Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Πέτρος Πατσαλίδης, Αριθμός Υπόθεσης: 1060/08, 10 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, Ε. Δ. Αριθμός Υπόθεσης: 1060/08 Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας -εναντίον-
- Πέτρος Πατσαλίδης, Μακαρίου 2Β, διαμ. 301, Κακοπετριά. Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αλ. Σιαπανή. Για τον Κατηγορούμενο - κος Μάριος Γεωργίου. Κατηγορούμενος - Παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα απαίτησης περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 290 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- -2- Προς απόδειξη των κατηγοριών κλήθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής ο Αστυφ. 440 Φ. Βιολάντης ο οποίος κατέθεσε ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου και κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από τον Υπαστυνόμο Παπαευριβιάδη δυνάμει δικαστικού εντάλματος και απάντησε "δεν έκαμα τίποτε'' και επίσης όταν κατηγορήθηκε γραπτώς αρνήθηκε ενοχή. Μετά τη συμπλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης κ. Γεωργίου υποστήριξε πως ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να κληθεί σε απολογία ενόψει του ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής άφησε το όλο θέμα στο Δικαστήριο. Σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο στη βάση του ΄Αρθρου 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αποφασίζει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κατ' επέκταση αν θα κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία. Κλήση του κατηγορουμένου σε απολογία δικαιολογείται μόνο όταν η προσαχθείσα από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία κρινόμενη αντικειμενικά στο απόλυτο απόγειο της, δημιουργεί εκ πρώτης όψεως ενοχή. Αν όμως από την αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας προκύψει ότι δε στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή ότι η μαρτυρία έχει κλονιστεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη ή αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο δε θα μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ενοχής στηριζόμενο σ' αυτή, η δίκη τότε διακόπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ως έχει αναφερθεί αφορά το αδίκημα απαίτησης περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή. -3- Το αδίκημα διαλαμβάνεται στο άρθρο 290 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και έχει ως εξής - "΄Οποιος με σκοπό κλοπής πολύτιμου πράγματος απαιτεί αυτό από άλλο, με απειλές ή βία, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων''. Τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος φαίνεται να είναι τρία, δηλαδή, (α) Απαίτηση περιουσίας (πολύτιμου πράγματος), (β) ΄Υπαρξη απειλών (ή βίας), (γ) Σκοπός ή κλοπή, (α) Αναφορικά με το πρώτο συστατικό στοιχείο δηλαδή την Απαίτηση Περιουσίας στο σύγγραμμα Αrchbold Criminal Pleading Evidence and Practice 1994, Toμ. 2, παρ. 21-211 με αναφορά στην υπόθεση R. v. Collister and Warhurst,
(1955)39 Cr. App. Rep. 100, αναφέρεται πως η απαίτηση μπορεί να είναι είτε ρητή (explicit) είτε εξυπακουόμενη (implicit). Ακόμα και η πιο ταπεινή παράκληση αν συναρτάται με απειλή που θα υλοποιηθεί σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την παράκληση, δύναται να αποτελέσει απαίτηση (βλ. R. v. Harry
(1974)Crim. L.R. 32). -4- Aν η απαίτηση είναι αξυπακουόμενη (implicit) η προσπάθεια του κατηγορούμενου και οι περιβάλλουσες συνθήκες θα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε ο μέσος λογικός άνθρωπος να αντιλαμβανόταν ότι απαιτείτο κάτι απ' αυτόν. Για να συντελεσθεί η απαίτηση δεν χρειάζεται να κοινοποιηθεί προς τον τελικό αποδέκτη. Σε περίπτωση απαίτησης δια επιστολής, η απαίτηση συντελείται τη στιγμή που αποστέλλεται (βλ. Treacy v. DPP
(1971)1 All E.R 110). Παρομοίως δεν χρειάζεται ο απειλών να υλοποιήσει την απειλή του. Είναι αυτή καθαυτή η απαίτηση που έχει σημασία. Η περιουσία που απαιτείται θα πρέπει να έχει αξία αλλά δεν χρειάζεται να συγκεκριμενοποιείται με απόλυτη ακρίβεια. Μια γενική απαίτηση για χρήματα είναι αρκετή. (β) ΄Οσον αφορά την ΄Υπαρξη Απειλών που αντικειμενικά από αυτές να προκαλείται φόβος για δυσμένεια ο οποίος στερεί στον απειλούμενο της ικανότητας να ενεργεί με ελευθέρα βούληση. Δεν έχει σημασία αν στην πράξη ο απειλούμενος δεν συγκινήθηκε από την απειλή (βλ. R v. Moran 1952 1 All E.R 803n), εκτός εάν ο κατηγορούμενος, εκ των προτέρων, γνώριζε ότι αυτό θα ήταν το αποτέλεσμα. Το κρίσιμο στοιχείο είναι η πρόθεση και όχι η κατάληξη. (γ) Τέλος αναφορικά με τον σκοπό της κλοπής όπως και στην περίπτωση κλοπής με βάσει το άρθρο 255
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, θα πρέπει να σκοπείται η μόνιμη αποστέρηση της περιουσίας από τον ιδιοκτήτη της. Δεν είναι απαραίτητο να υπάρξει πράγματι κλοπή της περιουσίας. Είναι αρκετό ότι αυτό είναι ο σκοπός της απαίτησης δι' απειλών. (βλ. Archbold (ανωτέρω) παρ. 21-219 και Russell on Crime, 8η έκδοση. Τομ. ΙΙ, σελ. 1109). -5- Αυτό το συστατικό στοιχείο διαπλέκεται με τα άλλα δύο. Δεν είναι δυνατό να ιδωθεί σε απομόνωση. Ο σκοπός προκύπτει από τις ενέργειες ενός κατηγορουμένου εξεταζόμενες στην ολότητα τους. Στην υπόθεση R v. Clear
(1968)1 All ER 74, που αφορούσε το αδίκημα βάσει του άρθρου 30 του Larceny Act 1916 αναφέρονται στη σελ. 80 τα εξής σε σχέση με την πρόθεση κλοπής: Σε ελεύθερη μετάφραση, «. . Η πρόθεση κλοπής θα πρέπει να προκύπτει από το σύνολο των περιστάσεων. Λόγια η διαγωγή που δεν θα φοβέριζαν ή εξωθούσαν οποιοδήποτε στο να ανταποκριθεί στην απαίτηση δεν θα συνιστούσαν απειλές και μπορεί να εξουδετέρωναν την οποιαδήποτε πρόθεση κλοπής, όμως απειλές και διαγωγή τέτοιας φύσης και έκτασης που το μυαλό ενός συνήθους ανθρώπου με κανονική σταθερότητα και θάρρος μπορεί να ωθείτο ή να φοβόταν ώστε να ενδώσει απρόθυμα στην απαίτηση θα επαρκούσε για εξέταση από τους ενόρκους'' Με αυτά κατά νου και έχοντας υπόψη τη μαρτυρία και το γεγονός ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να δικαιολογεί εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος απαίτησε περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο ή τον παραπονούμενο ή ότι απείλησε ή άσκησε βία με σκοπό την κλοπή, κεντρικά συστατικά στοιχεία της κατηγορίας που αντιμετωπίζει το γεγονός αυτό δεν αφήνει κανένα περιθώριο να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. -6- Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα €200- να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.)................ Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο