Αστυνομία ν. Ιάκωβος Μάμμα Πάρπα, Αρ. Υπόθεσης: 17866/08, 2 Αυγούστου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2010:B67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17866/08 Αστυνομία ν. Ιάκωβος Μάμμα Πάρπα Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 2 Αυγούστου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Α. Γεωργίου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 25/6/08 σε περιοχή μεταξύ των χωριών Χοιροκοιτίας - Κοφίνου της επαρχίας Λάρνακας παράνομα επιτέθηκε στην Μαριάννα Παφίτη από τη Λεμεσό και προξένησε σ΄ αυτήν πραγματική σωματική βλάβη. Η μαρτυρία Η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε ως μάρτυρες την παραπονούμενη Μαριάννα Παφίτη (ΜΚ1) την Γ/αστ. 3317 Νατάσα Κατσιανή, εξεταστή της υπόθεσης (ΜΚ2), και τον γιατρό Λοϊζο Νικολαϊδη, ο οποίος εξέτασε την παραπονούμενη (ΜΚ3). Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι παραπονούμενη και κατηγορούμενος είναι καθηγητές και καθόλον τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο ήταν διορισμένοι στο ίδιο γυμνάσιο. Μέρος της κυρίως εξέτασης της παραπονούμενης αποτέλεσε η γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία με ημερ. 26/6/08 (βλέπε το τεκμ. 2). Στην ως άνω κατάθεση της αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στις αρχές του 2006 έπρεπε να συνεργαστεί με τον κατηγορούμενο για το ανέβασμα μιας σχολικής θεατρικής παράστασης. Από τότε ο κατηγορούμενος άρχισε να την πολιορκεί, στέλλοντας της μηνύματα. Μετά από τρεις περίπου μήνες δέχτηκε να τον συναντήσει και έτσι ξεκίνησε η μεταξύ τους σχέση, η οποία εξελίχθηκε σε ερωτική. Η ως άνω σχέση τους κράτησε μέχρι τις 25/6/
- Κατά την ως άνω ημερομηνία είχε διοργανωθεί βραδινή συνεστίαση από ομάδα καθηγητών και μαθητών του γυμνασίου σε ταβέρνα της Λεμεσού. Στην συνεστίαση καθόταν δίπλα από τον κατηγορούμενο. Πήρε την πρωτοβουλία και έστειλε μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου που του έλεγε ότι θα συναντιόνταν σε συγκεκριμένο τόπο και τον ρωτούσε να της απαντήσει αν θα πήγαινε στην συνάντηση. Ξαφνικά ο κατηγορούμενος αντέδρασε με θυμό χωρίς λόγο και της έκανε παρατήρηση για το ύφος που τον κοίταζε. Στη συνέχεια μάζεψε τα πράγματα του και έφυγε από την ταβέρνα θυμωμένος. Τον ακολούθησε με το αυτοκίνητο της και προσπαθούσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά μαζί του, όμως ο κατηγορούμενος της έκλεινε το τηλέφωνο. Ενώ ακολουθούσε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας άφησε μήνυμα στο φωνοκιβώτιο του κινητού του τηλεφώνου, παρακαλώντας τον να σταματήσει. Ο κατηγορούμενος βγήκε από τον αυτοκινητόδρομο στην έξοδο της Χοιροκοιτίας και κατευθύνθηκε σε ένα χωράφι, όπου και σταμάτησε. Κατέβηκαν και οι δύο από τα αυτοκίνητα τους. Ο κατηγορούμενος ήρθε προς το μέρος της και έδωσε μία γροθιά στο καπό του αυτοκινήτου της. Φοβήθηκε και τον ρώτησε αν θα κτυπούσε και την ίδια. Τότε ο κατηγορούμενος την άρπαξε με τα χέρια του από τους καρπούς και την έσπρωξε προς το αυτοκίνητο της με δύναμη, φωνάζοντας της πως τολμά να τον απειλεί, εννοώντας μήνυμα που του άφησε στο φωνοκιβώτιο του με το οποίο του έλεγε να σταματήσει να τρέχει γιατί θα σκοτωνόταν. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος έβαλε τα χέρια του γύρω από το λαιμό της, σφίγγοντας την με δύναμη, και ταυτόχρονα σπρώχνοντας την προς το αυτοκίνητο της. Δεν μπορούσε να αναπνεύσει και να αντιδράσει. Ακολούθως την τράβηξε, άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου της και την έριξε μέσα στο αυτοκίνητο με δύναμη. Κατόπιν αυτού ο κατηγορούμενος μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε. Η ίδια κατευθύνθηκε σε κάποιους πασσάλους της ηλεκτρικής, όπου σταμάτησε και τηλεφώνησε στην αστυνομία, η οποία ήρθε στο μέρος και την οδήγησαν στο σταθμό. Το ως άνω περιστατικό επεσυνέβη περί ώρα 23:
- Πριν το περιστατικό αυτό δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαφωνία μεταξύ τους και όλα ήταν μια χαρά. Την προηγούμενη μέρα ο κατηγορούμενος της έκαμε δώρο. Η τελευταία τους ερωτική συνάντηση έγινε στις 19/6/
- Ο ΜΚ3 εξέτασε την παραπονούμενη στις 26/6/2008 και ώρα 02:20 και ετοίμασε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 6). Η παραπονούμενη προσήλθε σε κατάσταση υστερίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα του η παραπονούμενη έφερε δύο εκδορές στον αριστερό βραχίονα, μία εκδορά στον δεξιό βραχίονα και σημάδια περίσφιξης στο λαιμό. Επεξήγησε ότι τα σημάδια περίσφιξης είναι αποτυπώματα στον λαιμό, δηλαδή κοκκίνισμα. Οι ως άνω εκδορές θα μπορούσαν να προκληθούν στην προσπάθεια κάποιου προσώπου να πιάσει άλλο πρόσωπο από τα δύο χέρια και να το σπρώξει για να το βάλει στο αυτοκίνητο. Αν το έπιανε από τους καρπούς οι εκδορές θα υπήρχαν στους καρπούς, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση οι εκδορές ήταν στους βραχίονες. Η ΜΚ2 κατέθεσε ότι υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό Κοφίνου. Στις 26/6/2008 και περί ώρα 00:10 λήφθηκε τηλεφώνημα στον σταθμό από την παραπονούμενη, η οποία κατάγγειλε ότι λίγη ώρα πριν είχε δεχθεί επίθεση από τον κατηγορούμενο. Η παραπονούμενη δε γνώριζε σε ποια τοποθεσία ακριβώς βρισκόταν. Μεταφέρθηκε στον σταθμό από περιπολικό της αστυνομίας. Λόγω του σιοκ που είχε υποστεί, την μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι γιατρό. Πέραν της ως άνω μαρτυρίας κατατέθηκαν προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους: (α) κατάλογος με τα μηνύματα SMS τα οποία ανταλλάγηκαν μεταξύ παραπονούμενης και κατηγορούμενου κατά το συγκεκριμένο βράδυ της 25ης προς 26η Ιουνίου 2008 (Τεκμήριο 3) και (β) η κατάθεση της καθηγήτριας Φωτιάνας Αντωνιάδη προς την αστυνομία, συναδέλφου των διαδίκων, (Τεκμήριο 4). Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία. Μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή του κατάθεση προς την αστυνομία (Τεκμήριο 7). Στην ως άνω κατάθεση του αναφέρει ότι διατηρούσε σχέση φιλίας με την παραπονούμενη από το
- Τον πρώτο καιρό συνεργάστηκε με την παραπονουμένη σε κάποιες σχολικές εκδηλώσεις. Κατά το διάστημα αυτό η παραπονούμενη άρχισε να του στέλλει μηνύματα, στα οποία αρχικά απαντούσε από ευγένεια. Αργότερα αντιλήφθηκε ότι τον φλέρταρε και τα μηνύματα της ήταν ερωτικού περιεχομένου. Μέσα στο καλοκαίρι του 2007 υπέπεσε στην αντίληψη της συζύγου του μήνυμα που του είχε στείλει η παραπονούμενη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πρόβλημα στην συζυγική τους σχέση. Κατόπιν αυτού έκανε παρατήρηση στην παραπονούμενη, η οποία για λίγο καιρό σταμάτησε, όμως στη συνέχεια ξανάρχισε να του στέλλει μηνύματα. Λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε η παραπονούμενη ήταν διακριτικός μαζί της και προσπαθούσε να μην την πικράνει, όμως της είχε ξεκαθαρίσει ότι σε καμία περίπτωση υπήρχε οτιδήποτε μεταξύ τους, πέραν μιας απλής φιλίας. Στις 25/6/2008 περί ώρα 20:30 βρισκόταν σε ταβέρνα στη Λεμεσό με άλλους συναδέλφους του, μεταξύ των οποίων και η Φωτιάνα Αντωνιάδου για να γιορτάσουν την επιτυχία μιας εκδήλωσης στην οποία είχαν συνεργαστεί. Όλως παραδόξως στην ταβέρνα ήρθε και η παραπονούμενη, η οποία δεν είχε καμία σχέση με την εκδήλωση και κάθισε δίπλα του. Στην παρουσία όλων άρχισε να τον ενοχλεί, πιάνοντας τον από τα πόδια και διάφορα άλλα. Παρά το ότι της έκαμε παρατήρηση, αυτή συνέχισε να τον ενοχλεί. Επίσης άρχισε να πίνει κρασί και προσπαθούσε να δώσει και στον ίδιο, όμως αρνιόταν να πιεί επειδή θα οδηγούσε για τη Λευκωσία. Περί ώρα 23:30 σηκώθηκε να φύγει. Ενώ ήταν ακόμα στο χώρο είδε στο κινητό του τηλέφωνο μήνυμα που του είχε στείλει η παραπονούμενη με το οποίο του έλεγε ποια κατεύθυνση να ακολουθήσει για να συναντηθούν. Της ανέφερε ότι έπρεπε να φύγει, όμως εκείνη επέμενε. Ενώ οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο πρόσεξε ότι η παραπονούμενη τον ακολουθούσε και αναβόσβηνε τα φώτα του αυτοκινήτου της. Του έστειλε επίσης μήνυμα ότι αν δεν σταματούσε θα έστριβε το αυτοκίνητο της στον γκρεμό. Συνέχισε την πορεία του και σε κάποιο σημείο του δρόμου λίγο πριν το Ζύγι η παραπονούμενη μπήκε μπροστά του και σταμάτησε απότομα, χωρίς ωστόσο να προκληθεί ατύχημα. Της έστειλε μήνυμα να πάει στο σπίτι της, όμως συνέχισε να τον ακολουθεί. Στην έξοδο της Χοιροκοιτίας βγήκε από τον αυτοκινητόδρομο για να τον χάσει από μπροστά της και λίγο πιο κάτω ξαναμπήκε στον αυτοκινητόδρομο, αντιλαμβανόμενος ότι η παραπονούμενη συνέχιζε να τον ακολουθεί. Βγήκε ξανά από την έξοδο της Σκαρίνου και οδήγησε το αυτοκίνητο του στον παλιό δρόμο Λεμεσού. Λίγο πριν τον σταθμό της Σκαρίνου σταμάτησε το αυτοκίνητο του στο παγκέτο του δρόμου. Η παραπονούμενη σταμάτησε πίσω του. Μόλις κατέβηκαν από τα αυτοκίνητα τους η παραπονούμενη του επιτέθηκε, σπρώχνοντας τον και κτυπώντας τον. Επίσης τον προκαλούσε φραστικά λέγοντας του "Έλα ρε, αν είσαι άντρας κτύπα με". Την έπιασε από το χέρι και τον ώμο και προσπάθησε να τη βάλει στο αυτοκίνητο της για να φύγει, όμως η ίδια αντιστεκόταν. Όταν τελικώς μπήκε στο αυτοκίνητο της μπήκε και ο ίδιος στο δικό του και έφυγε. Στις 24/6/2008 που γιόρταζε τα γενέθλια της, έκανε κάποιο δώρο στην παραπονούμενη, όπως της έκαμαν και άλλοι συνάδελφοι της χωρίς καμιά ιδιαιτερότητα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι κατά το υπό εξέταση επεισόδιο χρησιμοποίησε κάποιας μορφής βία εναντίον της παραπονούμενης. Ισχυρίζεται όμως ότι η βία την οποία χρησιμοποίησε ήταν κατ΄ ουσία απόλυτα αναγκαία για να αποκρούσει την απρόκλητη επίθεση που είχε δεχθεί από την παραπονούμενη. Είναι λοιπόν φανερό ότι ο κατηγορούμενος προβάλλει ως υπεράσπιση του την αυτοάμυνα. Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 κρίνονται ως αντικειμενικοί, ανεξάρτητοι και χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Θα πρέπει εξάλλου να τονίσω ότι η μαρτυρία τους υπήρξε αδιαμφισβήτητη. Το Δικαστήριο την αποδέχεται στην ολότητά της. Η παραπονούμενη άφησε πενιχρή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Παρά τον μελοδραματικό, όπως θα τον χαρακτήριζα τρόπο με τον οποίο εξιστόρησε τα γεγονότα δεν κατόρθωσε να πείσει το Δικαστήριο για την γνησιότητα των προθέσεών της. Η εκδοχή της ήταν διάτρητη από ασάφειες, κενά, αμφιταλαντεύσεις. Χαρακτηρίζεται επίσης από υπερβολή, η οποία της αφαιρούσε κάθε πειστικότητα. (α) Ισχυρίστηκε ότι ενώ βρίσκονταν στην ταβέρνα όπου διασκέδαζαν, ο κατηγορούμενος θύμωσε μαζί της όλως ξαφνικά. Το έναυσμα για την ως άνω απότομη εναλλαγή στη συμπεριφορά του ήταν κατά τον ισχυρισμό της κάποιο μήνυμα που του έστειλε στο κινητό του τηλέφωνο με το οποίο τον ενημέρωνε για τον τόπο που θα συναντιούνταν. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα πάντα με την εκδοχή της η πρακτική της ανταλλαγής μηνυμάτων για τον καθορισμό του τόπου που θα συναντιούνταν ακολουθείτο πάντοτε μεταξύ τους. Δυστυχώς, αυτή η ανεξήγητη κατά τον ισχυρισμό της απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στερείται κάθε βάση λογικής. Εάν ευσταθούσε ο ισχυρισμός της ότι ήταν σύνηθες να ανταλλάσσουν μεταξύ τους μηνύματα για τον τόπο και χρόνο της συνάντησης τους, διερωτώμαι γιατί ο κατηγορούμενος είχε θυμώσει τόσο πολύ μαζί της, σε σημείο που οδηγήθηκε να διακόψει τη διασκέδαση και να φύγει από την ταβέρνα. Ο τρόπος με τον οποίο η παραπονούμενη προσπάθησε να παρουσιάσει την ισχυριζόμενη ξαφνική εναλλαγή στη συμπεριφορά του κατηγορούμενου κάθε άλλο παρά πειστικός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο λόγος για τον οποίο ο κατηγορούμενος είχε θυμώσει μαζί της δεν ήταν το μήνυμα το οποίο του είχε στείλει στο κινητό του, το οποίο κάθε άλλο παρά προσβλητικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, κατά τρόπο ώστε να δικαιολογούσε τον ξαφνικό θυμό του, αλλά κάποιο άλλο περιστατικό, το οποίο δυστυχώς η παραπονούμενη απέκρυψε από το Δικαστήριο. (β) Η προσπάθεια της να πείσει το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο "άνθρωπος" της και ότι αγαπιούνταν μεταξύ τους πάρα πολύ απέτυχε παταγωδώς. Καταρχήν θα πρέπει να αναφέρω ότι ερωτώμενη κατά την αντεξέταση της από το συνήγορο υπεράσπισης αν πράγματι αγαπούσε τον κατηγορούμενο τόσο πολύ, όπως προσπάθησε να παρουσιάσει απέφυγε να απαντήσει ευθέως αναφέροντας επί λέξει "Αγαπώ όλους τους ανθρώπους". Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να επισημάνω ότι έδωσε την γραπτή της κατάθεση εναντίον του ανθρώπου που τόσο τρελλά αγαπούσε, από το ίδιο βράδυ του επεισοδίου, πριν ξημερώσει η επόμενη μέρα και πριν ακόμα ενημερωθεί τι ήταν αυτό που οδήγησε τον κατηγορούμενο στην τόσο απότομη μεταστροφή των συναισθημάτων του απέναντι της. Η ομολογουμένως τόσο βιαστική υποβολή γραπτού παραπόνου εναντίον του κατηγορούμενου από το ίδιο βράδυ του επεισοδίου έχει αφήσει πολλά ερωτηματικά στο Δικαστήριο για τη γνησιότητα των συναισθημάτων της. Θα ήθελα ακόμα να τονίσω ότι η υπό εξέταση θέση της καταρρίπτεται από το κοινά παραδεκτό περιεχόμενο του καταλόγου με τα μηνύματα SMS τα οποία είχε στείλει στον κατηγορούμενο κατά το ίδιο βράδυ (βλέπε το τεκ. 3). Διερωτώμαι πως θα μπορούσε να γίνει πιστευτή η θέση της ότι αγαπούσε τόσο πολύ τον κατηγορούμενο, όταν λίγη μόνο ώρα μετά το επεισόδιο είχε στείλει γραπτό μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο του ανθρώπου που τόσο πολύ αγαπούσε με το οποίο έλεγε επί λέξει "θα σε καταστρέψω, ηλίθιε". Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι ο ισχυρισμός της για τη δυνατότητα παραποίησης μηνυμάτων από κινητά σύγχρονης υψηλής τεχνολογίας παρέμεινε παντελώς ατεκμηρίωτος. Πέραν των όσων αναφέρω πιο πάνω θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι ο ισχυρισμός της σύμφωνα με τον οποίο υπήρχε μεταξύ τους ένας αμοιβαίος μεγάλος έρωτας καταρρίπτεται από το κοινά παραδεκτό περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης της Φωτιάνας Αντωνιάδη, συναδέλφου των διαδίκων (βλέπε το τεκ. 4). Στην υπό αναφορά κατάθεση αναφέρεται ότι η παραπονούμενη είχε εκμυστηρευθεί στην Φωτιάνα ότι ήταν ερωτευμένη με τον κατηγορούμενο, όμως εκείνος της είχε αναφέρει ότι ήταν νυμφευμένος και δεν ήθελε εξωσυζυγική σχέση. Θα ήθελα ακόμα να τονίσω ότι η κάρτα με τις φωτογραφίες, την οποία παρουσίασε η παραπονούμενη (βλέπε το Τεκμήριο 1) δεν υποστηρίζει τη θέση ότι υπήρχε μεταξύ τους κάτι περισσότερο από απλή φιλία. Επισημαίνω ότι στις 2 φωτογραφίες απεικονίζεται η παραπονούμενη να κάθεται στο ίδιο τραπέζι δίπλα από τον κατηγορούμενο. Στην 3η φωτογραφία, η οποία τους παρουσιάζει να είναι αγκαλιασμένοι απεικονίζεται και τρίτο πρόσωπο, συγκεκριμένα και άλλη γυναίκα πίσω από αυτούς να αγκαλιάζει τόσο τον κατηγορούμενο όσο και την παραπονούμενη. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι καμιά από τις ως άνω φωτογραφίες απεικονίζει κάποιο μεταξύ τους τρυφερό στιγμιότυπο. (γ) Αποτυχημένη υπήρξε και η προσπάθεια της να παρουσιάσει το όλο περιστατικό ως απόπειρα στραγγαλισμού της από τον κατηγορούμενο. Η ως άνω προσπάθεια της καταρρίπτεται από την ενώπιον του δικαστηρίου αδιαμφισβήτητη ιατρική μαρτυρία. (δ) Ουσιώδεις πτυχές της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας της βρίσκονται σε καταφανή αντίθεση με την γραπτή της κατάθεση προς την αστυνομία (τεκμήριο 2). Στην κατάθεση της προς την αστυνομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος την άρπαξε από τους καρπούς και την έσπρωξε με δύναμη προς το αυτοκίνητο της, ενώ στη συνέχεια έβαλε τα χέρια του στο λαιμό της. Κατά την αντεξέταση της προέβαλε μια διαφορετική εκδοχή ισχυριζόμενη ότι ο κατηγορούμενος την κρατούσε από τους ώμους και το λαιμό και την κτυπούσε με φοβερή δύναμη πάνω στο αυτοκίνητο. Σε κατοπινό στάδιο ερωτώμενη από το συνήγορο υπεράσπισης ποια μέρη του σώματος της κτύπησαν βίαια πάνω στο αυτοκίνητο ισχυρίστηκε ότι την κρατούσε από τα μπράτσα και έσπρωξε την πλάτη της στο αυτοκίνητο. Ας σημειωθεί ότι καμιά επεξήγηση δεν έχει δοθεί στο Δικαστήριο για την παράλειψη της να αναφέρει τόσο ουσιώδεις ισχυρισμούς στην κατάθεση της στην αστυνομία. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο λόγος για τον οποίο ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση της ότι ο κατηγορούμενος την είχε πιάσει από τα μπράτσα ήταν για να ευθυγραμμίσει τη μαρτυρία της με την ιατρική μαρτυρία. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τα ευρήματα του ΜΚ3 η παραπονούμενη έφερε εκδορές στους βραχίονες της. Επισημαίνω επίσης ότι κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ3 ανέφερε ότι σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος την έπιανε από τους καρπούς θα είχε στους καρπούς της τις εκδορές. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι ο κατηγορούμενος κτυπούσε με δύναμη την πλάτη της πάνω στο αυτοκίνητο θα πρέπει να αναφέρω ότι αυτός καταρρίπτεται από την αδιαμφισβήτητη ιατρική μαρτυρία. Υπενθυμίζω ότι όπως ο ΜΚ3 ανέφερε κατά την αντεξέταση του, δεν βρήκε οποιοδήποτε τραύμα που να δείχνει ότι η παραπονούμενη κτυπήθηκε στην πλάτη. Όσον αφορά τα σημάδια περίσφυξης, το κοκκίνισμα δηλαδή που εντοπίστηκε στο λαιμό της παραπονούμενης από τον ΜΚ3 θα πρέπει να επισημάνω ότι δεν έγινε καμιά προσπάθεια συσχετισμού του με την ισχυριζόμενη απόπειρα του κατηγορούμενου να στραγγαλίσει την παραπονούμενη, πιάνοντας την με τα χέρια του από το λαιμό. Για το τέλος θα ήθελα να αναφέρω ότι ούτε και ο λόγος τον οποίο προέβαλε για τον οποίο ακολούθησε τον κατηγορούμενο με το αυτοκίνητο της στον αυτοκινητόδρομο προς Λευκωσία θα μπορούσε να γίνει πιστευτός. Ισχυρίστηκε συγκεκριμένα ότι τον ακολούθησε από ενδιαφέρον για να μάθει τι συνέβαινε στον "άνθρωπο" της και της είχε συμπεριφερθεί με τόσο άσχημο τρόπο. Κι όμως, ο ως άνω ισχυρισμός της καταρρίπτεται από το κοινά παραδεκτό περιεχόμενο του καταλόγου με τα μηνύματα SMS τα οποία είχε στείλει στο κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου κατά το συγκεκριμένο βράδυ (τεκμήριο 3). Υπενθυμίζω ότι η ώρα 00:20, λίγα λεπτά δηλαδή πριν το επεισόδιο του είχε στείλει μήνυμα με το οποίο του ανέφερε επί λέξη "Δεν θα πάεις πουθενά θ΄ αυτοκτονήσω σταμάτα" ενώ τέσσερα λεπτά αργότερα του έστειλε νέο μήνυμα στο οποίο του ανέφερε "θα το ρίξω στον γκρεμό σταμάτα". Καταρρίπτουν επίσης τον ισχυρισμό της ότι ενώ ακολουθούσε τον κατηγορούμενο του είχε στείλει μόνο ένα μήνυμα, όχι γραπτό αλλά στο φωνοκιβώτιο του, παρακαλώντας τον να σταματήσει. Οι αδυναμίες στη μαρτυρία της παραπονούμενης, τις οποίες περιγράφω λεπτομερώς πιο πάνω έχουν δημιουργήσει σοβαρές ρωγμές σ΄ ολόκληρο το οικοδόμημα της εκδοχής της σε βαθμό που θα καθίστατο ανασφαλές να στηρίξω επ΄ αυτού οποιαδήποτε ευρήματα. Σε αντίθεση με την παραπονούμενη, ο κατηγορούμενος άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε σε οτιδήποτε του ζητήθηκε με ευθύτητα, αυθορμητισμό, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Η εκδοχή του διέθετε συνοχή, πειστικότητα, λογικότητα. Υποστηρίζεται επίσης τόσο από την ιατρική, όσο και από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη δεν κλόνισε την αξιοπιστία του, αντίθετα θα έλεγα ότι την ενίσχυσε. Όμως, όσον αφορά την επιστολή της παραπονούμενης με ημερομηνία 20/5/10 την οποία του έστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο - email (τεκμήριο 8) θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν θα μπορούσε να της δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα για το λόγο ότι πρόκειται για μαρτυρία η οποία λήφθηκε μετά την αποπεράτωση της μαρτυρίας της παραπονούμενης με αποτέλεσμα να μην έρθει αντιμέτωπη η παραπονούμενη με αυτή, κατά τρόπο ώστε να της παρεχόταν η δυνατότητα να τη σχολιάσει και να μπορέσει να πάρει θέση. Όπως έχω ήδη αναφέρει ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι χρησιμοποίησε κάποιας μορφής βία εναντίον της παραπονούμενης για να αποτρέψει την επίθεση που είχε δεχθεί από αυτή. Συγκεκριμένα παραδέχεται ότι την έπιασε από τα χέρια για να τη βάλει στο αυτοκίνητο της όταν η παραπονούμενη του είχε επιτεθεί, κτυπώντας τον στο στήθος και κλωτσώντας τον, όμως η παραπονούμενη αντιστέκετο. Μάλιστα δοκίμασε να τον κτυπήσει με το γόνατο της στα γεννητικά του όργανα. Ο ΜΚ3 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι εκδορές στους βραχίονες της παραπονούμενης να είχαν προκληθεί όταν ο κατηγορούμενος την είχε πιάσει από τα χέρια για να τη βάλει στο αυτοκίνητο της. Όπως είναι νομολογημένο, η άμυνα είναι δικαίωμα που καθιστά τη χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης, υπό ορισμένες προϋποθέσεις νόμιμη. Η αμυντική πράξη δεν είναι υπό τέτοιες συνθήκες ποινικά κολάσιμη. Πρέπει να λεχθεί ότι μια τέτοια θεώρηση λειτουργεί προς όφελος του κατηγορούμενου γιατί με την έγερση του θέματος, αυτός δεν αναλαμβάνει το παραμικρό βάρος απόδειξης. Είναι ευθύνη της κατηγορούσας αρχής να εξουδετερώσει το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να αμύνθηκε για να παρεμποδίσει την απειλούμενη σε βάρος του βιαιοπραγία (βλέπε Μαραγκός ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 25 και R. v. Wheeler
(1967)3 All E.R. 829, 830). Για να θεωρηθεί νόμιμη η άμυνα θα πρέπει να είναι λογική και αναγκαία. Η αναγκαία και νόμιμη άμυνα καθορίζεται από τις συνθήκες και περιστάσεις κάθε περίπτωσης. Μεταξύ αυτών είναι και η διανοητική κατάσταση (mental state) του αμυνόμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο (βλέπε Miliotis v. The Police
(1971)2 CLR 292, Maifoshis v. The Police
(1978)2 CLR 9 και Palmer v. R.
(1971)55 Cr. App. R. 223). Στην υπό εξέταση υπόθεση είναι φανερό ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποσείσει το βάρος με το οποίο ήταν επιφορτισμένη για να αποδείξει ότι η βία την οποία είχε χρησιμοποιήσει ο κατηγορούμενος εναντίον της παραπονούμενης δεν ασκήθηκε με σκοπό να αμυνθεί ο κατηγορούμενος από την επίθεση που είχε δεχθεί από την παραπονούμενη. Επιπλέον, έχοντας κατά νου την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία καταλήγω ότι η βία την οποία είχε χρησιμοποιήσει ο κατηγορούμενος ήταν και λογική και αναγκαία υπό τις περιστάσεις για να αποτρέψει την επίθεση που είχε δεχθεί από την παραπονούμενη. Κατάληξη μου είναι ότι η κατηγορούσα αρχή για τους λόγους που περιγράφω λεπτομερώς πιο πάνω απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία της υπό εξέταση κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία. (Υπ.) ....... Θ. Θωμά, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο