← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωστάκη Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 14767/08, 02.08.10

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωστάκη Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 14767/08, 02.08.10 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14767/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Κωστάκη Μιχαήλ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ημερομηνία: 02.08.10 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο: κος Παρασκευά Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Τα συναφή τούτων αδικήματα αφορούν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, Ν.29/

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των σχετικών κατηγοριών, την 05.04.07 ο κατηγορούμενος καλλιεργούσε (1η κατηγορία) και κατείχε (2η κατηγορία) δεκαέξι φυτά του γένους κάνναβης. Περαιτέρω, η καλλιέργεια των αναφερόμενων φυτών ήτο με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο (3η κατηγορία). Προς απόδειξη των κατηγοριών η κατηγορούσα αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο πέντε μάρτυρες. Τα ονόματα τούτων έχουν ως ακολούθως· αστ. 3461 Μ. Χαραλάμπους (στη συνέχεια ΜΚ1), Κατερίνα Κονάρη (στη συνέχεια ΜΚ2), Δρ. Μ. Καριόλου (στη συνέχεια ΜΚ3), Μαριλένα Χ¨Βασιλείου (στη συνέχεια ΜΚ4) και αστ. 1795 Μ. Μιλτιάδους (στη συνέχεια ΜΚ5). Αξίζει να σημειωθεί από τώρα ότι αφότου ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως και στη συνέχεια κάλεσε και δύο μάρτυρες. Ως μάρτυρες υπεράσπισης κλήθηκαν οι· αστ. 4795 Μ. Οδυσσέως (στη συνέχεια ΜΥ1) και Δρ. Μάριος Ματσάκης (στη συνέχεια ΜΥ2). Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής θέλει το ΜΚ5, καθώς και το ΜΥ1, την 05.04.07 και μεταξύ των ωρών 18:00 και 22:10 να θέτουν υπό παρακολούθηση φυτεία κάνναβης που εντοπίστηκε ενωρίτερα από μέλη της αστυνομίας στην οδό Τρικούππη στη Λευκωσία. Σύμφωνα με τους μάρτυρες η φυτεία αποτελείτο από δύο γλάστρες οι οποίες ήταν τοποθετημένες κάτω από μια συκιά σε ανοικτό χώρο στάθμευσης που εφάπτετο της οδού Τρικούππη. Περαιτέρω, η ώρα 22:10 είδαν τον κατηγορούμενο μαζί με άγνωστη κοπέλα να μεταβαίνουν στην περιοχή. Η άγνωστη κοπέλα έμεινε στο δρόμο ενώ ο κατηγορούμενος προσέγγισε τη φυτεία κρατώντας ένα φαναράκι. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος έγινε αντιληπτός από τους μάρτυρες να ποτίζει τα φυτά με ένα μπουκάλι που βρίσκετο στο μέρος. Αμέσως οι δύο αστυφύλακες κινήθηκαν προς το μέρος του και τον συνέλαβαν. Εν τω μεταξύ η άγνωστη κοπέλα έφυγε από το μέρος τρέχοντας. Αμέσως μετά τη σύλληψη του κατηγορουμένου στο μέρος έφθασε ομάδα νεαρών με απειλητικές διαθέσεις έναντι των ΜΚ5 και ΜΥ1, παρότι τα δύο πρόσωπα ανέφεραν ότι ήτο αστυφύλακες. Οι δύο αστυφύλακες (ΜΚ5 και ΜΥ1) ανέσυραν τότε τα υπηρεσιακά τους πιστόλια και αφότου συνέλαβαν ένα εκ των νεαρών που τους προσέγγισαν αναχώρησαν για τα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν μαζί με τους δύο συλληφθέντες. Στο Δικαστήριο κατατέθηκαν ως τεκμήρια δύο χάρτινοι φάκελοι που περιέχουν δεκαέξι φυτά (βλ. τεκμήριο 2) και δύο γλάστρες μαζί με κασόνι (βλ. τεκμήριο 5). Ως τεκμήρια κατατέθηκαν επίσης ένα μικρό μαύρο φαναράκι (βλ. τεκμήριο 4), ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι (βλ. τεκμήριο 3) και δέσμη φωτογραφιών της σκηνής (βλ. τεκμήριο 13). Όταν πλέον οι αστυφύλακες μετέβησαν μαζί με τον κατηγορούμενο στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν πλείστα τόσα τεκμήρια της υπόθεσης παραδόθηκαν από το ΜΚ5 στο ΜΚ1 ο οποίος ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Σύμφωνα με το ΜΚ1 από τον κατηγορούμενο λήφθησαν και παρειακά επιχρίσματα (βλ. τεκμήριο 6) τα οποία παρέδωσε μαζί με τα τεκμήρια 3, 4 και 5 στη ΜΚ4 για να εξεταστούν επιστημονικά από το ΜΚ
  2. Η ΜΚ4 ανέφερε ότι παράλαβε τα εν λόγω τεκμήρια καθώς ότι στη συνέχεια τα παρέδωσε στο ΜΚ
  3. Ο τελευταίος, ο οποίος είναι ειδικός γενετιστής, ανέφερε ότι εξέτασε τα εν λόγω τεκμήρια και ότι τόσο στο φαναράκι (τεκμήριο 4) όσο και στο άδειο πλαστικό μπουκάλι (τεκμήριο 3) εντόπισε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με εκείνο του κατηγορουμένου (τεκμήριο 6). Επιστημονική εξέταση διενήργησε και η ΜΚ2 στο τεκμήριο 2 το οποίο της παραδόθηκε από το ΜΚ
  4. Τα συμπεράσματα της μάρτυρος (ΜΚ2) είναι ότι τα δεκαέξι φυτά που περιέχονται σε αυτό είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί ότι την επίδικη ημερομηνία βρίσκετο στο συγκεκριμένο χώρο και ότι στη συνέχεια συνελήφθη από τους δύο αστυφύλακες. Σύμφωνα όμως με τον ίδιο αμέσως πριν το συμβάν βρίσκετο σε εστιατόριο της περιοχής και στη συνέχεια απεφάσισε, μαζί με κάποια φίλη του, να περπατήσουν στην οδό Τρικούππη. Περπατώντας κατέληξαν στο επίδικο μέρος όπου τότε επιθυμία του ήτο να ουρήσει και έτσι κατευθύνθηκε εντός παρακείμενου χώρου στάθμευσης, σε σημείο δίπλα από ένα σταθμευμένο όχημα και έξω από την περίμετρο που κάλυπταν τα φύλλα δένδρων συκιάς που βρίσκοντο στο μέρος. Ενόσω ουρούσε άκουσε φωνές από τον απέναντι χώρο στάθμευσης και συγκεκριμένα 'πουστούϊ μείνε ακίνητος'. Γύρισε τότε και είδε δύο πρόσωπα με κουκούλες, μπουφάν και προτεταγμένα πιστόλια να κατευθύνονται προς το μέρος του. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, κατά τον ίδιο χρόνο η κοπέλα που τον συνόδευε έμεινε ακίνητη. Όπως αντελήφθηκε τράπηκε σε φυγή αργότερα όταν οι δύο αστυφύλακες άρχισαν να τον κτυπούν, ο ένας με τη χειρολαβή του πιστολιού στο κεφάλι και ο άλλος με κλωτσιά στο στομάχι. Αφότου τον κτύπησαν του έβαλαν χειροπέδες και κατ΄ επανάληψη τον ρώτησαν τι είναι εκείνα εκεί μέσα. Η δε απάντηση του ήτο 'δεν ξέρω' καθ΄ ότι πραγματικά δεν γνώριζε τι είχε εκεί μέσα. Στη συνέχεια έφθασαν στο μέρος κάποιοι φίλοι του οι οποίοι ήταν με την εντύπωση ότι οι δύο άνδρες που τον κτυπούσαν δεν ήταν αστυνομικοί αλλά τρίτα άγνωστα πρόσωπα. Κατ΄ εκείνο το χρόνο, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, ο ΜΚ5 ανέσυρε εκ νέου το υπηρεσιακό του πιστόλι. Οι δύο άνδρες χωρίς να αναφέρουν ότι ήτο αστυφύλακες άρχισαν να υβρίζουν τους φίλους του και να τους καλούν να πλησιάσουν. Μάλιστα ο ΜΚ5 όπλισε το υπηρεσιακό του πιστόλι και τότε μια σφαίρα έφυγε και κτύπησε στο κούτελο ενός εκ των παρευρισκομένων. Είναι περαιτέρω η θέση του κατηγορουμένου ότι η αστυνομία στο σύνολό της και ο ΜΥ1 ειδικότερα, τον καταδιώκουν ένεκα των ιδεολογικών του πεποιθήσεων, δηλαδή ότι ανήκει στον αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο. Όπως ανέφερε, διώχθηκε και παλαιότερα, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 841/04 (αντίγραφο κατηγορητηρίου κατατέθηκε ως τεκμήριο 14), καθ΄ ότι έλαβε μέρος σε εκδήλωση κατά του πολέμου στο Ιράκ, και ο ΜΥ1, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες τεκμήρια 16 μέχρι και 20, πρωτοστάτησε στη σύλληψή του. Περαιτέρω, παρ΄ ότι στην αναφερόμενη υπόθεση αθωώθηκε έκτοτε η αστυνομία τον καταδιώκει επειδή ακριβώς ανήκει στον αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο. Ο ΜΥ2 κλήθηκε από την υπεράσπιση ως ειδικός σε θέματα γενετικού υλικού και εξέφρασε την άποψή του σχετικά με τα τεκμήρια 3 και 4 καθώς και τον τρόπο λήψης παρειακού επιχρίσματος. Ανέφερα ήδη ότι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής εμπερικλείει και ενέργειες του ΜΥ1, ήτοι· συμμετοχή στην παρακολούθηση της φυτείας, στη σύλληψη του κατηγορουμένου από το ΜΚ5 και σε ό,τι άλλο ακολούθησε. Από την άλλη η υπεράσπιση του κατηγορουμένου θέλει το ΜΥ1 να τον καταδιώκει, τόσο προσωπικά όσο και υπηρεσιακά, δηλαδή ως μέλος της αστυνομίας με σχετικές περί τούτου οδηγίες. Εν τούτοις η υπεράσπιση επέλεξε να κλητεύσει τούτο το πρόσωπο ως μάρτυρα της. Η δε ένορκη μαρτυρία του ΜΥ1 αντικρούει τη μαρτυρία του κατηγορουμένου σε όλα σχεδόν τα επίδικα σημεία. Ο ΜΥ1 δεν δέχεται ότι ο κατηγορούμενος κτυπήθηκε από τους δύο αστυφύλακες και θέλει τον κατηγορούμενο να προσεγγίζει τη φυτεία κάνναβης που βρίσκετο κάτω από τη συκιά και να την ποτίζει. Έχοντας υπ΄ όψιν μου όλα τα πιο πάνω προχωρώ σε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιτότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Στην εν λόγω διαδικασία προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ 1056). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ 316 και Αθανασίου κ.α ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Αξίζει να αναφερθεί ότι τόσο οι ΜΚ2 και ΜΚ3 όσο και ο ΜΥ2 χρησιμοποιήθηκαν από το μέρος που τους κάλεσε ως εμπειρογνώμονες. Η δε εμπειρογνωμοσύνη τους, στο σχετικό του καθενός τομέα, δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Έχοντας κατά νου το αναμφισβήτητο της εμπειρογνωμοσύνης τους, τα ακαδημαϊκά τους προσόντα, καθώς και την τυχόν θέση που σήμερα κατέχουν ένεκα αυτής ακριβώς της ιδιότητάς τους, τους ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΥ2 τους αποδέχομαι ως εμπειρογνώμονες. Η μεν ΜΚ2 είναι ειδική σε θέματα δικανικής χημείας και τοξικολογίας (βλ. τεκμήριο 9), οι δε ΜΚ3 και ΜΥ2 σε θέματα γενετικής, ήτοι παραλαβής, εντοπισμού και επεξεργασίας γενετικού υλικού. Ένεκα αυτής της κατάληξης αναφέρω περαιτέρω ότι η μαρτυρία αυτών των μαρτύρων αξιολογήθηκε όχι μόνο από την παρουσία τους στο Δικαστήριο αλλά και από τα επιστημονικά τους συμπεράσματα και καθετί το οποίο τους οδήγησε σε αυτά. Η ΜΚ2 δεν αντεξετάσθηκε από την υπεράσπιση. Στη δε έκθεση που ετοίμασε η μάρτυρας (βλ. τεκμήριο 9, δεύτερη σελίδα κάτω από πίνακα) επεξηγείται δεόντως η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, η εγκυρότητα και η εφαρμογή της οποίας δεν αμφισβητήθηκαν. Περαιτέρω, η μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε ούτε για τα αναφερόμενα στο έντυπο που επισυνάπτεται στην έκθεση που ετοίμασε και τιτλοφορείται 'Έντυπο Δήλωσης Επιστροφής Αστυνομικών Τεκμηρίων'. Αυτή μάλιστα η πτυχή της μαρτυρίας της ΜΚ2 συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ1, δηλαδή ότι παρέλαβε από τη μάρτυρα δεκαέξι φυτά. Περαιτέρω, η συνολική παρουσία της ΜΚ2 στο Δικαστήριο ήτο απαλλαγμένη αντιφάσεων και αοριστολογιών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είμαι πεπεισμένος ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 είναι ορθή και αληθή και έτσι την αποδέχομαι στην ολότητά της. Η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ4 δεν αφορά τα γεγονότα διάπραξης των επίδικων αδικημάτων. Άπτεται της μεταφοράς, παραλαβής και παράδοσης διαφόρων τεκμηρίων της όλης υπόθεσης. Εν τούτοις και οι δύο μάρτυρες έτυχαν σφοδρής αντεξέτασης από την υπεράσπιση. Παρόλα αυτά, και οι δύο μάρτυρες παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους. Η μαρτυρία τους όχι μόνο δεν κλονίστηκε, είναι απαλλαγμένη αντιφάσεων και υποστηρίζεται από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού. Ο ΜΚ1 αμφισβητήθηκε για τη θέση του ότι παράλαβε, μετέφερε και παρέδωσε το τεκμήριο 6 - το παρειακό επίχρισμα - επειδή αυτό δεν καταγράφεται στο τεκμήριο 1, δηλαδή στη γραπτή κατάθεση του μάρτυρα. Η επεξήγηση του μάρτυρα, δηλαδή ότι εκ λάθους δεν κατεγράφη στο τεκμήριο 1, ορώμενη υπό το φως του περιεχομένου του τεκμηρίου 7, δηλαδή της έκθεσης του ΜΚ3 στην οποία επισυνάπτεται έντυπο τιτλοφορούμενο Έντυπο Διακίνησης Τεκμηρίων Εντός Του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής, όπου αναφέρεται ότι την 11.04.07 η ΜΚ4 παρέλαβε από το ΜΚ1 συγκεκριμένα τεκμήρια, αποδεικνύει ότι τα τεκμήρια Δικαστηρίου με αριθμό 3, 4, 5 και 6 ήτο στην κατοχή του ΜΚ1 και παραδόθηκαν από τον ίδιο στη ΜΚ
  1. Περαιτέρω, ανάλογα συμπεράσματα εξάγονται και από το τεκμήριο 8, δηλαδή δελτίο επιστροφής τεκμηρίων, ημερομηνίας 02.10.07, όπου ο ΜΚ3 παρουσιάζεται να παραδίδει στο ΜΚ1 τα τεκμήρια αστυνομίας 3, 4, 5 και 6 που αντιστοιχούν στα τεκμήρια Δικαστηρίου 3, 4, 5, και
  2. Η υπεράσπιση προσπάθησε περαιτέρω να πλήξει τη μαρτυρία της ΜΚ4 επειδή υπέγραψε το τεκμήριο 2, δηλαδή ένα από τους δύο φακέλους στον οποίο τοποθετήθηκαν τα δεκαέξι φυτά, και εν τούτοις, σύμφωνα με την ίδια, δεν τον παρέλαβε. Η σχετική επεξήγηση της μάρτυρος ικανοποιεί ότι ουδεμία σκευωρία προκύπτει και ότι επρόκειτο για καλόπιστο λάθος. Επεξήγησε συναφώς τη διαδικασία παραλαβής τεκμηρίων από το ινστιτούτο νευρολογίας και γενετικής. Ανέφερε ότι τα τεκμήρια παραλαμβάνονται δυνάμει εντύπου (έντυπο Αστ. 161) στο οποίο καταγράφονται. Αντίγραφο του σχετικού εντύπου της παρουσιάστηκε από την υπεράσπιση και κατατέθηκε ως τεκμήριο
  3. Στην προκείμενη περίπτωση, ανέφερε η μάρτυρας, λανθασμένα ανεγράφετο στο έντυπο Αστ. 161 (τεκμήριο 11) ότι θα παραλαμβάνοντο από την υπηρεσία της και τα τεκμήρια αστυνομίας 1 και 2, δηλαδή οι δύο χάρτινοι φάκελοι με τα δεκαέξι φυτά. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που παραπλανήθηκε και υπέγραψε ένα εκ των δύο φακέλων. Μόλις όμως αντελήφθηκε το λάθος της διέγραψε την αρίθμηση που έθεσε στο σχετικό τεκμήριο, ενώ και ο αστυφύλακας διόρθωσε τη σχετική αναφορά στο έντυπο Αστ. 161 (βλ. τεκμήριο 11 στην πρώτη σελίδα) τροποποιώντας τον αριθμό ένα μέχρι έξι σε τρία μέχρι έξι. Περαιτέρω, στη δεύτερη σελίδα του τεκμηρίου 11 φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ΜΚ4 παρέλαβε από το ΜΚ1 τα τεκμήρια αστυνομίας 3, 4, 5 και 6 - τα οποία αντιστοιχούν στα τεκμήρια Δικαστηρίου 3, 4, 5 και 6 - και γι΄ αυτό άλλωστε έθεσε δίπλα από αυτά τα τεκμήρια την υπογραφή της. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ4 υποστηρίζεται και από τη μαρτυρία άλλων μαρτύρων. Ανέφερα πιο πάνω ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 περί παράδοσης των δεκαέξι φυτών από την ίδια στο ΜΚ1 συνάδει με τη σχετική μαρτυρία του τελευταίου. Από την άλλη, η μαρτυρία της ΜΚ4 για παραλαβή συγκεκριμένων τεκμηρίων υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του ΜΚ3 (βλ. τεκμήριο 7 δεύτερη σελίδα), δηλαδή ότι ο ΜΚ3 παράλαβε τα συγκεκριμένα τεκμήρια και μετά που τα εξέτασε τα παρέδωσε στο ΜΚ1 (βλ. τεκμήριο 8). Πέραν αυτής της ταύτισης στις θέσεις των μαρτύρων κατηγορούσας αρχής δεν παραγνωρίζεται ότι η διακίνηση των τεκμηρίων αφορά τέσσερα διαφορετικά άτομα σε τρεις διαφορετικές υπηρεσίες - αστυνομία, ινστιτούτο νευρολογίας και γενετικής και κρατικό χημείο. Η αόριστη και χωρίς πραγματικό υπόβαθρο εισήγηση της υπεράσπισης ότι αυτές οι θέσεις συνιστούν σκευωρία και υστεροκατασκευασμένη σκέψη των μαρτύρων κατηγορίας που στόχο έχει την καταδίκη του κατηγορουμένου, δεν ανταποκρίνεται στην κοινή λογική. Οι ημερομηνίες που φέρουν τα τεκμήρια που πιο πάνω αναφέρονται και το περιεχόμενο τούτων ομιλούν αφεαυτών. Αδυνατώ να αντιληφθώ πως τόσα πρόσωπα που εργάζονται σε διαφορετικές υπηρεσίες, κάποιες εκ των οποίων - ινστιτούτο νευρολογίας και γενετικής και κρατικό χημείο - ουδεμία σχέση έχουν με τον κατηγορούμενο, συνωμότησαν μεταξύ τους με σκοπό να καταδικάσουν τούτον. Οι πιο πάνω επεξηγήσεις, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των ενώπιον μου τεκμηρίων καθώς και την όλη παρουσία των ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4 στο Δικαστήριο, δεν μου αφήνει καμία αμφιβολία ότι η συνολική διακίνηση των τεκμηρίων έγινε ως οι μάρτυρες κατηγορίας περιέγραψαν στο Δικαστήριο. Σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο οι ΜΚ5 και ΜΥ1 μου έκαναν καλή εντύπωση. Και οι δύο μάρτυρες ήταν πρόθυμοι να απαντήσουν κάθε ερώτηση που τους τέθηκε, δεν πλάτειαζαν αχρείαστα και δεν αοριστολογούσαν και δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις. Η δε μαρτυρία τούτων είναι σε μεγάλο βαθμό ταυτόσημη. Περαιτέρω, παρότι από την επίδικη ημερομηνία παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα τόσο ο ΜΚ5 όσο και ο ΜΥ1 με παρισσεία και τόλμη απάντησαν κάθε ερώτηση που τους τέθηκε παρέχοντας μάλιστα τις αναγκαίες λεπτομέρειες και επεξηγήσεις. Ο ΜΚ5 δέχθηκε ότι από τη θέση όπου κρύφτηκαν και έθεσαν υπό παρακολούθηση τη φυτεία, που ήτο ο πρώτος όροφος εγκαταλελειμμένης οικίας απέναντι από τον ανοικτό χώρο που βρίσκοντο τα φυτά, δεν έβλεπε εντός της περιμέτρου που κάλυπταν τα κλαδιά και τα φύλλα της συκιάς κάτω από την οποία ήταν τοποθετημένα τα δεκαέξι φυτά. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε εν προκειμένω ότι αυτή η αναφορά του ΜΚ5 διαφέρει από το περιεχόμενο της κατάθεσής του (τεκμήριο 12) και περαιτέρω, ότι αποκαλύπτει πως οι δύο μάρτυρες δεν έχουν ιδίαν γνώση για το τι έκανε ο κατηγορούμενος σε εκείνο το μέρος. Υποδεικνύω εν πρώτοις ότι η θέση του κατηγορουμένου, ως εκφράστηκε ενόρκως και ουδέποτε τέθηκε στο ΜΚ5, είναι ότι δεν εισήλθε εντός της συκιάς. Ως εκ τούτου επί του προκειμένου οι θέσεις των δύο πλευρών είναι παντελώς αντίθετες. Από την άλλη ο ΜΚ5 δεν περιορίστηκε στην επίμαχη δήλωση. Ανέφερε περαιτέρω ότι ευρισκόμενος στον πρώτο όροφο αντελήφθηκε τον κατηγορούμενο και την κοπέλα να προσεγγίζουν το μέρος. Τότε, μαζί με τον ΜΥ1 άφησαν το σημείο όπου κρύφτηκαν και κατευθύνθηκαν προς το μέρος του κατηγορουμένου. Όταν πλέον προχώρησε εντός της συκιάς τότε ήταν που είδε τον κατηγορούμενο να ποτίζει τα φυτά και να κρατά και το φαναράκι. Αυτή η θέση δεν διαφέρει από τα λεγόμενα του μάρτυρα στο τεκμήριο 12, εφόσον με περισσότερη λεπτομέρεια επεξηγεί ό,τι εκεί αναφέρεται επιγραμματικά. Περαιτέρω, ότι ο κατηγορούμενος έγινε αντιληπτός να ποτίζει τα φυτά που βρίσκοντο κάτω από τη συκιά, υποστηρίζεται και από το ΜΥ
  4. Η δε άλλη θέση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ5 δεν είπε την αλήθεια επειδή δεν ενθυμείτο αν οι δύο γλάστρες βρίσκοντο στο κασόνι που φαίνεται στη φωτογραφία 2 του τεκμηρίου 13, δεν πλήττει το κύρος της μαρτυρίας τούτου. Τολμηρή και ειλικρινής ήτο και πάλι η θέση του ΜΚ5 ότι, αφενός οι γλάστρες και το κασόνι - τεκμήριο 5 - που του υποδείχθηκαν στο Δικαστήριο ομοιάζουν με εκείνες που παρελήφθησαν από τη σκηνή, αφετέρου, κατά πόσο οι γλάστρες ήτο εντός ή εκτός του κασονιού δεν ήτο βέβαιος καθ΄ ότι μετά τη σύλληψη του κατηγορουμένου ακολούθησαν επεισόδια με ομάδα νεαρών που έφθασε στο μέρος και έτσι προκλήθηκε σχετική αναστάτωση η οποία καταλάγιασε όταν στο μέρος μετέβησαν και άλλοι αστυφύλακες για να συνδράμουν το έργο των ΜΚ5 και ΜΥ
  5. Η εν λόγω θέση, η οποία εδράζεται σε γεγονότα αναμφισβήτητα και κοινά για τις δύο πλευρές - δηλαδή την παρουσία τρίτων προσώπων στη σκηνή, επεξηγεί τόσο τη σύγχυση της στιγμής όσο και τη θέση του μάρτυρα. Το ότι οι δύο μάρτυρες, ΜΚ5 και ΜΥ1, δεν συνέλαβαν την κοπέλα που θεάθηκε στο μέρος δεν αλλοιώνει τη γενική εικόνα τούτων και σίγουρα δεν υποστηρίζει τη θέση της υπεράσπισης ότι η όλη υπόθεση είναι κατασκευασμένη από την αστυνομία, δηλαδή ότι τα δεκαέξι φυτά τοποθετήθηκαν εκεί από την αστυνομία. Η επεξήγηση του ΜΚ5 ότι έγνοια του ήταν να εισέλθει εντός της συκιάς για να δει τι έκανε ο κατηγορούμενος επεξηγεί τις σχετικές ενέργειές του, συνάδει με το σύνολο της μαρτυρίας του, καθώς και του ΜΥ1, και είναι καθ΄ όλα λογικοφανής. Παρόλα αυτά, ακόμη και επί τη υποθέσει ότι η αστυνομία αδράνησε και ολιγώρησε εν σχέσει με την άγνωστη κοπέλα, για την οποία αργότερα αναζήτησε πληροφορίες από τον κατηγορούμενο και δεν έλαβε απαντήσεις, αδυνατώ να αντιληφθώ τη θέση της υπεράσπισης ότι τούτο σημαίνει πως η όλη υπόθεση κατασκευάστηκε από την αστυνομία και δη ότι η αστυνομία τοποθέτησε τα φυτά στη σκηνή. Ούτε βέβαια η αναφορά του ΜΚ5 ότι γνωρίζει πως ο κατηγορούμενος ανήκει στον αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο ενισχύει την προαναφερόμενη θέση της υπεράσπισης. Σημειώνω κατ΄ αρχάς ότι ο ΜΚ5 ανέφερε πως παλαιότερα πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι αναρχικός, πληροφορία όμως που ούτε την προώθησε αλλά ούτε και τη διερεύνησε. Περαιτέρω, και οι δύο μάρτυρες, ΜΚ5 και ΜΥ1, ήτο κατηγορηματικοί ότι η αστυνομία δεν τηρεί κατάλογο αναρχικών στοιχείων. Από την άλλη το μαρτυρικό υλικό δεν υποστηρίζει ότι οι αστυφύλακες γνώριζαν ότι τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα ο κατηγορούμενος θα βρίσκετο στο επίδικο μέρος ούτως ώστε να τον παγιδεύσουν, ως η θέση της υπεράσπισης. Πολύ δε περισσότερο ήτο αδύνατο για τους αστυφύλακες να γνωρίζουν ότι περνώντας ο κατηγορούμενος από εκείνο το μέρος θα τον καταλάμβανε ακαταμάχητη επιθυμία να ουρήσει στην ύπαιθρο, ως η θέση του, και δη σε σημείο όπου ενωρίτερα είχαν τοποθετηθεί από τους αστυφύλακες φυτά κάνναβης για παγίδευση τούτου. Η σχετική εισήγηση της υπεράσπισης όχι μόνο δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ανάγεται περαιτέρω στη σφαίρα της φαντασίας και της κινηματογραφικής συνωμοσιολογίας. Αξίζει όμως να λεχθεί εδώ πως ούτε αυτή η θέση υποστηρίζεται από το ΜΥ1 ο οποίος θέλει τον κατηγορούμενο να εισέρχεται εντός της συκιάς και να ποτίζει τα εν λόγω φυτά. Το γεγονός περαιτέρω ότι ο ΜΥ1 έλαβε μέρος σε παλαιότερη υπόθεση που στρέφετο εναντίον του κατηγορουμένου, για την οποία ο τελευταίος αθωώθηκε, δεν μπορεί, δίχως άλλο, να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι επειδή ο ΜΥ1 έλαβε μέρος και στην επίδικη παρακολούθηση, η οποία αφορούσε τη φυτεία και όχι τον κατηγορούμενο ως πρόσωπο, σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος καταδιώκεται είτε από την αστυνομία είτε από το ΜΥ
  6. Αυτή η θέση παραγνωρίζει σωρεία γεγονότων, ήτοι· το σημείο όπου εντοπίστηκαν τα φυτά, την παρακολούθηση που ακολούθησε, ότι σύμφωνα με την αναμφισβήτητη θέση του ΜΚ5 τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΥ1 αντικατέστησαν άλλους αστυφύλακες που ενωρίτερα παρακολουθούσαν τα φυτά, καθώς ότι καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζει ότι είτε ο ΜΥ1 είτε η αστυνομία ως σώμα, γνώριζαν τις κινήσεις του κατηγορουμένου καθώς ότι τη δεδομένη στιγμή θα ήτο στην περιοχή ούτως ώστε να ενοχοποιηθεί, αδίκως, από την αστυνομία. Κρίνω πως και αυτή η θέση συνιστά άλλη μια παράμετρο της φανταστικής συνωμοσιολογίας που ο κατηγορούμενος πιστεύει ότι διενεργείται εις βάρος του. Από την άλλη η μαρτυρία του κατηγορουμένου με εξέπληξε αρνητικά. Πέραν των αναφορών του σε ανυπόστατα σενάρια καταδίωξης, για τα οποία ήτο λαλίστατος και πλατιολόγος, ερωτηθείς αναφορικά με τις κινήσεις του την επίδικη ημερομηνία και τα πρόσωπα που σχετίζοντο με αυτές· όπως το επίθετο του προσώπου στην οικία του οποίου θα διέμενε το βράδυ, τη διεύθυνση τούτης της οικίας και το όνομα της κοπέλας που τον συνόδευε, αρνείται να απαντήσει. Όπως ανέφερε, στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία δεν επεξήγησε το σκοπό της παρουσίας του στη σκηνή - δηλαδή να ουρήσει - καθ΄ ότι δεν εμπιστεύεται την αστυνομία, για την οποία πιστεύει ότι δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων, και επειδή η κατάθεση δίδετο σε αστυφύλακα, δηλαδή συνάδελφο των προσώπων που ενωρίτερα τον είχαν κτυπήσει βάναυσα. Ήτο δικαίωμά του βεβαίως να μην απαντήσει στις ερωτήσεις που του τέθηκαν στην κατάθεση, τεκμήριο
  7. Οι επεξηγήσεις του όμως στο Δικαστήριο δεν έχουν λογική συνέπεια. Κατανοώ ότι επιθυμία του ήτο να μιλήσει στο Δικαστήριο και όχι στην αστυνομία που υποπτεύετο. Γιατί τότε όταν κατέθετε ενόρκως αρνήθηκε να απαντήσει στις πιο πάνω ερωτήσεις, των οποίων οι απαντήσεις θα ανεδείκνυαν το τυχόν αθώο της παρουσίας του στην σκηνή; Περαιτέρω, γιατί όταν αφέθηκε ελεύθερος από την αστυνομία δεν υπέβαλε οιονδήποτε παράπονο, δηλαδή ότι κτυπήθηκε, σε άλλο ανεξάρτητο θεσμό που δυνατό να εμπιστεύετο, φέρειπειν την Επίτροπο Διοικήσεως; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά η κοινή λογική. Η στάση του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο, δηλαδή η μη απάντηση σε κρίσιμα ερωτήματα και η αοριστία και ασάφεια που καλύπτει τον ισχυρισμό του ότι κτυπήθηκε από τους αστυφύλακες, καταδεικνύουν το ανυπόστατο των ισχυρισμών του κατηγορουμένου. Συγκεραστικά των πιο πάνω δεν μπορεί να μην αναφερθεί εδώ ότι όλοι σχεδόν οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου, δηλαδή ότι κατά τον επίδικο χρόνο ουρούσε, ότι δεν εισήλθε εντός της περιμέτρου της συκιάς, ότι κατά τον επίδικο χρόνο το φαναράκι το είχε στην τσέπη του και δεν το χρησιμοποιούσε, ότι οι αστυφύλακες τον κτύπησαν βάναυσα, και ότι όταν αργότερα συνελήφθη στην οικία του στο Φτερικούδι ο ΜΥ1 του είπε ότι 'εγώ ούτε Δικαστήριο θα σε έπαιρνα, μια σφαίρα πάνω στη κκελλέ', ουδέποτε τέθηκαν στους μάρτυρες κατηγορούσας αρχής και στο ΜΥ1 και η πρώτη στιγμή που αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο ήτο ενόσω ο ίδιος κατέθετε ενόρκως. Αυτή βεβαίως η επιλογή της υπεράσπισης αφαιρεί από την αξιοπιστία των εν λόγω ισχυρισμών εφόσον δεν τέθηκαν στη βάσανο της αντιπαράθεσης με αντίστοιχη θέση των μαρτύρων κατηγορούσας αρχής από τους οποίους στερήθηκε η ευχέρεια απάντησης. Τέλος, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο ότι αυτές τις θέσεις του κατηγορουμένου όχι μόνο δεν τις ασπάζεται αλλά και τις απορρίπτει ο μάρτυρας της υπεράσπισης, δηλαδή ο ΜΥ
  8. Για κάθε ένα από τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του κατηγορουμένου κρίνεται υστερόβουλη και αναξιόπιστη που στόχο είχε όχι την αποκάλυψη της αλήθειας αλλά την αποενοχοποίηση της παρουσίας του στη σκηνή. Θετικές εντυπώσεις μου άφησαν τόσο ο ΜΚ3 όσο και ο ΜΥ
  9. Διαπιστώνω εν προκειμένω ότι η θέση των δύο αυτών εμπειρογνωμόνων είναι κοινή· δηλαδή ότι η εναπόθεση γενετικού υλικού σε ένα αντικείμενο εξαρτάται από το δότη, δηλαδή το πρόσωπο που έρχεται σε επαφή με το αντικείμενο και από το υλικό που είναι κατασκευασμένο το αντικείμενο, καθώς και τις περιβάλλουσες περιστάσεις εναπόθεσης γενετικού υλικού - καιρικές συνθήκες και φύλαξη γενετικού υλικού. Συμφωνούν επίσης ότι για μόνο λόγο ότι πρόσωπο αγγίζει αντικείμενο, δεν σημαίνει ότι θα εντοπιστεί σε αυτό γενετικό υλικό. Από την άλλη ο ΜΚ5 επεξήγησε με περισσή λεπτομέρεια τόσο τις επιστημονικές εξετάσεις που διενήργησε όσο και τα αποτελέσματα τούτων. Υποδεικνύεται περαιτέρω ότι ο ΜΥ2 δεν εξέτασε τα τεκμήρια. Και οι δύο μάρτυρες παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους και δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις. Ο ΜΚ3 έτυχε της αμφισβήτησης της υπεράσπισης αναφορικά με το πρώτο συμπέρασμά του στο τεκμήριο 7 (βλ. σελίδα 6, τεκμηρίου 7), δηλαδή ότι στο πλαστικό μπουκάλι - τεκμήριο 3 - εντοπίστηκε αμυλάση/σάλιο, το γενετικό υλικό της οποίας ήτο μικτό και ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου - τεκμήριο
  10. Η σχετική αμφισβήτηση επικεντρώθηκε στο ότι ο ΜΚ3 δεν επεξήγησε στην έκθεσή του τι εννοούσε με τον όρο 'αμυλάσης/σάλιο' και ότι οι όποιες επεξηγήσεις του στο Δικαστήριο ήτο υστερόβουλες και στόχο είχαν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Είμαι της γνώμης πως αυτή η θέση της υπεράσπισης είναι παντελώς αβάσιμη. Εν πρώτοις το επίδικο συμπέρασμα του ΜΚ3 είναι πλήρως κατανοητό και όποια περαιτέρω επεξήγηση θα ήτο εκ του περισσού. Από την άλλη η ειλικρίνεια του μάρτυρα διατυμπανίζεται και από την καταφατική απάντηση που έδωσε σε σχετική υποβολή, δηλαδή ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο η αστυνομία ήτο που τοποθέτησε τούτο το γενετικό υλικό στο τεκμήριο 3, χρησιμοποιώντας δηλαδή το παρειακό επίχρισμα - τεκμήριο
  11. Επεξήγησε όμως ότι το παρειακό επίχρισμα δεν είναι σάλιο. Είναι, όπως ανέφερε, κύτταρα που λαμβάνονται από το εσωτερικό μέρος παρειάς προσώπου, και περιλαμβάνει σάλιο. Κατόπιν όλων των πιο πάνω επεξηγήσεων του ΜΚ3 δεν έχω καμία αμφιβολία όχι μόνο για την ειλικρίνειά του αλλά και ότι πρόθεσή του ήτο όχι να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος αλλά να βοηθηθεί το Δικαστήριο εις την αναζήτηση της αλήθειας. Είμαι συναφώς ικανοποιημένος όχι μόνο για την ορθότητα των επιστημονικών θέσεων των ΜΚ3 και ΜΥ2, αλλά και για την ορθότητα, καταλληλότητα και επάρκεια της μεθοδολογίας και της εφαρμογής της από το ΜΚ
  12. Δυνάμει της αξιόπιστης μαρτυρίας και συγκεραστικώς των προαναφερόμενων διαπιστώσεων καταλήγω ότι την επίδικη ημερομηνία οι ΜΚ5 και ΜΥ1 έθεσαν υπό παρακολούθηση φυτεία κάνναβης που βρίσκετο καλυμμένη κάτω από δένδρο συκιάς σε ανοικτό χώρο πλησίον της οδού Τρικούππη. Περί την 22:10 οι μάρτυρες είδαν τον κατηγορούμενο μαζί με άγνωστη κοπέλα να προσεγγίζει τον ανοικτό χώρο που έθεσαν υπό παρακολούθηση. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος έγινε αντιληπτός να εισέρχεται εντός της συκιάς και να ποτίζει τη φυτεία με το τεκμήριο 3 που βρίσκετο στο μέρος, χρησιμοποιώντας και το τεκμήριο 4, δηλαδή μικρό φαναράκι. Κατά τη σύλληψή του κατηγορούμενου από τους αστυφύλακες η άγνωστη κοπέλα αναχώρησε από το μέρος τρέχοντας. Από τη σκηνή παρελήφθησαν τα δεκαέξι φυτά που αποτελούσαν τη φυτεία κάνναβης και είναι το τεκμήριο 2, οι γλάστρες και το κασόνι - τεκμήριο 5 - καθώς και το μικρό φαναράκι - τεκμήριο 4 - και το πλαστικό μπουκάλι - τεκμήριο
  13. Όλα τα τεκμήρια, μαζί και το παρειακό επίχρισμα που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο - τεκμήριο 6 - διακινήθηκαν ως επεξηγήθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος δεν κυπήθηκε από τους αστυφύλακες και ούτε βέβαια καταδιώκεται για τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις. Ούτε και ο ΜΥ1 προσωπικά, καταδιώκει τον κατηγορούμενο για οιονδήποτε λόγο. Τέλος, στα τεκμήρια 3 και 4 εντοπίστηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με το παρειακό επίχρισμα - τεκμήριο 6 - που ανήκει στον κατηγορούμενο. Το δε περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 είναι δεκαέξι φυτά από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη κάνναβης. Η υπεράσπιση ανήγαγε σε μείζον θέμα το ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη του τεκμηρίου 6 πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Αυτό εισηγήθηκε η υπεράσπιση, πλήττει καίρια το δικαίωμα του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη. Είμαι της γνώμης πως η σχετική θέση του συνηγόρου υπεράσπισης είναι διάτρητη τόσο σε πραγματικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Τα τεκμήρια 7 - έκθεση ΜΚ3, 8 -Δελτίο επιστροφής τεκμηρίων - και 11 - Έντυπο αστ. 161 - αποκαλύπτουν ότι σε κάθε ένα εξ αυτών γίνεται αναφορά σε τεκμήριο αστυνομίας υπ΄ αριθμό
  14. Στη δε έκθεση του ΜΚ3 - τεκμήριο 7 - το εν λόγω τεκμήριο επεξηγείται στον πίνακα της σελίδας έξι ως δύο παρειακά επιχρίσματα του Κωστάκη Μιχαήλ. Υπενθυμίζω επιπλέον ότι το τεκμήριο 11 παρουσιάστηκε και κατατέθηκε στο Δικαστήριο κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης. Ως εκ των πιο πάνω καθίσταται αντιληπτό ότι η απλή και μόνο παράλειψη του ΜΚ1 να καταγράψει το παρειακό επίχρισμα στη γραπτή κατάθεση του δεν σημαίνει ότι η υπεράσπιση δεν γνώριζε την ύπαρξη του εν λόγω τεκμηρίου και ότι κατελήφθη εξαπίνης. Όπως υποδείχθηκε η ύπαρξη του εν λόγω τεκμηρίου καταγράφεται σε σωρεία εντύπων που η υπεράσπιση είχε στην κατοχή της. Περαιτέρω, όταν ανάλογη ένσταση τέθηκε από την υπεράσπιση κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο ανέβαλε την υπόθεση και έδωσε το χρόνο στην υπεράσπιση να προετοιμαστεί δεόντως, έχοντας έτσι υπόψιν της και αυτό το τεκμήριο, που σύμφωνα με την ίδια δεν γνώριζε. Καταλήγω συναφώς ότι το σύνολο των πιο πάνω γεγονότων δεν υποστηρίζει τη θέση της υπεράσπισης περί παραβίασης του δικαιώματος του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη. Έχει νομολογηθεί πως η κατοχή προϋποθέτει γνώση, εφόσον μόνο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που κατέχεται συμπεραίνεται πως ο κατηγορούμενος γνώριζε πραγματικά τη φύση του αντικειμένου που κατείχε (βλ. Ιακώβου v. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 211, 219 και Eminyet κ.α. v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 216, 223). Έχει περαιτέρω νομολογηθεί πως τέτοια γνώση, εφόσον ανάγεται στην πνευματική λειτουργία προσώπου, μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και αποδεικνύουν τούτην πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 289, 295). Ο δε φυσικός έλεγχος ναρκωτικής ουσίας δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη αποκλεισμό εξ αποστάσεως εμπλοκή (βλ. άρθρο 2
(3)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77και Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2006)2 ΑΑΔ 288, 401). Στην προκειμένη περίπτωση ο χρόνος που ο κατηγορούμενος μετέβει στη σκηνή - 22:10, ο χώρος που ήτο τοποθετημένα τα δεκαέξι φυτά - καλυμμένα κάτω από φύλλα δένδρου συκιάς σε ανοικτό χώρο στην οδό Τρικούππη, ως φαίνεται στο τεκμήριο 13, η κατοχή και λειτουργία του φαναριού - τεκμήριο 4 - από τον κατηγορούμενο για να μεταβεί στο εσωτερικό της συκιάς, το πότισμα των φυτών με το πλαστικό μπουκάλι που βρίσκετο στο μέρος - τεκμήριο 3, είναι στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση της φύσης των δεκαέξι φυτών και ότι τούτα κατέχοντο και δη καλλιεργούντο από τον ίδιο. Διαπιστώνω συναφώς ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε πως επρόκειτο για φυτά κάνναβης και ότι κατείχε και καλλιεργούσε τούτα. Ζητούμενο όμως παραμένει κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατείχε και καλλιεργούσε τα εν λόγω φυτά με σκοπό την προμήθεια. Καθοδηγητικό είναι βέβαια το άρθρο 30Α του Ν.29/77, ως επίσης η υπόθεση Σκούλλου v. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ, 87. Στη σελίδα 96 τούτης λέχθηκε ότι: «Άποψή μας είναι ότι η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητος, εφόσον - (α) τα συμπεράσματα, τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών. Οπόταν, με την καθιέρωσή τους, ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός· (β) το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους (των επίμαχων συμπερασμάτων), δεν εκτίνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων· και (γ) το βάρος απόδειξης της κατηγορίας - (το αποδεικτικό βάρος) - παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής καθ΄ όλη τη διάρκεια της δίκης και δεν μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του. » Στη δοσμένη περίπτωση η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου περιορίζεται σε ό,τι έκανε ο κατηγορούμενος στη σκηνή, διαπιστώσεις οι οποίες αναφέρονται πιο πάνω, και στον αριθμό των φυτών - δεκαέξι, ο οποίος υπερβαίνει κατά πολύ το μαχητό τεκμήριο του νόμου. Πέραν τούτων, υπόψιν λαμβάνεται και ότι ο κατηγορούμενος ουδεμία εξήγηση έδωσε για το λόγο κατοχής των αναφερόμενων φυτών. Δεν παραγνωρίζω ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ευρίσκεται οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία η οποία να οδηγεί σε εξαγωγή συμπεράσματος εξειδικευμένου σκοπού κατοχής των εν λόγω φυτών. Θεωρώ όμως πως η παρούσα είναι αρμόζουσα περίπτωση για εφαρμογή του τεκμηρίου ένεκα των πιο πάνω διαπιστώσεων και της παράλειψης του κατηγορουμένου να επεξηγήσει και να δικαιολογήσει την εν λόγω κατοχή. Καταλήγω συνεπώς ότι ο υπερβολικός αριθμός των φυτών (βλ. Queiss v. Republic
(1987)2 C.L.R. 49) και η απουσία λογικής εξήγησης, στη δοσμένη περίπτωση οιασδήποτε εξήγησης, δεν αφήνει περιθώριο άλλο πλην της κατάληξης ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος καλλιεργούσε και κατείχε τα εν λόγω φυτά ήτο η προμήθεια. Δυνάμει όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεσή της εναντίον του κατηγορουμένου έξω από κάθε λογική αμφιβολία. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε καθεμία από τις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.