Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ειρήνη Σάββα κ.α., Ποιν. Υπ. 14385/08, 15.9.10 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 14385/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Ειρήνη Σάββα
- Κούλα Ανδρέου Ημερομηνία: 15.9.10 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για τις κατηγορούμενες 1,2: κ. Πετρίδης Κατηγορούμενες παρούσες Α Π Ο Φ Α Σ Η (εκ πρώτης όψεως) Η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει την πρώτη κατηγορία που αφορά επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη (Π.Κ.243), από κοινού με την κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζουν την δεύτερη κατηγορία που αφορά κοινή επίθεση (Π.Κ. 242) και η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει μόνη της επίσης την τρίτη κατηγορία που αφορά εξύβριση (Π.Κ.99). Η υπόθεση αφορά επεισόδιο που έλαβε χώρα στις 10.2.08 στο Καϊμακλί, στην είσοδο της πολυκατοικίας, όπου τόσον οι κατηγορούμενες (μητέρα και κόρη), όσον και οι παραπονούμενοι (ανδρόγυνο) διέμεναν κατά τον επίδικο χρόνο. Εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν και κατέθεσαν έξι συνολικά μάρτυρες ήτοι οι Αστ. 3724 Έλενα Χρίστου (ΜΚ1), Λοχ. 1899 Νεόφυτος Γεωργίου (ΜΚ2), Αστ. 1219 Παναγιώτης Παναγιώτου (ΜΚ3), οι παραπονούμενοι Παντελής Χαραλαμπίδης (ΜΚ4) και Λουτμίλα Χαραλαμπίδη (ΜΚ5), καθώς και ο ιατρός των Α' Βοηθειών Δρ Σάββας Σάββα (ΜΚ6). Γραπτές καταθέσεις των κατηγορουμένων παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 2 και
- Οι τρεις πρώτοι μάρτυρες υπηρετούσαν τότε στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας και ανέφεραν ότι περί ώραν 19.25΄ της ημέρας εκείνης έλαβαν τηλεφώνημα από τον παραπονούμενο Παντελή Χαραλαμπίδη ότι η οδηγός του οχήματος ΗΚΖ 713 το στάθμευσε κατά τέτοιο τρόπο μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας που εμπόδιζε τη διέλευση οχημάτων. Η ΜΚ1 και ο ΜΚ3 ανέλαβαν να επισκεφθούν τη σκηνή. Με βάση τη μαρτυρία τους όταν έφθασαν εκεί, η κατηγορούμενη 1 κατήγγειλε πως οι παραπονούμενοι κτύπησαν την ίδια και έσπρωξαν την κόρη της (κατηγορούμενη 2), ενώ ο παραπονούμενος κατήγγειλε πως η κατηγορούμενη 1 κτύπησε τη σύζυγο του. Οι αστυφύλακες συνέστησαν όπως μεταβούν στο Σταθμό και παραλάβουν έντυπα για ιατρική εξέταση. Ακολούθως στις 20.15΄ μ.μ πήγαν στο Σταθμό οι παραπονούμενοι όπου η παραπονούμενη Λουτμίλα Χαραλαμπίδη ανέφερε ότι κτυπήθηκε από την κατηγορούμενη 1 και ζήτησε ιατρικό έντυπο, το οποίο της δόθηκε από την ΜΚ
- Σύμφωνα με τον ΜΚ2, ο ίδιος ρώτησε και τον Παντελή Χαραλαμπίδη κατά πόσο κτυπήθηκε και εκείνος απάντησε πως δεν κτυπήθηκε από οποιονδήποτε. Την ίδια μέρα και περί ώρα 20.35΄ μ.μ προσήλθε στο Σταθμό και η κατηγορούμενη 1 η οποία επίσης ζήτησε όπως εξεταστεί από γιατρό και έλαβε ιατρικό έντυπο. Στις 20.50΄μ.μ ο Π. Χαραλαμπίδης επέστρεψε μόνος στο Σταθμό ζητώντας και αυτός ιατρικό έντυπο, αναφέροντας στον ΜΚ2 ότι κτυπήθηκε στο στομάχι καθ' ον χρόνο η κατηγορούμενη 1 προσπαθούσε να ανοίξει την πόρτα της κύριας εισόδου της πολυκατοικίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Δρος Σάββα (ΜΚ6) αυτός είχε εξετάσει και τους δύο παραπονούμενους στις Α΄Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Για τον παραπονούμενο κατέγραψε στο πιστοποιητικό του (Τεκμήριο 14) και επανέλαβε προφορικά πως είχε αναφέρει κακοποίηση και ότι κτυπήθηκε με γροθιές στην κοιλιακή χώρα καθώς και ότι αιτιάται κοιλιακό άλγος. Η εξέταση της κοιλίας έδειξε ότι ήταν μαλακή, πράγμα που σημαίνει πως δεν υπήρχε εσωτερική αιμορραγία, ως ανέφερε ο ιατρός. Για την παραπονούμενη κατέγραψε στην έκθεση του πως αυτή είχε αναφέρει ότι κτυπήθηκε από γείτονα και πως ο ίδιος διεπίστωσε την ύπαρξη μικροεκδορών στην αριστερή κροταφική χώρα. Στην κατάθεση του (τεκμ. 9) ο παραπονούμενος είπε πως φθάνοντας στην πολυκατοικία τους δυσκολεύθηκαν να περάσουν για να σταθμεύσουν, αλλά όταν το έπραξαν και ενώ περίμεναν τον ανελκυστήρα είδαν την οδηγό του η οποία κατέβηκε για να φύγει με την οποία είχαν μια συνομιλία για τον τρόπο που στάθμευσε, σε ήπιους τόνους. Όταν όμως η ίδια είπε πως κτυπήθηκε το αυτοκίνητο της και θα το εξέταζε ο σύζυγος της την επόμενη μέρα ο παραπονούμενος της είπε να μην φύγει και θα καλούσε Αστυνομία εκείνη τη στιγμή προς επίλυση της διαφοράς. Ενώ έφερε τη φωτογραφική του και φωτογράφιζε το αυτοκίνητο (τεκμ. 11) άκουσε την κατηγορούμενη 2 να τον εξυβρίζει από το διαμέρισμα της και σε λίγο είδε και τις δύο κατηγορούμενες να εξέρχονται της πολυκατοικίας, να οδεύουν κατά πάνω του έχοντας άγριες διαθέσεις και η κατηγορούμενη 1 τον κτύπησε στο στομάχι με το χέρι της. Η οδηγός και η σύζυγος του προσπάθησαν να τις αποτρέψουν και η κατηγορούμενη 1 κτύπησε τη σύζυγο του στο πρόσωπο. Για να προφυλαχθούν ο ίδιος άνοιξε την πόρτα της πολυκατοικίας, έσπρωξε τη σύζυγο του μέσα και παρέμειναν εκεί μέχρι που ήρθε η Αστυνομία, ενώ η κατηγορούμενη 1 προσπαθούσε επίμονα να ανοίξει την πόρτα. Στο τέλος της κατάθεσης του διόρθωσε την προηγούμενη αναφορά του λέγοντας πως εκεί που είπε ότι κτυπήθηκε το ορθό είναι «πρέπει» να κτυπήθηκε. Προφορικά επέμεινε πως οι δύο κατηγορούμενες κατέβηκαν μαζί και προσέθεσε πως όρμησαν πάνω τους, τους έσπρωξαν και τους κτύπησαν. Προφορικά είπε επίσης πως δεν ενθυμείτο αν η κατηγορούμενη τον κτύπησε με το ένα ή με το δύο χέρια. Η σύζυγος του και παραπονούμενη είπε στην γραπτή κατάθεση της (τεκμ. 6) πως πριν έρθει η Αστυνομία είδε την κατηγορούμενη 1 να έρχεται προς το μέρος τους με άγριες διαθέσεις και έσπρωξε με τα χέρια της τον παραπονούμενο, οπότε η ίδια αμέσως μπήκε μεταξύ τους για να προστατεύσει τον άντρα της και τότε η κατηγορούμενη 1 την κτύπησε με το δεξί της χέρι στην αριστερή πλευρά του προσώπου της. Αρνήθηκε ότι η ίδια κτύπησε ή γρατσούνισε την κατηγορούμενη
- Προφορικά είπε πως δεν ενθυμείτο αν οι δύο κατηγορούμενες κατέβηκαν μαζί, ότι η κατηγορούμενη 1 κατέβηκε φωνάζοντας και τσιρίζοντας και επιτέθηκε στον άντρα της με γροθιές κτυπώντας τον - όπως υπολόγισε από το ότι αυτός κοιτούσε προς την κατηγορούμενη 1 - όχι πίσω, αλλά κάπου μπροστά, ή στην κοιλιά ή στο στήθος. Διευκρίνισε δε πως αυτή τη στιγμή δεν αντιλήφθηκε την κατηγορούμενη
- Για τον εαυτό της είπε πως όταν επενέβη προς προστασία του συζύγου της, η κατηγορούμενη 1 της έδωσε γροθιά με συνέπεια να σπάσουν τα γυαλιά της και να πέσει κάτω. Η κατηγορούμενη 1 στην γραπτή κατάθεση της (τεκμ. 2) είπε πως μετά από τηλεφώνημα της οδηγού κατέβηκε κάτω, ρώτησε τον παραπονούμενο τι συνέβη και χωρίς εξηγήσεις αμέσως της επιτέθηκε η παραπονούμενη κτυπώντας την με το δεξί της χέρι στο κεφάλι και με τα νύχια στο αυτί, προκαλώντας της ζημιά. Ταυτόχρονα της επιτέθηκε και ο παραπονούμενος κτυπώντας την στο κεφάλι και ακολούθως την κρατούσε ακινητοποιημένη για να μην μπορεί να αμυνθεί. Επειδή η ίδια φώναζε την άκουσε η κόρη της (κατηγορούμενη 2) η οποία ήρθε και τους έλεγε να αφήσουν την μητέρα της, προσπαθώντας να τους απομακρύνει. Μετά οι παραπονούμενοι μπήκαν στην είσοδο της πολυκατοικίας και έκλεισαν την πόρτα χωρίς να τους αφήνουν να εισέλθουν μέχρι που ήρθε η Αστυνομία. Η κατηγορούμενη 2 στη δική της κατάθεση είπε πως μετά που η μητέρα της μίλησε τηλεφωνικώς με την οδηγό κατέβηκε κάτω λέγοντας στην ίδια να μείνει και να προσέχει τον 8χρονο αδελφό της. Όταν έφυγε η μητέρα της όμως, η ίδια ντύθηκε και έτρεξε κάτω να δει τι γίνεται οπότε είδε τον παραπονούμενο να κρατά την μητέρα της και να την ταρακουνά και τη σύζυγο του να την κτυπά στο πρόσωπο. Έτρεξε και στάθηκε μπροστά από τη μητέρα της για να τη γλυτώσει, οπότε σπρώχθηκε και αυτή από τον παραπονούμενο. Η κατηγορούμενη 2 ξαναέκαμε την ίδια κίνηση οπότε ξανασπρώχθηκε από τον παραπονούμενο και ακολούθως οι παραπονούμενοι κλείστηκαν στην είσοδο της πολυκατοικίας. Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική τα πτυχή να σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος καλείται να προβάλει την υπεράσπιση του μόνον όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται η κλήση του. Το δικαστήριο δεν προβαίνει σ' αυτό το στάδιο σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Από την άλλη πλευρά απαλλαγή κατηγορούμενου σ' αυτό το στάδιο δικαιολογείται μόνον όταν: i. Δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος ή ii. Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσον αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου (υπ. Azinas v Police
(1981)2 CLR 9, Γεν. Εισαγγελέας ν Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ 133, Παναγιώτου ν Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ 191, Γεν. Εισαγγελέας ν Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ 9). Στην παρούσα περίπτωση η εισήγηση που έχει υποβληθεί αφορά την ποιότητα της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί από την κατηγορούσα αρχή σε συνδυασμό με την εκδοχή ότι πρώτος κτυπήθηκε ο παραπονούμενος Π. Χαραλαμπίδης και προς υπεράσπιση του προσέτρεξε η σύζυγος του επίσης παραπονούμενη στην 2η κατηγορία. Είναι γεγονός πως όσον αφορά τις κατηγορίες της επίθεσης οι οποίες εμπεριέχουν ως βασικό συστατικό στοιχείο την επίθεση από κάποιον άλλο, προβάλλετο η εκδοχή πως πρώτος δέχθηκε επίθεση ο παραπονούμενος και ότι προς υπεράσπιση του κατά τις αρχές της αυτοάμυνας προσέτρεξε η σύζυγος του (βλ. υπ. Μαραγκός ν Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 251). Η άμυνα είναι δικαίωμα που καθιστά τη χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης, υπό ορισμένες προϋποθέσεις νόμιμη. Υπό τις περιστάσεις λοιπόν το κατά πόσον ο παραπονούμενος δέχθηκε πρώτος επίθεση αποκτά σημαίνοντα ρόλο για την έκβαση της υπόθεσης και είναι το βασικό στοιχείο που θα απασχολούσε οποιοδήποτε λογικό δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Τόσον σ' αυτό όμως, όσον και για κάποια άλλα -δευτερεύοντα ίσως- ζητήματα, διαπιστώνονται συνολικά κάποια σημεία τα οποία ελέγχονται με βάση τις προαναφερθείσες αρχές ως προς την αντινομικότητα ή μη πειστικότητα τους και το κατά πόσον δικαιολογείται η απαλλαγή στο παρόν στάδιο. Αυτά αφορούν το ότι: i. Οι παραπονούμενοι είχαν διαφορετικές θέσεις μεταξύ τους για το ποιος από τους δύο οδηγούσε το αυτοκίνητο τους και για το κατά πόσον στάθμευσαν στον χώρο στάθμευσης τους και μετά κατέβηκαν ή αν κατέβηκαν σε προηγούμενο στάδιο, όταν συνάντησαν το ξένο αυτοκίνητο. ii. Οι ΜΚ1 και ΜΚ3 κατέθεσαν ότι όταν έφθασαν επί τόπου ο παραπονούμενος τους ανέφερε ότι κτυπήθηκε η σύζυγος του, χωρίς δηλαδή να παραπονεθεί για επίθεση στον ίδιο. iii. Ο ΜΚ2 ανέφερε πως όταν οι παραπονούμενοι πήγαν στο Σταθμό στις 20.15΄μ.μ. η σύζυγος παραπονέθηκε πως κτυπήθηκε και ζήτησε ιατρικό έντυπο για εξέταση, ενώ για τον παραπονούμενο είπε πως όταν ρωτήθηκε ειδικά αν κτυπήθηκε αυτός απάντησε πως δεν κτυπήθηκε από οποιονδήποτε. iv. Παρά ταύτα άλλη μαρτυρία από τον ΜΚ2 πάλι, αναφέρεται στο ότι ο παραπονούμενος επέστρεψε στις 20.50΄μ.μ και ζήτησε ιατρικό έντυπο λέγοντας ότι κτυπήθηκε από την κατηγορούμενη την ώρα που εκείνη προσπαθούσε να ανοίξει την πόρτα της πολυκατοικίας. v. Στην γραπτή κατάθεση του ο ΜΚ4 ανέφερε πως οι κατηγορούμενες μόλις άνοιξαν την πόρτα όρμησαν πάνω του έχοντας άγριες διαθέσεις και πως η κατηγορούμενη 1 τον κτύπησε στο στομάχι. vi. Στην τελευταία πρόταση της κατάθεσης του επανέρχεται στο θέμα επεξηγώντας πως εννοούσε ότι «πρέπει» να κτυπήθηκε. Παρουσιάζεται δηλαδή να προβαίνει σε κάποιου είδους υπόθεση. Σημειώνεται δε πως η κατάθεση αυτή δόθηκε στην Αστυνομία τρεις ημέρες μετά τα γεγονότα και την ιατρική εξέταση. vii. Προφορικά ο ΜΚ4 είπε πως μόλις άνοιξαν την πόρτα οι κατηγορούμενες όρμησαν πάνω τους, τους έσπρωξαν και τους κτύπησαν, αναφερόμενος στον ίδιο και στη σύζυγο του, δηλαδή ότι κτυπήθηκαν από κοινού. viii. Σε άλλο σημείο στην προφορική του μαρτυρία ο ΜΚ4 είπε αναφερόμενος στην κατηγορούμενη 1, πως αυτή ήρθε πάνω του και πως η σύζυγος του έτρεξε προς το μέρος του και προσπάθησε να την σταματήσει, οπότε κτυπήθηκε και αυτή από την κατηγορούμενη
- ix. Η σύζυγος του (ΜΚ5) ανέφερε πως η κατηγορούμενη 1 επιτέθηκε στον άντρα της με γροθιές και τον κτύπησε κάπου μπροστά, στην κοιλιά ή στο στήθος, ενώ δεν ανέφερε κάτι για την κατηγορούμενη 2 ή για την παρουσία της σ' αυτή τη φάση. Χωρίς να επιχειρείται οποιαδήποτε αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί, από τα πιο πάνω διαπιστώνεται πως υπάρχουν διαφορετικές θέσεις προς το κατά πόσον κτυπήθηκε ο παραπονούμενος, σε ποιο σημείο και από ποιον ή ποιους κτυπήθηκε αρχικά. Εν πρώτοις υπάρχουν δηλώσεις και ενέργειες (όπως η μη λήψη εντύπου από την αρχή), τα οποία παραπέμπουν στο ότι δεν κτυπήθηκε, μετά είναι η δήλωση του ότι κτυπήθηκε από την κατηγορούμενη 1 ενώ αυτή προσπαθούσε να ανοίξει την πόρτα, πιο ύστερα είναι η γραπτή κατάθεση του ότι του επιτέθηκαν και οι δύο με άγριες διαθέσεις μόλις άνοιξαν την πόρτα και τον κτύπησε η κατηγορούμενη 1, στην ίδια κατάθεση είναι η αβεβαιότητα του αν κτυπήθηκε και τέλος είναι και οι παλινδρομήσεις περί του ότι οι κατηγορούμενες κτύπησαν από κοινού και τους δύο, θέση που διαφέρει πάλι από την τοποθέτηση της παραπονούμενης ότι η κατηγορούμενη 1 κτύπησε τον σύζυγο της χωρίς η ίδια (η παραπονούμενη) να αντιληφθεί αν ήταν εκεί και η κατηγορούμενη
- Όλα αυτά κατά τη γνώμη μου καθιστούν την μαρτυρία τόσον αντινομική και μη πειστική που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να στηριχθεί σ' αυτήν και να προχωρήσει σε καταδίκη. Για τους λόγους αυτούς κρίνω πως είναι ορθότερο πως η υπόθεση ανακοπεί στο παρόν στάδιο. Οι κατηγορούμενες αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Τα έξοδα €250 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .......... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο