Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Χρίστου Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθ.: 17540/08, 22.1.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2010:2 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Σύνθεση Δικαστηρίου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 17540/08 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α Εναντίον
- Χρίστου Γεωργίου
- Κυριάκου Χρίστου
- Παναγιώτη Σωτηρίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 22.1.2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Ν. Δημητρίου. Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Θ. Γιούπας. Για τον Κατηγορούμενο 3: κα Μ. Μικελλίδου. Κατηγορούμενοι 1 και 3: παρόντες. Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 παραδέχθηκαν τη διάπραξη τριών αδικημάτων που βασίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Παραδέχθηκαν ότι την 17.11.2008 εισήξαν 9.005,17 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (2η κατηγορία), ότι κατείχαν την ποσότητα αυτή (3η κατηγορία) και ότι την κατείχαν με σκοπό την προμήθεια (4η κατηγορία). Η πρώτη κατηγορία που αφορούσε συνωμοσία, διακόπηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την κατηγορούσα αρχή και βρίσκουν σύμφωνη και την υπεράσπιση. Τα συνοψίζουμε: Τον Αύγουστο του 2008 οι κατηγορούμενοι 1, 3 και ένα τρίτο πρόσωπο συμφώνησαν να εισάξουν ναρκωτικά στη Δημοκρατία, από την Αγγλία. Η συμφωνία ήταν όπως ο κατηγορούμενος 3 και το άλλο πρόσωπο καταβάλουν τα χρήματα για την αγορά των ναρκωτικών ουσιών και τα έξοδα του κατηγορουμένου 1 για τη μετάβαση του και παραμονή του στο εξωτερικό και ο κατηγορούμενος 1 θα αναλάμβανε την μεταφορά τους από την Αγγλία στην Κύπρο. Τη 10.9.2008 ο κατηγορούμενος 1 μετέβη στην Αγγλία έχοντας στην κατοχή του το χρηματικό ποσό των €20.
- Στην Αγγλία ήρθε σε επαφή με ένα άλλο άγνωστο του πρόσωπο, που του προμήθευσε τις ναρκωτικές ουσίες. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 1 αγόρασε όχημα, με αριθμούς εγγραφής Αγγλίας L848WNJ και τοποθέτησε στο ντεπόζιτο καυσίμων του πιο πάνω οχήματος, τις ναρκωτικές ουσίες, τις οποίες είχε προηγουμένως συσκευάσει δεόντως. Τη 19.9.2008 ο κατηγορούμενος 1 επέστρεψε στην Κύπρο. Την αποστολή του οχήματος στην Κύπρο ανέλαβαν ο κατηγορούμενος 3 και το τρίτο πρόσωπο. Τη 17.11.2008 οι κατηγορούμενοι 1 και 3, μετέβησαν στο λιμάνι της Λεμεσού και αφού έγιναν οι σχετικές διαδικασίες, οι αρχές του λιμανιού παρέδωσαν το αυτοκίνητο στον κατηγορούμενο 1, στις 10.30 το πρωί. Η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών, μετά από σχετική πληροφορία, έθεσε τους δύο κατηγορούμενους υπό παρακολούθηση. Όταν ο κατηγορούμενος 1 εξήλθε από το λιμάνι οδηγώντας το επίδικο όχημα, ακολουθούμενος από το κατηγορούμενο 3, που οδηγούσε άλλο όχημα, τα μέλη της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών, τους ακολούθησαν. Τα δύο οχήματα εισερχόμενα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας σταμάτησαν, λίγο πριν την έξοδο της αερογέφυρας Γερμασόγειας, οπότε προστέθει και τρίτο αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε το τρίτο πρόσωπο. Μετά από δύο - τρία λεπτά τα τρία αυτοκίνητα ξεκίνησαν, με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Και τα τρία οχήματα εξήλθαν από την έξοδο Μονής και κατέληξαν σε αγροτική περιοχή. Τα μέλη της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών παρατήρησαν τότε ότι οι δύο κατηγορούμενοι άρχισαν να βγάζουν από το όχημα L848WNJ, ορισμένα αντικείμενα και να τα τοποθετούν σε αθλητική τσάντα. Σε εκείνο το στάδιο τότε, οι αστυνομικοί επενέβησαν και τα τρία εμπλεκόμενα πρόσωπα, οι δύο κατηγορούμενοι και το τρίτο άτομο, προσπάθησαν να διαφύγουν. Ο κατηγορούμενος 1 και το τρίτο πρόσωπο ανεκόπησαν και συνελήφθησαν ενώ ο κατηγορούμενος 3 κατάφερε να διαφύγει κρατώντας την αθλητική τσάντα, την οποία αργότερα πέταξε. Η αθλητική τσάντα εντοπίστηκε από τους αστυνομικούς και διαπιστώθηκε ότι περιείχε συσκευασίες με ναρκωτικές ουσίες. Από περαιτέρω έρευνα του οχήματος εντοπίσθηκαν και άλλες συσκευασίες με ναρκωτικές ουσίες, που ήσαν κρυμμένες στο ντεπόζιτο καυσίμων του οχήματος. Ο κατηγορούμενος 1, ανακρινόμενος στη σκηνή, παραδέχθηκε ότι επρόκειτο για ναρκωτικές ουσίες. Στη συνέχεια η Αστυνομία μετέφερε το όχημα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας όπου συνεχίστηκε η έρευνα. Μέσα στο ήδη ανοιγμένο ντεπόζιτο καυσίμων εντοπίσθηκαν και άλλες συσκευασίες με ναρκωτικές ουσίες. Και οι δύο κατηγορούμενοι έδωσαν θεληματικές καταθέσεις στην αστυνομία με τις οποίες παραδέχθηκαν τη διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων. Μετά από τη διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων των ναρκωτικών ουσιών, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ρητίνη κάνναβης βάρους 9.005,
- Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν άδεια από τον Υπουργό Υγείας για κατοχή ή και εισαγωγή των ελεγχομένων τούτων φαρμάκων. Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη, συγκεκριμένα τη 15.5.2007 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην υπόθεση 5754/07 για το αδίκημα της κλοπής. Στη πιο πάνω υπόθεση λήφθηκε υπόψη και δεύτερη υπόθεση που αφορούσε και αυτή κλοπή. Του επεβλήθηκε ποινή άμεσης φυλάκισης 18 μηνών και αποφυλακίστηκε στις 13.3.
- Ο κατηγορούμενος 3 βαρύνεται και αυτός με μία προηγούμενη καταδίκη για κατοχή και χρήση μικρής ποσότητας ναρκωτικής ουσίας, στην οποία του επιβλήθηκε, τη 5.5.08, πρόστιμο ευρώ
- Οι συνήγοροι αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, επικαλέστηκαν τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των δύο κατηγορουμένων , ιδιαίτερα το νεαρό της ηλικίας τους, τη συνεργασία τους με την αστυνομία και αργότερα την παραδοχή τους ενώπιον του δικαστηρίου. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, ο συνήγορος έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη ψυχολογική του κατάσταση, ως αυτή περιγράφεται στο πιστοποιητικό που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, ενώ σε σχέση με το κατηγορούμενο 3 δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στις οικογενειακές του συνθήκες. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των δύο κατηγορουμένων εκτίθενται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο των οποίων βρίσκει σύμφωνη την υπεράσπιση. Το συνοψίζουμε. Ο κατηγορούμενος 1, είναι σήμερα 23 ετών και προέρχεται από πολυμελή και συγκροτημένη οικογένεια, χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να εργασθεί. Η μόνη που εργάζεται είναι η μητέρα του, ενώ ο κατηγορούμενος 1 ανέλαβε, κατά διαστήματα, τη συντήρηση της οικογένειας του. Ο κατηγορούμενος 1 φοίτησε μέχρι το Δημοτικό και στη συνέχεια εργάσθηκε ως μηχανικός αυτοκινήτων. Κατά την εφηβεία του ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά και για αρκετά χρόνια έκανε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης, το οποίο παρακολούθησε για έξι μήνες. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά, πήρε όμως αναστολή και δεν ολοκλήρωσε ακόμη τη στρατιωτική του θητεία. Σήμερα ο κατηγορούμενος 1 είναι αρραβωνιασμένος και η αρραβωνιαστικιά του διαμένει με τους γονείς του. Σημειώνουμε, περαιτέρω, ότι σύμφωνα με ιατρικές γνωματεύσεις που προέρχονται από τον ψυχίατρο στο Τμήμα Φυλακών, Λούη Καριόλου, ο κατηγορούμενος παρουσιάζει 'διαταραχή προσωπικότητας με αντικοινωνικούς χαρακτήρες με συνύπαρξη δευτερογενούς καταθλιπτικής διαταραχής'. Στο παρελθόν, όπως σημειώνει ο ψυχίατρος, του είχε χορηγήσει αντικαταθλιπτική φαρμακευτική αγωγή και έκτοτε είχε συναντήσεις σε σταθερή βάση με εργοθεραπεύτρια. Σε κάποιο στάδιο είχε ζητήσει και έλαβε ψυχολογική στήριξη από κλινική ψυχολόγο, στις φυλακές. Πριν από οκτώ μήνες περίπου διέκοψε τη φαρμακευτική αγωγή και με δική του απόφαση μετέρχεται γυμναστικών ασκήσεων και εργασίας, ως ανακουφιστικό μέτρο για την καταθλιπτική του διάθεση. Σήμερα βρίσκεται, σύμφωνα πάντα με το πιο πάνω πιστοποιητικό, σε αρκετά καλή και ισορροπημένη ψυχολογική κατάσταση. Ο Παναγιώτης Σωτηρίου, κατηγορούμενος 3 γεννήθηκε στη Λάρνακα την 27.6.
- Οι γονείς του είναι εκτοπισθέντες και αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα υγείας, ιδιαίτερα ο πατέρας τους που πάσχει από αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα και τους παρέχεται μηνιαίο επίδομα αναπηρίας. Φοίτησε μόνο μέχρι το Δημοτικό Σχολείο επειδή ήταν αδύνατος μαθητής, αλλά και για οικονομικούς λόγους. Στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται από 13 χρονών περίπου, ως σιδεράς. Εξάσκησε το επάγγελμα αυτό για περίοδο 4 χρόνων περίπου και μετά εργάσθηκε αρχικά ως εργάτης οικοδομών και αργότερα ως οικοδόμος. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά και υπηρέτησε κανονικά τη θητεία του. Συνέχισε να εξασκεί το επάγγελμα του οικοδόμου και μετά την απόλυσή του από το στρατό, ενώ πριν ενάμιση χρόνο άρχισε να εργάζεται ως επιδιορθωτής ελαστικών μαζί με τον συγκατηγορούμενου του, Κυριάκο Χρίστου. Το 2002, δημιούργησε δεσμό με την Δήμητρα Ζωγράφου, εκτοπισθείσα από το Τρίκωμο και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά τον Σωτήρη 2 χρονών και την Άντρεα 7 μηνών σήμερα. Ο κατηγορούμενος 3, ήταν στο παρελθόν χρήστης ναρκωτικών, άρχισε να κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών όταν ήταν στο στρατό. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς, επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια ώστε να καταστεί σαφές ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι εύκολος διαμετακομιστικός τόπος για τη μεταφορά ναρκωτικών. Σήμερα η Κύπρος δεν αποτελεί απλώς διαμετακομιστικό σταθμό. Μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών εισάγονται στη Κύπρο με σκοπό την εγχώρια χρήση και ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο. Τα ναρκωτικά αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας[1] και η ανάγκη προστασίας της από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[2]. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά από το Εφετείο στην υπόθεση Zewar v. Republic
(1990)2 ΑΑΔ 384: «Το μέγεθος του θανάσιμου κινδύνου που απειλεί την κοινωνία από τη χρήση ναρκωτικών την οποία προάγει η εμπορία τους από πρόσωπα όπως ο κατηγορούμενος και η ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας από τον κίνδυνο αυτό, καθιστούν απαραίτητη την επιβολή μακρών ποινών φυλάκισης η διάρκεια των οποίων θα αυξάνεται ανάλογα με την αύξηση του αριθμού των αδικημάτων και της συχνότητας .». Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα, για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι το ήμισυ των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας-Αμμοχώστου αφορούν ναρκωτικά. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι επίσης παράγοντες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από το δικαστήριο, κατά τον καθορισμό της ποινής[3]. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι εισήξαν στη Δημοκρατία και κατείχαν μεγάλη ποσότητα, ήτοι 9 και πλέον κιλά ρητίνη κάνναβης, ναρκωτική ουσία τάξης Β, με σκοπό να την προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τον προσχεδιασμό, τον μεθοδευμένο και μελετημένο τρόπο που έδρασαν οι δύο κατηγορούμενοι και τα μέτρα που λήφθηκαν για την εισαγωγή των ναρκωτικών στη Κύπρο. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 μετέβη στην Αγγλία, προμηθεύτηκε τα ναρκωτικά και αγόρασε στη συνέχεια αυτοκίνητο, εντός του οποίου τα απέκρυψε. Εξ ίσου σημαντική και επιβαρυντική ήταν η ανάμιξη του κατηγορούμενου 3, ο οποίος ήταν ένα από τα δύο πρόσωπα που χρηματοδότησε την όλη επιχείρηση, κατέβαλε χρήματα για την αγορά μεγάλης ποσότητας ρητίνης κάνναβης και για τα έξοδα μετάβασης και παραμονής του κατηγορουμένου 1 στο εξωτερικό. Επισημαίνουμε δε ότι ο εντοπισμός των δραστών έγινε κατορθωτός μόνο μετά από σχετική πληροφορία που έλαβε η Υ.ΚΑ.Ν. Οι δύο κατηγορούμενοι βαρύνονται με μία πρόσφατη προηγούμενη καταδίκη, έκαστος, γεγονός που επηρεάζει κάπως το βαθμό επιείκειας την οποία είμαστε διατιθεμένοι να επιδείξουμε. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αεροπόρος[4], η ύπαρξη προηγουμένων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Στη παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη καταδίκη τους διέπραξαν τα υπό εξέταση αδικήματα, δεν παραβλέπουμε όμως ότι το αδίκημα στο οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος 1, ήτοι η κλοπή είναι άσχετο με τα αδικήματα για τα οποία καλούμαστε σήμερα να επιβάλουμε ποινή. Ο κατηγορούμενος 3 καταδικάσθηκε για παρόμοιο αδίκημα, κατοχή και χρήση ναρκωτικής ουσίας, δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε ότι η ποσότητα ήταν, όπως προκύπτει, μικρή και του επιβλήθηκε μόνο ποινή προστίμου. Λαμβάνουμε υπόψη τους μετριαστικούς παράγοντες όπως εκτεθήκαν και τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των δύο κατηγορουμένων ως εκτίθενται με λεπτομέρεια στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και ως μας τις περιέγραψαν οι δύο συνήγοροι υπεράσπισης. Λαμβάνουμε ιδιαίτερα υπόψη το νεαρό της ηλικίας τους, τη ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου 1 και την οικογενειακή κατάσταση του κατηγορουμένου 3. Σε σχέση με την ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου 1 επισημαίνουμε ότι ήδη παρακολουθείται από ψυχίατρο και ψυχολόγο στις κεντρικές φυλακές και η ψυχολογική κατάσταση του σήμερα περιγράφεται στο πιστοποιητικό που προσκομίσθηκε ως 'καλή και ισορροπημένη'. Η ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο αυτή όμως είναι συναρτημένη και προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα και τη συσχέτιση διάπραξης του προς αυτά. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση El-Beyrouty & another v. Δημοκρατίας[5]. Στη πιο πάνω υπόθεση ο κατηγορούμενος υπέστη ψυχικό κλονισμό και κάποιες τραυματικές εμπειρίες που είχε βιώσει του προκάλεσαν συναισθηματική ένταση. Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι αυτοί είναι παράγοντες που επενεργούν προς μετριασμό της ποινής, διευκρίνισε όμως ότι ο βαθμός επενέργειας τους διαφέρει και ανάλογα με τη προδιάθεση που προκαλούν για τη διάπραξη του αδικήματος. Στη παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 παρά τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε οργάνωσε μαζί με άλλα πρόσωπα και εκτέλεσε μία περίτεχνη επιχείρηση παράνομης εισαγωγής σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις η ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου 1, ως αυτή περιγράφεται στα πιστοποιητικά που κατατέθηκαν, λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, δεν μπορεί όμως να της δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα. Σε σχέση δε με τον κατηγορούμενο 3 λάβαμε ιδιαίτερα υπόψη την οικογενειακή του κατάσταση. Ο κατηγορούμενος 3 είναι πατέρας δύο πολύ μικρών παιδιών, ένα δε εκ των δύο γεννήθηκε πρόσφατα ενώ αυτός ήταν στη φυλακή. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι, σύμφωνα με τη νομολογία μας, βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Καθοδηγητική επί του θέματος αυτού είναι η απόφαση Λουκά Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[6], όπου αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «.Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.»[7]. Από την άλλη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου που μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής δεν πρέπει να παραβλέπονται[8]. Σε σχέση με την παραδοχή των δύο κατηγορουμένων και τη συνεργασία τους με την αστυνομία, σημειώνουμε τις περιστάσεις υπό τις οποίες αυτοί συνελήφθησαν. Σε περιπτώσεις όπου ο δράστης καταλαμβάνεται επ´ αυτοφώρω η παραδοχή δεν οδηγεί σε μείωση της ποινής όπως θα οδηγούσε στην περίπτωση κατηγορούμενου του οποίου η απόδειξη της ενοχής είναι δύσκολη ή προβληματική. Σε περίπτωση μάλιστα που υπάρχει συντριπτική μαρτυρία για την ενοχή του κατηγορούμενου, μπορεί να επιβληθεί ποινή που αντανακλά πλήρως την σοβαρότητα του αδικήματος, χωρίς να ληφθεί υπόψη η παραδοχή (Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442). Από την άλλη όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τη συνεργασία τους με την αστυνομία και την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό το πνεύμα και για τους λόγους που εξηγούνται στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας[9]: «.Τονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνη». Σε σχέση δε με τη καθυστέρηση , την οποία επικαλέσθηκε η και Μικελλίδου θα θέλαμε να παρατηρήσουμε τα πιο κάτω: Ως έχει νομολογηθεί η πάροδος αρκετού χρόνου από την διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής[10]. Tο θέμα της καθυστέρησης εξετάζεται για να κριθεί αν η δίκη ήταν δίκαιη όπως ορίζει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Ωστόσο ο λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρησης είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη[11]. Στην προκειμένη περίπτωση τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 17.11.2008 και το κατηγορητήριο ενώπιον του Κακουργιοδικείου καταχωρήθηκε στις 19.2.2009. Η πάροδος των 14 μηνών από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, που το δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μεγάλο χρονικό διάστημα και να ληφθεί υπόψη ως ουσιώδες στοιχείο για την επιμέτρηση της ποινής. Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού συνεκτιμήσαμε κάθε σχετικό με τη ποινή παράγοντα κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Η ποινή που θα επιβληθεί στους δύο κατηγορουμένους πρέπει να είναι η ίδια εφόσον και οι δύο συμμετείχαν ενεργά και με καθοριστικό τρόπο στην παράνομη επιχείρηση εισαγωγής ναρκωτικών στη Δημοκρατία ενώ δεν διαπιστώνεται βάσιμος παράγοντας, με βάση τις προσωπικές και οικογενειακές τους συνθήκες για διαφοροποίηση της ποινής. Επιβάλλουμε ποινές ως ακολούθως: Στην δεύτερη κατηγορία επιβάλλουμε στο κατηγορουμένους 1 και 3 ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην τρίτη κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή εφόσον τα γεγονότα της καλύπτονται από τις άλλες κατηγορίες. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλουμε στους κατηγορουμένους 1 και 3 ποινή φυλάκισης 8 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης των δύο κατηγορουμένων. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ........... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. [1] Σύμκαση ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ σελ.27-28 [2] Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [3] Γενικός Εισαγγελέας ν. Mehmet Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377 [4]
(1997)2 Α.Α.Δ 306 [5]
(1991)2 Α.Α.Δ 543. [6]
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [7] (βλ. σχετικά Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 AAΔ 400, 405 και Victor Αbe v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 49/06, ημερ. 24.3.2008 ). [8] Παναγιώτου v. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 15.7.2008, Ποινική Έφεση Αρ. 29/07). [9]
(2002)2 AAΔ 28 [10] Γενικός Εισαγγελέας v. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, 10, Γενικός Εισαγγελέας v. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71, 77, Γενικός Εισαγγελέας v. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355, 361, Γενικός Εισαγγελέας v. Αρέστη
(1996)2 Α.Α.Δ. 267, 271. [11] Αβραάμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365, 369, 370. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο