Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Κωνσταντίνου Γεωργίου, Αρ. Υπ.: 12745/09, 21 Μαϊου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 12745/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v. Κωνσταντίνου Γεωργίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 21 Μαϊου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Χαραλάμπους Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Κορφιώτης Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορία για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στον παραπονούμενο, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ 154 (κατηγορία αρ. 1). Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως τα εξέθεσε η κατηγορούσα αρχή ο κατηγορούμενος περί ώρα 02:30 της 13ης/12/08 σε δημόσιο χώρο έξω από το club "Deep" στην λεωφ. Αθηνών στην Λάρνακα χτύπησε τον παραπονούμενο, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει κάταγμα ρινικού οστού και εκχυμώσεις στο πρόσωπο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου κατά την αγόρευση του προς μετριασμό της ποινής προέβαλε ισχυρισμούς αντίθετους με τα γεγονότα, τα οποία παρέθεσε η κατηγορούσα αρχή. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι πρώτος χτύπησε τον κατηγορούμενο ο παραπονούμενος. Ο κατηγορούμενος αμέσως ανταπέδωσε το χτύπημα στον παραπονούμενο προκαλώντας του τους ως άνω τραυματισμούς. Το δικαστήριο, ενόψει του ότι προβλήθηκαν διιστάμενοι ισχυρισμοί ζήτησε να ακούσει μαρτυρία για να καταλήξει στα δικά του ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων. Η μαρτυρία Ο παραπονούμενος Μιχάλης Κοκκινόφτας (ΜΚ1) κατέθεσε ενόρκως. Μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία με ημερομηνία 13/12/08 (βλέπε το τεκμήριο 1). Στην αρχή της κατάθεσης του αναφέρεται σε κάποιο επεισόδιο, με πρωταγωνιστές πάλι τον ίδιο και τον κατηγορούμενο, το οποίο επεσυνέβη την αμέσως προηγούμενη μέρα σε καφετέρια της Λάρνακας. Κατ' εκείνο το επεισόδιο ο κατηγορούμενος τον είχε χαστουκίσει στο πρόσωπο. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 13ης/12/08 βρισκόταν στο club "Deep" όπου λάμβανε χώρα χοροεσπερίδα των μαθητών της Αμερικάνικης Ακαδημίας. Περί ώρα 02:30 ενώ χόρευε με κάποιες φίλες του τον πλησίασε άγνωστο του πρόσωπο και προσπαθούσε να του πει κάτι, όμως δεν καταλάβαινε τί ήθελε να του πει λόγω της δυνατής μουσικής. Του είπε να περάσουν έξω, στον χώρο υποδοχής του club για να μιλήσουν. Ανέβηκαν στον χώρο υποδοχής και είδε να έρχονται πέντε ακόμα άτομα, ένα εκ των οποίων ήταν ο κατηγορούμενος. Μόλις τους είδε τους είπε ότι δεν θα έφευγε από τον χώρο υποδοχής όπου βρίσκονταν οι φρουροί ασφαλείας, για να μην τον χτυπήσουν. Τότε ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα τον χτυπούσαν και ότι το μόνο που ήθελε ήταν να μιλήσουν μεταξύ τους. Βγήκαν από το club και κατευθύνθηκαν στο απέναντι πεζοδρόμιο από την πλευρά της θάλασσας. Στο μεταξύ είχε δει τον φίλο του Κώστα Παναγή (ΜΚ2) και του είπε να μην τον αφήσει μόνο του. Ο ΜΚ2 μαζί με τους φίλους του κατηγορούμενου έμειναν πίσω. Όταν βρέθηκε μόνος με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος άρχισε να φωνάζει. Τα άτομα που έμειναν πίσω άκουσαν τις φωνές και τους πλησίασαν. Τότε ο κατηγορούμενος άρχισε να τον χτυπά με γροθιές σε όλο του το κορμί. Ενώ οι φίλοι του κατηγορουμένου προσπαθούσαν να τους χωρίσουν αυτός σε κάποια στιγμή του έδωσε μια γροθιά στη μύτη και άρχισε να τρέχει αίμα από την μύτη του. Ο ΜΚ2 κάλεσε σε βοήθεια και μαζεύτηκαν πολλά άτομα στη σκηνή. Μόλις πλησίασαν στη σκηνή τα άλλα άτομα, ο κατηγορούμενος και οι φίλοι του έφυγαν τρέχοντας. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ενώ χόρευε στην πίστα του club τον πλησίασαν δύο άτομα, τον περικύκλωσαν και του είπαν ότι τα έβαλε με λάθος άτομο. Επειδή αντιλήφθηκε ότι κάτι κακό θα συνέβαινε σκέφτηκε να πάνε στον χώρο υποδοχής του club όπου βρίσκονταν οι φρουροί ασφαλείας. Όταν ανέβηκαν στο χώρο υποδοχής εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος μαζί με δύο άλλα άτομα. Τους είπε ότι δεν ήθελε να απομακρυνθεί από τους φρουρούς ασφαλείας. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι απλά ήθελε να μιλήσει μαζί του. Τον έσπρωξαν με τα κορμιά τους και τον έβγαλαν έξω από το club χωρίς την θέληση του. Ο Κώστας Παναγή (ΜΚ2) κατέθεσε ότι στις 13/12/08 περί ώρα 02:30 βρισκόταν μαζί με τον παραπονούμενο στο club "Deep". Ενώ ήταν στην είσοδο του club είδε τον παραπονούμενο να είναι περικυκλωμένος από τέσσερα άτομα. Ο παραπονούμενος γύρισε και του είπε να τον ακολουθήσει. Τους ακολούθησε στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ο παραπονούμενος ήταν περικυκλωμένος. Προσπάθησε να μπει ανάμεσα τους, όμως οι φίλοι του κατηγορουμένου του είπαν να μην ανακατευθεί. Είδε τον κατηγορούμενο να χτυπά τον παραπονούμενο. Ο παραπονούμενος του έλεγε ότι δεν ήθελε να κάνουν καυγά, όμως ο κατηγορούμενος συνέχισε να τον χτυπά, τον έριξε κάτω, τον κλώτσησε και του έδωσε μια γροθιά στη μύτη. Φοβήθηκε και έτρεξε να καλέσει βοήθεια. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι δεν είχε δει τον παραπονούμενο να χτυπά τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος στην ένορκη μαρτυρία του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, η οποία και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του (βλέπε το τεκμήριο 2). Στην αρχή της κατάθεσης του αναφέρεται και αυτός σε κάποιο επεισόδιο που έγινε με τον παραπονούμενο την αμέσως προηγούμενη μέρα σε καφετέρια της Λάρνακας. Το ίδιο βράδυ πήγε με δύο φίλους του στο club "Deep". Εκεί είδε τον παραπονούμενο, ο οποίος μόλις τον είδε τον πλησίασε. Ρώτησε τον παραπονούμενο τί ήθελε και αυτός του ζήτησε να πάνε πάνω για να μιλήσουν. Αφού βγήκαν έξω από το club κατευθύνθηκαν προς τα τραπεζάκια. Ο παραπονούμενος άρχισε να του λέει κάτι αλλά δεν καταλάβαινε τί του έλεγε. Στην συνέχεια ο παραπονούμενος προσπάθησε να τον κτυπήσει στο πρόσωπο, όμως τραβήχτηκε προς τα πίσω. Του προκάλεσε μια εκδορά στο πηγούνι. Τότε χτύπησε τον παραπονούμενο με γροθιά στο πρόσωπο. Επενέβη ο φίλος του ο «Προδρομάρας» (ΜΥ1) ο οποίος ήταν στη σκηνή και τον τράβηξε προς τα πίσω. Ακολούθως έφυγε από την σκηνή και πήγε στο σπίτι του. Ο Χρυσόστομος Γεωργίου (ΜΥ1) κατέθεσε ότι κατά το συγκεκριμένο βράδυ είχε πάει με τον κατηγορούμενο στο club "Deep". Ενώ κατέβαιναν τα σκαλιά που οδηγούν προς το club τους πλησίασε ο παραπονούμενος και ζήτησε από τον κατηγορούμενο να βγουν έξω για να μιλήσουν. Πράγματι ο κατηγορούμενος βγήκε έξω με τον παραπονούμενο. Ο ίδιος παρέμεινε στην πόρτα του χώρου υποδοχής. Προχώρησαν προς το πεζοδρόμιο από την πλευρά του δρόμου. Καθώς βρίσκονταν εκεί είδε τον παραπονούμενο να χτυπά τον κατηγορούμενο. Τότε ο κατηγορούμενος χτύπησε τον παραπονούμενο στο πρόσωπο. Μόλις είδε τον κατηγορούμενο να χτυπά τον παραπονούμενο έτρεξε προς το μέρος τους για να τους χωρίσει. Καθώς έφευγαν από το μέρος πρόσεξε ότι ο κατηγορούμενος ήταν γδαρμένος στο πηγούνι. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΄Οπως είναι νομολογημένο, ακόμα και μετά την παραδοχή της κατηγορίας, αμφισβητούμενα γεγονότα ως προς τις συνθήκες του αδικήματος, τα οποία δεν αντιμάχονται την παραδοχή, αποφασίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και κάθε άλλο θέμα, η απόδειξη του οποίου βαρύνει την κατηγορούσα αρχή, με την δημιουργία αμφιβολιών ως προς το βάσιμο της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής (βλέπε Ιωάννης Ανδρέα Χαράκη κ.ά. v. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 183). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Η εκδοχή την οποία προέβαλε ο παραπονούμενος (ΜΚ1) ήταν διιστάμενη. Ενώ στην γραπτή του κατάθεση προς στην αστυνομία (τεκμήριο 1) αναφέρει ότι δέχθηκε να εξέλθει από τον χώρο υποδοχής του club αφού πείστηκε κατά κάποιο τρόπο ότι ο κατηγορούμενος και η παρέα του δεν θα τον χτυπούσαν, απλά θα μιλούσαν μεταξύ τους, στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος και τα πρόσωπα που ήταν μαζί του τον έβγαλαν από τον χώρο υποδοχής με την βία, σπρώχνοντας τον με τα σώματα τους και τραβώντας τον από το χέρι προς τα έξω. Κατά τον ίδιο τρόπο ενώ στην γραπτή του κατάθεση προς στην αστυνομία αναφέρει ότι εγκατέλειψε την πίστα του club όπου χόρευε για να πάει στον χώρο υποδοχής, επειδή δεν μπορούσε να ακούσει τί του έλεγε το πρόσωπο που τον είχε πλησιάσει, στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι επειδή τον είχαν περικυκλώσει δύο άτομα ενώ χόρευε στην πίστα και του είχαν πει ότι τα έβαλε με λάθος άνθρωπο φοβήθηκε ότι θα συνέβαινε κάτι κακό και γι' αυτό αποφάσισε να πάει στον χώρο υποδοχής, όπου βρίσκονταν οι φρουροί ασφαλείας του club. Η επεξήγηση που έδωσε στο δικαστήριο για την ως άνω μεταβολή σε ένα τόσο ουσιώδες σημείο της εκδοχής του, συγκεκριμένα ότι είχε πει στην αστυνομικό που κατέγραψε την κατάθεση του τα όσα ανέφερε στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του, όμως η αστυνομικός τα έγραψε κατά τον τρόπο που θεώρησε πιο σωστό, ήταν τόσο ευτελής σε βαθμό που στερείτο πειστικότητας. Επισημαίνω ότι στο τέλος της κατάθεσης του υπάρχει η σχετική βεβαίωση της αστυνομικού ότι μετά την καταγραφή της, του διάβασε την κατάθεση του και αφού συμφώνησε με το περιεχόμενο της κατέγραψε ο ίδιος το σχετικό λεκτικό και την υπέγραψε στην παρουσία της. Φυσικά, η μεταβολή στην εκδοχή του παραπονούμενου, την οποία έχω επισημάνει πιο πάνω δεν θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για την αξιοπιστία του, για τον λόγο ότι μέρος της υποστηρίζεται από την καθ' όλα αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ2. Ο μάρτυρας αυτός άφησε πολύ καλή εντύπωση στο δικαστήριο. Απαντούσε με ευθύτητα, αυθορμητισμό, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Έδωσε πειστικές εξηγήσεις σε οτιδήποτε του ζητήθηκε, χωρίς να αφήσει οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του ασαφές ή αδιευκρίνιστο. Η αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη δεν κατέστη δυνατό να κλονίσει την αξιοπιστία του. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι η μοναδική θέση του η οποία αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ήταν ότι ο παραπονούμενος (ΜΚ1) εξήλθε από τον χώρο υποδοχής προς το πεζοδρόμιο με την βία. Κρίνεται από το δικαστήριο ως ανεξάρτητος μάρτυρας και χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Περιέγραψε τα γεγονότα όπως περιέπεσαν στην αντίληψη του χωρίς ίχνος υπερβολής για να δώσει προβάδισμα στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, ή του παραπονούμενου. Αξίζει ακόμα να επισημάνω ότι η υπεράσπιση δε αμφισβήτησε ούτε την παρουσία του στη σκηνή όπου διαδραματίστηκε το όλο επεισόδιο ούτε και τη δυνατότητα του να παρακολουθήσει την εξέλιξη των γεγονότων. Για όλους τους λόγους που επεξηγώ πιο πάνω θεωρώ ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω την μαρτυρία του ως άξονα ή μέτρο κρίσης της μαρτυρίας του παραπονούμενου (βλέπε ΄Ομηρος Σάββα Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506, 530 και Λιθογραφεία Κυριακίδη κ.ά. v. Tiba Publishing Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1894) Η μαρτυρία του ΜΚ2 υποστηρίζει την θέση του παραπονούμενου ότι ο κατηγορούμενος και τα πρόσωπα που ήταν μαζί του τον είχαν βγάλει έξω από τον χώρο υποδοχής του club ασκώντας εναντίον του σωματική βία. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω την θέση του ΜΚ2 ότι ο παραπονούμενος ήταν περικυκλωμένος από τα ως άνω πρόσωπα, φαινόταν φοβισμένος και γύρισε προς το μέρος του μάρτυρα, ζητώντας από αυτόν να τον ακολουθήσει. Η μαρτυρία του υποστηρίζει επίσης την θέση του παραπονούμενου ότι σε καμμιά περίπτωση δεν είχε χτυπήσει τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος άφησε πενιχρή εντύπωση στο δικαστήριο. Η εκδοχή του ήταν διάτρητη από ασάφειες, κενά, παραλείψεις. Στερείτο επίσης πειστικότητας αλλά και λογικότητας. Κατ' αρχήν θα πρέπει να επισημάνω ότι ο ισχυρισμός του, σύμφωνα με τον οποίο βρισκόταν έξω από την πόρτα του club, αμέσως μετά τη σκάλα, όταν είδε για πρώτη φορά τον παραπονούμενο αντιστρατεύεται την όλη γραμμή της υπεράσπισης καθώς και την αδιαμφισβήτητη θέση του παραπονούμενου ότι η πρώτη φορά που είδε τον κατηγορούμενο ήταν στον χώρο υποδοχής του club, αμέσως μετά που ο παραπονούμενος ανέβηκε στον χώρο αυτό. Η υπεράσπιση σε καμμιά περίπτωση δεν είχε υποβάλει στον παραπονούμενο ότι η πρώτη φορά που συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο δεν ήταν στον χώρο υποδοχής αλλά έξω από την πόρτα του club, στο σημείο που βρίσκεται η σκάλα η οποία οδηγεί στον χώρο υποδοχής. Κατ' επέκταση δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ούτε και ο ισχυρισμός του ότι ο παραπονούμενος ήταν αυτός που του είχε προτείνει να βγούν έξω από το club για να μιλήσουν. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ο παραπονούμενος τον είχε πλησιάσει ενώ βρισκόταν στο σημείο το οποίο περιγράφω πιο πάνω και του πρότεινε να βγουν έξω. Επιπλέον διερωτώμαι για ποιο λόγο είχε αποδεχθεί την πρόταση του παραπονούμενου να βγουν έξω δήθεν για να μιλήσουν. Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με την εκδοχή του, κατά το επεισόδιο που επεσυνέβη την αμέσως προηγούμενη μέρα στην καφετέρια «Amalfi» ο παραπονούμενος επιζητούσε κατά κάποιο τρόπο να συγκρουστεί μαζί του, αφού σύμφωνα με όσα αναφέρει στην κατάθεση του (τεκμήριο 2) τον είχε σπρώξει. Αναγκάστηκε να επέμβει ο φίλος του "Memfis" για να αποφευχθεί επεισόδιο με τον παραπονούμενο. Λογικά, έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω, δεν θα ανέμενα από αυτόν ότι θα αποδεχόταν χωρίς συζήτηση την πρόταση του παραπονούμενου να πάνε έξω μόνοι τους για να μιλήσουν. ΄Ομως ακόμα και στην περίπτωση που αποδεχόταν την πρόταση του, το λιγότερο το οποίο θα ανέμενα από αυτόν, θα ήταν να ζητούσε από τον φίλο του που ήταν μαζί του να τον συνοδεύσει έξω από το club έτσι ώστε να προλάβαινε το ενδεχόμενο πρόκλησης επεισοδίου με τον παραπονούμενο. Καμιά επεξήγηση δεν έχει δώσει στο δικαστήριο ως προς τον λόγο που τον ώθησε να βγει μόνος του έξω από το club με τον παραπονούμενο. Ο ισχυρισμός του ότι ο παραπονούμενος στην προσπάθεια του να τον χτυπήσει του προκάλεσε γδάρσιμο (εκδορά) στο πηγούνι παρέμεινε μετέωρος. Καμμιά ιατρική μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο η οποία θα μπορούσε να τεκμηριώσει τον ως άνω ισχυρισμό του. Ούτε οποιαδήποτε επεξήγηση δόθηκε στο δικαστήριο για την παράλειψη του να εξεταστεί από γιατρό μετά το επεισόδιο. Αν ο ως άνω ισχυρισμός του ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, λογικά η πρώτη ενέργεια που θα ανέμενα από αυτόν θα ήταν να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση αμέσως μετά το επεισόδιο για να διαπιστωθεί και ιατρικά η ύπαρξη της ως άνω εκδοράς. Ανεξήγητος παρέμεινε και ο ισχυρισμός του ότι αμέσως μετά που χτύπησε τον παραπονούμενο στο πρόσωπο επενέβη ο φίλος του και τον τράβηξε προς τα πίσω. Από τη στιγμή που ο παραπονούμενος είχε πέσει στο έδαφος συνεπεία του χτυπήματος, όπως παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του δεν υπήρχε κανένας λόγος κατά την άποψη μου να επενέβαινε ο φίλος του για να τον τραβήξει προς τα πίσω. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία δεν αναφέρει ότι ο παραπονούμενος είχε πέσει στο έδαφος. Η δικαιολογία την οποία προέβαλε για την παράλειψη του να αναφέρει το ως άνω γεγονός στην κατάθεση του, συγκεκριμένα ότι είχε φοβηθεί, ήταν τόσο ευτελής σε βαθμό που στερείτο πειστικότητας. Ως ευτελής χαρακτηρίζεται και ο λόγος τον οποίο προέβαλε για τον οποίο επενέβη ο φίλος του και τον τράβηξε προς τα πίσω. Πολλά ερωτηματικά έχει αφήσει στο δικαστήριο και η ενέργεια του να εγκαταλείψει την σκηνή αμέσως μετά που ο παραπονούμενος έπεσε στο έδαφος και αιμορραγούσε. Για όλους τους λόγους που επεξηγώ λεπτομερώς πιο πάνω απορρίπτω την μαρτυρία του ως αναξιόπιστη. Την ίδια πενιχρή εντύπωση έχει αφήσει στο δικαστήριο και ο ΜΥ
- Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι μοναδικός σκοπός της παρουσίας του στο δικαστήριο ήταν να βοηθήσει τον κατηγορούμενο στην υπεράσπιση του και όχι να πει την αλήθεια. Ουσιώδεις πτυχές της εκδοχής του, πέραν του ότι ήταν αλληλοσυγκρουόμενες, βρίσκονται σε καταφανή αντίθεση με την εκδοχή του κατηγορούμενου. Επισημαίνω μεταξύ άλλων ότι ο κατηγορούμενος στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία (τεκμήριο 1) αναφέρει ότι η συνάντηση του με τον παραπονούμενο έγινε μετά από πάροδο αρκετής ώρας από την άφιξη τους στο club. ΄Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην κατάθεση του «αφού ήπιαμεν τα ποτά μας, γύρω στις 03:00 είδα τον νεαρό που είχα την παρεξήγηση το μεσημέρι στο Amalfi». Αντίθετα ο ΜΥ1 στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία (τεκμήριο 3) αναφέρει ότι η συνάντηση τους με τον παραπονούμενο είχε γίνει κατά την άφιξη τους, ενώ κατέβαιναν τα σκαλιά που οδηγούν στο club, πριν ακόμα εισέλθουν σ' αυτό. Ενώ στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι είχε δει από την θέση που βρισκόταν τον παραπονούμενο να χτυπά τον κατηγορούμενο, χωρίς να καθορίσει το ακριβές σημείο στο οποίο τον χτύπησε, στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι είδε τον παραπονούμενο που προσπάθησε να χτυπήσει τον κατηγορούμενο στο πρόσωπο, δεν τα κατάφερε όμως επειδή ο κατηγορούμενος τραβήχτηκε προς τα πίσω. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι η ως άνω μεταστροφή στην εκδοχή του όπως την περιγράφω πιο πάνω κατέστη αναγκαία έτσι ώστε να ευθυγραμμιστεί η μαρτυρία του με την μαρτυρία του κατηγορούμενου. Επιπλέον πολλές αμφιβολίες έχουν δημιουργηθεί στο δικαστήριο σε σχέση με την δυνατότητα του να παρακολουθήσει όλες τις ως άνω κινήσεις που περιέγραψε από την θέση στην οποία βρισκόταν. Υπενθυμίζω ότι όπως παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του δεν έβλεπε καθαρά λόγω της απόστασης που τον χώριζε, γι' αυτό και δεν είχε προσέξει αν ο παραπονούμενος είχε χτυπήσει τον κατηγορούμενο με χαστούκι ή με γροθιά. Διιστάμενοι υπήρξαν και οι ισχυρισμοί του σε σχέση με το ακριβές σημείο στο οποίο επεσυνέβη το επεισόδιο. Ενώ στην γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι το επεισόδιο έγινε όταν είχαν φτάσει στο πεζοδρόμιο, στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ο παραπονούμενος προσπάθησε να χτυπήσει τον κατηγορούμενο καθώς πήγαιναν προς το ως άνω σημείο. ΄Οπως ισχυρίστηκε, ο παραπονούμενος, ο οποίος βάδιζε μπροστά από τον κατηγορούμενο γύρισε προς τα πίσω και προσπάθησε να χτυπήσει στο πρόσωπο τον κατηγορούμενο. Για όλους τους λόγους που επεξηγώ λεπτομερώς πιο πάνω απορρίπτω και αυτού την μαρτυρία του. Αντίθετα αποδέχομαι ότι τα γεγονότα επεσυνέβησαν όπως τα περιέγραψε στην μαρτυρία του ο ΜΚ
- Ειδικότερα αποδέχομαι ότι ο κατηγορούμενος μαζί με τα πρόσωπα που τον συνόδευαν είχαν περικυκλώσει τον παραπονούμενο και τον έβγαλαν έξω από τον χώρο υποδοχής του club σπρώχνοντας τον και τον οδήγησαν στο απέναντι πεζοδρόμιο. Στο σημείο εκείνο ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στον παραπονούμενο και τον χτύπησε, συγκεκριμένα του έδωσε γροθιά στην μύτη, τον έριξε κάτω και τον κλώτσησε. Σε καμμία περίπτωση ο ΜΚ2 δεν είχε δει τον παραπονούμενο να χτυπά τον κατηγορούμενο. Κατάληξη μου είναι ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο παραπονούμενος πριν δεχθεί τα κτυπήματα του κατηγορουμένου δεν είχε προσπαθήσει να κτυπήσει πρώτος τον κατηγορούμενο. (Υπ.)........................ Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο