ΑΝΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΝΝΑΣ ΜΕΝΕΛΑΟΥ, Αριθμός Υπόθεσης: 16885/08, 30 Ιουλίου, 2010

ΑΝΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΝΝΑΣ ΜΕΝΕΛΑΟΥ, Αριθμός Υπόθεσης: 16885/08, 30 Ιουλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B91 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, Ε. Δ. Αριθμός Υπόθεσης: 16885/08 ΑΝΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ -εναντίον- ΑΝΝΑΣ ΜΕΝΕΛΑΟΥ, 75 ΕΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ, ΟΔΟΣ ΠΑΡΟΔΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ Ν/1, ΠΑΛΑΙΟΜΕΤΟΧΟΝ. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Ιουλίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Η Κατήγορος: ΄Αντρη Χαραλάμπους εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Για την Κατηγορούμενη: κ. Κιτρομηλίδης μαζί με την κα ΄Αννα Γεωργίου. Κατηγορούμενη: Παρούσα. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία στην κατηγορία που αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η κατηγορούμενη, στις 2.8.2008, στο Παλαιομέτοχο, σε δημόσιο μέρος έξω από τη βεράντα του σπιτιού της παραπονούμενης ΄Αντρης Χαραλάμπους εξύβρισε την παραπονούμενη με τις φράσεις: ''΄Ετην τζιαι την πελλήν, είσαι πελλή, ανάθεμα τον που σε έκαμε, πελλο-ανιωμένη'' κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Η υπόθεση εκ των πραγμάτων εξελίχθηκε σε προσωπική διαμάχη μεταξύ των εμπλεκομένων με την Κατήγορο ΄Αντρη Χαραλάμπους (ΜΚ1) και τη γιαγιά της (ΜΚ2) να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς τους και την κατηγορούμενη να αρνείται και να απορρίπτει τα όσα της καταλογίζονται. Σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγόρου αυτή διαμένει με τη γιαγιά της, στο Παλαιομέτοχο σε σπίτι όπου βρίσκεται σε εξ αδιαιρέτου οικόπεδο και στο πίσω μέρος είναι κτισμένο και το σπίτι της κατηγορούμενης η οποία είναι αδελφή της γιαγιάς της. Η εν λόγω γειτονιά επέφερε διαφορές μεταξύ της παραπονούμενης και της κατηγορούμενης λόγω διεκδίκησης από την κατηγορούμενη αποκλειστική χρήση του περάσματος της προς το σπίτι της. Τον Ιούλιο του 2008 η παραπονούμενη με τη γιαγιά της άρχισαν εργασίες για επιδιόρθωση του σπιτιού στο οποίο διαμένουν φέρνοντας μπογιατζή. Όμως η κατηγορούμενη δημιούργησε πρόβλημα αναφορικά με το μπογιάντισμα της μεριάς του σπιτιού της παραπονούμενης που συνόρευε με το πέρασμα. Στις 2.8.2008, περί ώρα 20:20 η κόρη της κατηγορούμενης Γεωργία με το αυτοκίνητο της έφερε την κατηγορούμενη έξω από το σπίτι της μπροστά από το πέρασμα που έχει η κατηγορούμενη η οποία κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Η παραπονούμενη όταν αντιλήφθηκε μέσω της γιαγιάς της την άφιξη της Γεωργίας, με την οποία διατηρεί καλές σχέσεις, βγήκε έξω από το σπίτι στη βεράντα που ήταν η γιαγιά της και απευθυνόμενη στη Γεωργία τη ρώτησε αν γνώριζε τι κάνει η μητέρα της. Τότε, αφού την άκουσε η κατηγορούμενη, άρχισε να φωνάζει ότι το πέρασμα είναι δικό της και σε κάποιο άλλο στάδιο ανέφερε τα όσα ισχυρίζεται η παραπονούμενη στο κατηγορητήριο, αφού προηγουμένως η παραπονούμενη είχε αναφέρει ότι αυτός ο χώρος ήταν αχώριστος και ότι δε ντρέπεται αφού την περιουσία της την είχε δώσει η γιαγιά της. Η εκδοχή της Υπεράσπισης ως αναφύεται από τα λεγόμενα της κατηγορούμενης στο Δικαστήριο είναι διαφορετική. Αν και δέχεται ότι πράγματι συναντήθηκε με την παραπονούμενη στις 2.8.2008 κατά η ώρα 8:30 το απόγευμα, όταν η κόρη της την έφερε με το αυτοκίνητο της στο σπίτι της, απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι την εξύβρισε με οποιοδήποτε τρόπο και ισχυρίστηκε ότι παρά το ότι η παραπονούμενη φώναζε, η ίδια πήγε σπίτι της και η κόρη της έφυγε με το αυτοκίνητο της χωρίς να συμβούν τα όσα η παραπονούμενη έχει ισχυριστεί. Αυτή βασικά είναι συνοπτικά η υπόθεση που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Στην τελική τους αγόρευση τόσο η Κατήγορος - παραπονούμενη όσο και ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης ο καθένας βέβαια στη βάση της δικής του συλλογικής και ανάλυσης των εκδοχών υποστήριξε την αυθεντικότητα και ορθότητα της πλευράς του. Στην υπόθεση αυτή καταληκτικό ρόλο θα διαδραματίσει η αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο κατά το οποίο το Δικαστήριο επιστρατεύει τις εμπειρίες και την πείρα του για να ανταπεξέλθει έχοντας όμως ως πολύτιμο βοήθημα τις αρχές αξιολόγησης που ανακύπτουν από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δε βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της. Με αυτά κατά νου έρχομαι να προσεγγίσω την εκδοχή των δύο εμπλεκομένων. Εξετάζοντας τη μαρτυρία της παραπονούμενης, λέγω από την αρχή ότι μου προξένησε καλή εντύπωση αφού με λόγο σταθερό και πηγαίο μετέφερε στο Δικαστήριο τα όσα έγιναν τη συγκεκριμένη ημέρα δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η μάρτυρας έχει πει την αλήθεια. Σε σχέση με τη ΜΚ2 Αντριανή Χαραλάμπους γιαγιά της παραπονούμενης δεν είμαι ικανοποιημένη ότι παρατήρησε ή είχε την προσοχή της όλη στο όλο επεισόδιο και ως εκ τούτου στα σημεία που δε συνάδουν με τη μαρτυρία της ΜΚ1 δε θα δεχθώ τη μαρτυρία της. Αντίθετα η κατηγορούμενη δε μου έδωσε την εντύπωση ότι είπε όλα όσα είχαν συμβεί το βράδυ εκείνο. ΄Ηταν εμφανής η προσπάθεια της στο εδώλιο να μην πει τίποτε που να την εμπλέκει με οποιοδήποτε τρόπο σε συζήτηση με την παραπονούμενη ή γενικότερα στην εξέλιξη του επεισοδίου. Ως εκ τούτου δε βρίσκω ότι τα γεγονότα έχουν εξελιχθεί όπως τα περιέγραψε και δε θα στηριχθώ στη μαρτυρία της την οποία απορρίπτω. Ενόψει των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία της παραπονούμενης και απορρίπτω τη μαρτυρία της κατηγορούμενης η οποία απέκρυψε επιμελώς τα όσα διαδραματίσθηκαν εκείνο το βράδυ. Τα ευρήματα μου επομένως είναι ως η εκδοχή της Κατηγόρου. ΄Οσον αφορά τώρα το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης σχετικό είναι το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο προβλέπει τα εξής: ''΄Οποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.'' Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: Η εξύβριση άλλου προσώπου. Σε δημόσιο χώρο ή με τέτοιο τρόπο που ενδεχομένως να ακουστεί σε δημόσιο χώρο. Κατά τρόπο που ενδεχόμενα να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας (βλ. Brutus v. Cozens [1972] 2 All E.R. 1297). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η φράση που εκστόμισε η κατηγορούμενη είναι υβριστική και μειωτική για το πρόσωπο της ΜΚ
2. Σε ότι αφορά το δημόσιο χώρο η έννοια του όρου καθορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως εξής: ''Δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και το κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.'' Στην προκειμένη περίπτωση το περιστατικό έλαβε χώρα στο πέρασμα εντός της οικίας του, που γειτνιάζει σε δρόμο που είναι δημόσιος χώρος και επομένως συνάγεται ότι τα όσα διαμείφθηκαν θα μπορούσαν δυνητικά να ακουστούν από περαστικούς ή άλλους που βρισκόντουσαν σε δημόσιο χώρο. ΄Οσον αφορά το στοιχείο του ενδεχόμενου πρόκλησης παριστάμενου προσώπου σε επίθεση, το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκαλείτο. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκόμενου να επιτεθεί (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κοzina