Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χριστάκη Ελευθερίου, Αρ. Υπ.: 8653/09, 30 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 8653/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v. Χριστάκη Ελευθερίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορητήριο το οποίο περιλαμβάνει δύο κατηγορίες. Η κατηγορία αρ. 1 αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβασης του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Η κατηγορία αρ. 2 αφορά το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση των διατάξεων του περί βίας στην οικογένεια (πρόληψη και προστασία θυμάτων) Νόμου αρ. 119
(1)/
- Παραπονούμενο πρόσωπο είναι η εν διαστάσει σύζυγος του κατηγορούμενου ονόματι ΄Ελενα Ελευθερίου, η οποία κατέθεσε ενόρκως. Μέρος της κυρίως εξέτασης της αποτέλεσε η γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία ημερ. 23/12/08 (βλέπε το τεκμήριο 1Β). Στην υπό αναφορά κατάθεση της αναφέρει ότι από τον γάμο της με τον κατηγορούμενο απέκτησαν ένα παιδί, το οποίο γεννήθηκε στις 26/6/
- Από τον καιρό που ήρθαν σε διάσταση ο κατηγορούμενος πήρε το παιδί τους χωρίς να της επιτρέπει να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του, μέχρι που αποτάθηκε στο δικαστήριο. Με διάταγμα του δικαστηρίου της επετράπη να έχει επικοινωνία με το παιδί της τρεις ώρες καθημερινά. Στις 23/12/08 και η ώρα 12:30 πήγε να παραλάβει το παιδί της από το σπίτι της αδελφής του κατηγορούμενου, όπως προνοούσε το διάταγμα του δικαστηρίου. Φώναξε όμως δεν υπήρχε κανένας στο σπίτι, παρόλο που η πόρτα ήταν ανοιχτή. Επειδή δεν ανταποκρινόταν κανένας βγήκε από το σπίτι και ενώ ακόμα βρισκόταν στην αυλή ήρθε ο κατηγορούμενος και άρχισε να φωνάζει και να την εξυβρίζει με τις λέξεις «παλιογυναίκα, βρωμόπλασμα, σκυλλοπουτάνα γιατί ήρθες δαμέ, εννα σε σκοτώσω εν θα δεις το μωρό, φύε που δαμέ». Ενώ έφευγε από το σπίτι ο κατηγορούμενος την άρπαξε από τα χέρια. Επειδή φοβήθηκε του ξέφυγε, όμως ο κατηγορούμενος την ακολούθησε και την κλώτσησε με τα πόδια του στο δεξί της πόδι πάνω ψηλά. Άρχισε τότε να φωνάζει και να καλεί σε βοήθεια. Ενώ προχωρούσε προς το αυτοκίνητο της, που ήταν σταθμευμένο στον δρόμο έξω από το σπίτι ο κατηγορούμενος στάθηκε μπροστά από την πόρτα το οδηγού του αυτοκινήτου της και δεν την άφηνε να εισέλθει σ' αυτό. Τους είδαν κάποια πρόσωπα από ένα περίπτερο που βρισκόταν απέναντι τους και άρχισαν να φωνάζουν στο κατηγορούμενο να σταματήσει. Τελικά κατόρθωσε και ξέφυγε από τον κατηγορούμενο, μπήκε στο αυτοκίνητο της και πήγε στην αστυνομία για να καταγγείλει το επεισόδιο. Στον αστυνομικό σταθμό της έδωσαν ιατρικό έντυπο και επισκέφθηκε το τμήμα Α΄ βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας όπου την εξέτασε η γιατρός του τμήματος. Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατέθεσε ότι στις 23/12/08 η παραπονουμένη είχε δικαίωμα να πάρει το παιδί τους από το σπίτι της αδερφής του. Ενώ περνούσε τυχαία από το σπίτι της αδερφής του είδε την παραπονούμενη που έμπαινε μέσα στο σπίτι, παρά το ότι δεν είχε δικαίωμα να μπει σε ξένο σπίτι. Την ρώτησε από την αυλή της κατοικίας γιατί μπαίνει μέσα στο ξένο σπίτι. Τότε η παραπονούμενη τον χτύπησε με την τσάντα της στο κεφάλι. Της είπε τότε θυμωμένα να φύγει από το μέρος. Ακολούθως η παραπονούμενη προχώρησε να πάει προς το αυτοκίνητο της. Σε καμμιά περίπτωση δεν την χτύπησε. Την συγκεκριμένη μέρα ψιλόβρεχε και η παραπονούμενη φορούσε καπαρτίνα, γι' αυτό ήταν αδύνατο να την έπιανε από τους καρπούς των χεριών της. Η παραπονουμένη είχε υποβάλει επανειλημμένα ψευδείς καταγγελίες εναντίον του στην αστυνομία, όμως καμμιά από τις καταγγελίες αυτές δεν προχώρησε δικαστικά. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Η εντύπωση που αποκόμισα και από τους δύο μάρτυρες ήταν πενιχρή. Ο καθένας από αυτούς προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα κατά τον τρόπο που εξυπηρετούσε καλύτερα τα συμφέροντα του. Οι μεταξύ τους αντιζηλίες και αντεκδικήσεις στιγμάτισαν και τη παρούσα υπόθεση. Φυσικά έχοντας κατά νου ότι είναι η κατηγορούσα αρχή που είχε το βάρος να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν από κάθε λογική αμφιβολία θεωρώ επιβεβλημένο να ασχοληθώ λεπτομερώς με τη μαρτυρία της παραπονουμένης. Κύριο χαρακτηριστικό της μαρτυρίας της παραπονουμένης ήταν η υπερβολή η οποία της αφαιρούσε κάθε πειστικότητα. Αναφέρω ως παράδειγμα τη θέση της ότι ενώ έτρεχε για να φύγει ο κατηγορούμενος την ακολουθούσε με πολύ έντονη έκφραση στο πρόσωπο, τα μάτια του είχαν βγει έξω και φώναζε ότι θα τη σκότωνε. Επιπλέον η εκδοχή της υπήρξε αλληλοσυγκρουόμενη. Ενώ στη γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος την είχε κλωτσήσει μία φορά στο δεξί της πόδι, στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι την κλωτσούσε συνεχώς. Επίσης στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι καθ' ον χρόνο προσπαθούσε να μπει στο αυτοκίνητο της ο κατηγορούμενος την άρπαξε από τα χέρια κατ' αντίθεση προς τη γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία, στην οποία δεν αναφέρει τέτοιο περιστατικό. Αυτό το οποίο αναφέρει στην κατάθεση της είναι ότι ο κατηγορούμενος είχε σταθεί μπροστά από την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου της και δεν την άφηνε να μπει μέσα. Ας σημειωθεί ότι καμμιά επεξήγηση δεν έχει δώσει στο δικαστήριο για την παράλειψη της να αναφέρει ένα τόσο ουσιώδη ισχυρισμό στη γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία. Ο ισχυρισμός της ότι ο κατηγορούμενος με τη βίαιη συμπεριφορά του της είχε προκαλέσει κοκκίνισμα (ερυθρότητα) στους καρπούς καθώς και αιμάτωμα στον ώμο παρέμεινε μετέωρος. Καμμιά ιατρική μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του δικαστηρίου, η οποία θα μπορούσε να δώσει βάση στους ως άνω ισχυρισμούς της, παρά το ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία της είχε επισκεφθεί το τμήμα Α' βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου. Τα όσα περιγράφω αμέσως πιο πάνω έχουν προκαλέσει σοβαρές ρωγμές στην εκδοχή της παραπονουμένης σε βαθμό που θα καθίστατο επισφαλές να στηρίξω επ' αυτής οποιαδήποτε ευρήματα. Η απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, η οποία θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, δεν μου αφήνει άλλη επιλογή εκτός από την απόρριψη και των δύο κατηγοριών. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. (Υπ.)........................ Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο