← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Μιχάλη Γεωργίου, Αρ. Υπόθ.: 16634/08, 12 Μαϊου, 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Μιχάλη Γεωργίου, Αρ. Υπόθ.: 16634/08, 12 Μαϊου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 16634/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v. Μιχάλη Γεωργίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 12 Μαϊου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιακουμεττή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Πουτζιουρής Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 19/8/08 στη λεωφ. Ιβυκού στην Αραδίππου επιτέθηκε στον Χαράλαμπο Γιαννάκη από την Χοιροκοιτία και προξένησε σ' αυτό πραγματική σωματική βλάβη. Η μαρτυρία Βασικός μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο παραπονούμενος Χαράλαμπος Γιαννάκη (ΜΚ2). Μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ημερ. 24/8/08 (βλέπε το τεκμήριο 2). Στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 19/8/08 περί ώρα 11:00 το βράδυ μαζί με τον εξάδελφο του Ανδρέα Σπαρσή πήγαν στο σπίτι του εξάδελφου του Κώστα Κωνσταντίνου στην Αραδίππου, όπου υπήρχε πάρτυ γενεθλίων. Μόλις έφτασαν εκεί, οι παρευρισκόμενοι ετοιμάζονταν να πάνε στον δρόμο του εργοστασίου "Peletico" στην Αραδίππου για να βάλουν κόντρες με τα αυτοκίνητα και πήγαν μαζί τους. Στο μέρος που πήγαν υπήρχαν περί τα 20 άτομα. Στάθηκε μακριά από τους υπόλοιπους και παρακολουθούσε τα δύο αυτοκίνητα που ήταν έτοιμα για «κόντρα». Όμως δεν τα κατάφεραν τελικά και όπως τα άτομα ήταν μαζεμένα άρχισαν να αλληλοσπρώχνονται. Τότε έτρεξε προς το μέρος τους για να τους χωρίσει. Καθώς έτρεχε, ο κατηγορούμενος που ήταν στο μέρος τον κλώτσησε με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να χτυπήσει στο κεφάλι. Πέφτοντας στο έδαφος έπεσε από πάνω του και ο κατηγορούμενος. Έσπρωξε τον κατηγορούμενο με τις παλάμες των χεριών του για να γλιτώσει και απομακρύνθηκε από το μέρος. Κατά την κυρίως εξέταση του διευκρίνισε ότι ο κατηγορούμενος τον είχε κλωτσήσει στο γόνατο, δεν ήταν όμως σίγουρος σε ποιό γόνατο τον είχε κλωτσήσει. Ο Πέτρος Κιουτενιάν (ΜΚ1) κατέθεσε ότι είναι γιατρός στο τμήμα πρώτων βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Εξέτασε τον παραπονούμενο και ετοίμασε σχετική έκθεση (βλέπε το τεκμήριο 1). Συμφώνως των ευρημάτων του ο παραπονούμενος υπέστη κάκωση κεφαλής και ήπια διάσειση. Επίσης έφερε εκχύμωση στο αριστερό γόνατο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν είχε σημειώσει την ημερομηνία που εξέτασε τον παραπονούμενο. Απέρριψε όμως την θέση που του είχε υποβάλει η υπεράσπιση ότι τον είχε εξετάσει μετά τις 20/8/2008 για τον λόγο ότι η άδεια ασθενείας την οποία χορήγησε στον παραπονούμενο ξεκινούσε από τις 20/8/2008 και έληγε στις 25/8/
  2. Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία. Μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσαν οι δύο καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία με ημερ. 20/8/2008 και 24/8/2008 (βλέπε τα τεκμήρια 3 και 4). Στην πρώτη του κατάθεση αναφέρει ότι στις 19/8/2008 περί ώρα 11:30 το βράδυ του τηλεφώνησε κάποιο άγνωστο του πρόσωπο και του ζήτησε να βρεθούν για να ξεκαθαρίσουν κάποιους λογαριασμούς σχετικά με μια «κόντρα» με αυτοκίνητα που είχε βάλει πριν ένα χρόνο μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο. Συμφώνησαν να συναντηθούν στην περιοχή του εργοστασίου "Peletico". Πήρε μαζί του τον φίλο του Αντρέα Σάββα, τον οποίο πήρε από το σπίτι του στην Αραδίππου. Στο μέρος όπου πήγαν βρίσκονταν μαζεμένα περί τα 25 άτομα, από τα οποία γνώριζε μόνο κάποιον Κώστα και κάποιον Προκόπη Γεωργίου. Κατά την άφιξη του οι παρευρισκόμενοι τον πλησίασαν και του έλεγαν να βάλει κόντρα με τον Κώστα. Τους είπε ότι δεν ήθελε να βάλει κόντρα, όμως εκείνοι τον προκαλούσαν συνέχεια. Ενώ απομακρυνόταν από την σκηνή, κατευθυνόμενος προς το αυτοκίνητο του άκουσε κάποιον από τους παρευρισκομένους να λέει κάτι στον Αντρέα και τον τελευταίο να του απαντά. Γύρισε προς τα πίσω και τους είδε να πλησιάζει ο ένας τον άλλο. Τότε πήγε προς το μέρος τους και αφού μπήκε ανάμεσα τους, τους είπε ότι δεν υπήρχε λόγος να μαλλώνουν για τέτοιες κουβέντες. Αμέσως κάποιο άγνωστο του πρόσωπο τον άρπαξε από τον λαιμό και μαζί με ένα ακόμα πρόσωπο τον έσπρωξαν στο έδαφος. Αφού έπεσε στο έδαφος άρχισαν να τον χτυπούν. Τον μόνο που αναγνώρισε από όσους τον χτυπούσαν ήταν τον Προκόπη. Τον χτυπούσαν σε διάφορα μέρη του σώματος του. Μετά που τον χτύπησαν τα πρόσωπα αυτά έτρεξαν και μπήκαν ανάμεσα στους άλλους παρευρισκόμενους. Στην δεύτερη κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία με ημερομηνία 24/8/2008 αναφέρει ότι ο Προκόπης Γεωργίου, τον οποίο ανέφερε στην πρώτη του κατάθεση σε καμμιά περίπτωση δεν τον είχε χτυπήσει. Ο λόγος που τον ενοχοποίησε ήταν ότι το πρόσωπο αυτό γνώριζε τα ονόματα των δύο προσώπων που τον χτύπησαν. Γνώριζε και ο ίδιος τα δύο πρόσωπα που τον χτύπησαν, απλά δεν γνώριζε τα ονόματα τους, τα οποία έμαθε εκ των υστέρων. Ο παραπονούμενος ήταν ένα από τα δύο πρόσωπα που τον χτύπησαν. Συγκεκριμένα ο παραπονούμενος ήρθε από πίσω του, τον άρπαξε από τον λαιμό και αφού τον έριξε στο έδαφος άρχισε να τον χτυπά. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε επίσης ότι τον είχε επισκεφθεί στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν ο εξάδελφος του παραπονούμενου ονόματι Ερμής και του ζήτησε να αποσύρει την καταγγελία που έκαμε στην αστυνομία. Επίσης τον είχε επισκεφθεί δύο φορές και ο πατέρας του παραπονούμενου ζητώντας του να αποσύρει την καταγγελία. Επεξηγώντας τον λόγο για τον οποίο στην πρώτη του κατάθεση ενοχοποίησε τον Προκόπη Γεωργίου ανέφερε ότι ήταν ο μόνος τρόπος για να μάθει τα ονόματα των προσώπων που τον χτύπησαν. Η αστυνομία κάλεσε τον Προκόπη για να δώσει κατάθεση. Ακολούθως ο Προκόπης τον βρήκε και του ζήτησε να αποσύρει την εναντίον του κατηγορία με αντάλλαγμα να του αποκαλύψει τα ονόματα των προσώπων που τον χτύπησαν. Συμφώνησε μαζί του και ο Προκόπης του έδωσε τα ονόματα των ως άνω προσώπων. Κατόπιν αυτού έδωσε την συμπληρωματική του κατάθεση στην αστυνομία. Κατά την ώρα που ο παραπονούμενος τον έριξε στο έδαφος έπεσε από πάνω του και κατ' αυτό τον τρόπο βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον παραπονούμενο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Ο ΜΚ1 κρίνεται ως αντικειμενικός, ανεξάρτητος, χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Θα πρέπει εξάλλου να αναφέρω ότι τόσο η ιδιότητα του ως γιατρού στο τμήμα πρώτων βοηθειών, όσο και τα ευρήματα του υπήρξαν αδιαμφισβήτητα. Ο παραπονούμενος (ΜΚ2) άφησε θετική εντύπωση στο δικαστήριο. Απαντούσε με ευθύτητα, αυθορμητισμό, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Έδωσε πειστικές εξηγήσεις σε οτιδήποτε του ζητήθηκε, χωρίς να αφήσει οποιοδήποτε σημείο της εκδοχής του ασαφές ή αδιευκρίνιστο. Η αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη δεν κλόνισε την αξιοπιστία του. Η θέση του ότι είχε δεχθεί κτύπημα στο γόνατο με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να κτυπήσει στο κεφάλι υποστηρίζεται από τα αδιαμφισβήτητα ευρήματα του ΜΚ
  3. Φυσικά δεν παραγνωρίζω ότι δεν ήταν βέβαιος σε ποιο γόνατο είχε δεχθεί το χτύπημα του κατηγορουμένου. ΄Ομως, όπως επεξήγησε η αβεβαιότητα του οφείλετο στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία του υπό εξέταση επεισοδίου. Η αδυναμία του να θυμηθεί σε ποιο γόνατο είχε δεχθεί το κτύπημα δεν θα μπορούσε να επηρεάσει την αξιοπιστία του. Θα πρέπει όμως να αναφέρω ότι δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ την αρχική του τοποθέτηση ότι είχε δεχθεί την κλωτσιά στο δεξί του γόνατο, για τον λόγο ότι δεν υποστηρίζεται από την μαρτυρία του ΜΚ
  4. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τα ευρήματα του ΜΚ1 το γόνατο στο οποίο υπήρχε σωματική βλάβη, συγκεκριμένα εκχύμωση, ήταν το αριστερό. Επεξήγησε επίσης πολύ πειστικά τον λόγο για τον οποίο δεν είχε επισκεφθεί γιατρό αμέσως μετά το επεισόδιο. Δεν παραγνωρίζω ότι την κατάθεση του στην αστυνομία, με την οποία ουσιαστικά ενοχοποίησε τον κατηγορούμενο την έδωσε στις 24/8/
  5. Από την άλλη όμως δεν παραγνωρίζω ότι, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του είχε επισκεφθεί το νοσοκομείο Λάρνακας για εξέταση την αμέσως επόμενη μέρα του επεισοδίου. Πέραν των όσων αναφέρω πιο πάνω θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι δεν είχε αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση η δυνατότητα του να αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που του επιτέθηκε. Σε αντίθεση με τον παραπονούμενο, ο κατηγορούμενος άφησε πενιχρή εντύπωση στο δικαστήριο. Η εκδοχή του ήταν διιστάμενη και στερούμενη κάθε πειστικότητας. Ήταν επίσης διάτρητη από ασάφειες, κενά, παραλείψεις. Ενώ στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (τεκμήριο 3) αναφέρει ότι τον μόνο που αναγνώρισε από όσους τον χτυπούσαν ήταν ο Προκόπης Γεωργίου, στην συμπληρωματική του κατάθεση (τεκμήριο 4) αναφέρει ότι γνώριζε τα πρόσωπα που του επιτέθηκαν, ένα εκ των οποίων ήταν και ο παραπονούμενος, όμως δεν γνώριζε τα ονόματα τους. Η επεξήγηση που έδωσε στο δικαστήριο για την παράλειψη του να αναφέρει στην πρώτη κατάθεση του ότι γνώριζε τα πρόσωπα που τον χτύπησαν, συγκεκριμένα ότι δεν είχε ερωτηθεί από τον αστυνομικό που κατέγραψε την κατάθεση του ήταν τόσο ευτελής, σε βαθμό που στερείτο πειστικότητας. Η επεξήγηση που έδωσε στο δικαστήριο για τον λόγο που ενοχοποίησε ψευδώς, όπως ισχυρίστηκε τον Προκόπη Γεωργίου στην πρώτη κατάθεση του, δεν μπορεί να αντέξει τη βάσανο της λογικής. Αντίθετα αγγίζει τα όρια της φαντασίας. Διερωτώμαι πως μπορούσε να γνωρίζει εκ των προτέρων ποια θα ήταν η συμπεριφορά του Προκόπη Γεωργίου και ειδικά αν θα του αποκάλυπτε τα ονόματα των δήθεν πραγματικών ενόχων, σε περίπτωση που τον ενοχοποιούσε ψευδώς με την κατάθεση του. Ανεξήγητο παρέμεινε επίσης και το πώς γνώριζε εκ των προτέρων ότι ο Προκόπης Γεωργίου γνώριζε τα πρόσωπα τα οποία του είχαν επιτεθεί. Επιπλέον, ο ισχυρισμός του ότι ενοχοποίησε τον Προκόπη Γεωργίου μόνο και μόνο για να του αποκαλύψει τα ονόματα των πραγματικών ενόχων κάθε άλλο παρά λογικός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Αναμφίβολα υπήρχαν άλλοι τρόποι πολύ πιο λογικοί για να μάθαινε τα ονόματα των προσώπων που τον είχαν κτυπήσει. Θα μπορούσε για παράδειγμα να πληροφορήσει την αστυνομία για το πρόσωπο, το οποίο γνώριζε τα ονόματα των πραγματικών ενόχων. Θα μπορούσε ακόμα να ζητούσε να ερχόταν ο ίδιος σε επαφή με το ως άνω πρόσωπο πριν ακόμα δώσει την κατάθεση του στην αστυνομία. Δυστυχώς όμως για ανεξήγητο λόγο δεν προέβηκε σε καμμιά από τις ως άνω ενέργειες. Ούτε και ο ισχυρισμός του ότι κατά την διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο τον είχε επισκεφθεί ο πατέρας του παραπονουμένου για να του ζητήσει να αποσύρει την καταγγελία εναντίον του γιού του θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός. Πέραν του ότι ένας τόσο ουσιώδης ισχυρισμός για ανεξήγητο λόγο απουσιάζει από την συμπληρωματική του κατάθεση στην αστυνομία, παρέμεινε ανεξήγητος ο τρόπος με τον οποίο έγινε γνωστή εκ των προτέρων η υποβολή της καταγγελίας, πριν ακόμα δώσει την συμπληρωματική του κατάθεση προς την αστυνομία με την οποία ουσιαστικά ενοχοποίησε τον παραπονούμενο. Διιστάμενοι υπήρξαν και οι ισχυρισμοί του αναφορικά με τον ρόλο του προσώπου το οποίο τον είχε αρπάξει από τον λαιμό. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του το πρόσωπο αυτό ήταν ο παραπονούμενος. Στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία αναφέρει ότι το πρόσωπο αυτό μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο τον έριξαν στο έδαφος και άρχισαν να τον χτυπούν. Αντίθετα τόσο στην συμπληρωματική του κατάθεση, όσο και στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του, ισχυρίστηκε ότι το πρόσωπο αυτό έπεσε από πάνω του με αποτέλεσμα να δει το πρόσωπο του. Αυτός ήταν και ο τρόπος με τον οποίο αναγνώρισε τον παραπονούμενο ως το πρόσωπο που τον άρπαξε από το λαιμό. Φυσικά δεν παραγνωρίζω ότι, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο κατά τον χρόνο που βρισκόταν στο μέρος, όπου είχε επισυμβεί και το υπό εξέταση επεισόδιο είχε τραυματιστεί. Παραπέμπω στο αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού - τεκμήριο
  6. Ο τραυματισμός του όμως δεν θα μπορούσε να δώσει βάση στον ισχυρισμό του ότι τον είχε κτυπήσει ο παραπονούμενος. Υπενθυμίζω ότι στο μέρος βρίσκονταν συναθροισμένα περί τα 20 άτομα για να παρακολουθήσουν «κόντρες» μεταξύ αυτοκινήτων. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω απορρίπτω την μαρτυρία του κατηγορούμενου ως αναξιόπιστη. Αντίθετα αποδέχομαι ότι τα γεγονότα επεσυνέβησαν όπως τα περιέγραψε στην μαρτυρία του ο παραπονούμενος. Ειδικότερα αποδέχομαι ότι στις 19/8/2008 περί ώρα 23:30 ο παραπονούμενος βρισκόταν στην περιοχή του εργοστασίου "Peletico" στην Αραδίππου με σκοπό να παρακολουθήσει κάποια «κόντρα» μεταξύ αυτοκινήτων. Στο μέρος ήταν συναθροισμένα πολλά άτομα μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος. Ο παραπονούμενος στεκόταν σε κάποια απόσταση από τους άλλους παρευρισκομένους. Σε κάποια στιγμή τα πρόσωπα που ήταν συναθροισμένα άρχισαν να αλληλοσπρώχνονται. Τότε, ο παραπονούμενος έτρεξε προς το μέρος τους για να τους χωρίσει. Καθώς έτρεχε προς το μέρος τους και πλησιάζοντας τους περί τα 4 μέτρα ο κατηγορούμενος ήρθε από τα αριστερά του και τον κλώτσησε στο γόνατο. Από την κλωτσιά που δέχτηκε έπεσε στο έδαφος και χτύπησε στο κεφάλι. Πέφτοντας στο έδαφος, από πάνω του έπεσε ο κατηγορούμενος, τον οποίο έσπρωξε με τις παλάμες των χεριών του για να γλιτώσει. Σύμφωνα με τα ευρήματα του ΜΚ1 ο παραπονούμενος υπέστη κάκωση κεφαλής και ήπια διάσειση. Προκλήθηκε επίσης εκχύμωση στο αριστερό του γόνατο. Νομική πτυχή ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει, η υπό εξέταση κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα το οποίο προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα: «
  7. ΄Οποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του υπό εξέταση αδικήματα είναι (α) η επίθεση και (β) η πρόκληση σωματικής βλάβης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 19/8/08 στη λεωφ. Ιβυκού στην Αραδίππου επιτέθηκε στον Χαράλαμπο Γιαννάκη από την Χοιροκοιτία και προξένησε σ' αυτό πραγματική σωματική βλάβη. Τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει, όπως τα περιγράφω πιο πάνω δεν αφήνουν καμμιά αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος στις 19/8/2008 στην περιοχή του εργοστασίου "Peletico" στην Αραδίππου επιτέθηκε στον παραπονούμενο με αποτέλεσμα να του προκαλέσει σωματική βλάβη. Αναφορικά με την έννοια της πραγματικής σωματικής βλάβης θα παραπέμψω στην υπόθεση Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)2 CLR 56 στην οποία αναφέρθηκε ότι και η απλή ερυθρότητα, ακόμα και η εκδορά συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη. Με βάση τα όσα ανέφερα πιο πάνω καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό και τα δύο συστατικά στοιχεία της κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν από κάθε λογική αμφιβολία. (Υπ.) ......................... Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.