Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Χρίστοφερ Πιτσιλλίδης, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 11297/09, 4 Ιουνίου 2010

(3)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85 και 166/87 των Περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων 19/74 και 48/85 και της Κ.Δ.Π.277/85 και Κ.Δ.Π. 17/86 Νόμος 47

(1)/97 και Νόμος 80

(1)/2000. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 11/6/08 οδηγούσε το αυτοκίνητο υπ΄αριθμούς εγγραφής EKX880 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λάρνακας με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας δηλαδή με ταχύτητα 136 χαω αντί 100 χαω. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες τον αστ.14 Π.Δράκου και τον αστ.505 Μ. Κυπριανού. Όλη η μαρτυρία είναι καταγραμμένη στα πρακτικά. Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα εξής. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 11/6/08 κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λάρνακας όπου μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας. Ο ΜΚ1 με το ταχύμετρο τύπου Lazer υπ' αριθμό 14155 εγκλώβισε την ταχύτητα του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΕΚΧ880 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο με ταχύτητα 136 χαω. Αφού ανέκοψε το όχημα του κατηγορούμενου και του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο ο τελευταίος αμφισβήτησε την ένδειξη της ταχύτητας του ταχυμέτρου. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι προτού αρχίσει τη λειτουργία του ταχυμέτρου έκανε τους τρείς ενδεδειγμένους ελέγχους τους οποίους εξήγησε στο Δικαστήριο και διαπίστωσε ότι τούτο λειτουργούσε ορθά. Περαιτέρω ανέφερε ότι το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στο επίδικο δρόμο είναι 100 χαω κάτι που υποδεικνύουν πινακίδες που υπάρχουν πριν το σημείο που ανέκοψε τον κατηγορούμενο και ότι κατέγραψε τη ταχύτητα του κατηγορούμενου από απόσταση 360μ. Κατά την αντεξέταση ο ΜΚ1 ανέφερε ότι το Φεβρουάριο του 2008 εκπαιδεύτηκε στο χειρισμό των ραντάρ τύπου Lazer. Σε σχετικές ερωτήσεις του κατηγορούμενου απάντησε ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε στη κατοχή του πιστοποιητικό βαθμονόμισης του ραντάρ επαναλαμβάνοντας ότι προέβη στους τρείς ελέγχους του ραντάρ και διαπίστωσε ότι αυτό λειτουργούσε ορθά. Όταν ανέκοψε τον κατηγορούμενο τον πληροφόρησε για τη ταχύτητα με την οποία εκινείτο και ο τελευταίος του απάντησε ότι την αμφισβητεί. Σε ανάλογες ερωτήσεις του κατηγορούμενου ο μάρτυρας απάντησε ότι κατά τη διενέργεια των τριών ελέγχων του ταχυμέτρου, στη περίπτωση που αυτό δεν λειτουργεί ορθά τούτο θα υποδεικνύετο αμέσως στην οθόνη του. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι υπηρετεί στο Τμήμα Δ΄ της αστυνομίας στο Κλάδο Τηλεπικοινωνιών από το 1997 και ασχολείται με την συντήρηση και επιδιόρθωση διάφορων ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, που διαθέτει η Αστυνομία. Κατάθεσε και υιοθέτησε το περιεχόμενο έκθεσης (τεκμήριο 1) στην οποία εξηγεί την λειτουργία των ταχυμέτρων τύπου Lazer, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο διενεργείται ο έλεγχος της ορθής λειτουργίας του. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έχει εκπαιδευτεί για την συντήρηση και την επιδιόθρωση των συσκευών τύπου Lazer αναφερόμενος σε τρία μοντέλλα του ίδιου τύπου και συγκεκριμένα στα μοντέλα LTI 20-20 ULTRALYTE, LTI 20-20 ULTRALYTE LR (Long Range) και στο τελευταίο μοντέλο LTI 20-20 Truspeed, και στις αποστάσεις από τις οποίες μπορεί το κάθε μοντέλλο να καταγράψει την ταχύτητα ενός κινούμενου στόχου. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 πιστοποιητικό ρύθμισης ακριβείας που εκδίδεται από την κατασκευάστρια εταιρεία και το οποίο όπως ανέφερε έρχεται πάντοτε μαζί με τη συσκευή, και ως τεκμήριο 3 δήλωση της εταιρείας που κατασκευάζει τις συγκεκριμένες συσκευές, σύμφωνα με την οποία το ταχύμετρο με το οποίο καταγράφηκε η ταχύτητα του κατηγορούμενου πληρεί τα πρότυπα. Kατά την αντεξέταση του από τον κατηγορούμενο, ο ΜΚ2 σε σχετικές ερωτήσεις αναφέρθηκε στην εκπαίδευση που έτυχε από την κατασκευάστρια εταιρεία σε σχέση με τα ταχύμετρα τύπου Lazer. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι η κατασκευάστρια εταιρεία δεν συνιστά τη διενέργεια οποιασδήποτε συντήρησης των εν λόγω συσκευών, πλην την διενέργεια των τριών ελέγχων, αναφέροντας ότι μόνο στη περίπτωση που προκύψει από τους τρείς ελέγχους ότι υπάρχει βλάβη, τότε το ταχύμετρο χρειάζεται επιδιόρθωση. Τέλος ανέφερε ότι οι εν λόγω συσκευές έχουν περιθώριο λάθους συν-πλην 2 χιλιόμετρα. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο του στο συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο έχοντας ενεργοποιημένο το σύστημα της σταθερής ταχύτητας (αυτόματος πιλότος) ούτως ώστε το αυτοκίνητο να κινείται με ταχύτητα 118 χαω. Όταν ανεκόπηκε από τον ΜΚ1 ζήτησε από αυτόν να του παρουσιάσει πιστοποιητικό βαθμονόμισης του ταχυμέτρου, όπως το αποκάλεσε, κάτι που δεν είχε στη κατοχή του ο μάρτυρας. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στις διάφορες επικοινωνίες που είχε με τους αρμόδιους αξιωματικούς υπηρεσίας και σε άλλα μη επίδικα θέματα. Κατά την αντεξέταση, ο κατηγορούμενος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι κατά τη διάρκεια που είναι ενεργοποιημένο το σύστημα σταθερής ταχύτητας στο όχημα του εάν χρησιμοποιηθεί ο μοχλός της βενζίνης ή των φρένων τότε αμέσως η ρύθμιση σταθερής ταχύτητας απενεργοποιείται. Σε σχετική ερώτηση, ανέφερε ότι δεν θυμόταν από πού ξεκίνησε ούτε πόση ώρα διήρκησε η διαδρομή του κατά τον επίδικο χρόνο. Κατά τη διάρκεια όμως της διαδρομής μέχρι την ώρα που τον ανέκοψε η αστυνομία χρησιμοποίησε πολλές φορές το μοχλό της βενζίνης και των φρένων του οχήματος του με αποτέλεσμα να απενεργοποιηθεί το σύστημα σταθερής ταχύτητας, χωρίς όμως να είναι σε θέση να πει πόσες φορές συνέβηκε αυτό. Τέλος σε σχετική ερώτηση ο κατηγορούμενος απάντησε ότι, δεν ανέφερε στον ΜΚ1 όταν τον ανέκοψε και του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο για το υπό εξέταση αδίκημα ότι είχε ενεργοποιημένο στο όχημα του το σύστημα της σταθερής ταχύτητας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΚ1, μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του χωρίς να κλονισθεί η αξιοπιστία του σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του. Εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας, πλήν της υποβολής ότι όταν ανέκοψε τον κατηγορούμενο για το υπό εξέταση αδίκημα, ο τελευταίος του ζήτησε να του παρουσιάσει πιστοποιητικό βαθμονόμησης, δεν αντεξετάσθηκε σε σχέση με οποιαδήποτε άλλα επίδικα θέματα. Ο ΜΚ1 επεξήγησε τους ελέγχους που διενήργησε στο ταχύμετρο και σε αυτό το σημείο η μαρτυρία του υποστηρίζεται πλήρως και από την μαρτυρία του ΜΚ2 ο οποίος επίσης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος δεν υπέβαλε κατά την αντεξέταση στον ΜΚ1 πως η ταχύτητα του δεν ήταν 136 χαω. Δεν αμφισβήτησε επίσης ότι οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λάρνακας όπου ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας όταν ανέκοψε τον κατηγορούμενο. Το κατά πόσο ο ΜΚ1 παρουσίασε ή όχι το πιστοποιητικό βαθμονόμησης που του ζήτησε ο κατηγορούμενος είναι επουσιώδες είπε προς απόδειξη της ενοχής του, είτε προς την αξιοπιστία του. Δεδομένων των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 στην ολότητα της. Ο ΜΚ2 επίσης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως εμπειρογνώμονα στην ολότητα της. Η μαρτυρία του που αφορούσε την λειτουργία των ταχυμέτρων τύπου Lazer ήταν σαφής και αντικειμενική. Ο μάρτυρας έδειχνε να κατέχει πλήρως τα όσα ανέφερε σε σχέση με τη λειτουργία των ταχυμέτρων Lazer και η αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε με κανένα τρόπο κατά την αντεξέταση. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια και την γνησιότητα της εκδοχής του. Η μαρτυρία του κατηγορουμένου περιορίσθηκε κυρίως σε μη επίδικα θέματα και ουσιαστικά εξέφρασε το παράπονο του αναφορικά με το γεγονός ότι, όταν ανεκόπηκε από τον ΜΚ1, ο τελευταίος δεν του παρουσίασε πιστοποιητικό βαθμονόμησης του ταχυμέτρου. Ενώ ισχυρίσθηκε ότι ο λόγος που αμφισβητεί την ένδειξη του ταχυμέτρου αναφορικά με την ταχύτητα του είναι διότι είχε ενεργοποιημένο στο όχημα του το σύστημα σταθερής ταχύτητας ούτως ώστε αυτό να κινείται στα 118 χαω, στη συνέχεια δήλωσε ότι το εν λόγω σύστημα απενεργοποιήθηκε πολλές φόρες κατά τη διάρκεια της διαδρομής του και συγκεκριμένα όταν χρησιμοποίησε το μοχλό της βενζίνης ή των φρένων. Επίσης παραδέχθηκε ότι αφού ανεκόπηκε από τον ΜΚ1, δεν του ανέφερε ότι είχε ενεργοποιημένο το σύστημα της σταθερής ταχύτητας, συνεπώς ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορούμενου προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την εκδοχή του κατηγορουμένου την οποί και απορρίπτω. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 11/6/08 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΚΧ880 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας- Λάρνακας. Την ίδια μέρα και ώρα ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στον πιο πάνω αυτοκινητόδρομο, όπου το ανώτατο όριο ταχύτητας έχει καθοριστεί από την αρμόδια αρχή στα 100 χαω. Κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου πριν το σημείο που ο κατηγορούμενος ανεκόπηκε από τον ΜΚ1, υπήρχαν πινακίδες οι οποίες υποδείκνυαν το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στα 100 χαω Προτού αρχίσει τον έλεγχο ο ΜΚ1 διενήργησε τον απαιτούμενο έλεγχο του ταχύμετρου με τα τρία στάδια που αναφέρονται πιο πάνω και το ταχύμετρο βρισκόταν σε ορθή λειτουργήσιμη κατάσταση. Ο ΜΚ1 στόχευσε το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και το ταχύμετρο της συσκευής προέβαλε την ένδειξη 136 χαω. Ο ΜΚ1 χρησιμοποίησε ταχύμετρο τύπου lazer το οποίο κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσε κανονικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 6

(2)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ' όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν∙ το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί∙ η αρμοδία αρχή δύναται, ωσταύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητας: Νοείται ότι μέχρις ου η αρμοδία αρχή προβή εις τον ορισμόν τοιούτου ορίου ταχύτητος, τούτο δεν δύναται να υπερβαίνη, εντός των κατωκημένων περιοχών οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου το όριον των τριάκοντα μιλίων την ώρα.» Το εδάφιο

(3)του ιδίου άρθρου προνοεί ότι : «

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, είς φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας επτακοσίας πεντήκοντα λίρας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Όπως αναφέρθηκε στην Έπαρχος Λεμεσού v. Γιωργαλλά Π.Ε.7357, ημε. 2/6/00 συσκευή η οποία εργάζεται χωρίς ανθρώπινη επέμβαση και λειτουργεί ορθά αποτελεί πραγματική μαρτυρία για να αποδειχθεί το γεγονός για το οποίο χρησιμοποιείται. Των πιο πάνω δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο