Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. George Gabriel Chelaru, Αρ. Υπ.: 1179/09, 24 Μαρτίου, 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. George Gabriel Chelaru, Αρ. Υπ.: 1179/09, 24 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 1179/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v. George Gabriel Chelaru Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 24 Μαρτίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν. Δημητρίου Για τον Κατηγορούμενο: κος Χ. Χριστοδουλίδης Κατηγορούμενος παρών Χρέη διερμηνέα εκτελεί η κα ΄Ελενα Ανδρέου η οποία ορκίζεται να μεταφράζει πιστά και αληθινά από ελληνικά σε ρουμάνικα και αντίστροφα όσο καλύτερα μπορεί. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες. Η 1η κατηγορία αφορά το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του ποινικού κώδικα Κεφ.

1. Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κλοπής από πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Το κατηγορητήριο περιλάμβανε και τρίτη κατηγορία για το αδίκημα της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη. Η κατηγορία όμως αυτή διακόπηκε σε ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 25/11/07 στην οδό Δημοσθένη Μιτσή στη Λάρνακα παράνομα προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον Θεόδουλο Αναστασίου από τη Λάρνακα. Η μαρτυρία Ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο παραπονούμενος. Μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία ημερ. 27/11/07 την οποία υιοθέτησε ενόρκως (βλέπε το τεκμήριο 1). Στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 25/11/07 περί ώρα 22:30 κατέβηκε από το διαμέρισμα του στην είσοδο της πολυκατοικίας που διαμένει με σκοπό να μετακινήσει το αυτοκίνητο του στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας. Το αυτοκίνητο του βρισκόταν πάνω στο πεζοδρόμιο της πολυκατοικίας έξω στον δρόμο. Τοποθέτησε ένα μεγάλο κώνο στην αρχή του χώρου στάθμευσης για να μην μπορούν να σταθμεύουν άλλοι τα αυτοκίνητα τους. Την στιγμή που τοποθέτησε τον κώνο είδε στην είσοδο της πολυκατοικίας τρεις άντρες που στέκονταν και μιλούσαν μεταξύ τους. Επειδή δεν ήθελε να τους ενοχλήσει έβαλε τον κώνο στην είσοδο και θα επέστρεφε αργότερα για να μετακινήσει το αυτοκίνητο του, όταν θα έφευγαν τα πρόσωπα αυτά. Την στιγμή που γύρισε για να φύγει, ένας από τους τρεις άντρες του φώναξε «ποιος είσαι εσύ, τι κάνεις εδώ;». Του απάντησε ότι μένει εκεί. Τότε και οι τρεις τους κατευθύνθηκαν προς το μέρος του. Σε διάστημα δευτερολέπτων και πριν καταλάβει τί έγινε οι τρεις αυτοί άντρες του επιτέθηκαν και άρχισαν να τον σπρώχνουν και να τον τραβούν από τα ρούχα. Προσπάθησε να γλιτώσει όμως άρχισαν να τον χτυπούν με τα χέρια τους και τα πόδια τους σε όλο του το κορμί. Φώναξε αρκετές φορές για βοήθεια όμως δεν άκουσε κανένας τις φωνές του. Τον χτύπησαν αρκετές φορές σε σημεία του προσώπου του και αιμορραγούσε. Ενώ προσπαθούσε να αμυνθεί, ό ένας από αυτούς του έκλεψε το κινητό του τηλέφωνο. Τα χτυπήματα που δέχτηκε διάρκεσαν λίγα δευτερόλεπτα. Ακολούθως τα τρία αυτά πρόσωπα τράπηκαν σε φυγή χωρίς να δει που πήγαν. Συγκράτησε τις περιγραφές των δύο μόνο από αυτούς. Ο ένας ήταν ηλικίας 25 περίπου χρόνων, κοντός, γεροδεμένος και μελαχρινός. Ο άλλος είχε ηλικία μεταξύ 20-22 χρόνων, ήταν ψηλός, λεπτός με κοντά ξανθά μαλλιά και άσπρο πρόσωπο. Αν τους ξαναδεί μπορεί να τους αναγνωρίσει. Από κάποιες κουβέντες τους που άκουσε υπολόγισε ότι ήταν ελληνοπόντιοι. Μετά την επίθεση ειδοποίησε την αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Λάρνακας με περιπολικό της αστυνομίας. Πέραν της γραπτής του κατάθεση προς στην αστυνομία, κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στο σημείο που στέκονταν τα τρία πρόσωπα υπήρχε φωτισμός. Ο ένας από αυτούς, ο κοντός, τον έπιασε από το μπράτσο και ο άλλος δηλαδή ο κατηγορούμενος άρχισε να του λέει κάτι αλλά δεν κατάλαβε τί του έλεγε. Ο κοντός του είπε ότι ο κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος. Ο κατηγορούμενος κατά την ώρα που του μιλούσε στεκόταν μπροστά του. Ακολούθως ο κατηγορούμενος άρχισε να τον χτυπά. Καθώς προσπαθούσε να τους ξεφύγει ο κατηγορούμενος του τράβηξε το κινητό του τηλέφωνο. Δεν το άφηνε και ο κατηγορούμενος του το άρπαξε με τη βία. Καθώς προσπαθούσε να μπει στον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας έπεσε κάτω. Τα μούτρα του «πητούσαν αίματα». Από τη στιγμή που έκλεισε η πόρτα του ανελκυστήρα δεν ξαναείδε τα πρόσωπα αυτά. Στις 27/7/08 έτυχε να βρίσκεται στο Τρόοδος με τη σύζυγο του για εκδρομή. Κοντά στα δημόσια αποχωρητήρια είδε τον κατηγορούμενο και τον αναγνώρισε ως το ένα από τα τρία πρόσωπα που τον χτύπησαν. Τηλεφώνησε στο ΤΑΕ Λάρνακας την ίδια στιγμή. Του είπαν να επικοινωνήσει με τον αστυνομικό σταθμό Τροόδους, πράγμα το οποίο έκαμε. ΄Εφθασε στο μέρος περιπολικό της αστυνομίας, το οποίο μετά από υπόδειξη του μετέφερε τον κατηγορούμενο στον αστυνομικό σταθμό Τροόδους. ΄Οταν πήγε στον αστυνομικό σταθμό Τροόδους είδε τον κατηγορούμενο να κάθεται σε μια καρέκλα. Έκατσε ακριβώς απέναντι από τον κατηγορούμενο, όμως αυτός δεν γύρισε να τον κοιτάξει. Είπε στον κατηγορούμενο επί λέξη «I know you, I know the face». Ο κατηγορούμενος παρέμεινε σιωπηλός. Κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι επειδή οι δράστες τον χτυπούσαν πέραν των πέντε λεπτών, είχε την ευκαιρία να δει καλά τα πρόσωπα των δύο από αυτούς. Κατατέθηκαν επίσης, προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους η κατάθεση του αστυν. 1495 Μ. Κλεάνθους του Αστυνομικού Σταθμού Τροόδους (βλέπε το τεκμήριο 3) και το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας (βλέπε το τεκμήριο 2). Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία. Κατέθεσε ότι ήρθε στην Κύπρο για πρώτη φορά τον Ιούλιο του
3. Διαμένει στο χωριό Βάσα. Στις 25/11/07 ήταν στην Βάσα. Δεν ήρθε στη Λάρνακα. Επισκέφθηκε τη Λάρνακα τέσσερεις - πέντε φορές, όταν χρειάστηκε να ταξιδέψει στην χώρα του μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας. Τον Νοέμβριο του 2007 δεν ταξίδεψε στην χώρα του. Για πρώτη φορά είδε τον παραπονούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Τροόδους στις 27/7/
4. Την μέρα εκείνη εργαζόταν στο Τρόοδος και τον μετέφερε η αστυνομία στον Αστυνομικό Σταθμό Τροόδους. Η αστυνομία τον έβαλε απέναντι από τον παραπονούμενο και τον ρώτησε αν γνωρίζει τον παραπονούμενο. Απάντησε ότι ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε. Επειδή δεν γνωρίζει ελληνικά δεν μπορούσε να συνεννοηθεί με τον παραπονούμενο και γι' αυτό μίλησε μαζί με τον παραπονούμενο ο εργοδότης του. Ο παραπονούμενος τον έβλεπε συνεχώς, κουνούσε το κεφάλι του αλλά δεν ήταν σίγουρος ότι ήταν ένα από τα τρία πρόσωπα που τον χτύπησαν. Ακολούθως επέστρεψε στην δουλειά του. Η αστυνομία τον κάλεσε για να δώσει κατάθεση δύο - τρεις μέρες αργότερα Αξιολόγηση μαρτυρίας Δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς υπεράσπισης η επίθεση που δέχθηκε ο παραπονούμενος από τρία άγνωστα του πρόσωπα κατά το συγκεκριμένο βράδυ. Αυτό το οποίο κατ' ουσία αμφισβητήθηκε ήταν η δυνατότητα καθώς και η ευκαιρία που του δόθηκε να παρατηρήσει τα πρόσωπα των δραστών κατά τρόπο ώστε να ήταν σε θέση να τα αναγνωρίσει. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Δυστυχώς ο παραπονούμενος δεν έπεισε το δικαστήριο ότι ήταν σε θέση να αναγνωρίσει με βεβαιότητα τον κατηγορούμενο ως τον ένα από τους τρεις δράστες. Η εκδοχή του επί του ουσιώδους αυτού ζητήματος υπήρξε διιστάμενη. Ενώ στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι τα κτυπήματα που δέχτηκε διάρκεσαν λίγα δευτερόλεπτα και ακολούθως οι δράστες τράπηκαν σε φυγή, κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι τον κτυπούσαν περισσότερο από 5 λεπτά και ως εκ τούτου είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει καλά τα πρόσωπα των δύο από τους δράστες. ΄Οταν δε του υπεδείχθη η ως άνω αντίφαση από το συνήγορο υπεράσπισης απάντησε επί λέξη «Μπορεί να γράφει έτσι (στην κατάθεση) δεν μπορώ να πιάσω ώρα. Με κτυπούσαν πάνω από 5 λεπτά-» Πιστεύω ότι η διαφορά μεταξύ των μερικών δευτερολέπτων που αναφέρει στην κατάθεση του και των 5 και πλέον λεπτών που ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση του είναι τεράστιας σημασίας για το υπό εξέταση ζήτημα. Αναμφίβολα ως ζήτημα κοινής λογικής αυτός που έχει παρατηρήσει κάποιο πρόσωπο για διάστημα πέραν των 5 λεπτών βρίσκεται σε καλύτερη θέση να το περιγράψει και να το αναγνωρίσει με βεβαιότητα από αυτόν που είχε τη δυνατότητα να το παρατηρήσει για μερικά δευτερόλεπτα. ΄Ομως το δικαστήριο, ενόψει της ως άνω διάστασης, δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί τη θέση του παραπονουμένου ότι τα κτυπήματα είχαν διαρκέσει περισσότερο από 5 λεπτά. Στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι οι δράστες, μετά που τον κτύπησαν τράπηκαν σε φυγή. Αντίθετα, στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι οι δράστες τον ακολούθησαν, καθώς προχωρούσε να πάει προς το διαμέρισμα του. Καθώς προχωρούσε προς τον ανελκυστήρα έπεσε κάτω. Από τη στιγμή που έκλεισε η πόρτα του ανελκυστήρα δεν ξαναείδε τα πρόσωπα τους. Από τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι αναίρεσε την εκδοχή την οποία προέβαλε στην γραπτή του κατάθεση, ισχυριζόμενος ότι οι δράστες δεν τράπηκαν σε φυγή αμέσως μετά την επίθεσή, αλλά τον ακολούθησε μέχρι τον ανελκυστήρα. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι, σε αντίθεση με την γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία, κατά την ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ο ένας από τους δράστες, τον οποίο υπέδειξε ως τον κατηγορούμενο, ήταν μπροστά του. Αρχικά του είπε κάτι, το οποίο δεν κατάλαβε και ακολούθως άρχισε να τον κτυπά στο πρόσωπο. Ισχυρίστηκε ακόμα, κατά την αντεξέταση του, κατ' αντίθεση προς τη γραπτή του κατάθεση ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που του τράβηξε το κινητό του τηλέφωνο από το χέρι και του το άρπαξε. Δεν έχω αντιληφθεί, ούτε και έχει επεξηγήσει τον λόγο για τον οποίο κατά τη συγκεκριμένη στιγμή κρατούσε το κινητό του τηλέφωνο στο χέρι. Τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω έχουν δημιουργήσει σοβαρές αμφιβολίες στο δικαστήριο ως προς τον τρόπο με τον οποίο διαδραματίστηκε το επεισόδιο. Από τη μαρτυρία του κατηγορουμένου αυτό το οποίο θα πρέπει να σχολιαστεί είναι ο ισχυρισμός του ότι δεν είχε καμμιά σχέση με το υπό εξέταση επεισόδιο. Ο ισχυρισμός αυτός δεν κατέστη δυνατό να κλονιστεί, όπως επίσης και το άλλοθι το οποίο προέβαλε ότι κατά το συγκεκριμένο βράδυ βρισκόταν στο χωριό Βάσα. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της αναγνώρισης προσώπου αναφέρονται στην υπόθεση Ρωσσίδης v. Δημοκρατίας