Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Χρίστου Μάτσια κ.α., Αρ. Υπ. 17212/08, 26.3.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2010:11 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Σύνθεση Δικαστηρίου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αρ. Υπ. 17212/08 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α εναντίον
- Χρίστου Μάτσια
- Ανδρέα Κόντζια Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 26.3.2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: Η κα Μ. Πασιαρδή με κ. Βωνιάτη (ασκούμενο δικηγόρο). Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Ρ. Βραχίμης Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Μ. Γεωργίου, για να ακούσει την ποινή κα Κ. Δήμου. Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες. Παρών στο Δικαστήριο ο κ. Ανδρέας Χατζηφιλίππου, ο οποίος ορκίζεται να μεταφράζει τη διαδικασία από τα ελληνικά στ΄ αγγλικά και αντίστροφα όσο πιο καλά και πιστά μπορεί. ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίθηκαν ένοχοι, μετά από ακροαματική διαδικασία, σε αριθμό κατηγοριών που βασίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Ο κατηγορούμενος 1 κρίθηκε ένοχος στα αδικήματα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου, ήτοι 484,95 γραμμαρίων κοκαΐνης και κατοχής του πιο πάνω ελεγχομένου φαρμάκου με σκοπό τη προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατηγορίες 5 και 6 αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος 2 κρίθηκε ένοχος στα αδικήματα της προμήθειας από άλλο πρόσωπο, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια, 484,95 γραμμαρίων κοκαΐνης, κατηγορίες 7, 8 και 9 αντίστοιχα. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι στο αδίκημα της εισαγωγής της πιο πάνω ουσίας, στο αεροδρόμιο Λάρνακας, κατηγορία
- Οι υπόλοιπες κατηγορίες 1, 2 και 3 αποσύρθηκαν πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι δύο κατηγορούμενοι, περιγράφονται στην απόφαση που εκδώσαμε τη 17.3.
- Περιοριζόμαστε να αναφέρουμε τα πιο κάτω: Η ΥΚΑΝ Αρχηγείου είχε λάβει πληροφορίες ότι ο Χρίστος Μάτσιας, κατηγορούμενος 1, θα εισήγαγε τη 10.11.2008, στο αεροδρόμιο Λάρνακας, ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος 1 αφίχθη το πρωί της συγκεκριμένης μέρας στο πιο πάνω αεροδρόμιο και αμέσως οι άνδρες της ΥΚΑΝ τον έθεσαν υπό παρακολούθηση. Λίγο χρόνο αργότερα οι αστυνομικοί ερεύνησαν το δωμάτιο όπου διέμενε, στο ξενοδοχείο Palm Beach και εντόπισαν μέσα στην αποσκευή του, που είχε μεταφέρει από την Νότια Αφρική, την επίδικη ουσία. Ο ΜΚ13 την υπέδειξε στον κατηγορούμενο 1, του επέστησε την προσοχή στο νόμο και αυτός απάντησε 'μου είπαν να τη φέρω εδώ'. Στη συνέχεια ο ΜΚ9 τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε τη προσοχή στο νόμο και ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιανδήποτε απάντηση. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1, μιλώντας με τον ΜΚ13 εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστεί με την αστυνομία για να συλληφθεί το πρόσωπο που θα παραλάμβανε τη κοκαΐνη. Ο ΜΚ13 εξασφάλισε τότε άδεια να προχωρήσει σε ελεγχόμενη παράδοση με βάση τις πρόνοιες του Ν. 3
(1)/
- Στα πλαίσια της πιο πάνω συνεργασίας, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε στο ΜΚ 13 ότι το απόγευμα της ιδίας ημέρας θα ερχόταν ένα πρόσωπο για να παραλάβει τη κοκαΐνη. Ο κατηγορούμενος 1 είχε στη συνέχεια τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, με διάφορα πρόσωπα, σχετικά με την παράδοση της επίδικης ουσίας. Σε μια από αυτές τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, διευθέτησε όπως η βαλίτσα με την επίδικη ουσία παραληφθεί από το δωμάτιο του. Λίγη ώρα αργότερα και συγκεκριμένα η ώρα 17.35, χτύπησε η πόρτα του δωματίου, ο κατηγορούμενος 1 άνοιξε τη πόρτα και εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος
- Ο κατηγορούμενος 2 ρώτησε τότε τον κατηγορούμενο 1 'που εν η βαλίτσα με τη κόκα;'. Ο κατηγορούμενος 1 του είπε 'εδώ' και του έδειξε τη βαλίτσα που ήταν πάνω σε ένα από τα δύο κρεβάτια του δωματίου. Ο κατηγορούμενος 2 πήρε τη βαλίτσα για να φύγει. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή εμφανίστηκαν οι τρεις αστυνομικοί, ΜΚ9, ΜΚ12 και ΜΚ13, που ήταν καθ' όλο αυτό το διάστημα κρυμμένοι εντός του δωματίου . Ο ΜΚ13 συνέλαβε τότε τον κατηγορούμενο 2, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, αυτός όμως δεν έδωσε οποιανδήποτε απάντηση. Το βράδυ της ιδίας μέρας ο κατηγορούμενος 1 έδωσε κατάθεση στην αστυνομία, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι τον προσέγγισε κάποιος Πάνος Κεχαγιάν για να μεταφέρει μια βαλίτσα στη Κύπρο έναντι του ποσού των $1.
- Αυτός αποδέχθηκε και μετέφερε τη βαλίτσα στη Κύπρο. Τη 12.11.2008 ο ΜΚ12 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο
- Του υποβλήθηκαν 32 ερωτήσεις δεν απάντησε όμως καμιά. Η επίδικη ουσία, που ήταν σκεύασμα βάρους 969,9 γραμμαρίων περιείχε, σύμφωνα με την επιστημονική μαρτυρία, κατά 50% τουλάχιστον κοκαΐνη. Ενόψει τούτου καταλήξαμε ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε μέρους της ποσότητας που αναγράφεται στο κατηγορητήριο ήτοι ότι οι κατηγορούμενοι εισήξαν και κατείχαν 484,95 γραμμάρια κοκαΐνης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν για μετριασμό της ποινής. Ο κ. Βραχίμης επικαλέστηκε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 1, τις προσωπικές περιστάσεις του και τόνισε ότι ο πελάτης του είναι προχωρημένης ηλικίας. Επιπρόσθετα ζήτησε από το δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι η αμοιβή του για τη μεταφορά της βαλίτσας ήταν ένα 'ευτελές ποσό', όπως είπε χαρακτηριστικά, το οποίο ουδέποτε τελικά έλαβε. Ζήτησε επίσης να ληφθεί υπόψη ότι δεν είναι έμπορος αλλά ένας απλός 'μεταφορέας' και ότι η γνώση του με βάση τα ευρήματα μας, δεν ήταν 'άμεση αλλά έμμεση'. Τόνισε δε τη συνεργασία του κατηγορουμένου 1 με την αστυνομία και το γεγονός ότι λόγω της συνεργασίας αυτής κατέστη δυνατή η σύλληψη 'άλλων προσώπων'. Ο κ. Γεωργίου, εκ μέρους του κατηγορούμενου 2, μας ζήτησε και εκείνος να λάβουμε υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του πελάτη του και το λευκό ποινικό μητρώο του. Υπογράμμισε ότι η ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας, που αναγράφεται στο κατηγορητήριο μειώθηκε με βάση την απόφαση του δικαστηρίου, κατά 50% και ότι ο κατηγορούμενος 2 'έχει χρησιμοποιηθεί, όχι για να αποκομίσει ο ίδιος κέρδος πέραν από αυτό που ανάφερε στην ανώμοτη δήλωση'. Πέραν των πιο πάνω, επισήμανε ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών δεν βοήθησε στην καταστολή των αδικημάτων που αφορούν ναρκωτικά, ο αριθμός των αδικημάτων αυτών, σύμφωνα με τον κ. Γεωργίου, όχι μόνο δεν έχει μειωθεί αλλά αυτά βρίσκονται σε έξαρση και τόνισε την αναποτελεσματικότητα των αποτρεπτικών ποινών. Οι κατηγορίες στις οποίες κρίθηκαν ένοχοι οι δύο κατηγορούμενοι είναι από τις πλέον σοβαρές και ενδεικτικές είναι οι ποινές που προβλέπονται. Παρατηρούμε ότι για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, προβλέπεται δια βίου φυλάκιση. Τα ναρκωτικά αποτελούν κοινωνική μάστιγα και η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Οι ποινές πρέπει να αντανακλούν με τρόπο εμφανή και επαρκή την απέχθεια της κοινωνίας προς τα αδικήματα της κατοχής και εμπορίας ναρκωτικών και προς τα πρόσωπα που τα διαπράττουν. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά από το Εφετείο στην υπόθεση Σωτήρης Αθηνής ν. Δημοκρατίας Π.Ε 45/07, 10.4.2008: ".Δεν είναι δυνατό να γίνει ανεχτή η διάπραξη τέτοιας φύσεως εγκλημάτων, η οποία μοναδικό στοιχείο έχει την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες από θύματα που οδηγούνται στη φυσική και ψυχολογική εξαθλίωση και στο θάνατο". Η θέση του κ. Γεωργίου περί αναποτελεσματικότητας των αποτρεπτικών ποινών δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Το θέμα αυτό το εξετάσαμε πολύ πρόσφατα, στα πλαίσια μιας υπόθεσης παρομοίας φύσεως, στην Δημοκρατία ν.
- Χρίστου Γεωργίου, 17540/08, ημερομηνίας 23.3.2010, παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: ". Συμφωνούμε με τους ευπαιδεύτους συνηγόρους ότι τα τελευταία χρόνια, παρά την επιβολή αυστηρών ποινών από τα Κυπριακά Δικαστήρια, ο αριθμός τέτοιας φύσεως αδικημάτων, όχι μόνο δεν έχει μειωθεί, αλλά έχει αυξηθεί δραματικά. Όμως, το πρόβλημα είναι κοινωνικό και πολυδιάστατο. Η επιβολή αυστηρών ποινών δεν μπορεί από μόνη της να καταστείλει την εμπορία και τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Καθοριστικό ρόλο στην πάταξη του φαινομένου αυτού δεν έχουν μόνο τα Δικαστήρια, αλλά όλοι οι κρατικοί και κοινωνικοί φορείς ιδιαίτερα η αστυνομία, το τελωνείο, το Γραφείο Κοινωνικής Ευημερίας, το σχολείο και η οικογένεια. Τα δικαστήρια εκπληρώνουν δια των ποινών το ρόλο που τους αναλογεί. Είναι σ΄ αυτά τα πλαίσια που η επιβολή αποτρεπτικών ποινών συνδράμει στην πάταξη του φαινομένου. Στην περίπτωση δε, των εμπόρων ναρκωτικών, η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής είναι κατάδηλη καθότι αυτοί οι άνθρωποι ζουν ή κερδίζουν από τη διασπορά της καταστροφής. ( Βλέπετε σχετικά Φώτιος Παγιαβλάς ν. Αστυνομία
(1998)2 ΑΑΔ 240)." Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα, για το θέμα αυτό αντλούμε δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων. (Βλέπετε σχετικά Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαυροκέφαλος
(1966)2 ΑΑΔ 93). Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι επίσης παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην παρούσα υπόθεση πρόκειται για μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, ήτοι 484,95 γραμμάρια κοκαΐνης, που κατείχετο με σκοπό τη προμήθεια. Πέρα τούτου πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά, που συγκαταλέγονται στη τάξη Α. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τους δύο κατηγορούμενους. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από την απόφαση του Πογιατζή Δ: ". Η εμπορία ναρκωτικών επιφέρει ασφαλώς εύκολα και μεγάλα κέρδη στους ασυνείδητους που την ασκούν. Η χρήση όμως των ναρκωτικών ιδιαίτερα των σκληρών ναρκωτικών όπως είναι η κοκαΐνη, οδηγεί καθημερινά στην καταστροφή και στο θάνατο μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ιδιαίτερα νέων, σ' όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Γι' αυτό παγκόσμια είναι η προσπάθεια για την καταπολέμηση του κακού και την προσπάθεια της ανθρωπότητας από τους πιο αδίστακτους εχθρούς που δεν είναι άλλοι από τους εμπόρους και τους προμηθευτές των ναρκωτικών. Η συντονισμένη προσπάθεια όλων των πολιτισμένων χωρών να προστατεύσουν αποτελεσματικά την ανθρωπότητα από τη μάστιγα των ναρκωτικών που συνεπάγεται τεράστια έξοδα που θα μπορούσαν να διατεθούν για την ευημερία των λαών, είναι αδύνατο να πετύχει αν τα Δικαστήρια δεν εκτελέσουν στο ακέραιο το δικό τους καθήκον με την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών για όσους καταδικάζονται για διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με την προμήθεια ναρκωτικών.". Από την άλλη θα πρέπει να εξετάσουμε τους παράγοντες που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προέβαλαν ως μετριαστικούς. Αμφότεροι ζήτησαν από το Δικαστήριο να λάβουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα τον ρόλο των δύο κατηγορουμένων. Ο μεν κ. Βραχίμης ρητά εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν μεταφορέας και όχι έμπορος, η δε σχετική εισήγηση του κ. Γεωργίου ήταν στα ίδια πλαίσια. Οι δύο συνήγοροι αναφέρθηκαν στο αντάλλαγμα που θα είχαν οι κατηγορούμενοι, το οποίο και δεν θα ήταν το κέρδος από την εμπορία των ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος 1 θα ελάμβανε μόνο $1.000, ισχυρισμός που κατά την ακρόαση δεν αμφισβητήθηκε. Οι ισχυρισμοί για την αμοιβή του κατηγορούμενου 2 περιλαμβάνονται στην ανώμοτη του δήλωση, το περιεχόμενο της οποίας δεν έγινε αποδεκτό. Όμως, η κατηγορούσα αρχή δεν μας κάλεσε να προβούμε σε διαφοροποίηση με βάση τον ρόλο των κατηγορουμένων, ούτε από τη μαρτυρία υπάρχει στέρεα βάση για τέτοια ενέργεια. Μεγαλύτερη, βέβαια, απαξία έχει ο ρόλος του εμπόρου, χωρίς όμως τούτο να σημαίνει ότι ο ρόλος του μεταφορέα πρέπει να υποτιμάται. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Landau v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 178, 189, οι έμποροι αναζητούν μεταφορείς καλού χαρακτήρα και πρόσωπα τα οποία δυνατόν λόγω φύλου, ηλικίας ή ασθένειας, να προκαλούν τη συμπάθεια του δικαστηρίου. Στα ίδια πλαίσια κρίνουμε ότι το ύψος της αμοιβής ή του ανταλλάγματος που λαμβάνει ο παραβάτης, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, είναι οριακής σημασίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της φύσης και οι σοβαρές συνέπειες από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών ουσιών, που ήδη ταλανίζουν την κυπριακή κοινωνία, δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της ποινής το κύριο γνώρισμα της. Ειδικότερα για τον κατηγορούμενο 1, ο κ. Βραχίμης εισηγήθηκε ότι η γνώση του κατηγορούμενου 1 σε σχέση με το περιεχόμενο της βαλίτσας δεν ήταν 'άμεση αλλά έμμεση'. Η θέση αυτή δεν συνάδει με την κατάληξη του Δικαστηρίου, ότι ο κατηγορούμενος κατείχε την επίδικη βαλίτσα γνωρίζοντας ότι αυτή περιείχε κοκαΐνη και ως εκ τούτου θα την αγνοήσουμε. Για τον κατηγορούμενο 2 ο ευπαίδευτος συνήγορός του ζήτησε να ληφθεί ως μετριαστικός παράγοντας, ότι αν εξεταζόταν η επίδικη ουσία, από δικό του εμπειρογνώμονα και διαφαινόταν ότι η ποσότητα της κοκαΐνης ήταν αυτή που βρήκε το Δικαστήριο και όχι αυτή που αναγράφεται στο κατηγορητήριο τότε 'πιθανό να υπήρχε άλλη εξέλιξη'. Ο κ. Γεωργίου δεν διευκρίνισε τί εννοούσε με την τελευταία φράση. Εκλαμβάνουμε όμως, με βάση τα όσα ανέφερε, ότι εννοούσε πως αν ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείτο για τη μικρότερη ποσότητα, δηλαδή για τα 484,95 γραμμάρια, τότε πιθανό να παραδεχόταν τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Επισημαίνουμε όμως, ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος, ούτε στην εναρκτήρια δήλωση του ούτε καθ' όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, έθεσε τέτοιο θέμα. Υπενθυμίζουμε ότι η βασική υπεράσπιση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν πήγε να παραλάβει κοκαΐνη, αλλά αναβολικά για άλογα. Αυτή ήταν και η θέση που ο συνήγορος προώθησε κατά την ακροαματική διαδικασία και που ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει στην ανώμοτη δήλωση του. Συνεπώς, τα γεγονότα δεν δημιουργούν εύλογη πιθανότητα ότι θα υπήρχε μια άλλη εξέλιξη αν το κατηγορητήριο ήταν διαφορετικό. Παραμένει το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι δεν έχουν παραδεχθεί. Αυτό, βέβαια, δεν είναι επιβαρυντικός παράγοντας, αλλά στοιχείο που περιορίζει τα περιθώρια επιείκειας που θα μπορούσαν να έχουν σε περίπτωση παραδοχής, εφόσον η παραδοχή μπορεί να έχει, ανάλογα και με τις περιστάσεις της υπόθεσης, την έννοια της έμπρακτης μεταμέλειας. Αυτό θα είχε μεγαλύτερη σημασία για τον κατηγορούμενο 1 εφόσον είχε στην αρχή συνεργαστεί με την αστυνομία και δέχθηκε να λάβει μέρος στην ελεγχόμενη παράδοση που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη του κατηγορούμενου
- Αυτή του την ενέργεια θα τη λάβουμε υπόψη προς μετριασμό της ποινής, αλλά όχι στο βαθμό που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη αν ο κύκλος της μεταμέλειας συνέχιζε και ολοκληρωνόταν με παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου. Ως προς τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των δύο κατηγορουμένων, όπως τέθηκαν ενώπιόν μας από τους ευπαίδευτους συνηγόρους και όπως φαίνονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, σημειώνουμε τα ακόλουθα. O κατηγορούμενος 1 είναι 64 ετών. Κατάγεται από την Ήπειρο και έμεινε ορφανός από πατέρα σε ηλικία 3 χρονών περίπου. Ο πατέρας του σκοτώθηκε το 1949, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Η οικογένεια του κατέφυγε μετά τον πόλεμο στη Τσεχία. Ο κατηγορούμενος 1 αποφοίτησε από Τεχνική Σχολή στη Πράγα και εργάστηκε 3 χρόνια ως τεχνικός ηλεκτρονικών. Φοίτησε για ένα χρόνο σε Ακαδημία Κινηματογράφου ενώ εργάζετο παράλληλα στη Κρατική Τηλεόραση. Μετά την εισβολή των Σοβιετικών στη Τσεχοσλοβακία το 1968 πήγε στην Νότια Αφρική και εργοδοτήθηκε από την Γερμανική εταιρεία Siemens για περίοδο 3 χρόνων, ενώ εργάστηκε και 1 χρόνο στην Αυστραλία, στη παραγωγή ταινιών. Μετά την επιστροφή του στην Ν. Αφρική εργάζετο περιστασιακά. Απέκτησε εκτός γάμου μια θυγατέρα που είναι σήμερα ενήλικη και ζει στην Αμερική. Το 1987 μετακόμισε από την Νότια Αφρική στη Σουαζιλάνδη και εργάζετο ως τεχνικός ηλεκτρικών εγκαταστάσεων σε σπίτια. Τα τελευταία χρόνια είχε συνεχώς μειωμένα εισοδήματα και τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ήτο άνεργος και αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 33 ετών. Γεννήθηκε στη Λευκωσία και προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια. Οι γονείς του κατάγονται από το Δάλι και είναι συνταξιούχοι. Ο πατέρας του απασχολείτο γι΄ αρκετά χρόνια στις οικοδομές και η μητέρα του εργαζόταν σ΄ εργοστάσιο ρούχων. Τα τελευταία 2 χρόνια η μητέρα του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια μετέβη για σπουδές στην Αγγλία. Παρακολούθησε μαθήματα ως υπεύθυνος παραγωγής επίπλων και μετά την επιστροφή του στην Κύπρο εργάστηκε για περίοδο 3 χρόνων ως πελεκάνος, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες εργαζόταν παράλληλα ως σερβιτόρος στην Αγία Νάπα. Το 2005 πήγε πάλι στην Αγγλία και παρακολούθησε μαθήματα για σχεδιασμό επίπλων και εξασφάλισε και δεύτερο πτυχίο. Το 2007 επέστρεψε στη Κύπρο και εργοδοτήθηκε ως υπεύθυνος παραγωγής σ΄ εργοστάσιο ξύλινων επίπλων στο Δάλι, για περίοδο 1 έτους μέχρι τον περασμένο Ιούλιο. Στη συνέχεια εργαζόταν μέχρι και τη σύλληψη του από την Αστυνομία, στο εργοστάσιο επίπλων «Φασουλιώτης» και είχε μηνιαίο εισόδημα €
- Αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα λόγω των χρεών που είχε και αδυνατούσε ν΄ ανταποκριθεί στα έξοδα συντήρησης του. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των παραβατών, σε τέτοιου είδους υποθέσεις, λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο σε κάποιο βαθμό και γίνεται προσπάθεια εξατομίκευσης της ποινής, εντούτοις δεν αφήνονται να εξουδετερώσουν τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας από τη διάδοση του αργού θανάτου και τη καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους. (Βλέπετε σχετικά Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομία
(1996)2 ΑΑΔ 220, 225 και Chucri Saliba v. Δημοκρατία Π.Ε 216/07, 10.6.2008). Καθοδηγητική επί του θέματος αυτού είναι η απόφαση Κώστας Α. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατία
(1989)2 Α.Α.Δ 228, όπου αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: "Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι, όπως και στη προκειμένη υπόθεση, για την απόδοση του αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή." Στην υπόθεση Marco v. Republic
(1987)2 CLR 188, αποφασίστηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, στις περιπτώσεις ναρκωτικών, παρόλο ότι δεν μπορούν να παραγνωριστούν, είναι μόνο περιθωριακοί παράγοντες με πολύ μικρή βαρύτητα. Το λευκό ποινικό μητρώο και ο καλός χαρακτήρας του παραβάτη σε τέτοιας φύσης υποθέσεις είναι οριακής μόνο σημασίας. Υπενθυμίζουμε την αναφορά στην υπόθεση Landau v. Δημοκρατίας (ανώτ.) σε σχέση με τους μεταφορείς ναρκωτικών. Κατά συνέπεια, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των δύο κατηγορουμένων λαμβάνονται υπόψη, υπό το πρίσμα όμως των αρχών που εξηγήσαμε πιο πάνω. Η στάθμιση όλων των παραγόντων μέσα στα πλαίσια που ορίζει η νομολογία καθιστά την επιβολή ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη. Κρίνουμε όμως, ότι η διάρκεια της φυλάκισης των δύο κατηγορουμένων θα πρέπει, σε κάποιο βαθμό, να διαφέρει. Είναι ορθό, κατά την κρίση μας, όπως η ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 να είναι πιο μικρής διάρκειας από την ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2, ενόψει της προχωρημένης ηλικίας του πρώτου και περιπλέον της συνεργασίας του με την αστυνομία. Ο κατηγορούμενος 1 έχει διάγει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, με το μητρώο του να είναι καθαρό. Συνεπώς, σ΄ αυτό το στάδιο πλέον της ζωής του, τούτο πρέπει να του αναγνωριστεί ως ελαφρυντικός παράγοντας. Πέραν τούτου, λαμβάνουμε υπόψη τη συνεργασία του για τη σύλληψη του κατηγορούμενου 2. Ως εκ των άνω, επιβάλλονται ποινές ως ακολούθως: Στην κατηγορία 4 επιβάλλουμε στο κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 7 ετών και 6 μηνών και στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στην κατηγορία 5 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στην κατηγορία 6 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 7 ετών και 6 μηνών. Στην κατηγορία 7 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην κατηγορία 8 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην κατηγορία 9 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 9 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης των κατηγορουμένων. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και δίδονται οδηγίες όπως αυτά, εκτός αν καταχωρηθεί έφεση, καταστραφούν. (Υπ.) ........... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο