Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Λοϊζου Σιακαλλή κ.α., Αρ. Υπόθ.: 7613/10, 31 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 7613/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v.
- Λοϊζου Σιακαλλή
- Αναστάσιου Αναστασίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου Για τους Κατηγορουμένους 1 και 2: κ. Λ. Θεμιστοκλέους Κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 παρόντες. ................................................................................................................................. Ενδιάμεση Απόφαση Η κατηγορούσα αρχή μετά την απάντηση του κατηγορουμένου 2 στην κατηγορία ζήτησε την κράτηση του μέχρι την ημερομηνία της δίκης του. Το αίτημα της στηρίχτηκε (α) στον κίνδυνο της μή παρουσίας του στο δικαστήριο κατά την ημερομηνία της δίκης του και (β) στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. ΄Οπως είναι νομολογημένο, οι παράγοντες που ο κάθε ένας μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του είναι
(1)ο κίνδυνος της μή παρουσίασης του στο δικαστήριο κατά την δίκη του,
(2)η διάπραξη άλλων αδικημάτων και
(3)ο επηρεασμός μαρτύρων. Ισχυρό παράγοντα εκτίμησης της πιθανότητας μή προσέλευσης ενός κατηγορουμένου κατά την δίκη αποτελεί η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση με την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή ποινής. Η πιθανότητα βέβαια να μην παρουσιαστεί ο κατηγορούμενος στην δίκη του δεν εκτιμάται στην βάση και μόνο των πιο πάνω. Συνυπολογίζονται όλα όσα περιβάλλουν την υπόθεση δηλαδή οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου χωρίς οι τελευταίες να αφήνονται να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον προς απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Παραπέμπω στην υπόθεση Στέλλα Μαλά v. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφ. 20/08, ημερ. 14/2/
- Η κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 από κοινού μαζί με τον κατηγορούμενο 1 είναι η διάρρηξη καταστήματος και διάπραξη κλοπής σε αυτό κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Η σοβαρότητα του αδικήματος αυτού είναι εμφανής από την ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια που προνοεί το άρθρο 294(α) του Ποινικού Κώδικα. Αυστηρές είναι και οι ποινές που επιβάλλονται από τα δικαστήρια μας στα αδικήματα αυτά, που κατά κανόνα είναι πολύμηνες ποινές φυλάκισης. ΄Οσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης, από τις καταθέσεις οι οποίες παρουσιάστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου προκύπτει ότι τον κατηγορούμενο 2 εμπλέκει με τις καταθέσεις του ο κατηγορούμενος
- ΄Οπως είναι νομολογημένο, στο στάδιο αυτό η κατάθεση συγκατηγορούμενου είναι επαρκής μαρτυρία για να πιθανολογήσει την καταδίκη κατηγορουμένου. Παραπέμπω στην υπόθεση Ευριπίδου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 337. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρεται επίσης ότι στο στάδιο αυτό δεν εξετάζεται αν παρουσιάστηκε ενώπιον του δικαστηρίου εκ πρώτης όψεως υπόθεση, αλλά κατά πόσο υπάρχει το ενδεχόμενο, πιθανολόγηση δηλαδή καταδίκης του κατηγορουμένου. Και τούτο κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιον του, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητα του. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Στην παρούσα υπόθεση, όπως ήδη έχω αναφέρει το μαρτυρικό υλικό πιθανολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου. Όσον αφορά την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων θα αντλήσω καθοδήγηση από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ειδικότερα από την υπόθεση Σιακαλλής v. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή αναφέρθηκε ότι «για να καταλήξει (το δικαστήριο) σε συμπέρασμα για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει η πιθανότητα. Πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξάλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Διερωτάται κανένας πως μπορεί να αποδειχθεί μία πιθανολόγηση. Το δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντα ορισμένους κανόνες να καταλήξει σε συμπέρασμα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικήματος, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορουμένου στο μέλλον για την οποία το δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, βασιζόμενη μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε διάφορες άλλες περιστάσεις». ΄Οπως υπήρξε κοινά παραδεκτό ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας την υπόθεση με αριθμό 1621/10 η οποία αφορά παρόμοιας φύσης αδικήματα και ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου την υπόθεση με αριθμό 2722/09 η οποία αφορά επίσης παρόμοιας φύσης αδικήματα. Επίσης ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 έχει αναφέρει ότι εκκρεμεί ενώπιον του και τρίτη υπόθεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για επίσης παρόμοιας φύσης αδικήματα. Επιπλέον όπως αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε στις 5/12/08 μετά που εξέτισε ποινή φυλάκισης, η οποία του επιβλήθηκε στην υπόθεση με αριθμό 11121/05 για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Τα όσα έχω αναφέρει αμέσως πιο πάνω καταδεικνύουν κατά την άποψη μου μια τάση του κατηγορουμένου για συγκεκριμένη συμπεριφορά, με βάση την οποία το δικαστήριο θεωρεί πολύ πιθανή την διάπραξη άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, παρόμοια με αυτά των υποθέσεων που ήδη αντιμετωπίζει, σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος. Ενόψει των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, οι φόβοι της αστυνομίας για διάπραξη από τον κατηγορούμενο άλλων αδικημάτων κρίνονται δικαιολογημένοι. Το δικαστήριο δεν παραγνωρίζει τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου όπως έχουν εκτεθεί από τον συνήγορο του. ΄Ομως, όπως είναι νομολογημένο οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Επιπλέον, το δικαστήριο έχει μελετήσει και το πρακτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 3/3/10 στην έφεση που ασκήθηκε εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην υπόθεση με αριθμό 1621/
- ΄Οπως φαίνεται από το πρακτικό αυτό, εκ συμφώνου τροποποιήθηκαν οι όροι οι οποίοι επεβλήθηκαν από το πρωτόδικο δικαστήριο για διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου κατά την δίκη του. Είναι φανερό ότι το δικαστήριο δεν ανέτρεψε οποιαδήποτε ευρήματα ή συμπεράσματα του πρωτόδικου δικαστηρίου τα οποία υπάρχουν στην απόφαση του με ημερ. 22/1/
- Συνεκτιμώντας τόσο την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων όσο και τον κίνδυνο της μή παρουσίασης του κατηγορούμενου στο δικαστήριο αν αφεθεί ελεύθερος, κατέληξα ότι το αιτούμενο διάταγμα είναι δικαιολογημένο υπό τις περιστάσεις. ΄Εχοντας κατά νου τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, διατάσσω την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του την οποία ορίζω στις 8/4/10 η ώρα 9:
- (Υπ.)................ Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο