Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Ανδρέας Κρητικός, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 19302/09, 31 Μαίου 2010

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Κατά την ένορκη κατάθεση του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 3/4/09 ενώ οδηγούσε στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας σταμάτησε για να ελέγξει το αυτοκίνητο του. Αφού το έλεγξε και επιβιβάσθηκε ξανά στο αυτοκίνητο και εκκίνησε, η αριστερή πισινή πλευρά του αυτοκινήτου έπεσε σε παρακείμενο αυλάκι το βάθος του οποίου δεν ήταν μεγάλο. Προσπάθησε να το βγάλει αλλά δεν τα κατάφερε. Τότε τηλεφώνησε σε κάποιο φίλο του ο οποίος ήρθε και τον πήρε. Πήγε σε δύο «μαγαζιά» όπως τα αποκάλεσε ο ίδιος όπου κατανάλωσε οινόπνευμα. Ανέφερε επίσης ότι επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τη μητέρα του και της έδωσε οδηγίες τα ξημερώματα να ειδοποιήσει το θείο του που είχε ρυμουλκό για να πάει να μετακινήσει το αυτοκίνητο. Τα ξημερώματα της άλλης μέρας δηλαδή στις 4/3/09, και ενώ είχε καταναλώσει αρκετή ποσότητα οινοπνεύματος πήγε στο σημείο που βρισκόταν το αυτοκίνητο του και ενώ ήταν έτοιμος να τηλεφωνήσει στο αδελφό του που διαμένει 3 χιλιόμετρα πιο κάτω για να πάει στο σπίτι του να ξεκουραστεί εκείνη τη στιγμή έφτασε στο σημείο η αστυνομία. Ανέφερε τι συνέβηκε στους αστυνομικούς οι οποίοι όμως του ζήτησαν να υποβληθεί σε εξέταση άλκοτεστ. Τότε τους ανέφερε ότι δεν οδηγούσε και ούτε είχε πρόθεση να οδηγήσει. Η μητέρα του ήδη τον είχε πληροφορήσει ότι ειδοποίησε το θείο του να πάει να ρυμουλκήσει το αυτοκίνητο. Κατά την αντεξέταση ο κατηγορούμενος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν σταμάτησε για να ελέγξει το αυτοκίνητο επειδή αυτό παρουσίασε οποιοδήποτε πρόβλημα, αλλά διότι πάντα συνηθίζει όταν οδηγά να σταματά το αυτοκίνητο και να το ελέγχει. Σε άλλες σχετικές ερωτήσεις ανέφερε ότι το συγκεκριμένο βράδυ ο φίλος του που τον παρέλαβε από τη σκηνή τον πήρε στα δύο μαγαζιά και έφυγε. Σε ερώτηση εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, πως βρέθηκε ξανά στη σκηνή απάντησε αυτολεξεί «μετά βρέθηκα στη σκηνή με πήρανε εκεί στη σκηνή». Σε ερώτηση κατά πόσο βρισκόταν «στα μαγαζιά» και έπινε μέχρι την ώρα που μετέβηκε ξανά στη σκηνή, απάντησε αρνητικά, λέγοντας αυτολεξεί «μπορεί να έβλεπα τηλεόραση έσπαζα την ώρα μου να περάσει για να ξημερώσει. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Η μάρτυρας κατηγορίας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Κατέθεσε με αντικειμενικό και σαφή τρόπο και η μαρτυρία της δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητα της. Αντίθετα ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την εκδοχή του. Τούτο αντανακλάται τόσο στην γενική εντύπωση που μου έδωσε από το εδώλιο του μάρτυρα αλλά και στο γεγονός ότι η μαρτυρία του ήταν διάχυτη από αντιφάσεις και διαφορετικές εκδοχές για διάφορα γεγονότα οι οποίες δεν συνάδουν μεταξύ τους αλλά ούτε και με την λογική. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο σύμφωνα με τα λεγόμενα του σταμάτησε και κατέβηκε από το αυτοκίνητο για να το ελέγξει. Η θέση του ότι η αριστερή πισινή πλευρά του αυτοκινήτου του έπεσε στο χαντάκι έρχεται σε αντίφαση με τον ισχυρισμό της μάρτυρας κατηγορίας, που σημειώνω δεν αμφισβητήθηκε, ότι μέσα στο χαντάκι βρισκόταν το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Ο ισχυρισμός του ότι τα ξημερώματα επέστρεψε στο σημείο που βρισκόταν το αυτοκίνητο και από εκεί τηλεφωνούσε στον αδελφό του για να πάει στο σπίτι του να ξεκουραστεί, χωρίς να δώσει κάποια εξήγηση για τη παρουσία του στη σκηνή, δεν συνάδει με τη λογική. Επίσης ενώ ισχυρίσθηκε ότι ο φίλος του τον πήρε στα «μαγαζιά» και έφυγε στη συνέχεια η μαρτυρία του δεν είχε συνοχή και άφηνε κενά ως προς τον τρόπο με τον οποίο επέστρεψε στη σκηνή τα ξημερώματα όπως ο ίδιος ισχυρίσθηκε. Το κενό αυτό δεν αναπληρώνεται με τον αόριστο ισχυρισμό του κατηγορούμενου κατά τον οποίο ανέφερε αυτολεξεί «Μετά βρέθηκα στη σκηνή με πήρανε εκεί στη σκηνή». Περαιτέρω ο κατηγορούμενος ενώ ισχυρίσθηκε ότι δεν βρισκόταν στα μαγαζιά και έπινε μέχρι την ώρα που επέστρεψε στη σκηνή σε σχετική ερώτηση τι έκανε στο μεταξύ έδωσε και πάλι αόριστη ασαφή και μη συνάδουσα με τη λογική απάντηση λέγοντας αυτολεξεί «Δεν ήταν απαραίτητο να έπινα, μπορεί να έβλεπα τηλεόραση, έσπαζα την ώρα μου να περάσει για να ξημερώσει», ισχυριζόμενος στη συνέχεια αόριστα ότι εγύριζε ως τις 6:00 το πρωί διότι αυτό θεώρησε σωστό να κάνει. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι στις 4/3/08 περί η ώρα 6:00 ο κατηγορούμενος ανευρέθη από την μάρτυρα κατηγορίας στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας να βρίσκεται στη θέση του οδηγού μέσα στο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΥΚ410. Το εν λόγω όχημα ήταν ακινητοποιημένο και το μπροστινό μέρος αυτού βρίσκετο μέσα σε παρακείμενο χαντάκι. Ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης με τη συσκευή υπ' αριθμό 8485 με ένδειξη 97 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου. Στη συνέχεια στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης υπεβλήθηκε σε τελικό έλεγχο αλκοόλης με τη συσκευή τελικού ελέγχου με αριθμό CO632 όπου έδειξε αποτέλεσμα αναλογίας αλκοόλης στην εκπνοή του κατηγορούμενου 84 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου σε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Οι συσκευές προκαταρκτικού και τελικού ελέγχου που χρησιμοποιήθηκαν είναι σύμφωνα με τα πρότυπα που προνοεί ο νόμος και κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσαν κανονικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 5 του περί Οδικής Ασφαλείας Νόμου 174/86 προνοεί: «Πας όστις οδηγεί ή πειράται να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τίνος οδού ή έτερου δημοσίου χώρου έχων καταναλώσει τοσαύτην ποσότητα αλκοόλης υφ' οιανδήποτε μορφήν, ώστε η αναλογία αλκοόλης εις την εκπνοή ή το αίμα αυτού να υπερβαίνη το καθορισθέν όριον, είναι ένοχος αδικήματος.» Το καθορισθέν όριο καθορίζεται από το άρθρο 2

(1)(α) του Νόμου στα 22 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης εις 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Οι όροι «οδηγεί ή πειράται να οδηγήσει» έχουν τύχει σχολιασμού και ερμηνείας σε πολλές αγγλικές αποφάσεις και ειδικότερα στην απόφαση Pinner v. Everett

(1969)3 ALL ER 257 όπως επεξηγήθηκε στην Edkins v. Knowles

(1973)RTR 257. Σύμφωνα με τις πιο πάνω αποφάσεις η υποψία της διάπραξης του τροχαίου αδικήματος της κατανάλωσης οινοπνεύματος πρέπει να προκύψει ενώ ο κατηγορούμενος οδηγούσε η επειράτο να οδηγήσει. Το κατά πόσο ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο είναι θέμα πραγματικό. (βλ. Pinner v. Everett (ανωτέρω) στη σελ. 262). Στην απόφαση Edkins v. Knowles (ανωτέρω) δόθηκαν 5 κατευθυντήριες εισήγησεις αναφορικά με την ερμηνεία του όρου οδήγηση οι οποίες προέκυψαν από συνόψιση της νομολογίας (βλ. επίσης Wilkinson´s Road Traffic Offences 10η έκδοση στη σελ. 154). Η δεύτερη εισήγηση είναι υποβοηθητική για την περίπτωση του οδηγού που σταματά το όχημα του όπου λέχθηκε ότι: «2.When a motorist stops before he has completed his journey he may still be driving; an obvious example is when he is halted at traffic lights. Each case will depend upon its own facts, but generally the following questions will be relevant (

1. a)What was the purpose of the stop; If it is connected with the driving and not for some purpose unconnected with the driving, the facts may justify a finding that the driving is continuing although the vehicle is stationary (
2. b)How long was he stopped; The longer he is stopped the more difficult it becomes to regard him as still driving. (
3. v)Did he get out of the vehicle; If he remains in the vehicle it is some though not a conclusive indication that he is still driving». Σε δική μου μετάφραση: «2. Όταν ο οδηγός σταματήσει πριν συμπληρώσει το ταξίδι του μπορεί ακόμη να οδηγά. Ένα έκδηλο παράδειγμα είναι όταν είναι σταθμευμένος σε φώτα τροχαίας. Κάθε υπόθεση θα εξαρτηθεί από τα δικά της περιστατικά, αλλά γενικά οι ακόλουθες ερωτήσεις είναι σχετικές: (α) Ποιος ήταν ο σκοπός της στάθμευσης; Αν συνδέεται με την οδήγηση και όχι με κάποιο σκοπό που δεν συνδέεται με την οδήγηση, τα γεγονότα μπορεί να δικαιολογούν το εύρημα ότι η οδήγηση συνεχίζεται παρά το ότι το όχημα είναι ακινητοποιημένο. (β) Για πόσο χρονικό διάστημα είχε σταματήσει; Όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα της στάθμευσης τόσο πιο δύσκολο καθίσταται να θεωρηθεί ότι εξακολουθεί να οδηγά. (γ) Βγήκε έξω από το όχημα; Αν παραμείνει στο όχημα αποτελεί κάποια, αλλά όχι τελική (conlcusive) ένδειξη ότι εξακολουθεί να οδηγά.» Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 5, οδηγός διαπράττει το υπό εξέταση αδίκημα όταν οδηγεί ή πειράται να οδηγήσει όχημα αφού είχε καταναλώσει τέτοια ποσότητα αλκοόλης, ώστε η αναλογία αλκοόλης στη εκπνοή του ή το αίμα αυτού να υπερβαίνει το καθορισθέν όριο. Στη υπό κρίση υπόθεση σύμφωνα με τα λεγόμενα του κατηγορούμενου οδηγούσε ο ίδιος όταν το αυτοκίνητο κατέπεσε στο χαντάκι. Δεδομένης λοιπόν της απόρριψης της εκδοχής του, σύμφωνα με την οποία κατανάλωσε αλκοόλ μετά από το συμβάν, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε ενώ είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλης, ώστε η αναλογία αλκοόλης στη εκπνοή του να υπερβαίνει το καθορισθέν όριο. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτήν. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο