← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ευστάθιος Βασιλείου, Αρ. Υπόθεσης: 608/09, 21 Ιουνίου, 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ευστάθιος Βασιλείου, Αρ. Υπόθεσης: 608/09, 21 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 608/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ευστάθιος Βασιλείου Κατηγορούμενος 21 Ιουνίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ΄Κωνταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Ευθσταθίου Κατηγορούμενος παρών ------------------------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις εξής τρείς κατηγορίες: (
  2. i)Επίθεση εναντίον οργάνου τήρησης της τάξης(Π.Κ.244(β)). (
  3. ii)Ανησυχία (Π.Κ. 95). (iii) Μέθη (Π.Κ. 94 (I). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου του καταλογίζεται ότι στις 12.08.08, στην πλατεία του Κάτω Πύργου ενώ ευρίσκετο σε κατάσταση μέθης προκάλεσε χωρίς εύλογη αιτία θόρυβο και ταραχή και επιτέθηκε εναντίον του Αστ. 3980 Σ. Ηλία κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του τελευταίου. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε επτά μάρτυρες, ενώ ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως, ως είχε δικαίωμα να πράξει και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Ουσιώδης μάρτυρας στην υπόθεση ήταν ο παραπονούμενος Αστ. 3980 Σάββας Ηλία (ΜΚ3), ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι στις 12.8.08 και ώρα 22:00μ.μ., ενώ ευρίσκετο καθήκον στον Αστ. Σταθμό Κ. Πύργου έλαβε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο ότι στο Λούνα Παρκ της πλατείας του χωριού υπήρχε δυνατή μουσική και τον ενοχλούσε. Όταν ο μάρτυρας έφθασε εκεί συνάντησε τον κατηγορούμενο να συζητά με τον γιό του ιδιοκτήτη. Μόλις ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τον παραπονούμενο άρχισε να του φωνάζει ότι άργησε και τον έσπρωξε βίαια στο στήθος με τα χέρια. Από την μυρωδιά και τον τρόπο που μιλούσε κατάλαβε ότι ο κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος. Ακολούθως επενέβησαν άλλοι παρόντες οι οποίοι απομάκρυναν τον κατηγορούμενο. Μετά από λίγο όμως ο κατηγορούμενος ξαναπλησίασε τον παραπονούμενο και τον έσπρωξε για δεύτερη φορά κατά τον ίδιο τρόπο. Όπως αναφέρει ο παραπονούμενος, όταν απομακρύνθηκε ο κατηγορούμενος, ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του λούνα παρκ τις άδειες λειτουργίας και αργότερα ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον Σταθμάρχη Κ. Πύργου και τον Β.Α.Δ.Ε Μόρφου. Ο Αστ. 1010 Αλέξης Νικολάου (ΜΚ1) ανέφερε πως ήταν τότε ο Σταθμάρχης Κ. Πύργου και ότι εκείνη τη νύκτα περί τις 23:00μ.μ., δέχθηκε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο, ο οποίος του παραπονέθηκε για τη συμπεριφορά του παραπονούμενου και τον συμβούλευσε να δώσει κατάθεση. Αμέσως μετά ο ίδιος μάρτυρας έλαβε τηλεφώνημα και από τον παραπονούμενο για τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου και τον συμβούλευσε όπως προβεί στις απαραίτητες καταχωρίσεις και να ενημερώσει τον Β.Α.Δ.Ε. Μόρφου. Ο Υπαστυνόμος Χρίστος Πεντότζιης (ΜΚ2) υπηρετούσε τότε ως Α/Λοχ. 747 στον Αστυνομικό Σταθμό Ευρύχου και στις 13.8.08 του ανατέθηκε από τον Β.Α.Δ.Ε. Μόρφου να μεταβεί με τον Υπαστυνόμο Χαριδήμου στον Κ. Πύργο για να διερευνήσου το επίδικο επεισόδιο, πράγμα που έπραξαν. Ο Κύπρος Καρός (ΜΚ4) είναι συνταξιούχος Αστυνόμος και τη νύκτα του επεισοδίου ευρίσκετο στο λούνα παρκ με τη σύζυγο του. Κάποια στιγμή άκουσε κάποιον να τον φωνάζει και αφού σηκώθηκε είδε τον κατηγορούμενο να φωνάζει και να σπρώχνει τον παραπονούμενο. Πήγε κοντά και τον απομάκρυνε ενώ αυτός έφερνε αντίσταση. Μετά από λίγο ο παραπονούμενος πλησίασε τον μάρτυρα αυτόν και του έδωσε το κινητό στο οποίο μιλούσε με τον Σταθμάρχη Κ. Πύργου, οπότε μίλησε και ο ίδιος μαζί του και τον ενημέρωσε σχετικά. Άκουσε τον κατηγορούμενο να λέγει προς τον παραπονούμενο πως με αυτό που έκαμε ήταν ¨ποσπασμένος¨. Ο Δημήτρης Ιωάννου (ΜΚ5) είναι ο διευθυντής της εταιρείας Sky Wolf Luna Park Ltd η οποία ήταν η ιδιοκτήτρια και υπεύθυνη λειτουργίας του λούνα παρκ, ενώ ο Σάββας Ιωάννου (ΜΚ6) είναι γιός του εν λόγω μάρτυρα. Τόσο στις καταθέσεις τους όσο και στην προφορική τους μαρτυρία περιέγραψαν και οι δυο το τι αντιλήφθηκαν εκείνη τη νύκτα εν σχέσει με το επεισόδιο. Ο Κωστάκης Γεωργιάδης (ΜΚ7) ήταν ο ενοικιαστής και υπεύθυνος του καφενείου στην Πλατεία του Κ. Πύργου και ανέφερε στην γραπτή κατάθεση του ότι στις 12. 08.08 και περί ώρα 20:15μ.μ., ο κατηγορούμενος πήγε στο καφενείο, κάθισε με δυο άλλους και άρχισαν να πίνουν μπύρες. Ο κατηγορούμενος έμεινε εκεί μέχρι τις 22:00μ.μ., οπότε έφυγε χωρίς να αντιληφθεί ο μάρτυρας που πήγε. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας αυτός είπε πως δεν εννοούσε ότι έπινε μπύρες και ο κατηγορούμενος, αλλά μόνον οι άλλοι δυο της παρέας, αφού ούτως ή άλλως - όπως εξήγησε - ο κατηγορούμενος πίνει πάντα καφέ. Ο κατηγορούμενος στην δική του μαρτυρία παρουσίασε γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 10) στην οποία αναφέρει ότι το όλο επεισόδιο προκλήθηκε λόγω του εκνευρισμού του παραπονούμενου εξαιτίας της παρατήρησης που του είχε κάμει ο ίδιος να μην τον αποκαλεί επιπόλαιο στην παρουσία τρίτων και ιδιαίτερα στην παρουσία του Σάββα Ιωάννου (ΜΚ6). Αρνείται ότι επιτέθηκε ή έσπρωξε τον παραπονούμενο, δηλώνει ότι δεν ήταν σε κατάσταση μέθης και ότι το μόνο που ήθελε ήταν να χαμηλώσει η ένσταση της μουσικής του λούνα παρκ. Πιστεύει πως έχουν λεχθεί τόσα πολλά ψέματα εις βάρος του λόγω των έντονων αισθημάτων που έχουν προς το πρόσωπο του οι μάρτυρες κατηγορίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και την μαρτυρία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων. Εν πρώτοις πρέπει να αναφερθεί το αναμφισβήτητο συμπέρασμα ότι ο ΜΚ5 ήταν ο υπεύθυνος του λούνα παρκ το οποίο στις 12.8.08 ήταν εγκατεστημένο και λειτουργούσε στην πλατεία του Κ. Πύργου. Αυτό αποτελείτο από δυο πίστες με αυτοκινητάκια, ένα φουσκωτό και ένα παιχνίδι που εκτοξεύει μπάλες. Ο ΜΚ5 και ο γιός του, ΜΚ6, χρησιμοποιούν μουσική για τις ανάγκες του λούνα παρκ μέσω ενός μικρού κασεττοφώνου το οποίο είναι συνδεδεμένο με μεγάφωνο. Το συγκεκριμένο βράδυ το λούνα παρκ ξεκίνησε τη λειτουργία του όπως πάντα γύρω στις 8:00μ.μ. Ο ΜΚ5 ευρίσκετο στο ταμείο και ο γιος του (ΜΚ6) εργάζετο στο τηλεχειριστήριο για τα αυτοκινητάκια. Δεν υπάρχει αμφιβολία επίσης πως από τις 8:00μ.μ., περίπου ο κατηγορούμενος ευρίσκετο δίπλα στο καφενείο του ΜΚ7 με κάποιους φίλους του οι οποίοι έπιναν μπύρες. Ούτε αμφισβητείται ότι περί τις 22:00μ.μ., ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον παραπονούμενο, ο οποίος ήταν καθήκον στον αστυνομικό σταθμό καταγγέλλοντας ότι στο λούνα παρκ υπήρχε δυνατή μουσική η οποία τον ενοχλούσε. Είναι επίσης δεκτό πως πριν την άφιξη στο μέρος του παραπονούμενου ο κατηγορούμενος πλησίασε τον ΜΚ6 και του είπε να χαμηλώσει τη μουσική, πράγμα που όπως ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας έπραξε αμέσως. Το ουσιώδες ζήτημα και τα αμφισβητούμενα γεγονότα αφορούν το τι έγινε όταν στο ίδιο μέρος έφθασε και ο παραπονούμενος. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας ξεκινώντας από τους ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6 και λέγοντας ότι θεωρώ όλους ως αξιόπιστους και ειλικρινείς. Υπήρξαν σταθεροί στα όσα κατέθεσαν και η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο κατά την αντεξέταση τους. Δεν υπάρχει ο,τιδήποτε στη μαρτυρία και δεν έχω πειστεί πως οποιοσδήποτε από αυτούς διαστρέβλωσε τα γεγονότα ή ήταν διατεθειμένος να ψευδομαρτυρήσει λόγω ¨των έντονων αισθημάτων τους¨ προς τον κατηγορούμενο, όπως γενικόλογα, αόριστα και χωρίς τεκμηρίωση ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος. Δεν μου διαφεύγει ότι μετά από τα γεγονότα αυτά οι κοινοτικές αρχές Κ. Πύργου είπαν στον ΜΚ5 να μην ξαναπάει με το λούνα παρκ του στο χωριό, πλην όμως δεν προκύπτει από πουθενά ότι οι τρείς αυτοί μάρτυρες κατασκεύασαν τη μαρτυρία που έδωσαν την επόμενη μέρα στις καταθέσεις τους. Η εικόνα που σχημάτισα είναι πως ο καθένας από αυτούς περιέγραψε τα ουσιώδη γεγονότα τόσο στην γραπτή κατάθεση του, όσο και προφορικά όπως τα αντιλήφθηκε. Αυτό δεν σημαίνει πως ο καθένας τους περιέγραψε βήμα προς βήμα όλο το επεισόδιο, το οποίο όπως προκύπτει διήρκεσε κάποια λεπτά και σίγουρα δεν έχει περιγραφεί από κανένα στη μαρτυρία του δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο. Όπως είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο σε τέτοια περιστατικά που έχουν κάποια διάρκεια και αποτελούνται από αρκετές σκηνές με γρήγορες κινήσεις και λόγια, ο κάθε μάρτυρας αναφέρεται σε αυτά που αποτυπώθηκαν στη μνήμη του αναλόγως του χρονικού σημείου που τα αντιλήφθηκε, αλλά και της οπτικής γωνίας από την οποία παρακολούθησε τα γεγονότα. Αυτό που έχει σημασία στην κρίση μου είναι πως στα βασικά σημεία τους οι πιο πάνω μαρτυρίες διασταυρώνονται και συμπίπτουν κατά βάσιν με αυτή του παραπονούμενου. Εξαιρείται μόνο ένα σημείο και συγκεκριμένα η αναφορά του παραπονούμενου στο ότι όταν επανήλθε ο κατηγορούμενος, μετά το αρχικό και μεγαλύτερο σε διάρκεια επεισόδιο, ξαναέσπρωξε τον κατηγορούμενο, ενώ οι ΜΚ4 και ΜΚ5 αναφέρονται σε επανάληψη της λεκτικής επίθεσης με φράσεις όπως ¨εννά σε κανονίσω¨ και ¨είσαι ποσπασμένος¨ και ο ΜΚ6 αναφέρεται μεν στο ότι ξαναεπέστρεψε ο κατηγορούμενος, αλλά δεν φαίνεται να πρόσεξε ή να άκουσε κάτι σ' αυτό το σημείο. Όσον αφορά τον ίδιο τον παραπονούμενο τον έχω παρακολουθήσει επίσης με προσοχή ενώ κατέθετε και πρέπει να πω ότι μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Υπήρξε σταθερός και άμεσος στις απαντήσεις του, τις οποίες έδιδε χωρίς υπεκφυγές και σε πλείστα σημεία ήταν αυθόρμητα παραστατικός, πράγμα που επιβεβαιώνει την εντύπωση μου ότι περιέγραφε γεγονότα που είχε βιώσει. Προς τιμήν του δεν αρνήθηκε ότι από την μετάθεση του στο χωριό είχαν κάποιες μικροπαρεξηγήσεις με τον κατηγορούμενο, αλλά πρέπει να πω ότι δεν έχει προκύψει κάτι που θα μου δημιουργούσε υπόνοιες έστω ότι (ο παραπονούμενος) ήταν διατεθειμένος να παραπλανήσει το δικαστήριο ή να κατασκευάσει όλη την υπόθεση αυτή εις βάρος του κατηγορούμενου για εκδικητικούς λόγους. Άλλωστε τα όσα έχει αναφέρει διασταυρώνονται και επιβεβαιώνονται στη βάση τους, αλλά και σε πλείστες λεπτομέρειες από τη μαρτυρία των υπολοίπων, οι οποίοι υπήρξαν αυτόπτεις μάρτυρες. Μικροδιαφορές και μικροαντιφάσεις όπου παρατηρούνται δεν αλλοιώνουν τη βασική εικόνα αυτών των μαρτύρων, αλλά αντιθέτως ενισχύουν την αξιοπιστία τους, αφού αποκλείουν τη πιθανότητα προσυνεννόησης μεταξύ τους. Αξιόπιστοι μάρτυρες πρέπει να πω υπήρξαν και οι ΜΚ1 και ΜΚ2, των οποίων η μαρτυρία αφορά κάποιες πτυχές της υπόθεσης και στην πραγματικότητα δεν έχει κλονιστεί κατά την αντεξέταση τους. Ειδικά για τον ΜΚ1 να λεχθεί πως επιβεβαιώνει τον παραπονούμενο στο θέμα της υποβολής παραπόνου και ειδικά στο περιεχόμενο αυτού, όπως θα εξηγηθεί κατωτέρω. Όσον αφορά τον ΜΚ7 δεν έχω πειστεί ότι ήταν ειλικρινής στο Δικαστήριο. Σχημάτισα την εντύπωση πως ήλθε προετοιμασμένος να αλλοιώσει τα όσα ανέφερε στην γραπτή κατάθεση του με σαφήνεια για το θέμα της κατανάλωσης μπύρας από τον κατηγορούμενο λίγο πριν από το επεισόδιο στο καφενείο του. Συγκεκριμένα στην γραπτή κατάθεση του είχε αναφέρει πολύ καθαρά ότι στις 12. 8.08, γύρω στις 20:15μ.μ., ο κατηγορούμενος πήγε στο καφενείο του (που ευρίσκετο δίπλα από το λούνα παρκ), κάθισε σε ένα τραπέζι μαζί με δυο άλλους (που δεν γνώριζε ο εν λόγω μάρτυρας) ¨και άρχισαν να πίνουν μπύρες ΚΕΟ¨ μέχρι τις 22:00μ.μ., που έφυγε ο κατηγορούμενος χωρίς να δει ο ΜΚ7 που πήγε. Όπως είναι αντιληπτό από τα λόγια αυτά του μάρτυρα, τότε εννοούσε πως και ο κατηγορούμενος έπινε μπύρες με τους άλλους της παρέας. Είναι θέμα κοινής λογικής και απλής ερμηνείας των λόγων του πως αυτό εννοούσε. Η κατάθεση του αφορούσε αυτό το απλό θέμα ειδικά για τον κατηγορούμενο και δεν είναι δυνατό να ισχυρίζεται εκ των υστέρων πως χρειάζεται διόρθωση η κατάθεση του κατά το ότι ο κατηγορούμενος είχε παραγγείλει καφέ σκέτο όπως πάντα. Αν έτσι είχαν τα πράγματα θα μπορούσε να είχε αναφέρει από τότε που τα πράγματα ήταν πιο φρέσκα στο μυαλό του αυτή την ¨πάγια¨ τακτική του κατηγορούμενου, όπως ισχυρίστηκε. Είναι αξιοσημείωτο όμως πως ακόμα και στην προσπάθεια του αυτή ο ΜΚ7 άφησε βασικά ανοικτό το ενδεχόμενο να έπινε και ο κατηγορούμενος μπύρες, αφού εκείνο που είπε προφορικά είναι απλώς πως ο ίδιος δεν είχε δει ποτέ τον κατηγορούμενο να πίνει (αλκοόλ εννοούσε). Δεν ήταν όμως μόνο αυτή η μαρτυρία για το ότι ο κατηγορούμενος κατανάλωσε μπύρα εκείνο το βράδυ πριν το επεισόδιο. Ήταν η μαρτυρία του ΜΚ5 ο οποίος ερχόμενος στο λούνα παρκ είδε στο διπλανό καφενείο τον κατηγορούμενο (Στασή) να κάθεται εκεί και να πίνει μπύρες με άλλους. Πέραν της αξιοπιστίας του ΜΚ5 σημειώνω πως η εν λόγω αναφορά του δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Επισημαίνω επίσης προς την ίδια κατεύθυνση και την μαρτυρία των ΜΚ4 και ΜΚ6 αλλά και του ίδιου του παραπονούμενου πως όταν ο κατηγορούμενος βρέθηκε αμέσως μετά στο λούνα παρκ μύριζε αλκοόλ. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο πρέπει να παρατηρήσω πως παρά την αναφορά του στη γραπτή δήλωση του ότι υιοθετεί κάποια κατάθεση του (ημ. 13.8.08) εντούτοις δεν έχει παρουσιάσει στο δικαστήριο ο,τιδήποτε σχετικό. Στη δήλωση του (Τεκμήριο 10) ισχυρίζεται ότι ¨το όλο επεισόδιο¨ προκλήθηκε λόγω του εκνευρισμού του παραπονούμενου εξαιτίας μιας παρατήρησης που του έκαμε. Δεν εξήγησε με οποιοδήποτε τρόπο τι εννοεί ο ίδιος ως όλο επεισόδιο, αλλά γενικόλογα και αόριστα αρνήθηκε απλώς ότι έσπρωξε τον παραπονούμενο και ότι ευρίσκετο σε κατάσταση μέθης. Προφορικά έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ακριβή ώρα που τηλεφώνησε στο Σταθμό διορθώνοντας κατά 2 λεπτά κάποια προηγούμενη του αναφορά (μάλλον στη κατάθεση που δεν παρουσιάστηκε) και προσπάθησε να πείσει πως δεν πίνει επειδή του το απαγορεύει ο γιατρός του και πως όλα όσα είπαν οι μάρτυρες ήταν ψευδή για τους δικούς τους σκοπούς. Στην πραγματικότητα ο κατηγορούμενος δεν έδωσε κάποια ουσιαστική μαρτυρία για τα γεγονότα πέραν της παραδοχής ότι προσέγγισε τον ΜΚ6 για να του πει να χαμηλώσει τη μουσική και της γενικής άρνησης του για όλα τα υπόλοιπα. Γενικά στη διαδικασία έδειξε ότι είναι κάπως οξύθυμος όταν σε κάποια απάντηση του ΜΚ4 που δεν τον ικανοποιούσε (για μια ¨σιερκά¨) σηκώστηκε απότομα και με επιθετικό ύφος εναντίον του μάρτυρα, καθώς και σε μια άλλη περίπτωση που απάντησε στη Δημόσιο Κατήγορο ¨Μα αφού δεν πίνω, εν ελληνικά που μιλώ¨. Γενικά πάντως σχημάτισα την εικόνα πως δεν είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Προσπάθησε απλώς με κάποια λογικοφανή επιχειρήματα να ανατρέψει την υπόλοιπη αξιόπιστη μαρτυρία. Για παράδειγμα αδυνατεί να αντιληφθεί πως το να απαγορεύει ένας γιατρός το αλκοόλ δεν σημαίνει αυτόματα πως ο ασθενής θα σεβαστεί την ιατρική οδηγία και είναι πάντα θέμα γεγονότων το αν ήπιε κάποιος ή όχι. Όπως επίσης επέμενε πως επειδή μίλησε ευγενικά στον ΜΚ6 που ήταν ο πταίστης ήταν απόδειξη πως ο ίδιος δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ. Σύμφωνα λοιπόν με την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία ο κατηγορούμενος περί τις 22:00μ.μ της 12.8.08 τηλεφώνησε στον Αστ. Σταθμό Κ. Πύργου στον παραπονούμενο που ήταν καθήκον και του παραπονέθηκε για την ένταση της μουσικής στο λούνα παρκ. Ο κατηγορούμενος ευρίσκετο προηγουμένως στο διπλανό καφενείο όπου κατανάλωσε μπύρα με την παρέα του. Ο παραπονούμενος χρειάστηκε κάποιο χρόνο να φθάσει στο χώρο και ο κατηγορούμενος πήγε μόνος του στο χώρο που εργαζόταν ο ΜΚ6 και του ζήτησε να χαμηλώσει τη μουσική πράγμα που ο τελευταίος έπραξε. Όταν περί τις 10:30μ.μ., έφθασε και ο παραπονούμενος, στο χώρο του λούνα παρκ υπήρχαν περί τους 80 πελάτες. Ο ίδιος όταν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενος και τον ΜΚ6, περίμενε λίγο και προχώρησε προς το μέρος τους. Μόλις τον είδε ο κατηγορούμενος άρχισε να του φωνάζει επειδή κατά τη γνώμη του καθυστέρησε να φθάσει. Την πλήρη στιχομυθία παραθέτει ο ΜΚ6 ο οποίος ήταν πολύ πιο κοντά σε αυτή τη φάση και όπως είπε σταμάτησε τα αυτοκινητάκια και γύρισε και έβλεπε τους δυο εμπλεκόμενους. Ο κατηγορούμενος θύμωσε και φώναζε με έντονο ύφος στον παραπονούμενο και όταν αυτός του είπε να φύγει για να μπορέσει να κάμει τη δουλειά του ο κατηγορούμενος τον προκάλεσε να πάνε πιο κάτω απειλώντας τον ότι θα τον κτυπήσει με γροθιά και έβαλε το χέρι του στην κοιλιά του παραπονούμενου (λίγο πάνω από τον ομφαλό όπως παραστατικά έδειξε ο ΜΚ6) και άρχισε να τον σπρώχνει με τα δυο χέρια στο στήθος. Ο ΜΚ5 ευρίσκετο σε απόσταση περίπου 30μ. στο ταμείο του λούνα παρκ και ο ΜΚ4 καθόταν σε τραπεζάκι σε απόσταση περίπου 3 μέτρα από το ταμείο. Ο ΜΚ5 άκουσε τις φωνές αυτές και στρέφοντας την προσοχή του προς το μέρος αυτό είδε τον κατηγορούμενο που ¨έσπρωχνε¨ τον παραπονούμενο με τα χέρια του στο στήθος και ξεκίνησε να πάει προς το μέρος τους φωνάζοντας και τον ΜΚ4 για βοήθεια. Σημειώνω πως το σπρώξιμο δεν ήταν μια στιγμιαία και μεμονωμένη κίνηση του κατηγορούμενου. Όπως εξηγεί και ο ΜΚ6 οι δυο εμπλεκόμενοι εξεκινήσαν και επηγαίναν προς τα πίσω, δηλαδή έσπρωχνε ο κατηγορούμενος τον παραπονούμενο προς τα πίσω, όπως είπε. Ο ΜΚ4 ακούοντας την προτροπή του ΜΚ5 να τρέξει, σηκώστηκε, κατευθύνθηκε προς την πίστα και κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά είδε στα αριστερά του τη σκηνή αυτή, οπότε προσέγγισε τους δυο και συμμετείχε και αυτός στην προσπάθεια να ηρεμήσει και απομακρυνθεί ο κατηγορούμενος. Είναι πολύ σαφής επί τούτου η μαρτυρία του νεαρού ΜΚ6, ο οποίος είχε πει στην κατάθεση του (Τεκμήριο 8) πως μαζί με τον πατέρα του (ΜΚ5) ¨ήρθε και ο πρώην αστυνόμος ο Καρός¨ (ΜΚ4), πράγμα που επιβεβαιώνει τον παραπονούμενο και τους υπόλοιπους μάρτυρες. Όλη αυτή η σκηνή κράτησε κάποια λεπτά και ως ήταν φυσικό κανένας δεν ήταν σε θέση να πει με ακρίβεια πόσο. Αναφέρθηκε από τον παραπονούμενο πως θα ήταν περί τα 5-10 λεπτά και από τον ΜΚ4 πως ήταν περίπου 5 λεπτά. Δέχομαι πως περίπου αυτή ήταν η διάρκεια της φάσης αυτής. Εδώ να σημειωθεί πως όταν απομάκρυναν τον κατηγορούμενο αυτός, σύμφωνα με τον ΜΚ5, πήρε το τηλέφωνο και κάπου τηλεφωνούσε. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο και ο ίδιος σ΄αυτή τη φάση πήρε τηλέφωνο τον ΜΚ1, ο οποίος ασκούσε καθήκοντα Σταθμάρχη, και τον ενημέρωσε για τα διαδραματισθέντα. Αυτό επιβεβαιώνεται αφενός από τον ΜΚ4, ο οποίος εξήγησε πως πήρε το τηλέφωνο από τον παραπονούμενο και μίλησε και ο ίδιος με τον Σταθμάρχη, εξηγώντας του τι έγινε και αφετέρου συνάδει με τη μαρτυρία και του ίδιου του Σταθμάρχη ο οποίος χωρίς να αμφισβητηθεί ανέφερε πως περί τις 23:00μ.μ., εκείνης της νύκτας δέχθηκε διαδοχικά τηλεφωνήματα αρχικά από τον κατηγορούμενο και αμέσως μετά από τον παραπονούμενο, για τα όσα είχαν προηγηθεί. Ο παραπονούμενος εξήγησε πως μετά την αρχική απομάκρυνση του κατηγορούμενου αυτός επέστρεψε και τον ξαναέσπρωξε, αλλά όπως εξηγεί αυτή η δεύτερη σκηνή κράτησε ελάχιστο χρόνο, ήτοι, όπως αναφέρει, περίπου μισό λεπτό. Οι ΜΚ4 και ΜΚ5 επιβεβαιώνουν πως ο κατηγορούμενος ξαναπλησίασε τον παραπονούμενο, ενώ και ο ΜΚ6 λέγει πως ο κατηγορούμενος ¨εξαναστράφηκε πίσω¨. Οι ΜΚ4 και ΜΚ5 αναφέρονται σε φράσεις που ο κατηγορούμενος είπε στο σημείο αυτό στον παραπονούμενο και συγκεκριμένα ο πρώτος ότι του είπε ¨είσαι ποσπασμένος¨ και ο άλλος ότι του είπε ¨εν να σε κανονίσω¨. Δέχομαι απολύτως τη μαρτυρία τους και δεν θεωρώ ότι υπάρχει ουσιώδης αντίφαση με τον παραπονούμενο. Ούτε θεωρώ ότι ο παραπονούμενος είχε οποιοδήποτε λόγο να ψευστεί για αυτό το δεύτερο σπρώξιμο το οποίο ούτως ή άλλως δεν διαφοροποιεί από πλευράς ουσίας ή σοβαρότητας την υπόθεση. Είναι όμως προφανές πως οι υπόλοιποι δεν αντιλήφθηκαν το μεμονωμένο και στιγμιαίο σπρώξιμο σ΄αυτή τη σκηνή και στα λίγα δευτερόλεπτα που ο κατηγορούμενος ξαναπλησίασε τον παραπονούμενο, παρότι άκουσαν κάποια από τα λόγια του. Σημειώνω πως και σ΄αυτή τη φάση ο ΜΚ5 προσέγγισε τον κατηγορούμενο λέγοντας του να σταματήσει και να φύγει, πράγμα που ο τελευταίος έπραξε. Επίσης ότι ο Β.Α.Δ.Ε Μόρφου Ανωτ. Υπ. Κ. Μαυρογένης κάποια στιγμή πήρε τηλέφωνο τον παραπονούμενο και ο τελευταίος ενημέρωσε και αυτόν για τα όσα είχαν γίνει. Δεν συμφωνώ ότι υπάρχει αντίφαση σ' αυτό το σημείο με την γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου, αφού η φράση ¨ενημέρωσα τηλεφωνικώς¨ που εκεί αναφέρει δεν σημαίνει απαραιτήτως πως πήρε τηλέφωνο ο ίδιος ο παραπονούμενος. Άλλωστε είναι λογικό πως μετά την ενημέρωση του Σταθμάρχη υπήρχε πλέον τρόπος και εξηγείται έτσι η πληροφόρηση της οποίας έτυχε ο Β.Α.Δ.Ε, ο οποίος πήρε από μόνος του τηλέφωνο τον παραπονούμενο. Στην συνέχεια ο παραπονούμενος ζήτησε από τον ΜΚ5 να του προσκομίσει τις άδειες και τα έγγραφα για το λούνα παρκ. Όταν αργότερα έφθασε στο Σταθμό ο παραπονούμενος προέβη τα μεσάνυκτα σε καταχώριση στο ημερολόγιο του Σταθμού αναφέροντας εκεί ότι ο κατηγορούμενος του είχε προηγουμένως μιλήσει με έντονο ύφος για το ότι άργησε, δηλαδή παρέλειψε να αναφερθεί στα σπρωξίματα που είχε δεχθεί. Προφορικά εξήγησε στο Δικαστήριο πως απέφυγε να γράψει κάτι τέτοιο επειδή είχε συμβουλευθεί από ανωτέρους και συναδέλφους τους πως εάν το έπραττε θα προκαλούσε τη σύλληψη του κατηγορούμενου. Δεν εξετάζω κατά πόσον μια τέτοια αναφορά θα οδηγούσε υποχρεωτικά στη σύλληψη του κατηγορούμενου, αλλά από την άλλη πρέπει να παρατηρήσω πως η μη καταγραφή αυτού του σημείου δεν επηρεάζει στην κρίση μου την αξιοπιστία του παραπονούμενου, αφενός επειδή η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται κατά το πλείστο μέρος των γεγονότων από τους άλλους τρείς παρευρισκόμενους και αφετέρου κυρίως επειδή το παράπονο για σπρωξίματα υπεβλήθη έστω προφορικά από την ίδια νύκτα στον Σταθμάρχη (ΜΚ1) κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν γύρω στις 23:00μ.μ. της 12.8.08. Ο Σταθμάρχης αναφέρεται ρητώς σ' αυτό το θέμα στην κατάθεση του και πρέπει να πως ότι δεν αντεξετάστηκε επ΄αυτού του σημείου κατά την εδώ παρουσία του. Εν πάση δε περιπτώσει ο παραπονούμενος έδωσε κατάθεση την επόμενη μέρα (13.8.08) στην οποία και αναφέρθη στα όσα διαδραματίστηκαν με ικανοποιητική λεπτομέρεια. Η κατάληξη μου λοιπόν είναι πως τα γεγονότα έγιναν όπως τα περιέγραψε ο παραπονούμενος και οι ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6 και επιβεβαιώνει εν μέρει μέσω του παραπόνου ο ΜΚ1, Σταθμάρχης. Νομική πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή της υπόθεσης για το αδίκημα του άρθρου 244(β) του Π.Κ. απαιτείται να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος: (
  4. i)Επιτέθηκε σε πρόσωπο και (
  5. ii)Το πρόσωπο αυτό ήταν όργανο τηρήσεως της τάξεως (iii) Κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί και αποτέλεσε εύρημα του δικαστηρίου πως ο παραπονούμενος ήταν ο Αστ. 3980 Σάββας Ηλία, ο οποίος την επίδικη νύκτα βρέθηκε στο λούνα πάρκ για να διερευνήσει παράπονο που ο ίδιος ο κατηγορούμενος είχε υποβάλει προηγουμένως για την μουσική που ακούετο. Δεν υπάρχει λοιπόν αμφιβολία πως ο παραπονούμενος ήταν όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική και δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του στο συγκεκριμένο χώρο. Όσον αφορά τον όρο επίθεση αυτός είναι ταυτόσημος με την έννοια που χρησιμοποιείται στα άρθρα 242 και 243 του Π.Κ. Άρα και εν σχέσει με το άρθρο 244 ερμηνεύεται ως προσπάθεια προσβολής των εννόμων αγαθών κάποιου και συγκεκριμένα εδώ της σωματικής ακεραιότητας. Είναι αναμφίβολο πως η κατάληξη μου ότι τη συγκεκριμένη νύκτα ο κατηγορούμενος έσπρωξε στο στήθος με τα χέρια τον παραπονούμενο συνιστά στοιχειοθέτηση του αδικήματος και συνεπώς η 1η κατηγορία έχει αποδειχθεί. Για το αδίκημα της ανησυχίας σύμφωνα με το άρθρο 95 του Π.Κ. απαιτείται να καταδειχθεί (
  6. i)Ότι ο κατηγορούμενος χωρίς εύλογη αιτία (
  7. ii)Προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή (iii) Σε δημόσιο χώρο (
  8. iv)Κατά τρόπο ενδεχόμενο να περιαγάγει σε ανησυχία τους περιοίκους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Καταρχάς πρέπει να σημειωθεί πως το λούνα παρκ ήταν εγκατεστημένο στην πλατεία του χωριού, δηλαδή σε χώρο που είχε πρόσβαση το κοινό και άρα αποτελεί δημόσιο χώρο βάσει της ερμηνείας του άρθρου 4 του Π.Κ., αλλά και σχετικής νομολογίας (βλ. Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 25 και Μιχαήλ ν. Αστυνομία
(1997)2 ΑΑΔ 362). Κατά δεύτερο λόγο πρέπει να σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος με τις φωνές του σε έντονο ύφος και την επίθεση του προς τον παραπονούμενο αναμφίβολα προκάλεσε θόρυβο και ταραχή δημιουργώντας ουσιαστικά το επεισόδιο αυτό ο ίδιος. Σημειώνω πως οι φωνές του ακούστηκαν και οι πράξεις του ήταν ορατές σε απόσταση τουλάχιστον 30μ., στο ταμείο που ευρίσκετο ο ΜΚ5. Τρίτο δεν υπήρχε κανένας βάσιμος λόγος και καμία εύλογη αιτία για τις ενέργειες του αυτές, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψιν πως δεν υπήρχε οποιαδήποτε αναγκαιότητα και δεν εξυπηρετείτο κάποιος σκοπός. Ο ΜΚ6 είχε ήδη χαμηλώσει τη μουσική και εν πάση περιπτώσει ο παραπονούμενος έφθασε εντός σχετικά εύλογου χρόνου, οπότε και μπορούσε να ακούσει δια ζώσης το παράπονο και να προχωρήσει στη διερεύνηση της υπόθεσης. Προφανώς ο κατηγορούμενος είχε θυμώσει με τον παραπονούμενο επειδή λόγω του κάποιου χρόνου που μεσολάβησε μέχρι την άφιξη του επέλεξε να προσεγγίσει ο ίδιος (ο κατηγορούμενος) τον ΜΚ6 υποδεικνύοντας του να χαμηλώσει τη μουσική. Ούτως ή άλλως όμως η υπόθεση οχληρίας θα μπορούσε να προωθηθεί και στη βάση της μαρτυρίας του κατηγορούμενου, οπότε δεν υπήρχε βάσιμος λόγος να φωνάζει και επιτίθεται κατά του παραπονούμενου. Για το τελευταίο στοιχείο επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι φωνές και τα σπρωξίματα του κατηγορούμενου προς τον παραπονούμενο προκάλεσαν ανησυχία στους παρευρισκόμενους πελάτες του λούνα παρκ, (οι οποίοι με βάση τη μαρτυρία ήταν περί τους 80) και σίγουρα αυτή η συμπεριφορά αποτελούσε διασάλευση της ειρήνης σε ένα χώρο που προορίζετο για την ψυχαγωγία μικρών και μεγάλων σε κόσμια πλαίσια. Θεωρώ συνεπώς πως έχει αποδειχθεί και η 2η κατηγορία. Η 3η κατηγορία με βάση το άρθρο 94
(1)του Π.Κ. απαιτεί να καταδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος: (
  1. i)Σε δημόσιο χώρο (
  2. ii)Συμπεριφέρθηκε οχλαγωγικώς ή ατάκτως (iii) Ενώ ευρίσκετο σε κατάσταση μέθης Για το στοιχείο του ¨δημόσιου χώρου¨ έχει ήδη γίνει αναφορά πιο πριν, η οποία καλύπτει και την εξεταζόμενη κατηγορία. Όσον αφορά το δεύτερο στοιχείο η λέξη ¨οχλαγωγικώς¨ εκλαμβάνεται στη συνήθη της σημασία και έχει την έννοια της φασαρίας και του θορύβου φωνών, ενώ η λέξη ¨άτακτως¨ έχει την έννοια του άκοσμου, απρεπούς ή ανοίκειου και γενικά της παρεκτροπής (βλ. Νέον Ορθογραφικόν Ερμηνευτικόν Λεξικόν, Δ. Δημητράκου, εκδ. 1970). Κρίνεται πως η συμπεριφορά του κατηγορούμενου χαρακτηρίζεται ακριβώς από αυτά τα στοιχεία, αφού ακόμα και βάσιμο παράπονο να είχε, αυτός δεν ήταν ευπρεπής τρόπος να το εκφράσει, ιδιαίτερα σε δημόσιο χώρο. Όσον αφορά όμως το τρίτο στοιχείο, δηλαδή την κατάσταση μέθης επισημαίνω πως δεν υπάρχει κάποιος ορισμός στο νόμο για το τι ακριβώς σημαίνει μέθη. Σίγουρα έναν τέτοιο συμπέρασμα θα μπορούσε να στηριχθεί είτε σε επιστημονική μαρτυρία κάποιου που εξέτασε τον κατηγορούμενο ή προέβη σε αναλύσεις π.χ. αίματος ή αναπνοής, είτε σε άλλη περιστατική μαρτυρία από την οποία θα μπορούσε να εξαχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα. Στην παρούσα δεν υπάρχει κάποια επιστημονική μαρτυρία προς την εν λόγω κατεύθυνση. Υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος μύριζε αλκοόλ και αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι όντως θεάθηκε προηγουμένως να καταναλώνει μπύρα. Αυτό είναι το βέβαιο, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος είχε προηγουμένως καταναλώσει μπύρα, αλλά όπως είναι αντιληπτό δεν μπορεί να λεχθεί με την ίδια βεβαιότητα ποια ήταν η ποσότητα που είχε καταναλώσει. Χωρίς άλλη μαρτυρία μπορεί να υποτεθεί πως πιθανόν να είχε καταναλώσει μικρή ποσότητα και ότι μύριζε εξ αιτίας αυτής, χωρίς όμως να έχει περιέλθει σε κατάσταση μέθης, εφόσον δεν είναι αυτονόητο πως οποιαδήποτε ποσότητα οδηγεί απαραιτήτως σε μέθη τον κάθε άνθρωπο. Λέχθηκε επίσης πως ο κατηγορούμενος τραύλιζε, αλλά έχω παρατηρήσει πως και κατά τη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος δεν ήταν απολύτως καθαρός στο λόγο του οπότε δεν μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι την επίδικη νύκτα η μη καθαρότητα στο λόγο οφείλετο σε μέθη στην οποία είχε περιέλθει ο κατηγορούμενος. Ενδεχομένως να οφείλετο σε άλλο πρόβλημα ή χαρακτηριστικό του κατηγορούμενου. Με αυτά τα δεδομένα δεν θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η 3η κατηγορία. Με βάση όλα τα ανωτέρω καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες 1 και 2 στις οποίες κρίνεται ένοχος ο κατηγορούμενος, ενώ δεν αποδείχθηκε η κατηγορία 3 στην οποία αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.