Αστυνομικός Διευθυντή Λάρνακας ν. Αυξέντη Ηλία Φλούρου, Αρ. Υπ.: 11679/08, 26 Φεβρουαρίου, 2010

(1)/2000. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του νόμου και οι κατηγορίες 2 και 3 το αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε ανήλικο μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(3)και

(4)του νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 27/4/2008 στην Τόχνη, επιτέθηκε και χτύπησε τη σύζυγο του Κλειώ Αυξέντη από την Τόχνη με αποτέλεσμα να της προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη. Η μαρτυρία Η βασική μάρτυρας κατηγορίας ήταν η παραπονούμενη (ΜΚ1). Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος ήταν σύζυγοι και κατά τον ουσιώδη χρόνο συζούσαν σε κατοικία στην Τόχνη μαζί με τα τέσσερα παιδιά τους. Μέρος της κυρίως εξέτασης της παραπονουμένης αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση της στην αστυνομία ημερ. 30/4/2008 την οποία υιοθέτησε ενόρκως. Στην κατάθεση της (τεκμ. 1) αναφέρει ότι από τον καιρό του γάμου τους είχαν αρκετές διαφωνίες και προβλήματα μεταξύ τους. Ο κατηγορούμενος την χτυπούσε αλλά δεν έλεγε τίποτε επειδή ήλπιζε ότι θα άλλαζε συμπεριφορά με τον καιρό. Αργότερα όταν γεννήθηκαν τα παιδιά τους πάλι δεν έλεγε τίποτε για χάριν των παιδιών τους. Την Κυριακή του Πάσχα, 27/4/2008 περί ώρα 1:00 μετά το μεσημέρι συζήτησαν με τον κατηγορούμενο για το μεσημεριανό φαγητό. Ο κατηγορούμενος θύμωσε επειδή δεν είχε μαγειρέψει τα ψάρια που αυτός έφερε στο σπίτι. Ενώ βρίσκονταν στην βοηθητική κουζίνα της κατοικίας ο κατηγορούμενος, στην παρουσία των παιδιών τους Σοφούλλη και Παναγιώτη ηλικίας 15 και 8 χρονών αντίστοιχα την έπιασε από τα χέρια, την γύρισε και την έβαλε στο πάτωμα. Την χτυπούσε με τα χέρια του και την κλωτσούσε με τα πόδια του, σε όλο της το σώμα. Της φώναζε να φύγει από το σπίτι. Τα παιδιά φοβήθηκαν και στάθηκαν στην άκρη. Η μεγάλη κόρη τους ΄Αντρη ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της άκουσε τις φωνές και ήρθε στην κουζίνα για να δει τι συνέβαινε. Είδε τον κατηγορούμενο να την χτυπά και του είπε να σταματήσει. Ο κατηγορούμενος με την επέμβαση της κόρης τους σταμάτησε να την κτυπά. Δεν κατάγγειλε το περιστατικό αυθημερόν επειδή ντρεπόταν για τόσο ασήμαντο λόγο, όμως επειδή πονούσε από τα χτυπήματα του κατηγορούμενου αποφάσισε τελικά να το καταγγείλει. Μετά από το ως άνω περιστατικό ήρθαν σε διάσταση. Μετακόμισε σε κάποιο δωμάτιο του σπιτιού το οποίο χρησιμοποιούσαν ως αποθήκη. Στο μεταξύ υπέβαλε αίτηση διαζυγίου εναντίον του κατηγορουμένου. Κάποιο βράδυ, ενώ πλησίαζαν τα Χριστούγεννα ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα της αποθήκης, πήρε μια κατσαρόλα, την έριξε στα πόδια της και της ζήτησε επιτακτικά να φύγει από το σπίτι. Κατόπιν αυτού μετακόμισε σε διαμέρισμα στη Λάρνακα. Την ακολούθησε στο διαμέρισμα η μεγάλη κόρη τους. Τα δύο αγόρια, ο Σοφούλλης και ο Παναγιώτης δεν θέλησαν να την ακολουθήσουν και έμειναν με τον κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέταση της διαφώνησε με υποβολή ότι δύο - τρεις μέρες πριν το υπό εξέταση επεισόδιο είχε ατύχημα στον χώρο εργασίας της από το οποίο και τραυματίστηκε. Η γιατρός Αντρούλλα Τζιόγκουρου (ΜΚ2) κατέθεσε ότι εργάζεται στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Στις 30/4/2008 εξέτασε την παραπονουμένη και εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό (βλ. το τεκμ. 2). Διαπίστωσε μελανό μώλωπα στην δεξιά οσφυϊκή μοίρα, δύο μικρούς μώλωπες κατώτερου τριτημορίου αριστερής κνήμης και μώλωπα πρόσθιου δεξιού μηρού. Επίσης η παραπονούμενη της παραπονέθηκε για άλγος στην ηβική σύμφυση. Οι ως άνω μώλωπες ήταν δυνατό να προκληθούν από χτυπήματα. Δεν είχαν προκληθεί την ίδια μέρα επειδή το χρώμα τους ήταν μελανό. Θα πρέπει να είχαν περάσει κάποιες μέρες από την πρόκληση τους. Η εξεταστής της υπόθεσης Γ/Αστ.3387 Χ. Βασιλείου (ΜΚ3) κατέθεσε ότι υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Ζυγίου. Στις 30/4/2008 η παραπονουμένη προσήλθε στον σταθμό και της κατάγγειλε ότι στις 27/4/2008 ο σύζυγος της μετά από λογομαχία που είχαν την πήρε από τα χέρια, την έριξε στο πάτωμα και την χτύπησε με τα χέρια και τα πόδια του σε όλο το σώμα της. Την ίδια μέρα πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (βλ. το τεκμ. 5). Ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς (βλ. το τεκμ. 4). Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Υιοθέτησε ενόρκως την γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία ημερ. 30/4/2008 η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι την Κυριακή 27/4/2008 διαμαρτυρήθηκε στην παραπονουμένη επειδή δεν είχε ετοιμάσει έγκαιρα φαγητό, παρά το ότι είχε περάσει το μεσημέρι. Η παραπονουμένη άρχισε να φωνάζει. Τότε αυτός θύμωσε και την έσπρωξε. Η παραπονουμένη έπεσε πάνω στον καναπέ που βρισκόταν μέσα στην κουζίνα. Μετά από αυτό ήρθε στην κουζίνα η μεγάλη κόρη τους ΄Αντρη, τον έπιασε από το χέρι και του είπε να σταματήσει. ΄Ετσι σταμάτησε. Το ως άνω επεισόδιο έγινε στην παρουσία των παιδιών τους Σοφούλλη και Παναγιώτη. Τα παιδιά δεν είπαν τίποτε ούτε έκαμαν τίποτε. Σε καμιά περίπτωση δεν χτύπησε την παραπονουμένη. Η παραπονουμένη την ώρα που φώναζε τον εξύβρισε με πολύ άσχημες εκφράσεις. Δύο μέρες πριν το ως άνω επεισόδιο του ανέφερε ότι είχε χτυπήσει στην εργασία της. Της πρότεινε να την πάρει σε γιατρό αλλά αυτή δεν δέχθηκε. Μετά το ως άνω επεισόδιο η παραπονουμένη σταμάτησε να μένει μόνιμα στο συζυγικό σπίτι. Επικοινωνούσαν μαζί της τα παιδιά αλλά η απάντηση της ήταν να μην τους ενδιαφέρει. Η ως άνω κατάσταση κράτησε για αρκετό καιρό. Η παραπονουμένη προσπαθούσε να φέρει στο σπίτι την αστυνομικό για να του εφιστήσει την προσοχή του αλλά δεν το δέχτηκε. Αναγκάστηκε να πάει προσωπικά στον Σταθμάρχη του Αστυνομικού Σταθμού Ζυγίου, στον οποίο ανέφερε τί συνέβαινε μέσα στο σπίτι του, επειδή χάθηκαν πολλά προσωπικά τους αντικείμενα. Αργότερα η παραπονουμένη ενοικίασε διαμέρισμα στη Λάρνακα, όπου έμεινε με την μεγαλύτερη κόρη τους. Μετά που εγκατέλειψε το σπίτι ήθελε να παραλαμβάνει τα παιδιά όποτε ήθελε εκείνη. Τα παιδιά όμως αρνούνταν να την ακολουθήσουν. Σήμερα έχει ελάχιστη επικοινωνία με τα παιδιά. Με την ως άνω συμπεριφορά της, η παραπονούμενη του χάλασε την ψυχολογική του ηρεμία. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Τόσο η γιατρός Τζιόγκουρου (ΜΚ2) όσο και η εξεταστής της υπόθεσης (ΜΚ3) κρίνονται ως αντικειμενικοί και ανεξάρτητοι μάρτυρες. Δεν είχαν κανένα συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Η μαρτυρία τους εξάλλου υπήρξε αδιαμφισβήτητη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Η παραπονουμένη (ΜΚ1) άφησε εξαίρετη εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Απάντησε σε οτιδήποτε της ζητήθηκε με ευθύτητα, λιτότητα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. ΄Εδωσε πειστικές εξηγήσεις, χωρίς να αφήσει οτιδήποτε το ασαφές ή αδιευκρίνιστο. Η αξιοπιστία της δεν κατέστη δυνατό να κλονιστεί κατά την αντεξέταση της. Η μαρτυρία της διέθετε συνοχή, πειστικότητα, λογικότητα. Περιέγραψε τα γεγονότα χωρίς ίχνος υπερβολής. ΄Εδωσε επίσης πολύ πειστική επεξήγηση για την παράλειψη της να καταγγείλει το επεισόδιο στην αστυνομία από την ίδια μέρα. Κάποιες αντιφάσεις τις οποίες έχω εντοπίσει στη μαρτυρία της ήταν τόσο επουσιώδεις εις τρόπο ώστε δεν θα μπορούσαν να κλονίσουν την αξιοπιστία της, ούτε να αποδυναμώσουν την εκδοχή της. Αντίθετα φανερώνουν την έλλειψη προσχεδιασμού για το τι θα κατέθετε στο δικαστήριο. Σε αντίθεση με την παραπονουμένη, ο κατηγορούμενος άφησε πενιχρή εντύπωση στο δικαστήριο. Η εκδοχή του ήταν διάτριτη από αντιφάσεις, ασάφειες, κενά. Απαντούσε επίσης με υπεκφυγές. Ο ισχυρισμός του ότι απλά έσπρωξε την παραπονουμένη με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στον καναπέ που βρισκόταν εκεί στερείται πειστικότητας και κάθε βάση λογικής. Αν ο ως άνω ισχυρισμός του ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα διερωτώμαι για ποιο λόγο επενέβη η μεγάλη κόρη του, η οποία σύμφωνα με όσα αναφέρει στην κατάθεση του τον έπιασε από το χέρι και του είπε να σταματήσει. Από την στιγμή που δεν είχε κτυπήσει την παραπονουμένη, ούτε και την έβαλε στο πάτωμα, όπως ήταν ο ισχυρισμός του δεν είχε κανένα λόγο η κόρη του να αντιδράσει κατά τον ως άνω τρόπο. Καμμιά πειστική επεξήγηση δεν έχει δώσει στο δικαστήριο για τον λόγο που η κόρη του αντέδρασε κατά τον ως άνω τρόπο. Ας σημειωθεί ότι κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι η κόρη του τον άγγιξε απλά στον ώμο. Ερωτηθείς δε από την κατήγορο ποια από τις δύο εκδοχές του ήταν η ορθή απάντησε ότι δεν θυμόταν αν η κόρη του τον έπιασε από το χέρι ή αν τον άγγιξε στον ώμο. Θα πρέπει ακόμα να προσθέσω ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κατά πόσο η παραπονουμένη είχε κτυπήσει από το πέσιμο της στον καναπέ. Ως ευτελής χαρακτηρίζεται και ο ισχυρισμός του ότι τα τραύματα που είχε η παραπονουμένη προκλήθηκαν από ατύχημα στην δουλειά της. Λογικά θα ανέμενα ότι ο ισχυρισμός αυτός θα υπήρχε στη γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία (τεκμ. 5). Η επεξήγηση που έδωσε στο δικαστήριο για την παράλειψη του να αναφέρει ένα τόσο ουσιώδη ισχυρισμό στην κατάθεση του κάθε άλλο παρά πειστική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για εκ των υστέρων επινόηση του για να δικαιολογήσει τους τραυματισμούς της παραπονουμένης. Για όλους τους λόγους που έχω εξηγήσει αμέσως πιο πάνω απορρίπτω την εκδοχή του ως παντελώς αναξιόπιστη. Αντίθετα αποδέχομαι ότι τα γεγονότα επεσυνέβησαν όπως τα περιέγραψε στη μαρτυρία της η παραπονουμένη. Ειδικότερα αποδέχομαι ότι στις 27/4/2008 ανήμερα του Πάσχα ο κατηγορούμενος και η παραπονουμένη περί ώρα 1:00 μετά το μεσημέρι συζήτησαν μεταξύ τους επειδή η παραπονουμένη δεν είχε ετοιμάσει έγκαιρα το μεσημεριανό φαγητό. Ενώ βρίσκονταν στη βοηθητική κουζίνα της κατοικίας ο κατηγορούμενος έπιασε την παραπονουμένη από τα χέρια και την έβαλε στο πάτωμα. Ενώ ήταν στο πάτωμα την κτυπούσε με τα χέρια του και την κλωτσούσε με τα πόδια του. Της φώναζε επίσης να φύγει από το σπίτι. Την κτυπούσε και την κλωτσούσε σε όλο της το σώμα. Η μεγάλη κόρη τους ΄Αντρη, ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της άκουσε τις φωνές και επενέβη. Μετά την επέμβαση της κόρης τους ο κατηγορούμενος σταμάτησε να κτυπά την παραπονουμένη. Το ως άνω επεισόδιο διαδραματίστηκε στην παρουσία των παιδιών τους Σοφούλη και Παναγιώτη, ηλικίας 15 και 8 χρόνων αντίστοιχα, τα οποία φοβήθηκαν και έβλεπαν τρομοκρατημένα. Η παραπονουμένη από τα κτυπήματα που δέχτηκε υπέστη μώλωπες στη δεξιά οσφυϊκή μοίρα, στην αριστερή κνήμη και στον πρόσθιο δεξιό μηρό. Από τη μέρα του ως άνω επεισοδίου η παραπονουμένη και ο κατηγορούμενος ήλθαν σε διάσταση. Νομική ανάλυση ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας στηρίζεται στα Άρθρα 2 και 3

(1)και

(4)του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000. Στο ΄Αρθρο 3

(1)του υπό αναφορά νομοθετήματος επεξηγείται η έννοια της «βίας». Συμφώνως του ΄Αρθρου αυτού «βία» σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας. Το εδάφιο

(4)του ιδίου άρθρου ποινικοποιεί την άσκηση βίας από ένα μέλος της οικογένειας εναντίον άλλου. Συμφώνως του ερμηνευτικού άρθρου 2 του ίδιου νομοθετήματος στα μέλη της οικογένειας περιλαμβάνεται ο άνδρας και η γυναίκα που έχουν συνάψει νόμιμα γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 27/4/2008 επιτέθηκε και κτύπησε την σύζυγο του Κλειώ Αυξέντη με αποτέλεσμα να της προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη. Τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει, όπως τα περιγράφω πιο πάνω δεν μου αφήνουν καμμιά αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος στις 27/4/2008 άσκησε σωματική βία εναντίον της συζύγου του, με αποτέλεσμα να της προκαλέσει σωματική βλάβη. Αναμφίβολα οι μώλωπες συνιστούν σωματική βλάβη. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία της πρώτης κατηγορίας. Η 2η και 3η κατηγορία αφορούν το αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε ανήλικο μέλος της οικογένειας κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(3)και

(4)του Νόμου 119

(1)/2000. Το Άρθρο 3

(1)του προαναφερθέντος Νόμου προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «Πράξη ή συμπεριφορά η οποία συνιστά βία .... όταν διαπράττεται στην παρουσία ανηλίκου μέλους της οικογένειας θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου, εφόσον δύναται να προκαλέσει σ' αυτόν ψυχική βλάβη. Η εν λόγω πράξη συνιστά αδίκημα. » Συμφώνως των λεπτομερειών αδικήματος των κατηγοριών 2 και 3 ο κατηγορούμενος με τη συμπεριφορά του προκάλεσε ψυχική βλάβη στους ανήλικους γιους του Σοφούλη και Παναγιώτη με το να κτυπήσει τη μητέρα τους στην παρουσία τους. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος άσκησε βία εναντίον της παραπονουμένης στην παρουσία των ως άνω ανηλίκων. Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία της παραπονουμένης τα παιδιά είχαν τρομοκρατηθεί από το επεισόδιο. ΄Ομως είμαι της άποψης ότι η μαρτυρία αυτή δεν είναι επαρκής σε βαθμό που να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την δυνατότητα πρόκλησης ψυχικής βλάβης στου ανήλικους. Ενόψει της φύσης της υπόθεσης πιστεύω ότι απαιτείτο η μαρτυρία ειδικού ψυχολόγου ο οποίος θα μπορούσε να βεβαιώσει κατά τρόπο θετικό ότι συνεπεία του ως άνω επεισοδίου μπορούσε να επηρεαστεί η ψυχική υγεία των ανηλίκων. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία της 1ης κατηγορίας. Απέτυχε όμως να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 2 και 3. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν από κάθε λογική αμφιβολία στην 1η κατηγορία. Απαλλάσσεται και αθωώνεται των κατηγοριών 2 και 3. (Υπ.) .................. Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο