Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Lucy Photiade, Αρ. Υπ.: 417/09, 28 Ιουνίου, 2010

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας η κατηγορουμένη στις 14/6/08 στη Λάρνακα εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στο μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής AAG603 περιουσία του Μάριου Κλεάνθους, ζημιά αξίας €
2. Η μαρτυρία Η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε ως μάρτυρες τον εξεταστή της υπόθεσης αστ. 3823 Παναγιώτη Κουμή (ΜΚ1) την Γ/Α 4791 Ε. Ραφίδια, η οποία υπηρετεί στον εργαστήριο φωτογραφίας της υπηρεσίας εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας (ΜΚ2) και τον παραπονούμενο Μάριο Κλεάνθους (ΜΚ3). Ο ΜΚ1 κατέθεσε ότι υπηρετεί στο τμήμα μικροπαραβάσεων Λάρνακας. Στις 25/6/08 και περί ώρα 19:00 του καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο ότι στις 17/6/08 πρόσεξε μέσω του κλειστού συστήματος παρακολούθησης που τοποθέτησε στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας που διαμένει την κατηγορούμενη, η οποία διαμένει στην ίδια πολυκατοικία να κλωτσά το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΑΑG 603 το οποίο βρισκόταν στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας, σε τρία σημεία με αποτέλεσμα να το γδάρει. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο η ως άνω ζημιά στο αυτοκίνητο του έγινε στις 14/6/08 και περί ώρα 07:
3. Μετέβηκε στο μέρος και διαπίστωσε ότι στο αυτοκίνητο υπήρχαν τρία χτυπήματα που φαινόταν να προκλήθηκαν από κλωτσιές. Στα συγκεκριμένα σημεία δεν υπήρχαν βουλώματα ούτε γδαρσίματα, απλά υπήρχαν σημάδια από κλωτσιές, δηλαδή αποτυπώματα του παπουτσιού. Ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι η ζημιά ήταν αξίας €35 καθότι το αυτοκίνητο χρειαζόταν να καθαριστεί με «polish». Του ανέφερε επίσης ότι θα του παρέδιδε μία βιντεοκασέττα που έδειχνε την κατηγορουμένη να χτυπά το αυτοκίνητο του. Στις 2/7/08 ο παραπονούμενος του παρέδωσε την βιντεοκασέτα (βλέπε το τεκμήριο 4Α). Στις 18/7/08 μετέφερε την ως άνω βιντεοκασέτα στο εργαστήριο φωτογραφίας και την παρέδωσε στην ΜΚ
4. Στις 11/8/08 η ΜΚ2 παρέδωσε στον συνάδελφο του αστ. 2477 ένα φάκελο ο οποίος περιείχε την ως άνω βιντεοκασέττα, ένα ψηφιακό δίσκο DVD (βλέπε το τεκμήριο 5) και ένα βιβλιάριο με τρεις φωτογραφίες (βλέπε το τεκμήριο 6). Κατά την ίδια μέρα ο αστ. 2477 του παρέδωσε τον ως άνω φάκελο. Στις 24/8/08 πήρε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη (βλέπε το τεκμήριο 2). Κατά την ίδια μέρα την κατηγόρησε γραπτώς (βλέπε το τεκμήριο 3). Διευκρίνισε ότι τα αποτυπώματα παπουτσιού που διαπίστωσε στο αυτοκίνητο του παραπονούμενου βρίσκονταν το ένα στο μπροστινό καπό, το δεύτερο στο μπροστινό αριστερό φτερό και το τρίτο στο πίσω αριστερό φτερό. Διευκρίνισε επίσης ότι τα ως άνω αποτυπώματα ήταν τρίψιμο του παπουτσιού στο αυτοκίνητο. Η ΜΚ2 κατέθεσε ότι στις 18/7/08 παρέλαβε από τον ΜΚ1 την βιντεοκασέτα - τεκμήριο 4Α. Την ιδία μέρα με την βοήθεια ψηφιακής μονταζιέρας αντέγραψε καθ' υπόδειξη του ΜΚ1 ένα οπτικό κομμάτι βίντεο από το τεκμήριο 4Α. Στην συνέχεια, καθ' υπόδειξη του ΜΚ1 απομόνωσε τρεις εικόνες από το οπτικό κομμάτι βίντεο που αντέγραψε από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 4Α, τις οποίες εκτύπωσε με την βοήθεια ψηφιακού έγχρωμου εκτυπωτή και τις έδεσε σε βιβλιάριο φωτογραφιών (βλέπε το τεκμήριο 6). Εκτύπωσε τις ως άνω φωτογραφίες χωρίς να αλλοιώσει, προσθέσει ή αφαιρέσει οτιδήποτε από αυτές. Ακολούθως αντέγραψε το πιο πάνω οπτικό κομμάτι - βίντεο σε ψηφιακό δίσκο DVD (βλέπε το τεκμήριο 5). Μέρος της κυρίως εξέτασης του παραπονούμενου αποτέλεσε η γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία με ημερ. 25/6/08 (βλέπε το τεκμήριο 7Α). Στην ως άνω κατάθεση του αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΑAG 406, το οποίο βρισκόταν ακινητοποιημένο από τις αρχές Μαϊου 2008 στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας που διαμένει, στην οδό Καλύμνου. Στις 17/6/08 εξέτασε την ταινία που καταγράφουν οι κάμερες του στον χώρο στάθμευσης που έχει το ως άνω αυτοκίνητο του και διαπίστωσε ότι η κατηγορουμένη κλώτσησε τρεις φορές το αυτοκίνητο του με αποτέλεσμα να το γδάρει. Η ως άνω ζημιά θα πρέπει να είχε γίνει στις 14/6/08 περί ώρα 7:00 το πρωί. Σε άλλη κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία με ημερ. 16/10/08 (βλέπε το τεκμήριο 7) η οποία επίσης αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του αναφέρει ότι μετά από προσεκτικό έλεγχο που έκαμε στο ως άνω αυτοκίνητο του δεν φαίνεται να υπάρχουν βουλλώματα ή γδαρσίματα. Το αυτοκίνητο του για να καθαρίσει χρειάζεται «polish» αξίας €35 περίπου. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνησε ότι η βιντεοκάμερα ήταν τοποθετημένη μέσα σε αποθήκη του. Το μάτι της κάμερας ήταν τοποθετημένο πάνω στην πόρτα της αποθήκης. Συμφώνησε ότι δεν είχε κάμει γνωστή σε κανένα πρόσωπο την τοποθέτηση της βιντεοκάμερας στην αποθήκη του. Όταν του ζητήθηκε από την υπεράσπιση να εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο στην κατάθεση του - τεκμήριο 7 αναφέρει ότι δεν φαίνονται ούτε βουλλώματα ούτε γδαρσίματα στο αυτοκίνητο του, απάντησε ότι όταν τον είχαν καλέσει στον σταθμό τον είχε πιέσει κατά κάποιο τρόπο η αστυνομία ότι η υπόθεση του δεν θα προχωρούσε εκτός αν υπέγραφε το τεκμήριο 7, συγκεκριμένα ότι οι ζημιές ήταν ελάχιστες και χρειαζόταν μόνο «polish» το αυτοκίνητο του. Η κατηγορουμένη μετά την κλήση της σε απολογία επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 κρίνονται ως αντικειμενικοί, ανεξάρτητοι και χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Θα πρέπει εξάλλου να επισημάνω ότι η μαρτυρία τους παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Ο παραπονούμενος (ΜΚ3) άφησε πενιχρή εντύπωση στο δικαστήριο. Η εκδοχή του, πέραν του ότι ήταν αλληλοσυγκρουόμενη, προσκρούει στην αδιαμφισβήτητη μαρτυριά του ΜΚ
5. Ο ισχυρισμός τον οποίο προέβαλε στην κατάθεση του ημερομηνίας 25/6/08 (τεκμήριο 7Α) ότι είχαν προκληθεί γδαρσίματα στο αυτοκίνητο του από τις κλωτσιές της κατηγορουμένης, αναιρείται από τα όσα αναφέρει στην τρίτη του κατά σειρά κατάθεση ημερομηνίας 16/10/08 (τεκμήριο 7). Επισημαίνω ότι στην τελευταία κατάθεση του αναφέρει ότι δεν υπήρχαν ούτε γδαρσίματα, ούτε βουλώματα στο αυτοκίνητο του, απλά χρειάζεται «polish» για να καθαρίσει. Η επεξήγηση την οποία προέβαλε για την ως άνω μεταβολή στις θέσεις του, συγκεκριμένα ότι είχε πιεστεί από την αστυνομία να υπογράψει την τελευταία του κατάθεση, ήταν τόσο ευτελής, σε βαθμό που στερείτο πειστικότητας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να παραπέμψω στην αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του ΜΚ1 σύμφωνα με την οποία, τα μόνα σημάδια που εντόπισε στο αυτοκίνητο του παραπονουμένου ήταν αποτυπώματα παπουτσιού, τα οποία επεξήγησε ως «τρίψιμο» του παπουτσιού στο αυτοκίνητο. ΄Ομως ούτε και η θέση του ότι είχε υποβάλει την καταγγελία εναντίον της κατηγορουμένης στις 17/6/08 θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, για τον λόγο ότι και αυτή προσκρούει στην αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του ΜΚ1 σύμφωνα με την οποία η καταγγελία από τον παραπονούμενο είχε γίνει στις 25/6/
6. Ανεξήγητος παρέμεινε ο λόγος για τον οποίο δεν υπέβαλε άμεσα την καταγγελία εναντίον της κατηγορουμένης αλλά άφησε να περάσουν οκτώ

(8)μέρες από την ημερομηνία που διαπίστωσε την πρόκληση της κατ' ισχυρισμό ζημιάς στο αυτοκίνητο του. Για όλους τους λόγους που επεξηγώ πιο πάνω η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το δικαστήριο. Νομική ανάλυση ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει η υπό εξέταση κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Το άρθρο αυτό προνοεί τα ακόλουθα: «΄Οποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος ...». Το πρώτιστο, το οποίο κατά την άποψη μου θα πρέπει να εξεταστεί είναι η ισχυριζόμενη πρόκληση ζημιάς στο αυτοκίνητο του παραπονουμένου υπ' αριθμό εγγραφής AAG
2. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την ιδιοκτησία του ως άνω αυτοκινήτου. Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης (ΜΚ1) κατά το χρόνο που επισκέφθηκε το χώρο στον οποίο βρισκόταν το επίδικο αυτοκίνητο διαπίστωσε ότι τα μοναδικά σημάδια που υπήρχαν σ' αυτό ήταν αποτυπώματα, στάμπες όπως χαρακτηριστικά ανέφερε παπουτσιού σε τρία σημεία του αυτοκινήτου, συγκεκριμένα ένα στο μπροστινό καπό, το δεύτερο στο μπροστινό αριστερό φτερό και το τρίτο στο πίσω αριστερό φτερό. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι η στάμπα του παπουτσιού είναι όταν τριφτεί το παπούτσι στο αυτοκίνητο είναι εμφανές το αποτύπωμα του. Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία του ιδίου δεν διαπίστωσε ούτε γδαρσίματα ούτε βουλώματα στο αυτοκίνητο. Το εύλογο ερώτημα το οποίο δημιουργείται είναι κατά πόσο τα ως άνω αποτυπώματα συνιστούν βλάβη η οποία χρήζει αποκατάστασης. Πιστεύω ότι απαιτείτο η παρουσίαση μαρτυρίας ειδικού εμπειρογνώμονα, ο οποίος θα μπορούσε να διαφωτίσει το δικαστήριο κατά πόσο τα ως άνω αποτυπώματα συνιστούν ζημιά στο αυτοκίνητο για την αποκατάσταση της οποίας απαιτείται κάποια δαπάνη. Η απουσία μαρτυρίας ειδικού άφησε μετέωρη την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής για πρόκληση ζημιάς στο αυτοκίνητο. Φυσικά δεν παραγνωρίζω ότι ο παραπονούμενος στην κατάθεση του ημερομηνίας 16/10/08 (τεκμήριο 7) αναφέρει ότι για να καθαρίσει το αυτοκίνητο του χρειάζεται «polish» αξίας €35 περίπου. Πέραν του ότι το δικαστήριο έχει απορρίψει την μαρτυρία του παραπονουμένου, είναι φανερό ότι δεν πρόκειται για μαρτυρία ειδικού επί του θέματος, γι' αυτό δεν θα μπορούσε να της δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Επιπλέον θα πρέπει να επισημάνω ότι κατά την αντεξέταση του, ερωτηθείς από το συνήγορο υπεράσπισης πως υπολόγισε τα €35 για το «polish» απάντησε ότι ήταν για τα γδαρσίματα που υπήρχαν. Όταν δε του υπεδείχθη ότι στην κατάθεση του - τεκμήριο 7 αναφέρει ότι δεν υπήρχαν γδαρσίματα στο αυτοκίνητο του, απάντησε επί λέξη «το είπα νομιζόμενος ότι είπα στην κατάθεση μου ότι υπάρχουν γδαρσίματα». Για τους λόγους που παραθέτω λεπτομερώς ποιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την πρόκληση ζημιάς στο αυτοκίνητο του παραπονουμένου. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θεωρώ επιβεβλημένο όπως εξετάσω όλα τα θέματα που εγέρθηκαν. Η αναγνώριση της κατηγορουμένης Ενώπιον του δικαστηρίου δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία αναγνωριστική της κατηγορουμένης ως του προσώπου που προξένησε τα ως άνω περιγραφόμενα αποτυπώματα στο αυτοκίνητο του παραπονουμένου. Η κατηγορούσα αρχή επιχείρησε να συνδέσει την κατηγορουμένη με το υπό εξέταση αδίκημα μέσω μιας βιντεοκασέτας (βλέπε το τεκμήριο 4Α) την οποία είχε παραδώσει στον εξεταστή της υπόθεσης ο παραπονούμενος (ΜΚ3). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του παραπονουμένου, η υπό αναφορά βιντεοκασέτα αποτελεί μέρος του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης το οποίο είχε εγκατεστημένο στο χώρο όπου βρισκόταν ακινητοποιημένο το αυτοκίνητο του. Στο περιεχόμενο της βιντεοκασέτας καταγράφηκαν, κατά τον ισχυρισμό του οι κινήσεις της κατηγορουμένης, οι οποίες προκάλεσαν τις ζημιές στο αυτοκίνητο του. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε τη γνησιότητα της υπό αναφορά βιντεοκασέτας. Η πρώτη μου παρατήρηση είναι ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία ότι η υπό αναφορά βιντεοκασέτα παράχθηκε μέσω του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, η τοποθέτηση του οποίου, στο χώρο όπου βρισκόταν ακινητοποιημένο το επίδικο αυτοκίνητο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Επισημαίνω ότι ο ΜΚ1 δεν έλεγξε το σύστημα του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης κατά τη μέρα που επισκέφθηκε επί τόπου τη σκηνή. Το δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί στη μαρτυρία του παραπονουμένου για να καταλήξει σε εύρημα αναφορικά με την προέλευση της βιντεοκασέτας, για τον λόγο ότι δεν κρίθηκε αξιόπιστη. Επιπλέον θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η παρέλευση των επτά

(7)ημερών που χρειάστηκε ο παραπονούμενος για να παραδώσει την βιντεοκασέτα στον ΜΚ1 από την ημερομηνία που έδωσε την πρώτη γραπτή του κατάθεση (τεκμήριο 7Α) δημιούργησε περαιτέρω αμφιβολίες στο δικαστήριο για την γνησιότητα της προέλευσης της βιντεοκασέτας. Πιστεύω ότι ήταν υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να παρουσίαζε κατάλληλη μαρτυρία, η οποία θα μπορούσε να συνδέσει την υπό αναφορά βιντεοκασέτα με το ως άνω περιγραφόμενο σύστημα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. ΄Ομως, ακόμα και στην περίπτωση που κατέληγα σε εύρημα για τη γνησιότητα προέλευσης της βιντεοκασέτας, δεν θα μπορούσα και πάλι να προβώ σε εύρημα αναφορικά με την αυθεντικότητα και πιστότητα του περιεχομένου της. Δεν υπάρχει ενώπιον μου ίχνος μαρτυρίας αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας του υπό αναφορά συστήματος κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, ειδικά δε αναφορικά με τον τρόπο καταγραφής του περιεχομένου της βιντεοκασέτας. Πιστεύω ότι ήταν απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας ειδικού, κατόχου τεχνικών γνώσεων ο οποίος θα μπορούσε να βοηθήσει το δικαστήριο στην εξαγωγή ευρημάτων για τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρεται η εικόνα στην βιντεοκασέτα. Το δικαστήριο δεν θα μπορούσε από μόνο του να προβεί σε εικασίες αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας του ως άνω συστήματος (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Η παράλειψη παρουσίασης της μαρτυρίας που αναφέρω πιο πάνω άφησε ένα μεγάλο κενό στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής σε σχέση με την πιστότητα και αυθεντικότητα των όσων καταγράφονται στην υπό αναφορά βιντεοκασέτα. Συνυφασμένη με το ζήτημα της πιστότητας των καταγραφέντων στην υπό αναφορά βιντεοκασέτα είναι και η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Ο παραπονούμενος, συμφώνως της μαρτυρίας του υπολογίζει ότι η ζημιά στο αυτοκίνητο του θα πρέπει να έγινε στις 14/6/2008 γύρω στις 07:

1. Ο ως άνω υπολογισμός του έγινε με βάση την υπό αναφορά βιντεοκασέτα, την οποία είχε τοποθετήσει η ώρα 06:00 της 14ης/6/
2. Η βιντεοκασέτα διαρκεί 4 ώρες. Μία περίπου ώρα μετά την έναρξη λειτουργίας της φαίνεται να γίνεται η ζημιά στο αυτοκίνητο του. Από τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω προκύπτει ότι η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος βασίστηκε αποκλειστικά σε υπολογισμούς του παραπονουμένου, ο οποίος δεν φαίνεται να έχει οποιεσδήποτε ειδικές γνώσεις επί του ζητήματος. Στο σημείο αυτό αξίζει να προσθέσω ακόμα ότι ο παραπονούμενος δεν είχε ελέγξει την βιντεοκασέτα την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 14/6/2008 αλλά 3 μέρες αργότερα. Κατ' επέκταση το δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε πιθανολογήσεις για να καταλήξει σε ασφαλές εύρημα αναφορικά με την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Σύμφωνα με την ενώπιον μου αδιαμφισβήτητη μαρτυρία, ο εξεταστής της υπόθεσης (ΜΚ2) παρέδωσε την βιντεοκασέτα - τεκμήριο 4Α στην ΜΚ2 η οποία με την βοήθεια τεχνικών μέσων αντέγραψε ένα οπτικό κομμάτι της βιντεοκασέτας σε ψηφιακό δίσκο (DVD) ο οποίος κατατέθηκε στο δικαστήριο ως τεκμήριο
3. Το κομμάτι της βιντεοκασέτας - τεκμήριο 4Α το οποίο μεταφέρθηκε στον ψηφιακό δίσκο (DVD) περιέχει τις επίμαχες σκηνές όπου ο δράστης κλωτσά το αυτοκίνητο του παραπονουμένου. Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι το τεκμήριο 5 περιέχει το ουσιώδες για την υπό εξέταση υπόθεση σημείο της βιντεοκασέτας - τεκμήριο 4Α. Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση ότι ο ψηφιακός δίσκος - τεκμήριο 5 αποτελεί πιστή αντιγραφή του ως άνω ουσιώδους σημείου. Ο ψηφιακός δίσκος - τεκμήριο 5 προβλήθηκε ενώπιον του δικαστηρίου σε οθόνη, στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του επαρχιακού δικαστηρίου Λάρνακος στην οποία υπάρχει εγκατεστημένος ο απαραίτητος τεχνικός εξοπλισμός για προβολή ψηφιακών δίσκων μέσω οθόνης. ΄Οπως είναι νομολογημένο ο υπό αναφορά ψηφιακός δίσκος αποτελεί πραγματική μαρτυρία (real evidence) και το δικαστήριο έχει την δυνατότητα να τον παρακολουθήσει και το ίδιο, προκειμένου να εξαγάγει τα δικά του ευρήματα και συμπεράσματα όσον αφορά το κατά πόσο διαπράχθηκε κάποιο αδίκημα και ποιος το διέπραξε (βλέπε R v. Dodson

(1984)79 Cr. App. R. 220 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Ευσταθίου και άλλων, Ποιν. ΄Εφ. 56-65/2009, ημερ. 29/3/2010). ΄Εχοντας κατά νου την ως άνω νομολογιακή αρχή, το δικαστήριο παρακολούθησε με μεγάλη προσοχή τον ως άνω ψηφιακό δίσκο μέσω της οθόνης που είχε μπροστά του. Δυστυχώς η ποιότητα της εικόνας που προβλήθηκε δεν ήταν καλή. Παρά το ότι οι κινήσεις στις οποίες προέβηκε ο δράστης παρουσιάζονταν καθαρά, εντούτοις το πρόσωπο του δεν φαινόταν καθαρά στην οθόνη. Το δικαστήριο δεν μπόρεσε να πεισθεί με βεβαιότητα ως προς το πρόσωπο που εμφανίζεται να κλωτσά το αυτοκίνητο του παραπονουμένου. Από πλευράς του ο παραπονούμενος αφού παρακολούθησε το τεκμήριο 5 αναγνώρισε το πρόσωπο που φαίνεται να κλωτσά το αυτοκίνητο του ως την κατηγορουμένη, αναφέροντας επί λέξη «την έχω ζήσει 9 χρόνια, δεν μπορεί να κάμνω λάθος». Στην υπό εξέταση υπόθεση είναι φανερό ότι υπάρχει αναγνώριση γνωστού προσώπου (recognition). ΄Οπως αναφέρθηκε στην υπόθεση R. v. Caldwell

(1994)99 Cr. App. R. 73 η οποία αναφέρεται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Ευσταθίου και άλλων (ανωτέρω) στις περιπτώσεις αναγνώρισης γνωστού προσώπου τίθεται ζήτημα ύπαρξης κάποιων εχεγγύων ως επιθυμητών για να διασφαλιστεί ότι αυτής της μορφής η αναγνώριση είναι πράγματι αυθόρμητη και ανεξάρτητη (spontaneous and independent) ιδίως σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η ποιότητα της ταινίας είναι κακή. Στην υπό εξέταση υπόθεση το δικαστήριο για τους λόγους που επεξήγησε λεπτομερώς σε προγενέστερο στάδιο απέρριψε την μαρτυρία του παραπονουμένου ως αναξιόπιστη. Το δικαστήριο ελλείψει άλλης μαρτυρίας δεν θα μπορούσε να καταλήξει με βεβαιότητα σε εύρημα ότι το πρόσωπο που φαίνεται στον ψηφιακό δίσκο - τεκμήριο 5 είναι η κατηγορουμένη, ειδικά δε έχοντας κατά νου την κακή ποιότητα του τεκμηρίου 5. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι ούτε στις φωτογραφίες της δέσμης φωτογραφιών - τεκμήριο 6 που όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο απομονώθηκαν και εκτυπώθηκαν από το περιεχόμενο της βιντεοκασέτας - τεκμήριο 4Α φαίνεται καθαρά το πρόσωπο του δράστη. Πέραν των όσων αναφέρω πιο πάνω θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι όπως διαφάνηκε από τη μαρτυρία η παρούσα δεν είναι η μοναδική διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Ο παραπονούμενος παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος στο αδίκημα της επίθεσης εναντίον της κατηγορουμένης και πρόκλησης σ' αυτή σωματικής βλάβης. Παραδέχθηκε επίσης ότι είχε καταγγείλει τον σύζυγο και τον γιο της κατηγορουμένης ότι του είχαν προκαλέσει άλλη κακόβουλη ζημιά σε περιουσία του. Τα όσα περιγράφω πιο πάνω καθιστούν επισφαλές κατά την άποψη μου οποιοδήποτε συμπέρασμα με βάση τη μαρτυρία του παραπονουμένου ότι το πρόσωπο που φαίνεται στον ψηφιακό δίσκο - τεκμήριο 5 είναι η κατηγορουμένη. Μια από τις εισηγήσεις της υπεράσπισης ήταν ότι η βιντεοκασέτα (τεκμήριο 4Α) δεν μπορεί να αποτελέσει αποδεκτή μαρτυρία για τον λόγο ότι το περιεχόμενο της λήφθηκε κατά παράβαση των προνοιών του νόμου ο οποίος προνοεί για την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα υπ' αριθμό 138

(1)/2001. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας μας ότι μαρτυρία η οποία λαμβάνεται κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Πρόκειται για μαρτυρία παρανόμως ληφθείσα, η οποία αυτομάτως αποκλείεται και συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλέπε Γιαννίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 143, Merthodja v. Police

(1987)2 CLR 227), Αστυνομία v. Γιάλλουρου

(1992)2 ΑΑΔ 147, Δημοκρατία v. Κυπριανίδη κ.ά.

(1994)2 ΑΑΔ 37, David Parris v. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 186). Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι η μη ύπαρξη οποιασδήποτε προειδοποίησης για την τοποθέτηση βιντεοκάμερας, η οποία όπως υπήρξε κοινό έδαφος ήταν τοποθετημένη στην αποθήκη του παραπονουμένου, καθιστά οποιαδήποτε βιντεογράφηση απαράδεκτη μαρτυρία. ΄Εχω μελετήσει με προσοχή την ως άνω εισήγηση της υπεράσπισης και έχω καταλήξει ότι δεν μπορεί να ευσταθήσει. Είμαι της άποψη ότι η τοποθέτηση της βιντεοκάμερας στο σημείο που βρισκόταν ακινητοποιημένο το αυτοκίνητο του παραπονουμένου δεν ήταν παράνομη. Ενώπιον μου δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι επρόκειτο για δημόσιο χώρο. Είναι φανερό ότι η τοποθέτηση της ως άνω βιντεοκάμερας έγινε για καθαρά προσωπικούς σκοπούς τους παραπονουμένου, συγκεκριμένα για προστασία της περιουσίας τους και κατ' επέκταση ο νόμος 138

(1)/2001 δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε προειδοποίηση για την τοποθέτηση της βιντεοκάμερας στο συγκεκριμένο σημείο δεν μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας. Κατ' επέκταση η κατηγορουμένη απαλλάσσεται και αθωώνεται από την κατηγορία. (Υπ.)...................... Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο