Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Ευτύχιου Ανδρέου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4574/10, 12.5.2010

(1972)2 ΑΑΔ 73 και Moussa και Δημοκρατία

(1992)2 ΑΑΔ 320). Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος εισήξε στη Δημοκρατία μεγάλη ποσότητα, ήτοι 9 και πλέον κιλά κάνναβης, ναρκωτική ουσία τάξης Β, με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Δεν παραβλέπουμε βέβαια ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης. Προσεγγίστηκε από εμπόρους ναρκωτικών και συμφώνησε να τα εισάξει στην Κύπρο έναντι αμοιβής. Δεν παραβλέπουμε την εγκληματική απαξία τέτοιας συμπεριφοράς, αλλά μπορούμε να λάβουμε υπόψη ότι ο ρόλος του ήταν αυτός του μεταφορέα και όχι του εμπόρου ναρκωτικών. Δίδουμε τη δέουσα σημασία στην παραδοχή του αμέσως μόλις ανακόπηκε για έλεγχο, στάση που τήρησε αδιάλειπτα μέχρι σήμερα παραδεχόμενος εξ αρχής ενώπιον του δικαστηρίου. Όπως η ευπαίδευτη συνήγορος του εισηγήθηκε και εμείς αποδεχόμαστε, τέτοια στάση υποδηλώνει ειλικρινή μεταμέλεια. Από την άλλη, ο συσχετισμός του κατηγορούμενου με τα υπό κρίση αδικήματα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο, καθότι οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίστηκαν στις αποσκευές του. Έχοντας τούτο υπόψη, αναγνωρίζουμε πάντως ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στη ποινή, ιδιαίτερα όταν γίνεται στην αρχή της διαδικασίας, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας[4]: «.Τονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης». Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου ως μας τις περιέγραψε η ευπαίδευτη συνήγορος και ως αναγράφονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι, σύμφωνα με τη νομολογία μας, βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα και ευάλωτα, ως ο κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην απόφαση Λουκά Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[5]: «.Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.»[6]. Από την άλλη όμως, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου που μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής, δεν πρέπει να παραβλέπονται[7]. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Reza Salaryand και Αστυνομία[8] '.η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της ποινής'. Οι προσωπικές και οικογενειακές καταστάσεις του κατηγορούμενου στην υπό κρίση υπόθεση είναι ομολογουμένως δεινές. Είναι παιδί εκτός γάμου, όπως και ένας αδελφός του. Ο πατέρας τους, τους εγκατέλειψε πριν ακόμα ο κατηγορούμενος γεννηθεί. Ουδέποτε έδειξε ενδιαφέρον για τα δύο παιδιά του, τόσο σε οικονομικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Τα παιδικά χρόνια του κατηγορούμενου ήταν πολύ δύσκολα, μεγάλωσε μέσα στη φτώχια και ήταν θύμα βίαιης συμπεριφοράς από τους άντρες με τους οποίους διατηρούσε δεσμούς η μητέρα του. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά από τη συνήγορό του «έφαγε πολύ ξύλο» από τους ερωτικούς συντρόφους με τους οποίους κατά καιρούς διατηρούσε «αλλεπάλληλες ερωτικές σχέσεις» η μητέρα του, «με αποτέλεσμα να δημιουργήσει ένα άστατο χαρακτήρα, γεμάτο ψυχολογικά προβλήματα», κατά τη δικηγόρο του. Φοίτησε μέχρι την πρώτη τάξη του γυμνασίου. Σταμάτησε τη φοίτηση του λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Η μητέρα του δεν ήταν σε θέση να τον στηρίξει ψυχολογικά και συναισθηματικά καθότι είναι άτομο περιορισμένης νοημοσύνης και διαταραγμένης προσωπικότητας και αντιμετωπίζει και η ίδια σοβαρά προβλήματα υγείας. Το 2001 ο κατηγορούμενος κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά. Μετά από σειρά αναστολών, απολύθηκε πριν να ολοκληρώσει κανονικά τη θητεία του. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό στρατολογικής κατάστασης που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ακατάλληλος για «στράτευση ως πάσχων από βαρειά διαταραχή προσωπικότητας με αντικοινωνική συμπεριφορά». Άστατη ήταν και η επαγγελματική του σταδιοδρομία. Ο κατηγορούμενος εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, όπως ναυαγοσώστης, ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και άλλα, ουδέποτε είχε όμως σταθερή εργασία. Σήμερα ο κατηγορούμενος είναι νυμφευμένος με γυναίκα ρουμανικής καταγωγής και είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας σήμερα 2 ετών. Η σύζυγός του έχει ακόμη ένα παιδί από προηγούμενο δεσμό της, ηλικίας 5 ετών. Οι σχέσεις της οικογένειας είναι αρμονικές. Η συνήγορος του αγορεύοντας αναφέρθηκε επίσης και σε τρίτο εκτός γάμου παιδιού, του κατηγορούμενου, κάτι το οποίο δεν αναφέρεται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας. Ζητήθηκε από το δικαστήριο διευκρίνιση επί του θέματος και η συνήγορος πληροφόρησε το δικαστήριο ότι το παιδί αυτό δεν αναγνωρίσθηκε επίσημα από τον κατηγορούμενο. Κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο κατηγορούμενος ήταν άνεργος, ελάμβανε μικρό επίδομα από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων. Κατέφυγε στη λύση των ναρκωτικών, ως ανέφερε χαρακτηριστικά η συνήγορός του, 'λόγω μεγάλων οικονομικών και προσωπικών προβλημάτων, βρισκόμενος κάτω από τρομερή συναισθηματική πίεση, συνεπεία των τεράστιων προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε η μητέρα του, αλλά και των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένεια του και της εξάρτησης του ιδίου ως χρήστης από τα ναρκωτικά'. Η έξις του κατηγορούμενου στα ναρκωτικά από νεαρή ηλικία, τα ψυχολογικά προβλήματα του και γενικά οι προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες, αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες αξιολογούνται όμως μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των περιστατικών της υπόθεσης σε συνάρτηση πάντοτε με το μέγεθος της εγκληματικής ενέργειας.[9] Τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ως προαναφέραμε πολύ σοβαρά επισημαίνουμε δε, το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας, '.τη σωρευτική και αλυσιδωτή αύξηση του εγκλήματος, ως παράγωγο της χρήσης ναρκωτικών.[10]. Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, στα πλαίσια των αρχών που εκθέτουμε πιο πάνω και καταλήξαμε στις ακόλουθες ποινές. Στην πρώτη κατηγορία που αφορά τη συνομωσία δεν επιβάλλουμε ποινή, εφόσον ποινή θα επιβληθεί στα αδικήματα που τελικά διαπράχθηκαν. Στη δεύτερη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην τρίτη κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή, εφόσον τα γεγονότα της καλύπτονται από την κατηγορία 4. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης του κατηγορούμενου. (Υπ.) ........... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ....................... Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σύμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ σελ.27-28 [2] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577 [3] Γενικός Εισαγγελέας ν. Σακ

(2005)2 Α.Α.Δ. 377 [4]

(2002)2 AAΔ 28 [5]

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [6] (βλ. σχετικά Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 AAΔ 400, 405 και Victor Αbe v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 49/06, ημερ. 24.3.2008 ). [7] Παναγιώτου v. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 15.7.2008, Ποινική Έφεση Αρ. 29/07). [8]

(2003)2 ΑΑΔ 540, 544. [9] Γ.Ε. και Αναστασίου

(2005)2 ΑΑΔ 125. [10] Ρεσλάν και Αστυνομία

(2006)2 ΑΑΔ 127. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο