← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ali Abdullah Hazzaz Assad, Αρ. Υπ.: 17808/09, 3 Φεβρουαρίου, 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ali Abdullah Hazzaz Assad, Αρ. Υπ.: 17808/09, 3 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 17808/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v. Ali Abdullah Hazzaz Assad Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 3 Φεβρουαρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χαραλάμπους (για να ακούσει απόφαση η κα Γιακουμεττή) Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ''Παναγιώτου Κατηγορούμενος παρών Παρούσα η κα Αρ. Μιχαηλίδου η οποία μεταφράζει από τα Ελληνικά στα Αραβικά. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορητήριο το οποίο περιλαμβάνει πέντε συνολικά κατηγορίες. Οι κατηγορίες 1 και 2 αφορούν το αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Η κατηγορία 3 αφορά το αδίκημα της πλαστογραφίας εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333 και 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Η κατηγορία 4 το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Τέλος η κατηγορία 5 αφορά το αδίκημα της απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι ο κατηγορούμενος μεταξύ του χρονικού διαστήματος 24-26/9/09 έκλεψε το αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφής ΥΡ785 (στο εξής θα αναφέρεται ως το αυτοκίνητο) ενώ αυτό βρισκόταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης, πλησίον του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος. Το αυτοκίνητο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν στην νόμιμη κατοχή κάποιου Λεωνίδα Θεοδώρου, ο οποίος ήταν ο πρώην σύζυγος της εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριάς του Μαρίας Θεοδώρου (ΜΚ4). Ο Λεωνίδας Θεοδώρου διέμενε στο ίδιο ξενοδοχείο, στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος και κατά το ως άνω χρονικό διάστημα είχε συλληφθεί από την Αστυνομία για διάπραξη αδικημάτων ασχέτων με την παρούσα υπόθεση και τέθηκε υπό κράτηση. Στο αυτοκίνητο υπήρχαν διάφορα αντικείμενα, τα οποία περιγράφονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας και αποτελούσαν ιδιοκτησία του Λεωνίδα Θεοδώρου, τα οποία επίσης κλάπηκαν από τον κατηγορούμενο. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος χωρίς καμία εξουσία πώλησε το αυτοκίνητο σε κάποιο Gabriel Hugos (MK2) για το ποσό των €150 και υπέγραψε το σχετικό έντυπο μεταβίβασης ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου (βλέπε το Τεκμήριο 3Α) το οποίο και παρέδωσε στο εν λόγω πρόσωπο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να αποδείξει την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ως μάρτυρες τον Gabriel Hugos (MK2), την σύζυγο του Barahma Hanan (ΜΚ3), την Μαρία Θεοδώρου, εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου (ΜΚ4) και τον εξεταστή της υπόθεσης Αστ. 3725 Μάριο Αποστόλου (ΜΚ1). Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 είναι αυτοί που με τις καταθέσεις τους ενοχοποίησαν τον κατηγορούμενο και τον ενέπλεξαν στην διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων. Ο ΜΚ2 έδωσε την γραπτή του κατάθεση (βλέπε τα τεκμήρια 4 και 4Α) ενώ τελούσε υπό κράτηση, στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης της κλοπής του αυτοκινήτου. Το Τεκμήριο 4 αποτελεί την κατάθεση του στη μητρική του γλώσσα ενώ το Τεκμήριο 4Α την πιστή, όπως δηλώθηκε μετάφραση της στα Ελληνικά. Ο ΜΚ2 στην κατάθεση του, την οποία υιοθέτησε ενόρκως και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του αναφέρει ότι στις 26/9/2009 βρισκόταν στο γκαράζ του Γιαννάκη Γεωργίου (ΜΥ1) και επιδιόρθωνε κάποιο αυτοκίνητο του. Στο μέρος βρισκόταν και ο κατηγορούμενος, με τον οποίο είναι φίλοι. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος πρότεινε στον ΜΥ1 να του πωλήσει ένα αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi Lancer χρώματος καφέ για €
  2. Όταν άκουσε για το αυτοκίνητο πρότεινε στον κατηγορούμενο να το αγοράσει ο ίδιος εφόσον ήταν "καλό" και είχε όλα τα έγραφα του. Ο κατηγορούμενος τον διαβεβαίωσε ότι το αυτοκίνητο δεν είχε κανένα πρόβλημα και ότι μπορούσε, μετά τη δουλειά του να πάει να το δεί. Περί ώρα 21:00 ο κατηγορούμενος τον επισκέφτηκε στο σπίτι του. Η σύζυγος του (ΜΚ3) ρώτησε τον κατηγορούμενο αν το αυτοκίνητο ήταν "καλό". Ο κατηγορούμενος τους διαβεβαίωσε και πάλι ότι το αυτοκίνητο δεν ήταν κλεμμένο και δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ο κατηγορούμενος για να τους πείσει ότι το αυτοκίνητο δεν είχε κανένα πρόβλημα υπέγραψε στην παρουσία τους το έντυπο μεταβίβασης της ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου (βλέπε το τεκμήριο 3Α). Συμπλήρωσε ο ίδιος τα στοιχεία του αυτοκινήτου επί του ως άνω εντύπου, όπως του τα έλεγε ο κατηγορούμενος. Κατ΄ αυτό τον τρόπο συμφώνησε με τον κατηγορούμενο και αγόρασε το αυτοκίνητο. Το ίδιο βράδυ πήγε με τον κατηγορούμενο στο χώρο στάθμευσης, απέναντι από το ξενοδοχείο "TSOKKOS" στην Λάρνακα όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο. Ο κατηγορούμενος του παρέδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου και ο ίδιος του έδωσε το ποσό των €150, το οποίο είχαν συμφωνήσει από προηγουμένως. Το αυτοκίνητο δεν είχε μπαταρία και ο κατηγορούμενος του δάνεισε μία μπαταρία για να μπορέσει να το ξεκινήσει και να το μεταφέρει στο σπίτι του. Μέσα στο αυτοκίνητο υπήρχαν πολλά χαρτιά, μια πράσινη βαλίτσα και μια μηχανή κοπής σιδήρων "Flex". Δεν υπήρχε όμως το ράδιο και τα μεγάφωνα του. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι όλα τα ως άνω αντικείμενα ήταν δικά του και θα τα παραλάμβανε την επόμενη μέρα. Στις 27/9/2009 οδήγησε το αυτοκίνητο από το σπίτι του στο γκαράζ του ΜΥ
  3. Ενώ βρισκόταν στον ανοιχτό χώρο απέναντί από το γκαράζ και ασχολείτο με την επιδιόρθωση κάποιου άλλου αυτοκινήτου είδε να φθάνει στο μέρος ένα αστυνομικό αυτοκίνητο. Τότε ο κατηγορούμενος, που βρισκόταν εκεί πήγε τρέχοντας προς το μέρος του και του είπε ότι αν τον ρωτούσαν οτιδήποτε για το αυτοκίνητο να απαντήσει ότι δεν ήξερε ποιού ήταν ούτε ποιος το πήρε εκεί. Στα γρήγορα του ανέφερε ότι το αυτοκίνητο το πήρε από κάποιον Λεωνίδα που σκότωσε δύο γυναίκες στην Ισπανία, επειδή του χρωστούσε χρήματα. Όταν άκουσε για φονιά φοβήθηκε και μετά από λίγα λεπτά όταν τον ρώτησαν οι αστυνομικοί για το αυτοκίνητο τους απάντησε ότι δεν είχε καμία σχέση με αυτό και δεν γνώριζε ποιος το πήρε εκεί. Δεν ήθελε να "καλύψει" τον κατηγορούμενο, απλά φοβήθηκε και είπε ψέματα στους αστυνομικούς για να μην μπλέξει. Οι αστυνομικοί ρώτησαν και τον κατηγορούμενο για το αυτοκίνητο και ο τελευταίος τους απάντησε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε. Μετά από λίγη ώρα έφθασε στο μέρος ο ΜΥ1 και μαζί με τους αστυνομικούς μετέφεραν το αυτοκίνητο στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας. Όταν έφυγαν οι αστυνομικοί ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι θα πήγαινε στην φυλακή να δει το Λεωνίδα και αν υπήρχε πρόβλημα με το αυτοκίνητο θα του επέστρεφε τα χρήματα του. Μάλιστα την ίδια στιγμή του επέστρεψε €
  4. Στις 28/9/2009 ο κατηγορούμενος τον επισκέφτηκε στο σπίτι του και του επέστρεψε τα υπόλοιπα €100 που του είχε δώσει για το αυτοκίνητο. Στις 2/10/2009 συνελήφθηκε από την Αστυνομία σχετικά με την κλοπή του αυτοκινήτου. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε το έντυπο μεταβίβασης (Τεκμήριο 3Α) όταν επέστρεψαν στο σπίτι του, μετά που μετέφεραν το αυτοκίνητο από το χώρο στον οποίο βρισκόταν σταθμευμένο. ΄Οταν κατηγορούμενος υπέγραψε το ως άνω έντυπο του έδωσε το ποσό που είχαν συμφωνήσει για την αγορά του αυτοκινήτου. Διευκρίνισε επίσης ότι η γυναίκα του δεν ήταν παρούσα όταν ο κατηγορούμενος του επέστρεψε τα €
  5. Η ΜΚ3 στην γραπτή της κατάθεση προς την Αστυνομία (βλέπε τα τεκμήρια 5 και 5Α) την οποία επίσης υιοθέτησε ενόρκως και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της αναφέρει ότι κάποιο βράδυ τους επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος. Αφού έφαγαν, ο κατηγορούμενος πρότεινε στον σύζυγο της να αγοράσει το αυτοκίνητο για το ποσό των €
  6. Τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της ρώτησαν τον κατηγορούμενο αν το αυτοκίνητο είχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ο κατηγορούμενος τους βεβαίωσε ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Μάλιστα ο κατηγορούμενος είπε στο σύζυγο της ότι θα του έδινε όλα τα χαρτιά του αυτοκινήτου. Τελικά ο σύζυγος της συμφώνησε με τον κατηγορούμενο να αγοράσει το αυτοκίνητο για το ποσό των €
  7. Τότε ο κατηγορούμενος παρουσίασε τα χαρτιά του αυτοκινήτου και στην παρουσία τους υπέγραψε το έντυπο - Τεκμήριο 3Α. Αφού ο ΜΚ2 πείστηκε ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα έδωσε τα χρήματα στον κατηγορούμενο και το ίδιο βράδυ πήγε μαζί με τον κατηγορούμενο και μετέφεραν το αυτοκίνητο στο σπίτι τους. Κατά το ίδιο βράδυ βοήθησε τον σύζυγο της και καθάρισαν το αυτοκίνητο. Την επόμενη μέρα ο σύζυγος της μετέφερε το αυτοκίνητο στο γκαράζ του ΜΥ
  8. Από τότε δεν το πήρε ξανά στο σπίτι τους. Μετά από λίγες μέρες ο ΜΚ2 της ανέφερε ότι υπήρχε πρόβλημα με το αυτοκίνητο και ότι ο κατηγορούμενος του επέστρεψε τα €
  9. Την επόμενη μέρα τους επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος στο σπίτι τους και της έδωσε τα υπόλοιπα €100 ευρώ. Ακολούθως η Αστυνομία συνέλαβε τον σύζυγο της με την δικαιολογία ότι έκλεψε το αυτοκίνητο. Κατά την αντεξέταση της ισχυρίστηκε ότι δεν αποδόθηκαν στην κατάθεση της πιστά τα γεγονότα και με τη σειρά που τα είχε αναφέρει. Απουσιάζουν κάποια γεγονότα που ανέφερε, ενώ κάποια άλλα έχουν αποδοθεί διαφορετικά. Για παράδειγμα είπε ότι καθάρισε το αυτοκίνητο την επόμενη μέρα και όχι την ίδια νύχτα, όπως λανθασμένα αναγράφεται στην κατάθεση της. Διευκρίνισε επίσης ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε στην παρουσία τους το τεκμήριο 3Α μετά που μετέφεραν το αυτοκίνητο στο σπίτι τους. Ο σύζυγός της πλήρωσε στον κατηγορούμενο το ποσό των €150 μετά που ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο 3Α. Η ΜΚ4 κατέθεσε ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου, το οποίο κατά τα τελευταία δύο χρόνια βρισκόταν στη κατοχή του πρώην συζύγου της ονόματι Λεωνίδα Θεοδώρου με την συγκατάθεση της. Ο πρώην σύζυγος της τέθηκε υπό αστυνομική κράτηση στις 24/9/2009 σε σχέση με εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση. Στις 25/9/2009 ο πρώην σύζυγος της της ζήτησε όπως μεταβεί στο χώρο στάθμευσης απέναντι από το ξενοδοχείο «Τσόκκος 7» που βρισκόταν το αυτοκίνητο για να το παραλάβει και να το μεταφέρει στο σπίτι της για φύλαξη. Στις 26/9/2009 μετέβηκε στο χώρο που της ανέφερε ο πρώην σύζυγος της όμως δεν εντόπισε εκεί το αυτοκίνητο. Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου της επιβεβαίωσε ότι την προηγούμενη μέρα 25/9/2009 το αυτοκίνητο βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης. Στις 27/9/2009 επισκέφθηκε τον πρώην σύζυγο της και τον ενημέρωσε για την ως άνω εξέλιξη. Ο πρώην σύζυγος της της ανέφερε ότι δεν είχε εξουσιοδοτήσει κανένα πρόσωπο να μετακινήσει το αυτοκίνητο. Της υπέδειξε να προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία, αναφέροντας της ότι πιθανόν το αυτοκίνητο να κλάπηκε από τον κατηγορούμενο, ο οποίος διέμενε στο ίδιο ξενοδοχείο και είχαν διαφορές μεταξύ τους. Της είπε επίσης ότι εντός του αυτοκινήτου είχε προσωπικά του ρούχα και εργαλεία όπως κόπτες, ρολόγια για οξυγόνα καθώς και ένα καινούργιο ηχοσύστημα, όλα συνολικής αξίας περίπου €
  10. Η υπογραφή που υπάρχει επί του τεκμηρίου 3Α δεν είναι δική της, ούτε του πρώην συζύγου της. Ούτε η ίδια ούτε ο πρώην σύζυγος είχαν εξουσιοδοτήσει τον κατηγορούμενο να προβεί στην πώληση του αυτοκινήτου. Στις 4/10/2009 παρέλαβε το αυτοκίνητο της από την αστυνομία όμως δεν υπήρχαν σε αυτό τα αντικείμενα που της είχε αναφέρει ο πρώην σύζυγος της. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ότι στις 27/9/2009, κατόπιν γραπτού παραπόνου το οποίο υπέβαλε η ΜΚ4 μετέβηκε μαζί με συνάδελφο του στο γκαράζ του ΜΥ1 προς αναζήτηση του κατηγορουμένου, για τον οποίο η ΜΚ4 εξέφρασε υποψίες στην κατάθεση της ότι ενέχετο στην κλοπή του αυτοκινήτου. Κατά την άφιξη τους στο μέρος εντόπισαν σε ανοικτό χώρο απέναντι από το γκαράζ το αυτοκίνητο. Στον ίδιο χώρο βρίσκονταν ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ2 τους οποίους γνωρίζει προσωπικά. Ο ΜΚ2 ασχολείτο με την επιδιόρθωση άλλου αυτοκινήτου ενώ ο κατηγορούμενος περιφερόταν στο μέρος. Ρώτησε και τους δύο σχετικά με την εκεί παρουσία του αυτοκινήτου και τυχόν ανάμειξη τους στην κλοπή του. Και οι δύο αρνήθηκαν πεισματικά κάθε ανάμειξη ενώ ισχυρίζονταν ότι δεν γνώριζαν πως βρέθηκε εκεί το αυτοκίνητο. Ο ΜΚ2 του ανέφερε ότι άγγιξε το αυτοκίνητο όταν κάποιος υπάλληλος του ΜΥ1 του ζήτησε να το μετακινήσει ενώ ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν άγγιξε καν το αυτοκίνητο. Ακολούθως επικοινώνησε τηλεφωνικά με ΜΥ1 ο οποίος μετά από λίγα λεπτά έφθασε στο μέρος. Στις 3/10/2009 με την βοήθεια της διερμηνέως Ευτυχίας Ραάτ (ΜΥ2) πήρε ανακριτική κατάθεση από τον ΜΚ
  11. Μετά το πέρας της κατάθεσης του ο ΜΚ2 του παρέδωσε διάφορα έγγραφα (βλέπε τα τεκμ. 3Α - 3Ε). Πήρε επίσης δύο παρειακά επιχρίσματα από τον ΜΚ
  12. Στις 9/10/2009 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Την ίδια μέρα πήρε επίσης δύο παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι πριν μεταφερθεί το αυτοκίνητο στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας λήφθηκαν από το εσωτερικό του δύο επιχρίσματα προς το σκοπό της ανίχνευσης γενετικού υλικού, και ταύτισης τους με το γενετικό υλικό που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο. Αναμένονται ακόμα τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων. Κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να γίνει δακτυλοσκοπική εξέταση στο αυτοκίνητο επειδή αυτό βρισκόταν εκτεθειμένο σε χωμάτινο μέρος. Όσον αφορά την υπογραφή που υπάρχει επί του τεκμ. 3Α δεν κατέστη εφικτό να γίνει γραφολογική εξέταση επειδή πρόκειται για γραφική παράσταση χωρίς να περιέχονται μέσα σ αυτή γράμματα. Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Αρνήθηκε όσα του καταμαρτυρούσαν οι ΜΚ2 και ΜΚ
  13. Η βασική του θέση ήταν ότι δεν είχε καμιά σχέση με το αυτοκίνητο και την κλοπή του. ΄Οσα ανέφεραν οι ΜΚ2 και ΜΚ3 δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Κλήθηκαν επίσης ως μάρτυρες υπεράσπισης ο ιδιοκτήτης του γκαράζ στο οποίο βρέθηκε το αυτοκίνητο (ΜΥ1) και η μεταφράστρια Ευτυχία Ραάτ (ΜΥ2). Ο ΜΥ1 κατέθεσε ότι τους τελευταίους 2 - 3 μήνες πηγαίνουν καθημερινά στο γκαράζ του ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ
  14. Ο ΜΚ2 επιδιορθώνει κάποιο αυτοκίνητο του στον ανοικτό χώρο απέναντι από το γκαράζ του. Πριν τις 27/9/2009 έβλεπε καθημερινά τον ΜΚ2 για μία περίπου εβδομάδα να οδηγεί το αυτοκίνητο. Δεν γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το αυτοκίνητο βρισκόταν στην κατοχή του ΜΚ
  15. Δεν είδε ποτέ τον κατηγορούμενο να οδηγεί το αυτοκίνητο. Η ΜΥ2 κατέθεσε ότι εκτελούσε χρέη μεταφράστριας από τα Αραβικά στα Ελληνικά κατά την λήψη των καταθέσεων των ΜΚ2 και ΜΚ
  16. Κατέγραψε την κατάθεση της ΜΚ3 χωρίς να αλλάζει την σειρά με την οποία τα έλεγε. Ό,τι έλεγε το μετάφραζε. Κατά την αντεξέταση της διευκρίνισε ότι το κείμενο της κατάθεσης της ΜΚ3 στα Ελληνικά το κατέγραψε ο ΜΚ1 κατά την ίδια ώρα που το μετέφραζε από τα Αραβικά στα Ελληνικά. Μόλις τελείωσε την καταγραφή της κατάθεσης της ΜΚ3 στα Αραβικά την έδωσε στη ΜΚ3 για να την διαβάσει και να ελέγξει την ορθότητα της. Κατά την ίδια ώρα έλεγξε το κείμενο της μετάφρασης στα Ελληνικά. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Ο εξεταστής της υπόθεσης (ΜΚ1) κρίνεται ως αντικειμενικός, αμερόληπτος, ανεξάρτητος. Η από μέρους του διερεύνηση της υπόθεσης υπήρξε άρτια και πλήρης. Η μαρτυρία του εξάλλου παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Αδιαμφισβήτητη παρέμεινε επίσης και η μαρτυρία της ΜΚ
  17. Με βάση τη μαρτυρία της καταλήγω σε εύρημα ότι καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου, το οποίο είχε στην κατοχή του ο πρώην σύζυγος της Λεωνίδας Θεοδώρου. Το πρόσωπο αυτό διέμενε στο ίδιο ξενοδοχείο, στο οποίο διέμενε και ο κατηγορούμενος. Το αυτοκίνητο βρισκόταν στην κατοχή του πρώην συζύγου της τουλάχιστον μέχρι την 24η/9/2009, ημερομηνία κατά την οποία αυτός τέθηκε υπό αστυνομική κράτηση. Κατά την 26η/9/2009 η ΜΚ4 αναζήτησε το αυτοκίνητο της στο χώρο όπου της είχε υποδείξει ο πρώην σύζυγος της, όμως αυτό δεν βρισκόταν εκεί. Η ΜΚ4 δεν εξουσιοδότησε κανένα πρόσωπο να πωλήσει το αυτοκίνητο της. Η υπογραφή που υπάρχει επί του τεκμηρίου 3Α δεν είναι δική της, ούτε του πρώην συζύγου της. Ο ΜΚ2 δεν κατόρθωσε να πείσει το δικαστήριο για την αλήθεια των όσων κατέθεσε. Η εκδοχή του ήταν διάτριτη από αντιφάσεις, κενά, παραλείψεις. Στερείτο επίσης πειστικότητας. Το δικαστήριο δε θα μπορούσε να την κάμει αποδεκτή για τους λόγους που επεξηγώ λεπτομερώς πιο κάτω: (α) Ο βασικός ισχυρισμός του ήταν ότι είχε εξαπατηθεί από τον κατηγορούμενο ότι το αυτοκίνητο δεν είχε κανένα πρόβλημα. Τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του είχαν ρωτήσει επανειλημμένα τον κατηγορούμενο κατά πόσο το αυτοκίνητο είχε όλα τα έγγραφα του. Επειδή ήταν φίλος με τον κατηγορούμενο τον πίστεψε. Το εύλογο ερώτημα το οποίο δημιουργείται είναι γιατί δεν είχε ζητήσει να δει τον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου. Από την στιγμή που είχε την υποψία ότι το αυτοκίνητο μπορούσε να ήταν κλοπιμαίο, λογικά θα ανέμενα ότι το πρώτο έγγραφο που θα ζητούσε να δει πριν το αγοράσει θα ήταν το πιστοποιητικό εγγραφής του αυτοκινήτου. Ακόμα κι όταν είχε δει τα «χαρτιά» του αυτοκινήτου, τα οποία κατά την εκδοχή του τού παρουσίασε ο κατηγορούμενος (βλέπε τα τεκμήρια 3Β - 3Ε) δεν αντιλήφθηκε ότι το αυτοκίνητο ανήκε σε άλλο πρόσωπο και μπορούσε να είχε κλαπεί από αυτό. Ας σημειωθεί ότι στα τεκμήρια 3Β και 3Δ που είναι τα πιστοποιητικά ασφάλισης του αυτοκινήτου αναφέρεται το όνομα της ΜΚ4 ως το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εδόθηκε το ασφαλιστήριο. Λογικά θα ανέμενα ότι τα ως άνω έγγραφα εύλογα θα έπρεπε να του δημιουργήσουν υποψίες ότι το αυτοκίνητο δεν ανήκε στον κατηγορούμενο. Ούτε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση είχε ζητήσει από τον κατηγορούμενο ότι είχε το δικαίωμα να πωλήσει το αυτοκίνητο. Ειδικά δε, από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος του είχε παρουσιάσει τα τεκμήρια 3Β-3Ε λογικά θα ανέμενα ότι πριν δώσει τα χρήματα στον κατηγορούμενο θα ζητούσε από αυτόν να του παρουσιάσει κάποια εξουσιοδότηση από τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου. Δεν παραγνωρίζω ότι το περιεχόμενο των ως άνω εγγράφων είναι στα ελληνικά. Όμως σε καμμιά περίπτωση ισχυρίστηκε ότι δεν είχε αντιληφθεί το περιεχόμενο τους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσω ότι και το τεκμήριο 3Α το οποίο θα σχολιάσω πιο κάτω είναι επίσης στα ελληνικά και είναι το έγγραφο το οποίο κατά τον ισχυρισμό του ζήτησε από τον κατηγορούμενο για να ξέρει ότι υπήρχε αγορά και πώληση του αυτοκινήτου. (β) Στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ο κατηγορούμενος για πρώτη φορά του είχε αναφέρει για τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου κατά τον χρόνο που είχε πάει η αστυνομία στον χώρο που βρισκόταν το αυτοκίνητο. Όπως επί λέξη αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση «Στα γρήγορα μου είπε ότι το αυτοκίνητο το έπιασε από κάποιο Λεωνίδα, που σκότωσε δύο γυναίκες στην Ισπανία, γιατί του χρωστούσε λεφτά». Στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι χρειαζόταν τα χρήματα για να τα δώσει στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου που ήταν στην φυλακή και ήταν φίλος του. Το πρόσωπο αυτό ήταν ο Λεωνίδας που αναφέρει στην κατάθεση του, τον οποίο είχε δει δύο φορές καθότι έμενε στο ίδιο ξενοδοχείο που έμενε και ο κατηγορούμενος. Από το πιο πάνω απόσπασμα της μαρτυρίας του προκύπτει αβίαστα ότι ο κατηγορούμενος τον είχε ενημερώσει εκ των προτέρων για το πρόσωπο το οποίο ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. Διερωτώμαι λοιπόν πώς θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του ότι για πρώτη φορά είχε ακούσει για τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου κατά τον χρόνο που κατέφθασε η αστυνομία στο χώρο που βρισκόταν το αυτοκίνητο. Διερωτώμαι επίσης πώς θα μπορούσε στην κατάθεση του να αναφέρεται γενικά και αόριστα σε κάποιο Λεωνίδα, από τη στιγμή που είχε γνωρίσει το πρόσωπο αυτό. Επιπλέον, αν πράγματι ο κατηγορούμενος τον είχε ενημερώσει εκ των προτέρων για τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, λογικά θα ανέμενα από αυτόν ότι θα ζητούσε από τον κατηγορούμενο να του παρουσιάσει κάποια εξουσιοδότηση από τον ιδιοκτήτη του, ότι του είχε παραχωρήσει την εξουσία να πωλήσει το αυτοκίνητο, πριν του πληρώσει το ποσό των €
  18. Διερωτώμαι επίσης ποια αξία θα μπορούσε να έχει για τον ίδιο η υπογραφή από τον κατηγορούμενο του τεκμηρίου 3Α από την στιγμή που γνώριζε ότι ο τελευταίος δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. (γ) Στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος για να τον πείσει ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με το αυτοκίνητο υπέγραψε στην παρουσία του ιδίου και της γυναίκας του το τεκμήριο 3Α. Το τεκμήριο αυτό είναι το έντυπο μεταβίβασης της ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου, το οποίο υποβάλλεται στον έφορο μηχανοκινήτων οχημάτων έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του. Όμως στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του μετέβαλε θέση, ισχυριζόμενος ότι είχε ζητήσει ο ίδιος από τον κατηγορούμενο να του υπογράψει το τεκμήριο 3Α για να ξέρει, όπως ισχυρίστηκε ότι υπήρχε αγορά και πώληση του αυτοκινήτου. (δ) Ούτε και ο ισχυρισμός του ότι η υπογραφή που υπάρχει επί του τεκμηρίου 3Α ανήκει στον κατηγορούμενο, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός. Η θέση την οποία προέβαλε ήταν ότι η εν λόγω υπογραφή είναι στα Αραβικά και σημαίνει Ali, το όνομα δηλαδή του κατηγορουμένου. Ο ισχυρισμός όμως αυτός προσκρούει στην αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης (ΜΚ1) σύμφωνα με την οποία η αμφισβητούμενη υπογραφή δεν περιέχει γράμματα. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο δεν κατέστη εφικτή η γραφολογική της εξέταση. Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω την επίσης αδιαμφισβήτητη θέση της μεταφράστριας Ευτυχίας Ραάτ (ΜΚ2) σύμφωνα με την οποία πρόκειται για μια απλή υπογραφή, η οποία δεν σημαίνει τίποτε. (ε) Αντιφάσεις στη μαρτυρία του εντοπίζονται στα σημεία της που αφορούν το χρονικό σημείο που πλήρωσε το τίμημα αγοράς του αυτοκινήτου στον κατηγορούμενο καθώς επίσης και το χρονικό σημείο που ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο 3Α. Τόσο στην γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία, όσο και κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι πλήρωσε τον κατηγορούμενο καθ' ον χρόνο ο τελευταίος του παρέδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου, στον χώρο όπου αυτό βρισκόταν σταθμευμένο. Κατά την αντεξέταση του μετέβαλε θέση, ισχυριζόμενος ότι πλήρωσε τον κατηγορούμενο μετά που μετέφεραν το αυτοκίνητο στο σπίτι του και μετά που ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο 3Α. Κατά τον ίδιο τρόπο, ενώ στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο 3Α στην προσπάθεια του να πείσει τον ίδιο και τη γυναίκα του ότι το αυτοκίνητο δεν είχε πρόβλημα, αφήνοντας να νοηθεί ότι είχε υπογραφεί από τον κατηγορούμενο πριν μεταβούν στο χώρο που βρισκόταν το αυτοκίνητο για να το παραλάβει, κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 3Α είχε υπογραφεί από τον κατηγορούμενο μετά που μετέφεραν το αυτοκίνητο στο σπίτι του. Οι αδυναμίες στην μαρτυρία του ΜΚ2 τις οποίες περιγράφω λεπτομερώς πιο πάνω δημιούργησαν σοβαρές ρωγμές σ΄ ολόκληρο το οικοδόμημα της εκδοχής του σε βαθμό που θα καθίστατο ανασφαλές να στηρίξω επ' αυτού οποιαδήποτε ευρήματα. Ούτε η σύζυγος του ΜΚ2 (ΜΚ3) κατόρθωσε να πείσει το δικαστήριο ότι είπε την αλήθεια. Η μαρτυρία της ηταν της ίδιας κακής ποιότητας όπως και η μαρτυρία του ΜΚ
  19. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι ο μοναδικός σκοπός της παρουσίας της στο δικαστήριο ήταν να στηρίξει την εκδοχή του ΜΚ2 και όχι να πει την αλήθεια. Στην προσπάθεια της δε να ευθυγραμμίσει την εκδοχή της με αυτήν του συζύγου της δεν δίστασε να μεταβάλει ισχυρισμούς της οι οποίοι περιέχονται στη γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία. Για παράδειγμα, στη γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε ενώπιον τους το τεκμήριο 3Α και αφού ο σύζυγος της πείστηκε ότι το αυτοκίνητο δεν είχε πρόβλημα πλήρωσε στον κατηγορούμενο το ποσό των €150.
  20. Εν συνεχεία πήγαν στο χώρο όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο και το μετέφεραν στο σπίτι τους. Κατά την αντεξέταση της ισχυρίστηκε ότι τα γεγονότα δεν διαδραματίστηκαν με την σειρά που αναφέρονται στη γραπτή της κατάθεση και ότι η υπογραφή του τεκμηρίου 3Α από τον κατηγορούμενο καθώς και η πληρωμή των €150.00 από τον σύζυγο της προς τον κατηγορούμενο έλαβαν χώρα μετά που μετέφεραν το αυτοκίνητο στο σπίτι τους. Μάλιστα για να δικαιολογήσει την μεταβολή της στη σειρά που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα ισχυρίστηκε ότι δεν γράφονταν στην κατάθεση της με την σειρά που τα έλεγε. Όμως, η ως άνω θέση της καταρρίπτεται από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία της ΜΥ2 η οποία εκτελούσε χρέη μεταφράστριας κατά τον χρόνο που η ΜΚ3 έδινε την κατάθεση της. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με όσα ανέφερε η ΜΥ2 η καταγραφή της κατάθεσης της ΜΚ3 καθώς και η μετάφραση της στα ελληνικά γινόταν όπως την αφηγείτο η ΜΚ3 χωρίς να αλλάζει τη σειρά των γεγονότων. Μετά δε που τελείωσε την καταγραφή της κατάθεσης την έδωσε στη ΜΚ3 για να ελέγξει την ορθότητα της και να κάμει οποιεσδήποτε αλλαγές αν ήθελε. Για τον ίδιο λόγο που αναφέρω αμέσως πιο πάνω δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή ούτε η θέση της ότι ελλείπουν από την κατάθεση της γεγονότα τα οποία είχε αναφέρει, ενώ κάποια άλλα δεν αποδόθηκαν πιστά. Η εκδοχή της δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι ουσιώδεις πτυχές της βρίσκονται σε καταφανή αντίθεση με τη μαρτυρία του ΜΚ
  21. Αναφέρω ως παράδειγμα τον ισχυρισμό της ότι ο κατηγορούμενος είχε επιστρέψει στην ίδια το ποσό των €100.00 σε αντίθεση με τον ΜΚ2 ο οποίος υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος επέστρεψε στον ίδιο το ως άνω ποσό, κατά την επιστροφή δε του ποσού η σύζυγος του δεν ήταν παρούσα. Επίσης ενώ ο ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι τα τεκμήρια 3Β - 3Ε του τα είχε δώσει ο κατηγορούμενος την μέρα που πήρε το αυτοκίνητο, η ίδια, όταν της παρουσιάστηκαν τα ως άνω τεκμήρια ισχυρίστηκε ότι μέσα στο αυτοκίνητο υπήρχαν πολλά χαρτιά που έμοιαζαν με τα ως άνω τεκμήρια. Η μαρτυρία της μεταφράστριας Ευτυχίας Ράατ (ΜΥ2) όπως έχω ήδη αναφέρει υπήρξε αδιαμφισβήτητη. Το δικαστήριο την αποδέχεται στην ολότητα της. Ο ΜΥ1 κρίνεται από το δικαστήριο ως ανεξάρτητος. Είμαι πεπεισμένος ότι το πρόσωπο αυτό δεν είχε κανένα λόγο να καταθέσει ψευδώς για να υποστηρίξει την εκδοχή του κατηγορουμένου. Ας σημειωθεί ότι, παρά το ότι είχε δώσει κατάθεση στην αστυνομία, εντούτοις δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας. Αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό τη θέση του ότι ποτέ δεν είχε δει τον κατηγορούμενο να οδηγεί το αυτοκίνητο. Φυσικά από τη μαρτυρία του δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ τη θέση του ότι έβλεπε τον ΜΚ2 να οδηγεί καθημερινά το αυτοκίνητο κατά την τελευταία εβδομάδα πριν την 27η/9/
  22. Η θέση του αυτή προσκρούει σε αδιαμφισβήτητη μαρτυρία σύμφωνα με την οποία το αυτοκίνητο τουλάχιστον μέχρι την 24η/9/2009 βρισκόταν στην κατοχή του πρώην συζύγου της ΜΚ
  23. Η ως άνω θέση του δε θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι κατά την αντεξέταση του προέβαλε τη θέση ότι ο ΜΚ2 ερχόταν μια φορά την εβδομάδα στο γκαράζ του. Διερωτώμαι λοιπόν πώς θα μπορούσε να ευσταθήσει η θέση του ότι έβλεπε τον ΜΚ2 που ερχόταν καθημερινά στο γκαράζ του οδηγώντας το αυτοκίνητο. Όπως έχω ήδη αναφέρει, η θέση του κατηγορουμένου ήταν ότι δεν είχε καμμιά σχέση με το αυτοκίνητο, το οποίο ούτε οδήγησε, ούτε καν άγγιξε. Το δικαστήριο, για τους λόγους που επεξήγησε λεπτομερώς πιο πάνω απέρριψε την θέση των ΜΚ2 και ΜΚ3 ότι ο κατηγορούμενος πώλησε στον ΜΚ2 το αυτοκίνητο. Πέραν όμως από την απόρριψη της μαρτυρίας των προσώπων που κατ' ουσίαν ενοχοποίησαν τον κατηγορούμενο θα πρέπει να προσθέσω τα ακόλουθα: Δεν παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο τα αποτελέσματα της επιστημονικής εξέτασης DNA παρά το ότι είχαν ληφθεί δείγματα γενετικού υλικού από το εσωτερικό του αυτοκινήτου. Η τυχόν ταύτιση του γενετικού υλικού που λήφθηκε από το εσωτερικό του αυτοκινήτου με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου θα μπορούσε να τον συνδέσει επιστημονικά με το αυτοκίνητο και θα αποδείκνυε την παρουσία του στο εσωτερικό μέρος του αυτοκινήτου. Η μη παρουσίαση στο δικαστήριο των αποτελεσμάτων της επιστημονικής εξέτασης DNA σε συνδυασμό με την αδυναμία διενέργειας δακτυλοσκοπικής εξέτασης επί του αυτοκινήτου, για τους λόγους που επεξήγησε ο ΜΚ1 αποστέρησε από την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής οποιαδήποτε σύνδεση του κατηγορουμένου με το αυτοκίνητο. Τέλος, όσον αφορά την κλοπή των αντικειμένων, τα οποία περιγράφονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας υπάρχει μία επιπρόσθετη αδυναμία απόδειξης της κλοπής τους. Υπενθυμίζω ότι κανένα από αυτά δεν έχει ανεβρεθεί. Ενόψει του ότι το δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του μαρτυρία επί της οποίας θα μπορούσε να στηρίξει οποιαδήποτε ευρήματα δεν έχει άλλη επιλογή εκτός από την απόρριψη ολόκληρου του κατηγορητηρίου. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται κα αθωώνεται από όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ...... Θ. Θωμά, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.