← Κύπρος

Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Dimitar ANTONOV, Αρ. Υποθ.: 24686/08, 4 Νοεμβρίου, 2010

Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Dimitar ANTONOV, Αρ. Υποθ.: 24686/08, 4 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 24686/08 Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας -εναντίον-

  1. Dimitar ANTONOV, Xαρ. Μούσκου 14, Αγ. Δομέτιος. ­­­­ Ημερομηνία: 4 Νοεμβρίου,
  2. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ελ. Θεοδότου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ'' Παναγή. Μεταφράστρια από Ελληνικά στα Βουλγάρικα κα Μπιλιάνα Κότσεβα: Παρούσα. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία στην κατηγορία που αφορά το αδίκημα της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση των προνοιών του Περί Βίας στην Οικογένεια Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων Νόμου 119

(1)/2000. Συγκεκριμένα του καταλογίζεται ότι τις 21.7.2008 στο Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας επιτέθηκε εναντίον της Daniela Bozhidarova Uzunova με την οποία συζούσε ως ανδρόγυνο και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Για απόδειξη της κατηγορίας κλήθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής δύο μάρτυρες, ο Αστ. 1968 Παναγιώτης Καλλής ΜΚ1 και η παραπονούμενη ΜΚ2 και δηλώθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα, το περιεχόμενο της κατάθεσης του Αστ. 3817 Ε. Ανδρέου, η κατάθεση της Desislava Theodorova, η κατάθεση της Γ/Αστ. 3042 Αριστοδήμου, το ιατρικό πιστοποιητικό, το περιεχόμενο της κατάθεσης του Γιώργου Στερόγη και το περιεχόμενο της κατάθεσης του Αστ. 1153 Ν. Αντωνίου. Από πλευράς Υπεράσπισης έδωσαν ένορκη μαρτυρία ο Κατηγορούμενος και κλήθηκε ως μάρτυρας ο συγκάτοικος του Μοm Shilivanov. Δε θα καταπιαστώ με εκτενή καταγραφή της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων. Νοείται βέβαια πως η δοθείσα προφορική μαρτυρία αλλά και τα όσα αναφέρονται στις καταθέσεις οι οποίες κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα εξετάστηκαν διεξοδικά και αξιολογήθηκαν πλήρως, παρά την απουσία ρητής αναφοράς. (Βλ. Al Watani και άλλοι ν. Παπαδοπούλου
(2001)1ΑΑΔ (Γ) 1924, σελ. 1937). Στη συνέχεια όπου κριθεί αναγκαίο θα υπάρχουν παραπομπές και σχόλια σε επί μέρους σχετικές πτυχές της δοθείσας μαρτυρίας. Παρόλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι είναι χρήσιμο να γίνει μια καταγραφή των εκατέρωθεν εκδοχών έτσι ώστε να υπάρχει συνοχή και καλύτερη κατανόηση των σχολίων που θα ακολουθήσουν. Η θέση λοιπόν της Κατηγορούσας Αρχής ως προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία είναι η εξής: Η παραπονούμενη, η οποία κατάγεται από τη Βουλγαρία το 2006, εργαζόταν στην Κύπρο. Περί το Σεπτέμβριο - Νοέμβριο 2006, γνώρισε σε αεροπλάνο που πήγαινε στη χώρα της τον Κατηγορούμενο, με τον οποίο έμεινε για κάποιες μέρες μαζί, ενώ βρίσκονταν στη Βουλγαρία. Μετά που γύρισε στην Κύπρο, και αφού γύρισε στην Κύπρο και ο Κατηγορούμενος, ξεκίνησαν να εργάζονται μαζί στην PIZZA HUT και έμεναν μαζί σε σπίτι που τους ενοικίαζε η PIZZA HUT και από εκείνο τον καιρό έμεναν μαζί ως ανδρόγυνο. Το Μάιο του 2007 έφυγε από την εργασία της και έπιασε δουλειά στο KFC. Επειδή σε εκείνη την εργασία της έπαιρνε λίγα λεφτά, άρχισαν τα προβλήματα της με τον Κατηγορούμενο, δηλαδή άρχισαν να μαλώνουν και ο Κατηγορούμενος τη κτυπούσε. Υπήρχαν επίσης και άλλα προβλήματα στη σχέση τους και η επιθετικότητα του Κατηγορούμενου τους οδήγησε σε χωρισμό μέσα στο Δεκέμβριο του 2007, αφού κατά τον ισχυρισμό της παραπονούμενης είχε προηγηθεί λίγες μέρες προηγουμένως ξυλοδαρμός της. Μετά από αυτό με τη βοήθεια του μάστρου της βρήκε αλλού σπίτι για να μείνει, έφυγε από το σπίτι του Κατηγορούμενου, αφού προηγουμένως του άφησε μήνυμα. Ο Κατηγορούμενος μετά από λίγες μέρες ήλθε στην εργασία της και της ζήτησε να τα ξαναβρούν. Αυτή όμως αρνήθηκε. Ο Κατηγορούμενος την ξαναεπισκέφθηκε άλλες 2 - 3 φορές χωρίς να δεχθεί να γυρίσει κοντά του. Όταν όμως η παραπονούμενη και ο Κατηγορούμενος βρέθηκαν σε κάποιο πάρτυ ενός ζευγαριού από τη Βουλγαρία η παραπονούμενη διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος έμαθε το τηλέφωνο της και που διέμενε. Στις 20.7.2008 το βράδυ η παραπονούμενη είχε καλεσμένους κάποιους φίλους της. Ο Κατηγορούμενος της τηλεφώνησε και η ίδια του είχε αναφέρει ότι θα πήγαινε να κοιμηθεί χωρίς να του αναφέρει ότι είχε καλεσμένους. Σε λίγο κτύπησε η πόρτα του σπιτιού της και ήταν ο Κατηγορούμενος. Όταν είδε παρέα στο σπίτι της παραπονούμενης τη ρώτησε γιατί δεν τον είχε προσκάλεσε. Η παραπονούμενη του είπε να μείνει μαζί τους για να πιούν ένα ποτό. Ο Κατηγορούμενος έμεινε μισή ώρα και μετά έφυγε. Στις 21.7.2008 το πρωί της τηλεφώνησε και φωνάζοντας τη ρώτησε ποιοι ήταν οι άντρες που ήταν καλεσμένοι της. Αυτή του εξήγησε ότι ήταν φίλοι της και δεν είχε σημασία ποιοι ήταν. Ο Κατηγορούμενος νεύριασε, άρχισε να την απειλεί ότι θα της σπάσει το κεφάλι και ότι θα έλθει στη δουλειά της να τη βρει. Η ώρα 11.00 το πρωί ο Κατηγορούμενος πήγε στο The Mall όπου εργαζόταν η παραπονούμενη και της είπε ότι ευρισκόταν εκεί και ήθελε να μιλήσουν για το προηγούμενο βράδυ. Η ίδια αφού πήρε άδεια από το μάστρο της πήγε να το συναντήσει σε διπλανή Καφετερία και συμφώνησαν να βρεθούν η ώρα 5.00 το απόγευμα στο parking του THE MALL. Πράγματι η ώρα 5.00 συναντήθηκαν και αποφάσισαν να πάνε με το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στο σπίτι της και στο δρόμο να μιλήσουν. Καθοδόν προς το σπίτι της και ενώ ήταν κοντά στην οδό Σταυρού, σε κάποιο σημείο που η ίδια δεν εγνώριζε, ο Κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο, τη ρώτησε γιατί του είπε ψέματα και της είπε ότι κάποιος από αυτούς που ήταν στο σπίτι της, ήταν φίλος της και γι' αυτό του είπε ψέματα το προηγούμενο βράδυ. Μετά από αυτό άρχισε να τη χτυπά επανειλημμένα με τα χέρια του στο πρόσωπο. Από τα κτυπήματα αιμορραγούσε η μύτη της και τα χείλη της. Η παραπονούμενη του φώναζε να σταματήσει και συγχρόνως άνοιξε την πόρτα να φύγει αλλά ο Κατηγορούμενος την εμπόδιζε, λέγοντας της ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Του είπε τότε ότι δε θα φύγει και τον παρακάλεσε να σταματήσει να τη δέρνει, του ζήτησε να την πάρει σπίτι της, αλλά ο ίδιος επέμενε να την πάρει σπίτι του, για να πλυθεί. Πήγαν στο σπίτι του και αφού έπλυνε το πρόσωπο της και έβαλε πάγο στο μέτωπο, για να μη μαυρίσει, του ζήτησε να την πάρει σπίτι της να κάνει μπάνιο και να αλλάξει ρούχα και αυτός δέχθηκε. Την πήρε στο σπίτι της και της είπε ότι θα την περίμενε να πάρει τα πράγματα και να πάει να μείνει μαζί του μόνιμα στο σπίτι του. Η ίδια από το φόβο της τότε αντί να πάει σπίτι της, πήγε στο σπίτι μιας φίλης της ονόματι Ratka, της οποίας τα είπε όλα και από εκεί μίλησε με το μάστρο της και του ζήτησε να τη βοηθήσει να κάνει καταγγελία. Αφού ήρθε ο μάστρος της την πήρε με το αυτοκίνητο του στον Αστυνομικό Σταθμό. Εκεί της έδωσαν ένα χαρτί για να εξεταστεί από το Νοσοκομείο. Αφού πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο και εξετάστηκε πήγε και πάλι στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών και εκεί έκανε καταγγελία. Η εκδοχή της Υπεράσπισης ως προκύπτει από τη μαρτυρία που αυτή προσκόμισε ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Παρά το ότι ο Κατηγορούμενος δέχεται ότι διατηρούσε ερωτική σχέση με την παραπονούμενη αρνείται ότι συζούσαν ως ανδρόγυνο. ΄Ηταν η θέση του ότι η σχέση τους ήταν μόνο για σεξ. Επίσης ήταν ο ισχυρισμός του ότι ουδέποτε κτύπησε με οποιοδήποτε τρόπο την παραπονούμενη ή την κακομεταχειρίστηκε. Η παραπονούμενη ήταν αυτή η οποία τον εκμεταλλεύθηκε οικονομικά σε διάφορες περιπτώσεις. Την ημέρα που η παραπονούμενη ισχυρίσθηκε ότι την κτύπησε ο Κατηγορούμενος αυτός ήταν σπίτι του και έβλεπε τηλεόραση και δεν είχε καμία επικοινωνία με την παραπονούμενη την ημέρα εκείνη. Αυτές βασικά είναι οι αντικρουόμενες εκδοχές που έχουν προβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. ΄Ερχομαι τώρα στην αξιολόγηση των προσώπων ή των μαρτύρων των οποίων σε μικρό ή μεγάλο βαθμό συμβάλλουν στη διαμόρφωση της μιας ή της άλλης εκδοχής. Σημειώνω προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση ότι τα παραδεκτά γεγονότα γίνονται αποδεκτά και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία θα προχωρήσω στην αξιολόγηση. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι εγχείρημα λεπτό και δύσκολο κατά το οποίο το Δικαστήριο επιστρατεύει τις εμπειρίες και την πείρα του και εφαρμόζει καθιερωμένες από τη Νομολογία αρχές αξιολόγησης. Αυτές οι αρχές είναι μεταξύ άλλων η αποτίμηση της σταθερότητας, ευθύτητας, φυσικότητας των απαντήσεων, τις ιδιαίτερες σχέσεις και το συμφέρον του στην υπόθεση και το γεγονός ότι η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δε βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά στο περιεχόμενο της συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. (Βλ. ΒΟΥΤΟΥΝΟΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Π. Ε. 254/08 ημερομηνίας 23.1.2008, και ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Π.Ε. 152/07, ημερομηνίας 9.6.2008). Με αυτά κατά νου λέγω ότι ο Αστ. 1968 Παναγιώτης Καλλής ΜΚ1 μου προξένησε πολύ καλή εντύπωση. Βρίσκω ότι ήταν αντικειμενικός μάρτυρας, αποστασιοποιημένος από την υπόθεση και είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η μαρτυρία αυτού του μάρτυρα, ως προς το ότι ο Κατηγορούμενος στις 00.45 το ίδιο βράδυ, δηλαδή το βράδυ μετά το επεισόδιο δέχθηκε ότι συναντήθηκε στο THE MALL OF CYPRUS την ίδια ημέρα με την παραπονούμενη και ότι την είχε φιλενάδα του για το σεξ. Η εκδοχή του Κατηγορούμενου ότι δεν καταλάβαινε αγγλικά δε γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που εξήγησε ο μάρτυρας. Ως ανέφερε ο μάρτυρας η συνομιλία τους είχε διάρκεια και μέσα από αυτή αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος καταλάβαινε πλήρως τα διαμειφθέντα. Η παραπονούμενη ΜΚ2 επίσης μου προξένησε πολύ καλή εντύπωση. Παρά την έντονη και διαρκή προσπάθεια που καταβλήθηκε από την Υπεράσπιση να αμαυρωθεί η εικόνα αυτής της μάρτυρος κάνοντας λόγο για άτομο που εκμεταλλεύθηκε τον Κατηγορούμενο οικονομικά χωρίς συναισθήματα, φρονώ πως ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάστηκε με απόλυτη συγκρότηση αλλά και διάθεση να πει την αλήθεια πράγμα που έπραξε χωρίς υπερβολή και περιττολογία. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ουσίας ως προς τα επίδικα γεγονότα και δε δίστασε να απαντήσει με προθυμία και πληρότητα όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν ως προς το επίδικο επεισόδιο. Παράλληλα εξιστόρησε τα διαδραματισθέντα με περισσή λεπτομέρεια και φυσικότητα. Η μαρτυρία της ως προς το ότι κτυπήθηκε στο πρόσωπο από τον Κατηγορούμενο, το απόγευμα εκείνο, ενισχύεται από την κατάθεση της Γ/Αστ. 3043 Μ. Αριστοδήμου, η οποία κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός, στην οποία αναφέρει ότι η παραπονούμενη, περί ώρα 21.40, της επίδικης ημερομηνίας, έφερε κοκκινίσματα στο πρόσωπο. Επίσης το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο κατατέθηκε, ως παραδεκτό γεγονός, ενισχύει τόσο χρονικά όσο και επί της ουσίας την εκδοχή της παραπονούμενης σε σχέση με τα τραύματα που υπέστη. Βλ. ΣΟΦΟΚΛΗ ν. ΛΕΩΝΙΔΟΥ
(1993), 2ΑΑΔ σελ. 1010, NELL ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
(1994)2ΑΑΔ σελ. 51, ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
(1997)2ΑΑΔ. Το ότι η παραπονούμενη αναφέρθη σε σπάσιμο δοντιού, δε βρίσκω ότι συγκρούεται με το ιατρικό πιστοποιητικό, αφού εντοπίσθηκε εξωτερικά στο χείλος της παραπονούμενης εκχύμωση και δεν υπάρχει μαρτυρία που να υποδηλοί ότι ο γιατρός εξέτασε εσωτερικά το στόμα της παραπονούμενης και δεν εντόπισε σπάσιμο στο δόντι. Από τη μαρτυρία της όμως δε δέχομαι ότι δεν είχε σχέση με τον Κατηγορούμενο το καλοκαίρι του 2009. Επ' αυτού του σημείου δέχομαι τα όσα αναφέρθηκαν από το ΜΥ1 ο οποίος δεν έχει αντεξεταστεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Όμως αυτό το μέρος της μαρτυρίας της με κανένα τρόπο δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο τη μαρτυρία της παραπονούμενης ως προς το επίδικο επεισόδιο, την οποία αποδέχομαι. Στον αντίποδα τώρα ο Κατηγορούμενος δε μου προξένησε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του είναι αντίθετη με τη λογική, ουδόλως πείθει και είναι αντιφατική με τη μαρτυρία του ΜΚ1 Παναγιώτη Καλλή. Παρά το ότι ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον εν λόγω μάρτυρα ότι το ίδιο βράδυ της επίθεσης είχε συναντήσει την παραπονούμενη, την ίδια ημέρα στο MALL, στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο αρνήθηκε ότι συναντήθηκε μαζί της εκείνη την ημέρα. Ενόψει αυτής της ουσιώδους ανακολουθίας κρίνω ότι δε μπορώ να στηριχθώ σε κανένα μέρος της μαρτυρίας του την οποία και απορρίπτω στην ολότητα της. Για τους πιο πάνω λόγους και γενικότερα λόγω της κακής εντύπωσης που αποκόμισα ακούγοντας και βλέποντας τον δε θα στηριχθώ στη μαρτυρία του. Ως προς τη μαρτυρία του συγκατοίκου του ΜΥ1, ο οποίος δεν αντεξετάστηκε, δέχομαι τη μαρτυρία του, ως προς το ότι έβλεπε την παραπονούμενη στο σπίτι του παραπονούμενου το καλοκαίρι του 2009, όμως τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας και αφορά συμπεράσματα του ιδίου και όχι γεγονότα, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη ευρίσκονταν μόνο για σεξ ή δεν ήταν σαν ανδρόγυνο δε μπορώ να στηριχθώ σ' αυτά και τα απορρίπτω. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα ως προς τα επίδικα θέματα και ειδικότερα ως προς τα διαδραματισθέντα γεγονότα στις 21.7.2008, που αφορούν αυτό το κατηγορητήριο, είναι ως η εκδοχή της παραπονούμενης. Η εκδοχή αυτή για αποφυγή επανάληψης καθώς επίσης και τα όσα ανέφερε ο Αστ. 1968 Π. Καλλής ΜΚ1 και τα παραδεκτά γεγονότα ας θεωρηθούν ότι συμπίπτουν με τα επίσημα συμπεράσματα του Δικαστηρίου. ΄Ερχομαι τώρα στο τελευταίο σκέλος της απόφασης που αφορά τη νομική πτυχή και την τελική μου ετυμηγορία. Το υπό εξέταση αδίκημα στηρίζεται στις πρόνοιες του Περί Βίας στην Οικογένεια Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων Νόμου 119
(1)/00. Τα συστατικά όμως στοιχεία ανακύπτουν από το ΄Αρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα. Τα συστατικά αυτά στοιχεία είναι επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και η πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης σε αυτό. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή μεγάλη αδιαφορία να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση ή παράνομη βία εναντίον του, (βλ. R. ν. Venna 1975 3All ER 788, σελ. 794). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε άλλο πρόσωπο, χωρίς τη συγκατάθεση του. Η μεγάλη αδιαφορία στην οποία μπορεί να στοιχειοθετήσει εναλλακτικά το συστατικό στοιχείο στο αδίκημα έχει περιγραφεί στη Νομολογία του Κοινοδικαίου ότι καλύπτει τις περιστάσεις όπου ο παραβάτης πριν ενεργήσει είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του. Σ' αυτή την περίπτωση το αδίκημα στοιχειοθετείται παρόλο που ο Κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να ασκήσει τη βία που επέφερε το τελικό αποτέλεσμα αν αποδειχθεί ότι αυτός ήταν αδιάφορος. ΄Εχοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία ότι οι παράνομες ενέργειες του Κατηγορούμενου δηλαδή να χτυπήσει την παραπονούμενη σε διάφορα μέρη του προσώπου της επανειλημμένα συνιστούν επίθεση υπό την πιο πάνω έννοια. Επιπρόσθετα τα τραύματα που υπέστη η παραπονούμενη (ΜΚ2) ως αυτά αναφέρονται και αποτυπώνονται στο ιατρικό πιστοποιητικό, συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη υπό την έννοια του Νόμου. Ως προς το τι συνιστά πραγματική σωματική βλάβη σχετικές είναι οι R. v. Miller
(1954)2All ER 529, σ. 534, Αστυνομία ν. Ιωάννου
(1989)2ΑΑΔ 61. Ως αναφέρεται στη υπόθεση Γεωργιάδης μια απλή επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα θεωρείται πραγματική σωματική βλάβη. Τέλος αναφορικά με το συστατικό στοιχείο της άσκησης βίας, εντός της οικογένειας, δέχομαι ότι για κάποιο χρονικό διάστημα, ως το καθόρισε η παραπονούμενη, τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και η παραπονούμενη συζούσαν ως ανδρόγυνο και ως εκ τούτου βρίσκω ότι στην παρούσα υπόθεση η σχέση του Κατηγορούμενου και της παραπονούμενης εμπίπτει στον ορισμό που δίνεται στο ΄Αρθρο 2 του Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου. Ενόψει όλων των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.).................................................. Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.