματα. Ως προς την αξιοποίηση των μαρτύρων τα γεγονότα όσον αφορά τα πιο πάνω θέματα έχουν εξελιχθεί όπως τα έχει εξιστορήσει ο ΜΚ1 στη δίκη εντός δίκης ενόψει του ότι δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση ούτε υπάρχει άλλη μαρτυρία που να προσδιορίζει διαφορετική εκφώνηση ως προς τα γεγονότα. Το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ως η Νομολογία να περιοριστεί στη δοθείσα αυστηρά μαρτυρία στη δίκη εντός δίκης. Δεν επεκτείνεται σε άλλα γεγονότα όπου δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με τη δίκη εντός δίκης. Επίσης το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αυστηρά μόνο σε ζητήματα που ηγέρθηκαν στην παρούσα δίκη εντός δίκης και δεν επεκτείνεται σε άλλα ζητήματα που έχουν σχέση με την ευρύτερη διάσταση των γεγονότων. ΄Ετσι ως έχει αναφερθεί το Δικαστήριο θα αποφασίσει αν υπάρχει με την είσοδο των Αστυνομικών και την επακολουθήσασα έρευνα παραβίαση του ΄Αρθρου 16 του Συντάγματος και του ΄Αρθρου 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ΄Αρθρο 16 του Συντάγματος προνοεί ότι η κατοικία εκάστου είναι απαραβίαστος.
(2)Η είσοδος εις οιαδήποτε κατοικία ή οιαδήποτε έρευνα εντός αυτής δεν επιτρέπεται ή μη ότε και όπως ο Νόμος ορίζει και κατόπιν δικαστικού εντάλματος δεόντως αιτιολογημένου ή οσάκις η είσοδος ενεργεί τέτοια συναίνεση του ενοίκου ή προς το σκοπό διασώσεως θυμάτων οιουδήποτε αδικήματος βίας ή οιασδήποτε καταστροφής. Το πως έχει διατυπωθεί η έννοια του όρου κατοικία παραπέμπω στα συνταγματικά συγγράμματα που έχουν τοποθετηθεί επί των ζητημάτων αυτών. .... Στο βιβλίο Ανδρέας Δημητρόπουλος Συνταγματικά Δικαιώματα ειδικό μέρος, 11η έκδοση, Αθήνα 2005 αναφέρονται τα εξής: Στη σελίδα 167, παράγραφος 301 τα ακόλουθα: 301. Κατοικία (κατάλυμα/οικία/domus) είναι ο ιδιωτικός φυσικός χώρος του ανθρώπου. Ο ορισμός αυτός αποδίδει την ενδιαφέρουσα εδώ ευρύτερη συνταγματική έννοια του όρου κατοικία (domus). Σε σχέση με το ίδιο θέμα παραπέμπω στο βιβλίο του Αριστόβουλου Μάνεση Συνταγματικά Δικαιώματα Ατομικές Ελευθερίες, 3η έκδοση, 1982, σελ. 223 όπου αναφέρονται τα εξής: Το Σύνταγμα προστατεύει τον ''οίκο'' (domus) και όχι την κατά νομική κυριολεξία ''κατοικία'' (domicilium). Επομένως κατοικία θεωρείται κάθε κατάλυμα, δηλαδή κάθε χώρος που χρησιμοποιείται για διαβίωση - μόνιμη ή προσωρινή, διαμονή ή απλώς παραμονή - ή για εργασία, και που δεν είναι προσιτός σε όλους. Ο χώρος αυτός δεν είναι απαραίτητο να είναι οικοδομημένος, περιτειχισμένος ή στεγασμένος, αρκεί να είναι περιφραγμένος, ώστε να μη μπορούν άλλοι να μπουν ελεύθερα σ' αυτόν. ΄Αρα, κατά την έννοια του Συντάγματος, κατοικία είναι, βέβαια, το οίκημα, διαμέρισμα ή δωμάτιο, όπου διαμένει κανείς - είτε μόνος είτε με άλλους - με οποιαδήποτε νομική ιδιότητα (ιδιοκτήτη, ενοικιαστή, νομέα, κατόχου, έστω και μη νομίμου), αλλά επίσης και το δωμάτιο του ξενοδοχείου. Κατοικία θεωρείται επίσης η αυλή, ο κήπος, μια καλύβα, μια σκηνή, ακόμη και ένα όχημα (π.χ. αυτοκίνητο) ή ένα πλοίο (γιωτ, καϊκι, ή βάρκα) είτε ακινητεί είτε βρίσκεται σε κίνηση. Ως κατοικία επίσης νοούνται και προστατεύονται και οι χώροι εργασίας και επαγγελματικής απασχόλησης, δηλ. γραφεία, ιατρεία, καταστήματα, εργοστάσια, εργαστήριο, εφόσον δεν είναι προσιτά στον καθένα, δηλαδή όταν είναι κλειστά στο κοινό. Αντίθετα, δεν μπορεί να θεωρηθούν ως κατοικία τα γραφεία, τα καταστήματα κ.τ.τ. κατά τις εργάσιμες ώρες, όταν δηλαδή είναι ανοικτά στην ελεύθερη - ανέλεγκτη - είσοδο οποιουδήποτε, επίσης τα ξενοδοχεία (όχι τα κατεχόμενα δωμάτια τους), τα καφενεία τα θέατρα, οι κινηματογράφοι, οι λέσχες κλτπ. Η παραπάνω έννοια της κατοικίας αποδίδεται και με το άρθρο 265 του β.δ. της 12 Μαρτίου/18 Απριλίου περί Κανονισμού Υπηρεσίας Χωροφυλακής. Γενικά, κριτήριο για το αν πρόκειται για ''κατοικία'', που προστατεύεται ως ''άσυλο'', αποτελεί: i) αν ο συγκεκριμένος χώρος είναι ''περίκλειστος'' και ii) αν η είσοδος δεν είναι ελεύθερη, δηλαδή αν δεν είναι δυνατή χωρίς την (εκούσια) συγκατάθεση του εν γένει ''διαμένοντος''... και επομένως κατοικία θεωρείται κάθε κατάλυμα, κάθε χώρος που χρησιμοποιείται για διαβίωση. Και επίσης στη σελ. 224 κατοικία είναι το κάθε διαμέρισμα όπου κάποιος διαμένει μόνος ή μαζί με άλλο οποιοδήποτε .. Γενικό κριτήριο για το αν πρόκειται για κατοικία που προστατεύει ως άσυλο αποτελεί αν ο συγκεκριμένος χώρος είναι περίκλειστος και
(2)αν η είσοδος δεν είναι ελεύθερη, αν δεν είναι δυνατό χωρίς την εξουσιοδότηση ή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του εν γένει διαμερίσματος... ΄Εχοντας λοιπόν υπόψη την πιο πάνω νομική πτυχή βρίσκω ότι το βιβλιοπωλείο κατά την ώρα λειτουργίας του δεν αποτελεί κατοικία με την έννοια του ΄Αρθρου 16 του Συντάγματος και ΄Αρθρου 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπόθεση Ν. Μient v. Γερμανίας στην οποία έγινε αναφορά από τον ευπαίδευτο συνήγορο των κατηγορουμένων διαφοροποιείται στην παρούσα αφού σε εκείνη την περίπτωση η έρευνα επεκτάθηκε σε επαγγελματική στέγη δικηγόρων και ανοίχθηκαν φάκελοι οι οποίοι αφορούσαν και 3α πρόσωπα. Ως εκ τούτου έχοντας υπόψη τα ανωτέρω κρίνω ότι η Αστυνομία με την είσοδο της στο βιβλιοπωλείο κατά την ώρα λειτουργίας του δεν παραβίασε το ΄Αρθρο 16 του Συντάγματος ούτε το ΄Αρθρο 8 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Επομένως η έρευνα που επακολούθησε δεν ήταν αντισυνταγματική υπό αυτή την έννοια. ΄Εχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω θεωρώ ότι η ένσταση της υπεράσπισης δε μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου η Κατηγορούσα Αρχή μπορεί να προχωρήσει στην κατάθεση των τεκμηρίων. (Υπ.).............................................. Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο