Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σταύρος ΘΩΜΑ, Αρ. Υπόθεσης: 21440/08, 28 Ιουλίου 2010

(9)μάρτυρες κατηγορίας και κατατέθηκε αριθμός Τεκμηρίων, όπως και παραδεκτά γεγονότα. Ως πρώτος μάρτυρας, Μ.Κ.1, κατέθεσε ο Α/Αστ. 814 Χ. Σιαλή. Η ουσιαστική του ανάμειξη στη διερεύνηση του αδικήματος ήταν η λήψη αριθμού φωτογραφιών τόσο από τη σκηνή του δυστυχήματος αλλά και της μπετονιέρας SX477 όπως και της νεκροψίας του θύματος, τις οποίες κατάθεσε ως Τεκμήρια 2 και

1. Ο δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος, Λοχ. 131 Στ. Παναγίδης. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήρια το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος, Τεκμήριο 5, το πρόχειρο σχέδιο μέτρησης της ορατότητας του Κατηγορουμένου, Τεκμήριο 6, το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 7, το σχέδιο με την ορατότητα του Κατηγορουμένου όταν ήταν σταθμευμένο το όχημα του, Τεκμήριο 8, τις καταθέσεις που έλαβε από τον Κατηγορούμενο κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, Τεκμήρια 9, 10, και 11, την κατηγορία του Κατηγορουμένου, Τεκμήριο 12, και αριθμό φωτογραφιών που έλαβε κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος σχετικά με το όχημα, την ορατότητα του Κατηγορουμένου και τη σκηνή του δυστυχήματος Τεκμήριο
2. Ανέφερε ότι οι διάφορες εξετάσεις για την ορατότητα του οδηγού της μπετονιέρας έγιναν με την συνδρομή του Κατηγορουμένου αφού μετέβηκαν μαζί στη σκηνή του δυστυχήματος, η μπετονιέρα τοποθετήθηκε στη θέση που βρισκόταν σταθμευμένη πριν να γίνει το δυστύχημα και ο Κατηγορούμενος καθόταν εντός του οχήματος στη θέση του οδηγού. Ανέφερε επίσης ότι το σχέδιο που έκανε στη σκηνή του δυστυχήματος το υπέδειξε και το εξήγησε στον Κατηγορούμενο με το οποίο συμφώνησε πλήρως και το υπέγραψε. Ρωτήθηκε σε σχέση με τις έρευνες που έκανε για να βρει το σημείο σύγκρουσης, το οποίο αναγράφεται με το γράμμα «Χ», την πορεία της πεζής, που σημειώνεται με το γράμμα «Β», και την πορεία του οχήματος του Κατηγορουμένου, που σημειώνεται με το γράμμα «Γ». Εξήγησε επίσης τις διάφορες μετρήσεις που έκανε για να βρει την ορατότητα του Κατηγορουμένου όταν το όχημα του ήταν σταθμευμένο, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο έγινε το δυστύχημα. Σε σχέση με την ορατότητα του Κατηγορουμένου όταν ήταν σταθμευμένο το όχημα του, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι η περιοχή μεταξύ των δύο γραμμών (κάθετης και παράλληλης) στο Τεκμήριο 8 είναι νεκρό σημείο, τυφλό δηλαδή ως προς την ορατότητα του Κατηγορουμένου όταν κάθεται στη θέση του οδηγού του οχήματος του. Ο οδηγός, όπως ανέφερε ο ΜΚ2, δεν μπορεί να δει μεταξύ των δύο αυτών γραμμών, αλλά ούτε και στην προέκταση τους, ενώ το τυφλό αυτό σημείο μετακινείται με το όχημα όταν αυτό είναι σε κίνηση. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης ο ΜΚ2 ανέφερε ότι αυτό το βρήκε από την περιστατική μαρτυρία και ότι η θέση που το τοποθέτησε ήταν λογική με βάση τα ίχνη του αίματος που άφησαν οι τροχοί του οχήματος. Είπε επίσης ότι ήταν λογική θέση με βάση το σημείο που ήταν σταματημένο το όχημα αλλά και με τη λογική ότι η πεζή κτυπήθηκε με το μπροστινό μέρος του οχήματος. Το ενδεχόμενο να κτυπήθηκε η πεζή από τον μπροστά αριστερό τροχό του οχήματος και άρα να είναι διαφορετικό το σημείο σύγκρουσης ως η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν το εξέτασε, καθότι όπως ανέφερε δεν ήταν λογικό να γίνει κάτι τέτοιο. Η θέση του παρέμεινε σταθερή ότι η πεζή κτυπήθηκε από το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορουμένου και αρνήθηκε τις έντονες υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ότι μπορεί το θύμα να είχε μπει κάτω από την μπετονιέρα από την πλαϊνή πλευρά του οχήματος. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο ότι προβληματίστηκε έντονα σε σχέση με την πορεία του θύματος και τον τρόπο που αυτή κτυπήθηκε, έκανε επανειλημμένες εξετάσεις σε σχέση με το θέμα αυτό και ήταν η κατάληξη του ότι το θύμα κτυπήθηκε από μπροστά, μπήκε κάτω από την μπετονιέρα και ακολούθως το σώμα της πολτοποιήθηκε αφού γύρισε μέσα στους τροχούς του οχήματος. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε επίσης ότι και η έκθεση που έχει γίνει από τον εμπειρογνώμονα της ηλεκτρομηχανολογικής υπηρεσίας επίσης συνάδει με τα ευρήματα ότι το θύμα κτυπήθηκε από μπροστά και ότι πέρασε από πάνω της ο μπροστινός τροχός της μπετονιέρας και ακολούθως οι πισινοί τροχοί της. Όσων αφορά τις πορείες των εμπλεκομένων, ο ΜΚ2 σημείωσε με Α την πορεία του οχήματος ενώ με Β την πορεία της πεζής. Η πορεία Α είναι αποδεκτή από τον Κατηγορούμενο αφού ο ίδιος την υπόδειξε. Η πορεία Β, τοποθετήθηκε με βάση τις καταθέσεις των μαρτύρων και ειδικά της Μ.Κ.5 που ήταν γειτόνισσα του θύματος και στο σπίτι της οποίας βρισκόταν το θύμα αμέσως πριν το δυστύχημα και με βάση τη λογική πορεία που είχε το θύμα λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της περιοχής και το δρόμο. Ο ΜΚ2 συμφώνησε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να προσδιορίζει την πορεία της πεζής με ακρίβεια και ότι ουσιαστικά την πορεία της την βρήκε με το τι του φαινόταν λογικό σε συνδυασμό πάντοτε και με το σημείο Χ. Ο ΜΚ3, Αστ. 1163 Κ. Λάρμος, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης της οικίας έξω από την οποία ήταν σταματημένο το όχημα του Κατηγορουμένου δεν μπόρεσε να μας πει οτιδήποτε για το δυστύχημα αφού ανέφερε ότι δεν είδε το δυστύχημα και η μόνη συμβολή του ήταν ότι αυτός ειδοποίησε την αστυνομία για το συμβάν. Ρωτήθηκε κατά πόσο είδε οποιονδήποτε να μετακινεί οτιδήποτε από τη σκηνή του δυστυχήματος και η απάντηση του ήταν ότι δεν είδε κανένα. Ο Μ.Κ.4 Σάββας Γρηγορίου είναι συνάδελφος του Κατηγορουμένου με τον οποίο έχει πολύ καλές φιλικές σχέσεις. Τη συγκεκριμένη μέρα βρισκόταν στη σκηνή του δυστυχήματος γύρω στις 4 το απόγευμα. Όταν μετέβηκε εκεί είδε ότι ο Κατηγορούμενος τέλειωνε το ξεφόρτωμα κουγκριού με την μπετονιέρα SX477 και προχώρησε ο ίδιος κοντά στην αντλία για να ξεφορτώσει. Η οδός Παξών είναι ανηφορική και καθώς ανέβαινε το ανήφορο δεν είδε τίποτα στο δρόμο, ακαθαρσίες, νερά ή άλλα υλικά. Είδε ότι ο Κατηγορούμενος μετά που ξεφόρτωσε το φορτίο του, στάθμευσε την μπετονιέρα κοντά σε ανεγειρόμενη οικοδομή με μέτωπο προς το κατήφορο για να την πλύνει. Ο ίδιος ήταν σε απόσταση 50 - 70 μέτρα, τον παρακολουθούσε που έπλενε τη μπετονιέρα του, ενώ ο ίδιος είχε ήδη πάει στην αντλία και όταν αυτή άρχισε αφοσιώθηκε στο ξεφόρτωμα του φορτίου του. Ενόσω παρακολουθούσε τον Κατηγορούμενο δεν είδε κανένα πεζό στον δρόμο ούτε και είδε κανένα όχημα άλλο να φεύγει από τη σκηνή. Όταν ο ίδιος ξεφόρτωσε, ξεκίνησε να φύγει χωρίς να πλύνει τη δική του μπετονιέρα ακολουθώντας την ίδια διαδρομή όπως όταν είχε έρθει. Στο τέρμα της ευθείας της οδού Παξών είδε στο μέσο του δρόμου κάτι που έμοιαζε με σκουπίδια και υπολόγισε ότι μάλλον ο Κατηγορούμενος, αφού κανένα άλλο όχημα δεν είχε εισέλθει ή εξέλθει από την οδό Παξών εκτός από τον ίδιο και τον Κατηγορούμενο, θα παρέσυρε σακούλι με σκουπίδια. Όταν πλησίασε το σημείο αντιλήφθηκε ότι εκείνο που έβλεπε και το εξέλαβε σαν σακούλια σκουπιδιών ήταν ανθρώπινο διαμελισμένο σώμα. Αμέσως σταμάτησε, κατέβηκε και αντίκρισε ένα φρικτό θέαμα. Φώναξε για βοήθεια, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία και Ασθενοφόρο από ένα γείτονα και μετά ξαναπήγε στο σημείο που βρισκόταν το σώμα, είδε ίχνη από διπλούς τροχούς και αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος πρέπει με την μπετονιέρα του να κτύπησε τη γυναίκα, να μην το αντιλήφθηκε και να έφυγε. Αμέσως ειδοποίησε το εργοτάξιο της εταιρείας που εργάζεται για το συμβάν και μέσω ασυρμάτου της μπετονιέρας τον ειδοποίησαν από το εργοτάξιο ότι εξέτασαν τη μπετονιέρα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος την οποία είχε σταθμεύσει στο εργοτάξιο της εταιρείας στους Εργάτες και ότι εντόπισαν αίματα και σάρκες πάνω στους αριστερούς τροχούς. Ο ίδιος παρέμεινε στη σκηνή μέχρι που ήρθε ο εξεταστής της υπόθεσης Λοχίας 131 και άρχισε τις έρευνες του. Αντεξεταζόμενος ξεκαθάρισε ότι φεύγοντας από τη σκηνή και εντοπίζοντας τα πρώτα ευρήματα στο δρόμο τα οποία μέχρι τότε θεωρούσε ως σκουπίδια σε καμία περίπτωση δεν πέρασε από πάνω τους το ίδιο και όταν αντιλήφθηκε περί τίνος πρόκειται. Ξεκαθάρισε ότι την ώρα που έφθασε στη σκηνή και ο Κατηγορούμενος ακόμα βρισκόταν στην αντλία και ξεφόρτωνε δεν είδε κανένα πεζό στο δρόμο και επανέλαβε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός. Η οπτική του επαφή με τον Κατηγορούμενο ήταν μέχρι που τον είδε να ανεβαίνει από τη σκάλα που υπάρχει πίσω στη μπετονιέρα για να την πλύνει και ακολούθως επικεντρώθηκε στο ξεφόρτωμα του δικού του φορτίου. Ούτε μέχρι εκείνου του σημείου δεν είδε κάποιο πεζό στον δρόμο ή να κατεβαίνει από τα σκαλιά που βρίσκονταν πιο πίσω. Είπε επίσης ότι καθόλη τη διάρκεια του ξεφορτώματος του φορτίου η αντλία κάνει θόρυβο. Στην αντεξέταση του ο ΜΚ4 ανέφερε επίσης ότι είναι σύνηθες φαινόμενο για οδηγούς μπετονιέρων να περνούν πάνω από αντικείμενα με τα οχήματα τους και να μην το καταλαβαίνουν. Ο ίδιος δεν είχε τέτοια εμπειρία αλλά ξέρει συναδέλφους του στους οποίους έτυχε κάτι τέτοιο και ανέφερε ότι το όχημα ζυγίζει 13 με 16 τόνους, ανάλογα με το φορτίο που μεταφέρει και είναι δύσκολο να καταλάβεις εάν πέρασες πάνω από κάτι, ιδιαίτερα εάν είναι κάτι μαλακό. Η Μ.Κ.5 Ελένη Μαρίνου ήταν γειτόνισσα και διατηρούσε φιλικές σχέσεις με το θύμα και ήταν στο δικό της σπίτι που βρισκόταν το θύμα αμέσως πριν το δυστύχημα. Γύρω στις 4 το επίδικο απόγευμα, το θύμα έφυγε από το σπίτι της πεζή και κρατούσε μια τσάντα με ένα κουλούρι και μια λαγάνα, που έδωσε η ίδια στο θύμα. Ανέφερε ότι το θύμα δεν είχε προβλήματα υγείας και περπατούσε καλά, διευκρινίζοντας κατά την αντεξέταση της ότι περπατούσε με ζωηρό βήμα, πήγαιναν μαζί περιπάτους και πολύ συχνά το θύμα πήγαινε στη Λευκωσία για ψώνια. Επίσης το θύμα είχε σκύλο, τον οποίο έβγαζε βόλτα καθημερινά. Η Μ.Κ.7 Αδελφή Αννίτα Ορφανού, είναι κουνιάδα του θύματος και ήταν το πρόσωπο που αναγνώρισε το θύμα από τα χρυσαφικά και το ρολόι που είχε μαζέψει η Αστυνομία από τη σκηνή του δυστυχήματος. Ανέφερε ότι το θύμα ήταν παντρεμένη με τον αδελφό της ο οποίος βρίσκεται εν ζωή αλλά έχει πολλά προβλήματα υγείας. Είπε ότι το θύμα δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας, το περπάτημα της ήταν μια χαρά και φρόντιζε πολύ τον αδελφό της και σύζυγο του θύματος. Άλλος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, Μ.Κ.6 ήταν ο Λοχίας 4721 Θ. Θεοκλέους ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος εξεταστής μηχανοκινήτων οχημάτων, και εξέτασε μηχανικά και τις ζημιές της μπετονιέρας με αρ. εγγραφής SX
3. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι το όχημα αυτό δεν μπορεί λόγω της κατασκευής του να κάνει γρήγορη εκτίναξη κατά την εκκίνηση του αλλά αργή. Στο μπροστινό μέρος της μπετονιέρας υπάρχει βαρετού τύπου προφυλακτήρας ο οποίος εξέχει και ο οποίος έχει περίπου 75 - 100 εκατοστά ύψος από το έδαφος. Στον εν λόγω προφυλακτήρα δεν φαίνεται να υπάρχει σημείο επαφής. Στην προσπάθεια του να αντιληφθεί πλήρως πως επήλθε το δυστύχημα κτύπησε το δικό του κορμί στη δεξιά πλευρά του προφυλακτήρα και διαπίστωσε ότι δεν άφησε οποιοδήποτε σημάδι ή ίχνος. Από τα διάφορα ευρήματα του και τα σημάδια αίματος που βρήκε στην μπετονιέρα ήταν η θέση του ότι και οι 3 άξονες της μπετονιέρας στην αριστερή πλευρά πέρασαν πάνω από το θύμα. Διαπίστωσε επίσης, ότι η μπετονιέρα κατά το χρόνο του δυστυχήματος κινείτο με ελάχιστη ταχύτητα και ήταν της άποψης ότι το κτύπημα με την πεζή έγινε με το μπροστινό αριστερό μέρος του οχήματος καθότι και οι 3 άξονες ήταν ευθυγραμμισμένοι πάνω από το θύμα και επίσης δεν εντόπισε οτιδήποτε στις προεξοχές που βρίσκονται στον αριστερό μπροστινό τροχό αλλά και στα πασαμάνα του οχήματος. Ήταν η θέση του ότι εάν το κτύπημα προερχόταν από το αριστερό πλευρό της μπετονιέρας και όχι από μπροστά σίγουρα θα έβρισκε άλλα ίχνη, ήταν δηλαδή η θέση του με βάση τις εξετάσεις τις οποίες διενήργησε ότι το όχημα κτύπησε την πεζή από μπροστά και ακολούθως πέρασε όλη η αριστερή του πλευρά από πάνω της. Στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι δεν κτύπησε το σώμα του στο αριστερό πλαϊνό μέρος του οχήματος για να διαπιστώσει κατά πόσο το κτύπημα έγινε εκεί διότι δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο, αφού στο αριστερό πλευρό της μπετονιέρας υπάρχουν αρκετά αιχμηρά σημεία και σίγουρα θα υπήρχαν ίχνη από σάρκες ή αίμα σε περίπτωση που εκεί ήταν το πρώτο κτύπημα. Ήταν καταληκτικά η θέση του ότι από τα ίχνη αίματος που βρέθηκαν και από την απουσία ιχνών στο πλάι σίγουρα το θύμα δεν κτυπήθηκε από το αριστερό πλευρό της μπετονιέρας αλλά από μπροστά. Το θύμα κτύπησε μπροστά στην μπετονιέρα, έπεσε κάτω και διαπέρασαν το σώμα της διαδοχικά ο πρώτος τροχός, μετά ο δεύτερος και μετά ο τρίτος. Εάν το θύμα είχε κτυπηθεί από το πλευρό δεν θα περνούσαν ευθυγραμμισμένα οι πίσω τροχοί της μπετονιέρας από πάνω της. Ο ΜΚ8, Αστυνόμος Β' Β. Κοσμά, υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας. Στις 11.3.2008 πήγε στην περιοχή Εργατών στο εργοτάξιο της εταιρείας Power Mix και διενήργησε δειγματοληψία από την μπετονιέρα SX477 στην παρουσία του Κατηγορουμένου, του Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους και του Λοχία
4. Στις 13.3.2008 διενήργησε επίσης δεύτερη δειγματοληψία και πάλι στην παρουσία του Κατηγορουμένου και του εξεταστή. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι η δειγματοληψία έγινε με την καθοδήγηση του Ιατροδικαστή Σοφοκλέους και του εξεταστή της υπόθεσης και σκοπός και στόχος ήταν να δείξουν και τα σημεία στα οποία υπήρχε αίμα αλλά και την κατανομή του αίματος. Ο ΜΚ9, Ιατροδικαστής Δρ. Σ. Σοφοκλέους, κατέθεσε στο Δικαστήριο και υιοθέτησε τη μεταθανάτιο Ιατροδικαστική έκθεση του, Τεκμήριο
5. Διενήργησε αυτοψία στη σκηνή του δυστυχήματος και ακολούθως επιθεώρησε τη μπετονιέρα SX477 στο εργοτάξιο της εταιρείας Power Mix στη Βιομηχανική περιοχή Εργατών. Το πτώμα ήταν πολυδιαμελισμένο ενώ τα διάφορα ζωτικά συστήματα του πολτοποιημένα. Αιτία θανάτου σύμφωνα με την έκθεση του είναι πολυδιαμελισμός σώματος ως είναι κατά τροχαίο ατύχημα. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πιο πιθανό φαίνεται το θύμα να είχε κτυπηθεί μπροστά και μετά πέρασε από πάνω του η μπετονιέρα. Κατά την αντεξέταση του και ερωτώμενος για την έλλειψη μεγάλης ποσότητας αίματος στον μπροστινό τροχό, ανέφερε ότι μπορεί το πρώτο κτύπημα να μην βγάλει αίμα και ακολούθως όταν πέρασαν και οι άλλοι τροχοί από πάνω από το θύμα βγήκε περισσότερο αίμα. Επανέλαβε ότι το λίγο αίμα που βρέθηκε στον μπροστινό τροχό, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εκληφθεί ως σημάδι, για να εξαχθεί συμπέρασμα ότι το θύμα δεν κτυπήθηκε από μπροστά. Επέμενε ότι το θύμα κτυπήθηκε από μπροστά, έπεσε στο έδαφος και πέρασε η μπετονιέρα από πάνω της. Κατατέθηκαν επίσης, ως παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω, τα οποία και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. · Ο Α. Λοχ. 558 Γ. Πολυδώρου, Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας, η ώρα 1630 της 11.3.2008 κατόπιν πληροφορίας πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος, την ανέκοψε και την παρέδωσε στον εξεταστή της υπόθεσης κ. Στέλιο Παναγίδη. · Ο Αστ. 573 Α. Βασιλείου μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος, περισυνέλεξε το διαμελισμένο σώμα του θύματος και το παρέδωσε στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. · Ο Αστ. 4848 Μ. Γεωργίου, Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας, την 11.3.2008 μετέβηκε στο εργοτάξιο της εταιρείας Power Mix στους Εργάτες, βρήκε την μπετονιέρα SX477 και την έθεσε υπό την φρούρηση του. · Ο Αστ.2601 Χ. Λουκά, Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας, την 11.3.2008 και ώρα 1900 αντικατέστησε τον Αστ. 4865 κατά τη φρούρηση της μπετονιέρας SX477 και στη συνέχεια συνόδευσε εμ αστυνομικό όχημα την εν λόγω μπετονιέρα που οδηγούσε ο Τ. Τουμάζου στην Α.Δ.Ε. Λευκωσίας. · Ο Δρ. Μάριος Καριόλου, Ινστιτούτο Γενετικής, είναι υπεύθυνος του εργαστηρίου ταυτοποίησης δικανικής Γενετικής στο Ινστιτούτο Γενετικής. Εξέτασε όλα τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν κατόπιν δειγματοληψίας από τον κ. Κοσμά, Αστυνόμο Β΄ του ΥΠ. Ε. ΓΕ, που αφορούσαν αίμα και σάρκες που βρέθηκαν στους αριστερούς τροχούς και λασπωτήρες της μπετονιέρας SX477 και βρήκε ότι αυτά ταυτίζονται μεταξύ τους. · Ο Τάκης Τουμάζου, την 11.3.2008 και ώρα 2050 το βράδυ, οδήγησε τη μπετονιέρα SX477 από το εργοτάξιο της βιομηχανικής περιοχής Εργατών στην Α.Δ.Ε. Λευκωσίας με συνοδεία αστυνομικού οχήματος. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου δεν έθεσε θέμα μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του και το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.

1. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανόμωτη δήλωση. Ο Κατηγορούμενος στην ανόμωτη του δήλωση, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει το πώς έγινε το δυστύχημα. Δεν είχε αντιληφθεί σε καμία περίπτωση την παρουσία της θανούσας στο δρόμο και ουδέποτε κατάλαβε ότι είχε εμπλακεί σε δυστύχημα. Δήλωσε ότι εάν το είχε αντιληφθεί ότι ενεπλάκη σε δυστύχημα θα σταματούσε, ούτως ώστε να δώσει βοήθεια σε όποιο την χρειαζόταν. Τέλος, δήλωσε ότι λυπάται για το θάνατο της κας Γιολάντας Ορφανού και εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια προς την οικογένεια της. Στην κατάθεση του ημερ. 11.3.2008, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι οδηγός μπετονιέρας και εργάζεται στην εταιρεία PowerMix. Η έδρα της εταιρείας είναι στη βιομηχανική περιοχή Εργατών. Ανέφερε ότι την επίδικη ημερομηνία γύρω στις 0645 πήγε στην έδρα της εταιρείας και έπιασε δουλειά. Ξεκίνησε να κάνει διαδρομές μεταφοράς κουγκριού με την μπετονιέρα SX
2. Πήγε σε διάφορους τόπους και πήρε κουγκρί και περίπου γύρω στις 2:00 μ.μ. - 2:15 μ.μ., πήγε στην οδό Παξών στην Ανθούπολη, σε ανεγειρόμενη οικοδομή για να πάρει κουγκρί. Στην οικοδομή αυτή πήγε να πάρει κουγκρί και ο συνάδελφος του Σάββας Γρηγορίου. Η οδός Παξών ξεκινούσε με ανήφορο, ο δρόμος είχε δεξιά στροφή και η οικοδομή ήταν στα αριστερά σε ίσιο δρόμο. Στο σημείο της οικοδομής ήταν στημένη η πόμπα και πήγαινε πισινή προς αυτή και ξεφόρτωνε. Αφού έκανε το ξεφόρτωμα το πρώτο, ξαναπήγε στην εταιρεία, στους Εργάτες, έβαλε άλλο κουγκρί 7 κυβικές και ξεκίνησε πάλι για την οδό Παξών. Όταν έφθασε εκεί, όλο με πισινή ταχύτητα βγήκε το ανήφορο της Παξών με το φορτηγό μπετονιέρα SX477 και σταμάτησε μπροστά στην πόμπα για να ξεφορτώσει. Εκεί έφθασε περίπου το απόγευμα η ώρα 4 παρά 10 περίπου. Όταν πήγαινε με πισινή προς την πόμπα, η Παξών ήταν καθαρή και δεν είχε τίποτε σ΄ αυτήν, ούτε ακαθαρσίες, ούτε νερά. Αφού ξεφόρτωσε το κουγκρί, περίπου 15 λεπτά, τράβησε την μπετονιέρα σε τόπο δίπλα για να την πλύνει και έβαλε πισινή για να ξεφορτώσει το κουγκρί του με την μπετονιέρα του ο Σάββας Γραγορίου. Αφού έπλυνε τη μπετονιέρα με νερό στο σημείο όπου έβγαινε το κουγκρί από αυτήν, ξεκίνησε για να φύγει. Άρχισε να οδηγά την μπετονιέρα SX477 και ήταν μόνος του σ΄ αυτήν. Αφού διένυσε την απόσταση περίπου 10 - 15 μέτρα προς το κατήφορο της Παξών, χωρίς να δει κάτι στο δρόμο, πεζό ή άλλο όχημα ή ζώο ή άλλο εμπόδιο, ήταν ολοκάθαρος ο δρόμος, άκουσε κάτι να «κολοσύρνουν» οι αριστεροί πισινοί τροχοί της μπετονιέρας, πάτησε στοπερ, έλεγξε από τα αριστερά εξωτερικά καθρεφτάκια το δρόμο πίσω, δεν είδε τίποτε και συνέχισε την πορεία του. Tο καθρεφτάκι του επιτρέπει να ελέγχει από το μισό αυτοκίνητο και πίσω και δεν είδε τίποτε. Όταν ένοιωσε το θόρυβο στους πίσω αριστερούς τροχούς, κτύπημα μπροστά αριστερά στη μπετονιέρα δεν άκουσε. Έφθασε στο ΑΛΤ της Παξών, δεν ένοιωσε να τσιλλά οτιδήποτε, μπήκε αριστερά στον άλλο δρόμο και έφυγε προς την έδρα της εταιρείας. Έφθασε στην έδρα της εταιρείας η ώρα 1630 περίπου και στάθμευσε τη μπετονιέρα. Εκεί μόλις σταμάτησε ήρθε ένας συνάδελφος του κοντά του με το όνομα Κούλλης και του είπε ότι τηλεφώνησε το Σάββας Γρηγορίου και είπε ότι είχαν τσιλλίσει μια γυναίκα στην οδό Παξών και πρέπει να ήταν αυτός. Αμέσως ο Κατηγορούμενος πήγε προς την μπετονιέρα και είδε στα αριστερά πισινά ελαστικά κάτι κόκκινα πράγματα, κάτι σαν αίμα και αμέσως κόπηκαν τα πόδια του. Αυτά τα κόκκινα σαν αίμα, προηγουμένως δεν ήταν πάνω στα ελαστικά όπως υπολογίζει και αμέσως τα συνέδεσε με την Παξών εκεί που ένοιωσε κάτι να τρίβεται στα πισινά ελαστικά του. Το αυτοκίνητο έμεινε ακινητοποιημένο εκεί που το σταμάτησε στην έδρα της εταιρείας, πήγε στο γραφείο, ειδοποίησε τη γυναίκα του για το δυστύχημα. Σύμφωνα με αυτά που είδε υπέθεσε πως ίσως αυτός τσίλλισε τη γυναίκα. Ο Κούλλης του είπε ότι τον ήθελαν στον σταθμό της Λακατάμειας και πήγε ο γιος του με το αυτοκίνητο και τον πήρε στον Αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας. Εκεί ήρθε μετά και ο Λοχίας 131 όπου του έδωσε κατάθεση για ότι είδε. Όσον αφορά το σχέδιο ζήτησε να του εξηγηθεί επί τόπου στη σκηνή του δυστυχήματος. Την επόμενη μέρα, ο Κατηγορούμενος έδωσε συμπληρωματική κατάθεση αναφορικά με το τροχαία δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκη. Πρόσθεσε ότι το προηγούμενο βράδυ, όταν τελείωσε η κατάθεση μαζί με τον Λοχία 131 και τον Αστυφ. 814, πήγαν στο εργοτάξιο που ο Κατηγορούμενος στάθμευσε τη μπετονιέρα το απόγευμα της 11.3.2008 μετά το δυστύχημα. Εκεί βρήκε τη μπετονιέρα στον τόπο που την στάθμευσε, την οποία φρουρούσε ένας Αστυνομικός. Στην παρουσία του, οι Αστυνομικοί έλεγξαν τη μπετονιέρα και διαπίστωσαν όλοι μαζί ότι όλα τα σημάδια ήταν στα εσσώφτερα των αριστερών τροχών, δηλαδή τα αίματα και τα κομμάτια από τις σάρκες του θύματος. Στην παρουσία του φωτογραφήθηκαν και λήφθηκαν τεκμήρια από την μπετονιέρα, τα οποία συσκευάστηκαν σε χακί φακέλους και ο Κατηγορούμενος τους υπέγραψε. Ακολούθως οι Αστυνομικοί τον πήραν στην Τροχαία Λευκωσίας, του έδειξαν το Ένταλμα Σύλληψης που είχαν εναντίον του Κατηγορουμένου και τον συνέλαβαν στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας το βράδυ της συγκεκριμένης ημέρας και ώρα 7:55 μ.μ. Μετά τον πήραν στον Αστυνομικό Σταθμό Αστρομερίτη όπου κρατήθηκε μέχρι τις 12.3.
3. Εκείνη την ημέρα Αστυνομικοί τον πήραν πάλι στην Τροχαία Λευκωσίας όπου η ώρα 0200 μ.μ. ο Λοχίας 131 απέλυσε τον Κατηγορούμενο. Στη συνέχεια με τον Λοχία 131 πήγαν στη σκηνή του δυστυχήματος. Εκεί ο Κατηγορούμενος είδε όλα τα σημάδια στην άσφαλτο τα οποία έγιναν την ώρα του δυστυχήματος και σπρέϊ κίτρινα που είχε σημαδέψει η Αστυνομία. Ο Λοχίας 131 του έδειξε και εξήγησε με λεπτομέρεια το πρόχειρο σχέδιο που έκανε στην απουσία του, τα διάφορα μέτρα και το σημείο σύγκρουσης «Χ» με το οποίο συμφώνησε. Το σχέδιο το υπέγραψε. Όσον αφορά τη στιγμή που έγινε το δυστύχημα, εκεί που αναφέρει ότι έπλυνε τη μπετονιέρα και ήταν έτοιμος να φύγει, περπάτησε από την αριστερή της πλευρά όπως ήταν σταματημένη και δεν είδε ούτε εκείνη τη στιγμή κάποιο άτομο μέσα στο δρόμο να περπατά. Πήγε από μπροστά στη μπετονιέρα και ανέβηκε σ΄ αυτή και κάθισε στη θέση του οδηγού. Η μπετονιέρα ήταν ξεκινημένη και αφού έφυγε από τα αριστερά του ένα διπλοκάμπινο το οποίο ήταν εκεί στην οικοδομή που έπλυνε τη μπετονιέρα, πιο πίσω του, και εννοεί έφυγε από τα αριστερά του και κατηφόρισε την Παξών, τότε ο Κατηγορούμενος εκκίνησε και αφού έλεγξε από το εξωτερικό καθρεφτάκι, ότι δεν ερχόταν κανένας. Στα 10 - 15 μέτρα έγινε αυτό που ανάφερε στην πρώτη του κατάθεση, αλλά πραγματικά δεν κατάλαβε ότι είχε κτυπήσει άνθρωπο. Ο Κατηγορούμενος από το δυστύχημα δεν έχει κανένα παράπονο και δεν έπαθε οτιδήποτε. Όσον αφορά το θάνατο της γυναίκας που τσίλλησε έχει να πει ότι λυπάται πάρα πολύ και ζητά συγνώμη. Την 13.3.2008 ο Κατηγορούμενος έδωσε άλλη συμπληρωματική κατάθεση σε σχέση με το τροχαίο δυστύχημα. Ανέφερε ότι το πρωί της 13.3.2008 στην παρουσία του, οι Αστυνομικοί στο χώρο της Τροχαίας Λευκωσίας έλεγξαν μηχανικά τη μπετονιέρα SX
4. Ακολούθως επιθεωρώντας το γραφείο εργασίας έλεγξε τους ταχογράφους της μπετονιέρας και διαπίστωσε ότι συμπληρώνονταν ορθά. Μετά στην παρουσία του Κατηγορουμένου οι Αστυνομικοί πήραν ακόμα ένα τεκμήριο από τον μπροστινό αριστερό τροχό της μπετονιέρας, το έβαλαν σε φάκελο και τον υπέγραψε. Ο Λοχίας 131 του παρέδωσε όλα τα φύλλα του ταχογράφου που είχε στην κατοχή του. μετά ο Κατηγορούμενος οδήγησε τη μπετονιέρα SX477 και με συνοδεία του Λοχία 131 πήγαν στη σκηνή του δυστυχήματος, στην οδό Παξών. Εκεί στάθμευσε τη μπετονιέρα στο σημείο που περίπου την είχε παρκάρει πριν το δυστύχημα και την έπλυνε. Κάθισε στη θέση του οδηγού και ο Λοχίας 131 πήρε κάποιες μετρήσεις, αφού του έλεγε ο Κατηγορούμενος από ποια σημεία έβλεπε τον άλλο Αστυνομικό από την αριστερή και μπροστινή πλευρά της μπετονιέρας και σε ποια σημεία δεν έβλεπε. Κάποιες μετρήσεις έγιναν αφού έβλεπε και από το εξωτερικό αριστερό καθρεφτάκι που ήταν στην ίδια θέση όπως τη στιγμή του δυστυχήματος. Κανένας δεν το είχε μετακινήσει από αυτή τη θέση. Την ημέρα του δυστυχήματος είχε ξυπνήσει η ώρα 0600 π.μ. και το προηγούμενο βράδυ είχε πάει για ύπνο η ώρα 1000 μ.μ. περίπου. Η μπετονιέρα SX477 του παραδόθηκε στις 13.3.2008 και ώρα
5. Ακολούθως στις 18.8.2008 ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και η απάντηση του στις κατηγορίες ήταν ότι «Έφυα που το μέρος γιατί εν εκατάλαβα τι έγινε». Για την υπεράσπιση κλήθηκε και κατέθεσε ένας μάρτυρας, ο Βασίλης Μιλτιάδους, ΜΥ
6. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι είναι οδηγός μπετονιέρας από το 1990 και γνωρίζει τον Κατηγορούμενο από το
7. Γνωρίζει πολύ καλά το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος αφού έτυχε να το οδηγήσει και ο ίδιος το συγκεκριμένο όχημα αλλά και το όχημα που οδηγούσε όταν ήταν στην υπηρεσία της εταιρείας Power Mix ήταν το ίδιο. Το εν λόγω όχημα έχει βάρος 12 - 13 τόνους περίπου, η βαρέλα του οχήματος γυρίζει ανάλογα με τις στροφές της μηχανής και η βαρέλα δεν σταματά ποτέ να γυρίζει, όταν το όχημα είναι ξεκινημένο. Όταν το όχημα κάνει εκκίνηση και ανεβαίνουν οι στροφές η βαρέλα γυρίζει πιο γρήγορα. Είπε επίσης ότι το όχημα αυτό όταν η βαρέλα γυρίζει δεν κινείται ομαλά αλλά «παίζει» ανάλογα με τις στροφές τις βαρέλας. Όσων αφορά το κατά πόσο μπορεί ο οδηγός να αντιληφθεί εάν περάσει πάνω από κάτι όπως μας είπε εάν περάσουν πάνω από σίδερα ή σύρματα θα το ακούσουν αλλά εάν είναι κάτι το μαλακό δεν θα το αντιληφθούν. Εάν είναι μεγάλη η ταχύτητα του οχήματος είπε θα το καταλάβεις εάν όμως είναι μικρή δεν θα καταλάβεις τίποτα καθότι το όχημα ζυγίζει 13 τόνους. Στην αντεξέταση του ο ΜΥ1 ανέφερε ότι οδήγησε το συγκεκριμένο όχημα για 2-3 μήνες και η βαρέλα του οχήματος σταματά να γυρίζει όταν σβήσει η μηχανή. Σε σχέση με την ορατότητα που έχει ένας οδηγός μπετονιέρας ανέφερε ότι από τα πλαϊνά καθρεφτάκια του οχήματος μπορεί κανένας να δει μόνο το μισό όχημα. Οι οδηγίες είναι ότι πάντοτε ένας οδηγός μπαίνει στο όχημα από την αριστερή πλευρά για να την ελέγχουν και αυτή. Διευκρίνισε ότι όταν ανέφερε ότι όταν περάσει κάποιος οδηγός μπετονιέρας πάνω από κάτι μαλακό δεν θα το αντιληφθεί αυτό σίγουρα ισχύει για μια σακούλα, αλλά δεν μπορεί να πει κατά πόσο ισχύει για ανθρώπινο σώμα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Η αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας και ως γνώμονα τις παραμέτρους που η νομολογία έχει καθορίσει για το θέμα αυτό, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τους παρακολουθεί ενώ έδιδαν τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Β ΑΑΔ 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Σημαντικό στοιχείο στην αξιολόγηση μαρτύρων σε υποθέσεις φύσεως ως η παρούσα αποτελεί, όπως έχει Νομολογηθεί, το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που είναι και η πραγματική μαρτυρία αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας,

(1990)2 ΑΑΔ, Κονναρή ν. Κυριάκου, Π.Ε. 8551, ημερ. 19.3.1996. Οι μάρτυρες οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.3, Μ.Κ.5, Μ.Κ.7, Μ.Κ.8 ουσιαστικά δεν έχουν προσφέρει βοήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού η μαρτυρία τους ήταν είτε τυπική, είτε σε σχέση με τις συνήθειες και την κατάσταση υγείας του θύματος. Η μαρτυρία τους ουσιαστικά έχει παραμείνει αναντίλεκτη. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας και τα όσα έχουν αναφέρει γίνονται αντίστοιχα ευρήματα του Δικαστηρίου. Σε ότι αφορά τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ο οποίος είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και αντεξετάστηκε επί μακρών, αναφέρω ότι μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας, οι απαντήσεις του ήταν σαφείς και ολοκληρωμένες και ήταν σταθερός παρόλη την επίμονη αντεξέταση του. Το κύριο σημείο αμφισβήτησης της μαρτυρίας του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορουμένου ήταν σε σχέση με τον τρόπο που κτυπήθηκε το θύμα και συγκεκριμένα κατά πόσο το θύμα κτυπήθηκε από το μπροστινό μέρος του οχήματος που ήταν η θέση του Μ.Κ.2 η οποία δεν αλλοιώθηκε καθόλου κατά την μαρτυρία του ή από το πλάι όπως ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Κατηγορουμένου. Ο κος Παναγίδης εξήγησε στο Δικαστήριο με σαφήνεια τους λόγους που τον οδήγησαν στο συμπέρασμα του σε σχέση με τον τρόπο που κτυπήθηκε το θύμα. Χωρίς κανένα ενδοιασμό ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είχε προβληματιστεί πολύ έντονα σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του δυστυχήματος όπως όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «το συγκεκριμένο ερώτημα με βασάνισε πάρα πολύ και συνεχώς σκεφτόμουν τον τρόπο με τον οποίο έγινε το δυστύχημα» αλλά παρουσιάστηκε βέβαιος στο Δικαστήριο για τα ευρήματα του και τις καταλήξεις του με βάση και την εμπειρία του. Δύο άλλα σημεία στα οποία υπήρξε αμφισβήτηση από τον κο Χρυσάνθου, ήταν η πορεία του θύματος και το σημείο σύγκρουσης. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης όπως διαφάνηκε από την αντεξέταση και τη βεβαιότητα με την οποία απάντησε ο μάρτυρας, θεωρώ ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.2 επί της ουσίας είναι αληθινή. Σε σχέση με την πορεία του θύματος ο Μ.Κ.2 παραδέχθηκε ευθαρσώς ότι ελλείψει μαρτυρίας για την πορεία του θύματος υιοθετήθηκε ο λογικός δρόμος που θα ακολούθησε το θύμα. Ο Μ.Κ.6 επίσης μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Έδωσε στο Δικαστήριο την εικόνα του μάρτυρα που ήταν σίγουρος για αυτά που έλεγε αφού απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με σταθερότητα και αμεσότητα, χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές ή υπεκφυγές. Αντικείμενο της αντεξέτασης του ήταν και πάλι το σημείο σύγκρουσης του θύματος πάνω στο όχημα του Κατηγορουμένου, ήταν σταθερή η θέση του Μ.Κ.6 ότι το θύμα κτυπήθηκε με το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορουμένου και όχι με το πλαινό ως η εισήγηση του κου Χρυσάνθου και έδωσε στο Δικαστήριο και απάντηση σε σχέση με το λόγο που κατέληξε στο εν λόγω συμπέρασμα, αναφέροντας ότι αν κτυπούσε στο πλάι του οχήματος το θύμα αυτό θα άφηνε σημάδια λόγω των αιχμηρών προεξοχών που υπάρχουν στο πλάι του οχήματος. Ο Μ.Κ.4 ουσιαστικά δεν είδε τίποτα σε σχέση με το δυστύχημα. Η μαρτυρία του είναι αξιόπιστη και ως τέτοια θα ληφθεί υπόψη σε σχέση με τη θέση του ότι όταν πήγαινε ο ίδιος στο συγκεκριμένο σημείο ο δρόμος ήταν καθαρός και δεν υπήρχε κανένα σημάδι ή ακαθαρσία, ότι δεν εξήλθε κανένα άλλο όχημα από τη σκηνή πλην του οχήματος του Κατηγορουμένου, ότι δεν αντιλήφθηκε ο ίδιος οποιοδήποτε πεζό στο δρόμο στα χρονικά σημεία που είχε οπτική επαφή με τον Κατηγορούμενο και την αντίληψη του ότι ήταν ο Κατηγορούμενος που παρέσυρε το θύμα. Η θέση του ότι το όχημα είναι πολύ βαρύ και δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ο οδηγός του ότι πέρασε πάνω από κάτι, έχει επίσης τη σημασία της. Λαμβάνω υπόψη μου ότι ο εν λόγω μάρτυρας είναι συνάδελφος και φίλος του Κατηγορουμένου, κρίνω ότι η μαρτυρία του είναι αντικειμενική και δεν προσπάθησε με κανένα τρόπο να βοηθήσει ή αντίθετα να δυσχεράνει την κατάσταση του Κατηγορουμένου. Ο Μ.Κ.9 επίσης αντεξετάστηκε σε σχέση με τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Βεβαίως ο Δρ. Σοφοκλέους, δεν έχει εμπειρογνωμοσύνη στην αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων αλλά η εμπειρία του και η πραγματοσύνη του ως Ιατροδικαστής σε σχέση με τα ευρήματα του για τον τρόπο που κτυπήθηκε το θύμα θεωρώ ότι είναι δεδομένη και θεωρώ ότι απάντησε με σαφήνεια τις αντίθετες απόψεις του συνηγόρου υπεράσπισης όταν υπέβαλε τη δική του εισήγηση για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Ο Κατηγορούμενος όπως έχει αναφερθεί προέβηκε σε ανόμωτη δήλωση. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπόψη ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369. Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψη ώστε να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφόσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 ουσιαστικά επικεντρώθηκε στο κατά πόσο ένας οδηγός μπετονιέρας ίδιου τύπου με το όχημα υπό εξέταση, μπορεί να αντιληφθεί ότι πέρασε πάνω από κάτι στο δρόμο, ιδιαίτερα εάν αυτό το κάτι είναι μαλακό. Το άλλο σημείο της μαρτυρίας του ήταν σε σχέση με την ορατότητα που έχει ένας οδηγός μπετονιέρας αναφέροντας ότι επειδή τα καθρεφτάκια του οχήματος δεν τους επιτρέπουν να βλέπουν καλά ουσιαστικά από τη μέση του οχήματος προς τα πίσω, οι οδηγοί πάντοτε μπαίνουν στο όχημα από την αριστερή πλευρά για να την ελέγχουν. Αυτό δεν μπορεί να αλλοιωθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο και θεωρεί ότι είναι ορθός ο τρόπος με την οποία ένας οδηγός μπετονιέρας υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να ελέγξει. Λαμβάνω υπόψη μου ότι ο Μ.Υ.1 συνδέεται φιλικά με τον Κατηγορούμενο, θεωρώ όμως ότι τίποτε στη μαρτυρία του δεν καταδεικνύει ότι εσκεμμένα απέκρυψε την αλήθεια ή είπε πράγματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα για να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει των ανωτέρω, δηλαδή των παραδεκτών γεγονότων, της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί όπως έχει αξιολογηθεί από το Δικαστήριο ανωτέρω, καθώς και τις πραγματικής μαρτυρίας, δηλαδή τα διάφορα σχεδιαγραφήματα, τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου · Στις 11.3.2008 στην οδό Παξών στην Ανθούπολη της επαρχίας Λευκωσίας, επεσυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκησαν η μπετονιέρα με αρ. εγγραφής SX477 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και η πεζή Γιολάντα Ορφανού. · Συνεπεία του δυστυχήματος η πεζή βρήκε φρικτό θάνατο αφού το σώμα της πολυδιαμελίστηκε από το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. · Η μπετονιέρα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος είναι βαρετού τύπου, τριαξονική και στο δεύτερο και στον τρίτο άξονα υπάρχει διπλό λάστιχο. Το όχημα αυτό δεν μπορεί λόγω κατασκευής να κάνει γρήγορη εκτίναξη κατά την εκκίνηση του αλλά αργή. Στο μπροστινό μέρος της μπετονιέρας υπάρχει βαρετού τύπου προφυλακτήρας, ο οποίος εξέχει προς τα μπροστά πιο πολύ από τα άλλα μέρη του οχήματος. Στο πλάι της μπετονιέρας υπάρχουν διάφορες προεξοχές που κρατούν τα διάφορα εξαρτήματα της. · Η μηχανολογική εξέταση που διενήργησε στη μπετονιέρα ο Λοχίας 4721 κατέδειξε ότι η μπετονιέρα δεν είχε κανένα μηχανικό πρόβλημα και τα ελαστικά της βρίσκονταν σε πολύ καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. · Ο Κατηγορούμενος πήγε στην οδό Παξών, στις 11.3.2008 περί ώρα 0400 μ.μ. με τη μπετονιέρα SX477 για να πάρει τσιμέντο σε ανεγειρόμενη οικοδομή. Στάθμευσε τη μπετονιέρα αφού κινήθηκε με πισινή ταχύτητα σε σημείο της οικοδομής που ήταν εγκατεστημένη η αντλία, ξεφόρτωσε το φορτίο του και ακολούθως στάθμευσε τη μπετονιέρα λίγο πιο δίπλα για να μπορέσει να την πλύνει. Μετά που έπλυνε τη μπετονιέρα την οδήγησε με μπροστινή ταχύτητα στην οδό Παξών, ο δρόμος μπροστά του ήταν ολοκάθαρος, δεν υπήρχε ούτε πεζός, ζώο, όχημα, άλλο αντικείμενο ή ακαθαρσία. Καθώς οδηγούσε ένοιωσε κάτι να κτυπά στους πισινούς αριστερούς τροχούς της μπετονιέρας, φρέναρε, έλεγξε το καθρεφτάκι, δεν είδε τίποτε, ούτε άκουσε κάτι και συνέχισε το δρόμο του. · Ο Κατηγορούμενος αμέσως μετά, οδήγησε τη μπετονιέρα στις εγκαταστάσεις της εταιρείας PowerMix στην οποία εργαζόταν που βρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή Εργατών. · Το πολυδιαμελισμένο σώμα του θύματος πρώτος είδε στο δρόμο ο Μ.Κ.4, Σάββας Γρηγορίου, ο οποίος ήταν συνάδελφος του Κατηγορουμένου και είχε μεταβεί στη σκηνή με μπετονιέρα που οδηγούσε για να ξεφορτώσει τσιμέντο σε ανεγειρόμενη οικοδομή. · Ο Μ.Κ.4 ήταν επίσης το πρόσωπο που ειδοποίησε την εταιρεία PowerMix για το εν λόγω δυστύχημα. · Το θύμα ήταν ηλικίας 70 ετών. Η κατάσταση της υγείας του θύματος ήταν καλή, δεν παρουσίαζε κανένα πρόβλημα κατά τη βάδιση της, αντίθετα περπατούσε συχνά, τόσο για να βγάζει περίπατο το σκύλο της, αλλά και για τα διάφορα ψώνια και δουλειές του σπιτιού. · Αμέσως πριν το δυστύχημα το θύμα βρισκόταν στο σπίτι της φίλης και γειτόνισσας της Ελένης Μαρίνου, στη Λεωφ. Ανθουπόλεως 39 στην Ανθούπολη, από το οποίο και έφυγε περίπου η ώρα 0400 μ.μ. της 11.3.

1. Η Μαρίνου είχε δώσει στο θύμα μια τσάντα με κουλούρια όταν έφυγε από το σπίτι της. · Το σημείο σύγκρουσης το οποίο σημειώθηκε με το σημείο Χ στο Τεκμήριο 8, εντοπίστηκε από ίχνη στη σκηνή, δηλαδή την παντόφλα του θύματος, τη τσάντα με τα κουλούρια που κρατούσε καθώς και από ίχνη σάρκας και αίματα. · Με το σημείο σύγκρουσης συμφώνησε ο Κατηγορούμενος μετά που του υπεδείχθη το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής. · Την αναγνώριση του θύματος, έκανε η αδερφή Αννίτα Ορφανού, από τα προσωπικά αντικείμενα, συγκεκριμένα κοσμήματα και ρολόι που φορούσε το θύμα και τα οποία ανευρέθησαν και περισυλλέγησαν στη σκηνή λόγω του ότι το σώμα του θύματος είχε πολυδιαμελιστεί και δεν μπορούσε να αναγνωριστεί. · Ο Α. Λοχ. 558 Γ. Πολυδώρου, Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας, η ώρα 1630 της 11.3.2008 κατόπιν πληροφορίας πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος, την ανέκοψε και την παρέδωσε στον εξεταστή της υπόθεσης κ. Στέλιο Παναγίδη. · Ο Αστ. 573 Α. Βασιλείου μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος, περισυνέλεξε το διαμελισμένο σώμα του θύματος και το παρέδωσε στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. · Ο Αστ. 4848 Μ. Γεωργίου, Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας, την 11.3.2008 μετέβηκε στο εργοτάξιο της εταιρείας Power Mix στους Εργάτες, βρήκε την μπετονιέρα SX477 και την έθεσε υπό την φρούρηση του. · Ο Αστ.2601 Χ. Λουκά, Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας, την 11.3.2008 και ώρα 1900 αντικατέστησε τον Αστ. 4865 κατά τη φρούρηση της μπετονιέρας SX477 και στη συνέχεια συνόδευσε με αστυνομικό όχημα την εν λόγω μπετονιέρα που οδηγούσε ο Τ. Τουμάζου στην Α.Δ.Ε. Λευκωσίας. · Ο Τάκης Τουμάζου, την 11.3.2008 και ώρα 2050 το βράδυ, οδήγησε τη μπετονιέρα SX477 από το εργοτάξιο της βιομηχανικής περιοχής Εργατών στην Α.Δ.Ε. Λευκωσίας με συνοδεία αστυνομικού οχήματος. · Ενώ η μπετονιέρα βρισκόταν στο εργοτάξιο της εταιρείας PowerMix ο Αστυνόμος Β. Κοσμά διενήργησε δειγματοληψία στην παρουσία του Κατηγορουμένου του εξεταστή της υπόθεσης και του Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους τα οποία συσκευάστηκαν, υπεγράφησαν από τον ίδιο και τον Κατηγορούμενο και παραδώθησαν στον εξεταστή της υπόθεσης. Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε συμπληρωματικά στις 13.3.
2. · Ο Δρ. Μάριος Καριόλου, Ινστιτούτο Γενετικής, είναι υπεύθυνος του εργαστηρίου ταυτοποίησης δικανικής Γενετικής στο Ινστιτούτο Γενετικής. Εξέτασε όλα τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν κατόπιν δειγματοληψίας από τον κ. Κοσμά, Αστυνόμο Β΄ του ΥΠ. Ε. ΓΕ, που αφορούσαν αίμα και σάρκες που βρέθηκαν στους αριστερούς τροχούς και λασπωτήρες της μπετονιέρας SX477 και βρήκε ότι αυτά ταυτίζονται μεταξύ τους. · Ο Δρ. Σ. Σοφοκλέους, διενήργησε νεκροτομή στο πολυδιαμελισμένο πτώμα του θύματος στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας στις 12.3.
3. Εύρημα του ήταν ότι αιτία θανάτου ήταν ο πολυδιαμελισμός σώματος, ως είναι κατά τροχαίο ατύχημα. · Λόγω του βάρους της μπετονιέρας και του γεγονότος ότι ο κύλινδρος που βρίσκεται στο πίσω μέρος της γυρίζει συνεχώς και κάνει κάποιο θόρυβο είναι πολύ πιθανό ο οδηγός μιας μπετονιέρας να μην αντιληφθεί ότι έχει περάσει πάνω από κάποιο μαλακό αντικείμενο στο δρόμο. Σε ότι αφορά τον τρόπο που έχει γίνει το δυστύχημα λαμβάνοντας υπόψη μου τις μαρτυρίες των Μ.Κ.2, Μ.Κ.6 και Μ.Κ.9 με βάση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους που έχει γίνει, είναι η θέση μου ότι το θύμα κτυπήθηκε με το μπροστινό μέρος της μπετονιέρας και ότι ακολούθως όλοι οι τροχοί της μπετονιέρας πέρασαν από πάνω της με αποτέλεσμα τον διαμελισμό του σώματος της. Σε σχέση με την πορεία του θύματος, κρίνω ότι δεν μπορώ να προβώ σε ασφαλές εύρημα σε σχέση με αυτήν πέραν του ότι σε κάποιο σημείο βρέθηκε μπροστά από τη μπετονιέρα πάνω στην οποία και κτύπησε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες». Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι το ζητούμενο είναι η απόδειξη του ότι ο Κατηγορούμενος προκάλεσε τον θάνατο του θύματος λόγω κάποιας αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς. Οι προαναφερόμενοι όροι υποδηλώνουν διαζευκτικούς τρόπους διάπραξης του ιδίου αδικήματος (βλ. Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 409). Στην υπόθεση Μαυρομάτης ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 69 αναφέρονται τα εξής σχετικά με τους βαθμούς αμέλειας ως αυτοί εμπεριέχονται στα διάφορα άρθρα του Ποινικού Κώδικα: «Η Κυπριακή νομολογία επί του θέματος της ποινικής αμέλειας αποτελείται από μια σειρά αποφάσεων. Αρχίζει με την υπόθεση Rayas v. The Police 19 C.L.R. 308, όπου για πρώτη φορά αποφασίστηκε ότι μόνο η "ποινική αμέλεια" (criminal negligence) τιμωρείται βάσει του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 στην έκδοση των Νόμων της Κύπρου του 1959 (και τότε άρθρο 204 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.13). Στην ίδια υπόθεση αποφασίστηκε ότι η ποινική, όπως ονομάζεται, αμέλεια, που απαιτείται για την απόδειξη ευθύνης με βάση το νυν άρθρο 210 είναι μικρότερου βαθμού από την υπαίτιο αμέλεια (culpable negligence) που απαιτείται για απόδειξη της ευθύνης για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας, αλλά μεγαλύτερου βαθμού από την αμέλεια που απαιτείται για να ευσταθήσει ευθύνη για το αδίκημα της οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα, αμέλεια που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την αστική αμέλεια (civil law negligence). Με άλλα λόγια, έχει δημιουργηθεί μια κλίμακα ευθύνης όσον αφορά το βαθμό αμέλειας που απαιτείται για διάφορα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα, αρχής γενομένης με το άρθρο 205. Το άρθρο 205, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 5 του Νόμου 3/62, προβλέπει ότι πρόσωπο που επιφέρει το θάνατο άλλου με παράνομη πράξη ή παράλειψη που συνιστά υπαίτιο αμέλεια χωρίς να υφίσταται πρόθεση πρόκλησης θανάτου, είναι ένοχος του κακουργήματος της ανθρωποκτονίας. Το άρθρο 205 απαιτεί τον υψηλότερο βαθμό αμέλειας. Η αμέλεια του άρθρου 205 συνίσταται σε υπαίτιο αμέλεια, όρος που εισάγει το στοιχείο της αλόγιστης πράξης (recklessness). Ακολουθεί το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αρχικά απέκλειε, όπως και το άρθρο 236, την υπαίτιο αμέλεια. Στη συνέχεια όμως το άρθρο 210 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικού) Νόμου του 1989, (Ν. 111/89), σύμφωνα με το οποίο όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου, είναι ένοχος πλημμελήματος. Η εισαγωγή της έννοιας της αλόγιστης πράξης που γίνεται με την τροποποίηση του νόμου 111/89, έννοια που στην αρχική διατύπωση του άρθρου 210 δεν υπήρχε, δυνατό να έχει εισάξει στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος την έννοια της αλόγιστης συμπεριφοράς (recklessness) όπως αυτή ερμηνεύεται στις αποφάσεις R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 961 (H.L.) και R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 στις οποίες αναλύεται εκτενώς το θέμα της αλόγιστης πράξης.» Στην υπόθεση R. V. Lawrence [1981] 1 All ER αναφέρθηκαν τα εξής: « . is not merely driving without due care and attention but driving in a manner that creates an obvious and serious risk of causing physical injury to any other road user or substantial damage to property. The mens rea of the offence is driving in such a manner without giving any thought to the risk or, having recognised that it exists, nevertheless taking the risk. It is for the jury to decide whether the risk created by the accuseds' driving was both obvious and serious, the standard being that of the ordinary prudent motorist as represented by themselves.» Στην υπόθεση R. v. Caldwell [1981] 1 All ER 961 η Αγγλική Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι: « ... the term ' reckless' was used not as a term of legal art but in the popular or dictionary sense of meaning ' careless, regardless or heedless of the possible harmful consequences of one's act. As such the term encompassed both a decision to ignore a risk or harmful consequences flowing from an act which the accused had recognised as existing and also a failure to give any thought to whether there was any risk in circumstances where, if any thought were given to the matter, it would be obvious that there was." Έχει νομολογηθεί ότι η επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα (βλ. Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6753, ημερ. 23.2.2000). Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση αυτή, στην μία περίπτωση αναζητείται το κατά πόσο το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνο που αναμένεται από το μέσο συνετό οδηγό, ενώ στην άλλη περίπτωση, αν η ορισμένη πράξη η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Η δε απόδειξη μίας επικίνδυνης πράξης δεν αρκεί. Χρειάζεται και απόδειξη πως την προκάλεσε κάποιο σφάλμα. Παραθέτω προς τούτο απόσπασμα σε μετάφραση από την πιο πάνω απόφαση: «Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία, πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία». Στην απόφαση Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 115 αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: Εν πρώτοις, δεν μπορούμε να συμμεριστούμε την αντίληψη πως στην R. v. Gosney, η επικίνδυνη οδήγηση εξομοιώθηκε προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα. Ούτε και νομίζουμε πως η διαφορά μεταξύ των δυο αφορά στο βαθμό του σφάλματος για την ορισμένη συμπεριφορά ή κατάσταση. Περαιτέρω δεν δικαιολογείται η κατάταξη μιας πράξης ή συμπεριφοράς ως εκ προοιμίου συνιστώσας το ένα κατ΄ αποκλεισμό του άλλου. Στη μια περίπτωση αναζητούμε αν το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνου που αναμένεται από το μέσο συνετό οδηγό. Στην άλλη, αν η ορισμένη πράξη ή συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Στην R. v. Gosney η οδηγός κατηύθυνε το αυτοκίνητό της στο λανθασμένο ρεύμα κυκλοφορίας και το ερώτημα ήταν αν αυτή η εξ αντικειμένου επικίνδυνη ενέργεια μπορούσε να εξουδετερωθεί ως παράγων, από μαρτυρία που θα έδειχνε πως δεν έφταιγε γι΄ αυτό. Η θέση που ήθελε να προωθήσει ήταν πως παραπλανήθηκε από τη διαμόρφωση του δρόμου και την έλλειψη κατάλληλων οδικών σημάτων. Αποφασίστηκε πως ήταν λανθασμένος ο αποκλεισμός αυτής της μαρτυρίας. Το αδίκημα δεν ήταν απόλυτο και η απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Χρειάζεται και απόδειξη πως την προκάλεσε κάποιο σφάλμα, όπως και στην περίπτωση της οδήγησης χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα και είναι από αυτή την άποψη, όπως εξηγείται, που δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ εκείνου του αδικήματος και της επικίνδυνης οδήγησης. Ως προς δε την έννοια του σφάλματος που αρκεί για τη στοιχειοθέτηση της επικίνδυνης οδήγησης, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα

1. "Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of the driving and to the relevant circumstances of the case. A fault in that sense, even though it might be slight, even though it be a momentary lapse, even though normally no danger would have arisen from it, is sufficient. The fault need not be the sole cause of the dangerous situation. it is enough if it is, looked at sensibly, a cause. Σε μετάφραση: "Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία· πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία.". Στην Πέτρου ν. Αστυνομίας η αποτυχία του εφεσείοντα να δει την πεζή που ήταν ορατή από αρκετή απόσταση, όσο και αν αυτή διασταύρωνε το δρόμο, κρίθηκε ότι συνιστούσε επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά που στοιχειοθετούσε το αδίκημα του άρθρου
2. Και εδώ ο εφεσείων οδήγησε το αυτοκίνητό του σαφώς επικίνδυνα εκεί που στεκόταν το θύμα ενώ ο δρόμος δεξιά ήταν ελεύθερος. Όφειλε να τον είχε δει από αρκετά μεγάλη απόσταση, ήταν σφάλμα του να μην τον δει και αυτό προφανώς δεν ήταν ασύνδετο και προς τη μειωμένη ικανότητά του να οδηγεί λόγω της κατανάλωσης οινοπνεύματος. Σημειώθηκε εδώ πως στην Αγγλία, σε σειρά υποθέσεων, κρίθηκε πως το κατά πόσο ο οδηγός είναι αρνητικά επηρεασμένος από οινόπνευμα αποτελεί στοιχείο με αποδεικτική αξία σε κατηγορία για επικίνδυνη οδήγηση. (Βλ. Regina v. McBride [1962] 2 Q.B.D. 167, R. V. Thorpe [1972] 1 All E.R. 929, R. v. Richardson και R. v. Fisher [1960] Crim. L. R.
3. Επίσης την R. v. Griffith's (Rupert) [1984] Crim. L.R. 628 με αναφορά σε κατηγορίες για πρόκληση θανάτου με απερίσκεπτη (reckless) οδήγηση. Όπως αναφέρθηκε, περαιτέρω στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέας Σαζός, Ποιν. Εφ. 6853, ημερ. 19.1.2001, απαιτείται τουλάχιστον απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού, ο οποίος έστω και στιγμιαία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού (βλ. R. v. Gosney

(1971)55 Crim. App. R. 502, Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 223). Η δε λέξη «επικίνδυνος» στην συνήθη της γραμματική έννοια, σημαίνει αυτόν που εμπεριέχει κίνδυνο. Όσον αφορά στον όρο «απερίσκεπτη οδήγηση», στην R. V. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 αποφασίστηκε ότι η ένοχη σκέψη υπάρχει όταν ένας οδηγός πριν αρχίσει να οδηγεί με τρόπο που εμπεριέχει σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς, παραλείπει να λάβει υπόψη τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει, οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο. Όπως αναφέρθηκε, σε σχέση με το ίδιο θέμα στην απόφαση Γενικού Εισαγγελέα ν. Αντώνη Χρυσοστόμου, Ποιν. Εφ. 7103, ημερ. 8.10.2002: «Δεν στοιχειοθετείται απερίσκεπτη ενέργεια ή συμπεριφορά απλώς με την απόδειξη αμελούς οδήγησης, με την έννοια της οδήγησης του εξ αντικειμένου υπολείπεται της αναμενόμενης από το μέσο συνετό οδηγό. Υπεισέρχεται ως συστατικό του όρου, με τη συνήθη του έννοια, υποκειμενικό στοιχείο. Αυτό είναι συναρτημένο προς τη συγκεκριμένη ενέργεια, στην οδήγηση εφόσον συζητούμε για τέτοια περίπτωση». Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Όμως, σε κατηγορία δυνάμει του άρθρου 210 για απερίσκεπτη πράξη ή συμπεριφορά, το ζήτημα δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στο συγκεκριμένο τρόπο οδήγησης του αυτοκινήτου. Η απερισκεψία, ως στοιχείο τέτοιας κατηγορίας, μπορεί να μη συνδέεται με αυτό καθ΄ εαυτό τον τρόπο της οδήγησης. Παραπέμπουμε συναφώς στη νομολογία που συνοψίζεται στον Wilkinson's Road Traffic Offences 4η έκδοση παράγραφοι 1-302 και 1-307 σε σχέση με τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος και στις περιπτώσεις οδήγησης με γνώση ελαττώματος στο αυτοκίνητο ή με γνώση του κινδύνου το φορτίο του να πέσει ή μετά από κατανάλωση οινοπνεύματος σε βαθμό που επηρέαζε την ικανότητα οδήγησης. Αυτά, βεβαίως, υπό τη βασική προϋπόθεση της θεμελίωσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των πιο πάνω και του αποτελέσματος. Όπως και στην περίπτωση άλλης νομολογίας στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 1-307 του πιο πάνω συγγράμματος στην οποία, σε κατηγορία για πρόκληση θανάτου από απερίσκεπτη οδήγηση, κρίθηκε σχετική η προσαγωγή μαρτυρίας για οδήγηση από «μαθητευόμενο» οδηγό χωρίς την προβλεπόμενη επιτήρηση. Η έννοια της απερίσκεπτης πράξης καθορίζεται ευκρινώς στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 233 στη σελίδα 239, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όσον αφορά την έννοια της απερίσκεπτης (reckless) οδήγησης σχετική είναι η απόφαση R. v. Lawrence [1981] 1 All E.R. 974, όπου αποφασίστηκε ότι ένα στοιχείο του αδικήματος της απερίσκεπτης οδήγησης είναι η πρόθεση (mens rea) με την έννοια ότι τέτοια πρόθεση είναι εκείνη σύμφωνα με την οποία ένας οδηγός ο οποίος πριν αρχίσει να οδηγά με τρόπο που περιέχει καθαρό και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς παραλείπει να λάβει υπόψη μια τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει οδηγώντας με αυτό τον τρόπο. (Δέστε και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 961).» Σημειώνω, περαιτέρω, ότι, όπως έχει νομολογηθεί, θέματα που έχουν σχέση με την οδική συμπεριφορά, με προβλήματα της οδήγησης, με τις δυνατότητες και τις ενδεχόμενες αντιδράσεις οδηγών, αντικρίζονται με βάση τη γενική αντίληψη του Δικαστηρίου ως προς τα πράγματα, υπό το φως πάντοτε της λογικής (Γιαννάκης Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 161/05, ημερ. 3.3.2006). Το κριτήριο για τον καθορισμό της αμέλειας είναι αντικειμενικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού και σώφρονα οδηγού - και όχι του τέλειου οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη προφυλάξεων συνιστά αμέλεια. Αλλά αν η δυνατότητα ουδέποτε θα εγειρόταν στη σκέψη ενός λογικού ανθρώπου τότε δεν υπάρχει αμέλεια αν δεν ληφθούν ασυνήθεις προφυλάξεις.(Fardon v. Harcourt-Rlvlngton

(1932)All E.R. Rep. 81, 83 (H.L.). Το καθήκον για τη λήψη εξαιρετικά αποτρεπτικών μέτρων, γεννάται αφού εκδηλωθεί ο κίνδυνος στον δρόμο για την αποφυγή του οποίου ο συνετός οδηγός πρέπει να δράσει. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202. Κίνδυνος μπορεί να προκύψει αφότου ο πεζός αποπειράται να διασταυρώσει τον δρόμο Murrel v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 217, και Σιλβέστρου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 151, ή στην παρούσα υπόθεση αφού κ κατηγορουμένη δει για πρώτη φορά τη «σφαίρα» να έρχεται. Επομένως με βάση τη μαρτυρία και τις αρχές της Νομολογίας όπως έχουν αναλυθεί πιο πάνω πρέπει να εξεταστεί η οδηγητική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου για να διαπιστωθεί καταρχήν κατά πόσο υπήρξε οποιοδήποτε σφάλμα κατά την οδήγηση του. Αν η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι καταφατική, θα πρέπει ακολούθως να εξεταστεί κατά πόσο η συμπεριφορά αυτή μπορεί να καταταγεί νομικά σε συμπεριφορά αλόγιστη, επικίνδυνη ή απερίσκεπτη. Όπως έχει αναφερθεί στα ευρήματα μου ο Κατηγορούμενος εισήλθε στη μπετονιέρα από την αριστερή πλευρά του οχήματος του ως κάνουν οι οδηγοί τέτοιων οχημάτων λόγω της έλλειψης ικανοποιητικής ορατότητας από τα καθρεφτάκια που υπάρχουν στο πλάι του οχήματος, δεν είδε μπροστά του ούτε πεζό, ούτε ζώο, ούτε οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο και εκκίνησε. Κατά την πορεία του, η οποία παραμένει άγνωστη αφού φανερά οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής έχουν αναφέρει ότι θεώρησαν ως πορεία του θύματος τη λογική πορεία που αυτή είχε με δεδομένη την πληροφόρηση για το που βρισκόταν το θύμα αμέσως πριν το δυστύχημα, άγνωστο πως και ουσιαστικά από ποια κατεύθυνση κτύπησε στο μπροστινό μέρος του οχήματος του, έπεσε κάτω με αποτέλεσμα ολόκληρη η αριστερή πλευρά της μπετονιέρας να περάσει από πάνω της. Σύμφωνα και με τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα Μ.Κ.6 η μπετονιέρα που είναι όχημα βαριού τύπου δεν μπορεί να κάνει γρήγορη εκκίνηση. Επίσης λόγω της ιδιομορφίας της οδού Παξών και του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος είχε μόλις ξεκινήσει το όχημα του, σίγουρα δεν οδηγούσε με ταχύτητα. Ενόψει των πιο πάνω, αδυνατώ να καταλήξω σε εύρημα ότι αυτή η οδηγική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου με βάση και τη νομολογία όπως έχει εκτεθεί πιο πάνω μπορεί να χαρακτηριστεί ως αλόγιστη, απερίσκεπτη ή επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά. Δεν θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος με τον τρόπο που οδηγούσε το εν λόγω όχημα κατά πρώτο, οδήγησε κατά τρόπο που να δημιουργεί εμφανή και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης φυσικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο που τα τύγχαινε να χρησιμοποιούσε το δρόμο ή ότι δεύτερο, ο Κατηγορούμενος οδήγησε κατ΄ αυτό τον τρόπο χωρίς να είχε στρέψει την προσοχή του προς την πιθανότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή αφού αναγνώρισε ότι υπήρχε κάποιος κίνδυνος εντούτοις προχώρησε αναλαμβάνοντας τον. Σχετική είναι η υπόθεση Γ.Ε. ν. Αντώνη Χρυσοστόμου (Αρ.1) [2002] 2 Α.Α.Δ.

1. Ούτε και έχει αποδειχθεί οποιοδήποτε σφάλμα στην οδήγηση του που να αποδεικνύει ότι η οδήγηση του ήταν επικίνδυνη και σίγουρα δεν μπορεί επίσης να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η συμπεριφορά του ήταν αλόγιστη με βάση την έννοια της αλόγιστης οδήγησης όπως έχει ερμηνευτεί από τη Νομολογία. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η θέση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με την κατηγορία αυτή. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επίσης άλλες δύο κατηγορίες, τις κατηγορίες 2 και 3 όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο. Και οι δύο αυτές κατηγορίες αφορούν την εγκατάλειψη της σκηνής του δυστυχήματος από τον Κατηγορούμενο. Η σοβαρότητα του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας διαφαίνεται από το ίδιο το λεκτικό του άρθρου 235 Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει για ποινή φυλάκισης δύο ετών, χρηματικό πρόστιμο ή και τις δύο ποινές και επιπλέον πρόσωπο που καταδικάζεται με βάση το άρθρο αυτό στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού τουλάχιστο για ένα χρόνο εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο αλλά και με τις Αρχές της Νομολογίας η όλη συμπεριφορά ατόμου που μετά από ατύχημα εγκαταλείπει τη σκηνή χωρίς να ενδιαφερθεί για την τύχη των επηρεαζομένων και χωρίς την παροχή σ΄ αυτούς οποιασδήποτε βοήθειας αποτελεί αντικοινωνική και εγωιστική συμπεριφορά. Στην υπόθεση Ανδρέας Πουμπουρής ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 103/2007 ημερ. 14.1.2008 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε η πιο πάνω διάταξη είναι προφανής και νομίζουμε πως δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εξειδίκευση. Ωστόσο επιγραμματικά θα επαναλάβουμε το αυτονότητο ότι δηλαδή κάθε οδηγός που εμπλέκεται σε τροχαίο δυστύχημα έχει νομική και ηθική υποχρέωση να σταματά και να προσφέρει βοήθεια στο θύμα του δυστυχήματος. Η έγκαιρη παροχή βοήθειας μπορεί να σώσει τη ζωή του θύματος ενώ η εγκατάλειψη του μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. Συνιστά άκρως εγωιστική συμπεριφορά η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου δυστυχήματος χωρίς βοήθεια, όταν μάλιστα είναι τέτοιες οι συνθήκες ώστε να καθίσταται απομακρυσμένη η παροχή βοήθειας μέσα σε σύντομο χρόνο.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση αδιαμφισβήτητα ο Κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη σκηνή του δυστυχήματος. Όπως έχει ήδη αναφερθεί στα ευρήματα του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε ότι είχε εμπλακεί σε δυστύχημα. Αντιλήφθηκε, όπως ο ίδιος είχε αναφέρει στην κατάθεση του, Τεκμήριο 9 «άκουσα κάτι να κολοσύρνουν οι πισινοί αριστεροί τροχοί της μπετονιέρας, πάτησα στόπερ, έλεγξα από τα αριστερά εξωτερικά καθρεφτάκια το δρόμο πίσω, δεν είδα τίποτε και συνέχισα την πορεία μου. Το καθρεφτάκι μου επιτρέπει να ελέγχω από το μισό αυτοκίνητο και πίσω. Δεν είδα τίποτε. Όταν ένοιωσα το θόρυβο στους πίσω αριστερούς τροχούς, κτύπημα μπροστά αριστερά στη μπετονιέρα δεν άκουσα. Δεν ένοιωσα να τσιλλώ οτιδήποτε». Αυτή του τη θέση δηλαδή ότι δεν κατάλαβε ότι είχε κτυπήσει άνθρωπο, ο Κατηγορούμενος την επανέλαβε και στην κατάθεση που έδωσε στις 12.3.2008 Τεκμήριο
2. Με βάση τα πιο πάνω αλλά και σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με το θόρυβο που υπάρχει συνεχώς όταν είναι ξεκινημένη μια μπετονιέρα του ίδιου τύπου ως αυτή υπό εξέταση και του γεγονότος ότι γυρίζει συνεχώς η βαρέλα που βρίσκεται πίσω από αυτή αλλά και από τις μαρτυρίες των άλλων δύο συναδέλφων του Κατηγορουμένου και συγκεκριμένα των Μ.Κ.4 και Μ.Υ.1 που συμφώνησαν ότι λόγω του θορύβου της μπετονιέρας αλλά και του βάρους της δεν αντιλαμβάνεται ο οδηγός αν περάσει κάτι από μαλακό, είναι η θέση μου ότι ο Κατηγορούμενος όντως δεν είχε αντιληφθεί ότι είχε περάσει πάνω από το σώμα του θύματος. Τα αδικήματα που αφορούν οι κατηγορίες 2 και 3 σίγουρα εξυπακούουν γνώση για πρόκληση ή εμπλοκή σε δυστύχημα, άλλως δεν θα υπήρχε λογική ερμηνεία τους. Με βάση λοιπόν το εύρημα μου ως ανωτέρω ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε αντιληφθεί ότι είχε κτυπήσει και περάσει πάνω από το σώμα του θύματος, οι κατηγορίες αυτές δεν έχουν αποδειχθεί και επομένως ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 2 και
3. Επομένως, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και από τις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο