← Κύπρος

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Χρίστου Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθ.: 17540/08, 31.3.2010

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Χρίστου Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθ.: 17540/08, 31.3.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2010:14 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Σύνθεση Δικαστηρίου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 17540/08 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α Εναντίον

  1. Χρίστου Γεωργίου
  2. Κυριάκου Χρίστου
  3. Παναγιώτη Σωτηρίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 31.3.2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Ν. Δημητρίου. Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Γ. Γεωργίου Κατηγορούμενος 2: παρών. Π Ο Ι Ν Η (κατηγορούμενος 2) Ο κατηγορούμενος 2 κρίθηκε ένοχος, μετά από ακροαματική διαδικασία, σε αριθμό κατηγοριών που βασίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Κρίθηκε ένοχος στο αδίκημα της εισαγωγής, ήτοι ότι την 17.11.2008 εισήξε 9.005,17 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (2η κατηγορία), ότι κατείχε την ποσότητα αυτή (3η κατηγορία) και ότι την κατείχε με σκοπό την προμήθεια (4η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε τις πιο πάνω κατηγορίες, από κοινού με τους κατηγορουμένους 1 και
  4. Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 παραδέχθηκαν. Για τους λόγους που τότε δεχθήκαμε, κρίναμε σκόπιμο να επιβληθεί ποινή σε αυτούς από εκείνο το στάδιο. Έτσι, στις 22.1.2010 για το αδίκημα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, επιβλήθηκε και στους δύο κατηγορούμενους ποινή φυλάκισης 8 ετών, ενώ για το αδίκημα της απλής κατοχής δεν επιβλήθηκε ποινή. Η πρώτη κατηγορία που αφορούσε συνωμοσία, διακόπηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με όλους τους κατηγορουμένους. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, περιγράφονται στην απόφαση της πλειοψηφίας, ημερομηνίας 30.3.
  5. Τα συνοψίζουμε: Οι τρεις κατηγορούμενοι εισήξαν στη Κύπρο, το Νοέμβριο του 2008, 9.005,17 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Τη πιο πάνω ουσία την αγόρασε ο κατηγορούμενος 1 ενώ ήταν στην Αγγλία, την τοποθέτησε στο ντεπόζιτο καυσίμων του οχήματος, με αριθμούς εγγραφής Αγγλίας L848WNJ, αφού πρώτα τη συσκεύασε δεόντως. Το πιο πάνω όχημα και η επίδικη ουσία που ήταν κρυμμένη εντός του ντεποζίτου αυτού, εισήχθησαν στη Κύπρο τη 17.11.2008, μέσω του λιμανιού Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος 1 μετέβη στη Λεμεσό το πρωί της 17.11.08 εκτελώνισε το όχημα και εξήλθε του λιμανιού. Η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών, μετά από σχετική πληροφορία, έθεσε τον κατηγορούμενο υπό παρακολούθηση. Όταν ο κατηγορούμενος 1 εξήλθε από το λιμάνι οδηγώντας το επίδικο όχημα, τον ακολούθησε το όχημα ΒΒΜ17, με οδηγό τον κατηγορούμενο
  6. Τα δύο οχήματα εισερχόμενα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας σταμάτησαν, λίγο πριν την έξοδο της αερογέφυρας Γερμασόγειας, οπότε προσετέθη και τρίτο αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος
  7. Μετά από ολιγόλεπτη στάση τα τρία αυτοκίνητα ξεκίνησαν μαζί και αφού πορεύτηκαν στον αυτοκινητόδρομο σε κάποιο στάδιο της διαδρομής τα τρία αυτοκίνητα εξήλθαν του αυτοκινητόδρομου, πέρασαν από το χωριό Μαρώνι και κατέληξαν, μέσα από ένα αδιέξοδο χωματόδρομο, σε μια απόμερη τοποθεσία όπου βρίσκεται το υποστατικό κάποιου γνωστού τους, Στέλιου Γιασεμίδη. Εκεί ο κατηγορούμενος 1 αποσυναρμολóγησε, στη παρουσία των κατηγορουμένων 2 και 3, το πισινό κάθισμα του NISSAN, άνοιξε το ντεπόζιτο βενζίνης και άρχισε να αφαιρεί αριθμό συσκευασμάτων που ήταν περιτυλιγμένα με άσπρη κολλητική ταινία και αλουμινόχαρτο. Σε εκείνο το στάδιο τότε, οι αστυνομικοί επενέβησαν και συνέλαβαν τους κατηγορουμένους 1 και
  8. Ο κατηγορούμενος 3 κατάφερε να διαφύγει κρατώντας μια αθλητική τσάντα, την οποία αργότερα πέταξε στο έδαφος. Η αθλητική τσάντα εντοπίστηκε από τους αστυνομικούς και διαπιστώθηκε ότι περιείχε συσκευασίες με ναρκωτικές ουσίες. Άλλη τέτοια συσκευασία βρέθηκε στο έδαφος. Αργότερα όταν το NISSAN μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας, μέσα στο ντεπόζιτο καυσίμων εντοπίσθηκαν και άλλες συσκευασίες με ναρκωτικές ουσίες. Επρόκειτο, όπως έγινε κοινώς αποδεκτό, για ρητίνη κάνναβης, βάρους 9.005,
  9. Ο ευπαίδευτος συνήγορος αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής εισηγήθηκε ότι η ποινή του κατηγορούμενου 2, έστω και αν δεν παραδέχθηκε, δεν πρέπει να διαφοροποιηθεί από την ποινή που επιβλήθηκε στους κατηγορούμενους 1 και 3,οι οποίοι, ως άνω, παραδέχθηκαν, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Ο κατηγορούμενος 2 έχει λευκό ποινικό μητρώο, ενώ οι κατηγορούμενοι 1 και 3 βαρύνονται με μια προηγούμενη καταδίκη έκαστος. (β) Η καταδίκη ήταν το αποτέλεσμα κατά πλειοψηφίαν απόφασης. Κατά συνέπεια, το ένα μέλος του δικαστηρίου έχει πεισθεί, όπως ο κ. Γεωργίου το έθεσε, για τη λογικότητα της εκδοχής του κατηγορούμενου. Συνεπώς, η μη παραδοχή του δεν ήταν εντελώς αδικαιολόγητη και τέτοια ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι οδήγησε σε σπατάλη δικαστικού χρόνου με μια παντελώς ανυπόστατη και αδικαιολόγητη ακρόαση. (γ) Ο ρόλος του κατηγορούμενου 2, όπως προκύπτει από τα ευρήματα του δικαστηρίου, ήταν επικουρικός σε σχέση με το ρόλο των άλλων κατηγορουμένων και ειδικά σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος είναι το πρόσωπο που μετέβη στην Αγγλία, αγόρασε τα ναρκωτικά, τα συσκεύασε, τα μετέφερε στην Κύπρο και εκτελώνισε το αυτοκίνητο μέσα στο οποίο τα είχε κρύψει. Σε σχέση δε, με τον κατηγορούμενο 3 ήταν τότε η διαπίστωσή μας ότι η ανάμειξή του ήταν εξίσου σημαντική και επιβαρυντική. Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε να λάβουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, παραπέμποντας στη σχετική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία και υιοθέτησε. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα 28 ετών και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και στη συνέχεια βοηθούσε τους γονείς του στις γεωργικές τους ασχολίες. Υπηρέτησε κανονικά τη θητεία του στην εθνική φρουρά. Μετά την απόλυση του από τον στρατό απασχολείτο ως αυτοεργοδοτούμενος επιδιορθωτής ελαστικών. Τέλεσε δύο γάμους από τους οποίους απέκτησε δύο παιδιά. Από τον πρώτο γάμο απέκτησε ένα γιο, που είναι σήμερα 8 ετών και για τον οποίον καταβάλλει διατροφή 250 ευρώ μηνιαίως. Από το δεύτερο γάμο απέκτησε μια θυγατέρα που είναι σήμερα 3 ετών. Η νυν σύζυγος του και η θυγατέρα του διαμένουν με τους γονείς του. Η σύζυγος του εργάζεται τα τελευταία χρόνια σε χρυσοχοείο στη Ξυλοτύμπου. Επιπρόσθετα, ο κ. Γεωργίου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι ένας εργατικός άνθρωπος με πολλά οικονομικά προβλήματα και χρέη. Η φυλάκιση του με βεβαιότητα, είπε, θα δημιουργήσει ακόμα περισσότερα προβλήματα στη σύζυγο και τα παιδιά του. Για τη γενική θεώρηση της υπόθεσης ως μιας σοβαρής υπόθεσης ναρκωτικών, παραθέτουμε αυτούσια τα όσα είχαμε αναφέρει στην απόφαση μας, ημερομηνίας 22.1.2010, που αφορούσε την ποινή των κατηγορουμένων 1 και 3: «Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς, επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια ώστε να καταστεί σαφές ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι εύκολος διαμετακομιστικός τόπος για τη μεταφορά ναρκωτικών. Σήμερα η Κύπρος δεν αποτελεί απλώς διαμετακομιστικό σταθμό. Μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών εισάγονται στη Κύπρο με σκοπό την εγχώρια χρήση και ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο. Τα ναρκωτικά αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας[1] και η ανάγκη προστασίας της από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[2]. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά από το Εφετείο στην υπόθεση Zewar v. Republic

(1990)2 ΑΑΔ 384: «Το μέγεθος του θανάσιμου κινδύνου που απειλεί την κοινωνία από τη χρήση ναρκωτικών την οποία προάγει η εμπορία τους από πρόσωπα όπως ο κατηγορούμενος και η ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας από τον κίνδυνο αυτό, καθιστούν απαραίτητη την επιβολή μακρών ποινών φυλάκισης η διάρκεια των οποίων θα αυξάνεται ανάλογα με την αύξηση του αριθμού των αδικημάτων και της συχνότητας .». Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα, για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι το ήμισυ των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας-Αμμοχώστου αφορούν ναρκωτικά. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι επίσης παράγοντες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από το δικαστήριο, κατά τον καθορισμό της ποινής[3]. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι εισήξαν στη Δημοκρατία και κατείχαν μεγάλη ποσότητα, ήτοι 9 και πλέον κιλά ρητίνη κάνναβης, ναρκωτική ουσία τάξης Β, με σκοπό να την προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα. » Πέραν της σοβαρότητας των αδικημάτων και των παραγόντων που παραπάνω έχουμε αναφέρει, λαμβάνουμε επίσης υπόψη τον προσχεδιασμό, τον μεθοδευμένο και μελετημένο τρόπο που έδρασαν οι τρεις κατηγορούμενοι. Επισημαίνουμε δε ότι ο εντοπισμός των δραστών έγινε κατορθωτός μόνο μετά από σχετική πληροφορία που έλαβε η Υ.ΚΑ.Ν. Από την άλλη βέβαια, θα πρέπει να εξετάσουμε τους παράγοντες που τέθηκαν από τον ευπαίδευτο συνηγόρο ως μετριαστικοί. Τέτοιος παράγοντας είναι, κατά πρώτο λόγο, το λευκό ποινικό μητρώο. Σε σχέση με τις οικογενειακές του περιστάσεις λαμβάνουμε υπόψη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας δύο ανήλικων παιδιών και ότι η φυλάκισή του θα πλήξει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και την οικογένειά του, αθώα θύματα της δικής του παράνομης δράσης. Όμως, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις, σύμφωνα με τη νομολογία μας, δεν είναι βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Λουκά Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[4], όπου αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «.Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.» Από την άλλη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής και δεν πρέπει να παραβλέπονται[5]. Η επιβολή ποινής φυλάκισης είναι αναπόφευκτη. Ό,τι, ως άνω, εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου είναι η διάρκεια της φυλάκισης να μην διαφέρει από την ποινή που έχει επιβληθεί στους άλλους κατηγορούμενους. Αποτελεί βασική συνταγματική αρχή η ίση μεταχείριση των παραβατών που αντιμετωπίζουν τα ίδια αδικήματα, ως είναι στην προκειμένη περίπτωση οι τρεις κατηγορούμενοι. Η πιο πάνω αρχή όμως, δεν έχει ως λόγο την αριθμητική εξίσωση της ποινής που επιβάλλεται. Συναρτάται με την ουσιαστική ομοιογένεια των υποκειμένων και αντικειμένων του δικαίου και συνεπώς επιβάλλεται η στοιχειοθέτηση όλων των ουσιαστικών στοιχείων που τείνουν να προσδιορίσουν την ομοιογένεια (βλέπετε σχετικά Κωστάκης Ευαγόρου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 593,59). Διαφορετική μεταχείριση δύο ή περισσοτέρων δραστών, που αντιμετωπίζουν τα ίδια αδικήματα δικαιολογείται στην περίπτωση που η συμμετοχή τους και ο ρόλος τους στη διάπραξη του αδικήματος ήταν διαφορετικός (βλέπετε σχετικά Ζαχαρίου και Δημοκρατία
(2002)2 ΑΑΔ 595 και Redjep και Δημοκρατία
(2004)2 ΑΑΔ 217). Δικαιολογείται επίσης εκεί όπου οι προσωπικές τους συνθήκες είναι διαφορετικές ή με αναφορά στο ποινικό τους μητρώο ή την συμπεριφορά τους, μετά τη διάπραξη του αδικήματος (βλέπετε σχετικά Χαρτούμπαλλος και Δημοκρατία
(2002)2 ΑΑΔ 28). Έχοντας αυτά υπόψη προχωρούμε σε εξέταση της εισήγησης του κ. Γεωργίου με βάση τους λόγους που, ως άνω, παρέθεσε: (α) Όντως, οι κατηγορούμενοι 1 και 3 βαρύνονται έκαστος με μια προηγούμενη καταδίκη, ενώ ο κατηγορούμενος 2 έχει λευκό ποινικό μητρώο. Όμως, όπως είχαμε εκεί υποδείξει η προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου 1 ήταν για το αδίκημα της κλοπής, αδίκημα άσχετο με τα αδικήματα για τα οποία του επιβλήθηκε ποινή, ενώ η καταδίκη του κατηγορούμενου 3, ήταν μεν για παρόμοιο αδίκημα, ήτοι κατοχή και χρήση ναρκωτικής ουσίας, όμως δεν είχαμε αγνοήσει ότι, όπως προέκυπτε από την ποινή προστίμου που επεβλήθη, η υπόθεση ήταν μειωμένης σοβαρότητας. Συνεπώς, η διαφορά σε σχέση με το ποινικό μητρώο, ενώ θα ληφθεί υπόψη, δεν μπορεί να έχει βαρύνουσα σημασία. (β) Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 172, 179, από τον Πική Δ. (όπως ήταν τότε), είναι η απόφαση της πλειοψηφίας η οποία συνθέτει την απόφαση του δικαστηρίου και: «Το γεγονός ότι η απόφαση του Κακουργιοδικείου εκδόθηκε κατά πλειοψηφία, δε μειώνει το νομικό της κύρος . Το Άρθρο 27
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου - Ν.14/60, ορίζει ότι σε περίπτωση διαφωνίας ισχύει η απόφαση της πλειοψηφίας η οποία αποτελεί την απόφαση του Δικαστηρίου. Η ύπαρξη δύο αποφάσεων δε διαφοροποιεί το κυρωτικό μέρος της απόφασης . Ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων τα μόνα σχετικά ευρήματα είναι εκείνα της πλειοψηφίας.» Συνεπώς, η ύπαρξη διχογνωμίας δεν διαφοροποιεί τα ζητήματα που είναι σημαντικά σε σχέση με την παραδοχή. Η μη παραδοχή δεν είναι επιβαρυντικός παράγοντας ούτως ώστε να χρειάζεται να δικαιολογηθεί και να αποτιμηθεί το εύλογό της. Ήταν δικαίωμα του κατηγορούμενου να μην παραδεχθεί. Αλλά εξίσου παραμένει η διαπίστωση ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται, στις κατάλληλες περιπτώσεις, με σχετική έκπτωση στην ποινή, ώστε αφενός να αναγνωρίζεται η έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορούμενου και αφετέρου να ενθαρρύνονται οι αδικοπραγούντες να παραδέχονται με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος δικαστικός χρόνος (Χαρτούμπαλλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28). (γ) Ο ρόλος των κατηγορούμενων 1 και 3 είναι, όπως περιγράφτηκε στη διαδικασία που τους αφορούσε, σημαντικός. Δεχόμαστε ότι υπάρχει διαφορά από το ρόλο του κατηγορούμενου 2, όπως τον διαπιστώσαμε στην απόφασή μας. Κυρίαρχο όμως στοιχείο παραμένει η συμμετοχή και των τριών στην από κοινού εκτέλεση ενός πολύ σοβαρού εγκλήματος. Θα δώσουμε σημασία στο διαφορετικό ρόλο, όχι όμως σε βαθμό που να υποτιμάται η, ούτως ή άλλως, συμμετοχή του κατηγορούμενου 2 στο κοινό έγκλημα. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι θα πρέπει να δοθεί σημασία στην παραδοχή των άλλων δύο κατηγορουμένων με διαφοροποίηση, ως εκ τούτου, της ποινής, αλλά σε βαθμό τέτοιο ώστε να αντανακλάται προς μετριασμό της διαφοράς τόσο το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 2, όσο και η διαπίστωση περί διαφορετικών ρόλων. Μια επί μέρους διαφοροποίηση χωρεί και σε ότι αφορά την κατηγορία
  1. Στους κατηγορούμενους 1 και 3 δεν είχαμε επιβάλει ποινή με το σκεπτικό ότι τα γεγονότα της κατηγορίας αυτής περιλαμβάνονται στα γεγονότα της κατηγορίας
  2. Εν προκειμένω όμως, επειδή η ποινή επιβάλλεται μετά από ακρόαση, θεωρούμε σκόπιμο να επιβάλουμε ποινή και στην κατηγορία 3 για το ενδεχόμενο ανατροπής κατ΄ έφεση της καταδίκης στην κατηγορία
  3. Εξ αυτού δεν προκαλείται πραγματική διαφορά, εφόσον θα δώσουμε οδηγίες οι ποινές να συντρέχουν. Ως εκ των άνω, επιβάλλουμε ποινές ως ακολούθως: Στην δεύτερη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στην τρίτη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης του κατηγορούμενου
  4. Η παρούσα ποινή να συντρέχει με την ποινή που ήδη εκτίει ο κατηγορούμενος. Τα τεκμήρια, πλην του οχήματος Nissan Micra υπ΄ αρ. L848WNJ, το οποίο να επιστραφεί στον κατηγορούμενο 1 άμα τη αποφυλακίσει του, κατάσχονται και δίδονται οδηγίες όπως αυτά, τηρουμένης τυχόν εφέσεως, καταστραφούν. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ........... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............................ Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σύμκαση ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ σελ.27-28 [2] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας ( [3] Γενικός Εισαγγελέας ν. Σακ
(2005)2 Α.Α.Δ. 377 [4]
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [5] Παναγιώτου v. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 15.7.2008, Ποινική Έφεση Αρ. 29/07). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.