Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστα Χαραλάμπους κ.α., Ποιν. Υπ. 14836/08, 30 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:B120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 14836/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Κώστα Χαραλάμπους
- Κώστα Καράλουκα Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για κατηγορούμενο 1: κα. Ε. Γεωργίου (Για να ακούσει απόφαση η κα Φιλίππου). Για κατηγορούμενο 2: κ. Α. Γεωργίου (Για να ακούσει απόφαση η κα Φιλίππου). Κατηγορούμενος 1 απών Κατηγορούμενος 2 παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (Εκ πρώτης όψεως) Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει κατηγορία για κλοπή ενός εκσκαφέα ιδιοκτησίας του Εφραίμ Εφραίμ (Π.Κ. 255) και ο κατηγορούμενος 2 κατηγορία για κλεπταποδοχή του ίδιου εκσκαφέα (Π.Κ.306(α)). Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε έξι μάρτυρες ήτοι τον Α/Α 3354 Χ. Ηλία, τον Αν Λοχ. 597 Α. Ιωάννου, τον Χριστάκη Αναστασίου (ΜΚ3), τον Τάσο Αναστασίου (ΜΚ4), τον Εφραίμ Εφραίμ (ΜΚ5) και τελευταίο τον Τεχνικό Μηχανολογίας Μιχάλη Αργυρού (ΜΚ6). Δηλώθηκαν επίσης κάποια παραδεκτά γεγονότα, στα πλαίσια των οποίων παρουσιάστηκαν οι γραπτές καταθέσεις των Σίμου Καράλουκα (Τεκμ. 18), Μανώλη Μητράγκα (Τεκμ. 19), Κώστα Νικολαϊδη (Τεκμ.20), Παναγιώτη Δημητρίου (Τεκμ. 21), Γρηγόρη Γρηγορίου, (Τεκμ.22 και 23), Κώστα Ψουμά (Τεκμ. 24) και Κώστα Μηνά (Τεκμ. 25) για να αξιολογηθούν στο τέλος ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και οι δύο συνήγοροι εισηγήθηκαν ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και πως οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να αθωωθούν σ' αυτό το στάδιο με κύριο επιχείρημα ότι δεν υπάρχει μαρτυρία και άρα δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως η αναγκαία πρόθεση για τα αδικήματα. Μαρτυρία: Στην παρούσα υπόθεση έχει προσφερθεί μαρτυρία για τα εξής:
- Ότι ο εκσκαφέας ΒΑΧ466 ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ιδιοκτησίας του ΜΚ5, ο οποίος κατά τους προηγούμενους έξι μήνες του επίδικου χρόνου, τον είχε έξω από την ανεγειρόμενη τότε οικία της κόρης του, σε χωράφι στην οδό Ίριδος 4 στο Τσέρι, τον οποίο και χρησιμοποιούσε ο ίδιος κατά τις εργασίες ανέγερσης. Για τελευταία φορά τον είχε χρησιμοποιήσει 1,5 μήνα πριν τις 6.7.07, οπότε και είχε τρυπήσει το δεξιό μπροστινό του ελαστικό χωρίς να επιδιορθωθεί.
- Ότι στα πλαίσια επαγγελματικής εξυπηρέτησης του κατηγορούμενου 1 από τον ΜΚ3, ο τελευταίος όταν άκουσε ότι ο κατηγορούμενος 1 ασχολείται με την συγκέντρωση παλιοσίδερων μεταξύ των οποίων και μηχανοκίνητα για τέτοιο σκοπό, του ανέφερε ότι είχε υπόψιν του ένα μεγάλο τρακτέρ χρώματος κίτρινου το οποίο ανήκε στον θείο του που είχε αποβιώσει 8-10 χρόνια προηγουμένως. Στην κατάθεση του ο ΜΚ3 αναφέρει ότι του το είχε δείξει ο θείος του πριν πεθάνει και ότι το τρακτέρ ευρίσκετο σε χωράφι στα αριστερά του δρόμου από Στρόβολο προς Τσέρι πριν την είσοδο στο Τσέρι. Επειδή δεν ενθυμείτο ακριβώς σε ποιο σημείο ευρίσκετο το τρακτέρ ο ΜΚ3 είπε στον κατηγορούμενο 1 ότι αυτό το γνώριζε κάποιος λαστιχάρης στο Τσέρι, ο οποίος ήταν φίλος του αποβιώσαντος θείου. Αυτή η συζήτηση επίσης έγινε περίπου 1,5 μήνα πριν τις 6.7.
- Προσθέτει ο ίδιος μάρτυρας πως μετά από μια εβδομάδα τον πήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος 1 και του έδωσε να μιλήσει με κάποιο λαστιχάρη, στον οποίο ο ΜΚ3 εξήγησε με βάση τα όσα ήξερε, που ήταν ο εκσκαφέας. Εκείνος του είπε πως δεν γνώριζε τον θείο του, αλλά θα ρωτούσε και τον άλλο λαστιχάρη του χωριού για να μάθει πού ήταν ο εκσκαφέας.
- Περί τις 6.7.07 ο κατηγορούμενος 1 ξαναπήρε τηλέφωνο τον ΜΚ3 και είπε ότι βρήκε τον εκσκαφέα οπότε ο τελευταίος του ζήτησε να δει τα στοιχεία του για να δουν αν αυτός ήταν γραμμένος πάνω στο θείο του, πληροφορώντας τον επίσης ότι και ο ίδιος θα ενημέρωνε τους κληρονόμους για να γίνει η σχετική διαδικασία. Βάσει των όσων αναφέρει ο ΜΚ3, ο κατηγορούμενος 1 του ξανατηλεφώνησε, του είπε ότι πώλησε τον εκσκαφέα και θα του έδινε £
- Ξαναμίλησαν στις 7.7.07 το απόγευμα όπου κατόπιν διευθετήσεων συναντήθηκαν και ο κατηγορούμενος του έδωσε τις £400 σε χαρτονομίσματα (Τεκμήριο 4). Ο ΜΚ3 υπέγραψε και σχετική απόδειξη είσπραξης (Τεκμήριο 3).
- Στο σημείο αυτό εμπλέκονται και οι καταθέσεις των ίδιων των κατηγορουμένων οι οποίοι αναφέρονται σε συνάντηση που είχαν μεταξύ τους στις 3.7.07, εκεί που ευρίσκετο ο εκσκαφέας ΒΑΧ466, στην παρουσία και του Κώστα Ψωμά, ο οποίος επίσης με σχετική κατάθεση (Τεκμ. 24) αναφέρεται στο γεγονός αυτό. Αφού συμφώνησαν ότι ο κατηγορούμενος 1 θα τον αγόραζε έναντι £2000, ο ίδιος έστειλε ηλεκτρολόγο και έβαλε μπαταρία για να μπορεί να ξεκινήσει ο εκσκαφέας και την επόμενη έστειλε το μηχανικό του για να ελέγξει νερά, φρένα και λάδια ούτως ώστε να μπορέσει να μεταφερθεί. Σχετικές είναι οι καταθέσεις του μηχανικού Μανώλη Μητράγκα (Τεκμ. 19) και του ηλεκτρολόγου Παναγιώτη Δημητρίου (τεκμήριο 21). Ακολούθως έγιναν διευθετήσεις για μεταφορά του εκσκαφέα με πλατφόρμα στο εργοτάξιο του κατηγορούμενου 2 ο οποίος κατέβαλε έναντι του τιμήματος προς τον κατηγορούμενο 1 £1400 με επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας και £100 σε μετρητά (τεκμήριο 2). Προς τούτο υπεγράφη και σχετική συμφωνία μεταξύ τους, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
- Το υπόλοιπο ποσό των £500 θα κατεβάλλετο από την αγοράστρια εταιρεία του κατηγορούμενου 2 κατά την μεταβίβαση που θα ακολουθούσε.
- Ακολούθησε καταγγελία του Γ. Γρηγορίου ότι είχε κλαπεί ο εκσκαφέας του πεθερού του Ε. Εφραίμ και ο ΜΚ2 τον εντόπισε στις 7.7.07 στο εργοτάξιο του κατηγορούμενου 2 όπου και φωτογραφήθηκε (Τεκμ.9). Νομική Πτυχή Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος καλείται να προβάλει την υπεράσπιση του μόνον όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται η κλήση του. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σ' αυτό το στάδιο σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Απαλλαγή του Κατηγορούμενου σ' αυτό το στάδιο δικαιολογείται μόνον όταν: α) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του Κατηγορούμενου. Σχετικές υποθέσεις είναι:
- Azinas v Police
(1981)2 CLR 9 2. Γενικός Εισαγγελέας ν Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 3. Παναγιώτου ν Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ 191 4. Γενικός Εισαγγελέας ν Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ.9 Στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται θέμα αντινομίας ή μη πειστικότητας της μαρτυρίας σε βαθμό που θα έπρεπε να απορριφθεί η υπόθεση σ' αυτό το στάδιο. Εκείνο που πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσον υπάρχει μαρτυρία όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Ειδικά για το αδίκημα της κλοπής, με βάση το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα θα πρέπει να καταδειχθεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1: i) Χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη ii) Δολίως, δηλαδή σκοπίμως και εκ προθέσεως iii) Χωρίς καλόπιστη αξίωση iv) Έλαβε κατοχή και αποκόμισε τον εκσκαφέα v) Με πρόθεση μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη Σχετική είναι η υπ. Ανδρονίκου ν Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 486. Όσον αφορά το αδίκημα της κλεπταποδοχής με βάση το άρθρο 306(α) του Ποινικού Κώδικα θα πρέπει να καταδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος 2:
- i)Αποδέχθηκε και κατακράτησε τον εκσκαφέα
- ii)Γνωρίζοντας ότι αυτός είχε κλαπεί. Όπως προκύπτει από τις αγορεύσεις και των δύο ευπαιδευτων συνηγόρων αλλά και από τη γραμμή υπεράσπισης είναι προφανές πως η εισήγηση στηρίζεται στην έλλειψη γνώσης και πρόθεσης για κλοπή του εκσκαφέα υπ' αρ. εγγρ. ΒΑΧ 466 που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Σύμφωνα με την πρόσφατη υπόθεση Άθως Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 161/08, ημερ. 23.2.10 η γνώση όπως και η πρόθεση δεν αποδεικνύονται πάντοτε με άμεση μαρτυρία αλλά κατά κανόνα εμμέσως με περιστατική μαρτυρία ή συμπερασματικά από τα γεγονότα και το σύνολο της μαρτυρίας, όπως είχε εξηγηθεί στις υποθ. Κρίνος θεοχάρους ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 185/06 και 210/06, ημερ. 21.1.08 και Ζακακιώτης ν Αστυνομίας, Ποιν. Εφ.206/08 ημερ. 3.3.09. Όντως υπάρχει μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση που καλύπτει το ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 διαδοχικά έλαβαν κατοχή του επίδικου εκσκαφέα. Περαιτέρω για τον κατηγορούμενο 1 ότι έλαβε τέτοια κατοχή χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη Ε. Εφραίμ και χωρίς καλόπιστη αξίωση. Ως προς τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής εγείρεται κάποιο ζήτημα το οποίο καθίσταται μοιραίο για ολόκληρη την υπόθεση, συμπεριλαμβανομένης και της κατηγορίας που αφορά τον κατηγορούμενο 2. Ειδικότερα όλη η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής τείνει να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος 1 αναζητούσε τον εκσκαφέα που του είχε αναφέρει ο ΜΚ3 και κυρίως ότι αυτόν τον εκσκαφέα ήθελε να αγοράσει και μεταπωλήσει. Εντοπίζοντας τον εκσκαφέα ΒΑΧ 466 ήταν με την εντύπωση και είχε την πίστη ότι βρήκε εκείνον για τον οποίο συμφώνησε με τον ΜΚ3. Δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία ότι σε οποιοδήποτε στάδιο αντιλήφθηκε ή πληροφορήθηκε ότι ο εκσκαφέας που εντόπισε ανήκε στον Ε. Εφραίμ (ΜΚ5) και όχι στον αποβιώσαντα θείο του ΜΚ3. Αποτελεί βασική αρχή του ποινικού δικαίου ότι η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) ενός προσώπου-κατηγορούμενου πρέπει να υπάρχει εν σχέσει με την αντικειμενική υπόσταση (actus reus), δηλαδή η πρώτη πρέπει να επικαλύπτει την δεύτερη σχετικά με το συγκεκριμένο αδίκημα. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι η αντικειμενική υπόσταση αποτελείται από κάποια πράξη, η οποία διενεργείται υπό συγκεκριμένες περιστάσεις και οδηγεί στο απαγορευμένο υπό του νόμου αποτέλεσμα η ένοχη διάνοια (mens rea) πρέπει να διαπιστώνεται εν σχέσει με κάθε ένα από τα πιο πάνω ξεχωριστά συστατικά (παρότι αυτό δεν σημαίνει πως απαιτείται πάντα ο ίδιος βαθμός ένοχης διάνοιας για όλα τα πιο πάνω στοιχεία π.χ απόπειρα). Έχω την άποψη ότι η περίπτωση αφορά πλάνη εν σχέσει με βασικό στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης, κατά τον τρόπο που εξηγείται στο σύγγραμμα Clarkson and Keating CRIMINAL LAW, 7η έκδοση,2010, σελ. 195. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος 1 έλαβε κατοχή του επίδικου εκσκαφέα νομίζοντας ότι πήρε αυτόν που είχε συμφωνήσει. Η πλάνη αυτή αναιρεί αφ΄ εαυτής την ένοχη διάνοια. Ανεξαρτήτως αυτού ούτως ή άλλως δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι ο ίδιος είχε πρόθεση οποτεδήποτε να αποστερήσει τον εκσκαφέα που ανήκε στον ΜΚ5 από τον πραγματικό ιδιοκτήτη. Η ύπαρξη γραπτής συμφωνίας, η έκδοση απόδειξης, η μεσολάβηση τόσων επαγγελματιών (μηχανικός, ηλεκτρολόγος, μεταφορέας) και η πληρωμή χρημάτων στον ΜΚ3 δεν συνάδουν με την ισχυριζόμενη πρόθεση κλοπής. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2 πέραν της κατάρρευσης του υποβάθρου της κλοπής (που όπως έχει αναφερθεί έχει συνέπειες και για την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο ίδιος) πρέπει να παρατηρήσω πως δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι είχε υπόψιν του συνθήκες και γεγονότα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως κλοπή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 και ως εκ τούτου αθωώνονται και απαλλάσσονται σ' αυτό το στάδιο στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Τα έξοδα £470 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .......... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο