← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Γιαννάκη Καλογήρου, Αρ. Υπ.: 14620/09, 5 Ιουλίου, 2010

Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Γιαννάκη Καλογήρου, Αρ. Υπ.: 14620/09, 5 Ιουλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 14620/09 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος και Γιαννάκη Καλογήρου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 5 Ιουλίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ''Παναγιώτου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορητήριο το οποίο περιλαμβάνει 7 συνολικά κατηγορίες. Οι κατηγορίες αρ. 1, 2 και 3 αφορούν το αδίκημα της παροχής συνδρομής σε άλλο πρόσωπο για την διάπραξη του αδικήματος της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 20(γ), 333, 336 και 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, οι κατηγορίες αρ. 4, 5 και 6 το αδίκημα της παροχής συνδρομής σε άλλο πρόσωπο για την διάπραξη του αδικήματος της απόπειρας εισόδου στην Δημοκρατία της Κύπρου χωρίς την άδεια του Διευθυντή Μετανάστευσης, κατά παράβαση των διατάξεων του περί αλλοδαπών και μεταναστεύσεως νόμου Κεφ. 105 και η κατηγορία αρ. 7 το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των διατάξεων του περί της παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες νόμου 188

(1)/
  1. Πριν προχωρήσω στην παράθεση της μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να καταγράψω τις διαπιστώσεις του δικαστηρίου οι οποίες στηρίζονται στα κοινώς παραδεκτά καθώς και στα αδιαμφισβήτητα γεγονότα: Στις 24/11/2008 και ώρα 05:00 η Dina Mouayedi από το Ιράν (ΜΚ2) αφίχθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας μαζί με τα δύο παιδιά της. Κατά τον διαβατηριακό έλεγχο η ΜΚ2 και τα παιδιά της παρουσίασαν στον μάρτυρα 1 επί του κατηγορητηρίου, μέλος της ΥΑΜ αεροδρομίου τρία διαβατήρια της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα οποία είχαν εκδοθεί επ' ονόματι τους (βλέπε τα τεκμήρια 3Α, 3Β και 3Γ). Τα υπό αναφορά διαβατήρια εξετάστηκαν επιστημονικά από την λοχία 40 Κρίστη Χριστοφίδου της υπηρεσίας εγκληματολογικών ερευνών του αρχηγείου αστυνομίας (ΜΚ1), η οποία διαπίστωσε ότι αυτά ήταν εξ' ολοκλήρου πλαστά. Η μαρτυρία Η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε ως μάρτυρες την Dina Mouayedi (ΜΚ2), την λοχ. 40 Κρίστη Χριστοφίδου της υπηρεσίας εγκληματολογικών ερευνών του αρχηγείου αστυνομίας (ΜΚ1) και τον εξεταστή της υπόθεσης αστ. 306 Κυριάκο Κυριάκου (ΜΚ3). Η ΜΚ1, όπως έχει ήδη αναφερθεί εξέτασε γραφολογικά τα τρία επίδικα διαβατήρια (τεκμήρια 3Α, 3Β και 3Γ) καθώς και την άδεια οδήγησης, η οποία φέρεται να έχει εκδοθεί από τις αρχές της ελληνικής δημοκρατίας (τεκμήριο 4). Το εύρημα της ήταν ότι όλα τα ως άνω έγγραφα ήταν εξ ολοκλήρου πλαστά. Ενόψει του ότι το ως άνω εύρημα της αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός δεν θα ασχοληθώ με την μαρτυρία της. Το πρόσωπο το οποίο ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στην διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων ήταν η παραπονούμενη Dina Mouayedi (ΜΚ2). Κατέθεσε ότι κατάγεται από το Ιράν και πριν έρθει στην Κύπρο εργάστηκε στην Κυπριακή Πρεσβεία στο Ιράν για τρία περίπου χρόνια. Ήρθε στην Κύπρο μαζί με τα δύο παιδιά της στις 12/7/
  2. Έκαμε αίτηση για εργασία και προσελήφθη στην εταιρεία «Dedris Property Solution», η οποία ενδιαφερόταν να δραστηριοποιηθεί στην Ιρανική αγορά. Ιδιοκτήτης της εταιρείας ήταν κάποιος Ανδρέας Παπαγεωργίου. Ενημέρωσε τον Παπαγεωργίου καθώς και τον βοηθό του, ονόματι Κώστα Κωνσταντίνου ότι μπορούσε να μείνει στην Κύπρο χωρίς πρόβλημα όμως χρειαζόταν άδεια για να εργαστεί μαζί τους. Τα ως άνω πρόσωπα της υποσχέθηκαν ότι θα της εξασφάλιζαν άδεια για εργασία καθώς και για παραμονή της στην Κύπρο. Της ανέφεραν ότι επειδή είχε εργαστεί πέραν των τριών χρόνων στην Κυπριακή Πρεσβεία στο Ιράν, για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα μέχρι να δικαιούτο να εξασφαλίσει διαβατήριο θα μπορούσε να πληρώσει για να εξαγοράσει το ως άνω διάστημα. Ο Παπαγεωργίου της ζήτησε να του δώσει τα ιρανικά διαβατήρια της ίδιας και των παιδιών της μαζί με δύο φωτογραφίες του καθενός και επιπλέον το ποσό των €
  3. Το ως άνω ποσό προοριζόταν για εξαγορά του διαστήματος, των ημερών δηλαδή οι οποίες έπρεπε να συμπληρωθούν για να είχε δικαίωμα να αποταθεί για εξασφάλιση Κυπριακού διαβατηρίου. Έδωσε στον Παπαγεωργίου αυτά που της είχε ζητήσει. Επίσης κατέθεσε σε τράπεζα το ποσό των €850 για την έκδοση τραπεζικής εγγύησης για την εξασφάλιση άδειας εργασίας. Σε καμμιά περίπτωση δεν είχε αντιληφθεί ότι τα χρήματα που έδωσε στον Παπαγεωργίου θα χρησιμοποιούνταν για εξασφάλιση διαβατηρίων άλλης ευρωπαϊκής χώρας. Αρχικά τα ως άνω πρόσωπα της έδωσαν την άδεια οδήγησης (τεκμήριο 4). Δεν θυμόταν πότε ακριβώς της έδωσαν την ως άνω άδεια. Δεν είχε αντιληφθεί ότι ήταν άδεια οδήγησης της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ήταν με την πεποίθηση ότι ήταν άδεια που εκδόθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ποτέ της δεν είχε δει άδεια οδήγησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, γι' αυτό δεν αντιλήφθηκε ότι ήταν πλαστή. Δέκα περίπου μέρες μετά την πληρωμή του ποσού των €30000 ο Κώστας Κωνσταντίνου και ο κατηγορούμενος έφεραν ένα φάκελο στο γραφείο που εργαζόταν, ο οποίος περιείχε τα τρία διαβατήρια της Ελληνικής Δημοκρατίας (τεκμήρια 3Α, 3Β και 3Γ). Μία - δύο μέρες προηγουμένως ο Κωνσταντίνου και ο Παπαγεωργίου της είχαν πει ότι θα της έφερναν τις άδειες γι' αυτό θα έπρεπε να πληρώσει το υπόλοιπο ποσό των €
  4. Ο κατηγορούμενος και ο Κωνσταντίνου έβγαλαν τα ελληνικά διαβατήρια από τον φάκελο και της τα έδωσαν. ΄Οταν είδε τα ελληνικά διαβατήρια είπε στον Κωνσταντίνου ότι θα την εφοδίαζε με άδειες παραμονής ή τουλάχιστο με κυπριακά διαβατήρια. Ο Κωνσταντίνου της ανέφερε ότι δεν είχε καμμιά διαφορά επειδή η Κύπρος είναι μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης και ήταν το ίδιο είτε ήταν κυπριακά είτε ελληνικά διαβατήρια. Την έπεισαν ότι τα διαβατήρια που της έδωσαν ήταν γνήσια. Δεν πέρασε από το μυαλό της ότι μπορούσε να ήταν πλαστά. Κατ' εκείνη τη συνάντηση έδωσε το ποσό των €30000 στον κατηγορούμενο. Όταν πήρε τα ως άνω διαβατήρια ταξίδεψε αμέσως με τα δύο παιδιά της στο Ιράν. Κατά την αντεξέταση της διευκρίνησε ότι μετέβηκε στο Ιράν κατόπιν οδηγιών των εργοδοτών της για δύο λόγους (α) για να διευθετήσει κάποια σεμινάρια που θα γίνονταν εκεί, λόγω του ότι οι εργοδότες της σκόπευαν να ανοίξουν γραφείο στο Ιράν και (β) επειδή, όπως της είχαν πει, με την παρουσίαση των επίδικων διαβατηρίων κατά την επιστροφή της στην Κύπρο θα μπορούσε να μείνει στην Κύπρο και να εργαστεί χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άδεια. Κατά τον χρόνο που βρισκόταν στο Ιράν, ο κατηγορούμενος της τηλεφωνούσε συνεχώς και ήθελε να την πείσει να παρουσιάσει τα ελληνικά διαβατήρια που της είχε παραδώσει κατά την αναχώρηση της από το Ιράν. Διερωτήθηκε γιατί να παρουσιάσει τα ελληνικά διαβατήρια. Δεν μπορούσαν να φύγουν από την χώρα τους με άλλα διαβατήρια εκτός από τα ιρανικά. Κατόπιν αυτού τηλεφώνησε στον Κωνσταντίνου και τον ρώτησε το λόγο για τον οποίο ο κατηγορούμενος της τηλεφωνούσε συνεχώς. Ο Κωνσταντίνου την καθησύχασε, αναφέροντας της ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, απλώς ο κατηγορούμενος ενδιαφερόταν να ξέρει κατά πόσο ήταν ασφαλής. Διευκρίνισε επίσης ότι ο Κωνσταντίνου και ο Παπαγεωργίου της είχαν πει ότι θα έδιναν όλα τα έγγραφα καθώς και τα χρήματα που τους έδωσε στον κατηγορούμενο, ο οποίος εργαζόταν στο «immigration». Ο κατηγορούμενος ερχόταν πολύ συχνά στο γραφείο όπου εργαζόταν. Ο ΜΚ3 κατέθεσε ότι στις 24/11/08 πήρε ανακριτική κατάθεση από την ΜΚ2 με την μέθοδο των ερωτοαπαντήσεων. Στις 25/11/08 συνέλαβε την ΜΚ2 με βάση δικαστικό ένταλμα σύλληψης για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και ακολούθως οδηγήθηκε μαζί με τους δύο γιους της ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το οποίο διέταξε την προφυλάκιση τους για τρεις μέρες. Η ΜΚ2 είχε συλληφθεί αρχικά στις 24/11/08 στο αεροδρόμιο Λάρνακας για τα αυτόφορα αδικήματα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και της εισόδου στο έδαφος της κυπριακής δημοκρατίας χωρίς την άδεια του λειτουργού μετανάστευσης. Στις 28/11/2008 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Αφού του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν έχει καμμιά σχέση. Στις 30/11/2008 η ΜΚ2 στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας είδε και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που της πούλησε τα τρία πλαστά ελληνικά διαβατήρια και την πλαστή ελληνική άδεια οδήγησης έναντι του ποσού των €
  5. Την ίδια μέρα κατέγραψε την θεληματική κατάθεση της ΜΚ2, αφού η ίδια εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε κατάθεση και να αναφέρει όλη την αλήθεια. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι η ΜΚ2 μετά τις 30/11/08 δεν έδωσε άλλη κατάθεση. Διαβιβάστηκε όμως κάποια επιστολή της στο ΤΑΕ Λάρνακας μέσω του Αρχηγείου Αστυνομίας στην οποία ανέφερε ότι στην υπόθεση πιθανόν να εμπλέκοντο και άλλα πρόσωπα. Εξασφάλισε διάταγμα αποκάλυψης των τραπεζικών λογαριασμών του κατηγορούμενου, το οποίο δόθηκε σε όλες τις τράπεζες. Σε ένα συνεργατικό τραπεζικό ίδρυμα βρέθηκαν κατατεθειμένα μεγάλα χρηματικά ποσά στο όνομα της κόρης του κατηγορούμενου, η οποία ήταν διευθύντρια της εταιρείας πώλησης αυτοκινήτων κατά τις ημερομηνίες διάπραξης των αδικημάτων. Επίσης στην κατοικία του κατηγορούμενου ανευρέθηκε μετά από έρευνα το ποσό των €2800 (τεκμήριο 12). Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Ο ΜΚ3 κρίνεται ως αντικειμενικός, ανεξάρτητος και χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Θα πρέπει εξάλλου να τονίσω ότι η μαρτυρία του υπήρξε αδιαμφισβήτητη. ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει το πρόσωπο το οποίο ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στην διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων ήταν η ΜΚ
  6. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την εκδοχή της ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο, το οποίο της είχε παραδώσει τα τρία πλαστά διαβατήρια. Το δικαστήριο θα εξετάσει την μαρτυρία της ως προσώπου με ίδιο συμφέρον να εξυπηρετήσει. Όπως είναι νομολογημένο για να θεωρηθεί ένας μάρτυρας ότι έχει ίδιο συμφέρον να εξυπηρετήσει θα πρέπει να υπάρχει μαρτυρία η οποία τείνει να αποδείξει συμμετοχή του στην διάπραξη του αδικήματος, αν και όχι τέτοια που να τον καθιστά συναυτουργό στην διάπραξη του αδικήματος (βλέπε Ιερόθεος Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. v. Δημοκρατίας (αρ. 2)
(2000)2 ΑΑΔ 628). Στην υπό εξέταση υπόθεση πιστεύω ότι η υπάρχουσα μαρτυρία τείνει να αποδείξει συμμετοχή της ΜΚ2 στη διάπραξη των αδικημάτων. Οπως είναι επίσης νομολογημένο η μαρτυρία μάρτυρα με συμφέρον να εξυπηρετήσει θα πρέπει να εξετάζεται με προσοχή. Η προσοχή που χρειάζεται διαφέρει ανάλογα με τα γεγονότα της υπόθεσης. Η προσοχή ή ο σκεπτικισμός με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται τέτοια μαρτυρία διαφέρει ανάλογα με το συμφέρον που έχει να εξυπηρετήσει και την έκταση του. Όσο μεγαλύτερο είναι το συμφέρον τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι και η προσοχή (βλέπε επίσης R. v. Beck
(1982)1 All ER 807, 812, 813). Η ΜΚ2 άφησε πενιχρή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Δεν κατόρθωσε να πείσει το δικαστήριο για το αξιόπιστο της μαρτυρίας της. Η εκδοχή της ήταν διάτρητη από ασάφειες, κενά και αμφιταλαντεύσεις. (α) Η προσπάθεια της να πείσει το δικαστήριο ότι δεν είχε αντιληφθεί ότι τα έγγραφα που της είχε παραδώσει ο κατηγορούμενος ήταν πλαστά απέτυχε παταγωδώς. Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με την εκδοχή της αυτά το οποία ανέμενε να της παραδοθούν από τους εργοδότες της ήταν άδειες παραμονής ή τουλάχιστον Κυπριακά διαβατήρια. Η κατ' ισχυρισμό πληρωμή από την ίδια του ποσού των €60000 έγινε με σκοπό την εξαγορά του υπολειπόμενου χρόνου που απαιτείτο έτσι ώστε να δικαιούτο να υποβάλει αίτηση για απόκτηση κυπριακού διαβατηρίου. Σε καμμιά περίπτωση δεν είχε ζητήσει την έκδοση ελληνικών διαβατηρίων. Επισημαίνω ότι, όπως η ίδια ανέφερε δεν είχε κανένα δεσμό με την Ελληνική Δημοκρατία. ΄Ολοι οι λόγοι τους οποίους προέβαλε για τους οποίους πείστηκε ότι επρόκειτο για γνήσια διαβατήρια κάθε άλλο παρά πειστικοί θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Επισημαίνω ότι δεν επρόκειτο για πρόσωπο με στοιχειώδη μόρφωση αλλά για κάτοχο ακαδημαϊκών προσόντων. Τονίζω επίσης ότι είχε εργαστεί στην Κυπριακή Πρεσβεία στο Ιράν για περίοδο τριών χρόνων. Επιπλέον, όσον αφορά την άδεια οδήγησης (τεκμήριο 4) δεν έχει δοθεί καμμιά επεξήγηση για τον λόγο της έκδοσης της. Ας σημειωθεί ότι η ίδια δεν είχε ζητήσει την έκδοση άδειας οδήγησης, ούτε οποιαδήποτε συμφωνία είχε κάμει με τους εργοδότες της για να της εξασφάλιζαν και άδεια οδήγησης μαζί με τα άλλα έγγραφα. Κι' όμως, όπως προκύπτει από την μαρτυρία της δέχτηκε αδιαμαρτύρητα την παράδοση της ως άνω άδειας, πριν ακόμα της παραδοθούν τα επίδικα διαβατήρια, χωρίς να ζητήσει οποιαδήποτε επεξήγηση από τους εργοδότες της για την έκδοση της. (β) Ως μή πειστικός κρίνεται ο ισχυρισμός της ότι είχε πληρώσει €60000 για την έκδοση των εγγράφων που της είχαν υποσχεθεί οι εργοδότες της. Από την στιγμή που το ως άνω ποσό είχε πληρωθεί νόμιμα κατά τον ισχυρισμό της, προς τον σκοπό της εξαγοράς του υπολειπόμενου χρόνου έτσι ώστε να δικαιούτο να υποβάλει αίτηση για έκδοση κυπριακών διαβατηρίων λογικά θα ανέμενα από αυτή ότι θα ζητούσε την έκδοση των σχετικών αποδείξεων πληρωμής. Καμμιά επεξήγηση δεν έχει δώσει στο δικαστήριο για την παράλειψη της να ζητήσει την έκδοση αποδείξεων είτε από τους εργοδότες της, είτε ακόμα και από τον κατηγορούμενο, στον οποίο σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της είχε πληρώσει απευθείας το ποσό των €
  1. Επισημαίνω ότι οι εργοδότες της, της είχαν παρουσιάσει τον κατηγορούμενο ως υπάλληλο του «immigration». Στο σημείο αυτό θα ήθελα να προσθέσω ότι κανένα στοιχείο δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον του δικαστηρίου για την απόσυρση του ως άνω ποσού από τον τραπεζικό της λογαριασμό, με αποτέλεσμα η θέση της για την απόσυρση του ως άνω ποσού να παραμείνει μετέωρη. (γ) Η εκδοχή που προέβαλε στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία της βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το περιεχόμενο της δεύτερης γραπτής της κατάθεσης προς την αστυνομία ημερ. 30/11/08 (βλέπε το τεκμήριο 8Β). Υπενθυμίζω ότι στην υπό αναφορά κατάθεση της αναφέρει ότι πλήρωσε αρχικά στον κατηγορούμενο €30000 και της έδωσε μία ελληνική άδεια οδήγησης στη Λεμεσό και στη συνέχεια ακόμα €30000 για τα τρία ελληνικά διαβατήρια τα οποία ο κατηγορούμενος της έδωσε στο «Costas Coffee» στη Λεμεσό. Αντίθετα, στην ενώπιον του διακαστηρίου μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι τα τρία πλαστά διαβατήρια της παραδόθηκαν στα γραφεία της εταιρείας που εργαζόταν από τον Κώστα Κωνσταντίνου και τον κατηγορούμενο, στον οποίο είχε πληρώσει την μέρα εκείνη το ποσό των €
  2. Επισημαίνω ακόμα ότι στην ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι το πρώτο ποσό των €30000 δεν το είχε πληρώσει απευθείας στον κατηγορούμενο αλλά στον Παπαγεωργίου. Ας σημειωθεί ακόμα ότι, όπως η ίδια παραδέχθηκε, στην πρώτη κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία στις 24/11/02008 δεν ανέφερε οτιδήποτε για τον κατηγορούμενο. Για πρώτη φορά τον ενοχοποίησε με την δεύτερη γραπτή της κατάθεση ημερ. 30/11/08 (τεκμ. 8Β). Η δικαιολογία την οποία προέβαλε για την παράλειψη της να αναφέρει οτιδήποτε για τον κατηγορούμενο στην πρώτη γραπτή της κατάθεση ήταν τόσο ευτελής σε βαθμό που στερείτο πειστικότητας. (δ) Ως ευτελείς κρίνονται και οι λόγοι τους οποίους προέβαλε για τους οποίους δεν ανέφερε οτιδήποτε για τους Παπαγεωργίου και Κωνσταντίνου στις καταθέσεις της ημερ. 24/11/08 και 30/8/
  3. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι ο ισχυρισμός της ότι για πρώτη φορά είχε αναφέρει στην αστυνομία για τα ως άνω πρόσωπα κατά τον Μάϊο του 2009 δεν υποστηρίζεται από την ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία. Αντίθετα καταρρίπτεται από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης (ΜΚ3) σύμφωνα με την οποία μετά τις 30/11/08 δεν είχε δώσει άλλη κατάθεση. Απλά είχε διαβιβαστεί μία επιστολή της στο ΤΑΕ Λάρνακας μέσω το Αργηχείου της Αστυνομίας στην οποία ανέφερε ότι στην υπόθεση πιθανόν να εμπλέκοντο και άλλα πρόσωπα, χωρίς όμως να τα κατονομάσει. ΄Ολες οι αδυναμίες και αμφιταλαντεύσεις στη μαρτυρία της, τις οποίες περιγράφω πιο πάνω έχουν κλονίσει ανεπανόρθωτα ολόκληρο το οικοδόμημα της αξιοπιστίας της, σε βαθμό που θα καθίστατο ανασφαλές να στηρίξω επ' αυτής την καταδίκη του κατηγορουμένου χωρίς να πλανάται μια υποβόσκουσα τουλάχιστο αμφιβολία σε σχέση με την ασφάλεια της καταδικαστικής ετυμηγορίας (βλέπε Παρμαξής v. Δημοκρατίας
(1997)1 ΑΑΔ 224, 237). Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι τόσο τα ποσά που βρέθηκαν κατατεθειμένα επ' ονόματι της κόρης του κατηγορουμένου, όσο και το ποσό των €2800 (τεκμήριο 12) που βρέθηκε στην κατοικία του κατηγορουμένου, δεν κατέστη δυνατό να συσχετισθούν με την υπό εξέταση υπόθεση. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου έχω αναζητήσει μαρτυρία ενισχυτική της μαρτυρίας της ΜΚ2 χωρίς όμως να έχω εντοπίσει τέτοια μαρτυρία. Φυσικά θα πρέπει να επισημάνω ότι ακόμα και στην περίπτωση που υπήρχε τέτοια μαρτυρία δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη για να ενισχύσει τη μαρτυρία της για το λόγο ότι δεν κρίθηκε αξιόπιστη. Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας ότι ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο χρειάζεται ή δίνεται όταν ο μάρτυρας που τη χρειάζεται ή που τη δίνει κρίνεται κατά βάση αξιόπιστος (βλέπε D.P.P. v. Kilbourne
(1973)A.C. (H.L) 729, 746). ´Οπως επίσης είναι νομολογημένο ο σκοπός της ενίσχυσης της μαρτυρίας δεν ειναι να δίνει αξία η αξιοπιστία σε μαρτυρία η οποία είναι ελλιπής ή ύποπτη ή αναξιόπιστη, αλλά μόνο να επιβεβαιώνει και να στηρίζει εκείνο που κρινόμενο σαν μαρτυρία είναι αρκετό, ικανοποιητικό και αξιόπιστο (βλέπε Παρμαξής v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Η απόρριψη της μαρτυρίας της ΜΚ2 σηματοδοτεί κατ' ουσία και την αποτυχία της κατηγορούσας αρχής να συνδέσει τον κατηγορούμενο με την διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων. Κατ' επέκταση οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος θα πρέπει να απορριφθούν. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις κατηγορίες. (Υπ.)....................... Θ. Θωμά, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.