Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ζήνωνας ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ, Ποιν. Υπ.: 1817/08, 31 Δεκεμβρίου 2010

(1)/04 (1η κατηγορία) και ότι

1. Αξίωσε αμοιβή αναφορικά με παρασχεθείσες υπηρεσίες κτηματομεσίτη ενώ δεν ήταν εγγεγραμμένος και δεν κατείχε ετήσια άδεια εξάσκησης του επαγγέλματος αυτού κατά παράβαση άρθρων του ίδιου Νόμου (2η κατηγορία). Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες τον εξεταστή της υπόθεσης Α/Λοχ. 4482 Παναγιώτη Μαυρομμάτη (ΜΚ1) και τον Επιθεωρητή του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών κ. Γιώργο Αραούζο (ΜΚ2). Πέραν αυτών δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν παραδεκτά γεγονότα στα πλαίσια των οποίων κατατέθηκαν εκ συμφώνου οι γραπτές καταθέσεις του διευθυντή της εταιρείας Α.Ρ.Miliotis Constructions Ltd κ. Ανδρέα Παναγή (Τεκμ. 10), της θυγατέρας του κας Μαρίας Παναγή (Τεκμ. 11), της κας Ιρίνας Αντζουλίδη (Τεκμ. 12), του κ. Αντώνη Πανοσιάν (Τεκμ. 13), το Πιστοποιητικό Εγγραφής του κατηγορούμενου ως Κτηματομεσίτη (Τεκμ. 14) και επιστολή της εταιρείας A.P.Miliotis Constructions Ltd προς τον ΜΚ2 (Τεκμ. 16). Να σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτή κατάθεση ημερ. 10.11.2007 η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμ. 3, ενώ η γραπτή κατηγορία του παρουσιάστηκε ως Τεκμ.
2. Όταν κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα Πρέπει να αναφέρω ευθύς εξαρχής πως, όπως και ο κ. Δανός ανέφερε κατά την έναρξη της ακρόασης, βασικά είναι νομικό το ζήτημα που απασχολεί, εξ ου και δεν διαπιστώνεται ουσιαστική διάσταση όσον αφορά τα γεγονότα. Ανεξαρτήτως αυτού να αναφέρω πως παρακολούθησα με κάθε δυνατή προσοχή και τους δύο μάρτυρες κατηγορίας και θεωρώ και τους δύο ως αξιόπιστους και ειλικρινείς μάρτυρες. Οι απαντήσεις τους ήταν άμεσες, σταθερές και χωρίς υπεκφυγές. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε διάθεση παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Είναι αυτονόητο ότι σε ορισμένα σημεία στα οποία εκφράστηκαν οι προσωπικές απόψεις των μαρτύρων, σχετικά με την ερμηνεία νόμων ή κανονισμών, αυτές δεν δεσμεύουν το Δικαστήριο το οποίο είναι το μόνο αρμόδιο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Επίσης είναι προφανές πως οι αναφορές του Γ. Αραούζου για τα γεγονότα που αφορούν την ξενάγηση στο διαμέρισμα στηρίζονται σε εξ ακοής μαρτυρία και ως εκ τούτου επ' αυτών προτιμώ την μαρτυρία προσώπων που έχουν άμεση γνώση. Υπενθυμίζεται σ' αυτό το σημείο πως παρότι το σύνολο του περιεχομένου της κατάθεσης ενός κατηγορουμένου γίνεται δεκτό ως μαρτυρία (υπ. Διευθυντής Τμ. Τελωνείων ν. Καλλή

(1996)2 Α.Α.Δ 55), εντούτοις αυτό αξιολογείται και κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψιν και εκτιμάται ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται, το δε Δικαστήριο είναι ελεύθερο να αποδώσει τη βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης του κατηγορούμενου και όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή ή περιέχει δηλώσεις εναντίον των συμφερόντων του κατηγορουμένου (υπ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109). Αξιολογώντας την υπάρχουσα μαρτυρία πρέπει να αναφερθεί πως προκύπτουν τα εξής γεγονότα:

1. i)Από το Πιστοποιητικό Σύστασης και το Πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέως της εταιρείας BRILLIANT VELOCITY ESTATE LTD (στο εξής η "VELOCITY") δηλαδή τα Τεκμήρια 5 και 6, συνάγεται ότι αυτή η εταιρεία συστάθηκε στις 27.1.2004 και διευθυντές της ορίστηκαν οι Ζήνωνας Καραπάνος (κατηγορούμενος) και ο Κώστας Λουκά, ενώ ο γραμματέας της επίσης ο κατηγορούμενος. Να σημειωθεί πως όπως παραδέχεται και ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του (Τεκμ. 3), σύμφωνα με το καταστατικό της εταιρείας αυτής, ο σκοπός ίδρυσης της είναι να διεξάγει αποκλειστικά κτηματικές εργασίες, συναλλαγές και επιχειρήσεις κτηματομεσιτών.
2. ii)Στις 10.2.04 η Velocity παραχώρησε Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμ. 8) προς τον κατηγορούμενο, με το οποίο τον διόριζε ως αντιπρόσωπο της για να προβαίνει αντ' αυτής και για λογαριασμό της σε οποιεσδήποτε ενέργειες και ειδικότερα μεταξύ άλλων να διαχειρίζεται οποιασδήποτε φύσης περιουσία της εταιρείας και να ενεργεί κάθε αναγκαία πράξη προς αυτό το σκοπό. Όπως και πάλι εξηγεί ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του λόγω ασθένειας του κ. Λουκά (εγκεφαλικό επεισόδιο) με βάση αυτό το πληρεξούσιο ο ίδιος (ο κατηγορούμενος) ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας τις κτηματομεσιτικές πράξεις ή συναλλαγές που αφορούν την εταιρεία Velocity. iii) Ο εκ των διευθυντών της Velocity κ. Λουκάς υπέβαλε προς το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών αίτηση ημερ. 29.11.2006 (Τεκμ. 4) με την οποία ζητούσε την έκδοση Άδειας Άσκησης Επαγγέλματος Κτηματομεσίτη για το 2007 επ' ονόματι του. Από το Τεκμ. 9 συνάγεται πως το αρμόδιο Συμβούλιο όντως εξέδωσε τέτοια άδεια επ' ονόματι του με ημερ. 30.1.07 και ισχύ μέχρι 30.12.07. Διευκρινίζεται πως η εγγραφή και η άδεια αυτή του κ. Λουκά ήταν προσωπική και όπως εξάγεται από τη μαρτυρία του Γ. Αραούζου δεν υπήρχε για το 2007 άδεια ή έγγραφή τότε για την Velocity ή άλλην εταιρεία του Κ. Λουκά.
3. iv)Από την κατάθεση του Ανδρέα Παναγή (Τεκμ. 10) ο οποίος είναι διευθυντής της εταιρεία A.P.Miliotis Constructions Ltd (στο εξής "η Miliotis") προκύπτει πως η εταιρεία αυτή, της οποίας ο Παναγή είναι διευθυντής, έχει ιδιόκτητα διαμερίσματα τα οποία κατά τον επίδικο χρόνο ενοικίαζε σε πελάτες. Μεταξύ αυτών είναι και το διαμέρισμα με αρ. 303 επί της οδού Κεφαλληνίας 23, στην Ακρόπολη (στο εξής "το διαμέρισμα").
4. v)Για το διαμέρισμα αυτό η εταιρεία Miliotis δημοσίευσε αγγελία ενοικίασης στην εφημερίδα "Χρυσές Ευκαιρίες" την οποία είδε η ενδιαφερόμενη ενοικιάστρια Ιρίνα Αντζουλίδη (Τεκμ. 12) και επέδειξε ενδιαφέρον προβαίνοντας σε κάποια τηλεφωνήματα και μιλώντας τελικά με κάποιον Αντώνη, που συμπερασματικά, από το σύνολο της μαρτυρίας, συνάγεται ότι ήταν ο Αντώνης Πανοσιάν.
5. vi)Ο Αντώνης Πανοσιάν (Τεκμ. 13) είναι φίλος του κατηγορούμενου και όπως αναφέρει ο Πανοσιάν εξ όσων γνώριζε ο ίδιος η δουλειά του κατηγορούμενου ήταν τα κτηματομεσιτικά με γραφείο στη Λακατάμια. Περί τα τέλη Ιουλίου 2007 ο κατηγορούμενος μίλησε με τον Πανοσιάν για την περίπτωση της Ιρίνας και ο κατηγορούμενος είπε στον Πανοσιάν να δείξει στην Ιρίνα το διαμέρισμα στην οδό Κεφαλληνίας για σκοπούς ενοικίασης του. vii) Όπως αναφέρει η Μαρία Παναγή (Τεκμ. 11) που είναι κόρη του διευθυντή της εταιρείας Miliotis και εργαζόμενη στην εταιρεία αυτή, στις 27.7.07 της τηλεφώνησε ο Πανοσιάν και της είπε ότι είχε πελάτη για το εν λόγω διαμέρισμα. Το απόγευμα της ίδια μέρας ο Πανοσιάν, η Παναγή και η Ιρίνα συναντήθηκαν στο διαμέρισμα το οποίο επιθεώρησε η ενδιαφερόμενη ενοικιάστρια. Η Ιρίνα και ο Πανοσιάν αναφέρουν ως ημερομηνία επιθεώρησης την 1.8.07, αλλά πρέπει να παρατηρήσω αφενός πως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία η ακριβής ημερομηνία και αφετέρου πως φαίνεται πιο λογικό η επιθεώρηση να έγινε πριν την υπογραφή του ενοικιαστηρίου συμβολαίου, το οποίο τελικά υπεγράφη την 1.8.07 στα γραφεία της εταιρείας Miliotis παρουσία της Παναγή, του Πανοσιάν και της Ιρίνας. Πληρώθηκε προκαταβολή ΛΚ350 καθώς και το πρώτο ενοίκιο επίσης εκ ΛΚ350. Ο Πανοσιάν εξηγεί επίσης πως λόγω φιλίας δεν είχε απαίτηση από τον κατηγορούμενο να του δώσει μέρος της προμήθειας που θα έπαιρνε εκείνος. viii) Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του παραδέχεται ότι με βάση την εξουσιοδότηση της Velocity ενεργεί τις κτηματομεσιτικές πράξεις ή συναλλαγές της εν λόγω εταιρείας. Βεβαίως για την παρούσα ισχυρίζεται πως πρώτος τού τηλεφώνησε κάποιος γνωστός του ονόματι Πανοσιάν, ο οποίος τού είπε ότι κάποιος ήθελε να ενοικιάσει το διαμέρισμα και ο κατηγορούμενος τού είπε "εντάξει πάρε τον να το δει". Πλην όμως επ' αυτού τον διαψεύδει ο Πανοσιάν όταν λέγει πως ήταν ο κατηγορούμενος που τού τηλεφώνησε σχετικά. Ο δε κατηγορούμενος επέλεξε να μην ζητήσει να αντεξετάσει τον Πανοσιάν ως είχε δικαίωμα να πράξει και το Δικαστήριο έχοντας υπόψιν τους παράγοντες του άρθρου 27 του Κεφ. 9 δέχεται τη μαρτυρία του Πανοσιάν, ότι δηλαδή ήταν ο κατηγορούμενος που τηλεφώνησε πρώτος. Σημασία έχει και εδώ πως, όπως δέχεται επίσης ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του, το συγκεκριμένο διαμέρισμα ο ίδιος το είχε σε κατάλογο υποψηφίων προς ενοικίαση. Ως προς τη μαρτυρία του Γεώργιου Αραούζου για τα θέματα ξενάγησης να επαναλάβω απλώς πως ο ίδιος δεν είχε προσωπική γνώση.
6. ix)Μετά την ενοικίαση του προς την ενδιαφερόμενη Ιρίνα και συγκεκριμένα στις 29.8.07 ο κατηγορούμενος εξέδωσε και υπέγραψε το τιμολόγιο υπ' αρ. 9 εκ μέρους της Velocity και επ' ονόματι της Miliotis για ΛΚ350 πλέον Φ.Π.Α., προς την οποία και το απέστειλε, αξιώνοντας ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο προμήθεια για λογαριασμό της Velocity.
7. x)Όπως εξηγεί η Μαρία Παναγή περί τα τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου ο Πανοσιάν πήγε στα γραφεία της εταιρείας Miliotis και παρέδωσε το εν λόγω τιμολόγιο. Όταν το είδε η ίδια επειδή σ' αυτό δεν υπήρχε ο αριθμός εγγραφής του κτηματομεσίτη, ενημέρωσε σχετικά τον πατέρα της.
8. xi)Ο πατέρας της Αντρέας Παναγή όταν είδε το τιμολόγιο τηλεφώνησε στο Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών και επειδή πληροφορήθηκε ότι η εν λόγω εταιρεία δεν ήταν εγγεγραμμένη, δεν εξόφλησε το τιμολόγιο. Απέστειλε δε και σχετική επιστολή στον Γεώργιο Αραούζο του εν λόγω Συμβουλίου, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμ. 16. Στις 29.10.07 έδωσε και την γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία. xii) Σύμφωνα με την έρευνα του Γεώργιου Αραούζου στο Μητρώο Εγγραφής Κτηματομεσιτών διαπιστώθηκε ότι ο Κώστας Λουκά δεν δήλωσε ότι εργοδοτούσε οποιοδήποτε υπάλληλο κατά το 2007, ενώ αντίστοιχα ούτε ο κατηγορούμενος ήταν δηλωμένος ως υπάλληλος σε οποιοδήποτε αδειούχο και εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη, ούτε και η Velocity ήταν τότε εγγεγραμμένη και αδειούχα εταιρεία κτηματομεσιτών. xiii) Ο κατηγορούμενος υπέβαλε για πρώτη φορά αίτηση στο Συμβούλιο για έκδοση άδειας κτηματομεσίτη τον Ιανουάριο του 2008 και μετά την απόρριψη της καταχώρησε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο με την οποίαν πέτυχε την ακύρωση της απορριπτικής απόφασης, στις 12.3.2010 (Προσφυγή 1464/08). Το Συμβούλιο τον κάλεσε σε εξετάσεις στις οποίες πέτυχε και στις 30.9.2010 εκδόθηκε Πιστοποιητικό Εγγραφής για τον ίδιον από το Συμβούλιο (Τεκμ. 14), χωρίς όμως να του εκδοθεί άδεια λειτουργίας μέχρι σήμερα αφού κρίθηκε πως σύμφωνα με το άρθρο 24 του νέου Ν.71

(1)/10 δεν υπέδειξε προς το Συμβούλιο συγκεκριμένο γραφείο άσκησης του επαγγέλματος του. Τα θέματα αυτά βεβαίως δεν σχετίζονται άμεσα με την παρούσα υπόθεση που αφορά γεγονότα παλαιότερα. viv) Να σημειωθεί πως όταν κατηγορήθηκε γραπτώς στις 13.1.2008 για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης απάντησε: "Εγώ δεν ενήργησα προσωπικά ως κτηματομεσίτης αλλά λειτούργησα ως κτηματομεσίτης εκ μέρους της εταιρείας Brilliant Velocity που έχει διευθυντή εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη» (Τεκμ. 7). Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή της υπόθεσης είναι προφανές πως η 1η κατηγορία στηρίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 14

(1)α και η 2η κατηγορία στο άρθρο 14

(1)(β) του Περί Κτηματομεσιτών Ν.273

(1)/04 όπως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, δηλαδή με την τροποποίηση από το Ν.118

(1)/07. Να σημειωθεί πως με την τελευταία αυτή τροποποίηση δόθηκε σε νομικά πρόσωπα η δυνατότητα εγγραφής στο Μητρώο Κτηματομεσιτών και η περαιτέρω εξασφάλιση ετήσιας άδειας άσκησης του επαγγέλματος. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι ενήργησε ως κτηματομεσίτης (1η κατηγορία) καθώς και ότι αξίωσε αμοιβή αναφορικά με υπηρεσίες που παρασχέθηκαν και έχουν άμεση ή έμμεση με την εργασία του κτηματομεσίτη, (2η κατηγορία) χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και να κατέχει ισχύουσα ετήσια άδεια άσκησης του επαγγέλματος αυτού. Το πρώτο ερώτημα είναι αν στην παρούσα ενήργησε κάποιος ως κτηματομεσίτης και η απάντηση είναι καταφατική εφόσον έχοντας υπόψιν τους ορισμούς του νόμου: "κτηματομεσίτης» σημαίνει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο του οποίου η απασχόληση είναι η έναντι αμοιβής μεσολάβηση για κτηματική συναλλαγή και "κτηματική συναλλαγή" σημαίνει κάθε συναλλαγή για τη σύναψη συμφωνίας για πώληση, αγορά, ανταλλαγή ή μίσθωση ακινήτου πέραν του ενός μηνός.." Είναι αναντίλεκτο στην παρούσα πως η εταιρεία Velocity μεσολάβησε στη μίσθωση του διαμερίσματος στην Ιρίνα. Πέραν της ομολογίας του κατηγορούμενου όταν κατηγορήθηκε γραπτώς και των μη αμφισβητουμένων γεγονότων, αυτό προκύπτει επίσης από την μαρτυρία του Πανοσιάν, της Ιρίνας και των ιθυνόντων της Miliotis, ενώ επιβεβαιώνεται και από όσα αναφέρει ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του, καθώς και την έκδοση του τιμολογίου (Τεκμ. 2) το οποίο καταδεικνύει ότι η μεσολάβηση αυτή γινόταν έναντι αμοιβής. Η αναφορά της Ιρίνας για "πρώτο ενοίκιο" και το γεγονός ότι κατά το χρόνο της γραπτής κατάθεσης της (13.12.2007) διέμενε ακόμα σ' αυτό το διαμέρισμα καταδεικνύουν επίσης πως η μίσθωση αυτή ήταν για περίοδο πέραν του ενός μηνός. Η ιδιότητα του κατηγορούμενου ως διευθυντή της Velocity, η ύπαρξη του πληρεξουσίου από την ίδια εταιρεία επ' ονόματι του, η έκδοση του τιμολογίου σε έντυπο της εν λόγω εταιρείας, τα αναφερόμενα από τον κατηγορούμενο και το σύνολο των γεγονότων επιβεβαιώνουν επίσης πως η μεσολάβηση αυτή έγινε εξ ονόματος και για λογαριασμό της Velocity και όχι υπό την προσωπική ιδιότητα του κατηγορούμενου. Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσον η εταιρεία Velocity κατά τον επίδικο χρόνο ήταν εγγεγραμμένη και αδειούχο νομικό πρόσωπο να ασκεί τα επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Σύμφωνα με την υπάρχουσα μαρτυρία του Γ. Αραούζου η εταιρεία αυτή (Velocity) ούτε εγγεγραμμένη ήταν ως νομικό πρόσωπο στο Μητρώο Κτηματομεσιτών το 2007, ούτε κατείχε άδεια ασκήσεως του εν λόγω επαγγέλματος. Πέραν αυτού σύμφωνα με την υπ. Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 220 ο κατηγορούμενος ως πρόσωπο που έχει ιδιάζουσα γνώση των γεγονότων που σχετίζονται με την ύπαρξη ή όχι σχετικής άδειας, είχε και το αντίστοιχο καθήκον να αποδείξει την ύπαρξη της, πράγμα που δεν έπραξε στην παρούσα διαδικασία. Η καταδειχθείσα εγγραφή και παρουσιασθείσα ετήσια άδεια επ' ονόματι του Κώστα Λουκά για το 2007 (Τεκμ. 9) σε καμιά περίπτωση δεν εξομοιώνεται με εγγραφή και άδεια στο νομικό πρόσωπο, αφού είναι γνωστή η αρχή πως νομικά δεν ταυτίζονται οι δύο αυτές έννοιες. Εξάλλου απλή ανάγνωση του άρθρου 11

(1)του Νόμου (όπως ίσχυε τότε) καταδεικνύει τις διαφορετικές προϋποθέσεις που ίσχυαν για την κάθε περίπτωση και την ανάγκη για υποβολή ξεχωριστών αιτήσεων προς εγγραφή. Συνάγεται λοιπόν πως η Velocity δεν νομιμοποιείτο να ασκεί τις εργασίες αυτές. Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσον ο κατηγορούμενος έχει ποινική ευθύνη για τα αδικήματα που διέπραξε η εταιρεία Velocity. Δεν υπάρχει και εδώ καμία αμφιβολία πως ο κατηγορούμενος συμμετείχε και στα δύο αδικήματα της εταιρείας. Υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής και πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Velocity είχε την επικοινωνία με τον Πανοσιάν, και είχε γνώση για τις ενέργειες του, εξ ου και προχώρησε στην έκδοση, υπογραφή και αποστολή του τιμολογίου (Τεκμ. 2) προς την Miliotis, αξιώνοντας εκ μέρους της Velocity την πληρωμή της προμήθειας της, δηλαδή ένα ενοίκιο συν Φ.Π.Α. Προβάλλεται το επιχείρημα πως δεν αναφέρεται το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα στο κατηγορητήριο. Όπως έχει αναγνωριστεί στην υπ. Ajini v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 319, είναι επιθυμητό όπου η Κατηγορούσα Αρχή γνωρίζει εξ αρχής ότι ο ρόλος ενός κατηγορούμενου είναι ρόλος συνεργού, να εκθέτει το γεγονός αυτό με σκοπό την πληρέστερη ενημέρωση της υπεράσπισης, πλην όμως αυτό δεν είναι απαραίτητο. Η έλλειψη της εξειδίκευσης δεν αναιρεί την ετυμηγορία περί ενοχής σε τέτοιες περιπτώσεις επειδή ακριβώς ο Ποινικός Κώδικας επιτρέπει την μεταχείριση του συνεργού ως αυτουργού. Στην υπ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 ΑΑΔ 9 παρατηρήθηκε σχετικά πως η μη συμπερίληψη του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα στην έκθεση του αδικήματος δεν συνιστά παρατυπία που έχει επιπτώσεις στο κύρος της κατηγορίας. Όπως προκύπτει από το άρθρο 20(β) του Ποινικού Κώδικα και επιβεβαιώνεται και στην υπ. Κοιλιάρη ν. Δήμος Αγίου Δομετίου

(2005)2 ΑΑΔ 350 θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη αδικήματος και δύναται να διωχθεί ως αυτουργός και εκείνος που έπραξε ή παρέλειψε να πράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο πρόσωπο ή παρείχε βοήθεια για τη διάπραξη αδικήματος από άλλο πρόσωπο. Σημειώνεται όμως πως ακόμα και για αδικήματα αυστηρής ευθύνης για να καταδικαστεί ο συνεργός απαιτείται να καταδειχθεί ότι γνώριζε τα αναγκαία στοιχεία που συνιστούν το αδίκημα (βλ. υπ. Pavlos Zenonos General Motors Ltd v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 51/08, ημερ. 21.1.09). Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος γνώριζε από την αρχή ότι κατηγορείτο για την περίπτωση μεσολάβησης στη συγκεκριμένη ενοικίαση διαμερίσματος με βάση τις λεπτομέρειες των κατηγοριών. Αντιλήφθηκε από την αρχή τις κατηγορίες και μάλιστα ήταν βασική του θέση πως νόμιμα έπραξε ενεργώντας εκ μέρους της εταιρείας Velocity, για την οποία επέμενε πως υπήρχε άδεια, κάτι που έχει αποδειχθεί ότι δεν ίσχυε για το 2007. Δεν θεωρώ ότι έχει επηρεαστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο στην προβολή της υπεράσπισης του. Όπως δε προκύπτει από την υπ. Κοιλιάρη (ανωτέρω) ούτε η μη προώθηση κατηγοριών εναντίον της ίδιας της Velocity μπορεί να έχει οποιαδήποτε σημασία σε σχέση με την ενοχή του ιδίου. Αυτό είναι ζήτημα που μόνον ως μετριαστικός παράγοντας κατά την επιβολή ποινής μπορεί να ληφθεί υπόψιν. Είναι τέλος προφανές πως ο κατηγορούμενος γνώριζε όλα τα στοιχεία που συνιστούν τα αδικήματα. Με βάση όλα τα προηγηθέντα καταλήγω πως η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τις δύο κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στις οποίες και κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο