Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Γεώργιος Κουμάς, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 10822/09, 4 Φεβρουαρίου 2010

(14)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π 66/84 όπως τροποποιήθηκε από την Κ.Δ.Π 189/2008 και των άρθρων 19 και 20 Α των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/

1. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας τον αστυφύλακα 5823 Ηλία Κωνσταντίνου ΜΚ
2. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 18/2/09 ενώ διενεργούσε έλεγχο τροχαίας στην οδό Σταδίου στη Λάρνακα, ανέκοψε τον κατηγορούμενο ο οποίος ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KST917 κρατούσε τηλέφωνο με τα χέρια. O κατηγορούμενος ερχόταν από τον κυκλικό κόμβο με κατεύθυνση προς την οδό Σταδίου, ενώ ο ίδιος στεκόταν απέναντι, σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου. Από απόσταση 15-20 μέτρων αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να έχει το δεξί του χέρι στο αφτί του. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος στεκόταν σε απόσταση 15-20 μ. μετά τον κυκλικό κόμβο προς την οδό Σταδίου. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε κανονικά και είχε πλήρη έλεγχο του οχήματος. Δεν ήταν σε θέση να πεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος μιλούσε στο τηλέφωνο, εκείνο που ο ίδιος αντιλήφθηκε όπως ανέφερε είναι ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε τηλέφωνο στο δεξί του αφτί. Σε σχετική ερώτηση, αποδέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος του ζήτησε να ελέγξει το κινητό τηλέφωνο του για να διαπιστώσει κατά πόσο υπήρχε κλήση σε αυτό, ο ίδιος όμως αρνήθηκε διότι όπως ισχυρίσθηκε δεν είχε τέτοιο δικαίωμα. Τέλος ο μάρτυρας αποδέχθηκε ότι ο αστυφύλακας 554 που ήταν μαζί του κατά τον επίδικο χρόνο και στεκόταν πιο μπροστά από τον ίδιο δεν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να κάνει χρήση τηλεφώνου. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι την 18.2.09 η ώρα 8:00 πμ. οδηγούσε το επίδικο μηχανοκίνητο όχημα για να πάει στο γραφείο του με κατεύθυνση από το κυκλικό κόμβο του ΓΣΖ προς την οδό Αρτέμιδος. Από τον κυκλικό κόμβο είδε τους δύο αστυνομικούς που διενεργούσαν έλεγχο αλλά προχώρησε κανονικά και εισήλθε στην οδό Σταδίου. Όταν του έκανε νόημα ο μάρτυρας κατηγορίας σταμάτησε κανονικά και είχε πλήρη έλεγχο του οχήματος του. Όταν ο αστυνομικός τον πληροφόρησε τον λόγο για τον οποίο τον σταμάτησε, ο ίδιος το αρνήθηκε αναφέροντας του ότι την δεδομένη στιγμή ακουμπούσε το χέρι στο κεφάλι του αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έκανε χρήση τηλεφώνου. Ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον μάρτυρα κατηγορίας να ελέγξει κατά πόσο υπήρχε κλήση στο κινητό του τηλέφωνο, αλλά ο τελευταίος αρνήθηκε λέγοντας του ότι δεν χρειάζεται. Κατά την αντεξέταση ο κατηγορούμενος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν υπήρξε οποιοδήποτε προηγούμενο μεταξύ του και του μάρτυρα κατηγορίας. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι κατά τον επίδικο χρόνο είχε κλήση από το τηλέφωνο του στην οποία απάντησε και ισχυρίσθηκε ότι αυτός ήταν και ο λόγος που ζήτησε από τον μάρτυρα κατηγορίας να ελέγξει το τηλέφωνο του. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι νοιώθει αδικία για την καταγγελία αυτή και αυτός είναι ο λόγος που δεν πλήρωσε το εξώδικο που του εξέδωσε ο μάρτυρας κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Αξιολογώντας την μαρτυρία και συσχετίζοντας τα γεγονότα όπως έχουν τεθεί ενώπιον μου, κρίνω ότι τόσο o μάρτυρας κατηγορίας όσο και ο κατηγορούμενος είχαν πρόθεση να πουν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεδομένου όμως ότι ο μάρτυρας κατηγορίας, όπως ανέφερε, αντιλήφθηκε από απόσταση 15-20 μ. τον κατηγορούμενο να έχει το δεξί χέρι στο αφτί του, σε συνάρτηση και με τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι τη δεδομένη στιγμή είχε το δεξί του χέρι στο κεφάλι του, δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο μάρτυρας κατηγορίας μπορούσε να ήταν βέβαιος κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο έκανε χρήση τηλεφώνου. Στο πιο πάνω συμπέρασμα με οδήγησε και η εικόνα που σχημάτισα για τον κατηγορούμενο όταν κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα όπου κατά την αντεξέταση δεν κλονίσθηκε η αξιοπιστία του αλλά αντίθετα με έπεισε ότι έλεγε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Περαιτέρω ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι ζήτησε από τον μάρτυρα κατηγορίας να ελέγξει το κινητό του, υποστηρίζεται και από τον ίδιο τον μάρτυρα, όπως επίσης υποστηρίζεται από την μαρτυρία του και η εκδοχή του κατηγορουμένου ότι είχε πλήρη έλεγχο του οχήματος του και δεν έδειξε να διακατέχεται από οποιανδήποτε σύγχιση όταν του έγινε νόημα να σταματήσει. Συνεπώς από την ενώπιον μου μαρτυρία, σύμφωνα με την οποία ο μάρτυρας κατηγορίας τη δεδομένη στιγμή είδε από απόσταση 15-20 μ. τον κατηγορούμενο να έχει το δεξί χέρι στο αφτί του δεν προκύπτει ότι μπορούσε να ήταν βέβαιος ότι ο κατηγορούμενος έκανε χρήση τηλεφώνου, αφού όπως ανέφερε και ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσο ο κατηγορούμενος μιλούσε στο τηλέφωνο. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου σαφής μαρτυρία, ώστε να προβώ σε εύρημα περί του κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ενώ οδηγούσε χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με τα χέρια. Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο