Αστυνομία ν. Nικόλας ΚΟΡΟΜΙΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 24683/08, 21 Δεκεμβρίου, 2010

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Τηλεπικοινωνιακών Υπηρεσιών Νόμου 112

(1)/2004 (1η κατηγορία) και (β) παράνομης πρόσβασης σε σύστημα και δεδομένα ηλεκτρονικού υπολογιστή κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4, 5 και 6 του περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου (Κυρωτικός) Νόμος 22(ΙΙΙ)/2004, (2η, 3η και 4η κατηγορίες). Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του Αλέξη Μαύρου (πρώην Λοχ. 2281) (ΜΚ2), και ενώ επιχειρήθηκε να κατατεθεί ως μέρος της κυρίως εξέτασης του μάρτυρα η έκθεση του, στην οποία αναφέρετο σε ενέργειες που προέβηκε για εντοπισμό του IP address με αρ. 87.228.159.208 και του χρήστη κατόχου αριθμού κλήσης που κάλεσε τους παραπονούμενους 10.10.2007, που εξασφάλισε μέσω της ΑΤΗΚ, η συνήγορος του κατηγορούμενου έφερε ένσταση στο περιεχόμενο της κατάθεσης του και ιδιαίτερα στο μέρος που αναφέρεται άμεσα ή έμμεσα σε τεκμήρια που αφορούν τα πιο πάνω τα οποία λήφθηκαν από την αστυνομία ως τεκμήρια κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Το Δικαστήριο μετά την πιο πάνω εξέλιξη διέταξε όπως διεξαχθεί Δίκη εντός Δίκης η οποία περιορίστηκε στους λόγους που εγέρθηκαν από την ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου και ειδικότερα ότι (α) η εν λόγω μαρτυρία λήφθηκε κατά παράβαση της συνταγματικής πρόνοιας του απορρήτου της επικοινωνίας, άρθρο 17 του Συντάγματος, β) ότι η εν λόγω μαρτυρία λήφθηκε κατά παράβαση των προνοιών της νομοθεσίας και συγκεκριμένα του Νόμου 92

(1)/96, γ) ότι υπάρχει παραβίαση των προσωπικών δεδομένων του κατηγορούμενου με βάση τον Περί Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων Νόμο. Στην Δίκη εντός Δίκης που ακολούθησε δόθηκε μαρτυρία μόνο από την Κατηγορούσα Αρχή και συγκεκριμένα του Αλέξη Μαύρο η οποία συνοψίζεται ως ακολούθως: Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Αλέξης Μαύρος υπηρετούσε στο Αρχηγείο Αστυνομίας και ήταν τοποθετημένος στο Γραφείο Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Την 11/10/07 καταγγέλθηκε στο εν λόγω τμήμα από την ΄Αντρεα Σάββα από τα Λειβάδια και τον πατέρα της Ανδρέα Σάββα ότι από την 09/10/07 μέχρι και την 11/10/07, άγνωστο προς αυτούς πρόσωπο, πέτυχε παράνομα πρόσβαση στο λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ηλεκτρονικών ζωντανού χρόνου συζητήσεων MSN MESSENGER, που διατηρεί η παραπονούμενη, μέσω διαδικτύου και αφού άλλαξε τους κωδικούς πρόσβασης σε αυτόν, απέστειλε διάφορα ενοχλητικά και προσβλητικά ηλεκτρονικά μηνύματα σε φιλικά της πρόσωπα. Επίσης, σύμφωνα με την πιο πάνω καταγγελία, την 10/10/07 και περί ώρα 1700 - 1730, οι παραπονούμενοι, δέχθηκαν τηλεφώνημα από άγνωστο πρόσωπο, στο σταθερό τηλέφωνο της κατοικίας τους, με αριθμό κλήσης 24662033, το οποίο τους πληροφόρησε ότι, είναι το πρόσωπο που παράνομα εισήλθε στα δεδομένα του ηλεκτρονικού υπολογιστή της ΄Αντρεας και σκοπεύει να της κάνει κακό με το να δημοσιεύσει γυμνές φωτογραφίες της στο διαδίκτυο. Από εξετάσεις που διενήργησε επί του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή της παραπονούμενης, πράγματι διαπιστώθηκε η παράνομη πρόσβαση στο εν λόγω λογαριασμό ΜSN MESSENGER της παραπονούμενης και επιπλέον εντοπίστηκε η ηλεκτρονική διεύθυνση ΙΡ ADDRESS 87.228.159.208, η οποία χρησιμοποιείτο από το άγνωστο πρόσωπο για τον σκοπό αυτό. Αφού εξασφαλίστηκε σχετική διαταγή παρουσίασης εγγράφων «Κεφ. 155 άρθρο 6

(1)» από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας διενεργήθηκαν εξετάσεις μέσω της εταιρείας παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών Α.ΤΗ.Κ, με σκοπό τον εντοπισμό του χρήστη, κατόχου της πιο πάνω ηλεκτρονικής διεύθυνσης, ως επίσης και του χρήστη/κατόχου του αριθμού κλήσης που κάλεσε τους παραπονούμενους την 10/10/07 στην κατοικία τους. Την 24/10/07, εξασφαλίστηκε μαρτυρία από την Α.ΤΗ.Κ. ότι, ο χρήστης/κάτοχος του αριθμού κλήσης SO-EASY 97685959 και του κινητού τηλεφώνου με αριθμό ΙΜΕΙ 356641003340480, ήταν το πρόσωπο που κάλεσε τους παραπονούμενους την 10/10/07 στην κατοικία τους. Σύμφωνα πάντα με την ίδια μαρτυρία, στο πιο πάνω κινητό τηλέφωνο μέχρι και την 27/09/07 χρησιμοποιείτο εναλλακτικά και η τηλεφωνική κάρτα με αριθμό κλήσης 99490671, κάτοχος/χρήστης της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος. Με βάση τα πιο πάνω, την 05/12/2007 και μεταξύ των ωρών 1530 - 1645, διενήργησε έρευνα, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, στην κατοικία του Νικόλα Κορομία. Η έρευνα διενεργήθηκε στην παρουσία του κατηγορούμενου, αφού προηγουμένως του παρουσιάσθηκε το σχετικό ένταλμα έρευνας. Κατά την πιο πάνω έρευνα, εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν μεταξύ άλλων ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ 8800, ΙΜΕΙ 356641003340480, και μία sim card, με αριθμό κλήσης 97685959 στο υπνοδωμάτιο του Νικόλα Κορομία στο ισόγειο της κατοικίας του. Τα υπόλοιπα τεκμήρια επεστράφησαν στον κατηγορούμενο λόγω μη εντοπισμού οτιδήποτε επιλήψιμου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου βασιζόμενη στην μαρτυρία του Αλέξη Μαύρου και ιδιαίτερα ότι το μαρτυρικό υλικό προέρχεται από πληροφορίες που δόθηκαν στην Αστυνομία από την ΑΤΗΚ σε σχέση με επικοινωνία του κατηγορούμενου από το διαδίκτυο η οποία διοχετεύτηκε μέσω τηλεφωνικής γραμμής της ΑΤΗΚ και εντοπισμού κλήσης από τηλεφωνική επικοινωνία και ενόψει του ότι το εν λόγω μαρτυρικό υλικό ήταν απότοκο αυτής της ενέργειας, εισηγήθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μαρτυρία. Ειδικότερα ήταν η θέση της ευπαίδευτου συνήγορου ότι η ενέργεια της Αστυνομίας να επιζητήσει και εξασφαλίσει τις πιο πάνω πληροφορίες από την ΑΤΗΚ, παραβιάζει το άρθρο 17 του Συντάγματος και τις πρόνοιες του Περί Προστασίας του Απορρήτου Νόμου του 1996, αφού ως ήταν η θέση της τόσο τα τεκμήρια όσο και το ένταλμα έρευνας αλλά και τα υπόλοιπα τεκμήρια εξασφαλίστηκαν στη βάση πληροφοριών της ΑΤΗΚ και αυτή η μαρτυρία λήφθηκε κατά παράβαση του ΄Αρθρου 17 του Συντάγματος αλλά και του Νόμου Περί Προστασίας του Απόρρητου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας. ΄Ηταν εισήγηση της περαιτέρω ότι η αστυνομία ενέργησε για την περισυλλογή και τώρα επιχειρεί να προσκομίσει μαρτυρία επικοινωνίας και χρήσης του διαδικτύου και τηλεφωνικής επικοινωνίας και αυτό είναι ανεπίτρεπτο και παραβιάζει το ΄Αρθρο 17 του Συντάγματος αλλά και τις σχετικές πρόνοιες της Νομοθεσίας Περί Προστασίας του Απορρήτου του

1. Επεσήμανε επίσης ότι η όλη υπόθεση εδράζεται στον εντοπισμό μέσω της ΑΤΗΚ της τηλεφωνικής γραμμής και αριθμού τηλεφώνου του κατηγορούμενου για σκοπούς εξασφάλισης μαρτυρίας της εν λόγω επικοινωνίας πράγμα ανεπίτρεπτο και όλες οι μετέπειτα ενέργειες της Αστυνομίας και η εξασφάλιση στη συνέχεια των υπολοίπων τεκμηρίων στην Δίκη εντός Δίκης δε μπορούν να γίνουν δεκτά. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής άφησε το θέμα στο Δικαστήριο ενόψει άλλου προηγούμενου Ruling του Δικαστηρίου για παρόμοια θέματα σε άλλη υπόθεση. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Έχω εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα. Τα γεγονότα όσον αφορά τα πιο πάνω θέματα έχουν εξελιχθεί ως αναφέρθηκαν από τον Αλέξη Μαύρο (ΜΚ1 στη Δίκη εντός Δίκης) και δεν αμφισβητήθηκαν. Το Δικαστήριο σε Δίκη εντός Δίκης είναι υποχρεωμένο να περιοριστεί στην δοθείσα μαρτυρία στην Δίκη εντός Δίκης και αυστηρά στα ζητήματα που έχουν εγερθεί σ΄ αυτή και δεν μπορεί να επεκτάθη σε άλλα θέματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με αυτά κατά νου προχωρώ να εξετάσω τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι υπάρχει παραβίαση του Άρθρου 17 του Συντάγματος και του Περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας Παρακολούθησης Συνδιαλέξεων Νόμο του
2. Το Άρθρο 17 του Συντάγματος έχει ως ακολούθως: «
3. Έκαστος έχει το δικαίωμα σεβασμού και διασφαλίσεως του απορρήτου της αλληλογραφίας ως και πάσης άλλης επικοινωνίας αυτού, εφ΄ όσον η τοιαύτη επικοινωνία διεξάγεται διά μέσων μη απαγορευμένων υπό του νόμου.
4. Δεν επιτρέπεται επέμβασις κατά την ενάσκησιν του δικαιώματος τούτου, ειμή συμφώνως προς τον νόμον και μόνον εις περιπτώσεις προσώπων εν φυλακίσει ή προφυλακίσει τελούντων ή ως και επί επαγγελματικής αλληλογραφίας και επικοινωνίας του πτωχεύσαντος κατά την διάρκειαν της διοικήσεως της περιουσίας αυτού.» Στην υπόθεση Halford v. United Kingdom, judgement of 25 June, 1997, Reports 1997-III, 1016, αποφασίστηκε ότι τηλεφωνήματα που λαμβάνονται σε ιδιωτικά ή επαγγελματικά κτίρια καλύπτονται από την έννοια της «ιδιωτικής ζωής» και «αλληλογραφίας» μέσα στην έννοια του άρθρου 8

(1)της Σύμβασης. Ως αναφέρεται στο Σύγγραμμα του Ανδρέα Λοϊζου «Σύνταγμα Κυπριακής Δημοκρατίας» στη σελ.110, οι περιορισμοί του άρθρου 17 είναι πιο στενοί από τους περιορισμούς που επιτρέπονται από τη Σύμβαση. Στις υποθέσεις Αστυνομία ν. Χριστόδουλου Γιάλλουρου

(1992)2 ΑΑΔ 147 και Police v. Andreas Georghiades

(1983)2 CLR 33, αποφασίστηκε ότι η μαγνητοφώνηση συνομιλίας τηλεφώνου, χωρίς τη συγκατάθεση των συνομιλητών και χωρίς την εξουσιοδότηση νόμου για τους σκοπούς, που τίθενται από την παράγραφο 2, του άρθρου 17 του Συντάγματος αποτελεί παραβίαση του Άρθρου αυτού. Στην υπόθεση Re v. Κακουλλής, 2007, 1 ΑΑΔ, ημερ. 19.9.07 αποφασίστηκε ότι, διάταγμα αποκάλυψης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στη βάση του Περί Συγκάλυψης Έρευνας και Δήμευσης Εσόδων από Ορισμένες Εγκληματικές Πράξεις, Νόμου του 1996, Ν.61(Ι)/96, για ερώτημα κατά πόσον ο Αιτητής και άλλο πρόσωπο διατηρούν ή διατηρούσαν ηλεκτρονική διεύθυνση και λεπτομέρειες της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας μεταξύ των, παραβίαζε το Άρθρο 17 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το απόρρητο της επικοινωνίας. Το Δικαστήριο στη σελ. 6 της απόφασης του αναφέρει ότι «το ότι η προστασία του απορρήτου της αλληλογραφίας και της επικοινωνίας περιλαμβάνει και την χρήση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και διαδικτύου αποφασίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου μεταξύ άλλων στην υπόθεση Coplant v. United Kingdom, Application No.62617/2000 ημερ. 3.4.2007, στην οποία αποφασίστηκε ότι η συλλογή και η αποθήκευση προσωπικών πληροφοριών που σχετίζονταν με το τηλέφωνο της Αιτήτριας, καθώς και με την χρήση από αυτή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και του διαδικτύου χωρίς την γνώση της, συνιστούσαν επέμβαση στα δικαιώματα της, δυνάμει του Άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Δεδομένης της μεγάλης συνάφειας του Άρθρου 8 της Σύμβασης με το Άρθρο 17 του Συντάγματος μας, είναι προφανής η σημασία αλλά και η καθοδήγηση που μπορεί να αντληθεί από την προαναφερόμενη απόφαση την οποία υιοθετώ». Επίσης στο Σύγγραμα «Προστασία του Απορρήτου της Επικοινωνίας ερμηνευτική προσέγγιση του άρθρου 19 του Συντάγματος της Ελλάδας» του Νικόλαου Κ. Παπαδόπουλου, έκδοση 2008, στη σελίδα 174 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στις περιπτώσεις των σύγχρονων μορφών τηλεπικοινωνιών, απόρρητο υφίσταται όταν κατά τη δικαιολογημένη πεποίθηση αυτών που επικοινωνούν (στην περίπτωση αμφίδρομων τηλεπικοινωνιών, όπου τα επικοινωνούντα μέρη έχουν ταυτόχρονα ιδιότητα πομπού και δέκτη) ή αυτού που αποστέλλει το μήνυμα (στην περίπτωση μονόδρομης επικοινωνίας) στο κανάλι επικοινωνίας και στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή της επικοινωνίας δεν έχει πρόσβαση τρίτος. Το στοιχείο της δικαιολογημένης πεποίθησης αυτών που επικοινωνούν θα κριθεί με βάση κυρίως τη φύση του μέσου επικοινωνίας και ειδικότερα από το αν το κανάλι μέσω του οποίου πραγματοποιείται η τηλεπικοινωνία είναι «κλειστό» ή «ανοικτό». Για παράδειγμα, στην περίπτωση τηλεφωνικής και εικονοτηλεφωνικής ή τηλετυπικής και τηλεμοιοτυπικής επικοινωνίας που πραγματοποιείται μέσω κλειστού κυκλώματος, υφίσταται απόρρητο. Αντίθετα, απόρρητο καταρχήν δεν υφίσταται όταν το κανάλι επικοινωνίας είναι ανοιχτό, όπως στις περιπτώσεις ασύρματων ραδιοεπικοινωνιών.» Αναφορικά με τον περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας (Παρακολούθηση Συνδιαλέξεων) Νόμο του 1996, επισημαίνεται στο Σύγγραμμα του Ανδρέα Λοΐζου «Σύνταγμα Κυπριακής Δημοκρατίας» ότι σκοπός του Νόμου αυτού είναι ο περιορισμός του δικαιώματος της ελεύθερης επικοινωνίας, το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 17 και ότι ο περιορισμός επιχειρείται, στο πλαίσιο της εξουσίας που παρέχεται από το Άρθρο 17 για την περιστολή του δικαιώματος, το οποίο κατοχυρώνεται από αυτό και ότι ο περιορισμός εκτείνεται μόνο σε επικοινωνίες φυλακισμένων ή προσώπων που τελούν σε προφυλάκιση και επικοινωνίες που διεξάγονται με παράνομα μέσα. Η παρακολούθηση επικοινωνίας που διεξάγεται μέσω τηλεφώνου και άλλων μέσων που καθορίζει ο εν λόγω Νόμος, υπόκεινται στην έγκριση του Προέδρου ή Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή και μπορεί να εξουσιοδοτηθεί με δικαστικό ένταλμα. Στην υπόθεση Δημοκρατίας ν. Αεροπόρων και άλλων

(1998)1 ΑΑΔ σελ.87 αποφασίστηκε ότι η εκτύπωση ηλεκτρονικού υπολογιστή στην οποία καταγράφοντο οι τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ δύο φορητών τηλεφώνων, η ώρα των κλήσεων και η διάρκεια τους, από την ΑΤΗΚ δεν μπορούσε να γίνει δεκτή επειδή οι πρόνοιες του Άρθρου 3

(2)(β) του προαναφερθέντος Νόμου δεν επιτρέπουν προσαγωγή μαρτυρίας η οποία περιέχει στοιχεία για τηλεφωνικές κλήσεις εκτός για τον συγκεκριμένο σκοπό διεκδίκησης τελών από τους συνδρομητές της Αρχής Τηλεπικοινωνιών. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω νομική πτυχή επανέρχομαι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Όπως προέκυψε από την μαρτυρία του Αλέξη Μαύρου στην Δίκη εντός Δίκης, όλο το επίδικο υλικό είναι υλικό το οποίο προέρχεται από το διαδίκτυο και τηλεφωνική συνδιάλεξη μέσω τηλεφωνικής γραμμής και συγκεκριμένα της ΑΤΗΚ. Μέσα από τη μαρτυρία του κ. Μαύρου προκύπτει ότι οι δοθείσες από την ΑΤΗΚ πληροφορίες δόθηκαν για επικοινωνία μέσω του τηλεφώνου η οποία προστατεύεται από το απόρρητο και οποιαδήποτε επέμβαση στο απόρρητο αυτό, δια της προσαγωγής της μαρτυρίας που αφορά επέμβαση τρίτου σ΄ αυτό, είναι αντίθετη με τις πρόνοιες του Άρθρου 17 του Συντάγματος και του Νόμου του 1996. Ως διαφαίνεται από τα πιο πάνω οι πληροφορίες που δόθηκαν από την ΑΤΗΚ αφορούσαν την εν λόγω επικοινωνία του κατηγορούμενου. Η αποκάλυψη που έγινε από την ΑΤΗΚ δεν νομιμοποιείτο αφού η προσαγωγή του τηλεφωνικού αριθμού, αυτή καθ΄ εαυτή, παραβιάζει το απόρρητο της επικοινωνίας, γιατί είναι η πηγή της επικοινωνίας. Εξάλλου ο αριθμός του τηλεφώνου που προσκομίσθηκε δεν προσκομίσθηκε θεωρητικά, γενικά και αόριστα, αλλά μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια απόδειξης επικοινωνίας, ημέρας και ώρας που έγινε. Από τα γεγονότα είναι ξεκάθαρο ότι η όλη έρευνα αποσκοπούσε όχι απλώς στον εντοπισμό του κατόχου ενός τηλεφώνου αλλά είχε σαν στόχο την διαπίστωση κατά πόσον ο κάτοχος μέσω του τηλεφώνου αυτού είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες στο διαδίκτυο και τηλεφωνική επικοινωνία. Στόχος ως προκύπτει από τα πιο πάνω ήταν η επικοινωνία και όχι ο αριθμός του συνδρομητή. Ακόμη και αν ο στόχος ήταν μόνο ο τηλεφωνικός αριθμός ενός συνδρομητή πάλι δεν νομιμοποιείται τέτοια ενέργεια αφού η προσαγωγή του τηλεφωνικού αριθμού, αυτή καθ΄ εαυτή, παραβιάζει το απόρρητο της επικοινωνίας γιατί είναι η πηγή της επικοινωνίας. Ως εκ των ανωτέρω ενόψει του ότι ο τηλεφωνικός αριθμός και η πιστοποίηση επικοινωνίας είναι μαρτυρία η οποία λήφθηκε κατά παράβαση του Άρθρου 17 του Συντάγματος αλλά και του Περί Προστασίας του Απόρρητου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας (Παρακολούθησης Συνδιαλέξεων) Νόμου του 1996 συμφωνώ με την ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου ότι τα μέρη της μαρτυρίας του Αλέξη Μαύρου στην Δίκη εντός Δίκης και τα τεκμήρια που αναφέρονται σ' αυτή, δεν μπορούν να γίνουν δεκτά αφού ο εντοπισμός τους έγινε κατόπιν της πιο πάνω πληροφόρησης. Στην πραγματικότητα το τι επιχειρείται είναι να παρουσιαστεί η πηγή και κατ΄ επέκταση το περιεχόμενο επικοινωνίας που είχε ο κατηγορούμενος με το διαδίκτυο και τηλεφωνική επικοινωνία. Ενόψει των πιο πάνω η ένσταση της υπεράσπισης γίνεται δεκτή και τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση του Αλέξη Μαύρου στα σχετικά αποσπάσματα αυτής όπως υπογραμμίστηκαν πριν την έναρξη της Δίκης εντός Δίκης δεν μπορούν να γίνουν δεκτά, ούτε οποιαδήποτε τεκμήρια που αφορούν τα πιο πάνω και συνεπώς η κατάθεση του Αλέξη Μαύρου περιορίζεται μόνο στα σημεία και στον βαθμό και έκταση που δεν ασχολείται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο άμεσα ή έμμεσα με τα εν λόγω τεκμήρια. (Υπ.) ............. Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο