← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Artur Jan Jelesniaski, Αρ. Υπ.: 19793/09, 12 Μαρτίου, 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Artur Jan Jelesniaski, Αρ. Υπ.: 19793/09, 12 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 19793/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v.

  1. Artur Jan Jelesniaski
  2. Dawid Grigowskhi
  3. Maruisz Karpovich
  4. Piotr Jacek Choluz Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 12 Μαρτίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου Για τον Κατηγορούμενο 1: κα Μ. Μικελλίδου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Κ. Ταμπούρλας Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Π. Χ''Παναγιώτου Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 παρόντες Χρέη διερμηνέα εκτελεί η κα Γκ. Νικολάου η οποία ορκίζεται ότι θα μεταφράζει πιστά και αληθινά από ελληνικά σε πολωνικά και αντίστροφα, όσο καλύτερα μπορεί. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορητήριο το οποίο περιλαμβάνει πέντε συνολικά κατηγορίες. Η 1η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ληστείας κατά παράβαση των άρθρων 20, 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  5. Η 2η αφορά το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση των άρθρων 20 και 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  6. Παραπονούμενο πρόσωπο στις κατηγορίες 1 και 2 είναι ο Boyko Georgieve Grozdilov από την Βουλγαρία. Η 3η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 20, 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  7. Η κατηγορία αυτή διακόπηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής. Η 4η κατηγορία αφορά το αδίκημα της απόπειρας ληστείας κατά παράβαση των άρθρων 20, 282 και 284 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  8. Τέλος η 5η κατηγορία το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση των άρθρων 20 και 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  9. Παραπονούμενο πρόσωπο στις κατηγορίες 4 και 5 είναι ο Ossama Hashim από την Παλαιστίνη. Η υπόθεση εναντίον του 4ου κατηγορουμένου διακόπηκε από τα αρχικά στάδια της διαδικασίας. Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση εναντίον των κατηγορουμένων 1, 2 και
  10. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή το δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απάλλαξε τους κατηγορουμένους από τις κατηγορίες υπ' αρ. 4 και
  11. Τους κάλεσε σε απολογία στις κατηγορίες 1 και
  12. Η μαρτυρία Ο αστ. 2644 Λοϊζος Μολέσκη (ΜΚ1) κατέθεσε ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Στις 8/4/2009 και περί ωρα 22:50 ενώ βρισκόταν με συνάδελφο του σε μηχανοκίνητη περιπολία στην λεωφ. Ακροπόλεως στην Αραδίππου άκουσε από τον ασύρματο τον αξιωματικό υπηρεσίας Λάρνακας να αναφέρει ότι αναζητείτο ένα αυτοκίνητο μικρό, κίτρινου χρώματος, στο οποίο επέβαιναν 3-4 αλλοδαποί που σχετίζονταν με υπόθεση ληστείας στη Λάρνακα. Η λεωφ. Ακροπόλεως είναι ο δρόμος ο οποίος οδηγεί στον κυκλικό κόμβο Ριζοελίας. Ενώ συνέχιζαν την πορεία τους στην πιο πάνω λεωφόρο, κοντά στον κυκλικό κόμβο Ριζοελίας εντόπισαν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΜΝ 898 χρώματος κίτρινου, στο οποίο επέβαιναν κάποια πρόσωπα. ΄Αναψαν τον φάρο του αυτοκινήτου τους και μόλις τα ως άνω πρόσωπα τους αντιλήφθηκαν κινήθηκαν από τον κυκλικό κόμβο Ριζοελιάς αριστερά προς αεροδρόμιο. Τα δύο άτομα που κάθονταν στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κοίταζαν συνεχώς προς το μέρος τους. Το θεώρησε ύποπτο και συνέχισε να ακολουθεί το ως άνω αυτοκίνητο. Σε κάποιο σημείο του αυτοκινητόδρομου από τον κόμβο Ριζοελίας προς το αεροδρόμιο έκαμε νόημα στον οδηγό του αυτοκινήτου να σταματήσει, πράγμα το οποίο και έκαμε. Προσέγγισε πεζός το αυτοκίνητο και διαπίστωσε ότι μέσα σ' αυτό υπήρχαν τέσσερα άτομα. Ζήτησε από τον οδηγό του αυτοκινήτου την άδεια οδηγού του και το πιστοποιητικό ασφαλείας. Από τα έγγραφα που του έδωσε διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον 1ο κατηγορούμενο. Ρωτήθηκαν και οι υπόλοιποι επιβαίνοντες για τα στοιχεία τους αλλά κανένας από αυτούς δεν είχε μαζί του οποιαδήποτε έγγραφα που να αποδεικνύουν την ταυτότητα τους. Από τα τέσσερα συνολικά πρόσωπα που επέβαιναν του αυτοκινήτου τα τρία ήταν οι κατηγορούμενοι 1, 2 και
  13. Μετά που ενημέρωσε για τα ως άνω τον αξιωματικό υπηρεσίας έφθασαν στο μέρος ακόμα δύο περιπολικά. Αστυνομικός του ΤΑΕ Λάρνακας οδήγησε το αυτοκίνητο των κατηγορουμένων στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας ενώ ο ίδιος μαζί με άλλο συνάδελφο του οδήγησαν δύο από τα πρόσωπα που επέβαιναν στο αυτοκίνητο στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας όπου τους παρέδωσαν στους άντρες του ΤΑΕ Λάρνακας για τα περαιτέρω. Ο αστυν. 349 Παναγιώτης Αβρααμίδης (ΜΚ2) κατέθεσε ότι υπηρετεί στο ΤΑΕ Λάρνακας. Στις 8/4/09 περί ώρα 22:10 κατόπιν ενημέρωσης που είχε απο τον αξιωματικό υπηρεσίας ότι απέναντι από την εκκλησία της Φανερωμένης στη Λάρνακα υπήρχε κάποιος Βούλγαρος, ο οποίος είχε χτυπηθεί από αγνώστους, μετέβηκε μαζί με συνάδελφο του στη σκηνή όπου σε παράλληλο δρόμο της λεωφ. Φανερωμένης βρισκόταν περιπολικό της αστυνομίας. Του αναφέρθηκε ότι ο τραυματίας είχε ήδη μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Κατόπιν αυτού μετέβηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας όπου εντόπισε τον Boyko Georgieve Grostilof (ΜΚ3) ο οποίος εξεταζόταν από γιατρούς. Ο ΜΚ3 του ανέφερε ότι του είχαν επιτεθεί τρεις αλλοδαποί, οι οποίοι αφού τον χτύπησαν του έκλεψαν το κινητό του τηλέφωνο, μια χρυσή αλυσίδα λαιμού και ένα ελβετικό πολυεργαλείο. Ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο Λάρνακας ενημερώθηκε ότι είχε ανακοπεί το αυτοκίνητο στο ποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι και ότι όλοι τους είχαν μεταφερθεί στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας. Αφού επέστρεψε στο ΤΑΕ Λάρνακας, ερεύνησε σωματικά τους κατηγορουμένους. Στην μπροστινή αριστερή τσέπη του παντελονιού του 3ου κατηγορουμένου εντόπισε τρία κινητά τηλέφωνα, ένα εκ των οποίων ήταν μάρκας «Nokia N73» (βλ. το τεκμ. 3) και μία χρυσή αλυσίδα λαιμού (βλ. το τεκμ. 4).Αφού τα υπέδειξε στον 3ο κατηγορούμενο και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός του απάντησε «περίπτερο, χαμέ». Παρέλαβε τα πιο πάνω ανευρεθέντα για περαιτέρω εξετάσεις. Εν συνεχεία με την γραπτή συγκατάθεση του 1ου κατηγορουμένου ερεύνησε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΜΝ 898 στην παρουσία του όπου εντόπισε στο πίσω ταμπλό του αυτοκινήτου τρεις αθλητικές φόρμες (top) χρώματος μαύρου (βλ. τα τεκμ. 6, 7 και 8) και ένα αθλητικό καπελάκι επίσης χρώματος μαύρου, (βλ. το τεκμ. 9). Τις υπέδειξε στον 1ο κατηγορούμενο και αυτός του απάντησε ότι ήταν δικές του. Στο πίσω ταμπλό βρήκε και ένα σουγιά ελβετικού τύπου χρώματος κόκκινου (βλ. το τεκμ. 5) τον οποίο επίσης παρέλαβε για περαιτέρω εξετάσεις. Τον υπέδειξε στον 1ο κατηγορούμενο όμως δεν του έδωσε καμιά απάντηση. Περί ώρα 01:30 της 9ης /4/2009 προσήλθε στο ΤΑΕ Λάρνακας ο ΜΚ3 ο οποίος είδε τα τεκμήρια 3, 4 και 5 και τα αναγνώρισε ως τα αντικείμενα που του έκλεψαν τα πρόσωπα που του επιτέθηκαν. Ο ΜΚ3 έθεσε σε λειτουργία το κινητό του τηλέφωνο, έβαλε τον κωδικό του αριθμό και εμφανίστηκε η φωτογραφία της οικογένειας του. Περί ώρα 02:08 της 9ης/4/2009 στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας συνέλαβε τον 3ο κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος για τα αδικήματα της ληστείας και απόπειρας ληστείας. Αφού του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του στην αγγλική γλώσσα και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο 3ος κατηγορούμενος του απάντησε «I found them». Την ίδια μέρα περί ώρα 02:15 συνέλαβε επίσης τον 1ο κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος για τα ίδια αδικήματα και αφού του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του στην αγγλική γλώσσα και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο 1ος κατηγορούμενος του απάντησε «I didn´t steal anything». Στις 14/4/2009 με την βοήθεια διερμηνέα πήρε ανακριτική κατάθεση από τον 3ο κατηγορούμενο στην μητρική του γλώσσα, η οποία μεταφράστηκε στα ελληνικά (βλ. τα τεκμ. 10 και 10Α). Την ίδια μέρα με την βοήθεια διερμηνέα πληροφόρησε και τον 2ο κατηγορούμενο για τα εναντίον του διερευνώμενα αδικήματα. Ο 2ος κατηγορούμενος του ανέφερε στα ελληνικά ότι θα του έλεγε τι είχε γίνει εκείνη τη νύχτα αλλά μόνο προφορικά επειδή δεν ήθελε να γραφτεί οτιδήποτε από αυτά που θα του έλεγε. Παραδέχθηκε ότι ήρθε στη Λάρνακα με τους άλλους κατηγορουμένους με το αυτοκίνητο του 1ου κατηγορουμένου. Μαζί με τους κατηγορουμένους 2 και 3 επιτέθηκαν πρώτα εναντίον κάποιου άραβα και αφού τον χτύπησαν επιχείρησαν να τον ληστέψουν αλλά δεν τα κατάφεραν τελικά. Ακολούθως πάλι οι τρεις τους επιτέθηκαν εναντίον κάποιου Βούλγαρου και αφού τον χτύπησαν του έκλεψαν ένα ελβετικό πολυεργαλείο, ενώ δεν γνώριζε αν κάποιος από τους άλλους κατηγορουμένους του έκλεψε οτιδήποτε άλλο επειδή ήταν σκοτεινά. Στην συνέχεια συνάντησαν κάποιο Ισραηλίτη ο οποίος τους πλησίασε και τους ρώτησε προς τα που είναι η παραλία. Τότε πάλι οι τρεις τους του επιτέθηκαν και αφού τον χτύπησαν του πήρε από την τσέπη του το κινητό του τηλέφωνο. Του ανέφερε επίσης ότι ο 4ος κατηγορούμενος δεν συμμετείχε σε κανένα από τα ως άνω αδικήματα. Στην συνέχεια με την βοήθεια διερμηνέα πήρε ανακριτική κατάθεση από τον 2ο κατηγορούμενο στη μητρική του γλώσσα, η οποία μεταφράστηκε στα ελληνικά (βλ. τα τεκμ. 11 και 11Α). Ο 2ος κατηγορούμενος δεν απάντησε σε καμμιά από τις ερωτήσεις που του υπέβαλε. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι κατά το βράδυ του επεισοδίου, όταν συνάντησε τους κατηγορουμένους στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας αυτοί μύριζαν οινόπνευμα, όμως αντιλαμβάνονταν τι έλεγαν και τί έκαμναν και επίσης συνεργάστηκαν μαζί τους. Ο Boyko Georgieve Grostilof (ΜΚ3) κατέθεσε ότι εργάζεται ως οδηγός λεωφορείου. Στις 8/4/2009 περί ώρα 22:00 αφού τέλειωσε από την εργασία του στάθμευσε το λεωφορείο του στην λεωφ. Φανερωμένης, σε σημείο του δρόμου που υπάρχει καθορισμένος χώρος για τα λεωφορεία. Ξεκίνησε να πάει πεζός στο σπίτι του το οποίο απέχει περί τα 500 μέτρα από το σημείο εκείνο. Μόλις κατέβηκε από το λεωφορείο είδε τρία πρόσωπα να έρχονται προς το μέρος του αλλά δεν έδωσε σημασία. Έρχονταν από την αντίθετη του κατεύθυνση και φορούσαν μαύρες μπλούζες με τζίν παντελόνι. Ο ένας από αυτούς φορούσε αθλητικό καπελάκι και ο άλλος κουκούλλα της αθλητικής φόρμας. Είχαν ύψος περί το 1,70 - 1,80 μέτρα. Μόλις τους πλησίασε του έκαμαν χώρο για να περάσει και φθάνοντας δίπλα τους ο ένας από αυτούς τον χτύπησε στην μύτη. Αμέσως του επιτέθηκαν και οι άλλοι δύο χτυπώντας τον στο πρόσωπο. ΄Αρχισε να φωνάζει και τότε ο ένας από αυτούς τον έπιασε από πίσω κλείνοντας του το στόμα και σφίγγοντας του τον λαιμό του. Τον έριξαν στο έδαφος και ο ένας έψαχνε στις τσέπες του ενώ ο άλλος τον κλωτσούσε στην πλάτη και στα πλευρά. Τον έριξαν στο έδαφος μπρούμυτα. Του πήραν το κινητό του τηλέφωνο και ένα μικρό ελβετικό μαχαίρι κόκκινου χρώματος. Πριν τον ρίξουν κάτω ένας απ' αυτούς του τράβηξε την χρυσή αλυσίδα που είχε στο λαιμό του. Ενώ βρισκόταν στο έδαφος ένας από αυτούς τον πάτησε δυνατά στο σβέρκο και εγκατέλειψαν τη σκηνή. Μετά από λίγη ώρα ήρθε στην σκηνή αστυνομία και ασθενοφόρο το οποίο τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Η κάρτα του τηλεφώνου του βρέθηκε στη σκηνή την επόμενη μέρα. Κατά το ίδιο βράδυ πήγε στην αστυνομία όπου αναγνώρισε τα τεκμήρια 3, 4 και 5 ως αυτά τα οποία του είχαν κλέψει τα τρία πρόσωπα. Το κινητό του τηλέφωνο μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κάρτα. Ενεργοποίησε το κινητό του τηλέφωνο και στην οθόνη του εμφανίστηκε η φωτογραφία της οικογένειας του. Κατ' αυτό τον τρόπο αντελήφθηκε ότι ήταν το κινητό του τηλέφωνο. Την χρυσή αλυσίδα (τεκμ. 4) την αγόρασε από κατάστημα στην Βουλγαρία και είναι 14 καρατίων. Το τεκμήριο 5 ήταν δώρο το οποίο του έδωσαν όταν αγόρασε κάποιο τηλέφωνο στην Βουλγαρία. Οι δράστες ήταν νεαρά πρόσωπα και είχαν την σωματική διάπλαση των κατηγορουμένων. Από τα χτυπήματα που δέχτηκε τραυματίστηκε στη μύτη και στο αριστερό μάγουλο. Για αρκετό καιρό είχε πόνους στα πλευρά και δεν μπορούσε να αναπνεύσει κανονικά από τον πόνο. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνησε ότι τόσο η καδένα λαιμού (τεκμ. 4) όσο και ο ελβετικός σουγιάς (τεκμ. 5) δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό με βάση το οποίο τα αναγνώρισε ότι ήταν δικά του. ΄Ενορκη μαρτυρία έδωσαν επίσης η αστυν. 608 Κατερίνα Μιχαήλ (ΜΚ4) και ο Osamma Hasim (ΜΚ5). Η μαρτυρία της ΜΚ4 σχετιζόταν αποκλειστικά με την κατηγορία υπ' αριθμό 3 η οποία διακόπηκε. Ο ΜΚ5 ήταν ο παραπονούμενος στις κατηγορίες υπ' αριθμό 4 και
  14. ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει, το δικαστήριο απάλλαξε τους κατηγορουμένους στις κατηγορίες αυτές κατά το στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Για τους πιο πάνω λόγους δεν προτίθεμαι να παραθέσω την μαρτυρία των ως άνω μαρτύρων και ούτε να την σχολιάσω. ΄Οσον αφορά την κατηγορία 3 θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι ο παραπονούμενος στην κατηγορία αυτή δεν παρουσιάστηκε για να καταθέσει στο δικαστήριο. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος για την οποία η κατηγορία αυτή διακόπηκε. Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας αναφορικά με τα τραύματα τα οποία υπέστη ο ΜΚ3 προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου του (βλ. το τεκμ. 14Β). Οι κατηγορούμενοι μετά την κλήση τους σε απολογία έκαμαν δήλωση από την θέση τους. Δήλωσαν ότι είναι αθώοι. ΄Ολοι τους ανέφεραν ότι την συγκεκριμένη μέρα βρίσκονταν στη Λευκωσία και κατανάλωναν αλκοόλ. Αγόρασαν κάποια μπουκάλια με μπύρα και αποφάσισαν να έρθουν στη Λάρνακα για βόλτα. Στην διαδρομή έπιναν ποτά και άκουγαν μουσική. Στη Λάρνακα σταμάτησαν σε ένα περίπτερο για να αγοράσουν οινόπνευμα. Δεν χτύπησαν κανένα, ούτε έκλεψαν κανένα. Στην επιστροφή προς Λευκωσία τους σταμάτησε η αστυνομία. Ο κατηγορούμενος 2 δήλωσε ότι αυτά που ανέφερε στην κατάθεση του ο ΜΚ2 είναι ψευδή για τον λόγο ότι ο ίδιος δεν μιλά καθόλου ελληνικά. Ο κατηγορούμενος 3 δήλωσε ότι στο περίπτερο που κατέβηκαν για να αγοράσουν οινόπνευμα βρήκε κάτω ένα τηλέφωνο και κάποια άλλα αντικείμενα που δεν θυμόταν ποια ήταν και τα έβαλε στο αυτοκίνητο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. ΄Ολοι οι μάρτυρες, οι οποίοι παρουσιάστηκαν για την κατηγορούσα αρχή άφησαν πολύ καλή εντύπωση από το εδώλειο του μάρτυρα. Δεν μου έχουν αφήσει καμμιά αμφιβολία ότι ήταν μάρτυρες της αλήθειας. Η μαρτυρία του ΜΚ1 υπήρξε αδιαμφισβήτητη και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Από τη μαρτυρία του ΜΚ2 η υπεράσπιση αμφισβήτησε (α) την θέση του για την πνευματική κατάσταση των κατηγορουμένων μετά τη σύλληψη και τη μεταφορά τους στα γραφεία του ΤΑΕ και (β) την προφορική δήλωση του 2ου κατηγορουμένου με την οποία του εξιστόρησε τί είχε συμβεί το συγκεκριμένο βράδυ. ΄Οσον αφορά την πνευματική κατάσταση των κατηγορουμένων αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό τη θέση του μάρτυρα ότι, παρά το ότι φαίνονταν να είχαν καταναλώσει αλκοόλ, εντούτοις είχαν αντίληψη των πράξεων τους και συνεργάστηκαν μαζί τους. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι, μετά που ο μάρτυρας εντόπισε τα τρία κινητά τηλέφωνα και την αλυσίδα λαιμό στην τσέπη του παντελονιού του 3ου κατηγορουμένου αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο 3ος κατηγορούμενος του απάντησε επί λέξη «περίπτερο χαμέ». Διερωτώμαι πως θα μπορούσε να δώσει την ως άνω απάντηση στον μάρτυρα αν η πνευματική του κατάσταση δεν του επέτρεπε να έχει αντίληψη των πραγμάτων. Διερωτώμαι επίσης πως μπορούσε να γνωρίζει ο μάρτυρας την ως άνω απάντηση αν δεν του την έλεγε ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Ας σημειωθεί ότι ο 3ος κατηγορούμενος με την ανώμοτη δήλωση του επιβεβαιώνει κατ' ουσία την απάντηση που είχε δώσει στον μάρτυρα. ΄Ομως, όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι ο κατηγορούμενος 2 του δήλωσε προφορικά τι είχε συμβεί το βράδυ που διαδραματίστηκε το επεισόδιο έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: Σύμφωνα με όσα κατέθεσε, η ως άνω προφορική δήλωση έγινε από τον κατηγορούμενο 2 στα ελληνικά στην παρουσία διερμηνέα. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι ο κατηγορούμενος 2 γνωρίζει ελληνικά γι' αυτό δεν θα μπορούσε να προβεί στην ως άνω δήλωση. Από τη στιγμή που η υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι ο κατηγορούμενος γνωρίζει ελληνικά λογικά θα ανέμενα ότι η κατηγορούσα αρχή θα παρουσίαζε ως μάρτυρα τον διερμηνέα, στην παρουσία του οποίου έγινε η δήλωση, για να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του μάρτυρα. Η παράλειψη της παρουσίας του διερμηνέα στο εδώλιο του μάρτυρα άφησε πολλές αμφιβολίες στο δικαστήριο. Πιστεύω ότι η παρουσία του στο δικαστήριο καθίστατο επιβεβλημένη, ειδικά έχοντας κατά νου ότι ο 2ος κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση, την οποία έδωσε σχεδόν αμέσως μετά την κατ' ισχυρισμό προφορική δήλωση του δεν φαίνεται να παραδέχεται τα όσα ανέφερε προφορικά στον ΜΚ
  15. Για όλους τους λόγους που επεξηγώ πιο πάνω δεν θα μπορούσα να αποδεχτώ ότι ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε στην ως άνω προφορική δήλωση. Ο παραπονούμενος (ΜΚ3) κρίνεται επίσης ως μάρτυρας της αλήθειας. Απάντησε σε οτιδήποτε του ζητήθηκε με ευθύτητα, λιτότητα, αυθορμητισμό, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Η εκδοχή του διέθετε συνοχή, πειστικότητα, λογικότητα. Περιέγραψε με λεπτομέρεια τα γεγονότα, όπως τα βίωσε χωρίς ίχνος υπερβολής. Κάποιες αντιφάσεις τις οποίες έχω εντοπίσει στη μαρτυρία του ήταν τόσο επουσιώδεις ώστε δεν θα μπορούσαν να κλονίσουν την αξιοπιστία του, ούτε να αποδυναμώσουν την εκδοχή του. Αντίθετα φανερώνουν την έλλειψη προσχεδιασμού για το τι θα κατέθετε στο δικαστήριο. Δεν θα μπορούσα επίσης να παραγνωρίσω ότι τα τραύματα που περιέγραψε στη μαρτυρία του ότι υπέστη από τα κτυπήματα των δραστών δεν συνάδουν απόλυτα με τα ευρήματα του γιατρού που τον εξέτασε, όπως αυτά περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό - τεκμήριο 14Β, το περιεχόμενο του οποίου υπήρξε αδιαμφισβήτητο. Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το ως άνω πιστοποιητικό τα μόνα τραύματα στο πρόσωπο του ήταν στην περιοχή του μετώπου και όχι στην μύτη και στο αριστερό μάγουλο, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος. Είμαι της άποψης όμως ότι η ως άνω διάσταση δεν ήταν ουσιώδους σημασίας ώστε να κλονίσει την αξιοπιστία του. Ουσιώδους σημασίας κατά την άποψη μου ήταν το ότι οι δράστες τον κτύπησαν στο πρόσωπο. Η θέση του αυτή επιβεβαιώνεται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού - τεκμήριο 14Β. Από τη μαρτυρία του αυτό το οποίο κατ' ουσία αμφισβήτησε η υπεράσπιση ήταν η ταυτότητα των τεκμηρίων 3, 4 και 5 και πιο συγκεκριμένα το κατά πόσο επρόκειτο για τα αντικείμενα τα οποία του έκλεψαν οι δράστες κατά το επεισόδιο. ΄Οσον αφορά το κινητό τηλέφωνο (τεκμήριο 3) ο μάρτυρας επεξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο αναγνώρισε στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακος ότι ήταν το κινητό του τηλέφωνο που του έκλεψαν οι δράστες. Ας σημειωθεί ότι κατά την ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του παρουσίασε στην πράξη τον τρόπο με τον οποίο το αναγνώρισε για να δείξει ότι επρόκειτο για το δικό του τηλέφωνο. Συγκεκριμένα ενεργοποιώντας το ως άνω κινητό τηλέφωνο εμφανίστηκε στην οθόνη του μια φωτογραφία, την οποία αναγνώρισε ως την φωτογραφία της οικογένειας του. Ο τρόπος με τον οποίο ο μάρτυρας αναγνώρισε το τεκμήριο 3 δεν μου έχει αφήσει καμμιά αμφιβολία ότι επρόκειτο για το κινητό του τηλέφωνο, το οποίο του έκλεψαν οι δράστες το βράδυ του επεισοδίου. Αναφορικά με την χρυσή αλυσίδα λαιμού (τεκμήριο 4) και το ελβετικό πολυεργαλείο (τεκμήριο 5), όπως παραδέχτηκε δεν υπήρχε σ' αυτά κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στοιχείο, με βάση το οποίο τα αναγνώρισε ότι ήταν αυτά που του έκλεψαν οι δράστες. ΄Ομως θα πρέπει να επισημάνω ότι η μεν αλυσίδα λαιμού (τεκμήριο 4) ανευρέθηκε στην τσέπη του παντελονιού του κατηγορουμένου 3 μαζί με το κινητό τηλέφωνο (τεκμήριο 3), το δε ελβετικό πολυεργαλείο (τεκμήριο 5) ανευρέθηκε στο αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν όλοι οι κατηγορούμενοι. Κάτω από τα δεδομένα τα οποία περιγράφω αμέσως πιο πάνω πιστεύω ότι η πιθανότητα να μην πρόκειται για την αλυσίδα λαιμού και το ελβετικό πολυεργαλείο του μάρτυρα, τα οποία του έκλεψαν οι δράστες, αλλά για αντικείμενα άλλου προσώπου, τα οποία κατά σύμπτωση προσομοιάζουν σε τέτοιο βαθμό με τα τεκμήρια 4 και 5 ξεπερνά τα όρια της πραγματικότητας. Μόνο στα πιο απίθανα σενάρια θα μπορούσε να υπάρχει τέτοια σύμπτωση. Θα εξετάσω τώρα τις δηλώσεις τις οποίες έκαμαν από τη θέση τους οι κατηγορουμένοι. ΄Οπως είναι νομολογημένο η ανώμοτη δήλωση έχει κάποια αξία η οποία πρέπει να εξεταστεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν (βλέπε Σάββας Ιωάννου Πλαστήρας και άλλος v. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195 και Anastassiades v. The Republic
(1977)2 CLR 97). Η δήλωση και των τριών κατηγορουμένων ότι ήρθαν στη Λάρνακα από τη Λευκωσία και ότι κατά τη διαδρομή κατανάλωσαν οινοπνευματώδη ποτά, συμβαδίζει με την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Ιδιαίτερα όμως θα ήθελα να σταθώ στις δηλώσεις των κατηγορουμένων 2 και
  1. Ο 2ος κατηγορούμενος δήλωσε ότι τα όσα ανέφερε στη μαρτυρία του ο ΜΚ2 περί των δηλώσεων που έκαμε στον μάρτυρα αυτό είναι ψευδή για τον λόγο ότι δεν μιλά καθόλου ελληνικά. Το δικαστήριο για τους λόγους που επεξήγησε λεπτομερώς πιο πάνω απέρριψε τον ισχυρισμό του ΜΚ2 ότι ο 2ος κατηγορούμενος προέβη στην υπό αμφισβήτηση προφορική δήλωση. ΄Οσον αφορά τη δήλωση του κατηγορουμένου 3 ότι στο περίπτερο που κατέβηκαν για να αγοράσουν οινόπνευμα βρήκε κάτω ένα τηλέφωνο και κάποια άλλα αντικείμενα και τα πήρε μαζί του δεν θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε αξία για το λόγο ότι δεν επιβεβαιώνεται, ούτε υποστηρίζεται από την ενώπιον μου μαρτυρία. ΄Εχοντας κατά νου την ενώπιον μου μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 8/4/2009 περί ώρα 22:00 ο ΜΚ3 στάθμευσε το λεωφορείο του επί της Λεωφόρου Φανερωμένης και ξεκίνησε πεζός να πάει στο σπίτι του που βρισκόταν κοντά στο σημείο που άφησε το λεωφορείο του. Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο είδε τρία άγνωστα του πρόσωπα να έρχονται προς το μέρος του από την αντίθετη του κατεύθυνση. Δεν έδωσε σημασία και ξεκίνησε για το σπίτι του. Τα πρόσωπα αυτά είχαν ύψος μεταξύ 1.70 - 1.80μ. Φορούσαν μαύρη αθλητική φόρμα από πάνω (top) και τζιν παντελόνι. ΄Ενας από αυτούς φορούσε αθλητικό καπελάκι και ένας άλλος φορούσε στο κεφάλι την κουκούλα της φόρμας. Μόλις πλησίασε τα πρόσωπα αυτά, του έκαμαν χώρο για να περάσει και όταν έφθασε δίπλα τους ο ένας από αυτούς του έδωσε μια μπουνιά στη μύτη. Αμέσως του επιτέθηκαν και οι άλλοι δύο, κτυπώντας τον στο πρόσωπο. ΄Αρχισε να φωνάζει. Τότε ο ένας από αυτούς τον έπιασε από πίσω κλείνοντας του το στόμα, σφίγγοντας του ταυτόχρονα το λαιμό και τον έριξε κάτω μπρούμυτα. Ο 2ος έψαχνε στις τσέπες του και ο 3ος τον κλωτσούσε στα πλευρά και στην πλάτη. Του πήραν το κινητό του τηλέφωνο και ένα μικρό ελβετικό πολυεργαλείο χρώματος κόκκινου, το οποίο έχει μαχαιράκι. Πριν τον ρίξουν στην άσφαλτο ο ένας από αυτούς του τράβηξε την καδένα που φορούσε στο λαιμό του. Ενώ ήταν στην άσφαλτο τον πάτησαν δυνατά στον αυχένα και έφυγαν από τη σκηνή περπατητοί. Σε πολύ λίγο χρόνο κατέφθασε στο μέρος η αστυνομία και ασθενοφόρο, το οποίο τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Δεν πρόσεξε τα πρόσωπα των δραστών, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τα αναγνωρίσει. Συνεπεία των κτυπημάτων που δέχτηκε, υπέστη τους τραυματισμούς οι οποίοι περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό - τεκμήριο 14Β. Το ίδιο βράδυ περί ώρα 22:50 ενώ ο ΜΚ1 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην περιοχή του κυκλικού κόμβου Ριζοελίας και κατόπιν πληροφορίας ότι αναζητείτο μικρό αυτοκίνητο χρώματος κίτρινου στο οποίο επέβαιναν 3-4 αλλοδαποί που σχετίζονταν με υπόθεση ληστείας, εντόπισε παρά τον κυκλικό κόμβο Ριζοελίας το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΜΝ 898 χρώματος κίτρινου στο οποίο επέβαιναν κάποια πρόσωπα. Μόλις ο οδηγός του εν λόγω αυτοκινήτου αντιλήφθηκε το περιπολικό της αστυνομίας κινήθηκε από τον κυκλικό κόμβο αριστερά, με κατεύθυνση το αεροδρόμιο. Ο ΜΚ1 ακολούθησε το ως άνω αυτοκίνητο. Σε κάποιο σημείο του δρόμου έκαμε σήμα στον οδηγό του να σταματήσει. Ο οδηγός του συμμορφώθηκε με το σήμα. Κατέβηκε από το περιπολικό και προσέγγισε τον οδηγό του αυτοκινήτου που ήταν ο 1ος κατηγορούμενος. Στο αυτοκίνητο επέβαιναν εκτός από τον οδηγό του τρία ακόμα άτομα, τα δύο εκ των οποίων ήταν οι κατηγορουμένου 2 και
  2. Το 4ο πρόσωπο ήταν ο πρώην 4ος κατηγορούμενος. Στο μεταξύ έφθασαν στη σκηνή και άλλα περιπολικά. ΄Ολοι οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας όπου παραδόθηκαν σε άντρες του ΤΑΕ. Μεταξύ των ωρών 00:05 - 00:25 της 9ης/4/2009 ο ΜΚ2 ερεύνησε σωματικά και τους τέσσερεις κατηγορούμενους. Στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του 3ου κατηγορουμένου βρήκε τρία κινητά τηλέφωνα και μια χρυσή καδένα λαιμού. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι το ένα από τα ως άνω κινητά τηλέφωνα, το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο υπ' αριθμό 3 καθώς και η χρυσή καδένα λαιμού, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 4 είναι αυτά τα οποία έκλεψαν οι δράστες από τον ΜΚ3 κατά το ίδιο βράδυ. Ο ΜΚ2 υπέδειξε τα τεκμήρια 3 και 4 στον κατηγορούμενο 3, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός του απάντησε επί λέξη «περίπτερο, χαμέ». Μετά τη σωματική έρευνα των κατηγορουμένων, ο ΜΚ2 αφού εξασφάλισε τη γραπτή συγκατάθεση του 1ου κατηγορουμένου ερεύνησε το αυτοκίνητο του, το οποίο είχε ήδη μεταφερθεί στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακος. Στο πίσω ταμπλό του αυτοκινήτου βρήκε ένα ελβετικό σουγιά χρώματος κόκκινου, ο οποίος κατατέθηκε ως τεκμήριο
  3. Τον υπέδειξε στον 1ο κατηγορούμενο και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Ο 1ος κατηγορούμενος δεν έδωσε καμμιά απάντηση. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι το τεκμήριο 5 είναι αυτό που κλάπηκε από τον ΜΚ3 κατά το ίδιο βράδυ. Επίσης ο ΜΚ2 βρήκε τρεις αθλητικές φόρμες χρώματος μαύρου (top), οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια υπ' αριθμό 6, 7 και 8 και ένα αθλητικό καπελάκι επίσης χρώματος μαύρου το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο
  4. Τα υπέδειξε και αυτά στον 1ο κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, όμως δεν του έδωσε καμμιά απάντηση. Νομική ανάλυση Το πρώτιστο το οποίο κατά την άποψη μου θα πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι είναι τα πρόσωπα τα οποία διέπραξαν το ως άνω αδίκημα. Είναι φανερό ότι ενώπιον του δικαστηρίου δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία, ευθέως αναγνωριστική των κατηγορουμένων. Γι 'αυτό θα προχωρήσω στην αναζήτηση περιστατικής μαρτυρίας που θα μπορούσε να τους συνδέσει με τη διάπραξη των αδικημάτων. Κατ' αρχή θα πρέπει να αναφέρω ότι το δικαστήριο δεν θα μπορούσε να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην θέση του ΜΚ3 ότι οι δράστες είχαν τη σωματική διάπλαση και το ύψος των κατηγορουμένων (βλέπε Hassan Ahmat Al Wasel v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 128/06, ημερ. 16/10/2008). Ούτε οι αθλητικές φόρμες και το αθλητικό καπελάκι που ανεβρέθηκαν στο αυτοκίνητο που επέβαιναν οι κατηγορουμένοι (βλέπε τα τεκμήρια 6, 7, 8 και 9) έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. ΄Οπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, το επεισόδιο με τον ΜΚ3 επεσυνέβη περί ώρα 10:00 το βράδυ. Αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι εντοπίστηκε από τον ΜΚ1 παρά τον κυκλικό κόμβο Ριζοελίας σε διάστημα λιγότερο της μιας ώρας από την διάπραξη του ως άνω επεισοδίου. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ1 η πληροφορία ότι αναζητείτο όχημα χρώματος κίτρινου στο οποίο επέβαιναν αλλοδαποί λήφθηκε περί ώρα 22:50 ενώ βρίσκονταν σε περιπολία στην λεωφ. Ακροπόλεως στην Αραδίππου. ΄Οπως επίσης επεξήγησε, η λεωφ. Ακροπόλεως είναι η κύρια οδός που οδηγεί προς τον κυκλικό κόμβο Ριζοελίας. Ενώ κατευθύνονταν προς τον ως άνω κυκλικό κόμβο εντόπισαν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι και το έθεσαν υπό παρακολούθηση μέχρι τη στιγμή που το ανέκοψαν. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι η διαδρομή την οποία ακολούθησε το αυτοκίνητο των κατηγορουμένων μόλις αντιλήφθηκε το περιπολικό της αστυνομίας δεν θα μπορούσε να φανερώσει οτιδήποτε το ύποπτο. Το γεγονός ότι το αυτοκίνητο τους κινήθηκε στον αυτοκινητόδρομο, ο οποίος οδηγεί προς το αεροδρόμιο αντί προς Λευκωσία δεν αποτελεί στοιχείο που θα μπορούσε να προσμετρήσει εναντίον τους. Υπενθυμίζω ότι μόλις ο ΜΚ1 έκαμε σήμα στο αυτοκίνητο των κατηγορουμένων να σταματήσει, αυτοί σταμάτησαν. Μετά την ανακοπή τους οι κατηγορούμενοι μεταφέρθηκαν αμέσως στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακος. Από τη σωματική έρευνα που έγινε στους κατηγορούμενους κατά το ίδιο βράδυ ανεβρέθηκαν από το ΜΚ2 στην τσέπη του παντελονιού του κατηγορουμένου 3 τα τεκμήρια 3 και
  5. Αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι τα τεκμήρια αυτά ανήκουν στον ΜΚ3 και κλάπηκαν από αυτόν κατά την ώρα του επεισοδίου. Η επεξήγηση την οποία προέβαλε ο κατηγορούμενος για τον τρόπο με τον οποίο περιήλθαν στην κατοχή του ήταν ότι τα βρήκε «χαμέ» σε ένα περίπτερο, στο οποίο κατέβηκε με τους άλλους κατηγορουμένους για να αγοράσουν ποτά. Η επεξήγηση που έχει δώσει ο 3ος κατηγορούμενος δεν ανταποκρίνεται στη λογική. Ο χρόνος ο οποίος παρήλθε από την διάπραξη του επεισοδίου ήταν πολύ λίγος κατά τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια για συζητήσεις ότι ο υποτιθέμενος δράστης, μετά το επεισόδιο δυνατόν να παράτησε τα κλαπέντα σε κάποιο περίπτερο, τα οποία βρήκε εντελώς συμπτωματικά ο 3ος κατηγορούμενος, ο οποίος υποτίθεται ότι κατέβηκε στο περίπτερο με τους άλλους κατηγορουμένους για να αγοράσουν ποτά. Ας σημειωθεί ότι δεν έχει δώσει καμμιά περιγραφή του περιπτέρου, στο οποίο υποτίθεται ότι τα βρήκε, ούτε του συγκεκριμένου σημείου που τα εντόπισε π.χ. αν ήταν στην είσοδο του περιπτέρου, μέσα στο περίπτερο ή σε κάποιο άλλο σημείο του. Η ασάφεια και η αοριστία που χαρακτηρίζουν την ως άνω δήλωση, της αφαιρούν οποιαδήποτε πειστικότητα. Στο σύγγραμμα "Cross on Evidence" 4η έκδοση στην σελίδα 42 κάτω από τον υπότιτλο "Possession of recently stolen goods" αναφέρονται τα ακόλουθα: "If someone is found in possession of goods soon after they have been missed, and he fails to give a credible explanation of the manner in which he came by them, the jury are justified in inferring that he was either the thief or else guilty of dishonestly handling the goods, knowing or believing them to have been stolen." Στην ίδια σελίδα αναφέρονται πιο κάτω τα ακόλουθα: "It goes without saying that what constitutes recent possession within the meaning of the above doctrine is a question of fact depending on the circumstances of the particular case, but it must be emphasized that, even if no explanation is given by the handler, "the jury are entitled, but not compelled to convict"." ΄Οπως είναι νομολογημένο τα γεγονότα τα οποία συνιστουν την περιστατική μαρτυρία πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (βλέπε Fournides v. Repuplic
(1986)2 CLR 73 και Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 102). Στην υπό εξέταση υπόθεση η ανεύρεση των τεκμηρίων 3 και 4 στην κατοχή του κατηγορουμένου 3 μετά από παρέλευση πολύ σύντομου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη της ληστείας, σε συνδυασμό με την απόρριψη της επεξήγησης που έχει δώσει δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ότι ο 3ος κατηγορούμενος ήταν ο ένας από τους τρεις δράστες οι οποίοι επιτέθηκαν στον ΜΚ
  1. ΄Οσον αφορά τους κατηγορουμένους 1 και 2 έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: Συμφώνως των ευρημάτων μου ο 1ος κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι κατά τον χρ΄νο που ανακόπηκαν από τν ΜΚ
  2. Μετά την μεταφορά του αυτοκινήτου στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας ο ΜΚ2 κατόπιν έρευνας που έκαμε σ' αυτό, στην παρουσία του 1ου κατηγορουμένου εντόπισε στο πίσω ταμπλό του το ελβετικό πολυεργαλείο - τεκμήριο 5 το οποίο είχε μαζί του ο ΜΚ3 κατά το επεισόδιο και κλάπηκε από τους δράστες. Ο ΜΚ2 υπέδειξε το τεκμήριο 3 στον κατηγορούμενο 1, χωρίς αυτός να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Είμαι της άποψης ότι η ανεύρεση του τεκμηρίου 5 στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να με οδηγήσει σε ασφαλές εύρημα ότι είχε στην κατοχή του το τεκμήριο
  3. Δεν θα μπορούσα να αποκλείσω την πιθανότητα να το άφησε κάποιος άλλος από τους κατηγορουμένους, οι οποίοι επίσης επέβαιναν στο αυτοκίνητο, εν αγνοία του 1ου κατηγορουμένου. Αναμφιβόλως η φυσική κατοχή κατοχή κάποιου αντικειμένου προϋποθέτει την ύπαρξη γνώσης από το πρόσωπο που το κατέχει. Θα ήθελα ακόμα να τονίσω ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ότι αυτό τέθηκε υπό φρούρηση αμέσως μετά την ανακοπή του και τη μεταφορά του στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακος, μέχρι να ερευνηθεί από τον ΜΚ
  4. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν έδωσε καμμιά απάντηση στον ΜΚ2 όταν του υπέδειξε το τεκμήριο 5 δεν θα μπορούσε να αποδείξει την ένοχη γνώση του. Η έλλειψη οποιασδήποτε άλλης περιστατικής μαρτυρίας αφαιρεί την ασφάλεια του υπόβαθρου για καταδίκη (βλέπε Βάσος Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 428). Η κατάληξη μου αναπόφευκτα θα πρέπει να είναι η ίδια σε σχέση και με τον 2ο κατηγορούμενο. Δεν υπάρχει ενώπιον μου καμμιά μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να τον συνδέσει με τη διάπραξη του αδικήματος. Θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 επέβαιναν στο ίδιο αυτοκίνητο με τον κατηγορούμενο 3, από μόνο του δεν θα μπορούσε να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι ήταν τα άλλα δύο πρόσωπα που επιτέθηκαν στον ΜΚ
  1. Υπενθυμίζω ότι στο ίδιο αυτοκίνητο επέβαινε και 4ο πρόσωπο που ήταν ο πρώην 4ος κατηγορούμενος. Με το σκεπτικό αυτό θα μπορούσε και ο 4ος κατηγορούμενος να ήταν ο ένας από τους άλλους δύο δράστες. ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει η 1η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ληστείας κατά παράβαση των άρθρων 20, 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στις 8/4/2009 στη Λάρνακα έκλεψαν από τον Boyko Georgieve Grostilof από την Βουλγαρία (α) ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας nokia, (β) μία χρυσή αλυσίδα λαιμού και (γ) ένα ελβετικό πολυεργαλείο όλα συνολικής αξίας €350 αφού χρησιμοποίησαν εναντίον του πραγματική βία. Το άρθρο 282 του Ποινικού Κώδικα προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα: «
  3. ΄Οποιος κλέβει κάτι και κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής, χρησιμοποιεί ή απειλεί να χρησιμοποιήσει πραγματική βία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας, με σκοπό απόκτησης ή κατακράτησης εκείνου που εκλάπηκε ή με σκοπό αποτροπής ή εξουδετέρωσης αντίστασης που προβάλλεται εναντίον της κλοπής ή κατακράτησης αυτού, είναι ένοχος του κακουργήματος της ληστείας.» Συμφώνως των ευρημάτων στα οποία έχω καταληξει, περι ώρα 10:00 το βράδυ της 8ης/4/2009 τρία πρόσωπα, ένα εκ των οποίων ήταν ο 3ος κατηγορούμενος επιτέθηκαν εναντίον του ΜΚ3, ο οποίος κατευθυνόταν πεζός προς το σπίτι του και αφού τον χτύπησαν στο πρόσωπο, τον έριξαν στην άσφαλτο και του έκλεψαν το κινητό του τηλέφωνο (βλέπε το τεκμήριο 3), μία χρυσή καδένα λαιμού την οποία φορούσε στο λαιμό του (βλέπε το τεκμήριο 4) και ένα ελβετικό πολυεργαλείο (βλέπε το τεκμήριο 5). Αφού του έκλεψαν τα πιο πάνω αντικείμενα τράπηκαν σε φυγή. Στο σύγγραμμα του Archbold «Pleading, Evidence & Practice in Criminal Cases», 43η έκδοση, στην σελ. 1417 παρ. 18-39 αναφέρεται ότι «Robbery consists in stealing plus the use or threat of the use of force. Thus there can be no robbery where there is no theft.» Στην υπό εξέταση υπόθεση τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει αποδεικνύουν στον απαιτούμενο βαθμό και τα δύο συστατικά στοιχεία του αδικήματος της ληστείας. Υπενθυμίζω ότι οι δράστες έκλεψαν από τον ΜΚ3 τα τεκμήρια 3, 4 και 5 αφού χρησιμοποίησαν εναντίον του πραγματική βία. Φυσικά θα πρέπει να αναφέρω ότι ενώπιον του δικαστηρίου δεν υπάρχει καμμιά μαρτυρία σε σχέση με την αξία των ως άνω τεκμηρίων. ΄Ομως είμαι της άποψης ότι η αξία των κλαπέντων αντικειμένων δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κλοπής, γι' αυτό και η κατηγορούσα αρχή δεν ήταν επιφορτισμένη με το βάρος απόδειξης της αξίας τους. Θα πρέπει επίσης να αναφέρω ότι όλες οι ενέργειες των τριών δραστών, όπως τις περιγράφω πιο πάνω αποδεικνύουν την επιδίωξη κοινού σκοπού (βλέπε Σπύρος Πουτζιουρής και άλλος v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 309). Ο σκοπός τους ήταν να κλέψουν από τον ΜΚ3 με τη χρήση βίας περιουσία που είχε στην κατοχή του κατά το συγκεκριμένο χρόνο που κατευθυνόταν πεζός προς το σπίτι του. Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, παράνομα επιτέθηκαν στον Boyko Georgieve Grostilof και προξένησαν σ' αυτό πραγματική σωματική βλάβη. Τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει αποδεικνύουν στον απαιτούμενο βαθμό και τα δύο συστατικά στοιχεία της υπό εξέταση κατηγορίας. Τα στοιχεία αυτά είναι (α) η επίθεση εναντίον του ΜΚ3 και (β) η πρόκληση σ' αυτόν πραγματικής σωματικής βλάβης. Οι τραυματισμοί τους οποίους οι δράστες προκάλεσαν στον ΜΚ3, όπως περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό - τεκμήριο 14Β αναμφίβολα συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία και των δύο κατηγοριών εναντίον του 3ου κατηγορουμένου. Απέτυχε όμως, για τους λόγους που έχω επεξηγήσει πιο πάνω, να συνδέσει τους κατηγορούμενους 1 και 2 με την διάπραξη των ως άνω αδικημάτων. Ο 3ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν από κάθε λογική αμφιβολία στις κατηγορίες 1 και
  2. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απαλλάσσονται και αθωώνονται των ως άνω κατηγοριών. (Υπ.)................. Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.