ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΜΙΧΑΗΛ ΨΥΛΛΑΣ, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης:19401/09, 17 Ιουνίου 2010

(1)(α) 88

(1)(Ζ) 88 2, 3, 4, 5 και 140

(3)των Περί Δήμων Νόμου 111 του 1985 ως τροποποιήθη και του Κανονισμού 14(η) των Περί Τροχαίας Δημοτικών Κανονισμών Λάρνακας 1952 και 1955 και του Κανονισμού 2

(1)των Δημοτικών Κανονισμών της Λάρνακας 1965 ως και το Νόμο 47

(1)/97. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος στις 12/6/09 στη Λάρνακα και εντός των δημοτικών ορίων αυτής, έχων την ευθύνη ή και κατοχή του μηχανοκίνητου οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής ΕΧΡ219 στάθμευσε τούτο εις την οδό Κωνσταντίνου Καλογερά και παρέλειψε να συμμορφωθεί προς το σήμα τροχαίας ήτοι στάθμευσε εντός στάσης λεωφορείου. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μοναδικό μάρτυρα τον Τροχονόμο αρ.12 Χρίστο Χ΄΄ Γεωργίου του Δήμου Λάρνακας. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ανώμοτη κατάθεση και στη συνέχεια παρουσίασε δύο μάρτυρες υπεράσπισης. Ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας Χρ. Χ΄΄Γεωργίου ανέφερε ότι, στις 12/6/09 ήταν περιπολία στην οδό Κωνσταντίνου Καλογερά όπου κατήγγειλε τρία οχήματα που ήταν σταθμευμένα σε στάση λεωφορείου. Μεταξύ αυτών και το όχημα ΕΧΡ219 χρώματος μαύρου μάρκας Nissan Primera. Μετά από σχετική έρευνα διαπίστωσε ότι το πιο πάνω όχημα ανήκε στον κατηγορούμενο. Για το πιο πάνω παράπτωμα εξέδωσε εξώδικο το οποίο τοποθέτησε στον ανεμοθώρακα του οχήματος και το οποίο δεν πληρώθηκε μέχρι σήμερα. Επίσης ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι δέχονται καθημερινά από τους λεωφορειούχους παράπονα για τον επίδικο δρόμο διότι κάποιες από τις στάσεις λεωφορείων έχουν καταργηθεί. Κατά την αντεξέταση του από τον κατηγορούμενο, σε σχετικές ερωτήσεις, ο μάρτυρας κατηγορίας απάντησε ότι το εξώδικο εκδίδεται εις τριπλούν και ότι στο αντίτυπο που αφήνεται στο όχημα εκτός του αριθμού εγγραφής δεν αναγράφεται το χρώμα και ο τύπος του οχήματος, στοιχεία που αναγράφονται μόνο στο αντίτυπο που παραμένει στο φάκελο της υπόθεσης. Επίσης κατά την αντεξέταση σε σχετική ερώτηση ο μάρτυρας ανέφερε ότι το υπό εξέταση αδίκημα διαπράχθηκε μεταξύ των ωρών 11:10-11:

1. Ο κατηγορούμενος κατά την ανώμοτη του δήλωση ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα μετέβηκε με το πιο πάνω όχημα στα κατεχόμενα και συγκεκριμένα στον Απόστολο Βαρνάβα και στη Κερύνεια. Ο ΜΥ1, Ανδρέας Νικολάου, ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του φωτογράφου. Αναγνώρισε αριθμό φωτογραφιών που του υπέδειξε ο κατηγορούμενος αναφέροντας ότι ο ίδιος εμφάνισε αυτές από τα αρνητικά που του παρέδωσε ο κατηγορούμενος. Μέρος αυτών των φωτογραφιών ο κατηγορούμενος ζήτησε και κατατέθηκαν από τον μάρτυρα υπεράσπισης σε δέσμη ως τεκμήριο
2. Στη συνέχεια ο ΜΥ1 ανέφερε ότι η ημερομηνία που αναγράφεται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 1 είναι η ημερομηνία που ελήφθησαν. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε από τον Κατηγορούσα Αρχή. Η ΜΥ2, σύζυγος του κατηγορουμένου, μεταξύ άλλων μη επίδικων θεμάτων, ανέφερε ότι στις 12/6/09 επισκέφθηκε μαζί με τον κατηγορούμενο τον Απόστολο Βαρνάβα και την Κερύνεια στα κατεχόμενα. Κατά την αντεξέταση, στη μοναδική ερώτηση που της υποβλήθηκε, η ΜΥ2 απάντησε ότι στις φωτογραφίες τεκμήριο 1 αναγράφεται η ημερομηνία 11/6/09, διευκρινίζοντας όμως κατά την επανεξέταση ότι οι φωτογραφίες (τεκμήριο 1) έχουν διάφορες ημερομηνίες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο Μάρτυρας κατηγορίας μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του, σύμφωνα με την οποία, στις 12/6/09 εξέδωσε εξώδικο για το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΧΡ219, ιδιοκτησία του κατηγορούμενου για το λόγο ότι τούτο ήταν σταθμευμένο σε στάση λεωφορείου στην οδό Καλογερά,. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους v. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 129, Στέλιος Σοφοκλέους v. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 ΑΑΔ 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψιν ώστε να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από τη δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 CLR 200). Ο ΜΥ1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Κατά τη μαρτυρία του υπήρξε σταθερός και ειλικρινής. Άλλωστε η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Η ΜΥ2 παρά το γεγονός ότι η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη και ως εκ τούτου την αποδέχομαι, εν τούτοις δεν βοήθησε στη υποστήριξη της εκδοχής του κατηγορούμενου. Πέραν του ότι από τη στάση και τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις του κατηγορούμενου συζύγου της ήταν πασιφανές ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να τον βοηθήσει, όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση για την ημερομηνία που φέρουν οι φωτογραφίες τεκμήριο 1, απάντησε ότι αυτές είναι ημερομηνίας 11/6/09 για να πει στη συνέχεια, κατά την επανεξέταση, ότι σε αυτές αναγράφονται διάφορες ημερομηνίες. Περαιτέρω η μάρτυρας παρέλειψε να αναφέρει ποια ώρα έφυγαν με τον κατηγορούμενο την συγκεκριμένη μέρα για τα κατεχόμενα, λέγοντας αόριστα ότι συνήθως όταν πηγαίνουν στα κατεχόμενα ξεκινούν γύρω στις 9:00. Δεδομένων των πιο πάνω απορρίπτω την εκδοχή που πρόβαλε ο κατηγορούμενος, μέσα από την υπεράσπιση του, ο οποίος σημειώνω ότι δεν αρνήθηκε ότι κατά την επίδικη ημερομηνία είχε την ευθύνη και ή τη κατοχή του επίδικου οχήματος, αλλά αντίθετα, ισχυρίσθηκε ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία πήγε με αυτό στα κατεχόμενα χωρίς όμως να διευκρινίσει ποιά ώρα πήγε και ποιά ώρα επέστρεψε, ενώ ταυτόχρονα δεν αμφισβήτησε την ώρα που ο ΜΚ1 ισχυρίσθηκε ότι διαπράχθηκε το υπό εξέταση αδίκημα. Προς υποστήριξη της υπεράσπισης του κατηγορούμενου, ότι δηλαδή δεν μπορούσε να είχε σταθμεύσει το όχημα του στην επίδικη οδό, διότι βρισκόταν με αυτό στα κατεχόμενα, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο από το ΜΥ1 δέσμη φωτογραφιών (τεκμήριο 1) οι οποίες πέραν του ότι φαίνονται να ελήφθησαν σε διάφορες ημερομηνίες, άλλες, από την επίδικη ημερομηνία, συγκεκριμένα στις 3/7/08, 3/4/09, 11/5/09, 1/7/08 και 19/7/08 σε καμία από αυτές δεν αναφέρεται η ώρα που ελήφθησαν. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος βασίζεται στο άρθρο 88

(1)(α) και (ζ) του περί Δήμων Νόμου 111 του 1985 και στο Κανονισμό 14(η) των Περί Τροχαίας Δημοτικών Κανονισμών Λάρνακας 1952 και 1955. Το άρθρο 88

(1)(α) και (ζ) αναφέρει ότι:

(1)Εντός των δημοτικών ορίων οιουδήποτε δήμου, το συμβούλιον αυτού, τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, κέκτηται εξουσίαν, δια δημοτικών κανονισμών εκδιδομένων τη εγκρίσει του Υπουργού, να ρυθμίζη και ελέγχη την τροχαίαν κίνησιν επί οιασδήποτε οδού, ήτις εξουσία περιλαμβάνει την εξουσίαν- (α) να ορίζη χώρους διά στάσιν οχημάτων μη ευρισκομένων εν κινήσει, και να καθορίζη τους αριθμούς και τύπους οχημάτων εις τα οποία θα επιτρέπεται η στάσις εις τους τοιούτους χώρους, να ρυθμίζη οιονδήποτε θέμα εν σχέσει με αυτά, και να προνοή δια την πληρωμήν δικαιωμάτων δια την τοιαύτην στάσιν. (β) ............................. (γ) ............................ (δ) ............................ (ε) ............................. (στ) ............................ (ζ) να ανεγείρη, εκθέτη, τοποθετή ή βάφη σήματα διά την ρύθμισιν της τροχαίας και να εμποδίζη την ανέγερσιν, έκθεσιν, τοποθέτησιν ή βαφήν οιωνδήποτε άλλων σημάτων ή άλλων αντικειμένων πλησίον των τοιούτων σημάτων. Ο Κανονισμός 14(η) των Κανονισμών του 1952 προνοεί ότι:

(14)Any person driving or having the charge or control of a motor car, or riding or pushing a bicycle, or driving, pushing or having the charge or control of an animal -drawn or hand-driven vehicle, in any street shall - (

1. a).............................. (
2. b).............................. (
3. c).............................. (
4. d).............................. (
5. e)............................. (
6. f).............................. (
7. g)............................. (
8. h)comply with all traffic signs erected, exhibited, placed or painted in or near any street by the Council; Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι στο εδάφιο 3 του άρθρου 140 του περί Δήμων Νόμου 111/85 προνοείται ότι:

(3)Οι περί Δήμων Κανονισμοί οι εκδοθέντες υπό του Υπουργικού Συμβουλίου και οι δημοτικοί κανονισμοί οι εκδοθέντες υπό συμβουλίου, δυνάμει των διατάξεων του καταργηθέντος Νόμου, μέχρις ότου τροποποιηθούν ή ανακληθούν υπό Κανονισμών η δημοτικών κανονισμών εκδοθησομένων δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, καθ' ο μέτρον ούτοι δεν αντίκειται προς τας διατάξεις του πάροντος Νόμου λογίζονται ως εκδοθέντες δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Προκύπτει από το λεκτικό των πιο πάνω άρθρων του Νόμου και των Κανονισμών, ότι επιβάλλεται η απόδειξη της ύπαρξης σηματοδότησης που να υποδεικνύει, όσον αφορά το υπό εξέταση αδίκημα, τη στάση λεωφορείου και η διάπραξη του υπό εξέταση αδικήματος συνίσταται ακριβώς στη μη συμμόρφωση με την σηματοδότηση αυτή. Στη παρούσα περίπτωση, παρατηρώ ότι, δεν τέθηκε ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής και συγκεκριμένα από τον μάρτυρα κατηγορίας ότι στο επίδικο σημείο που στάθμευσε ο κατηγορούμενος στην οδό Κωνσταντίνου Καλογερά υπήρχε οποιαδήποτε σηματοδότηση που να υποδεικνύει την ύπαρξη στάσης λεωφορείου. Ως εκ τούτου, και με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας στο μόνο εύρημα που μπορώ να καταλήξω είναι ότι στις 12/6/09 μεταξύ των ωρών 11:10-11:30 στην Λάρνακα ο κατηγορούμενος, ενώ είχε την ευθύνη και ή τον έλεγχο του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΧΡ219, στάθμευσε τούτο σε κάποιο σημείο της οδού Κωνσταντίνου Καλογερά. Ο μάρτυρας κατηγορίας προς τούτο εξέδωσε εξώδικο επειδή στο σημείο που ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα του υπήρχε στάση λεωφορείου. Ενόψει όμως της έλλειψης οποιασδήποτε μαρτυρίας ότι, στο σημείο όπου στάθμευσε ο κατηγορούμενος επί της οδού Καλογερά υπήρχε σηματοδότηση που να υποδεικνύει την ύπαρξη της στάσης λεωφορείου, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος δεδομένου ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα ότι στο σημείο που στάθμευσε ο κατηγορούμενος υπήρχε σχετική σηματοδότηση και ο κατηγορούμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί σε αυτή. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 στις σελ. 365, 366 «η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Υπό το φως των πιο πάνω ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο