← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Λοΐζου Ιταλού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8015/08, 9.3.2010

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Λοΐζου Ιταλού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8015/08, 9.3.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2010:7 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ Τ.Παρασκευαΐδου ‑ Καρακάννα, Α.Ε.Δ Ν. Γερολέμου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8015/08 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Εναντίον

  1. Λοΐζου Ιταλού
  2. Χρύσανθου Χρυσάνθου
  3. Νικόλα Χρυσάνθου 4.Θέμη Μηχανικού Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9.3.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ν. Μαθηκολώνη. Για τους κατηγορούμενους 2 και 3: κ. Παναούτας. Για τον κατηγορούμενο 4: κ. Γ. Α. Γεωργίου. Οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας και αφού η υπεράσπιση έκλεισε την υπόθεση της, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υπέβαλε αίτημα στο Δικαστήριο να της επιτραπεί να καλέσει αντικρουστική μαρτυρία για ζήτημα, που όπως ισχυρίζεται, προέκυψε μετά την παρουσίαση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής στο Δικαστήριο και κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της υπεράσπισης του κατηγορουμένου
  4. Ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει τα αδικήματα της κατοχής, της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια και της προμήθειας από άλλο πρόσωπο, 981.5 γραμμάρια πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, χωρίς άδεια από τον Υπουργό Υγείας. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται στη μαρτυρία του ΜΚ1, Λοίζου Ιταλού, πρώην κατηγορούμενου
  5. Ο Λοΐζος Ιταλός, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως ο ΜΚ1, κατέθεσε μεταξύ άλλων, ότι αγόρασε από τους κατηγορούμενους 2 και 3 ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης έναντι του ποσού των €14.
  6. Σύμφωνα με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία τα λεφτά αυτά του τα έδωσε ο κατηγορούμενος 4 ενώ σε κάποιο άλλο στάδιο αναφέρει ότι από τις €14.000 που είχε, τις €10.000 του της έδωσε ο κατηγορούμενος 4 και τις υπόλοιπες τις «έβαλε» ο ίδιος. Από το 1 κιλό που αγόρασε, σύμφωνα πάντα με την κατάθεση του, ο κατηγορούμενος 4 θα έπαιρνε τα 600 γρ. και τα υπόλοιπα 400 γρ. θα τα κρατούσε ο ίδιος. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι το μεσημέρι της 13.5.08 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο 4 στο χωριό τους, στη Ψημολόφου και του έδωσε το ποσό των €10.
  7. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από τη μαρτυρία του: 'Α. Δηλαδή στις 2.00 που τον πήρα τηλέφωνο, που του είπα για τα ναρκωτικά τζιαί του είπα αύριο το πρωί να βρεθούμε για να μου δώσεις τα λεφτά βρεθήκαμε στον καφενέ, στο χωριό μου, το μεσημέρι. Πήγε στην τράπεζα να πιάσει τα λεφτά, ήρτεν σπίτι μου τα έφερε τζιαί μετά έφυε τζιαί πήγε στη δουλειά μέχρι που πήγα εγώ να πιάσω τα ναρκωτικά από τη Λεμεσό.' Ο κατηγορούμενος 4 απορρίπτει την πιο πάνω εκδοχή. Τόσο στην κατάθεση του στην αστυνομία όσο και κατά τη προφορική κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίσθηκε ότι δεν συναντήθηκε με τον ΜΚ1, τη 13.5.
  8. Αντεξεταζόμενος δε ο κατηγορούμενος 4, ισχυρίσθηκε ότι ο ΜΚ1 ψεύδεται σε σχέση με το θέμα αυτό. Την συγκεκριμένη μέρα, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, δούλευε μέχρι αργά το απόγευμα στο ΡΙΚ και «ούτε στον καφενέ συνάντησε το Λοΐζο Ιταλό ούτε σε τράπεζα πήγε για να πάρει χρήματα και ούτε πουθενά αλλού». Στο κατηγορούμενο 4 υποβλήθηκε τότε ότι «εκείνες τις μέρες» ήταν με άδεια και ότι η σύζυγος του έδωσε κατάθεση στην αστυνομία στην οποίαν αναφέρει ότι «ο Θέμης ήταν άδεια από τη δουλειά του τον τελευταίο μήνα, θα πήγαινε δουλειά την επόμενη Δευτέρα». Ας σημειωθεί ότι η κατάθεση αυτή δεν δόθηκε στην υπεράσπιση ενώ η σύζυγος του κατηγορούμενου 4 δεν κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον του δικαστηρίου και η κατάθεση της δεν αποτελεί μέρος του μαρτυρικού υλικού. Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ζητά όπως της επιτραπεί να προσκομίσει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν τη 13.5.2008 και για ολόκληρο το μήνα, με άδεια από την εργασία του. Εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 4 προέβαλε 'νέα στοιχεία' όσο αφορά το που ήταν τη 13.5.08, ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με τη θέση της κατηγορούσας αρχής συναντήθηκε με το ΜΚ1 και έδωσε σε αυτόν το ποσό των €10.
  9. Η μαρτυρία που επιδιώκει να προσκομίσει σκοπό έχει να αντικρούσει τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου 4 ότι τη συγκεκριμένη ημέρα εργαζόταν και κατ' επέκταση ότι δεν είχε συναντηθεί με τον ΜΚ
  10. Η μαρτυρία αυτή, σύμφωνα πάντα με την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί κατά το χρόνο παρουσίασης της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής καθότι ο κατηγορούμενος 4 δεν ανέφερε στην ανακριτική κατάθεση του ότι τη συγκεκριμένη ημέρα εργαζόταν και οι μάρτυρες κατηγορίας δεν αντεξετάσθηκαν επί του θέματος αυτού. Εισηγήθηκε επίσης ότι «. είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα να λες ότι δεν έγινε αυτή η συνάντηση εκείνη τη μέρα είτε στο καφενείο είτε οπουδήποτε αλλού και είναι ένα εντελώς νέο θέμα και νέα υπεράσπιση να λες ότι εγώ δεν μπορούσα καν να είχα βρεθεί μαζί σου διότι εγώ εκείνη την ώρα δούλευα» Η κατηγορούσα αρχή, στο στάδιο που παρουσίασε τη μαρτυρία της «δεν είχε λόγο να φέρει τέτοια μαρτυρία», καθότι η θέση της κατηγορούσας αρχής με τη θέση της υπεράσπισης δεν διέφερε στο σημείο τούτο. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν τη συγκεκριμένη μέρα με άδεια ενισχύει, σύμφωνα πάντα με την κα Μαθηκολώνη και τη θέση του ΜΚ1, ότι την ημέρα εκείνη συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο 4 και ο τελευταίος του έδωσε το ποσό των 10.000 ευρώ για την αγορά 600γρ. κάνναβης. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4 έφερε ένσταση στο αίτημα της κατηγορούσας αρχής. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι εφόσον η επίδικη μαρτυρία ενισχύει τη μαρτυρία του ΜΚ1 τότε ήταν λογικό και αναγκαίο όπως προσκομιστεί εξ αρχής. Ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 4 ότι τη συγκεκριμένη μέρα, 13.5.2008, εργαζόταν δεν αποτελεί 'νέα υπεράσπιση'. Πρόκειται απλώς για ένα ισχυρισμό που δεν ισοδυναμεί με άλλοθι του κατηγορούμενου 4, «. είναι ο λόγος του απέναντι στο λόγο του μάρτυρα κατηγορίας και το δικαστήριο θα κρίνει ποιος από τους δύο είναι αξιόπιστος και ποιου η μαρτυρία θα απορριφθεί». Το αίτημα της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται στο άρθρο 74

(1)(ε) της Ποινικής Δικονομίας το οποίο έχει ως εξής. «74
(1)(ε) αν ο κατηγορούμενος προβάλει προς υπεράσπιση του νέα στοιχεία τα οποία η κατηγορία δεν μπορούσε να προβλέψει ο κατηγορούμενος ή ο δικηγόρος για την κατηγορία δύναται, με άδεια του δικαστηρίου, να παρουσιάσει μαρτυρία προς ανατροπή των νέων αυτών στοιχείων». Στο σύγγραμμα του Κακογιάννη «Η Απόδειξη[1]» αναφέρεται ότι στην περίπτωση ποινικών υποθέσεων θα επιτραπεί η προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας εκεί που η μαρτυρία αφορά ζητήματα ουσίας και όχι απλώς τυπικά ζητήματα και ο Δικαστής τότε μόνο θα επιτρέψει την προσαγωγή τέτοιας μαρτυρίας, όταν αυτή αφορά θέματα που ο Εισαγγελέας δεν μπορούσε να τα είχε προβλέψει. Στην Αγγλική απόφαση R v. Frost[2], που είναι καθοδηγητική επί του θέματος, διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: 'There is no doubt that the general rule is that where the Crown begins its case like a plaintiff in a civil suit, they cannot afterwards support their case by calling fresh witnesses because they are met by certain evidence that contradicts it. They stand or fall by the evidence they have given. They must close their case before the defence begins; but if any matter arises ex improviso, which no human ingenuity can foresee, on the part of the defendant in a civil suit, or a prisoner in a criminal case, there seems to be no reason why the matter which so arose ex improviso may not be answered by contrary evidence on the part of the Crown'. Και σ΄ ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά: 'Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο γενικός κανόνας είναι ότι όταν η κατηγορούσα αρχή ξεκινά την υπόθεση της, όπως ένας ενάγοντας σε πολιτική διαδικασία, δεν μπορεί στη συνέχεια να ενισχύσει την υπόθεση της καλώντας νέους μάρτυρες επειδή έχει προσκομιστεί μαρτυρία που αντικρούει τη δική της. Η έκβαση της υπόθεσης θα εξαρτηθεί από τη μαρτυρία που έχει προσκομίσει. Έχει υποχρέωση να κλείσει την υπόθεση της προτού αρχίσει η υπεράσπιση. Σε περίπτωση όμως που κάποιο θέμα εγείρεται ex improviso, το οποίο καμία ανθρώπινη οξύνοια θα μπορούσε να είχε προβλέψει, εκ μέρους του εναγομένου σε πολιτική υπόθεση ή εκ μέρους του κατηγορουμένου σε ποινική διαδικασία, δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος, γιατί το θέμα που έχει εγερθεί ex improviso μπορεί να απαντηθεί με αντικρουστική μαρτυρία εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής.΄ H πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε σε σωρεία άλλων αγγλικών αποφάσεων όπως επίσης και σε κυπριακές αποφάσεις[3]. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κατά πόσο θα ήταν λογικό για την κατηγορούσα αρχή να είχε προσκομίσει την επίδικη μαρτυρία στο στάδιο παρουσίασης της υπόθεσης της. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Levy[4]: 'It is quite clear and long established that the judge has a discretion with regard to the admission of evidence in rebuttal; the field in which that discretion can be exercised is limited by the principle that evidence which is really relevant - not marginally minimally or doubtfully relevant, but clearly relevant - to the issues and within the possession of the Crown should be adduced by the prosecution as part of the prosecution' s cases and such evidence cannot properly be admitted after evidence for the defence.' Και σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά: 'Είναι αρκετά ξεκάθαρο και καλά καθιερωμένο ότι ο δικαστής έχει διακριτική ευχέρεια σε σχέση με την αποδοχή αντικρουστικής μαρτυρίας; Τα πλαίσια εντός των οποίων μπορεί να ασκηθεί η διακριτική αυτή ευχέρεια, περιορίζεται από την αρχή ότι μαρτυρία που είναι σαφώς σχετική - όχι περιθωριακά, ελάχιστα ή αμφίβολα σχετική, αλλά σαφώς σχετική - στα ζητήματα και είναι στην κατοχή της κατηγορούσας αρχής πρέπει να προσκομίζεται από την κατηγορούσα αρχή ως μέρος της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και τέτοια μαρτυρία δεν είναι δεόντως δεκτή μετά τη μαρτυρία της υπεράσπισης.' Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή εύλογα θα μπορούσε να είχε προβλέψει ότι η συγκεκριμένη μαρτυρία ήταν αναγκαία για την απόδειξη της υπόθεσης της. Αν η μαρτυρία που επιχειρεί να παρουσιάσει ως αντικρουστική, τείνει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου 4 και εύλογα θα μπορούσε να προβλεφθεί ότι χρειάζεται να καλυφθεί κάποιο κενό με μαρτυρία, τότε το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει την προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας για να 'καλυφθεί' αυτό το κενό[5]. Η κατηγορούσα αρχή δεν μπορεί να έχει δύο ευκαιρίες για να αποδείξει την υπόθεση της. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Charalambos Savva 'Pambos' v. The Police[6]: ' ... The prosecution can have no more than one chance to prove its case against the accused. They compete their case as provided in s.74
(1)(a) by the close of the case for the prosecution. Thereafter the stage is set for the defence.'. Και σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά: 'Η κατηγορούσα αρχή δεν μπορεί να έχει πέραν από μία ευκαιρία για να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου. Ολοκληρώνει την υπόθεση της ως προβλέπεται στο άρθρο 74
(1)(α) με το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής. Μετά η σκηνή ανήκει στην υπεράσπιση.' Στρεφόμενοι τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης παρατηρούμε ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τον κατηγορούμενο 4 στα υπό εξέταση αδικήματα, είναι αυτή του ΜΚ1, Λοίζου Ιταλού, πρώην συγκατηγορουμένου του. Υπενθυμίζουμε ότι ο ΜΚ1 ισχυρίσθηκε ότι συναντήθηκε στις 13.5.2008 με τον κατηγορούμενο 4, στη Ψημολόφου και την ημέρα εκείνη ο τελευταίος του έδωσε 10.000 ευρώ, για να του αγοράσει 600 γραμμάρια κάνναβης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 4 αντεξέτασε τον ΜΚ1 εκτεταμένα επί του περιεχομένου των καταθέσεων του, για τη τηλεφωνική επικοινωνία που κατ' ισχυρισμό είχε με τον κατηγορούμενο 4, για να διευθετήσουν συνάντηση μεταξύ τους, κατά πόσο συναντήθηκε στο καφενείο με τον κατηγορούμενο 4, τη συγκεκριμένη μέρα και κατά πόσο ο τελευταίος του έδωσε 10.000 ευρώ για να αγοράσει ποσότητα ναρκωτικών. Τέλος του υπέβαλε ότι οτιδήποτε είπε σε σχέση με τον κατηγορούμενο 4 ήταν ψέματα. Είναι ορθή η παρατήρηση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι σε κανένα στάδιο της αντεξέτασης του ΜΚ1 δεν υποβλήθηκε σε αυτόν ότι τη συγκεκριμένη μέρα ο κατηγορούμενος 4 ήταν στη δουλειά του και ότι τον ισχυρισμό αυτό τον προέβαλε ο κατηγορούμενος 4 κατά την αντεξέταση του. Αξιολογώντας όμως το χειρισμό αυτό του συνηγόρου υπεράσπισης, πρέπει να λάβουμε υπόψη τη δήλωση του ΜΚ1, κατά τη κυρίως εξέταση του, ότι ο κατηγορούμενος 4, μετά τη συνάντηση τους στη Ψημολόφου, επέστρεψε στη δουλειά του. Η κατηγορούσα αρχή, τη δεδομένη στιγμή, κατείχε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 4, όχι μόνο δεν πήγε στη δουλειά του, την ημέρα εκείνη, αλλά ήταν με άδεια για ολόκληρο το μήνα και θα μπορούσε, αν έκρινε ότι η δήλωση αυτή δεν συνήδε με την υπόλοιπη μαρτυρία της, να ζητήσει από το μάρτυρα να διευκρινίσει, σε σχέση με τη πιο πάνω δήλωση του, κατά πόσο είχε προσωπική γνώση του θέματος αυτού ή κατά πόσο απλώς έτυχε πληροφόρησης από τον κατηγορούμενο
  1. Εφόσον το θέμα δεν διευκρινίστηκε, παραμένει η δήλωση του ΜΚ1, ως έχει, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος 4 επέστρεψε στην εργασία του. Είναι κάτω από αυτές τις περιστάσεις που πρέπει να αντικρισθεί το γεγονός ότι ο κ. Γεωργίου δεν υπέβαλε στο ΜΚ1 ότι τη συγκεκριμένη μέρα, 13.5.2008, ο κατηγορούμενος 4 εργαζόταν. Επί του ιδίου σημείου, ήτοι που βρισκόταν ο κατηγορούμενος 4 την ημέρα εκείνη, αντεξετάσθηκε και ο εξεταστής της υπόθεσης, ΜΚ3, Φλώρος Νικολάου. Ο μάρτυρας αντεξετάσθηκε εκτεταμένα κατά πόσο είχε ελέγξει τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο ΜΚ1, σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό συνάντηση. Συγκεκριμένα, ερωτήθηκε κατά πόσο είχε πάει στο καφενείο, στη Ψημολόφου και είχε ερευνήσει αν τα δύο αυτά πρόσωπα, ο ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος 4 είχαν συναντηθεί τη συγκεκριμένη μέρα εκεί. Ερωτήθηκε επίσης κατά πόσο έκρινε σκόπιμο να διερευνήσει αν ο κατηγορούμενος 4, την ημέρα εκείνη, απέσυρε το ποσό των 10.000 ευρώ από τον λογαριασμό του και κατά πόσο ο ΜΚ 1 και ο κατηγορούμενος 4 είχαν τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ τους, για διευθέτηση της κατ' ισχυρισμό συνάντησης. Οι απαντήσεις του εξεταστή, σε όλες τις πιο πάνω ερωτήσεις, ήταν αρνητικές. Από τη μαρτυρία του δε προκύπτει ότι όχι μόνο δεν διερεύνησε όλα τα πιο πάνω αλλά τελούσε και υπό πλάνη σε σχέση με το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου
  2. Είχε την εντύπωση, 'ενόμιζε' όπως είπε χαρακτηριστικά ότι ο κατηγορούμενος 4 στην ανακριτική κατάθεση του είχε παραδεχθεί ότι τη συγκεκριμένη μέρα συναντήθηκε με τον ΜΚ1 στο καφενείο της Ψημολόφου, κάτι που δεν ευσταθεί. Ο κατηγορούμενος 4 ανάφερε στην κατάθεση του ότι η τελευταία φορά που είδε τον ΜΚ1 ήταν το Σάββατο, πριν από τη κατάθεση του, δηλαδή τη 10.5.
  3. Στο παρόν στάδιο δε θέλουμε να παρατηρήσουμε ότι ο κατηγορούμενος 4 ουδέποτε ανακρίθηκε από την αστυνομία σε σχέση με το που βρισκόταν τη 13.5.
  4. Κατά πόσο ο κατηγορούμενος 4, τη συγκεκριμένη μέρα, συναντήθηκε με τον ΜΚ1, στο καφενείο του χωριού τους στη Ψημολόφου, κατά πόσο απέσυρε χρήματα από το λογαριασμό και στη συνέχεια πήγε στο σπίτι του ΜΚ1 και του τα έδωσε και κατ' επέκταση που βρισκόταν ο κατηγορούμενος 4 κατά τον επίδικο χρόνο, είναι θέματα ουσιώδους σημασίας για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής. Κάποιος εύλογα θα ανάμενε ότι η κατηγορούσα αρχή, ενόψει της άρνησης του κατηγορουμένου 4 ότι τη συγκεκριμένη μέρα ήταν στη Ψημολόφου και συναντήθηκε με το ΜΚ1, σε συνδυασμό με τη γραμμή της υπεράσπισης του κατηγορουμένου 4, ως αυτή προδιαγράφηκε από την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, θα παρουσίαζε οποιανδήποτε μαρτυρία είχε στη διάθεση της, σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ΜΚ1 και γενικά τις κινήσεις και το μέρος ή τα μέρη στα οποία βρισκόταν ο κατηγορούμενος 4, κατά τον επίδικο χρόνο, συμπεριλαμβανομένης και της μαρτυρίας ότι τη συγκεκριμένη μέρα βρισκόταν με άδεια από την εργασία του. Εφόσον, αυτή η μαρτυρία θα αποκάλυπτε την ευκαιρία του κατηγορουμένου να συναντηθεί με το ΜΚ1, στη Ψημολόφου, την ημέρα εκείνη. Συνεπώς το κατά πόσο ο κατηγορούμενος 4 ήταν με άδεια από την εργασία του, τη 13.5.2008, αποτελεί μαρτυρία που κάποιος λογικά θα προέβλεπε ότι θα προσκομιζόταν, από τη κατηγορούσα αρχή, στο στάδιο παρουσίασης της υπόθεσης της και όχι στο στάδιο αυτό, μετά το πέρας της υπεράσπισης. Δεν πρόκειται για μαρτυρία τη οποία καμία ανθρώπινη οξύνοια (human ingenuity) δεν θα μπορούσε εύλογα να είχε προβλέψει ή για μαρτυρία η οποία ήταν 'περιθωριακά, ελάχιστα ή αμφίβολα σχετική' (marginally, minimally or doubtfully relevant) με τα επίδικα θέματα, αλλά για μαρτυρία που ήταν εξ αρχής σχετική με τη θέση του ΜΚ1, επί της οποίας στηρίζεται και η υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου 4, ότι τη συγκεκριμένη μέρα συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο 4 στη Ψημολόφου. Τονίζουμε δε ότι η μαρτυρία που επιχειρεί η κατηγορούσα αρχή να προσκομίσει σήμερα, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν με άδεια από την εργασία του, ήταν σε γνώση της εξ αρχής, αυτή όμως, όχι μόνο δεν την αποκάλυψε στην υπεράσπιση αλλά δεν έκρινε καν σκόπιμο να τη παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος δικαιολόγησε τη παράλειψη της να τη παρουσιάσει ενώπιο του Δικαστηρίου λέγοντας, μεταξύ άλλων, ότι αρχικά, η θέση της κατηγορούσας αρχής και η θέση της υπεράσπισης δεν διέφεραν επί του συγκεκριμένου θέματος. Η εισήγηση αυτή δεν ευσταθεί. Οι θέσεις των δύο πλευρών, επί του σημείου αυτού, ήταν εξ αρχής, εκ διαμέτρου αντίθετες. Η θέση της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι ΜΚ1 και κατηγορούμενος 4 συναντήθηκαν τη συγκεκριμένη ημέρα, στη Ψημολόφου και διευθέτησαν την αγορά ποσότητας κάνναβης, ενώ η θέση του κατηγορουμένου 4 ήταν ότι δεν βρισκόταν στη Ψημολόφου την ημέρα εκείνη, δεν συνάντησε εκεί το ΜΚ1 και ουδέποτε του ανέθεσε να αγοράσει ποσότητα ναρκωτικών. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου 4 ότι τη συγκεκριμένη μέρα εργαζόταν, δεν πρόκειται για 'νέα υπεράσπιση', για 'νέα στοιχεία', ως ήταν η εισήγηση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, αλλά μαρτυρία σχετική με τη πάγια θέση του, που είχε προβάλει ο κατηγορούμενος 4 αμέσως μετά τη σύλληψη του και προώθησε καθ' όλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ότι τη συγκεκριμένη μέρα, 13.5.2008 δεν συναντήθηκε με τον ΜΚ1 στο χωριό Ψημολόφου, δεν απέσυρε χρήματα από το λογαριασμό του και δεν έδωσε τα χρήματα αυτά στο ΜΚ1, για να του αγοράσει 600γρ. κάνναβη. Ως επισημαίνουμε και πιο πάνω ο κατηγορούμενος ουδέποτε ανακρίθηκε από την αστυνομία επί του θέματος αυτού, ήτοι που βρισκόταν την επίδικη μέρα ενώ οι ανακριτικές αρχές δεν θεώρησαν σκόπιμο να διερευνήσουν το θέμα αυτό, αλλά περιορίσθηκαν στη μαρτυρία του ΜΚ
  5. Η ίδια η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, κατά την αγόρευση της, αναγνώρισε τη σημασία της επίμαχης μαρτυρίας και τη σχετικότητα της με τα επίδικα θέματα, λέγοντας ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν με άδεια, 'ενισχύει και τη θέση του ΜΚ1'. Δεν θα εξετάσουμε κατά πόσο η μαρτυρία αυτή 'ενισχύει' ή όχι τη μαρτυρία του ΜΚ1, υπό τη στενή έννοια του όρου. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η ίδια η κατηγορούσα αρχή αναγνωρίζει τη σημασία της, για την απόδειξη της υπόθεσης της. Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγουμε ότι η κατηγορούσα αρχή εύλογα θα μπορούσε να είχε προβλέψει την ανάγκη προσκόμισης της συγκεκριμένης μαρτυρίας, κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της και συνεπώς η μαρτυρία αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή στο στάδιο αυτό. Το αίτημα της κατηγορούσας αρχής απορρίπτεται κατά πλειοψηφία. (Υπ)................ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.)............ Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Σελ.214 [2]
(1839)S&C 129, 159 [3] Βλέπετε μεταξύ άλλων R v. Harris
(1927)20 Cr. App. R 86, 89, R v. Mahon
(1933)24 Cr., R v. Cleghorn [1967] 2 QB 584 , R v. Joseph
(1971)56 Cr. App. R.60 και Charalambos Savva 'Pambos' v. The Police
(1986)2 ΑΑΔ 31. [4]
(1966)50 Cr. App R 280 [5] R. v Milliken
(1969)53 cr. App. R. 255 [6]
(1986)2 ΑΑΔ 31, 50 και 51. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.