Αστυνομία ν. Χρίστου Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17540/08, 30 Μαρτίου, 2010

(4)μάρτυρες κατηγορίας (ΜΚ). Τον αστυφύλακα 1011 Λοϊζο Λοϊζου, ΜΚ1, τον αστυφύλακα 2757 Χρίστο Στυλιανού, ΜΚ2, τον λοχία 4743 Γιάννο Ιωάννου, ΜΚ3 και τον αστυφύλακα 479 Σάββα Θεοδοσίου, ΜΚ

1. Οι ΜΚ1, 3 και 4 υιοθέτησαν τις καταθέσεις τους οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και αποτέλεσαν μέρος της κύριας εξέτασης τους, δυνάμει του άρθρου 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.
2. Με βάση την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας όπως προέκυψε κατά την εξέταση τους τα γεγονότα μπορούν να συνοψισθούν ως πιο κάτω. Στις 17/11/08 και η ώρα 06.00 ο λοχίας 4743 Γιάννος Ιωάννου, ΜΚ3, ο οποίος υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Αρχηγείου με απόσπαση στο τμήμα επιχειρήσεων, ανέλαβε καθήκον μαζί με άλλους δώδεκα συναδέλφους του μεταξύ των οποίων και ο αστυφύλακας 479 Σάββας Θεοδοσίου, ΜΚ
3. Αφού τους ενημέρωσε ότι υπήρχε πληροφορία ότι στο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής L848WNJ, που εισήχθηκε στο λιμάνι Λεμεσού, αποκρύπτετο ποσότητα ναρκωτικών αναχώρησαν για το λιμάνι Λεμεσού με 6-7 αυτοκίνητα. Φθάνοντας στο λιμάνι Λεμεσού ο ΜΚ3 εισήλθε εντός του λιμανιού έξω από την είσοδο του περιφραγμένου χώρου που φυλάγονται τα εισαγόμενα οχήματα πριν την εκτελώνιση τους. Οι υπόλοιποι παρέμειναν έξω και περιμετρικά του λιμανιού. Περί ώρα 09.30 κατέφθασε στο μέρος το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΗΑ825 το οποίο οδηγείτο από άγνωστο πρόσωπο του ΜΚ3 ενώ συνοδηγός ήταν ο πρώην κατηγορούμενος 1, (στο εξής ο πρώτος) τον οποίο γνώριζε από προηγούμενες παρακολουθήσεις. Τα δύο αυτά πρόσωπα εισήλθαν στον περιφραγμένο χώρο για να εκτελωνίσουν το εν λόγω όχημα. Αφού παρέλαβαν τα κλειδιά του οχήματος μετέβησαν πεζοί εντός του περιφραγμένου χώρου για να παραλάβουν από μέσα στο όχημα έγγραφα για εκτελώνιση. Ο ΜΚ3 αφού εντόπισε το όχημα, μάρκας NISSAN MICRA χρώματος ασημί, (στο εξής NISSAN) είδε τον πρώτο να προσπαθεί να ξεκινήσει το NISSAN χωρίς αποτέλεσμα. Πέντε λεπτά αργότερα ο πρώτος, αφού κλείδωσε το NISSAN και έδωσε τα κλειδιά στον εκεί υπεύθυνο, μετέβηκε με τον άγνωστον άνδρα στα γραφεία του τελωνείου για να διευθετήσουν την εκτελώνιση του οχήματος. Μια περίπου ώρα μετά ξαναεπέστρεψαν στον περιφραγμένο χώρο κρατώντας ο πρώτος, πόλους. Αφού παρέλαβε ο πρώτος τα κλειδιά του ΝΙSSAN μετέβησαν εκεί που ήταν το ΝΙSSAN και αφού συνέδεσαν τους πόλους με την μπαταρία του NISSAN και την μπαταρία του οχήματος ΗΗΑ825, το NISSAN ξεκίνησε. Ο πρώτος τότε οδήγησε το ΝΙSSAN έξω από το λιμάνι. Η ώρα ήταν περίπου 10.30 και ο ΜΚ3 ενημέρωσε τους υπόλοιπους αστυνομικούς περί τούτου με οδηγίες παρακολούθησης του. Εξερχόμενο το ΝΙSSAN από το λιμάνι παρά τον κυκλικό κόμβο μπήκε πίσω του το όχημα με αριθμό εγγραφής ΒΒΜ17 μάρκας MITSUBISHI GALANT, (στο εξής GALANT), χρώματος μαύρου, το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο 3, (στο εξής ο τρίτος). Μπαίνοντας στην Λεωφ. Ομονοίας το ΝΙSSAN εισήλθε στο πρατήριο βενζίνης ΕΚΟ όπου αφού εφοδιάστηκε με βενζίνη εισήλθε ξανά στον δρόμο. Τα δύο οχήματα, μπροστά το ΝΙSSAN και πίσω το GALANT, κατευθύνθηκαν προς τον κυκλικό κόμβο που βρίσκεται η υπεραγορά ΟΡΦΑΝΙΔΗ και ακολούθως έστριψαν δεξιά εισερχόμενοι στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Λευκωσίας. Μετά τον κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας με κατεύθυνση την Λευκωσία, παρά την εκκλησία Αγίου Ιγνατίου, πριν την έξοδο προς Μουταγιάκα ήταν σταματημένο στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας το όχημα με αριθμό εγγραφής KPG861 μάρκας HYUNDAI, (στο εξής HYUNDAI) χρώματος άσπρου, το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Εκεί ακριβώς μπροστά από αυτό σταμάτησε το ΝΙSSAN που οδηγείτο από τον πρώτο και μπροστά από το NISSAN σταμάτησε το GALANT που οδηγείτο από τον τρίτο. Οι οδηγοί των τριών αυτών οχημάτων, δηλαδή ο πρώτος, ο κατηγορούμενος και ο τρίτος, αφού κατέβηκαν από τα οχήματα τους και συνευρέθησαν έξω ακριβώς από το ΝΙSSAN, συνομίλησαν 2-3 λεπτά περίπου. Ακολούθως εισήλθαν ξανά στα οχήματα τους και με πρώτο το όχημα του τρίτου, δεύτερο το όχημα του πρώτου και τρίτο το όχημα του κατηγορούμενου κατευθύνθηκαν προς Λευκωσία. Στη συνέχεια και τα τρία οχήματα με την ίδια σειρά εξήλθαν του αυτοκινητόδρομου από την έξοδο Moνής. Ακολούθησαν συγκεκριμένη διαδρομή από τον παλαιό δρόμο Λεμεσού-Λάρνακας και έφθασαν στο χωριό Μαρώνι. Κάπου στη μέση του χωριού αυτού έστριψαν δεξιά και αφού διάνυσαν κάποια απόσταση έστριψαν αριστερά εισερχόμενοι σε χωματόδρομο. Σκεπτόμενος ο ΜΚ3 ότι οι οδηγοί των τριών οχημάτων θα αντιλαμβάνοντο την παρουσία των 6-7 οχημάτων που τους παρακολουθούσαν έδωσε οδηγίες στον ΜΚ4 όπως κινηθεί με τα πόδια, ενώ τα 6-7 οχήματα δεν προχώρησαν άλλο παραμόνο λάμβαναν ενημέρωση των κινήσεων τους από τον ΜΚ4 που ενήργησε σύμφωνα με τις οδηγίες του ΜΚ
4. Ο ΜΚ4 κινούμενος προσεκτικά παρακολουθούσε όλες τις κινήσεις τους και όταν αυτοί διάνυσαν μια απόσταση περί τα 2 χλμ χωματόδρομο και σταμάτησαν τα οχήματα τους στη φάρμα του Γιασεμίδη παρά το πέτρινο υποστατικό όπως φαίνεται στη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 34 και κατέβηκαν απ΄ αυτά, αυτός από ένα ύψωμα και από απόσταση 1,5 χιλιόμετρο περίπου, με κιάλια, τους είδε να βρίσκονται κοντά στο NISSAN και να προσπαθούν να το αποσυναρμολογήσουν. Αμέσως ενημέρωσε τον ΜΚ3 μέσω ασύρματου, ο οποίος του έδωσε οδηγίες να παραμείνει εκεί που ευρίσκετο και να παρακολουθεί τις κινήσεις τους ενώ ταυτόχρονα έδωσε οδηγίες στους υπόλοιπους για να επέμβουν. Πράγματι, αφού εισήλθαν έξι άτομα σε ένα όχημα για να μην κινήσουν υποψίες, με συνοδηγό του ΜΚ3, στις 11.50 επέμβηκαν για να τους ανακόψουν αλλά αυτοί τους είδαν και τράπηκαν σε φυγή. Ανέκοψαν τον πρώτο και τον κατηγορούμενο ενώ ο τρίτος διέφυγε κρατώντας μια αθλητική τσάντα μαύρου χρώματος την οποία εγκατέλειψε στο ύψωμα από όπου κατάφερε να διαφύγει. Ο ΜΚ3 ανέκοψε τον κατηγορούμενο του οποίου υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και του ανάφερε ότι επιθυμούσε να ερευνήσει τόσο τον ίδιο σωματικά όσο και το όχημα του χωρίς ο κατηγορούμενος να δώσει καμιά απάντηση. Ο κατηγορούμενος φαινόταν ξαφνιασμένος και μύριζε έντονα βενζίνη. Ο αστυφύλακας 3807 που ανέβηκε στο ύψωμα από όπου διέφυγε ο τρίτος βρήκε την αθλητική μαύρη τσάντα εντός της οποίας βρίσκονταν δώδεκα

(12)συσκευασίες οι οποίες ήταν περιτυλιγμένες με άσπρη κολλητική ταινία και μύριζαν έντονα βενζίνη. Τότε ενημέρωσε τον ΜΚ3 ότι έλεγξε το περιεχόμενο και διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ρητίνη κάνναβη. Ο ΜΚ3 αφού ανάφερε τις υποψίες του και στους δύο που ανακόπηκαν και για την έρευνα που προτίθετο να κάνει σ΄ αυτούς και τα οχήματα τους και τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο, ο πρώτος είπε «Τσιέκκαρε ότι θέλεις καλά να πάθουμε» ενώ ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε και τον κοίταζε ανήσυχα. Στην παρουσία και των δύο άρχισε προκαταρκτική έρευνα του ΝΙSSAN με κάθε προφύλαξη αφού αναδύετο έντονη μυρωδιά βενζίνης. Οι δύο πόρτες των επιβατών του NISSAN ήταν ανοικτές. Το πισινό κάθισμα ήταν βγαλμένο και σφηνωμένο στο χώρο πίσω από τις δύο θέσεις του οδηγού και του συνοδηγού. Το ντιπόζιτο βενζίνης ευρίσκετο κάτω από το πισινό κάθισμα και επειδή το φλοτέρ βενζίνης δεν ήταν στη θέση του διέκρινε την βενζίνη που ήταν εντός του ντεπόζιτου καθώς και συσκευασίες που υπήρχαν εντός του ντεπόζιτου παρόμοιες με αυτές που του περιέγραψε ο αστυφύλακας

1. Επίσης είδε πολλά κλειδιά δίπλα από το φλοτέρ βενζίνης. Ένεκα του πιθανού κινδύνου ανάφλεξης βγήκε έξω από το αυτοκίνητο κλείνοντας τις πόρτες. Τότε κάτω από το αυτοκίνητο είδε μια πλάκα περιτυλιγμένη με διαφανές νάιλον η οποία ήταν ρητίνη κάνναβη και μύριζε βενζίνη. Αμέσως την υπέδειξε στον πρώτο και τον κατηγορούμενο και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο, ο πρώτος απάντησε «Αφού είπα σου εν δικό μου» ενώ ο κατηγορούμενος «κάμε ότι ξέρεις». Ακολούθως επικοινώνησε με τον ΜΚ2 ο οποίος αφού μετέβηκε στο μέρος ανέλαβε την διερεύνηση της υπόθεσης, ενώ μαζί του ήταν και ο αστυφύλακας 1779 που ανέλαβε την φωτογράφηση των διαφόρων στοιχείων, τεκμηρίων και την σκηνή. Λίγο πριν από αυτούς στο μέρος είχε μεταβεί ο ΜΚ1 μαζί με τον αστυφύλακα
2. Ο ΜΚ1 ανέλαβε χειριστής τεκμηρίων. Επειδή είχε αποσυναρμολογηθεί το ντεπόζιτο βενζίνης του ΝΙSSAN και θεωρήθηκε ότι υπήρχε κίνδυνος ανάφλεξης, σφραγίστηκε. Κάτω από τον πίσω δεξιό τροχό του NISSAN o MK1 βρήκε τεμάχιο συμπαγούς ουσίας ρητίνης κάνναβης περιτυλιγμένο σε νάιλον σακούλι. Το υπέδειξε στον πρώτο και στον κατηγορούμενο και ο πρώτος μετά που τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο απάντησε «ρε κουμπάρε είπα εν ούλλα δικά μου» ενώ ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Όταν δε τους υπέδειξε άσπρη κολλητική ταινία και τεμάχια αλουμινόχαρτου που βρήκε δίπλα από το NISSAN ο πρώτος απάντησε «Αφού είπαμε εν ούλλα δικά μου, ο κουμπάρος μου εν ηξέρει τίποτε, έννεν ρε κουμπάρε;» ενώ ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Όταν ρωτήθηκαν σε ποιο ανήκε το GALANT o πρώτος απάντησε «Εν ήσιε άλλον δαμέ» ενώ ο κατηγορούμενος που φαίνεται άκουσε άλλους αστυνομικούς που έλεγαν για την ταυτότητα του είπε «εν τζιήνος που ειπετε πριν» και όταν τον ρώτησε ο ΜΚ1 τι εννοεί απάντησε «ο Παναής ο Τρίκκης» τον οποίο γνωρίζει. Όταν ανέβηκαν στο ύψωμα, όπου ευρίσκετο ο αστυφύλακας 3807, ο οποίος είχε υπό την επίβλεψη του την αθλητική μαύρη τσάντα που περιείχε ναρκωτικά και τα υπέδειξε σ΄ αυτούς δεν απάντησαν οτιδήποτε. Ακολούθως αφού φορτώθηκε το NISSAN σε ρυμουλκό τόσο αυτό όσο και οι ύποπτοι μεταφέρθηκαν στο χώρο της ΥΚΑΝ Λάρνακας. Αφού ξεφορτώθηκε το ΝΙSSAN και ξεσφραγίστηκε στην παρουσία τους με την συγκατάθεση του πρώτου και αφού ρωτήθηκε εάν έχει οτιδήποτε το παράνομο απάντησε «Ρε κουμπάρε κανονικά πρέπει να έσιη τζιαι άλλα». Αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο είπε «Φκάρτα να δούμε αν μου εγέλασεν ο αράπης». Ο αστυφύλακας 3365 στην παρουσία και των δύο έβγαλε από το ντιπόζιτο βενζίνης επτά σκευάσματα περιτυλιγμένα σε άσπρη κολλητική ταινία και αλουμινόχαρτο. Αφού ο ΜΚ1 τα υπέδειξε σ΄ αυτούς και τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο ο πρώτος απάντησε «μέτρα τα να δούμε αν εν σωστά» ενώ ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Σε ανεύρεση άλλων τεκμηρίων και υπόδειξη σ΄ αυτούς ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην παρουσία τους ο ΜΚ1 προέβηκε στη σφράγιση των τεκμηρίων. Επίσης έλαβε δειγματοληψία και από τα δύο χέρια του κατηγορούμενου καθώς και παρειακά επιχρίσματα. Στις 19/11/08 εξασφαλίστηκε διάταγμα κατακράτησης όλων των τεκμηρίων καθώς και διάταγμα πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα όλων των κατηγορούμενων. Ο ΜΚ1 κατάθεσε 29 τεκμήρια ως φαίνονται σε κατάλογο που αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Μεταξύ αυτών είναι η ρητίνη κάνναβης συνολικού βάρους 9005.17 γραμμάρια, Τεκμήρια 5α και 8α η αθλητική μαύρη τσάντα, Τεκμήριο 4, εντός της οποίας εντοπίστηκε μέρος της ρητίνης κάνναβης, αλουμινόχαρτα και κολλητικές ταινίες που ήταν περιτυλιγμένα τα ναρκωτικά, χειρουργικά γάντια, κατσαβίδια, μαχαίρι, πένσα, κανάλια, κλειδιά και τα έγγραφα εκτελωνισμού του ΝΙSSAN. Περαιτέρω κατατέθηκαν από τον αστυφύλακα 2757 Χρίστο Στυλιανού ΜΚ2 η κατάθεση του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 32 και εκ συμφώνου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 34 σετ εκ σαράνταμια

(41)φωτογραφιών με αναλυτικό πίνακα για το τι εμφαίνεται στην κάθε μια φωτογραφία οι οποίες ελήφθησαν από το χώρο που επέμβηκε η αστυνομία, δηλαδή το πέτρινο υποστατικό και τον γύρω χώρο, τα οχήματα που ήταν σταθμευμένα εκεί, το εσωτερικό του ΝΙSSAN και δη το πίσω μέρος που φαίνεται βγαλμένo το πισινό κάθισμα καθώς και το φλοτέρ του ντεποζίτου της βενζίνης που βρίσκεται κάτω από το πισινό κάθισμα, η αθλητική μαύρη τσάντα, το NISSAN στο χώρο που μεταφέρθηκε και οι συσκευασίες και περιτυλίξεις των ναρκωτικών. Ο ΜΚ1, μετά που δηλώθηκε από τον κο Δημητρίου ότι δεν ανευρέθηκε τίποτε στα Τεκμήρια 13 και 14, η οποία δήλωση ήταν αποτέλεσμα της θέσης του κ. Γεωργίου ότι ήθελε να γνωρίζει κατά πόσο ανευρέθηκε βενζίνη στα χέρια του κατηγορούμενου, ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον κο Γεωργίου. Ο ΜΚ2 αντεξετάστηκε από τον κ. Γεωργίου. Κατά την αντεξέταση του ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε μαζί του δίνοντας συγκατάθεση για έρευνα των οχημάτων του, των υποστατικών του, ότι έδωσε δείγμα γενετικού υλικού, έλαβαν δείγμα από τα χέρια του για σκοπούς εξέτασης εάν σ΄ αυτά υπήρχαν ίχνη βενζίνης και επίσης λήφθηκαν από αυτόν παρειακά επιχρίσματα. Επίσης από την πρώτη στιγμή η εκδοχή του ήταν ότι τον κάλεσε ο πρώτος για να διορθώσει ένα ελαστικό του οχήματος που είχε πρόβλημα. Ακόμη ανάφερε ότι στο ΝΙSSAN βρέθηκε «σπασμένο» ελαστικό. Εντόπισε δε στη φωτογραφία 5 του Τεκμηρίου 34 ότι ο δεξιός μπροστινός τροχός είχε τάσι ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν. Ο ΜΚ3 κατά την αντεξέταση του μεταξύ άλλων ανάφερε ότι από τις πληροφορίες που είχαν δεν εμπλέκετο ο κατηγορούμενος. Σε σχέση με την στάθμευση των τριών οχημάτων στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού-Λευκωσίας με κατεύθυνση προς Λευκωσία και την συνάντηση των τριών δίπλα από το ΝΙSSAN ανάφερε ότι από την απόσταση που ευρίσκετο έβλεπε φιγούρες και δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τι ακριβώς έκαναν, εάν έκαναν οτιδήποτε, ενώ στη συνέχεια, απαντώντας σε σχετική υποβολή ότι ο κατηγορούμενος σταμάτησε εκεί γιατί τον κάλεσαν και άλλαξε ελαστικό απάντησε ότι δεν είδε τέτοιο πράγμα γιατί δεν μπορούσε να δει, εννοώντας από τη θέση που ευρίσκετο. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ένας έμπειρος επαγγελματίας να αλλάξει ελαστικό σε χρόνο λιγότερο από δύο

(2)λεπτά όταν έχει τα απαραίτητα εργαλεία αφού ο ίδιος που του έτυχε τέτοιο περιστατικό άλλαξε το ελαστικό σε τρία-τέσσερα (3-4) λεπτά. Χαρακτηριστική για το θέμα του χρόνου που συνομίλησαν οι τρεις κατηγορούμενοι στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας είναι η απάντηση του σε ερώτηση που δόθηκε αμέσως μετά τις πιο πάνω απαντήσεις του και με την οποία τελικά δέχθηκε ότι ο χρόνος συνομιλίας τους μπορεί να ήταν 5 ή μέχρι 6 λεπτά. Όταν ρωτήθηκε πού ευρίσκετο ακριβώς ο κατηγορούμενος όταν επέμβηκε η αστυνομία, τι έκανε και πού τον συνέλαβε, είπε ότι ο κατηγορούμενος για τον οποίο ενθυμείτο ότι είχε ριγμένο το μπουφάν του στον ώμο του, όταν είπε στην εξέταση του ότι έτρεξε να φύγει δεν σημαίνει ότι έκαμε μεγάλα βήματα για να φύγει. Επίσης όταν είπε ότι, όταν φώναξαν αστυνομία, τράπηκε σε φυγή, το ανάφερε γιατί έκαμε γοργά βήματα μακριά του. Την σύλληψη του δε την έκανε 1-2 μέτρα δεξιά του κυλίνδρου υγραερίου που βρίσκεται δεξιά του τσιμεντένιου μπλοκ, που φαίνεται στην φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου

1. Τέλος συμφώνησε με τον κ. Γεωργίου ότι το μπροστινό δεξιό ελαστικό του ΝΙSSAN είναι το μοναδικό που έχει τάσι και φαίνεται να είναι λίγο πιο μεγάλο από τα υπόλοιπα. Ο ΜΚ4 αντεξεταζόμενος εξήγησε πως προέβαινε στην παρακολούθηση των οχημάτων του πρώτου και τρίτου και ότι όταν σταμάτησαν μπροστά από το όχημα του κατηγορούμενου έλαβε οδηγίες από τον ΜΚ3 να περάσει στην αντίθετη κατεύθυνση και να σταματήσει απέναντι τους για να παρακολουθεί τις κινήσεις τους. Εκτελώντας τις οδηγίες του ΜΚ3 πέρασε δίπλα από τα τρία οχήματα βγήκε από την έξοδο Μουταγιάκας και αφού έδωσε ουσιαστικά μισό γύρο βγήκε και πάλι στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού με κατεύθυνση αυτή τη φορά τη Λεμεσό. Όμως επειδή εκείνη τη στιγμή που πήγε στο σημείο απέναντι τους, ξεκίνησαν και τα τρία τα οχήματα να φύγουν, κατευθύνθηκε στο κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας και αφού έκανε το μισό γύρο του, κατευθύνθηκε και αυτός προς την Λευκωσία ακολουθώντας τους. Εξήγησε ότι την ώρα που περνούσε από δίπλα τους τους είδε να συνομιλούν και ότι ο χρόνος που χρειάστηκε για να φθάσει μέχρι το σημείο απέναντι τους στην αντίθετη κατεύθυνση ήταν περίπου 2, 3, 4 λεπτά και όχι 6-7 λεπτά όπως του υπέβαλε ο κος Γεωργίου, αν και δεν μπορούσε να υπολογίσει την απόσταση που διάνυσε. Είπε ότι δεν αντιλήφθηκε την ώρα που περνούσε από δίπλα τους να γίνεται αλλαγή ελαστικού και ο ίδιος για να αλλάξει ελαστικό χρειάζεται περί τα 10-15 λεπτά. Επίσης ανάφερε ότι από το ύψωμα όπου ευρίσκετο και παρακολουθούσε με κιάλια τους κατηγορούμενους, όταν έφτασαν στο πέτρινο υποστατικό και κατέβηκαν από τα αυτοκίνητα τους, είδε ένα από αυτούς χωρίς να ξεχωρίζει ποιος ήταν, να ανοίγει την πισινή πόρτα του ΝΙSSAN και να κάνει κάτι στις μαξιλάρες του οχήματος. Ο άλλος ήταν έξω από την ανοικτή πόρτα και ο έτερος ήταν ανάμεσα στο όχημα και το πέτρινο σπίτι και στη συνέχεια κάθισε στην καρέκλα δίπλα από το τραπεζάκι που βρίσκεται έξω από την πόρτα του πέτρινου υποστατικού. Εκ των υστέρων όταν πήγε και αυτός στο μέρος διαπίστωσε ότι αυτός που είδε να κάθεται στην καρέκλα ήταν ο κατηγορούμενος. Σε σχέση με τη σύλληψη του κατηγορούμενου καταγράφω το σχετικό μέρος όπως ακριβώς είναι κατεγραμμένο στα πρακτικά. «Ε. Και συμφωνείς μαζί μου ότι τον έναν τον συνέλαβαν εκεί που εκάθετουν πάνω στην καρέκλα, εκεί που εκάθετουν έξω από την πόρτα του υποστατικού; Α. Ναι.» Κατά την διάρκεια της δίκης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 28 και έγινε παραδεκτό γεγονός η έκθεση του κρατικού χημείου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της για τα Τεκμήρια 13, 14,15 και
2. Επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 29 και έγινε παραδεκτό γεγονός η έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας. Επίσης δηλώθηκαν τα ακόλουθα επί λέξει παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο: «Γίνεται παραδεκτόν γεγονός ότι τα 12 σκευάσματα που ήταν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 και τα σκευάσματα, τα 7 σκευάσματα που ήταν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8, αποτελούν τις ναρκωτικές ουσίες που αναφέρονται στην 2η κατηγορία, 3η και 4η κατηγορία Τεκμήρια 5α και 8α. Αποτελούν τις ναρκωτικές ουσίες που είναι το αντικείμενο των κατηγοριών 2, 3 και
3. Γίνεται επίσης παραδεκτό ότι τις ναρκωτικές ουσίες αυτές αγόρασε από την Αγγλία ο πρώην πρώτος κατηγορούμενος και αφού τις τοποθέτησε μέσα στο αυτοκίνητο NΙSSAN με αριθμούς εγγραφής L848WNJ τα εισήξεν στην Κύπρο στις 17/11/08 μέσω του λιμανιού Λεμεσού. Τα εισήξεν στην Κύπρο μέσα στο ντεπόζιτο της βενζίνης του εν λόγω αυτοκινήτου». Στο σημείο αυτό παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 32: «Τον Χρίστο τον γνωρίζω γιατί είναι υπάλληλος μου στο μαχαζί επιδιόρθωσης ελαστικών που έχω στην Ξυλοτύμπου από τον καιρό που έφκηκε από την φυλακή δηλαδή 6-7 μήνες. Επίσης τον γνωρίζω και από παλιά γιατί είναι χωριανός μου. Σήμερα 17/11/08 και ώρα 0730 πήγα δουλειά στο μαχαζί μου. Στην δουλειά ήταν ήδη και ο Χρίστος. Μετά από λίγη ώρα, μισή ώρα περίπου είπε μου ο Χρίστος ότι θα πήγαινε στο λιμάνι της Λεμεσού για να πιάσει το αυτοκίνητο που περίμενε να έρθει από την Αγγλία. Εγώ ήδη ήξερα ότι ο Χρίστος θα έφερνε αυτοκίνητο από την Αγγλία γιατί πριν 3-4 μήνες περίπου πήγε στην Αγγλία για διακοπές και μετά από 3 εβδομάδες που ήρθε μου είπε ότι θα έφερνε αυτοκίνητο. Έτσι εγώ του είπα να πάει να το πιάσει. Μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήξερα τι αυτοκίνητο θα έφερνε. Πράγματι ο Χρίστος έφυγε και εγώ έμεινα στο μαχαζί για να συνεχίσω τη δουλειά μου. Κάτι που δεν σου ανάφερα είναι ότι έχω και πλυντήριο αυτοκινήτων δίπλα από το μαχαζί με τα λάστιχα. Επειδή το αυτοκίνητο μου βράζει και έχει πρόβλημα εσυνεννοήθηκα με τον κουμπάρο μου τον Έλληνα Καζαμία εψές 16/11/08, να πιάσω το αυτοκίνητο του και να το πάρω στο πλυντήριο αυτοκινήτων για να μπορώ να κάμω την δουλειά μου. Πράγματι σήμερα 17/11/08 και ώρα 0800-0830 έπιασα το αυτοκίνητο του κουμπάρου μου με αριθμούς ΒΒΜ017 το οποίο ήταν έξω από το σπίτι της μάνας του και το πήρα στο πλυντήριο. Αφού πέρασε μία ώρα περίπου δηλαδή η ώρα 0930 με πήρε τηλέφωνο ο Χρίστος και μου είπε εάν μπορώ να πάω στο Λιμάνι της Λεμεσού να τον βοηθήσω γιατί είχε πρόβλημα το λάστιχο του αυτοκινήτου του και δεν είχε κρίκκο και κλειδιά. Εγώ του είπα ότι δεν μπορώ να πάω γιατί είχα δουλειά και του είπα να πιάσει τον Πανίκκο τον Τρίκκη, γιατί θα ερχόταν στο μαχαζί, εάν μπορούσε να πάει εκείνος να τον βοηθήσει. Μετά από καμμιά ώρα περίπου εξαναπήρε με τηλέφωνο ο Χρίστος και μου είπε ότι ο Τρίκκης εξεκίνησε για να πάει κοντά του όμως έπρεπε να πάω και εγώ γιατί το λάστιχο ήταν κατεστρεμμένο και έπρεπε να του πάρω άλλο. Εν τω μεταξύ εγώ όλη αυτή την ώρα δεν ήμουν στο μαχαζί γιατί ήμουν έξω σε πελάτες για δουλειές. Όταν πήγα πίσω στο μαχαζί είδα ότι το αυτοκίνητο του κουμπάρου μου έλειπε και εκατάλαβα ότι το έπιασε ο Τρίκκης γιατί όταν μιλήσαμε με τον Χρίστο του είπα να πει του Τρίκκη να πιάσει το αυτοκίνητο του κουμπάρου μου για να πάει να τον βοηθήσει. Τότε έβαλα και εγώ ένα λάστιχο που το μαχαζί και εξεκίνησα με το αυτοκίνητο του υπάλληλου μου του Τάσου με αρ. εγγρ. KPG861 για να πάω Λεμεσό. Επήα μέχρι το τελευταί ραουνταπάουτ της Λεμεσού και επειδή δεν τους ήβρα εξεκίνησα και έρχομουν προς τα πίσω. Περίπου στην Ακτή του Κυβερνήτη είδα τους να είναι και οι δύο σταματημένοι. Εκατέβηκα και τους είδα να σάζουν το αριστερό πισινό λάστιχο του αυτοκινήτου του Χρίστου που επρόσεξα ότι ήταν ένα Μarch γκρίζο με ξένους αριθμούς εγγραφής. Τους βοήθησα και αλλάξαμε το λάστιχο και ο Χρίστος μου είπε να τον ακολουθήσω γιατί το αυτοκίνητο έχει πρόβλημα και κάνει διακοπές. Πράγματι ξεκίνησε πρώτος ο Χρίστος με το αυτοκίνητο του, πίσω του ο Τρίκκης με το αυτοκίνητο του κουμπάρου μου και πίσω εγώ. Εφκήκαμε που την έξοδο της Ακτής του Κυβερνήτη επιάσαμεν τον παραλιακό δρόμο και πηγαίναμε προς το Ζύγι. Επεράσαμεν το Ζύγι και ήβραμε μια ταπέλα που έγραφε Μαρώνι και στρίψαμε αριστερά πήγαμε μέσα στο Μαρώνι και μετά πιάσαμε χωματόδρομο. Μόλις εμπήκαμε του χωματόδρομου έπιασε με τηλέφωνο η γενέκα μου και εγώ έπιασα πάντα και εμίλουν στο τηλέφωνο. Μόλις επιάσαμε το χωματόδρομο εγώ εκατάλαβα που θα πηγαίναμε δηλαδή θα πηγαίναμε στο χωράφι του Στέλιου. Τούτο ξέρω το γιατί εξαναπήα ακόμα 2 φορές εκεί την μια για να του πάρω πάλες και την άλλη για του πάρει ένα σιήλλον ο γαμπρός μου ο Τάκης. Επίσης ήξερα ότι ο Στέλιος είναι φίλος του Πανίκου. Αφού μίλησα 3-4 λεπτά με την γενέκα μου εξεκίνησα και πήγα και εγώ στο χωράφι. Όταν πήγα εκεί είδα τον Τρίκκη να είναι πάνω στο βουνό και υπολόγισα ότι θα τηλεφωνούσε. Ο Χρίστος ήταν στο αυτοκίνητο του. Εκόντεψα του και είδα να είναι φκαρμένη η πισινή μαξιλάρα του αυτοκινήτου και να βγάζει κάτι από το τάγκι. Επειδή είχε κάτι τέλλες κοντά του εγώ τις έπιασα και τα πέταξα δίπλα από το αυτοκίνητο και πήγα πιο κοντά του και τότε είδα να έχει δίπλα του ένα πράμα τηλιμένο με την τέλλα. Τον ρώτησα τι κάνει εκεί και μου είπε να του φέρω το ρούχο που ήταν δίπλα στο τραπέζι και να κάμνω γρήγορα να φέφκουμε. Ώσπου να φέρω το ρούχο είδα κάτι αυτοκίνητα να έρχονται και κατέβηκαν κάποιοι από μέσα και μας είπαν να μείνουμε ακίνητοι γιατί ήταν Αστυνομία. Πράγματι εγώ έμεινα εκεί και ήρθαν και με σύλλαβαν. Εγώ δεν ξέρω τίποτε για τούτα τα πράματα που εβρέθηκαν. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί το DNA μου πάνω σε οτιδήποτε πράγματα που έπιασε η Αστυνομία εκτός από την τέλλα που σου είπα προηγουμένως που ήταν δίπλα από το αυτοκίνητο του Χρίστου.» Αφού έγινε εισήγηση από την Υπεράσπιση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αυτή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του αυτός επέλεξε και προέβη σε ανώμοτη δήλωση ότι είναι αθώος. Δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος, στην κατάθεση του στην αστυνομία είπε ψέματα, ότι κλήθηκε από τον πρώτο να αλλάξει το κατεστραμμένο ελαστικό του NΙSSAN καθ΄ ότι ενώ δεν γνώριζε τον τύπο του οχήματος του πρώτου τοποθέτησε ένα ελαστικό στο αυτοκίνητο του, όπως ανάφερε, και ξεκίνησε από την Ξυλοτύμπου για το Λιμάνι Λεμεσού. Όμως, όπως ο ίδιος ανάφερε, αντί να πάει στο Λιμάνι Λεμεσού μετέβηκε με το ΗΥUNDAI μέχρι τον τελευταίο κυκλικό κόμβο Λεμεσού. Γιατί όμως δεν πήγε στο λιμάνι, διερωτήθηκε ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής. Μετά ενώ στην κατάθεση του στην αστυνομία είπε ότι κατά την επιστροφή του συνάντησε, περίπου στην Ακτή του Κυβερνήτη, τα δύο οχήματα ΝΙSSAN και GALANT σταματημένα, σύμφωνα με την μαρτυρία των ΜΚ3 και 4 αυτός ήταν σταματημένος πριν την έξοδο της Μουταγιάκας και ακολούθως σταμάτησαν τα δύο οχήματα μπροστά του. Ενώ ανάφερε ότι άλλαξαν το αριστερό πισινό ελαστικό, τελικά ο τροχός που είναι διαφορετικός από τους άλλους τρεις και υποδεικνύετο στους μάρτυρες ότι αλλάχθηκε ήταν ο δεξιός μπροστινός τροχός. Εάν το ΝΙSSAN έκανε διακοπές, και είχε πρόβλημα, όπως ανάφερε ο κατηγορούμενος ότι του είπε ο πρώτος, γιατί δεν κατευθύνθηκαν προς τη Λάρνακα αλλά μετέβησαν στην φάρμα του Γιασεμίδη που είναι περί τα δύο χιλιόμετρα έξω από το χωριό Μαρώνι διερωτήθηκε και πάλι ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής. Ενώ ανάφερε ότι σταμάτησε για 3-4 λεπτά και μίλησε με την γυναίκα του, η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ότι και τα τρία οχήματα σταμάτησαν συγχρόνως παρά το πέτρινο υποστατικό στη φάρμα του Γιασεμίδη. Ούτε βέβαια ευσταθεί αυτό που ανάφερε ο κατηγορούμενος ότι, όταν έφθασε εκεί που ήταν τα άλλα δύο αυτοκίνητο, ο τρίτος ήταν στο ύψωμα και ο πρώτος κάτι έκανε στο αυτοκίνητο, αφού από την μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου όταν επέμβηκε η αστυνομία ήταν και οι τρεις στο μέρος και ο τρίτος κατάφερε να διαφύγει ανεβαίνοντας σε ένα ύψωμα. Αυτά εισηγήθηκε ο κος Δημητρίου είναι εσκεμμένα ψέματα ένεκα της επίγνωσης της ενοχής του και όχι ψέματα που λέχθηκαν της στιγμής ένεκα του πανικού που του δημιουργήθηκε από την επέμβαση της αστυνομίας. Αυτά όλα είναι ικανοποιητικά στοιχεία, σε τέτοια έκταση, ώστε να αποτελούν περιστατική μαρτυρία ικανή να τεκμηριώσει την διάπραξη των αδικημάτων. Από την άλλη ο κος Γεωργίου εισηγήθηκε ότι οι όποιες ασάφειες υπάρχουν στην κατάθεση του κατηγορούμενου στην αστυνομία από τυχόν αδυναμία στην έκφραση του λόγου του ή τυχόν εσφαλμένης αντίληψης της ουσίας, αφού η κατάθεση ήταν ανακριτική, ο ανακριτής είχε υποχρέωση να του υποβάλει ερωτήσεις προς διευκρίνιση των ασαφειών. Αναφέρθηκε δε συγκεκριμένα στο θέμα, πότε ήρθε σε γνώση του κατηγορούμενου ο τύπος του οχήματος που εισήγαγε ο πρώτος, κάνοντας αναφορά στο τηλέφωνο που κατ΄ ισχυρισμό του κατηγορούμενου έκανε σε αυτόν ο πρώτος μια ώρα μετά που τον πήρε την πρώτη φορά τηλέφωνο. Επίσης εισηγήθηκε ότι είναι ο πρώτος που είπε στον κατηγορούμενο ότι είχε πρόβλημα το ελαστικό και αν κάποιος είπε ψέματα αυτός είναι ο πρώτος και όχι ο κατηγορούμενος. Για να αποδειχθεί δε ότι είναι ο κατηγορούμενος που λεει ψέματα έπρεπε να υπάρχει μαρτυρία ότι δεν του τηλεφώνησε ο πρώτος και ότι δεν του ανάφερε για πρόβλημα στο ελαστικό. Ο ΜΚ3 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ότι πράγματι έγινε αλλαγή ελαστικού όταν σταμάτησαν και τα τρία οχήματα στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας. Μάλιστα από την μαρτυρία διαφάνηκε ότι πράγματι υπήρχε σπασμένο ελαστικό. Ακόμη δεν υπάρχει μαρτυρία ότι δεν υπήρχε πρόβλημα στο NISSAN και ότι δεν έκανε διακοπές. Αλλά και αν υπήρχε τέτοια μαρτυρία το ψέμα το είπε ο πρώτος και όχι ο κατηγορούμενος. Ούτε υπάρχει μαρτυρία ότι ήταν με την προτροπή του κατηγορούμενου που μετέβηκαν στη φάρμα του Γιασεμίδη αφού ο κατηγορούμενος ακολουθούσε τους άλλους δύο. Εξήγηση δε γιατί δεν πήγαν στη Λάρνακα αλλά στο μέρος που αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν είναι ο κατηγορούμενος που πρέπει να δώσει. Ο κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι σε κάποιο στάδιο όταν ευρίσκετο στο πέτρινο υποστατικό αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για ναρκωτικά. Αυτή όμως η αντίληψη του δεν του προσδίδει ούτε κατοχή των ναρκωτικών, όπως έχει ερμηνευθεί από την νομολογία, ούτε γνώση περί τούτων. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία είτε για κατοχή των ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο είτε για γνώση του κατηγορούμενου των ναρκωτικών στο NISSAN είτε για εμπλοκή του στην εισαγωγή τους από την Αγγλία στο λιμάνι Λεμεσού. Ακόμη εισηγήθηκε ότι έστω και αν ακόμη το Δικαστήριο κρίνει ότι ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του στην αστυνομία είπε ψέματα δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία η οποία θα ενισχύετο από αυτό. Τέλος ανάφερε ότι δεν είναι ο κατηγορούμενος που καλείται να αποδείξει την αθωότητα του αλλά είναι η Κατηγορούσα Αρχή που καλείται να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου και ως εκ τούτου ενόψει της αδύνατης μαρτυρίας που παρουσιάσθηκε το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει αθώο τον κατηγορούμενο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ρητίνη κάνναβης είναι ελεγχόμενο φάρμακο (βλ. Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ, Τάξις Β). Δυνάμει των σχετικών άρθρων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, του Νόμου 29/77, ως ετροποποιήθη, αποτελεί αδίκημα δι΄ οιοδήποτε πρόσωπο εισάγει ή έχει στην κατοχή του ή κατέχει με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενο φάρμακο χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας. ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ Ν.29/77 ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΔΡΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η κατηγορία αυτή εδράζεται στο άρθρο 4

(1)(α). Το άρθρο 4 προνοεί: Άρθρο 4 4.

(1)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(2)κατωτέρω: (α) η εισαγωγή ελεγχομένου φαρμάκου και (β) η εξαγωγή ελεγχομένου φαρμάκου, δια του παρόντος απαγορεύεται.

(2)Το εδάφιον

(1)ανωτέρω δεν εφαρμόζεται: (α) επί της εισαγωγής ή εξαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου όπερ εκάστοτε εξαιρείται της παραγράφου (α) ή, ως ήθελεν είναι η περίπτωσις, της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1)ανωτέρω, διά Κανονισμών εκδιδομένων δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου ή (β) επί της εισαγωγής ή εξαγωγής ελεγχομένου φαρμάκου δυνάμει και συμφώνως τοις όροις αδείας τινός εκδοθείσης υπό του Υπουργού (και εν συμμορφώσει προς οιουσδήποτε εν αυτή τιθέμενους όρους). Ένα πρόσωπο εισάγει κάτι όταν το φέρνει από μια χώρα σε άλλη χώρα. Η εισαγωγή είναι η μεταφορά ενός προϊόντος από μια ξένη χώρα (βλ. Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη). ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 3 ΚΑΤΟΧΗ Η κατηγορία αυτή στηρίζεται στο άρθρο 6

(2). Το άρθρο 6 έχει ως ακολούθως: Άρθρο 6 6.—

(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου

(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου

(1)ανωτέρω

(3)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο ας έτερον πρόσωπον κατά παράβασιν του άρθρου 5

(1)του παρόντος Νόμου.

(4)Εν οιαδήποτε διαδικασία δι' αδίκημα τι κατά παράβασιν του εδαφίου

(2)ανωτέρω εν τη οποία αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος αγόρασε ή προμηθεύτηκε ή είχεν εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον, θα αποτελή υπεράσπισιν η απόδειξις- (α) ότι γνωρίζων ή υποπτευόμενος ότι πρόκειται περί ελεγχομένου φαρμάκου αγόρασε ή προμηθεύτηκε ή έθεσε τούτο υπό την κατοχήν του ίνα παρεμπόδιση έτερον πρόσωπον από του να διάπραξη ή συνέχιση διαπράττον αδίκημα εν σχέσει με το εν λόγω φάρμακον, και ότι το ταχΰτερον δυνατόν μετά την α/ορά ή προμήθεια ή ανάληψιν κατοχής τούτο έλαβεν άπαντα τα μέτρα άτινα ευλόγως ηδύνατο να λάβη ίνα καταστρέψη το φάρμακον ή να παραδώση τούτο προς φύλαξιν εις πρόσωπον νομίμως δικαιούμενον να φυλάττη τούτο· ή (β) ότι γνωρίζων ή υποπτευόμενος ότι πρόκειται περί ελεγχομένου φαρμάκου αγόρασε ή προμηθεύτηκε ή έθεσε τούτο υπό την κατοχήν του ίνα παραδώση τούτο προς φύλαξιν εις πρόσωπον νομίμως δικαιούμενον να φυλάττη τούτο, κι ότι το ταχύτερον δυνατόν μετά την αγορά ή προμήθεια ή ανάληψιν κατοχής τούτου έλαβεν άπαντα τα μέτρα άτινα ούτος ευλόγως ηδύνατο να λάβη ίνα παραδώση τούτο προς φύλαξιν υπό του εν λόγω προσώπου.

(5)Το εδάφιον

(4)ανωτέρω θα εφαρμόζηται εν περιπτώσει διαδικασίας δι΄ αδίκημα δυνάμει του άρθρου 25 του παρόντος Νόμου συνισταμένου εις απόπειραν διαπράξεως αδικήματος δυνάμει του εδαφίου

(2)ανωτέρω ως τούτο εφαρμόζεται εν τη περιπτώσει διαδικασίας δι΄ αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(2), υπό την επιφύλαξιν των ακολούθων μετατροπών, ήτοι: (α) αναφορά εις το ότι ο κατηγορούμενος είχεν εν τη κατοχή του ή έθεσεν υπό την κατοχήν αυτού ελεγχόμενον φάρμακον, θα αντικαθίσταται αντιστοίχως υπό αναφοράς εις το ότι ούτος απεπειράθη να έχη, και απεπειράθη να θέση, υπό την κατοχήν αυτού τοιούτον φάρμακον και (β) εν ταις παραγράφοις (α) και (β) αι λέξεις από «και ότι το ταχύτερον δυνατόν» μέχρι του τέλους τούτων θέλουσι διαγραφή.

(6)Ουδέν των εν τω εδαφίω

(4)ή

(5)ανωτέρω διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να εγείρη, ανεξαρτήτως των εν λόγω εδαφίων, πρόσωπόν τι κατηγορούμενον δι΄ αδίκημα δυνάμει του παρόντος άρθρου. ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 4 ΚΑΤΟΧΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΣΕ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ Η κατηγορία αυτή έχει έρεισμα το άρθρο 5

(1)και 6

(3). Το άρθρο 6

(3)καταγράφεται ανωτέρω. Το άρθρο 5 έχει ως πιο κάτω: Άρθρο 5 5

(1)Τηρουμένων οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου, δε θα είναι νόμιμο για οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Να παράγει, κατασκευάζει, παρασκευάζει ή εκχυλίζει ελεγχόμενο φάρμακο ή (β) να προμηθεύει, προσφέρει, προσφέρεται να προμηθεύει, προσφέρει προς πώληση, διανέμει, πουλεί ή παραδίδει υπό υποιουσδήποτε όρους ελεγχόμενο φάρμακο ή ενεργεί ως μεσάζον για την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 αποτελεί αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Να προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια κατά παράβαση του εδαφίου

(1). (β) να ενέχεται σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια άλλου προσώπου κατά παράβαση του εν λόγω εδαφίου. Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 29/77 Το άρθρο 32 του Ν.29/77 καθιερώνει ως υπεράσπιση του κατηγορούμενου την απόδειξη εκ μέρους του ότι δεν είχε γνώση ή υποψία ούτε λόγο να υποψιαστεί την ύπαρξη οιουδήποτε γεγονότος που προβάλλεται από την Κατηγορούσα Αρχή το οποίο πρέπει να αποδείξει για να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος στο αδίκημα που κατηγορείται. Στο άρθρο 32 προβλέπονται τα ακόλουθα: «32. -

(1)Το παρόν άρθρον εφαρμόζεται εις αδικήματα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόμου, ήτοι των άρθρων 5

(2)και

(3), 6

(2)και

(3), 7

(2)και 10.

(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούμενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.

(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως ή κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος - (

1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον ή (
2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.

(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρω διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει δυσμενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι΄ αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.» Η ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ Ένα πρόσωπο έχει κάτι υπό την κατοχή του όταν αυτό ευρίσκεται υπό τη φυσική φύλαξη ή υπό τον έλεγχό του (βλ. D.Ρ.Ρ. v. Brooks

(1974)2 All E.R. 840, Α.C. 862, Ρ.C.). Φυσική φύλαξη πρέπει να θεωρείται η περίπτωση όπου το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή ακόμη όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του. Η έννοια του ελέγχου είναι ευρύτερη. Όταν υφίσταται έλεγχος του αντικειμένου στοιχειοθετείται η κατοχή (βλ. Άρθρο 2

(3)των περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμων του 1977, αντίστοιχο του Άρθρου 37

(3)του Misuse of Drugs Act 1971 της Αγγλίας) (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2ΑΑΔ 388, Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2ΑΑΔ 211, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2ΑΑΔ 256, Chima v. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 456 και Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2ΑΑΔ 706). Έλεγχος υφίσταται όταν το πρόσωπο έχει τη δυνατότητα ή το δικαίωμα επέμβασης και ανάληψης κατά βούληση επί του αντικειμένου αποκλειστική ή ομού μετ' άλλων προσώπων (βλ. Σίφουνας κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2ΑΑΔ 91 Searle [1971] Crim.L.R. 592). Αν κάποιος αποκρύβει ναρκωτικά στο ντουλάπι της κουζίνας του σπιτιού του ή στο συρτάρι του γραφείου του, έχει τον έλεγχο και συνεπώς την κατοχή του. Αν το ναρκωτικό φυλάσσεται σε ιδιωτικό χώρο όπου τρίτα πρόσωπα μπορούν να εισέρχονται μόνο κατόπιν αδείας του τότε το στοιχείο του ελέγχου καταδεικνύεται πιο εύκολα. Ενίοτε όμως, παράνομα αντικείμενα φυλάσσονται σε δημόσιους ή ανοικτούς χώρους ώστε ο κάτοχος να μη διατρέχει τον κίνδυνο να βρεθούν ανά πάσα στιγμή στην κατοχή του. Εφόσον τα παράνομα αντικείμενα ευρίσκονται εν γνώσει του σε συγκεκριμένο σημείο, συνήθως κρυμμένα και δύναται να επισκέπτεται τον χώρο και να λαμβάνει τη φυσική κατοχή τους, τότε αυτά είναι υπό τον έλεγχο και κατ' επέκταση υπό την κατοχή του. Κατοχή μπορεί να υπάρξει ακόμα και όταν τα αντικείμενα φυλάσσονται στα υποστατικά τρίτου, νοουμένου πάντοτε πως ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο τους (βλ. Χριστάκης Ιωάννου «Τίτος» ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409). Αλληλένδετο στοιχείο της κατοχής είναι το στοιχείο της γνώσης της φύσης του αντικειμένου που συνιστά το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, 218-219 και Κυριάκος Καϊμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662 και Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας 2007 2ΑΑΔ 492 και Αθηνή ανωτέρω). Θα πρέπει δηλαδή να προσκομισθεί μαρτυρία (άμεση ή περιστατική) που να καταδεικνύει ότι ο φερόμενος κάτοχος είχε γνώση της φύσης του αντικειμένου της κατοχής. Στην υπόθεση Παναγιώτης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας,

(2002)2 A.A.Δ. 295 ο κατηγορούμενος θεάθηκε να προσεγγίζει ερημική περιοχή όπου υπήρχε φυτεία με 97 φυτά κάνναβης, να παίρνει ένα φυτό και να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητο του. Τα γεγονότα αυτά, μετά την απόρριψη της δικαιολογίας που έδωσε, συνιστούσαν ικανοποιητική περιστατική μαρτυρία για το αδίκημα της κατοχής των φυτών. Όταν στο άρθρο 32 του Ν.29/77 αναφέρεται σε βάρος απόδειξης του κατηγορούμενου δεν εννοείται ότι επιφορτώνεται στους ώμους του ο κατηγορούμενος το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Απεναντίας έχει την έννοια ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, αλλά μόνο να δημιουργήσει εύλογες αμφιβολίες. Η μαρτυρία προκειμένου να δημιουργηθεί λογική αμφιβολία μπορεί να προέρχεται είτε από τον κατηγορούμενο είτε από την Κατηγορούσα αρχή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία κάποιου προσώπου óτι ήταν μπροστά όταν ο κατηγορούμενος με τον πρώτο και τον τρίτο, κατ΄ ισχυρισμό της Κατηγορούσας Αρχής, προέβαιναν σε συμφωνία για εισαγωγή της ρητίνης κάνναβης ή παραδοχή του κατηγορούμενου ή έστω μαρτυρία συγκατηγορούμενου. Η μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου για τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, που κατά την Κατηγορούσα Αρχή έχουν αποδειχθεί, είναι περιστατική. ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η περιστατική μαρτυρία, η φύση και σημασία της έχουν επανειλημμένα εξηγηθεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. "Στην υπόθεση Χριστάκης Σ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 στις σελίδες 199 και 200, λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πική: Δεν υπάρχει δικαστική προκατάληψη ενάντια στην περιστατική μαρτυρία. Ό,τι διακρίνει την περιστατική από την άμεση μαρτυρία είναι όπως λέχθηκε στην υπόθεση Fournides v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 73 "... that though individual parts of it are not in themselves conclusive of the guilt of the accused, this may be the cumulative effect of pieces of circumstant evidence strung together; provided always its causative effect is incompatife with any basis other than that of guilt of the accused." Ξεχωριστά (individual) μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο.» Στην υπόθεση Χριστάκης Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.A.Δ. 102 επόμενα αναφέρθηκε ότι η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχέεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της και της ενοχής του κατηγορούμενου πρέπει να είναι αφενός μεν άμεση αφετέρου δε να μη επιτρέπει άλλη λογική εξήγηση. Ίδια είχαν λεχθεί και στην υπόθεση Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 επόμενα. Στην υπόθεση Ιάκωβος Π. Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 επαναβεβαιώνεται η αξία και ο ρόλος της περιστατικής μαρτυρίας. Στην υπόθεση Γιαννάκης Ξυδιάς και άλλος ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑ.Δ.. 174 επόμενα, και δη στη σελίδα 192 λέχθηκαν τα εξής: «Ο Πρωτόδικος δικαστής ορθά καθοδήγησε τον εαυτό του ως προς τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα. Ότι δηλαδή η ουσιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση και να μην επιδέχεται συμβιβασμούς με άλλες λογικές εξηγήσεις της περιστατικής μαρτυρίας (Αnastasiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Η δε αδυναμία της Κατηγορούσας Αρχής να αποκλείσει κάθε άλλη λογική εξήγηση που προσφέρει η περιστατική μαρτυρία αναπόφευκτα οδηγεί στην απαλλαγή ενός κατηγορουμένου (βλ. ΑΙ Hamad και Safem ν. Δημοκρατίας

(1989)2 C.L.R. 117). Θα έπρεπε να προστεθεί εδώ μία συμπλήρωση των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία μας ότι ένα Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει βέβαια όλα τα στοιχεία που συνιστούν την περιστατική μαρτυρία ως σύνολο.» Τα όσα αναφέρθηκαν στις πιο πάνω υποθέσεις λέχθηκαν και στην υπόθεση Κυριάκος Σάββα Ψωμά ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑA.Δ. 312 επόμενα, και δη στη σελίδα 321, όπου αναφέρθηκε «... το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο πως τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με oποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα.» Σχετικές δε άλλες αποφάσεις που αναφέρονται στο θέμα της περιστατικής μαρτυρίας η υπόθεση Γεώργιος Κωνσταντίου ν. Δημοκρατίας,

(1999)2 Α.Α.Δ., Χριστάκης Ιωάννου άλλως «Τίτος» κ.α. ν. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. 409, Ονουφρίου ν. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. 560 και Ανδρέας Βαλιαντής ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 315, όπου λέχθηκε «... το στοιχείο της ευκαιρίας δηλαδή της παρουσίας του εφεσείοντα κατά το χρόνο και τόπο του ατυχήματος ήταν ένα κομμάτι μαρτυρίας που ορθά λήφθηκε υπόψη σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία ... ». Στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 104 λέχθηκε ότι η γνώση ως συστατικό στοιχείο αδικήματος, αποδεικνύεται με περιστατική μαρτυρία. Το Εφετείο θεώρησε ως αποδεκτή την αρχή ότι μια ψευδής εξήγηση εκ μέρους του κατηγορούμενου είναι κάτι που μπορεί να κλείνει την κλίμακα προς όφελος ευρήματος ενοχής (R. v. Young and another

(1953)1 Αll Ε.R. 21) και ανέφερε πως μια κατασκευασμένη ψευδής ιστορία εκ μέρους της υπεράσπισης είναι γενικά ενδεικτική της ενοχής του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση αυτή αναφέρθηκαν επίσης με επιδοκιμασία οι υποθέσεις R.v. Chapman and Another

(1973)2 Αll Ε. R. 624, 630, όπου τονίστηκε ότι μια ψευδής εκδοχή εκ μέρους του κατηγορούμενου μπορεί να ληφθεί υπόψη σε συνάρτηση με άλλη μαρτυρία εναντίον του και Mawaz Khan and Another v. The Queen

(1966)3 W.L.R. 1275, όπου ο Λόρδος Hodson ανέφερε στη σελίδα 1279 πως εφόσον η εκδοχή των κατηγορουμένων κρίθηκε ψευδής και αναληθής συνιστούσε αποδεκτή μαρτυρία προς απόδειξη της ενοχής τους, λέγοντας ενδεικτικά πως "η προσφυγή στο ψεύδος εύλογα οδηγεί σε συμπέρασμα ενοχής". Η πιο πάνω υπόθεση Mawaz υιοθετήθηκε επίσης, από το Εφετείο στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) όπου στη σελ. 201 - 202 αναφέρονται τα εξής: "Προσφυγή στο ψεύδος, όπως υπογραμμίζεται στην υπόθεση Μawaz Khan and Another v. Reginam

(1967)1 Αll Ε.R. 80 εύλογα οδηγεί σε συμπέρασμα ενοχής. Η αρχή αυτή δεν αποτελεί αρχή δικαίου αλλά απόρροια της ανθρώπινης πείρας και της κοινής λογικής. Η αρχή αυτή έγινε επανειλημμένα δεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλ.George O. Philotas v. Republic

(1967)2 C.L.R. 13). Η σημασία που μπορεί να αποδοθεί σε ψευδείς δηλώσεις εξαρτάται, όπως υποδεικνύεται στην R. ν. Lucas

(1981)2 Αll Ε.R. 1008, (α) κατά πόσο έγιναν θεληματικά (β) από το περιεχόμενο τους σε συσχετισμό με τα γεγονότα τα οποία απέβλεπαν να αποκρύψουν, (γ) το κίνητρο πίσω από τα ψέματα." Για το ότι μια ψευδής εκδοχή του κατηγορούμενου, είτε εντός είτε εκτός της αίθουσας του Δικαστηρίου, μπορεί να αποτελέσει περιστατική μαρτυρία σε βάρος του παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Ανδρέας Προδρόμου Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260 όπου αναλύονται παλαιότερες αποφάσεις, κυπριακές και αγγλικές, καθώς και οι αρχές που διέπουν το θέμα. Παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα: "Σύμφωνα με το Δίκαιο της Απόδειξης που εφαρμόζουμε στην Κύπρο στο θέμα "Ψέματα του κατηγορούμενου" ισχύουν οι ακόλουθες αρχές:

(1)Το γεγονός ότι το Δικαστήριο απέρριψε την εκδοχή του κατηγορούμενου δε συνιστά αφ' εαυτού στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας ενισχυτικό της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής.

(2)Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είπε ψέματα δεν αποδεικνύει αφ' εαυτού θετικά την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής.

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός Δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια: (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το Δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα. (Βλ. Phipson on Evidence 14th Edition, 1990, para 14-22, Cross on Evidence, 7th Edition, 1990, pages 249-250, Γ.Π.Κακογιάννη «Η Απόδειξη", 1983 παράγραφοι 12-23, 12-24, 12-25, Blackstone´s Criminal Practice,

(1995)F5.24 και F5.26, Archbold, 1998, para 4.402 και 402a, Tumahole Bereng v. King

(1949)A.c. 253, R. v. Lucas

(1981)73 Cr. App.R. 159, R. v. Gooldway

(1993)98 Cr. App. R. 11, R. v. Strudwick and Merry

(1994)99 Cr. App. R. 326). Μέσα στα πλαίσια των πιο πάνω αρχών κινήθηκε και το Κυπριακό Εφετείο στις υποθέσεις Vouniotis v. Republic

(1975)2 C.L.R.. 34, Αλ Χάματ και άλλων ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Α. 117, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ 172. .............................................................................................................................. το γεγονός της απόρριψης της εκδοχής του κατηγορούμενου δεν συνιστά αφ' εαυτού στοιχείο περιστατικήςμαρτυρίας ενισχυτικό της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής (αρχή

(1)πιο πάνω) για να μπορούσε να αντληθεί ψέμα από τη μαρτυρία του εφεσείοντα δεν αρκούσε η απόρριψη της εκδοχής του από το Κακουργιοδικείο. Το ψέμα στο Δικαστήριο έπρεπε να αποδειχτεί με ανεξάρτητη μαρτυρία. (Βλ. σχετικά και την υπόθεση Barber, The Times, 29.7.1998. Μόνο αν το ψέμα στο Δικαστήριο αποδεικνυόταν με ανεξάρτητη μαρτυρία θα μπορούσε, εφόσον συνέτρεχαν και τα άλλα τρία κριτήρια, να χρησιμοποιηθεί ως περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφεσείοντα (αρχή

(3)πιο πάνω). Πως θα μπορούσε να αποδειχτεί π.χ. με παραδοχή του εφεσείοντα κατά την αντεξεταση ότι είπε ψέματα στην κύρια εξέταση ή ότι είπε ψέματα απαντώντας προηγούμενη ερώτηση στην αντεξεταση". Η ΑΝΩΜΟΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου ότι είναι αθώος αναφέρω τα ακόλουθα: Η ανώμοτη δήλωση δεν είναι χωρίς απολύτως καμιά αποδεικτική ισχύ. Δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου είναι όμως παρόλα αυτά κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο (mere comment). Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν αλλά μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Σάββας Πλαστήρα Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6854 και Χρίστος Σάββα Συμιανός ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6855 και οι δυο ημερομηνίας 30.3.2001 σελ. 38, 39, Μάριος Αντρέα Σωφρονίου ν. Δήμος Στροβόλου,

(1991)2 ΟΧΚ 369, Ιωάννης Μαραγκός ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6628, ημερ.22.6.1999, Vrakas v. The Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97, Onisiforou v. The Police,

(1987)2 CLR 261, R v. Frost & Hale

(1964)48 Cr. App. R. 284, R v. Pope

(1901)18 TLR 717 και Αrchbold Criminal Procedure & Practice, 41η έκδοση σελ. 423 υπό τον τίτλο «statements from the dock». Στην υπό εξέταση υπόθεση η ανώμοτη δήλωση εμπεριέχεται στην δήλωση του κατηγορούμενου ότι είναι αθώος. Δεν προέβαλε κάποια συγκεκριμένη εκδοχή. Το Δικαστήριο όταν εξετάζει μια ποινική υπόθεση εναντίον κάποιου προσώπου έχει κατά νου την αρχή που καθιερώνει το άρθρο 12.4 του Συντάγματος, ότι ο κατηγορούμενος για αδίκημα θεωρείται αθώος μέχρι να αποδειχθεί ένοχος σύμφωνα με το νόμο. Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΤΕΚΜΗΡΙΟ 32 Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2ΑΑΔ 109, 112 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αποδοχή μέρους και η απόρριψη των άλλων ισχυρι­σμών του που περιέχονται στην ίδια κατάθεση αποτελεί τον πρώτο και κύριο λόγο έφεσης. Σύμφωνα με την εισήγηση του κ. Ευσταθίου κατάθεση κατηγορουμένου μπορεί να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στο σύνολο της. Το Δικα­στήριο στερείται, υπέβαλε ο κ. Ευσταθίου διακριτική ευχέ­ρεια να αποδεκτεί μέρος και να απορρίψει άλλο κεφάλαιο ή τμήμα της κατάθεσης του κατηγορουμένου. Την εισήγηση βάσισε στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Findlay Duncan 73 Crim.App.R.359. Διαφωνούμε με την εισήγηση ότι η υπόθεση Duncan υποστηρίζει τις θέσεις που ανέπτυξε ο συνήγορος του εφεσείοντα. Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνε­ται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδική­ματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμέ­νου που δεν συνιστούν παραδοχή (ΜcGrecor [1967] Cr.APP.R.338,

(1968)IQB371 applied sparrow [1973] 57 C.APP.R.532

(1973)I WLR 488 Donaldson and others [1973] 64 Cr.APP.R.59 and pearce [1979] 69 Cr. APP. R.365). Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsey rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την απο­δεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφα­σίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει την παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορούμενου. Είναι όμως ελεύθερο το δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης του κατηγορούμενου στην διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Επίσης ιδε την πολύ πρόσφατη υπόθεση Ποινική Έφεση Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 203/07, ημερ. 21/12/09. ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ 1 ΚΑΙ 3 Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι οι καταθέσεις στην αστυνομία του πρώτου και του τρίτου που κατατέθηκαν στο δικαστήριο μετά που οι κατηγορούμενοι αυτοί παραδέχθηκαν ενοχή, κατατέθηκαν σε σχέση μόνο με αυτούς και όχι με επενέργεια εναντίον του κατηγορούμενου. Η κατάθεση ενός κατηγορούμενου μπορεί να ληφθεί υπόψη ως στοιχείο μαρτυρίας γι΄ αυτόν που την έδωσε και όχι εναντίον συγκατηγορούμενου του (βλ. Κίτας ν. Δημοκρατίας

(1996)2ΑΑΔ 209, 212, Νεάρχου ν. Αστυνομίας

(1996)2ΑΑΔ 38). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Στην υπόθεση Πελεκάνου ν. Πελεκάνου

(1999)1ΑΑΔ 1273, 1280, 1281 λέχθηκαν τα εξής: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει το δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191» Στην υπόθεση Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 371, αφού γίνεται αναφορά στην υπόθεση Βούτουνος ν. Αστυνομίας 2 ΑΑΔ 71 ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος του και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση». Πρόσθεσε δε, ότι «η αρχή αυτή έχει μεγαλύτερη δύναμη στην ποινική δίκη όπου η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Από τα πιο πάνω έκδηλα και αβίαστα συνάγεται ότι το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι η πιο σημαντική έκφανση της Δικαστικής κρίσης η οποία δεν εξαντλείται μόνο στην επισήμανση των τυχόν αντιφάσεων ή παραλείψεων και αδυναμιών αλλά επεκτείνεται σε γενικότερη θεώρηση της μαρτυρίας όπως εκδηλώνεται, διαφαίνεται και εξελίσσεται στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή τους ΜΚ ενώ έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την φιλαλήθεια τους, το προσωπικό συμφέρον τους στην υπόθεση καθώς και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε από τον κ. Γεωργίου. Η παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική και πειστική. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΚ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν σαφής, ευθύς και ειλικρινής. Απαντούσε χωρίς δισταγμό και ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και αυτό έπραξε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Από την μαρτυρία του ΜΚ3 εντοπίζω τις εξής ανακολουθίες. Ενώ κατά την κυρίως εξέταση του, μέρος της οποίας αποτέλεσε η κατάθεση του, ανάφερε ότι ο χρόνος που συνομίλησαν οι τρεις κατηγορούμενοι, όταν σταμάτησαν ο πρώτος και ο τρίτος, μπροστά από το ήδη σταματημένο όχημα του δεύτερου, στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας ήταν 2-3 λεπτά τελικά αποδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι μπορεί να ήταν 5 λεπτά ή και μέχρι 6 περίπου λεπτά. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι όταν επέμβηκαν οι αστυνομικοί στο χώρο που ευρίσκοντο το NISSAN και τα δύο άλλα οχήματα οι κατηγορούμενοι τράπηκαν σε φυγή, αντεξεταζόμενος από τον κ. Γεωργίου, ειδικά για τον κατηγορούμενο, ανάφερε ότι όταν είπε έτρεξε δεν σημαίνει ότι έκανε μεγάλα βήματα για να φύγει. Στη συνέχεια δε εξήγησε ότι εννοούσε ότι έκανε γοργά βήματα μακρυά του, ήτοι από εκεί που ευρίσκετο, παρά την μπλε καρέκλα και το τραπεζάκι που φαίνεται στην φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 34, μέχρι 1-2 μέτρα πριν το σημείο που ευρίσκεται ο κύλινδρος υγραερίου δίπλα από το τσιμεντένιο μπλοκ όπου τον συνέλαβε και φαίνεται στη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου

1. Στην κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος μύριζε βενζίνη. Αφού ολοκληρώθηκε η αντεξέταση του και δεν υπήρχε επανεξέταση, το Δικαστήριο υπέβαλε μια διευκρινιστική ερώτηση. Μετά την απάντηση που έδωσε ο μάρτυρας το Δικαστήριο έδωσε το δικαίωμα στους δικηγόρους να υποβάλουν, εάν ήθελαν κάποια ερώτηση. Ο κος Γεωργίου τότε τον ρώτησε για να διευκρινήσει κατά πόσο εννοούσε, όταν είπε μύριζε βενζίνη, η περιοχή ή τα πρόσωπα. Ο μάρτυρας απάντησε ότι εννοούσε ότι μύριζε βενζίνη η περιοχή και όχι ο κατηγορούμενος. Οι διαφορές αυτές όμως, στην μαρτυρία του ΜΚ3, δεν είναι τέτοιες που να υποδηλώνουν ή να καταδεικνύουν πρόθεση να πει ψέματα στο Δικαστήριο. Απεναντίας θεωρώ ότι οι απαντήσεις που δόθηκαν στην αντεξέταση του αποτελούν διευκρινήσεις, προς όφελος του κατηγορούμενου, στις σχετικές αναφορές του στην εξέταση του οι οποίες εκφράστηκαν με ένα γενικό ή και ασαφή τρόπο. Όμως την εντύπωση του ότι ο κατηγορούμενος έκανε βήματα μακρυά του δεν την δέχομαι, καθ΄ ότι όπως περιέγραψε την κίνηση των 2-3 βημάτων του κατηγορούμενου, ως εξάγεται βλέποντας κάποιος τις φωτογραφίες 1, 3, 4 και 8 του Τεκμηρίου 34, δεν ήταν προς την αντίθετη κατεύθυνση από τον ΜΚ3 που κινήθηκε. Θα ήταν ορθή η εντύπωση του εάν έκανε τα βήματα του ο κατηγορούμενος προς την κατεύθυνση να πάει πίσω από το πέτρινο υποστατικό, κάτι όμως που δεν είπε. Αποδέχομαι την μαρτυρία του με τις διευκρινήσεις που έκανε στην αντεξέταση του εκτός του μέρους της μαρτυρίας του που ανάφερε ότι έκανε βήματα μακρυά του. Ο ΜΚ4 μου έκανε καλή εντύπωση. Μπορεί σε κάποιες απαντήσεις του να μην ήταν σαφής, όπως π.χ. για την απόσταση από την έξοδο της Μουταγιάκας μέχρι το σημείο που βρέθηκε απέναντι των τριών σταματημένων οχημάτων, έχοντας κατεύθυνση την Λεμεσό, όμως αυτό δεν προδίδει πρόθεση απόκρυψης στοιχείων ή να πει ψέματα. Ήταν ειλικρινής και προσπάθησε με τον καλύτερο τρόπο να μεταφέρει στο Δικαστήριο όσα ο ίδιος αντιλήφθηκε. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε εκεί που εκάθετο, εκλαμβάνω τούτον, ότι εννοούσε ότι συνελήφθηκε κοντά στο σημείο που εκάθετο καθότι δεν χρησιμοποιήθηκε η φράση «ενώ εκάθετο» και έτσι δεν υπάρχει αντίφαση, επί τούτου, με τον ΜΚ
2. Εάν όμως προωθείτο η θέση από την υπεράσπιση ότι συνελήφθηκε καθήμενος ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ4 απάντησε θετικά επί αυτής της θέσης, τότε απορρίπτω αυτό το μέρος της μαρτυρίας του και αποδέχομαι, όπως ήδη έκανα, την μαρτυρία του ΜΚ3, γιατί είναι το πρόσωπο που προέβη άμεσα στις ενέργειες σύλληψης με άμεση επαφή με τον κατηγορούμενο και τον χώρο που ευρίσκετο. Αποδέχομαι την μαρτυρία του, ως εξηγείται ανωτέρω. Τα παραδεκτά γεγονότα που αναφέρονται ανωτέρω και δεν χρειάζεται να τα καταγράψω ξανά, όπως και τις συμφωνημένες δηλώσεις που έγιναν τα αποδέχομαι. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα ευρήματα μου με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση ως προς τα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν την υπόθεση είναι ως αυτά εκτίθενται από τους μάρτυρες κατηγορίας (ΜΚ) και καταγράφησαν στο αρχικό στάδιο της απόφασης και αποδέχθηκα κατά την αξιολόγηση, εκτός της αναφοράς του ΜΚ3 ότι ο κατηγορούμενος έκανε βήματα μακρυά του και εξήγησα ανωτέρω το λόγο. Δεν πρόκειται να τα επαναλάβω ως έχουν. Συνοπτικά αναφέρω ότι μετά από πληροφορία ότι στο ΝΙSSAN, που εισήχθηκε, σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, στο λιμάνι Λεμεσού στις 17/11/08, αποκρύπτετο ποσότητα ναρκωτικών, στις 17/11/08 το πρωί στήθηκε επιχείρηση, υπό την ευθύνη του ΜΚ3, από ομάδα δώδεκα αστυνομικών της ΥΚΑΝ, μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ4 για σύλληψη των εμπλεκόμενων προσώπων. Αφού μετέβησαν στη Λεμεσό με 6-7 οχήματα, ο ΜΚ3 εισήλθε στον περιφραγμένο χώρο που φυλάγονται τα εισαγόμενα οχήματα πριν την εκτελώνιση ενώ οι υπόλοιπο αστυνομικοί παρέμειναν περιμετρικά του Λιμανιού. Περί ώρα 09.30 έφθασε στο μέρος ο πρώτος με ένα άλλο πρόσωπο που οδηγούσε το όχημα ΗΗΑ825 και προέβη στις αναγκαίες ενέργειες εκτελωνισμού του ΝΙSSAN. Επειδή όταν ο πρώτος προσπάθησε να ξεκινήσει το ΝΙSSAN απέτυχε, αυτός αφού αποτάθηκε κάπου βρήκε πόλους τους έβαλε στην μπαταρία του ΗΗΑ825 και στην μπαταρία ΝΙSSAN και έτσι το ξεκίνησε. Εξερχόμενος του λιμανιού μπήκε πίσω του ο τρίτος που οδηγούσε το GALANT. Αφού ο πρώτος σταμάτησε σε πρατήριο βενζίνης και έβαλε βενζίνη στο ΝΙSSAN στη συνέχεια εισήλθε στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Λευκωσίας με κατεύθυνση τη Λευκωσία ακολουθούμενος συνεχώς από τον τρίτο. Πριν την έξοδο της Μουταγιάκας το ΝΙSSAN και το GALANT σταμάτησαν στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας μπροστά από το HYUNDAI που ήταν ήδη σταματημένο εκεί και οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Αφού κατέβηκαν από τα οχήματα τους και συναντήθηκαν παρά το ΝΙSSAN και συνομίλησαν περί τα πέντε

(5)- έξι

(6)λεπτά αναχώρησαν και πάλι με πρώτο το όχημα του τρίτου (GALANT) δεύτερο το όχημα του πρώτου (NISSAN) και τρίτο το όχημα του κατηγορούμενου (ΗΥUNDAI). Αφού εξήλθαν από την έξοδο της Μονής και έλαβαν τον παλαιό δρόμο Λεμεσού-Λάρνακας έφθασαν στο Μαρώνι υπό την παρακολούθηση των ανδρών της ΥΚΑΝ. Στο κέντρο του χωριού Μαρώνι έστριψαν δεξιά και στη συνέχεια αριστερά και εισήλθαν σε χωματόδρομο. Για να μην γίνουν αντιληπτοί, ο ΜΚ3 έδωσε οδηγίες στον ΜΚ4 να τους παρακολουθήσει κινούμενος με τα πόδια και να τους ενημερώνει μέσω ασυρμάτου. Πράγματι ο ΜΚ4 τρέχοντας παράλληλα με τα τρία οχήματα, με προφυλάξεις, τους παρακολουθούσε συνεχώς. Όταν σταμάτησαν τα οχήματα τους ταυτόχρονα παρά το πέτρινο υποστατικό στην φάρμα του Γιασεμίδη, με πρώτο το ΝΙSSAN, δεύτερο το GALANT και τρίτο το ΗΥUNDAI και κατέβηκαν κάτω από αυτά, ο ΜΚ4 με κυάλια, από απόσταση 1,5 χιλιόμετρο από το ύψωμα που ευρίσκετο, είδε τον ένα από αυτούς να ανοίγει την πισινή πόρτα του ΝΙSSAN και να κάνει κάτι στο πισινό κάθισμα, τον άλλο να είναι πίσω από την ανοικτή πόρτα και τον κατηγορούμενο να είναι πιο πίσω και στη συνέχεια να κάθεται σε μια καρέκλα μπροστά από την πόρτα του υποστατικού. Τότε ειδοποίησε τον ΜΚ3 για όσα είδε, και ο ΜΚ3 αφού έδωσε οδηγίες στους υπόλοιπους επενέβησαν και ένας αστυνομικός κατάφερε να ανακόψει τον πρώτο και ο ΜΚ3 τον κατηγορούμενο ο οποίος έκανε 2-3 βήματα προς τον κύλινδρο υγραερίου που βρίσκεται αριστερά του τσιμεντένιου μπλοκ και φαίνεται στην φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 34 και ο τρίτος διέφυγε ανεβαίνοντας σε ένα ύψωμα όπου άφησε μια αθλητική μαύρη τσάντα, τεκμήριο 4, που περιείχε ναρκωτικά. Ο ΜΚ3 έκανε τις απαραίτητες επιστήσεις στο νόμο προς τον πρώτο και τον κατηγορούμενο, σε κάθε ενέργεια που δυνατό να τους ενέπλεκε και έλαβε τις απαντήσεις που καταγράφονται αρχικά στην απόφαση. Γι΄ αυτές θα αναφερθώ στη συνέχεια, όπως και για την συμπεριφορά, το ύφος και τις αντιδράσεις του κατηγορούμενου αλλά και του πρώτου. Μετά ο ΜΚ3, αφού προέβη και σε κάποιες άλλες ενέργειες όπως τις κατέγραψα στην αρχή της απόφασης και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ειδοποίησε τον ΜΚ2 ο οποίος ερχόμενος στο μέρος ανέλαβε την διερεύνηση της υπόθεσης ενώ με οδηγίες του φωτογραφήθηκε το μέρος, τα διάφορα στοιχεία και τεκμήρια, όπως το ΝΙSSAN και τα ναρκωτικά και δέσμη φωτογραφιών βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο

1. Ο κατηγορούμενος και ο πρώτος μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας. Επίσης μεταφέρθηκε και το ΝΙSSAN με ρυμουλκό στο χώρο της ΥΚΑΝ Λάρνακας. Από την έρευνα στο ντιπόζιτο της βενζίνης του ΝΙSSAN, από την έρευνα στην αθλητική μαύρη τσάντα και τον εντοπισμό της πλάκας που ανευρέθηκε κάτω από το ΝΙSSAN, αφού έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις στο κρατικό χημείο διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για την απαγορευμένη ουσία, ρητίνη κάνναβης, συνολικού βάρους 9005.17 γραμμάρια. Αποτελεί εύρημα μου με βάση παραδεκτό γεγονός ότι τα αναφερθέντα ναρκωτικά τα αγόρασε ο πρώτος στην Αγγλία και αφού τα τοποθέτησε στο ντεπόζιτο βενζίνης του ΝΙSSAN τα εισήγαγε στις 17/11/08 μέσω του λιμανιού Λεμεσού στην Κύπρο. Ο κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 23.00 έως 23.
2. Το ερώτημα που τίθεται όπως ήδη έχει αναφερθεί, αφού δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία που να εμπλέκει τον κατηγορούμενο, είναι κατά πόσο η υπάρχουσα μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ικανοποιητική για να κριθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, όπως είναι η εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής ή είναι αδύνατη, όπως την χαρακτήρισε η υπεράσπιση και να κριθεί αθώος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ας δούμε ένα προς ένα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και σχετίζονται με τον κατηγορούμενο. (α) Ο κατηγορούμενος γνώριζε τον πρώτο καθότι ήταν συγχωριανοί. (β) Τον εργοδότησε, στο συνεργείο πώλησης και επιδιόρθωσης ελαστικών, για ένα χρονικό διάστημα 6-7 μηνών (όταν βγήκε από την φυλακή ο πρώτος) μέχρι την σύλληψη τους. Δηλαδή τον εργοδότησε περί τον Απρίλιο-Μάιο του
3. (γ) Περί τους 3-4 μήνες πριν την σύλληψη τους, δηλαδή Ιούλιο-Αύγουστο του 2008 ο πρώτος πήγε διακοπές στην Αγγλία. (δ) Το ταξίδι του αυτό το ανάφερε στον κατηγορούμενο. (ε) Αφού παρέμεινε περί τις τρεις εβδομάδες στην Αγγλία, όταν επέστρεψε ανάφερε στον κατηγορούμενο ότι θα έφερνε αυτοκίνητο από την Αγγλία. Μέχρι ως εδώ η γνώση του κατηγορούμενου για το ταξίδι του πρώτου και ότι θα έφερνε αυτοκίνητο από την Αγγλία εμπίπτει στην συνηθισμένη συνομιλία που μπορούν να έχουν δύο άτομα που γνωρίζονται και δη εργοδότης με εργοδοτούμενο. Ανεξάρτητα πώς θα εκτιμηθεί τούτο σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία όπως θα αναλυθεί κατωτέρω. (στ) Στις 17/11/08 όταν ο κατηγορούμενος πήγε στην εργασία του βρήκε εκεί τον πρώτο ο οποίος μετά από μισή ώρα περίπου του ανάφερε ότι θα μετέβαινε στο λιμάνι Λεμεσού για να παραλάβει το αυτοκίνητο του που ήρθε από την Αγγλία. (ζ) Ο κατηγορούμενος του έδωσε την άδεια να φύγει από την εργασία με σκοπό να παραλάβει το αυτοκίνητο του. (η) Μέχρι αυτή τη μέρα δεν γνώριζε τον τύπο του οχήματος. Ούτε και η ενέργεια του κατηγορούμενου να δώσει άδεια στον πρώτο ως εργοδότης του, υποδεικνύει γνώση για εγκληματική πράξη. Ήταν μια φυσιολογική απόφαση στα πλαίσια της εργοδότησης. Τούτο όμως θα συνεκτιμηθεί και θα κριθεί η σημασία του στα πλαίσια της υπόλοιπης μαρτυρίας όπως πιο κάτω θα εξηγηθεί. (θ) Επειδή το αυτοκίνητο του έβραζε διευθέτησε στις 16/11/08 με τον κουμπάρο του τον Έλληνα να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο του, δηλαδή το GALANT, στις 17/11/08 πράγμα που έκανε στις 17/11/08 περί ώρα 08.00 με 08.30 παραλαμβάνοντας το έξω από το σπίτι της μητέρας του Έλληνα όπου ευρίσκετο και το μετέφερε στο πλυντήριο αυτοκινήτων που έχει δίπλα από το συνεργείο ελαστικών. (ι) Στις 17/11/08 ο τρίτος παίρνει το GALANT του Έλληνα και μεταβαίνει στο λιμάνι Λεμεσού, αφού κατά τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου στην κατάθεση του στην Αστυνομία, όταν του τηλεφώνησε ο πρώτος για να μεταβεί στο λιμάνι Λεμεσού να τον βοηθήσει σχετικά με κάποιο πρόβλημα που είχε το ελαστικό του ΝΙSSAN, του είπε ότι δεν μπορούσε και τον συμβούλεψε να ζητήσει από τον τρίτο να τον βοηθήσει. (ια) Μια ώρα μετά αφού ξαναπήρε τηλέφωνο ο πρώτος τον κατηγορούμενο, πάντα κατά τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου όπως προβάλλεται στην κατάθεση του, και του ανάφερε ότι ο Τρίκκης (ο τρίτος δηλαδή) ξεκίνησε αλλά ήταν κατεστραμμένο το ελαστικό και έπρεπε να πάει να του πάρει άλλο, αφού τοποθέτησε ένα ελαστικό στο ΗΥUNDAI του υπάλληλου του του Τάσου ξεκίνησε κι΄ αυτός για το Λιμάνι Λεμεσού. (ιβ) Τελικά ο τρίτος δεν πήγε στο λιμάνι Λεμεσού αλλά ακολουθεί τον πρώτο όταν αυτός εξέρχεται από το Λιμάνι Λεμεσού. (ιγ) Ο κατηγορούμενος δεν πήγε στο λιμάνι Λεμεσού κατά τον ισχυρισμό του αλλά πήγε μέχρι τον τελευταίο κυκλικό κόμβο της Λεμεσού και γύρισε πίσω. (ιδ) Επιστρέφοντας πίσω βρήκε σταματημένους τον πρώτο και τον τρίτο πριν την έξοδο της Μονής στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας. (ιε) Εκεί τους είδε να «σάζουν» το αριστερό πισινό ελαστικό, οπότε σταμάτησε κι΄ αυτός και τους βοήθησε να αλλάξουν το ελαστικό. Καταδεικνύεται από τα πιο πάνω ότι αφού ο πρώτος δήλωσε μια ώρα μετά το πρώτο τηλεφώνημα στον κατηγορούμενο ότι το ελαστικό ήταν καταστρεμμένο και χρειάζετο να του πάρει ελαστικό, ότι ο τρίτος ήταν αχρείαστος και αφού όπως είπε είχε ξεκινήσει και όχι ότι είχε φτάσει στην Λεμεσό έπρεπε να του τηλεφωνήσει, λογικά, ότι δεν τον χρειάζετο αφού θα πήγαινε ο κατηγορούμενος να πάρει το ελαστικό του πρώτου. Εν πάση περιπτώσει εάν όντως έτσι ήταν τα πράγματα θα έπρεπε ο τρίτος να αναζητήσει τον πρώτο στο λιμάνι Λεμεσού. Αντ΄ αυτού ο τρίτος ακολουθεί τον πρώτο όταν αυτός εξέρχεται του λιμανιού. Αν και σταματά και βάζει βενζίνη ο πρώτος στο ΝΙSSAN από πρατήριο βενζίνης εντούτοις ο τρίτος δεν τον πλησιάζει αλλά συνεχίζει να τον ακολουθεί μέχρι που συναντούν σταματημένο τον κατηγορούμενο στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας οπότε σταματούν κι΄ αυτοί μπροστά από το ΗΥUNDAI. Εάν πράγματι το ελαστικό του ΝΙSSAN ήταν κατεστραμμένο πως διάνυσε την απόσταση από το λιμάνι Λεμεσού μέχρι την έξοδο Μουταγιάκας με ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας περί τα 90 χαω. Μετά αφού ο πρώτος κάλεσε τον κατηγορούμενο στο Λιμάνι Λεμεσού πώς αυτός έψαχνε τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο κυκλικό κόμβο Λεμεσού και όχι στο Λιμάνι Λεμεσού. Ύστερα δεν ήταν δυνατό να συνάντησε ο κατηγορούμενος τον πρώτο και τον τρίτο σταματημένους στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού-Λευκωσίας αφού η μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και έγινε αποδεκτή τοποθετεί τον κατηγορούμενο σταματημένο με το ΗΥUNDAI στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας και τα άλλα δύο οχήματα να σταματούν μπροστά από αυτό. Ακόμη πως ήταν δυνατό να τους είδε να «σάζουν» το ελαστικό του ΝΙSSAN όταν αυτός είχε το ελαστικό στο όχημα του. Έστω και αν η οδήγηση του GALANT από τον τρίτο και το ΗYUNDAI από τον πρώτο, δεν σημαίνουν τίποτε ή δεν μπορούν να κατατακτούν σε μια θεωρία προμελετημένων ενεργειών προς αποφυγή αναγνώρισης τους, αφού τουλάχιστον το HUYNDAI ήταν αναγνωρίσιμο ως το όχημα του υπαλλήλου του κατηγορούμενου, η εκδοχή του όπως είναι καταγραμμένη στην κατάθεση του, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω δεν μπορεί να ευσταθίσει και ως εκ τούτου η δικαιολογία του για την παρουσία του στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού - Λευκωσίας και η συνεύρεση του με τον πρώτο και τρίτο ήταν για την μεταφορά ελαστικού και αλλαγής κατεστραμμένου ελαστικού του ΝΙSSAN είναι ψέμα. Η μη αναφορά από το δικαστήριο, στις ως άνω περιστάσεις και στην αντίφαση, στο πιο ελαστικό του ΝΙSSAN είπε ο κατηγορούμενος ότι άλλαξε και για ποιο ελαστικό διεφάνη από την αντεξέταση ότι διέφερε και ήταν γι΄ αυτό που εγίνετο η αναφορά για αλλαγή του, δεν είναι γιατί μου διέφυγε αλλά είναι σκόπιμη, γιατί θεωρώ ότι στην ένταση και στην πίεση που δημιούργησαν οι συνθήκες από την σύλληψη του είναι δυνατό σε αυτή την συγκεκριμένη περίπτωση υπό τις περιστάσεις που φαίνονται από την μαρτυρία και δη την περιγραφή της συμπεριφοράς και του ύφους του μετά την επέμβαση της αστυνομίας στη φάρμα Γιασεμίδη, να δημιούργησαν μια σύγχυση τέτοιας μορφής που να έκανε τέτοιο λάθος έστω και αν η εκδοχή του ότι συναντήθηκε με τον πρώτο και το τρίτο ήταν γιατί πήγε να αλλάξει ένα ελαστικό του ΝΙSSAN που αποτελεί ένα ψέμα. Δεν θα επιχειρήσω να ερμηνεύσω το ψέμα αυτό, σ΄αυτό το στάδιο, γιατί θεωρώ και κρίνω σκόπιμο να εξεταστεί, αφού αναλυθεί και το υπόλοιπο μέρος της εκδοχής του, για την παρουσία του μαζί με τον πρώτο και τον τρίτο στην φάρμα Γιασεμίδη, ήτοι ότι του είπε ο πρώτος ότι έκανε διακοπές το ΝISSAN και να τον ακολουθήσει, στα πλαίσια ολόκληρης της μαρτυρίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι ακολούθησε τους άλλους δύο γιατί ο πρώτος του είπε να τον ακολουθήσει γιατί είχε πρόβλημα το ΝΙSSAN και έκανε διακοπές, παρατηρώ ότι η περιγραφή που κάνει για την διαδρομή μέχρι το πέτρινο υποστατικό καθώς και τι έκανε ο τρίτος δεν ανταποκρίνεται στη μαρτυρία του ΜΚ4 την οποία αποδέκτηκα. (ιστ) Συγκεκριμένα η αναφορά του στην κατάθεση του στην αστυνομία ότι όταν εισήλθαν στο χωματόδρομο, τον πήρε τηλέφωνο η γυναίκα του και «έπιασε πάντα» και μίλησε μαζί της 3-4 λεπτά και μετά μετέβη στο πέτρινο υποστατικό δεν είναι αληθής, αφού σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ4 και τα τρία οχήματα κινούντο το ένα πίσω από το άλλο και σταμάτησαν συγχρόνως παρά το πέτρινο υποστατικό. (ιζ) Επίσης η αναφορά του, ότι όταν έφθασε παρά το πέτρινο υποστατικό είδε τον τρίτο να είναι πάνω στο βουνό και υπολόγισε ότι θα τηλεφωνούσε, είναι κι΄ αυτή αναληθής αφού ο τρίτος τότε μόνο ανέβηκε στο ύψωμα, και τελικά διέφυγε, όταν επέμβηκε η αστυνομία και ο ίδιος ευρίσκετο καθήμενος στην καρέκλα που ήταν μπροστά από την πόρτα του πέτρινου υποστατικού, και στην συνέχεια έκανε 2-3 βήματα προς την πλευρά των οχημάτων. Τίθενται αρκετά ερωτηματικά τόσο για την παρουσία του στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας όσο και για την παρουσία του στο πέτρινο υποστατικό, ενόψει του ψέματος του ότι πήγε να αλλάξει ελαστικό στο ΝΙSSAN αλλά και των ψεμάτων του ότι σταμάτησε στο χωματόδρομο και μίλησε με τη σύζυγο του και ότι όταν έφθασε στο πέτρινο υποστατικό ο τρίτος ήταν πάνω στο ύψωμα. Αυτά όλα τα στοιχεία από το (α) έως το (ιζ) μαζί, δημιουργούν περιστατική μαρτυρία, τέτοιας μορφής, που οδηγεί μόνο στην ενοχή του κατηγορούμενου, αν δεν υπάρχει κάποια λογική εξήγηση για την μία από τις δύο εκδοχές του για την παρουσία του στους συγκεκριμένους χώρους, στα πλαίσια βέβαια της συνολικής αποτίμησης της μαρτυρίας και όχι αποσπασματικά του ενός γεγονότος από το άλλο αφού τούτα είναι συνεχόμενα. Από την άλλη πρέπει να επισημανθούν και να συναποτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας και τα υπόλοιπα στοιχεία της μαρτυρίας που κατωτέρω καταγράφονται.

(1)Υπάρχει το αδιαμφισβήτητο γεγονός που προέρχεται από την μαρτυρία του ΜΚ3 ότι το ΝΙSSAN δεν ξεκινούσε και χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει πόλους ο πρώτος για να ξεκινήσει. Τούτο συνηγορεί, ως μια εξήγηση, στην εκδοχή του κατηγορούμενου, για αυτό που του είπε ο πρώτος, ότι το ΝΙSSAN έκανε διακοπές. Ο κατηγορούμενος δεν πρόσφερε οποιαδήποτε μαρτυρία περί τούτου. Εκ των πραγμάτων όμως ήταν δύσκολο να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία όπως π.χ. μαρτυρία εμπειρογνώμονα, με δεδομένο ότι το ΝΙSSAN κατακρατήθηκε ως τεκμήριο στην κατάσταση που ευρίσκετο, δηλαδή με αποσυναρμολογημένο το φλοτέρ του ντιποζίτου βενζίνης. Τούτο δεν ήταν στην αποκλειστική γνώση του κατηγορούμενου. Οι ανακριτικές αρχές είχαν την δυνατότητα να διερευνήσουν την αλήθεια του ισχυρισμού αυτού και δεν το έπραξαν. Ο κατηγορούμενος δεν έχει την υποχρέωση να δώσει ο ίδιος μαρτυρία ή να καλέσει μάρτυρες.

(2)Όταν επέμβηκε η αστυνομία η κίνηση που έκανε ήταν να σηκωθεί από την καρέκλα που εκάθετο και να κάνει 2-3 βήματα προς την πλευρά που ο ΜΚ3 επέδραμε, δηλαδή των αυτοκινήτων, και όχι να κατευθυνθεί στην αντίθετη πλευρά, δηλαδή να κινηθεί προς την πίσω πλευρά του υποστατικού και να ανεβεί στο ύψωμα με σκοπό να διαφύγει όπως έκανε ο τρίτος.

(3)Δεν τράπηκε σε φυγή όπως τελικά αποδέχθηκε ο ΜΚ3.

(4)Δεν μύριζε βενζίνη ούτε έπιασε στα χέρια του πλάκα ρητίνης κάνναβης που ήταν περιτυλιγμένη με τέλλες. Βέβαια, δεν βρέθηκε ούτε στους άλλους που είχαν έρθει σε επαφή με την βενζίνη.

(5)Ήταν ξαφνιασμένος και ανήσυχος όταν του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο ΜΚ3.

(6)Δεν παραδέχθηκε σε καμιά επίστηση οτιδήποτε. Στις περισσότερες επιστήσεις δεν απάντησε και δύο φορές που απάντησε στον ΜΚ3 ήταν «Εν ηξέρω τίποτε ρε κουμπάρε» και «κάμε ότι ξέρεις».

(7)Στις επιστήσεις του ΜΚ1 ο κατηγορούμενος όταν απάντησε σε κάποιες απ΄ αυτές ήταν «κάμε ότι θέλεις ρε κουμπάρε», «η κάρτα εν της γυναίκας μου, αν θέλεις πιάστο να τσιακάρεις».

(8)Καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα που ο ένας εκ των δύο άλλων προσώπων έβγαζε την πισινή μαξιλάρα και το φλοτέρ του ντιποζίτου βενζίνης, αυτός εκάθετο στην καρέκλα που ήταν μπροστά από το υποστατικό και ήταν σε κάποια απόσταση από τους άλλους δυο, κάτι που καταδεικνύει αποστασιοποίηση από τις πράξεις των άλλων δύο.

(9)Ακόμη αμέσως ανάφερε το όνομα του τρίτου όταν η Αστυνομία δεν ήταν σίγουρη ποιος ήταν και συνεργάστηκε στην λήψη διαφόρων δειγμάτων από αυτό.

(10)Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ΜΚ3 αποτέλεσε η κατάθεση του η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Σ΄ αυτή γίνεται αναφορά στις δηλώσεις του πρώτου όταν του επιστήνετο η προσοχή του στο νόμο κατά διάφορα στάδια από τον ΜΚ3. Επίσης ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ΜΚ1 αποτέλεσε η κατάθεση του η οποία κατατέθηκε στο δικαστήριο. Εάν η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή, όταν προσφέρθηκε ο πρώτος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, δηλαδή να πει αυτά που είπε στην κατάθεση του για τον κατηγορούμενο, δεν τον εμπιστεύθηκε και δεν ζήτησε να καταστεί μάρτυρας επί του κατηγορητηρίου και να κλητευθεί ως μάρτυρας, και στη συνέχεια όταν επεβλήθηκε ποινή στους άλλους δυο και παρέμεινε μόνος ο κατηγορούμενος, δόθηκε η μαρτυρία των ΜΚ1 και 3, τι άλλο από προσφορά, εξ ακοής μαρτυρία προς όφελος του κατηγορούμενου, μπορούν να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις του πρώτου προς τον ΜΚ3 και τον ΜΚ1; Δηλαδή η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε εξ΄ ακοής μαρτυρία που δεν εμπλέκει τον κατηγορούμενο.

(11)Να σημειώσω εδώ ότι ο ΜΚ3 στην ένορκη μαρτυρία του ενώπιον του δικαστηρίου σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι με βάση τις πληροφορίες που είχαν δεν εμπλέκετο ο κατηγορούμενος. Η εξακοής αυτή μαρτυρία δεν σχολιάστηκε ούτε από τον δικηγόρο της κατηγορούσας αρχής ούτε από τον δικηγόρο της υπεράσπισης. Όμως κατά τη δική μου κρίση αυτή πρέπει να εξεταστεί και να αξιολογηθεί στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας. Κάτι που θα γίνει στη συνέχεια. Υπενθυμίζω τις δηλώσεις του πρώτου μετά τις επιστήσεις που προέβαινε προς αυτόν ο ΜΚ3 με την σειρά που τις ανάφερε. «Τσιέκκαρε ότι θέλεις, καλά να πάθουμε». «Εν δικά μας». «Αφού είπα σου εν δικό μου». Οι δηλώσεις του πρώτου προς τον ΜΚ1 μετά τις επιστήσεις στο νόμο ήταν οι εξής: «Ρε κουμπάρε είπαμε εν ούλλα δικά μου». «Αφού είπαμε εν ούλλα δικά μου, ο κουμπάρος μου εν ηξέρει τίποτε, έννεν ρε κουμπάρε;» «ρε κουμπάρε κανονικά πρέπει να έσιη τζιαι άλλα». «φκάρτα να δούμε αν μου εγέλασεν ο αράπης»: «Μέτρα τα να δούμε αν εν σωστά». Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι όταν ρωτήθηκε ο πρώτος ποιος ήταν αυτός που διέφυγε απάντησε ότι δεν είχε άλλο εκεί. Εξόφθαλμη, βεβαίως, ψευδής απάντηση. Όμως οι δηλώσεις του αυτές θα πρέπει να αξιολογηθούν στα πλαίσια των σχετικών άρθρων του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9. Σύμφωνα με το άρθρο 23 του Περί Απόδειξης Νόμου Κεφ.9 ως έχει τροποποιηθεί, εξ ακοής μαρτυρία σημαίνει δήλωση που έγινε από πρόσωπο άλλο από εκείνο που καταθέτει σε πολιτική ή ποινική διαδικασία και η οποία προσάγεται ως μαρτυρία για απόδειξη των όσων αναφέρονται σ΄ αυτή. Η υπογράμμιση είναι δική μου. Δυνάμει του άρθου 24

(1)του Κεφ.9, ανεξάρτητα από τις διατάξεις άλλου νόμου, η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου, απλώς και μόνο διότι αυτή είναι εξ΄ ακοής. Το άρθρο 27 του Κεφ. 9 προνοεί: 27.-

(1)Κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας.

(2)Ειδικότερα, και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδάφιου

(1), το Δικαστήριο θα λαμβάνει υπόψη τα πιο κάτω: (α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση. (β) το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται. (γ) το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, δηλαδή κατά πόσο η μαρτυρία περιλαμβάνει εξ ακοής μαρτυρία πέραν του πρώτου βαθμού. (δ) κατά πόσο οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα. (ε) κατά πόσο η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι. (στ) το πλαίσιο μέσα στο οποίο, ή οποιοσδήποτε σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση. (ζ) κατά πόσο η εξ΄ ακοής μαρτυρία είναι ουσιώδης διαφορετική από την αρχική δήλωση. (η) κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες προσάγεται η εξ ακοής μαρτυρία, φαίνεται ότι δε διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της βαρύτητας της μαρτυρίας.

(4)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Όσον αφορά τα σχετικά στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση της εξακοής μαρτυρία, χωρίς να είναι περιοριστικά, όπως αναφέρονται στο άρθρο 27 του Κεφ.9, παρατηρώ τα εξής. Αρχίζοντας από το στοιχείο (α) του άρθρου 27

(2)παρατηρώ ότι η κατηγορούσα αρχή αν και προσφέρθηκε ο πρώτος να καταστεί μάρτυρας κατηγορίας δεν προχώρησε στην αποδοχή αυτής της εισήγησης. Ως εκ τούτου ήταν εύλογο και εφικτό για την κατηγορούσα αρχή να καταστήσει και να κλητεύσει τον πρώτο μάρτυρα κατηγορίας. Όσον αφορά το (β) του ιδίου άρθρου η δήλωση του πρώτου έγινε αμέσως μετά το γεγονός στο οποίο αναφέρεται. Αποτελεί δε πρώτου βαθμού εξακοής μαρτυρία αφού προέρχεται από τον ΜΚ3 στον οποίο έγινε από τον πρώτο, όπως προβλέπεται από το στοιχείο (γ) του πιο πάνω άρθρου. Σε σχέση με το στοιχείο (δ) του ίδιου άρθρου θα έλεγα, ενόψει της σύλληψης του πρώτου επ΄ αυτοφόρο να βγάζει τα ναρκωτικά από το ντιπόζιτο βενζίνης, δεν είχε οιονδήποτε κίνητρο να αποκρύψει την εμπλοκή του πρώτου αφού δεν θα είχε κανένα κέρδος απ΄ αυτήν. Απεναντίας με την δική του καταφανή εμπλοκή στα αδικήματα θα αναμένετο να θελήσει, εάν ήταν εμπλεκόμενος ο κατηγορούμενος, να τον αναφέρει και αυτόν ως συνεργάτη του για να μην διώκεται μόνο αυτός σε ένα έγκλημα που είχε και άλλους συνεργούς και να το «φορτωθεί» μόνο αυτός, όταν, ίσως, αυτή η αποκάλυψη να αποτελούσε ελαφρυντικό στοιχείο για τον ίδιο. Εδώ βέβαια πρέπει να ειπωθεί ότι όταν ρωτήθηκε ποιος ήταν ο άλλος που διέφυγε απάντησε ότι δεν είχε κανένα άλλο. Όμως δεν σημαίνει ότι επειδή είπε ψέμα για το τρίτο που ήταν πασιφανές στους αστυνομικούς που έλαβαν μέρος, οδηγεί ότι είπε ψέματα και για την μη εμπλοκή του κατηγορούμενου. Στα ίδια πλαίσια είναι που πρέπει να αντικριστεί και ο σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση ως το στοιχείο (στ) του άρθρου 27. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ως το στοιχείο (ε) του σχετικού άρθρου και δεν είναι διαφορετική ως το στοιχείο (ζ) του σχετικού άρθρου. Η κατηγορούσα αρχή προφανώς, για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, παρουσίασε την αναφερθείσα εξακοής μαρτυρία με σκοπό την διευκόλυνση της ορθής αξιολόγησης της βαρύτητας της μαρτυρίας αυτής, αφού έτσι το δικαστήριο θα είχε ενώπιον του κάθε στοιχείο μαρτυρίας για να μπορεί να αξιολογήσει και αυτή μεταξύ όλων των άλλων γεγονότων που βρίσκονται ενώπιον του. Υπό τις περιστάσεις αυτές η εκδοχή του στην κατάθεση του στην αστυνομία ότι ακολούθησε τον πρώτο επειδή του το ζήτησε γιατί έκανε διακοπές το ΝΙSSAN δεν είναι μια εκδοχή που μπορεί να αποκλισθεί ως παράλογη αλλά μπορεί να γίνει αποδεκτή ως λογική εκδοχή παρόλα τα δύο ψέματα που είπε, αφού η ενέργεια του πρώτου να κοιτάξει το φλοτέρ του ντιποζίτου βενζίνης μπορεί να ενταχθεί στα πλαίσια διερεύνησης των διακοπών που έκανε το ΝΙSSAN, όπως είπε στον κατηγορούμενο. Επίσης από την όλη συμπεριφορά και τις ενέργειες του καταδεικνύεται ότι σε κανένα στάδιο δεν ήρθε σε επαφή με το ΝΙSSAN ούτε με τα ναρκωτικά. Να σημειώσω ότι ακριβώς επειδή ο πρώτος και ο τρίτος ήταν εμπλεκόμενοι και από κοινού μεριδούχοι ενδιαφέρθηκαν να πάρουν τα ναρκωτικά. Ο τρίτος μάλιστα αφού έβαλε κάποια από τα ναρκωτικά στην αθλητική μαύρη τσάντα, τεκμήριο 4, ακόμα και την ώρα που θα διέφευγε, προσπάθησε να την μεταφέρει μαζί του, ακριβώς γιατί είχε δικαίωμα ως μεριδούχος στα ναρκωτικά. Από την άλλη ο κατηγορούμενος παρουσιάζεται, από την μαρτυρά που βρίσκεται ενώπιον του δικαστηρίου, εντελώς αδιάφορος, αφού τίποτα δεν κάνει για να εξασφαλίσει το δικό του μερίδιο, εάν ήταν από κοινού και των τριών τα ναρκωτικά. Από την στάση του φαίνεται και καταδεικνύεται ότι δεν αποτελούσαν για αυτό τίποτα τα ναρκωτικά. Δεν συμπεριφέρθηκε ως δικαιούχος μέρους αυτών. Απεναντίας η συμπεριφορά του καταδεικνύει ότι τα ναρκωτικά ήταν ξένα γι΄ αυτόν. Διερεύνησα περαιτέρω, πέραν του άρθρου 20 του Κεφ.154 που ήδη εξετάστηκε στο γενικότερο πλαίσιο συμμετοχής του κατηγορούμενου στην διάπραξη των αδικημάτων υπό την συνολική εκτίμηση όλων των στοιχείων της μαρτυρίας που αποδέχτηκα, και την περίπτωση εμπλοκής του κατηγορούμενου υπό το φως των άρθρων 20(γ), 21, 23 και 24 του Κεφ.154, ενόψει της αναφοράς του στην κατάθεση του, εάν ίσχυε, αφού αποδέχθηκα την μαρτυρία του ΜΚ4 που δεν είδε κάτι τέτοιο, ότι απομάκρυνε κάποιες τέλλες πηγαίνοντας προς το μέρος του πρώτου και της ενέργειας που έκανε, όπως είπε «ώσπου να πάω να φέρω το ρούχο», όταν είχε καταλάβει ότι εκείνο που είδε ήταν ναρκωτικά. Οι ενέργειες του αυτές όπως τις περιέγραψα δεν μπορούν να ενταχθούν, ούτε στην έννοια της βοήθειας, ούτε στην έννοια της παρακίνησης, ούτε στην έννοια του κοινού σκοπού, ούτε στην έννοια της παροχής βοήθειας μετά την διάπραξη του αδικήματος με σκοπό να αποφύγει ο πρώτος την τιμωρία του, δυνάμει των πιο πάνω άρθρων, αφού ούτε καν πρόλαβε να εκπληρώσει αυτό που του είπε ο πρώτος. Η απομάκρυνση δε των τέλλων κανένα άλλο σκοπό δεν είχε παρά να μπορέσει να πλησιάσει τον πρώτο για να δει τι έκανε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας κατά νου όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον μου ήτοι από (α) έως και (ιζ) και από

(1)έως και

(11)και ότι άλλο αναφέρω ανωτέρω, κρινόμενη στο σύνολο της η μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή, όσο εύλογες και αν είναι οι υποψίες που έχουν δημιουργηθεί εναντίον του κατηγορούμενου, δεν κατόρθωσε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αφού με βάση την περιστατική μαρτυρία, όπως την κατέγραψα ανωτέρω δεν αποδεικνύεται η κατοχή και η γνώση της φύσης του αντικειμένου από τον κατηγορούμενο, αλλά έχει δημιουργηθεί λογική αμφιβολία περί τούτων. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ' αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρης ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363). Ίδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 επ. και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 επ. και Petcova ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 521. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται όλων των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. [Υπ.] ...... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο