Δημοκρατία ν. Χρίστου Τσεκούρα, Ποινική Υπόθεση Aρ.: 10863/09, 19 Οκτωβρίου, 2010

(1), 51, 55 και του Πρώτου Παραρτήματος του περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/04, όπως τροποποιήθηκε από τους νόμους 99(Ι)/05 και 56(Ι)/07 (τρίτη κατηγορία). δ) Μετέφερε ένα πιστόλι του οποίου η μεταφορά απαγορεύεται, ως άνω (τέταρτη κατηγορία). ε) Κατείχε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή πέντε πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 9mm shot, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση του άρθρου 4

(1)(ε)

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 19(Ι)/2005 και ΚΔΠ 617/03, 618/03, 145/05 και 179/05 (πέμπτη κατηγορία). στ) Χρησιμοποίησε εκρηκτικές ύλες χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, δηλαδή πυροβόλησε πέντε πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 5mm shot, κατά παράβαση του άρθρου 4

(1)(ε)

(4)(ζ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 19(Ι)/2005 και ΚΔΠ 617/03, 618/03, 145/05 και 179/05 (έκτη κατηγορία). Η έβδομη κατηγορία ανεστάλη. Περιπλέον όμως, ο κατηγορούμενος κατηγορείται και για το ότι: (ζ) Στις 11/06/2009, σε πάροδο της οδού Αγίας Σοφίας στην Αραδίππου, της επαρχίας Λάρνακας, εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής HKE293, περιουσία του Χαρίτωνα Βίκη, με αποτέλεσμα αυτό να καταστραφεί ολοσχερώς, κατά παράβαση του άρθρου 315 (α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 85(Ι)/2002 (όγδοη κατηγορία). Β. ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΕΚΔΟΧΕΣ Στις 10/06/2009 και ώρα 23:45, αστυνομικός της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρνακας, έλαβε τηλεφώνημα από κάποιον ο οποίος του ανέφερε ότι σε σπίτι, στην οδό Αγίων Αναργύρων 5, στην Αραδίππου, βρισκόταν ένα τραυματισμένο πρόσωπο (βλ. παραδεκτά γεγονότα ημερ.26/01/2010). Όπως διαπιστώθηκε μετά, επρόκειτο για τον Κυριάκο Παναγή Κοσιάρη, από την Περιστερώνα, και τα τραύματα είχαν προκληθεί δια πυροβολισμών. Το σπίτι όπου βρέθηκε ανήκε στην οικογένεια Λαππά. Ήταν η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία υποστηρίχθηκε από τον Κοσιάρη (Μ.Κ.9), ότι τον είχε πυροβολήσει ο κατηγορούμενος με πιστόλι. Σε κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 25/06/2009, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, αναφέρει ότι δεν γνωρίζει το λόγο που ο κατηγορούμενος ήθελε να τον σκοτώσει αλλά «υπολογίζει ότι κάποιοι πρέπει να τον έβαλαν». Ήταν η θέση του πως ο ίδιος ήταν άοπλος. Η εκδοχή της υπεράσπισης είναι ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε σε «αυτοάμυνα και ατύχημα», όταν ο Κοσιάρης επεχείρησε να τον πυροβολήσει, ενόσω ο ίδιος δεν κρατούσε όπλο, σε αντίθεση με τον Κοσιάρη, ο οποίος κρατούσε και το πιστόλι από το οποίο δέχθηκε τους πυροβολισμούς («το πρώτο πιστόλι»), αλλά και ένα δεύτερο πιστόλι («το δεύτερο πιστόλι»). Δεν ήταν η θέση του κατηγορούμενου ότι πυροβόλησε ο ίδιος τον Κοσιάρη για να αποτρέψει την άλλως πως αναπότρεπτη δική του θανάτωση. Η θέση του ήταν ότι, όταν ο Κοσιάρης πρόταξε πιστόλι προς το μέρος του, ενόσω ήταν συνεπιβάτης στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, ο τελευταίος τον άρπαξε από το χέρι με το οποίο ο Κοσιάρης κρατούσε το πιστόλι και τελικά το γύρισε προς την κεφαλή του Κοσιάρη. Συμπληρώνει ο κατηγορούμενος, σε κατάθεσή του που έδωσε στην αστυνομία στις 22/10/2009 την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του: «δεν κατάλαβα πως το πιστόλι ξεκίνησε να παίζει, πρέπει να ήταν πατημένη η σκανδάλη του με το δάχτυλο του Κοσιάρη και με την πίεση που είχα πάνω του ξεκίνησε να παίζει, δεν ξέρω πόσες φορές». Οι λόγοι που οδήγησαν τον Κοσιάρη να επιχειρήσει να πυροβολήσει τον κατηγορούμενο, συσχετίστηκαν από την Υπεράσπιση με «τους Φανιέρους». Οι Φανιέροι, ο πατέρας Αντώνης και ο γιος Λούκας, σύμφωνα με τη μαρτυρία, έχουν χαρτοπαικτικές λέσχες και ασχολούνται με «security», δηλαδή έχουν μια εταιρεία παροχής ασφάλειας με το όνομα Α Team. Ο κατηγορούμενος εργαζόταν σε λέσχη του Φανιέρου πριν από τρία χρόνια. Ο συσχετισμός με τους Φανιέρους έγινε από την υπεράσπιση ως εξής: Όταν ο κατηγορούμενος εργαζόταν στην Πάφο, χτύπησαν τον ίδιο και άλλους δύο («τους έκαμαν άχρηστους που το ξύλο»), 30 περίπου άτομα της Α Team, μαζί με τον Λούκα Φανιέρο. Μετά, του τηλεφώνησε ο Κοσιάρης, άγνωστός του μέχρι τότε, του ζήτησε να συναντηθούν και συναντήθηκαν. Τότε ο Κοσιάρης του είπε ότι έχουν κοινούς εχθρούς, τους Φανιέρους και ήθελε να συνεργαστούν. Ο λόγος που ο Κοσιάρης επεχείρησε να τον πυροβολήσει ήταν γιατί ενώ ο Κοσιάρης του ζητούσε φορτικά να συνεργαστεί μαζί του και να τον βοηθήσει, ώστε να δολοφονήσει τον Αντώνη Φανιέρο, ο κατηγορούμενος αρνείτο. Γ. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Μετά την αδρή παράθεση των εκατέρωθεν εκδοχών, θα παραθέσουμε τη μαρτυρία, αρχίζοντας από τον Κοσιάρη.

1. Η μαρτυρία του Κοσιάρη Ο Κοσιάρης στην κατάθεσή του προς την αστυνομία, ανέφερε τα ακόλουθα: «Κατάγομαι από τη Φιλιά Αμμοχώστου και κατοικώ στο χωριό Περιστερώνα. Το ακριβές επάγγελμα μου είναι εισαγωγές αυτοκινήτων και διατηρώ και μπυραρία στην Περιστερώνα με την ονομασία «Ατελίωτο». Κυκλοφορώ στη Λευκωσία και έχω αρκετούς γνωστούς. Μεταξύ αυτών είναι και κάποιος Αγγλοκύπριος που μου συστήθηκε μέσω κάποιου φίλου μου. Το όνομά του είναι Chris και τον γνώρισα πριν από 5-6 μήνες. Ο Chris είναι γύρω στα 50 χρονών, μέτριου ύψους παχουλός, με μαύρα μαλιά κοντά. Έξερα ότι εβοήθαν τον Χάρη τον Βίκη που έσιη πρακτορεία με μηχανούες στη Λευκωσία. Με τον Chris εβρεθήκαμεν σύνολο 5-6 φορές και επικοινωνούσαμε τηλεφωνικώς με το τηλέφωνο που ήβρετε πάνω μου την ημέρα που με επαίξαν. Έχω τον αποθηκευμένο σε τζιήνο το τηλέφωνο με το όνομα Σ. Ο Chris μινίσκει στην Αραδίππου και στο σπίτι του πήγα 3-4 φορές. Έχει πισίνα στην αυλή του σπιτιού του, στο πίσω μέρος, έχει δυο σκύλους δυο γάτους και μου είπε ότι η αδελφή του έχει pet shop. Σπίτι του πάντα με έπαιρνε με δικό του αυτοκίνητο αφού τον συναντούσα στο χώρο στάθμευσης του νέου νοσοκομείου Λάρνακας. Αρχές του Ιουνίου δεν θυμούμαι ακριβή ημερομηνία, επειδή ο Chris έξερεν ότι φέρνω αυτοκίνητα, ετηλεφώνησε μου τζιαι είπεν μου να συνεργαστούμεν να κανονίσει να φαίρνουμεν αυτοκίνητα φτηνά που την Αγγλία. Εγιώ είπα του πως έννα κανονίσω τες δουλειές μου τζιαι στες 10 του Ιούνη ημέρα Τετάρτη είπα του πως ήταν να πάω Λάρνακα να βρεθούμε να συζητήσουμε. Εν αθυμούμαι τζιήνη την νύκταν αν ετηλεφωνηθήκαμεν αλλά λίον μετά τες έντεκα περίπου εβρεθήκαμεν στο χώρο στάθμευσης του νοσοκομείου της Λάρνακας όπου ήρτεν τζιαι έπιαν με με ένα σαλούν αυτοκίνητο μπλε νομίζω ήταν Honda Accord. Τζιαμέ εγώ επήα μόνος μου με ένα Mercedes KKF750, τζιαι ο Chris ήταν μόνος του τζιαι επήαμεν ολόισια που το νοσοκομείο στο σπίτι του. Πήγαμε από τον κύριο δρόμο όπου είναι ο άσφαλτος, δεν σταμάτησε μπροστά από το σπίτι του και έστριψε από τη στροφή δεξιά προς το χωματόδρομο και σταμάτησε εκεί που είναι οι ακακίες. Ξαφνικά χωρίς να καταλάβω από πόθεν ο Chris εβρέθηκε να κρατά ένα πιστόλι στα σιέρκα του τζιαι χωρίς να μου μιλήσει εγίρησεν το προς τα πάνω μου. Αμέσως άνοιξα την πόρτα του συνοδηγού για να κατέβω κάτω τζιαι έπεξεν με. Δεν θυμούμαι πόσες φορές με πυροβόλησε άλλα ένοιωσα ότι κτυπήθηκα στο πρόσωπο. Εδώ να σου πω ότι τόσο εγώ όσο και ο Chris εφορούσαμεν καππελλούθκια, ενώ ο Chris όσες φορές τον είδα πάντα φορούσε καππελλούι. Εγώ κατέβηκα από το αυτοκίνητο έρεξα μέσα που τες ακακίες τζιαι εμπήκα μέσα στο χωράφι που εν απέναντι που τα σπίθκια. Τζιαμέ πρέπει να μου έππεσεν το καπελλούι μου που είχε χρώμα μαύρο. Και το δικό μου καπελλούι τζιαι τζιήνο του Chris ήταν και τα δυο μαύρα. Εγώ εν ήξερα που επήεννα αφού ήμουν πεγμένος τζιαι εκράτουν τα μούτρα μου τζιαι επήα ξανά στο δρόμο δηλαδή έφυα που το χωράφι. Έρεξα μπροστά που το σπίτι του Chris τζιαι τζιήνος έβαλεν πισινή το αυτοκίνητο τζιαι εβούραν με που πίσω. Δεν ξέρω τζιαμέ αν εκατέβηκεν που το αυτοκίνητο. Έρεξα ομπρός που το σπίτι του, έστριψα δεξιά ξανά που το δρόμον τζιαι ξανά δεξιά τζιαι τζιήνος εσηνέχισεν τζιαι εβούραν με. Στον τελευταίο δρόμο που εμπήκα είδα ότι στο τελευταίο σπίτι στα αριστερά ήσιεν υπόγειο τζιαι επροσπάθησα να χωστώ. Εβούρησα προς τα κάτω για να χωστώ. Σε ούλλη τούτη τη διαδρομή αιμορραγούσα συνέχεια από το πρόσωπο. Ο Chris εσταμάτησεν το αυτοκίνητο τζιαι εκατέβηκεν κάτω που το αυτοκίνητο. Είδα τον που εγύρισεν το πιστόλι προς τα πάνω μου τζιαι εμούνταρα τον για να του πιάσω το όπλο. Μόλις τον εμούνταρα, εγύρισεν τζιαι εμπήκεν μέσα στο αυτοκίνητο τζιαι έφυε. Στο σιέρη μου εβρέθηκα να κρατώ μια γεμιστήρα όπλου όμως δεν αθυμούμαι πόθεν του την έπιασα αν ήταν που το αυτοκίνητο, ή την ώρα που τον εμούνταρα τζιαμέ στη ράμπα. Τρέχοντας να φύγει ο Chris είδα ότι έππεσεν του το καππελίν που φορούσε. Εγώ προχώρησα αιμορραγώντας προς τα κάτω δεν θυμούμαι την πορεία που ακολούθησα αλλά βρέθηκα στην κουζίνα του σπιτιού, η πόρτα ήταν ανοικτή τζιαι είδα έναν μιτσήν να τζιημάτε στον καναπέ. Εξύπνησα τον τζιαι ταυτόχρονα με το τηλέφωνο που κρατούσα ετηλεφώνησα της γενέκας μου τζιαι επροσπαθούσα να της πω ότι επέξαν με αλλά εν τα εκατάφερνα αφού είχα γέματα στο στόμα μου τζιαι έτσι έδωκα το τηλέφωνο του μιτσή. Νομίζω ότι προσπάθησα να τηλεφωνήσω τζιαι του συνέταιρου μου του Χριστόφορου αλλά δεν θυμούμαι αν μου απάντησε. Τη γεμιστήρα που έπιασα που τον Chris δεν θυμούμαι που την εξαπόλησα. Πάντως δεν ήταν δική μου, την έπιασα που τον Chris, τζιαι δεν θυμούμαι αν την χρησιμοποίησε για να μου κτυπήσει ή όχι. Τα αμέσως επόμενα λεπτά θυμούμαι ότι ήρταν Αστυνομικοί τζιαι ασθενοφόρο. Οι Αστυνομικοί ερωτούσαν με ποιος με πυροβόλησε, επαραλάβαν το τηλέφωνο μου τζιαι επήραν με στο νοσοκομείο. Ύστερα που 3-4 ημέρες που άρκεψα τζιαι εκαταλάβαινα εξεκίνησα να κάνω σκίτσα στους αστυνομικούς πάνω σε κόλλες για να τους εξηγήσω ποιος με έπαιξε. Δεν θυμούμουν το όνομα του Chris για να το γράψω αλλά περιέγραψα τόσο τον ίδιο όσο και το σπίτι του. Το επίθετο του δεν το ξέρω αλλά την πρώτη φορά που ήρτες να με δεις και μου έδειξες αριθμό φωτογραφιών πάνω σε χαρτόνι μπόρεσα να τον αναγνωρίσω και να σου τον υποδείξω, ως το πρόσωπο στη φωτογραφία με αριθμό
2. Δεν γνωρίζω το λόγο που ο Chris ήθελε να με σκοτώσει αλλά υπολογίζω ότι κάποιοι πρέπει να τον έβαλαν. Εγώ στο ραντεβού μας πήγα άοπλος τζιαι η γεμιστήρα που βρέθηκε μέσα στα σιέρκα μου έπιασα την που τον Chris». Στο προφορικό μέρος ανέφερε ότι ο σκοπός της επικοινωνίας του με τον κατηγορούμενο, ήταν «για δουλειές, για να φέρουν αυτοκίνητα που την Αγγλία τζαι για άλλες δουλειές (που) είσιε τζαι παράνομες δουλειές μέσα». Ρωτήθηκε κατά πόσο οι παράνομες αυτές δουλειές είχαν οποιαδήποτε σχέση με «τους Φανιέρους». Απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι «τους Φανιέρους» τους έχει ακουστά. Είχε ακουστά επίσης, το περιστατικό που «η εταιρεία του Φανιέρου» κτύπησαν τον κατηγορούμενο στην Πάφο. Αρνήθηκε όμως, ότι είχε οποιαδήποτε συζήτηση με τον κατηγορούμενο σε σχέση με τους Φανιέρους, με τους οποίους δεν είχε καμία σχέση. Οι σχέσεις του με τον κατηγορούμενο, που είχαν αρχίσει 5-6 μήνες πριν από το επεισόδιο, ήταν φιλικές για επαγγελματικούς σκοπούς και ειδικότερα για να φέρνουν αυτοκίνητα από την Αγγλία, κάτι που άρχισαν να συζητούν τους τελευταίους 3 μήνες. Ήθελε να συνεργαστεί με τον κατηγορούμενο, επειδή αυτός, ο οποίος σημειώνουμε είναι αγγλοκύπριος, είχε διασυνδέσεις με την Αγγλία και ο Κοσιάρης ήθελε να του βρίσκει «αυτοκίνητα φτηνά τζαι αυτοκίνητα που ήταν finance τζαι κλεψιμιά». Συναντιόντουσαν, πάντα μόνοι τους στη Λευκωσία και τη Λάρνακα σε διάφορους τόπους. Στη Λευκωσία συνήθως σε χώρους στάθμευσης στην περιοχή του Κύκκου και στη Λάρνακα, στο σπίτι του κατηγορούμενου και στο χώρο στάθμευσης του νοσοκομείου. Είχαν επιλέξει το χώρο εκείνο γιατί ο δρόμος ήταν εύκολος για τον Κοσιάρη, ο οποίος δεν γνώριζε καλά τους δρόμους στη Λάρνακα. Συναντιόντουσαν εκεί και μετά ο κατηγορούμενος τον έπαιρνε στο σπίτι του στην Αραδίππου, με το δικό του αυτοκίνητο. Στις 10/06/2009 ο κατηγορούμενος πήγε στη συνάντησή τους στο νοσοκομείο με ένα άλλο αυτοκίνητο που ανήκε στο Χ. Βίκη, λέγοντας στον Κοσιάρη πως ήταν δανεικό. Στις 10/06/2009, συναντήθηκαν λίγο μετά τις 11:00 το βράδυ, γιατί ο Κοσιάρης ήταν καθ' οδόν προς την Αγία Νάπα για διασκέδαση και έτσι τον βόλευε να συναντηθούν. Επρόκειτο «να πάνε γυρούς να μιλήσουν μέσα στο αυτοκίνητο», αλλά κατέληξαν να περάσουν έξω από το σπίτι του κατηγορούμενου. Δεν σταμάτησαν εκεί, γιατί στο σπίτι είχε φως. Ρωτήθηκε για ποιο λόγο δεν σταμάτησαν, εννοείται ως εκ του ότι υπήρχε φως στο σπίτι και απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Έτσι, σταμάτησαν παρακάτω, μετά στο τέλος του δρόμου. Εκεί συζήτησαν γιατί ο Κοσιάρης έπρεπε να δώσει στον κατηγορούμενο λεφτά για να τα στείλει στην Αγγλία, γύρω στις €50.000-. Δεν είχε όμως κανονίσει τα λεφτά και ζήτησε από τον κατηγορούμενο 1-2 μέρες. Αυτός όμως φώναζε και από την πόρτα του οδηγού έπιασε ένα πιστόλι με τα δυο του χέρια και πυροβόλησε τον Κοσιάρη στο πρόσωπο. Το πιστόλι πρέπει να είχε σιγαστήρα, γιατί δεν ακούστηκε δυνατός κρότος. Ο Κοσιάρης αντέδρασε με διάφορους τρόπους με το σώμα του, δεν έμεινε ακίνητος και μετά άνοιξε την πόρτα, βγήκε από το αυτοκίνητο και έτρεξε, διαφεύγοντας μέσα από συστάδα από ακακίες. Είδε παράλληλα, ότι ο κατηγορούμενος επίσης κατέβηκε από το αυτοκίνητο και άκουσε ακόμα ένα πυροβολισμό. Μετά, επανήλθε στο δρόμο και έτρεχε κανονικά, όσο μπορούσε, κρατώντας με το αριστερό του χέρι το στόμα του, με πρόθεση να μπει σε κάποιο σπίτι για να ζητήσει βοήθεια. Κατάλαβε ότι ο κατηγορούμενος τον κυνηγούσε με το αυτοκίνητό του, γιατί άκουε το θόρυβο του αυτοκινήτου. Τελικά, μπήκε στην υπόγεια αυλή της οικογένειας Λαππά, όπου και κρύφτηκε πίσω από μια κολώνα. Είδε τον κατηγορούμενο να σταματά το αυτοκίνητό του, να ρίχνει ένα πυροβολισμό προς το μέρος του και να κατεβαίνει κάτω στην αυλή. Όταν τον πλησίασε, ο Κοσιάρης «τον εμούνταρε» με τα χέρια του. Τότε, «νομίζει έπεσε χαμέ το πιστόλι τζαι έπιασέν το τζαι εβούρησεν τζαι έφυεν». Υπέδειξε, ως το μέρος που κρύφτηκε, τις φωτογραφίες 80, 82 και
3. Εκεί, είπε, είχε αφήσει τη γεμιστήρα που βρέθηκε στο χέρι του. Όταν κατέφθασαν οι αστυνομικοί, τον ρώτησαν ποιος τον πυροβόλησε και δεν απάντησε, γιατί δεν τον ενδιέφερε εκείνη την ώρα να τους πει ποιος ήταν «γιατί έθελε να δει την υγεία του τζαι δεν του έρκετουν να πει το όνομά του τζιείν' την ώρα». Αργότερα στο νοσοκομείο, προσπάθησε με κάποια σχέδια και κάποιες σημειώσεις να δώσει σχετικές πληροφορίες. Πρόκειται για διάφορες κόλλες που κατατέθηκαν, ως άνω, ως τεκμήρια 33, 34, 35, 36 και 36Α. Το τεκμήριο 33 καταγράφηκε στην παρουσία του λοχία 1435, Κ. Βασιλείου (Μ.Κ.2), στην εντατική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, στις 12/06/2009 και περί ώρα 13:
4. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε παράλληλα, ως τεκμήριο 40, ένα ερωτηματολόγιο που υπέβαλε στον Κοσιάρη την ίδια μέρα, μεταξύ των ωρών 12:20-14:00, στα πλαίσια του οποίου ο Κοσιάρης κατέγραφε τα σχέδια και τις σημειώσεις του τεκμηρίου
5. Τα τεκμήρια 34 και 35, τα κατέγραψε ο Κοσιάρης την ίδια μέρα, στις 12/06/
6. Το τεκμήριο 34 στην παρουσία του αστ.306, Κ. Κυριάκου και το τεκμήριο 35 στην παρουσία του αστ.278, Χ. Κυριάκου. Οι δύο εν λόγω αστυνομικοί, ενώ ήταν μάρτυρες επί του κατηγορητηρίου δεν εκλήθησαν, αλλά προσφέρθηκαν για αντεξέταση, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέτασή τους. Άλλωστε, ούτε τέθηκε ζήτημα ότι οι σημειώσεις αυτές δεν προέρχονται από τον κατηγορούμενο. Το τεκμήριο 36 και 36Α, προέκυψε, όπως ανέφερε ο εξεταστής της υπόθεσης, υπαστυνόμος Χ. Χ"Γιασεμής (Μ.Κ.16), όταν στις 14/06/2009 και πάλι στο θάλαμο εντατικής παρακολούθησης, είχε ρωτήσει τον Κοσιάρη αν γνώριζε το όνομα τού, κατ' ισχυρισμό του, δράστη. Αναφέρει, ο κ. Χ"Γιασεμής, σε κατάθεσή του που υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, ότι ο Κοσιάρης του έδωσε να καταλάβει ότι ήξερε το όνομα, αλλά δεν το θυμόταν τη δεδομένη στιγμή και ότι ο Κοσιάρης ξανασχεδίασε την περιοχή που πυροβολήθηκε και έγραψε σε δεύτερο φύλλο χαρτιού και εξήγησε με κινήσεις ότι ο δράστης στο παρελθόν, κτυπήθηκε από άλλα πρόσωπα στην Πάφο. Για το τεκμήριο 33 ο Κοσιάρης ισχυρίστηκε ότι προσπάθησε να γράψει πως ο δράστης είναι «εγγλεζοκυπραίος» και ότι σχεδίασε το σημείο που τον πυροβόλησαν και το σημείο που είναι το σπίτι του κατηγορούμενου. Για το τεκμήριο 34, ο Κοσιάρης ανέφερε ότι προσπαθούσε να περιγράψει το αυτοκίνητο που κρατούσε ο κατηγορούμενος και να υποδείξει πού βρίσκεται το σπίτι του κατηγορούμενου. Για το τεκμήριο 35 δεν θυμόταν να πει τι έγγραψε. Για το τεκμήριο 36, ανέφερε ότι είχε γράψει τις λέξεις «Πάφος» και «Φανιέρος», γιατί ήθελε να εξηγήσει πως ο Φανιέρος έδερε τον κατηγορούμενο στην Πάφο. Στο ίδιο τεκμήριο προσπάθησε και πάλι να περιγράψει τον τόπο όπου είναι το σπίτι του κατηγορούμενου και τον τόπο όπου τον πυροβόλησε. Ερωτηθείς για τον ισχυρισμό στην κατάθεσή του, ότι ενόσω έκαμνε τα σκίτσα για να εξηγήσει στους αστυνομικούς ποιος τον πυροβόλησε, δεν θυμόταν το όνομα του κατηγορούμενου, απάντησε ότι «δεν του έρκετουν να πει» γιατί ήταν και υπό την επήρεια των φαρμάκων. Ερωτηθείς περαιτέρω, αν γνωρίζει για ποιο λόγο ήθελε ο κατηγορούμενος να τον σκοτώσει, απάντησε αρνητικά, όπως αρνητικά απάντησε και στο κατά πόσο διερεύνησε καθόλου το θέμα. Ο Κοσιάρης κατά την αντεξέτασή του, επέλεξε να μην απαντήσει για τις παρανομίες που ισχυρίστηκε ότι θα διέπραττε με τον κατηγορούμενο. Επανέλαβε όμως, ότι δεν είχαν σχέση με τους Φανιέρους. Ερωτηθείς κατά πόσο η αιτία της διαφοράς ήταν το γεγονός ότι δεν είχε τα χρήματα, απάντησε πως δεν γνωρίζει και αμέσως μετά ότι «μπορεί». Παρακάτω όμως, ανάφερε ξανά ότι δεν γνωρίζει το λόγο που τον πυροβόλησε ο κατηγορούμενος. Για τη γεμιστήρα που βρέθηκε στην οικία Λαππά, ανέφερε ότι δεν θυμάται πώς βρέθηκε στα χέρια του. Μπορεί να έππεσε χαμέ και να την έπιασε, μπορεί να βγήκε από το όπλο την ώρα που «εμούνταρεν» τον κατηγορούμενο, δεν γνωρίζει. Δεν θυμόταν να πει με ακρίβεια, κατά πόσο είχε πιάσει τη γεμιστήρα στο αυτοκίνητο ή στο υπόγειο. Μάλλον, είπε, ήταν στο υπόγειο. Ο Κοσιάρης αντεξετάστηκε και για το λόγο που δεν ανέφερε το όνομα του κατηγορούμενου από την πρώτη στιγμή. Η προσπάθεια της υπεράσπισης εν προκειμένω, όπως υποβλήθηκε, ήταν ότι δεν είχε αποκαλύψει το όνομα του κατηγορούμενου γιατί αυτός, ο Κοσιάρης, είναι που προσπάθησε να τον σκοτώσει, πιέζοντάς τον για να τον οδηγήσει στη λέσχη του Φανιέρου, ώστε να δολοφονήσει τον Φανιέρο και αυτός ήταν ο λόγος που φοβόταν να αποκαλύψει το όνομα, ώστε να μην συλληφθεί για την απόπειρα φόνου. Σε λεπτομέρειες της αντεξέτασης θα επανέλθουμε στο στάδιο της αξιολόγησης ώστε να αποφευχθούν επαναλήψεις.
7. Οι επίδικες σκηνές και τα τεκμήρια (α) Η σκηνή όπου έλαβαν χώρα οι τραυματισμοί και όπου οι δύο εμπλεκόμενοι διακινήθηκαν μετά το συμβάν, απεικονίζεται στο τεκμήριο 37, το οποίο είναι σχέδιο σε κλίμακα 1:1000 και έγινε κοινώς αποδεκτό ότι είναι ακριβές τοπογραφικό σχέδιο, που απεικονίζει με ακρίβεια την τοπογραφική κατάσταση. Απεικονίζονται ειδικότερα, οι οδοί Μίνωος, Κουρίου, Αντρέα Κάλβου, Ομήρου και Αγίων Αναργύρων. Το σπίτι του κατηγορούμενου βρίσκεται στο μέσο περίπου της οδού Μίνωος, η οποία αρχίζει από την ένωσή της με την οδό Ομήρου και συνεχίζει, με στροφή δεξιά, προς την οδό Κουρίου. Η Κουρίου συνεχίζει, με στροφή δεξιά, προς την οδό Κάλβου, η οποία καταλήγει στην οδό Ομήρου. Δηλαδή, οι τέσσερις αυτοί δρόμοι σχηματίζουν ένα οικοδομικό τετράγωνο. Παράλληλη προς το τετράγωνο αυτό και ειδικά προς την οδό Μίνωος, είναι η οδός Αγίων Αναργύρων, τρίτη κάθετος επί της Ομήρου, μετά την Κάλβου και τη Μίνωος. Η οικία Λαππά βρίσκεται στην οδό Αγίων Αναργύρων. Δεν αμφισβητείται ο τόπος που έλαβαν χώρα οι πυροβολισμοί, οι οποίοι τραυμάτισαν τον Κοσιάρη. Ήταν στην αρχή της Κουρίου, μετά τη σύνδεση της με τη Μίνωος. Αμφισβητήθηκε το κατά πόσο ρίφθηκε και άλλος πυροβολισμός έξω από την οικία Λαππά, ζήτημα στο οποίο θα επανέλθουμε. Στην αρχή της Κουρίου βρέθηκαν αίματα στο πεζοδρόμιο και τεμάχια σπασμένων γυαλιών (Σημείο 1 και τεκμ.4). Τα διάφορα ευρήματα έχουν σημειωθεί στο τεκμήριο 37 από τον Λοχία 1344, Α. Λουκά (Μ.Κ.3), αριθμούμενα από το 1 μέχρι το
8. Έγινε κοινώς αποδεκτό ότι το τεκμήριο 37 απεικονίζει με ακρίβεια τα σημεία 1-
9. Τα σημεία αυτά είχαν σημειωθεί και επί τόπου από την αστυνομία, με αριθμημένες κίτρινες πινακίδες. Οι πινακίδες που φέρουν αριθμούς από 1-28, απεικονίζονται σε φωτογραφίες που έχουν κατατεθεί ως τεκμήριο
10. Από διάφορα τέτοια σημεία, ελήφθησαν τεκμήρια, όπως swab από κηλίδες αίματος, κομμάτια γυαλιού, κάλυκες, βολίδα πυροβόλου όπλου, μια έμφορτη γεμιστήρα, τζόκεϊ κ.α., τα οποία καταγράφονται με λεπτομέρεια σε κατάλογο τεκμηρίων, που παρουσίασε ο Λοχίας 1435, Κυριάκος Βασιλείου, χειριστής τεκμηρίων, (Μ.Κ.2). Έγιναν κοινώς αποδεκτά, τα αναγραφόμενα στον εν λόγω κατάλογο, ως η περιγραφή των τεκμηρίων και το μέρος όπου το κάθε τεκμήριο βρέθηκε. Έγιναν επίσης αντιστοίχως παραδεκτά, τα σημεία όπου βρέθηκαν τα διάφορα τεκμήρια, όπως παρουσιάζονται στις αριθμημένες φωτογραφίες (τεκμ.2) και στο τοπογραφικό σχέδιο (τεκμ.37). Αναφερόμαστε κατωτέρω σε συγκεκριμένα τεκμήρια και επιτόπου ευρήματα, όπως φαίνονται στο σχέδιο (τεκμ.37) και περιγράφονται σε σχετικό ευρετήριο (τεκμ.37 Α): Στην αρχή της Κουρίου, πολύ κοντά στα σημεία που βρέθηκαν αίματα και σπασμένα γυαλιά (Σημείο 1), βρέθηκαν και ξερογυρίσματα λαστίχου οχήματος (Σημείο 2) και ένας κάλυκας (Σημείο 3, τεκμ.5). Στη συνέχεια, υπάρχουν κηλίδες αίματος, που δεικνύουν πορεία του τραυματισθέντος, από την Κουρίου προς τη Μίνωος (Σημεία 4, 5 και 6). Στο μέσο περίπου της Μίνωος και έξω από το σπίτι του κατηγορούμενου, βρέθηκε ένα καπάκι δοντιού (Σημείο 7, τεκμ.8) και μια βληθείσα βολίδα[1] φυσιγγίου πυροβόλου όπλου (Σημείο 8, τεκμ.9Α). Ακολουθούν άλλες κηλίδες αίματος, που δεικνύουν πορεία του τραυματισθέντος, από την οδό Μίνωος στην οδό Ομήρου και ακολούθως στην οδό Αγίων Αναργύρων, μέχρι την οικία Λαππά (Σημεία 9-18). Κηλίδες αίματος βρέθηκαν και εντός της αυλής, αλλά και της ίδιας της οικίας Λαππά (Σημεία 20, 22, 23, 24, 25, 26, 27 και 28). Έξω ακριβώς από το κάγκελο της οικίας Λαππά, που ανοίγει σε κατηφορική ράμπα η οποία οδηγεί στο πίσω μέρος της αυλής, βρέθηκε άλλος ένας κάλυκας (Σημείο 19, τεκμ.13). Κάτω στη ράμπα, κοντά σε φοινικιές βρέθηκε το τζόκεϊ του κατηγορούμενου (Σημείο 21, τεκμ.15). Ειδικότερη αναφορά πρέπει να γίνει για το Σημείο 22, που βρίσκεται στο πίσω μέρος της αυλής, μετά τη ράμπα. Εκεί, δίπλα από μια κολώνα, βρέθηκαν ίχνη αίματος στο έδαφος, αλλά και πάνω σ' ένα πέτρινο παγκάκι, στο οποίο βρέθηκε επίσης, μια έμφορτη γεμιστήρα μαζί με τρίχες (τεκμ.17), η οποία, κατά κοινό τόπο, δεν ανήκε στο πρώτο πιστόλι. (β) Ο τόπος όπου έγινε ο επίδικος εμπρησμός, απεικονίζεται σε σχεδιαγράφημα (τεκμ.38). Απέχει, σύμφωνα με τη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης, δύο χιλιόμετρα από την πρώτη σκηνή. Εκεί βρέθηκε καμένο το εν λόγω αυτοκίνητο και διάφορες άλλες ενδείξεις και ευρήματα. Σύμφωνα με παραδεκτά γεγονότα ημερ.26/01/2010, ήταν περί ώρα 03:50, της 11/06/2009, που η αστυνομία έλαβε τηλεφώνημα ότι καιγόταν το αυτοκίνητο. Η πυροσβεστική κατέσβησε τη φωτιά, αλλά το όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς. Είναι κοινώς αποδεκτό ειδικότερα, ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα, εφόσον η αστυνομία εντόπισε εμπρηστική λωρίδα μήκους 7 μέτρων από βενζίνη (βλ. κοινώς αποδεκτό τεκμήριο 20 Α). Εντός του καμένου αυτοκινήτου, βρέθηκαν σύμφωνα με μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε, δύο καμένοι κάλυκες φυσιγγίου πυροβόλου όπλου. Ο ένας βρέθηκε στη βάση του μοχλού ταχυτήτων (τεκμ.21) και ο άλλος βρέθηκε στο πάτωμα της θέσης του οδηγού δεξιά (τεκμ.22). Βρέθηκε επίσης ένα παραμορφωμένο, καμένο, μεταλλικό τεμάχιο, στο εσωτερικό μέρος της αριστερής μπροστινής πόρτας (τεκμ.23). Για να συμπληρώσουμε το ζήτημα των τεκμηρίων, που συσχετίζονται με τις ανάγκες της υπόθεσης, προσθέτουμε ότι ως τεκμήρια 25 και 26 κατατέθηκαν το παντελόνι και η φανέλα που φορούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Κοσιάρης και ως τεκμήρια 27 και 28 μία βολίδα πυροβόλου όπλου και τεμάχια βολίδας, τα οποία αφαιρέθηκαν από τον Κοσιάρη. Οι εν λόγω σημειώσεις του Κοσιάρη προς τους αστυνομικούς κατατέθηκαν ως τεκμ.33, 34, 35 και
12. Η μαρτυρία των αστυνομικών Ο Μ.Κ.1, αστ.2556, Γαβριήλ Κωνσταντίνου, είναι φωτογράφος ο οποίος κατέθεσε σχετικές φωτογραφίες. Στον Μ.Κ.2, λοχία 1435, Κυριάκο Βασιλείου, έχουμε ήδη αναφερθεί κάνοντας αναφορά στα τεκμήρια, εφόσον αυτός, ως άνω, ήταν ο χειριστής τεκμηρίων. Ήταν περιπλέον, ως άνω, ένας από τους αστυνομικούς που υπέβαλε ερωτήσεις στον Κοσιάρη, στις 12/06/
13. Σχετικά είναι τα τεκμήρια 33 και 40, για τα οποία ο Μ.Κ.2 αντεξετάστηκε σε σχέση με τις απαντήσεις και τα σχέδια του Κοσιάρη, τόσο για τη σκηνή του συμβάντος, όσο και για το πρόσωπο του κατ' ισχυρισμό δράστη. Ως προς το πρώτο ζήτημα, θα πρέπει να πούμε ότι εν πάση περιπτώσει η σκηνή των διαδραματισθέντων αποτέλεσε κοινό τόπο. Ως προς το δεύτερο ζήτημα, τα τεκμήρια 33-36 και το τεκμήριο 40, είναι ενώπιόν μας προς αξιολόγηση για τη στάση που τήρησε ο Κοσιάρης. Σημειώνουμε τώρα μόνο, ότι ο Μ.Κ.2 δέχθηκε, αυτό που άλλωστε φαίνεται στο τεκμήριο 40, πως όταν ρώτησε τον Κοσιάρη κατά πόσο ήξερε τα στοιχεία του προσώπου που τον πυροβόλησε, η απάντησή του ήταν «όχι». Για την περιοχή του συμβάντος, ο Μ.Κ.2 δέχθηκε ότι στην οδό Ομήρου, υπάρχουν συνεχώς οικοδομημένες κατοικίες με ενοίκους και ότι απέναντι από την οικία του κατηγορούμενου, βρίσκεται η οικία κάποιου υπαστυνόμου. Ρωτήθηκε μάλιστα, κατά πόσο είχε προκύψει από τις έρευνές του ότι κατά το επίδικο βράδυ, σε οικία της οδού Κουρίου, σε απόσταση 80-100 μέτρων από τη σκηνή του συμβάντος, γινόταν ένα πάρτυ διότι έπαιζε η Εθνική Αγγλίας και ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά. Επανεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν τού έγινε συγκεκριμένη αναφορά για πάρτυ, αλλά θυμόταν ότι κάποιος ένοικος, ο σύζυγος ή η σύζυγος, βρισκόταν έξω στο γρασίδι και είδε αυτοκίνητο να διαφεύγει. Ανέφερε ότι λήφθηκε σχετική κατάθεση. Τέτοιος μάρτυρας δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο από την Κατηγορούσα Αρχή, ούτε ζητήθηκε η αντεξέτασή του από την Υπεράσπιση. Τέλος, σε σχέση με τον Μ.Κ.2, σημειώνουμε την αναφορά του από την κατάθεσή του, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, αναφορά για την οποία δεν αντεξετάστηκε, ότι σε έρευνα που διενήργησαν στην οικία του κατηγορούμενου, στις 13/06/2009, εντόπισαν στην αυλή ένα πλαστικό δοχείο που περιείχε μικρή ποσότητα βενζίνης και δείγμα χώματος από λεκάνη δέντρου. Η λήψη χώματος έγινε ενόψει εξήγησης που φαίνεται ότι είχε δώσει ο κατηγορούμενος, ότι είχε χρησιμοποιήσει βενζίνη για να αποξηράνει το δέντρο. Βέβαια, ερωτηθείς ο κατηγορούμενος σε ανακριτική κατάθεση ημερ.15/06/2009, να σχολιάσει για τη βενζίνη, επεφύλαξε το δικαίωμά του να μιλήσει στο δικαστήριο. Όμως για να ληφθεί δείγμα χώματος, είναι φανερό ότι εκείνη τη στιγμή είχε δώσει εκείνη την εξήγηση. Σημειώνουμε περαιτέρω, ότι κατατέθηκε με το περιεχόμενο της να γίνεται κοινώς παραδεκτό γεγονός, η κατάθεση κάποιου Κώστα Θεοδόση, ιδιοκτήτη ανθοπωλείου-φυτωρίου στην Αραδίππου, ημερ.16/06/
14. Εκεί αναφέρεται ότι δύο εβδομάδες περίπου προηγουμένως, ο κατηγορούμενος τον είχε ρωτήσει πώς μπορούσε να «ξεράνει» ένα δέντρο που είχε κόψει στο σπίτι του και ότι ο Θεοδόση τον συμβούλευσε να χρησιμοποιήσει βενζίνη ή acid και μετά να σκεπάσει τον κορμό με μια πλαστική σακούλα. Τα αποτελέσματα της εξέτασης του χώματος που ελήφθη δεν έχουν κατατεθεί, αλλά η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δήλωσε ότι είχε όντως εντοπιστεί βενζίνη στο χώμα. Στον Μ.Κ.3, λοχ.1344, Α. Λουκά, έχουμε ήδη κάνει αναφορά σε σχέση με το τεκμήριο 37 και τα τεκμήρια η ανεύρεση των οποίων, όπως περιγράφηκε, έγινε κοινώς αποδεκτή. Προσθέτουμε ότι δέχθηκε και αυτός ότι η οδός Μίνωος είναι πυκνοκατοικημένη και ότι έναντι του κατηγορούμενου διαμένει ο εκπρόσωπος τύπου της Αστυνομίας Λάρνακας. Δέχθηκε περαιτέρω, ότι τα «ξερογυρίσματα» που υπήρχαν στο Σημείο 2, υποδήλωναν ότι το αυτοκίνητο κινήθηκε προς την οδό Κουρίου και όχι προς την οδό Μίνωος. Αυτό σημειώνεται σε σχέση με τον ισχυρισμό του Κοσιάρη ότι ο κατηγορούμενος τον είχε ακολουθήσει επί της Μίνωος, ενώ η θέση του κατηγορουμένου ήταν πως είχε κινηθεί επί της Κουρίου και στη συνέχεια περιμετρικά του εν λόγω οικοδομικού τετραγώνου. Δέχθηκε επίσης ότι το νοσοκομείο Λάρνακας βρίσκεται σε ένα εκτεταμένο χώρο, με πέντε εισόδους και εξόδους με ένα μεγάλο χώρο στάθμευσης, χωρητικότητας 500 αυτοκινήτων και ότι απέναντι βρίσκεται ανοικτός χώρος στάθμευσης του Γ.Σ.Ζ., που δεν έχει φωτισμό. Αυτά, σε σχέση με την εισήγηση της Υπεράσπισης πως δεν έχει νόημα η θέση ότι ο κατηγορούμενος θέλοντας να θανατώσει τον Κοσιάρη, επέλεξε να τον μεταφέρει στη γειτονιά του για να το πράξει. Τέλος, από τη μαρτυρία του Μ.Κ.3, σημειώνουμε ότι δέχθηκε πως στην οικία Λαππά, γύρω από το σημείο που είχε εντοπισθεί ο κάλυκας, δεν βρέθηκε οποιαδήποτε βολίδα. Ο Μ.Κ.5, αστ.4762, Γεώργιος Βλαδιμήρου και ο Μ.Κ.6, λοχ.3734, Χάρης Ευδοκίμου, είχαν μεταβεί στην οικία Λαππά εκείνο το βράδυ. Βρήκαν τον Κοσιάρη να είναι τραυματισμένος, αλλά είχε τις αισθήσεις του και συνομιλούσε δια του κινητού τηλεφώνου με τη σύζυγό του. Τον ρώτησαν τι έγινε και τους απάντησε «επαίξαν με». Τον ρώτησαν τρεις φορές ποιος τον πυροβόλησε, αλλά δεν απάντησε. Αντίθετα απάντησε σε ερωτήσεις που προσδιόριζαν τη δική του ταυτότητα (όνομα, καταγωγή, αριθμός ταυτότητας). Σημειώνουμε περαιτέρω, ότι ο Μ.Κ.5 διευκρίνισε πως το πρόσωπο του Κοσιάρη ήταν παραμορφομένο, «βασικά δεν ήταν πρόσωπο». Ήταν σοκαρισμένος και απαντούσε με δυσκολία. Τον αριθμό της ταυτότητάς του τον έδωσε με μεγάλη δυσκολία και προσπαθούσε να τον «γράψει» στο τσιμέντο με το δάχτυλό του. Ο εξεταστής της υπόθεσης, κ. Χ"Γιασεμής (Μ.Κ.16), στην εν λόγω κατάθεσή του και γενικά στη μαρτυρία του, περιγράφει με λεπτομέρεια όλες τις ενέργειες που έγιναν σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται στις εν λόγω σημειώσεις και τα σχέδια που είχε κάνει ο Κοσιάρης. Για την περίπτωση που ήταν ο ίδιος παρών, στις 14/06/2009, ανέφερε ότι ο Κοσιάρης πάλι δεν μπορούσε να μιλήσει, δυσκολευόταν να κρατήσει την πένα, αλλά κατέβαλε, όπως είπε, μεγάλη προσπάθεια να τους βοηθήσει στον εντοπισμό του δράστη. Του είχε δώσει την εντύπωση ότι γνώριζε τον δράστη, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομά του. Τελικά, από τις εν λόγω σημειώσεις και σχέδια, συναποκόμισαν την περιγραφή του κατ' ισχυρισμό δράστη, ως ατόμου 40-45 ετών, μετρίου αναστήματος, παχουλού, με κοντά μαύρα μαλλιά, αγγλοκύπριου, του οποίου η οικία βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την οικία Λαππά και έχει πισίνα, αλλά και ζώα, δύο σκύλους και δύο γάτους. Βάσει αυτών των στοιχείων, ο Μ.Κ.16, κατέληξε ότι το πρόσωπο που περιέγραφε ως δράστη ο Κοσιάρης, ήταν ο κατηγορούμενος, αγγλοκύπριος ηλικίας 50 ετών, που κατοικούσε στην συγκεκριμένη οδό η οποία προέκυπτε από το σχέδιο και τον οποίο γνώριζε από προηγούμενη υπόθεση που διερεύνησε το τμήμα του. Έτσι, στις 13/06/2009 εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης και ο κατηγορούμενος συνελήφθη, ενόσω εκινείτο με κατεύθυνση από Λάρνακα προς Λεμεσό και αφού το όχημά του ανακόπηκε από την αστυνομία. Η πρώτη αντίδραση και απάντηση του κατηγορούμενου, όταν μεταφέρθηκε στο γραφείο του Μ.Κ.16, όπου ο τελευταίος τον πληροφόρησε για την υπόθεση που διερευνούσε και για τη μαρτυρία που είχε εναντίον του, αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ήταν «κάμε τη δουλειά σου». Σε ερωτήσεις που του υπέβαλε κατόπιν επίστησης της προσοχής του στο Νόμο, σχετικά με τις σχέσεις του με τον Κοσιάρη και την κατ' ισχυρισμό διάπραξη των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει ότι γνώριζε εξ όψεως το θύμα και ότι είχαν συναντηθεί 1-2 φορές σε πρακτορεία στοιχημάτων, όπου εργοδοτείται ως φρουρός ασφαλείας στη Λευκωσία. Εξέφρασε φόβους για τη ζωή του, χωρίς να καθορίζει από πού προέρχονται αυτοί. Περαιτέρω, ανέφερε ότι είχε πρόβλημα και δεν εύρισκε εύκολα δουλειά, λόγω κάποιου επεισοδίου όταν εργαζόταν στην Πάφο, κατά το οποίο κτυπήθηκε από άλλα πρόσωπα. Περισσότερα δεν ήθελε να πει, πριν μιλήσει με τον δικηγόρο του. Στις 14/06/2009 ο Μ.Κ.16, υπέδειξε στον Κοσιάρη φωτογραφίες διαφόρων προσώπων (τεκμ.32), οπότε ο Κοσιάρης χωρίς δυσκολία υπέδειξε τη φωτογραφία του κατηγορούμενου. Τον ρώτησε τότε, αν γνωρίζει το όνομά του και ο Κοσιάρης του έδωσε με κινήσεις να καταλάβει ότι το γνώριζε, αλλά δεν το θυμόταν τη δεδομένη στιγμή. Ήταν τότε που ο Κοσιάρης ξανασχεδίασε την περιοχή που πυροβολήθηκε και εξήγησε με κινήσεις ότι ο δράστης στο παρελθόν κτυπήθηκε από άλλα πρόσωπα στην Πάφο. Πρόκειται για το εν λόγω τεκμήριο
15. Την ίδια μέρα ο Μ.Κ.16 ανέκρινε γραπτώς τον κατηγορούμενο. Η σχετική ανακριτική κατάθεση, κατατέθηκε ως τεκμήριο
16. Ο κατηγορούμενος απαντούσε σε διάφορες ερωτήσεις γενικότερης φύσεως, επιφυλάσσοντας το δικαίωμά του να μιλήσει στο δικαστήριο για άλλα θέματα, όπως λ.χ. σε ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει τον παραπονούμενο και ποια η σχέση του μαζί του, αν ο παραπονούμενος τον είχε επισκεφθεί στο σπίτι του, πότε τον είχε δει για τελευταία φορά, αν γνωρίζει το Χάρη Βίκκη, αν του είχε δώσει αυτοκίνητο της εταιρείας του για να διακινείται, αν εργαζόταν στις 10/06/2009 και τι ώρα επέστρεψε στο σπίτι του και με ποιο αυτοκίνητο κ.ο.κ. Η ουσία είναι ότι, σε όλες τις ερωτήσεις που είχαν σχέση ή θα μπορούσαν να έχουν σχέση άμεση ή έμμεση με τα επίδικα γεγονότα, ο κατηγορούμενος επεφύλαξε το εν λόγω δικαίωμά του. Στις 18/06/2009 ανέκρινε εκ νέου τον κατηγορούμενο και η σχετική κατάθεση κατατέθηκε ως τεκμήριο
17. Εκεί, του ζητήθηκε να εξηγήσει για το γενετικό του υλικό, το οποίο, στο μεταξύ είχε εντοπιστεί στο καπελάκι που βρέθηκε στη ράμπα των Λαππά. Ο κατηγορούμενος επεφύλαξε και πάλι το δικαίωμά του να μιλήσει στο δικαστήριο. Στις 30/06/2009 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο με τις κατηγορίες που φαίνονται στο κατηγορητήριο (τεκμ.59) και ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι δεν παραδέχτηκε. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος, μετά που είχε παραπεμφθεί για δίκη στο Κακουργιοδικείο, δηλαδή μετά τις 30/06/2009, ζήτησε και έδωσε τελικά στις 22/10/2009, θεληματική κατάθεση στον Μ.Κ.16, ο οποίος την παρουσίασε ως τεκμήριο
18. Ο Μ.Κ.16 ανέφερε και εκείνο που άλλωστε φαίνεται μέσα από τα τεκμήρια 57, 58, 59 και 60, ότι δηλαδή την εκδοχή του ο κατηγορούμενους, όπως αδρά στην αρχή την εθέσαμε, την προέβαλε για πρώτη φορά στις 22/10/
19. Ο Μ.Κ.16 αρνήθηκε ότι είναι από τον Ιούλιο που ήθελε να δώσει θεληματική κατάθεση ο κατηγορούμενος, αλλά αυτός έλαβε την κατάθεση τον Οκτώβριο. Στο τεκμήριο 60 ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι διέφυγε με το αυτοκίνητό του μαζί με τα πιστόλια που κρατούσε ο Κοσιάρης και ότι τηλεφώνησε σε κάποιο φίλο του, τον οποίο δεν θέλει να κατονομάσει και του ζήτησε βοήθεια. Συγκεκριμένα, του ζήτησε να πάρει το αυτοκίνητο στη Λευκωσία και να το κρύψει κάπου με τα πιστόλια «ώσπου να δει τι θα έκαμνε». Αντί τούτου, ο φίλος του, που ήταν μαζί με ένα άλλο άτομο, ένα ψηλό, πέταξε τα πιστόλια σε διαφορετικούς καλάθους και έκαψε το αυτοκίνητο, γιατί φοβήθηκε πως η αστυνομία θα έβρισκε μέσα το γενετικό του υλικό. Ο Μ.Κ.16 ανέφερε ότι ζητήθηκε εκ νέου από τον κατηγορούμενο να αποκαλύψει τον εν λόγω φίλο του και να υποδείξει, εάν γνώριζε, σε ποιους καλάθους είχαν πεταχθεί τα πιστόλια, αλλά ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε οτιδήποτε. Κατά την αντεξέταση, ρωτήθηκε κατά πόσο διαβάζοντας κάποιος την κατάθεση (τεκμ.60), φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος, ως αγγλοκύπριος, που γεννήθηκε στην Αγγλία και ήρθε στην Κύπρο σε ηλικία 40 χρονών, δεν μπορεί να εκφραστεί στην ελληνική γλώσσα με μορφή ολοκληρωμένου λόγου. Ο μάρτυρας διαφώνησε, αλλά, όπως υποδείξαμε και κατά το στάδιο της ακρόασης, αυτό δεν είναι ζήτημα μαρτυρίας. Το δικαστήριο είναι από μόνο του σε θέση, αλλά αυτός είναι και ο ρόλος του, να σχηματίσει άποψη για την πληρότητα του λόγου στη γλώσσα στην οποία ο κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση. Εκείνο που σημειώνουμε σε σχέση με την πληρότητα της κατάθεσης, είναι η δήλωση του Μ.Κ.16, πως ό,τι είχε πει ο κατηγορούμενος, το κατέγραψε στην κατάθεσή του. Επί αυτής της δήλωσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε ότι «δεν είπε το αντίθετο». Αντεξετάστηκε ο Μ.Κ.16 για τον τρόπο που χειρίστηκε τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου στο τεκμήριο 60, σε συνάρτηση και με μια επιστολή του ευπαίδευτου δικηγόρου του κατηγορούμενου προς το Γενικό Εισαγγελέα ημερ. 29/12/2009 (τεκμ.61), με την οποία είχε ζητήσει να αποσυρθεί η κατηγορία της απόπειρας φόνου και να δοθούν οδηγίες για να διερευνηθεί το παράπονο του κατηγορούμενου, ότι ο Κοσιάρης αποπειράθηκε να προκαλέσει το θάνατό του. Η απάντηση του Γενικού Εισαγγελέα που κατατέθηκε ως τεκμήριο 61Α, συνίσταται σε απόρριψη του αιτήματος, με αναφορά ότι το παράπονο του κατηγορούμενου θα τύχει χειρισμού αναλόγως της πορείας της παρούσας υπόθεσης. Ο Μ.Κ.16 ανέφερε ότι δεν έλαβαν, μετά το τεκμήριο 60, κατάθεση από τον Κοσιάρη ή από άλλο πρόσωπο. Η μαρτυρία δύο άλλων αστυνομικών δόθηκε υπό τη μορφή παρουσίασης των καταθέσεών τους ως κοινώς αποδεκτών γεγονότων. Πρόκειται για τον λοχ.4705, Κ. Κώστα (κατάθεση τεκμ.45) και την αστ.3241, Αλεξία Παναγή (κατάθεση τεκμ.46). Αναφέρονται, μεταξύ άλλων, στην ανακοπή και σύλληψη του κατηγορούμενου. Ειδικότερα ο λοχ.4705, σημειώνει ότι, όταν εξήγησε στον κατηγορούμενο τους λόγους της σύλληψής του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και του εξήγησε τα δικαιώματά του, ο κατηγορούμενος απάντησε «δεν ξέρω τίποτε». Τελικά, η πρώτη φορά που αναφέρθηκε στα επίδικα γεγονότα και έδωσε τη δική του εκδοχή ήταν με την εν λόγω θεληματική του κατάθεση (τεκμ.60), την οποία, εφόσον υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, θα παραθέσουμε στο στάδιο στο οποίο θα παραθέσουμε γενικότερα τη μαρτυρία του.
20. Η μαρτυρία των περιοίκων Έδωσαν μαρτυρία δύο περίοικοι, η κα Αλίκη Δημητρίου (Μ.Κ.7) και ο κ. Γιώργος Ηρακλέους (Μ.Κ.4). Το δικαστήριο επισκέφθηκε το χώρο του επεισοδίου προς καλύτερη κατανόηση της μαρτυρίας. Έτσι είχαμε την ευκαιρία να δούμε τις εν λόγω οδούς και τις οικίες του κατηγορούμενου, της Μ.Κ.7, του Μ.Κ.4, της οικογένειας Λαππά, ως επίσης και την οικία που κατά την εισήγηση της Υπεράσπισης, γινόταν εκείνο το βράδυ πάρτυ. Σ' αυτά τα πλαίσια, είδαμε τα επιμέρους σημεία που αναφέρονται στη μαρτυρία. Επισκεφθήκαμε επίσης, για τον ίδιο σκοπό, τη σκηνή του εμπρησμού. Η οικία της κας Αλίκης Δημητρίου (Μ.Κ.7) βρίσκεται επί της Μίνωος 21, στη γωνία ακριβώς της Μίνωος με την Κουρίου και απέναντι από τη σκηνή του πρώτου επεισοδίου, όταν δηλαδή ρίχθηκαν πυροβολισμοί στο αυτοκίνητο. Σε γραπτή κατάθεση προς την αστυνομία, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, ανέφερε ότι το βράδυ εκείνο είχε ξαπλώσει και άκουγε μουσική. Περίπου η ώρα 23:15, άκουσε θόρυβο από κάποιο αυτοκίνητο να σταθμεύει έξω στο δρόμο. Μετά από 2-3 λεπτά, άκουσε ομιλίες, αντρικές φωνές. Επειδή οι ομιλίες συνεχίζονταν, μετά από 3 περίπου λεπτά πλησίασε στο παράθυρο του δωματίου της που ήταν ανοιχτό και βλέπει στο δρόμο, δηλαδή την οδό Κουρίου. Η ορατότητά της ήταν περιορισμένη, γιατί κάτω περίπου από το παράθυρο, που βρίσκεται στον πρώτο όροφο της οικίας της, υπάρχει ένα αρκετά ψηλό και μεγάλο δέντρο, που της περιόριζε την ορατότητα. Η ορατότητά της ήταν περιορισμένη και λόγω της νύχτας. Είδε όμως κάποιον άντρα, λεπτής σωματικής διάπλασης με κοντά μαλλιά, να περπατά χαλαρά και να κατευθύνεται από τη Μίνωος προς την Κουρίου. Δεν μπόρεσε όμως, λόγω του δέντρου, να δει πού πήγε. Μετά από αυτό ξάπλωσε και πάλι, αλλά 5 λεπτά περίπου αργότερα, άκουσε δύο υπόκωφους θορύβους μαζί με τζάμια να σπάζουν. Πιθανόν να άκουσε και τρίτο θόρυβο, αλλά δεν ήταν σίγουρη για τούτο. Οι θόρυβοι πάντως ήταν συνεχόμενοι και της έδωσαν την εντύπωση ότι πιθανόν κάποιος να κτυπούσε με λοστό πάνω σε τζάμι ή να πυροβολούσε με όπλο που «είχε κάτι μπροστά που απορροφούσε το θόρυβο». Άκουσε επίσης πόρτα αυτοκινήτου και αμέσως κάποιους γρήγορους βηματισμούς, σαν κάποιος να προσπαθούσε να τρέξει. Αμέσως σηκώθηκε ξανά από το κρεβάτι και τότε είδε έναν άντρα, για τον οποίο σχημάτισε την εντύπωση πως ήταν ο ίδιος που προηγουμένως είδε να κατευθύνεται προς την Κουρίου, να κατευθύνεται αυτή τη φορά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Πέρασε μπροστά από το σπίτι της και φαινόταν ότι προσπαθούσε να τρέξει, περπατούσε γρήγορα, αλλά δυσκολευόταν να περπατήσει. Φαινόταν κτυπημένος, γιατί δεν πήγαινε ευθεία και έχανε την ισορροπία του. Σε κάποια στιγμή έφτασε στην είσοδο του σπιτιού της. Εκεί σταμάτησε να περπατά, έσκυψε και με τα χέρια του έπιασε το πρόσωπό του. Αυτό διήρκησε κάποια δευτερόλεπτα. Μετά τον είδε ότι ανασηκώθηκε και συνέχισε να περπατά, αλλά εκεί τον έχασε από τα μάτια της και έτσι δεν γνωρίζει αν πήγε στην οδό Μίνωος ή αν πήγε απέναντι από το σπίτι της που είναι χωράφια. Ο τραυματισμένος άντρας δεν κοίταξε πίσω του καθόλου, όταν προσπαθούσε να τρέξει. Την ίδια στιγμή είδε ένα άλλο άντρα να τρέχει πολύ γρήγορα, από το σημείο που ήταν το δέντρο και να φθάνει ακριβώς κάτω από το παράθυρό της, δηλαδή περίπου έξι μέτρα. Αμέσως κοντοστάθηκε και τράπηκε σε φυγή προς την κατεύθυνση από όπου είχε έρθει, μπήκε στο αυτοκίνητο, ανέπτυξε πολύ μεγάλη ταχύτητα και έφυγε από το χωματόδρομο που συνεχίζει μετά την οδό Κουρίου. Στο σημείο αυτό αναφέρει πως της δόθηκε η εντύπωση πως ο δεύτερος άντρας κυνηγούσε τον πρώτο, αλλά μετάνιωσε και επέστρεψε στο αυτοκίνητο. Αυτό βέβαια, είναι ζήτημα που θα κρίνει τελικά το δικαστήριο. Μετά από πάροδο δέκα λεπτών, η Μ.Κ.7 βγήκε στο δρόμο και είδε αίματα ακριβώς δίπλα στο αυτοκίνητο του συζύγου της, εκεί δηλαδή που κοντοστάθηκε ο πρώτος άντρας. Ακολούθως ξύπνησε το σύζυγό της και σκέφτονταν να ειδοποιήσουν την αστυνομία, αλλά, εν τω μεταξύ, αντιλήφθηκαν ότι είχε φτάσει περιπολικό της αστυνομίας και δεν έδωσαν συνέχεια. Στο προφορικό μέρος της κυρίως εξέτασής της, διευκρίνισε, μιλώντας για την ένταση των φωνών που άκουσε, ότι «δεν ήταν ακριβώς φωνές», αλλά ομιλίες μέσα στη νύχτα αρκετά έντονες, που συνεχίστηκαν για κάποια ώρα, ώστε να της τραβήξουν την προσοχή. Δεν ήταν όμως σε θέση να ακούσει το περιεχόμενο των ομιλιών. Μιλώντας για το είδος των θορύβων που άκουσε, ανέφερε ότι ήταν σαν γδούποι, υπόκωφοι θόρυβοι, όπως όταν κάποιος κτυπά με λοστό πάνω σε μεταλλική επιφάνεια. Στην αντεξέταση διευκρίνισε ότι το αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο στην απέναντι πλευρά του σπιτιού της, ότι μπορούσε να δει το πίσω μέρος του, αλλ' όχι τις κινήσεις μέσα στο αυτοκίνητο. Απάντησε καταφατικά στην ερώτηση του κ. Ευσταθίου, ότι οι συνομιλίες δεν ήταν «όπως ένας μεγάλος καυγάς μέσα στο δρόμο, αλλά έντονες», συμπληρώνοντας ότι ήταν ησυχία, αργά το βράδυ και ακούγονταν. Επανέλαβε δε, ότι συνεχίστηκαν για αρκετά λεπτά. Η οικία του κ. Γιώργου Ηρακλέους (Μ.Κ.4), βρίσκεται επί της οδού Αγίων Αναργύρων αρ.4Α, σχεδόν απέναντι από την οικία Λαππά. Πίσω από την οικία Ηρακλέους, βρίσκεται ένας ανοιχτός, μη οικοδομημένος χώρος, έτσι ώστε να υπάρχει ανεμπόδιστη ορατότητα προς την οδό Μίνωος. Ο Μ.Κ.4 αναφέρει σε κατάθεσή του προς την αστυνομία, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του («κατάθεση Μ.Κ.4»), ότι στις 10/06/2001, κατά η ώρα 23:51, καθόταν στη βεράντα, στο πίσω μέρος του σπιτιού του. Εκεί, έλαβαν τηλεφώνημα με τη σύζυγό του, από τη γειτόνισσά τους την Ελένη, που όπως προκύπτει κατά κοινό τόπο, είναι η κα Λαππά, η οποία τους ανέφερε πως ενώ η ίδια απουσίαζε και τα παιδιά της βρίσκονταν μόνα τους στο σπίτι, μπήκε στο σπίτι τους ένας τραυματισμένος. Έτσι, ζήτησε από τους γείτονές τους να δουν τι συμβαίνει, μέχρι να πάει και η ίδια στο σπίτι τους. Ο Μ.Κ.4 έτρεξε αμέσως στο σπίτι Λαππά και βρήκε τον τραυματία στην κουζίνα. Τον ρώτησε τι έγινε και απάντησε «επαίξαν με». Δεν μιλούσε καθαρά «μάσσευκε» και γι' αυτό τον ρωτούσε 2-3 φορές για να καταλάβει την κάθε του απάντηση. Του έδειξε και του είπε ότι τον πυροβόλησαν στο στόμα, αλλά όταν τον ρώτησε ποιος τον είχε πυροβολήσει, δεν απάντησε. Δεν απάντησε όταν τον ρωτούσαν και οι αστυνομικοί που είχαν φτάσει αμέσως μετά, αφού ειδοποιήθηκαν από κάποιο νεαρό. Το μόνο που έλεγε ήταν «νοσοκομείο». Τέλος, από την κατάθεση του Μ.Κ.4, σημειώνουμε την αναφορά του ότι από το πουκάμισο του τραυματία έλειπε ένα κομμάτι. Ως το «πουκάμισο» αυτό, ο Μ.Κ.4 αναγνώρισε τη φανέλα που κατατέθηκε ως η φανέλα που φορούσε ο παραπονούμενος (τεκμ.26), η οποία όντως είναι σχισμένη εφόσον λείπει ένα μεγάλο κομμάτι από το πίσω μέρος της. Ο Μ.Κ.4 έδωσε και συμπληρωματική κατάθεση στην αστυνομία, την οποία επίσης υιοθέτησε («κατάθεση Μ.Κ.4 Α»). Εκεί αναφέρει ότι περίπου 5-10 λεπτά, πριν λάβουν το τηλεφώνημα από την κα Λαππά, παρακολουθούσε τηλεόραση, έχοντας στραμμένη την πλάτη προς την οδό Μίνωος. Τότε άκουσε ένα αυτοκίνητο να τρέχει στην οδό Μίνωος με κατεύθυνση από τη λεωφόρο Ομήρου προς την οδό Κουρίου. Από περιέργεια, λόγω του θορύβου που έκανε το αυτοκίνητο, γύρισε πίσω του και είδε ένα αυτοκίνητο να κινείται με ταχύτητα, το οποίο έφτασε στη γωνία της οδού Μίνωος με Κουρίου, έκανε επαναστροφή και έφυγε προς την Ομήρου. Ήταν ένα αυτοκίνητο «κοντό, δηλαδή χωρίς κώλο». Ίσως Toyota Ist ή Toyota Allex. Πάντως, διευκρίνισε στην προφορική του μαρτυρία, δεν ήταν saloon. Του υποδείχθηκε από τις φωτογραφίες, το καμένο αυτοκίνητο, το οποίο αναγνώρισε ως ένα αυτοκίνητο saloon, κάνοντας σαφές ότι δεν ήταν του τύπου του αυτοκινήτου που είδε εκείνη τη νύχτα.
21. Ιατρική μαρτυρία Ο δρ Νικόλας Χαραλάμπους (Μ.Κ.8), είναι ιατροδικαστής και εργάζεται στο δημόσιο από το
22. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν έχει αμφισβητηθεί. Εξέτασε τον παραπονούμενο και τον κατηγορούμενο και ετοίμασε δύο ιατροδικαστικές εκθέσεις, τις οποίες υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, ως «Κατάθεση Μ.Κ.8» και «Κατάθεση Μ.Κ.8Α», αντιστοίχως. Η εξέταση του κατηγορούμενου έγινε στις 15/06/2009 και η διαπίστωση ήταν ότι δεν έφερε κακώσεις σώματος. Ο παραπονούμενος εξετάστηκε από τον Μ.Κ.8, τρεις φορές, ήτοι στις 11/06/2009, μεταξύ των ωρών 11:00-11:30, την ίδια ημέρα μεταξύ των ωρών 17:45-18:00 και στις 25/06/
23. Επεχείρησε να εξετάσει τον Κοσιάρη και προηγουμένως, δηλαδή πριν τις 02:00 της 11/06/2009, αλλά λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής του, εκείνη την ώρα η εξέταση ήταν αδύνατη. Τα ευρήματα που κατέγραψε ο Μ.Κ.8, μετά την πρώτη εξέταση, έχουν ως ακολούθως: «
24. Τραύμα (είσοδος) στη ρινική χώρα το οποίο προκλήθηκε από πυροβόλο όπλο.
25. Τραύμα (είσοδος) στη δεξιά τραχηλική χώρα το οποίο προκλήθηκε από πυροβόλο όπλο.
26. Τραύμα (έξοδος) στην αριστερή τραχηλική χώρα το οποίο προκλήθηκε από πυροβόλο όπλο.
27. Εξοίδηση (πρήξιμο) ρινός.
28. Εξοίδηση της δεξιάς τραχηλικής χώρας.
29. Εξοίδηση της αριστερής τραχηλικής χώρας.
30. Εξοίδηση άνω και κάτω χείλους.
31. Τραύματα στην άνω και κάτω γνάθο με έλλειψη οδόντων στην αριστερή και δεξιά μεριά.
32. Αλλαγή αρχιτεκτονικής (λόγω πολλαπλών τραυμάτων) της γλώσσας με εξοίδηση.
33. Τραύμα στον ουρανίσκο της στοματικής κοιλότητας.
34. Ανοικτό τραύμα στο δεξιό κάτω χείλος.
35. Εκδορές διαστάσεων 6 χ 5 εκ. στην αριστερή πλάγια βραχιόνια χώρα.
36. Εκδορές διαστάσεων 3,5 χ 0,3 εκ. στο κάτω τριτημόριο της αριστερής πρόσθιας μηριαίας χώρας.
37. Θλαστική εκχύμωση διαστάσεων 1,5 χ 0,7 εκ. στο άνω τριτημόριο της αριστερής πρόσθιας κνημιαίας χώρας.
38. Εκδορά διαστάσεων 1,5 χ 0,1 στο δεξιό γόνατο. Σημ.1 Λήφθηκαν επιχρίσματα από τα νύχια και των δύο χεριών για εργαστηριακές εξετάσεις. Σημ.2 Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης του Κυριάκου Παναγή Κοσιάρη δεν έγινε εξέταση στο οπίσθιο μέρος του κορμού». Τα ευρήματα που κατέγραψε σε σχέση με τη δεύτερη εξέταση, έχουν ως ακολούθως: Κατά τη διάρκεια της δεύτερη εξέτασης διαπιστώθηκε ότι φέρει ακόμα ένα τραύμα (εισόδου) στην στοματική χώρα μεταξύ άνω χείλους και ρινός δεξιά το οποίο προκλήθηκε από πυροβόλο όπλο. Τα ευρήματα που κατέγραψε σε σχέση με τη δεύτερη εξέταση, έχουν ως ακολούθως: «
39. Συρραμένο τραύμα στη ρινική χώρα το οποίο αντιστοιχεί με το τραύμα αριθμός 1 πρώτης εξέτασης.
40. Επουλωμένο τραύμα στην στοματική χώρα μεταξύ άνω χείλους και ρινός δεξιά το οποίο αντιστοιχεί με το τραύμα που περιγράφεται στην δεύτερη εξέταση.
41. Επουλωμένο τραύμα στη δεξιά τραχηλική χώρα το οποίο αντιστοιχεί με το τραύμα αρ.2 της πρώτης εξέτασης.
42. Επουλωμένο τραύμα στην αριστερή τραχηλική χώρα το οποίο αντιστοιχεί με το τραύμα αρ.3 της πρώτης εξέτασης.
43. Επουλωμένο τραύμα στην δεξιά αυχενική χώρα.
44. Έλλειψη αριθμού οδόντων άνω και κάτω γνάθου δεξιά και αριστερά.
45. Συρραμένοι περιοδοντικοί ιστοί (ούλα).
46. Συρραμένη γλώσσα με αλλαγή της αρχιτεκτονικής της.
47. Συρραμένο τραύμα στον ουρανίσκο της στοματικής κοιλότητας.
48. Εκδορές μετά εφελκίδων στην αριστερή πλάγια βραχιόνια χώρα». Ο Μ.Κ.8 έδωσε μαρτυρία με αναφορά σε φωτογραφίες που ελήφθησαν κατά τις ιατροδικαστικές εξετάσεις του παραπονούμενου (τεκμ.1, 44Α και 47), στις οποίες υπέδειξε τα αναφερόμενα στην έκθεσή του, τραύματα. Το ίδιο έπραξε και επί σχεδιαγραφήματος με ανθρώπινα πρόσωπα και κρανία, το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
49. Όλα τα τραύματα εισόδου από σφαίρες, είπε, ήταν από δεξιά και από πολύ κοντινή απόσταση, μέχρι και 5 εκατοστά. Ειδικότερα: α) Για το τραύμα εισόδου στη ρινική χώρα (αρ.1 στη «Μ.Κ.8»), ανέφερε ότι είναι τραύμα εισόδου σφαίρας. Πρόκειται, εξήγησε, για αστεροειδές τραύμα από πυροβόλο όπλο, μαζί με θλαστική εκχύμωση και εγκαυματική περιοχή, η οποία προκλήθηκε κατά την είσοδο της σφαίρας. Είπε επίσης, ότι η είσοδος των τραυμάτων που προκαλούνται από πυροβόλα όπλα είναι μικρότερη σε σχέση με την έξοδο. Το συγκεκριμένο τραύμα, συνέχισε, προκλήθηκε από πολύ κοντινή απόσταση, σχεδόν εξ επαφής, διότι σε τέτοια περίπτωση έχουμε εναπόθεση αιθάλης και πυρίτιδας στην περιοχή σαν μικρές τελείες, που δημιουργούνται από τα αέρια που βγαίνουν από το όπλο. Αυτά, ειδικότερα τα υπέδειξε στην φωτογραφία αρ.10, του τεκμηρίου 44Α. Παρέπεμψε, προς υποστήριξη της μαρτυρίας του, στο σύγγραμμα Ιατροδικαστική του Αντ. Σ. Κουτσελίνη, καθηγητή ιατροδικαστικής και τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, σελ.231 (τεκμ.48) και στο σύγγραμμα Ιατροδικαστική-Διερεύνηση του Θανάτου, του Μανώλη Μιχαλοδημητράκη, σελ.165 (τεκμ.49). Ανέφερε περαιτέρω, ότι το πιο πιθανό είναι πως η σφαίρα που εισήλθε από τη μύτη, εξήλθε από το λαιμό αριστερά (αριστερή τραχηλική χώρα). Πρόκειται για το τραύμα υπ' αριθμό 9, στην τρίτη ιατρική εξέταση. Αυτό το τραύμα, είπε, δείχνει την πορεία από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή από τη μύτη, τον ουρανίσκο και με έξοδο στην αριστερή τραχηλική χώρα. Αυτό είναι το μόνο τραύμα για το οποίο ο μάρτυρας ήταν σε θέση να πιθανολογήσει την πορεία της σφαίρας. Για τα άλλα τραύματα δεν μπορούσε να εκφέρει γνώμη, επειδή δεν τον είχε εξετάσει, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής του. Ήταν διασωληνωμένος και δεν μπορούσε να του γίνει εξέταση εντός της στοματικής κοιλότητας. Αργότερα, όταν μπόρεσε να τον εξετάσει πληρέστερα, τα τραύματα ήταν ήδη επουλωμένα ή συραμμένα. Για την πορεία που ακολούθησαν τα βλήματα, εισηγήθηκε ότι μόνος αρμόδιος να απαντήσει είναι ο χειρουργός που τον χειρούργησε. β) Για το τραύμα εξόδου στην αριστερή τραχηλική χώρα (αρ.3 στη «Μ.Κ.8»), εξήγησε ότι πρόκειται για έξοδο γιατί η διάμετρός του είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τα τραύματα εισόδου, δεν υπάρχει τραυματική περιοχή, ούτε εναπόθεση αιθάλης ή πυρίτιδας και η πορεία του είναι από μέσα προς τα έξω. γ) Για το τραύμα εισόδου στη δεξιά τραχηλική χώρα (αρ.2 στη «Μ.Κ.8»), έδωσε τους ίδιους, ως άνω, λόγους, για τη διαπίστωση του ότι πρόκειται για τραύμα εισόδου και για το ότι προκλήθηκε δια πυροβολισμού από πολύ κοντινή απόσταση. δ) Επίσης, για το τραύμα εισόδου που εντόπισε κατά τη δεύτερη εξέταση, μεταξύ άνω χείλους και ρινός δεξιά, έδωσε τους ίδιους λόγους γιατί πρόκειται για τραύμα εισόδου. ε) Μίλησε και για πιθανή είσοδο σφαίρας από το στόμα, παραπέμποντας για τούτο στα ευρήματα υπ' αριθμό 8 και 9 της πρώτης ιατροδικαστικής εξέτασης. Συσχέτισε το ζήτημα και με τα ανευρεθέντα, καπάκι από δόντι και σφαίρα, που είχαν βρεθεί στο Σημείο 7 του τεκμηρίου
50. Για τη σφαίρα, ανέφερε ότι έχει αλλοιωθεί το σχήμα της και συνεπώς πρέπει να προσέκρουσε σε σκληρό αντικείμενο, είτε αυτό είναι οστό, είτε είναι δόντι. Με αυτά τα δεδομένα, κατέληξε ότι ο παραπονούμενος πιθανώς να έφτυσε, στο δρόμο που ακολουθούσε, τη σφαίρα. στ) Για το επουλωμένο τραύμα στη δεξιά αυχενική χώρα (αρ.5 στην τρίτη εξέταση), ανέφερε ότι δεν μπόρεσε να το εντοπίσει νωρίτερα, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης του παραπονούμενου κατά τον πρώτο χρόνο. Ο Μ.Κ.8 αναφέρθηκε στο τραύμα αυτό, χωρίς να το συσχετίσει με είσοδο ή έξοδο σφαίρας ή με άλλο τρόπο πρόκλησης. Ρωτήθηκε στην κυρίως εξέτασή του ο Μ.Κ.8 και για την εκδοχή του κατηγορούμενου ότι οι τραυματισμοί προκλήθηκαν κατά την πάλη, ενόσω ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να αποστρέψει το όπλο από το πρόσωπό του και να το γυρίσει προς τον παραπονούμενο. Ρωτήθηκε συγκεκριμένα, κατά πόσο αναμένεται το πρόσωπο που τελικά δέχεται τις σφαίρες να ξαναπατήσει τη σκανδάλη δεύτερη ή και τρίτη ή και τέταρτη φορά. Ο μάρτυρας απάντησε «πιθανώς όχι». Προσπάθησε δε, να εξηγήσει με αναφορά στις ενστικτώδεις και αυτόματες κινήσεις που κάνει ένα πρόσωπο όταν δέχεται τέτοια επίθεση. Το δικαστήριο υπέδειξε από εκείνο στάδιο, ότι το τί είναι ενστικτώδες εντάσσεται στην ανθρώπινη συμπεριφορά και όσον αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά είναι γνώστης και κριτής το δικαστήριο. Σε σχέση με τα άλλα τραύματα που δεν προκλήθηκαν από σφαίρες, ανέφερε ότι είχαν προκληθεί εντός του 24ώρου και αυτό γιατί δεν έφεραν εφελκίδες («κακκάτι»). Για τις εκδορές ανέφερε ότι μπορούσαν να προκληθούν από οποιοδήποτε αιχμηρό όργανο, δηλαδή όργανο το οποίο δεν έχει λεία επιφάνεια. Του επιδείχθηκε η φωτογραφία αρ.14 του τεκμηρίου 44Α, που απεικονίζει τον αριστερό βραχίονα και ανέφερε ότι πρόκειται για εκδορά τριβής. Στη φωτογραφία 12, που απεικονίζει το πόδι κάτω από το γόνατο, υπέδειξε θλαστική εκχύμωση, η οποία μπορεί να προκλήθηκε από οποιοδήποτε θλών όργανο, δηλαδή όργανο το οποίο έχει κάποια επιφάνεια, όπως λ.χ. το έδαφος. Συνεπώς, αυτό θα μπορούσε να προκληθεί από πτώση στο έδαφος. Στην αντεξέταση σε σχέση με τις εκδορές και τις εκχυμώσεις, ο κ. Ευσταθίου έθεσε στο μάρτυρα την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος άρπαξε τον παραπονούμενο από το χέρι και του το έσπρωξε έξω από το αυτοκίνητο και τον ρώτησε κατά πόσο θα μπορούσε τέτοια ενέργεια να προκαλέσει τις εκδορές στον αριστερό βραχίονα, που φαίνονται στη φωτογραφία 14 του τεκμηρίου 44Α. Ειδικότερα τον ρώτησε κατά πόσο θα μπορούσαν οι εκδορές αυτές να είχαν προκληθεί από γδάρσιμο που προκάλεσε ο κατηγορούμενος στην προσπάθεια του να βγάλει το χέρι του Κοσιάρη έξω από το αυτοκίνητο. Ο Μ.Κ.8 απέκλεισε το ενδεχόμενο τέτοια εκδορά να προκλήθηκε με το χέρι. Ερωτώμενος κατά πόσο θα μπορούσε να προκληθεί από τριβή πάνω στη μαξιλάρα ή σε άλλες επιφάνειες του αυτοκινήτου, ο μάρτυρας απάντησε ότι οι εκδορές αυτές προκλήθηκαν από τριβή σε μια επιφάνεια η οποία δεν ήταν λεία, αλλά δεν μπορούσε να απαντήσει περαιτέρω χωρίς να ξέρει για ποια επιφάνεια πρόκειται. Μετά συμφώνησε ότι οι εκδορές που περιγράφονται στο σημείο 13 της έκθεσης θα μπορούσαν να προκληθούν από το εσωτερικό μέρος της πόρτας του αυτοκινήτου. Για τις εκδορές και την εκχύμωση στη μηριαία χώρα, ο Μ.Κ.8 ρωτήθηκε κατά πόσο μπορούσαν να είχαν προκληθεί από ένα καυγά, μια συμπλοκή και σπρωξίματα δύο ατόμων που έρχονται στα χέρια. Ο μάρτυρας απάντησε, ότι οι θλαστικές εκχυμώσεις μπορούν να προκληθούν από οποιοδήποτε θλων όργανο. Όπως είπε χαρακτηριστικά κάποιος «μπορεί να κτυπήσει κάπου, να πέσει χαμέ χίλιους τρόπους "Μπορεί"». Κατά την αντεξέταση επίσης, σε σχέση με τους τραυματισμούς από πυροβολισμό επανέλαβε ότι δεν είναι σε θέση να αναφερθεί στην πορεία των σφαιρών εντός του σώματος. Πρόσθεσε δε, ότι μια σφαίρα μπορεί να διαγράψει μέσα στο σώμα πορεία «ανεξάρτητη από το τραύμα». Παρέπεμψε σχετικά στην ιατροδικαστική Κουτσελίνη, σελ.239-240, όπου εξηγείται πως ο τραυματικός πόρος, δηλαδή η καταστροφή των ιστών από τη βολίδα κατά τη διαδρομή της μέσα σε αυτούς, μπορεί να έχει σχήμα ευθύ, γωνιώδες ή και τελείως ανώμαλο και ότι το μη κανονικό σχήμα οφείλεται σε αλλαγή της πορείας της βολίδας εντός του σώματος, για διάφορους λόγους, όπως π.χ. συμβαίνει σε πλήξη οστών. Ήταν όμως σε θέση, παρατηρώντας και σχετικές ακτινογραφίες (τεκμ.39Α και 39Β), να συμφωνήσει ότι όλες οι βολίδες κατέληξαν μάλλον κάτω από το πρόσωπο του θύματος, έχοντας πορεία από τα άνω προς τα κάτω και από τη δεξιά πλευρά του προσώπου προς την αριστερή. Συμφώνησε επίσης ότι, οι διάφορες πορείες δεν ήταν παράλληλες. Αντεξετάστηκε για τον ισχυρισμό του περί πιθανής εισόδου σφαίρας από το στόμα. Συμφώνησε ότι μια βολίδα είχε αποκόψει τη γλώσσα του παραπονούμενου, αλλά δεν συμφώνησε ότι αυτό έγινε από τη σφαίρα που είχε εισέλθει από τη μύτη. Αυτό διότι στη δεξιά μεριά του στόματος υπήρχε έλλειψη οδόντων. Η όλη εικόνα της δεξιάς πλευράς του στόματος, φαίνεται στις φωτογραφίες 15 και 16 του τεκμηρίου
51. Δεν επρόκειτο, είπε, για τραυματισμό της γλώσσας απλώς, από πάνω προς τα κάτω, αλλά για έλλειψη οδόντων και αλλαγή της αρχιτεκτονικής της γλώσσας. Σε άλλο στάδιο, όταν ρωτήθηκε κατά πόσο η σφαίρα από τη μύτη «απέφυγε τη γλώσσα», απάντησε «πιθανώς ναι, πιθανώς όχι». Παρέπεμψε όμως και πάλι στα προηγούμενα, με αναφορά στη χάλαση της αρχιτεκτονικής στη δεξιά πλευρά, εκεί που φαίνεται και έλλειψη των οδόντων. Ήταν δε η θέση του ότι δεν υπήρχε τραύμα εξόδου της βολίδας που προκάλεσε, κατά πιθανότητα όπως το έθεσε, τον τραυματισμό αυτό. Παρέπεμψε επίσης, στη φωτογραφία 15 του τεκμηρίου 1, όπου στο κάτω χείλος φαίνεται ένα τραύμα συραμμένο και στο άνω χείλος, στην ίδια πλευρά, μια εκχύμωση. Αυτά, πιθανώς να προκλήθηκαν από τα αέρια του πιστολιού την πυρίτιδα και την αιθάλη. Ο κ. Ευσταθίου του υπέδειξε στη φωτογραφία 15 του τεκμηρίου 44Α, ότι υπήρχε στη δεξιά πλευρά του στόματος, αναπνευστήρας. Ήταν η υποβολή του, ότι το τραύμα που φαίνεται στη φωτογραφία 15 του τεκμηρίου 1, είχε προκληθεί από τον αναπνευστήρα. Ο Μ.Κ.8 απέκλεισε τέτοιο ενδεχόμενο, λέγοντας ότι ο αναπνευστήρας είναι ένα λάστιχο με ομαλή και λεία επιφάνεια, που δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τραύμα, αλλά μόνο κάποια εκχύμωση. Έτσι, επέμεινε στη θέση του ότι επρόκειτο πιθανώς για πυροβολισμό στο στόμα εξ επαφής. Ρωτήθηκε, τότε, γιατί να μην υπάρχουν ίχνη πυρίτιδας κ.τ.λ. και ο μάρτυρας απάντησε ότι ο τραυματισμός μπορεί να έγινε με το στόμα ανοικτό, με αποτέλεσμα να προκληθεί το εν λόγω τραύμα στο κάτω χείλος. Σε άλλο σημείο, ο Μ.Κ.8 αντεξετάστηκε σε σχέση με μια αναφορά του παραπονούμενου στην κατάθεσή του στην αστυνομία, ότι όταν ο κατηγορούμενος γύρισε το πιστόλι προς τα πάνω του, αυτός αμέσως άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού για να κατεβεί κάτω και ο άλλος τον πυροβόλησε. Ο Μ.Κ.8 ανέφερε ότι δεν μπορούσαν οι πυροβολισμοί να γίνουν με αυτό τον τρόπο. Κατά την επανεξέταση όμως, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι απέκλεισε το ενδεχόμενο να έλαβαν χώρα την ώρα που ο παραπονούμενος έβγαινε από το αυτοκίνητο, αλλά ήταν βέβαιος ότι τους πυροβολισμούς τους δέχθηκε εντός του αυτοκινήτου, πριν ο παραπονούμενος κινηθεί για να βγει προς τα έξω. Άλλως πως, διαφορετικός θα ήταν ο τρόπος που θα δεχόταν τους πυροβολισμούς και σε διαφορετικά σημεία. Ρωτήθηκε και από τον κ. Ευσταθίου για τα σενάρια που προβάλλει η κάθε πλευρά. Υποδείξαμε ότι τα θέματα αυτά, κατ' ουσίαν, αναφέρονται σε αναπαράσταση και όχι σε ιατροδικαστική γνωμοδότηση και είναι θέματα που θα κριθούν από το δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει, ο μάρτυρας δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Ο χειρουργός ο οποίος εγχείρησε τον παραπονούμενο, ήταν ο δρ Γεώργιος Παντέλας (Μ.Κ.14), ειδικός στοματογναθοχειρουργός, στο τμήμα χειρουργικής του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν έχει αμφισβητηθεί. Η κατάθεσή του στην αστυνομία υιοθετήθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Όταν ο Μ.Κ.14 κατέφθασε στο νοσοκομείο, στις 14:30, στις 11/06/2009, ο Κοσιάρης ήταν με τραχειοτομία σε αναπνευστήρα και έφερε βαριά τραύματα προσώπου από πυροβόλο όπλο. Ο δρ Παντέλας είχε διαπιστώσει τρεις πύλες εισόδου βλημάτων από εξ επαφής πυροβολισμούς ήτοι - στην περιοχή κορυφής ρινός δεξιά - στο άνω χείλος-βάση ρινός δεξιά και - στη μεσότητα του τραχήλου δεξιά. Στην αριστερή υπογνάθια περιοχή υπήρχε τραύμα το οποίο χαρακτήρισε ως πύλη εξόδου βλήματος. Ως δεύτερη πύλη εξόδου, προσδιόρισε το τραύμα στο ινίο, το πίσω μέρος του κεφαλιού, τον αυχένα, το οποίο ο δρ Χαραλάμπους είχε ως άνω περιγράψει, ως «επουλωμένο τραύμα στη δεξιά αυχενική χώρα». Κατά την εγχείρηση αφαιρέθηκαν δύο βλήματα από την αριστερή τραχηλική χώρα. Υπήρχε και ένα βλήμα στην περιοχή του αυχένος, το οποίο έγινε προσπάθεια να αφαιρεθεί με τη βοήθεια νευροχειρουργού, αλλά κατέστη αδύνατο και παρέμεινε ως είχε. Περαιτέρω, κατά την εγχείρηση, έγινε ανάταξη συντριπτικών καταγμάτων της κάτω και της άνω γνάθου με τοποθέτηση πλακών οστεοσύνθεσης και περιποίηση-συρραφή τραυμάτων των μαλακών μορίων της στοματικής κοιλότητας. Τα κατάγματα και τα τραύματα, εξήγησε ο δρ Παντέλας, προέρχονταν από την πορεία των βλημάτων μέσα στους ιστούς του προσώπου. Εκ του γεγονότος ότι, υπήρχαν τρία βλήματα στην περιοχή του προσώπου και δύο πύλες εξόδου, ο δρ Παντέλας εισηγήθηκε ότι πρέπει να είχαν ριφθεί πέντε σφαίρες. Ρωτήθηκε και αυτός για την πορεία των βλημάτων εντός του ασθενούς. Ήταν η θέση του ότι, το βλήμα με πύλη εισόδου από την κορυφή της μύτης, χωρίς να είναι 100% βέβαιος, φαίνεται ότι ακολούθησε μία πορεία η οποία ξεκινούσε από την άνω γνάθο και συνέχιζε προς τα πίσω, διασχίζοντας μία παράξενη πορεία. Από τη σκληρή υπερώα πήγε προς την τραχηλική χώρα και κατέληξε στην κορυφή της αυχενικής μοίρας του σπονδύλου. Πρόκειται για το βλήμα που παρέμεινε εντός του ασθενούς. Για το βλήμα από το άνω χείλος, είπε ότι φαίνεται να πήγε προς τα κάτω. Δηλαδή έσχισε την άνω γνάθο, πήγε προς τη γλώσσα, έσχισε τη γλώσσα, πήγε προς την κάτω γνάθο, αλλά είναι άγνωστο πού κατέληξε. Γενικά, για την πορεία των βλημάτων ανέφερε ότι σε ένα ζωντανό ιστό, το βλήμα ακολουθεί την πιο εύκολη πορεία. Δηλαδή, αν βρει αντίσταση θα αλλάξει πορεία και θα ακολουθήσει την πορεία ήσσονος αντίστασης. Με αυτό το σκεπτικό, εισηγήθηκε πως το βλήμα με πύλη εισόδου στη δεξιά τραχηλική φαίνεται, σύμφωνα με τα ευρήματα στο χειρουργείο, να είναι αυτό που βγήκε πίσω από το κεφάλι. Για την πιθανή είσοδο από το στόμα, όπως την εισηγήθηκε ο δρ Χαραλάμπους, ο δρ Παντέλας, κατ' αρχάς, συμπερασματικά ανέφερε ότι, εφόσον φαίνεται πως τα βλήματα ήταν πέντε και εντοπίστηκαν τρεις πύλες εισόδου, τότε τα δύο βλήματα πρέπει να ρίφθησαν από το στόμα ανοικτό. Πέραν τούτου, όταν του υποδείχθηκε η φωτογραφία 15 του τεκμηρίου 44Α, που δείχνει τον τραυματισμό στο δεξιό μέρος του στόματος και ρωτήθηκε αν μπορεί να πει από τι μπορεί να προκλήθηκε αυτό το τραύμα, ο μάρτυρας απάντησε «Δεν αποκλείεται τίποτε. Δηλαδή ότι προκλήθηκε από κάποιο βλήμα. Αυτό ήταν και η αιτία τραυματισμού.». Κατά την αντεξέταση, τέθηκε στον δρα Παντέλα ζήτημα πώς θα ήταν δυνατό να υπάρχει πύλη εξόδου στην ινιακή χώρα, χωρίς να υπάρχει κάταγμα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι το βλήμα βρήκε έξοδο μέσα από τα μαλακά μόρια, ακολούθησε πορεία μαλακών μορίων, μια καμπύλη πορεία, εξοστρακίστηκε κάτω από το δέρμα και βγήκε πίσω ινιακά, χωρίς να προκαλέσει κάταγμα. Γενικά, ο μάρτυρας μιλώντας για την πορεία ενός βλήματος στο πρόσωπο, υπέδειξε το γεγονός ότι το πρόσωπο δεν έχει επίπεδες επιφάνειες όπως το υπόλοιπο σώμα, αλλά έχει, ως προς τούτο, μια ιδιομορφία. Αντεξετάστηκε ο δρ Παντέλας για το γεγονός ότι στην κατάθεσή του προς την αστυνομία δεν είχε κάνει αναφορά για πύλη εξόδου ινιακά. Ο μάρτυρας απάντησε ότι ο τραυματισμός αυτός αποκαλύφθηκε μετά που ξυρίστηκε η κεφαλή του ασθενούς, που έφερε μακριά μαλλιά και δεν ήταν εύκολο να αποκαλυφθεί τότε η πύλη εξόδου. Όταν προσκομίσθηκε στο νοσοκομείο, οι κινήσεις της κεφαλής θα έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή του, εφόσον υπήρχε βλήμα στον αυχένα. Η δρ Έλενα Σαμούτη (Μ.Κ.13), είναι γιατρός ακτινολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Η εμπειρογνωμοσύνη της δεν έχει αμφισβητηθεί. Υιοθέτησε την κατάθεσή της προς την αστυνομία, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της. Με βάση τις εξετάσεις της αρμοδιότητάς της που έκανε, διαπίστωσε πως ο Κοσιάρης έφερε πολλαπλά κατάγματα κάτω γνάθου, κάταγμα σκληρής υπερώας, κάταγμα ρινικού οστού, παρεκτόπιση οδόντων, συντριπτικό κάταγμα άτλαντα στα αριστερά με σφήνωση μεταλλικού σώματος, πιθανόν σφαίρας. Είχε επίσης οίδημα μαλακών μορίων στην αριστερή αυχενική χώρα, όπου υπήρχε ένα μεταλλικό αντικείμενο, πιθανόν σφαίρα. Τέλος, ο ασθενής είχε αιμάτωμα και οίδημα στην περιοχή στοματικής κοιλότητας, φάρυγγα και λάρυγγα. Κατά την αντεξέταση, ρωτήθηκε και αυτή για την πορεία των βλημάτων και η μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει την πορεία, αλλά μπορεί να μιλήσει για τις περιοχές όπου υπήρχε ζημιά. Στον εγκέφαλο δεν υπήρχαν τραύματα. Υπήρχαν κατάγματα στην άνω και την κάτω γνάθο, στην υπερώα, στο υοειδές οστού στη βάση του τραχήλου, στο ρινικό οστού, στο σφηνοειδές οστού και στο πρόσθιο τόξο του άτλαντα που είναι ο σπόνδυλος Α1, δηλαδή ο πρώτος αυχενικός σπόνδυλος. Ως άνω, βρέθηκε σφηνωμένο το ένα μεταλλικό αντικείμενο, ενώ το δεύτερο ήταν στην αριστερή τραχηλική χώρα. Υπήρχαν επίσης παρεκτοπισμένα δόντια, δηλαδή δόντια που είχαν βγει από τη γνάθο και ήταν γεμάτο το στόμα. Στα ιγμόρεια άντρα και στο σφηνοειδή κόλπο, υπήρχε υγρό αίμα και στην αριστερή τραχηλική χώρα υπήρχε μεγάλο οίδημα. Χωρίς να είναι ιατροδικαστής, ήταν σε θέση να γνωρίζει, ότι στο σημείο εξόδου μιας σφαίρας υπάρχει περισσότερο αίμα. Όμως, κατά τα άλλα, η μάρτυρας δεν μπορούσε να καθορίσει την πορεία των σφαιρών. Μπορούσε όμως γενικά να πει, ότι η πορεία των τραυμάτων ήταν προς τα κάτω, εφόσον ο εγκέφαλος δεν έφερε τραύματα. Ο δρ Καλλίας (Μ.Κ.11), είναι ωτορινολαρυγγολόγος, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής της ωτορινολαρυγγολογικής κλινικής του Νοσοκομείου. Κλήθηκε στις πρώτες βοήθειες και εξέτασε τον Κοσιάρη. Σε κατάθεσή του που έδωσε στην αστυνομία, η οποία δεν υιοθετήθηκε ούτε έγινε τεκμήριο, είχε αναφερθεί σε ένα τραύμα, το οποίο ήταν διαμπερές και ξεκινούσε από την αριστερή τραχηλική χώρα με έξοδο τη ράχη της ρινός. Πρόκειται δηλαδή, για πορεία αντίθετη από εκείνη που εισηγήθηκε ο δρ Χαραλάμπους. Όταν του τέθηκε το πρόβλημα, ο δρ Καλλίας εξήγησε ότι έτσι είχε υπολογίσει εκείνη τη στιγμή, συμπληρώνοντας ότι αυτή ήταν μια προσωπική του άποψη, χωρίς να είναι ειδικός, χωρίς να είναι ιατροδικαστής. Κατά τα άλλα, εξήγησε πως η δική του δουλειά ήταν να σταματήσει την αιμορραγία στο στόμα, την οποία χαρακτήρισε ως τρομερή, ώστε να επιβιώσει ο ασθενής. Έγινε συρραφή της γλώσσας και διασωλήνωση, για να μπορεί να αναπνέει φυσιολογικά. Αντεξεταζόμενος, ανάφερε ότι για να σταματήσει την αιμορραγία έκανε και επωματισμό, δηλαδή έβαλε πώμα για να πιέσει εκεί όπου υπήρχε αιμορραγία. Δεν μπορούσε εκείνη τη στιγμή να συρράψει την πληγή, γιατί ήταν καταστρεμένη ολόκληρη η υπερώα.
52. Η μαρτυρία για το γενετικό υλικό Η μαρτυρία σε σχέση με το γενετικό υλικό προήλθε από το δρα Μάριο Ανδρέου Καριόλου (Μ.Κ.12), Ανώτερο Μοριακό Γενετιστή, Διευθυντή του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής. Τα προσόντα του, ως εμπειρογνώμονα στην εξέταση αστυνομικών τεκμηρίων για γενετικό υλικό, έγιναν ρητώς παραδεκτά. Πέραν τούτου, η υπεράσπιση όχι μόνο δεν αμφισβήτησε τη μαρτυρία του δρος Καριόλου, αλλά και στήριξε επιχειρήματα επί αυτής. Ο δρ Καριόλου εξέτασε διάφορα τεκμήρια της υπόθεσης και ετοίμασε σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Ένα από τα αντικείμενα που εξέτασε ο δρ Καριόλου, είναι το τεκμήριο 17, δηλαδή η έμφορτη γεμιστήρα πυροβόλου όπλου με τρίχες από το παγκάκι στον υπόγειο χώρο της οικίας Λαππά. Ο Μ.Κ.12 έκανε έξι συνολικά δειγματοληψίες. Ήτοι από το πάνω μέρος της γεμιστήρας, συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου φυσιγγίου, δύο δειγματοληψίες από τη δεξιά επιφάνεια, μία από την αριστερή επιφάνεια και μία από το κάτω μέρος της γεμιστήρας. Περιπλέον, έγινε δειγματοληψία από τα πέντε υπόλοιπα φυσίγγια, τα οποία βρίσκονταν μέσα στη γεμιστήρα και τα οποία εξέτασε ως σύνολο και όχι ένα-ένα. Δεν θα υπεισέλθουμε στις λεπτομέρειες οι οποίες καταγράφονται με πλήρη ακρίβεια στην έκθεση του δρος Καριόλου, εφόσον, μιλώντας γενικά, στο βαθμό που απομονώθηκε ικανή ποσότητα γενετικού υλικού, διαπιστώθηκε ότι αυτό ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του Κοσιάρη, σε πιθανότητες τέτοιες που λαμβάνουν στην έκθεση, αστρονομικό αριθμό. Το ίδιο ισχύει και για γενετικό υλικό που απομονώθηκε από τις τρίχες που ήταν αγκυλωμένες στο κάτω μέρος της γεμιστήρας. Σημειώνουμε, ότι το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο πάνω μέρος της γεμιστήρας, περιλαμβανομένου του πρώτου φυσιγγίου, στη δεξιά πλευρά και στο κάτω μέρος, ήταν μονό γενετικό υλικό. Μεικτό ήταν το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε επαναληπτική δειγματοληψία από τη δεξιά επιφάνεια, αλλά η συνεισφορά του άλλου ατόμου ήταν πολύ μικρή και εν πάση περιπτώσει, η ταύτιση με τον Κοσιάρη ήταν και στις δύο περιπτώσεις της ίδιας, ως άνω, τάξης. Διευκρινίζουμε όμως, ότι από τα πέντε φυσίγγια απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, τέτοια που να μην μπορούσε να γίνει ταύτιση, όπως έγινε σε σχέση με το πάνω μέρος και το πρώτο φυσίγγιο και τις άλλες επιφάνειες της γεμιστήρας. Παρά ταύτα, το γενετικό υλικό που απομονώθηκε παρουσίαζε ορισμένα αλλήλια που παρατηρούνται στο γενετικό υλικό του Κοσιάρη. Είναι λοιπόν δεδομένο, ότι το γενετικό υλικό συνδέει τη φυσιγγιοθήκη με τον Κοσιάρη, αλλά όχι με τον κατηγορούμενο. Ρωτήθηκε ο δρ Καριόλου, κατά πόσο θα μπορούσε κάποιο πρόσωπο να αγγίξει τη φυσιγγιοθήκη και να μην αφήσει γενετικό υλικό. Απάντησε ότι αυτό είναι πιθανό και αναφέρθηκε στους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την αρχική εναπόθεση και τη διατήρηση των κυττάρων. Τέτοιοι παράγοντες είναι η επιφάνεια ενός αντικειμένου, η υφή του αντικειμένου, κατά πόσο υπήρξε τριβή, τυχόν περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις, κατά πόσο υπήρχαν υγρά και πολλοί άλλοι, ακόμα και άγνωστοι, παράγοντες. Πρόσθεσε δε, ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι «καλοί ή κακοί δότες γενετικού υλικού». Επί αυτής του της αναφοράς αντεξετάστηκε και του υποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να είναι «κακός δότης», εφόσον γενετικό του υλικό εντοπίστηκε στο καπέλο που φορούσε και σε ένα μπουκάλι που βρέθηκε δίπλα από το αυτοκίνητό του. Ο δρ Καριόλου απάντησε ότι η εναπόθεση γενετικού υλικού πάνω σε ένα αντικείμενο έχει και άγνωστες πτυχές. Το κατά πόσο κάποιος θα αφήσει ή όχι γενετικό υλικό ή κύτταρα, εξαρτάται και από το τι έκαμνε πριν να αγγίξει ένα αντικείμενο, και από το κατά πόσο είχε πάνω στα χέρια του ή πάνω στο δέρμα του τη συγκεκριμένη στιγμή διαθέσιμα κύτταρα για να εναποτεθούν πάνω στο αντικείμενο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιλώντας για τις επαφές με το καπέλο και το μπουκάλι, ανέφερε ότι «αυτές οι επαφές είναι διαφορετικές απ' ότι σε μια γεμιστήρα» και δεν θα μπορούσε να εξαγάγει το συμπέρασμα ότι αφού εντοπίστηκαν εκεί, τότε θα έπρεπε να είχαν εντοπισθεί και στη γεμιστήρα. Ανέφερε επίσης ότι το ζήτημα της εναπόθεσης γενετικού υλικού εξαρτάται από το ενδεχόμενο να είχε γίνει χρήση γαντιών ή να είχε προηγουμένως σκουπιστεί η γεμιστήρα. Με βάση τα δεδομένα που διαπίστωσε ο δρ Καριόλου, εισηγήθηκε τα ακόλουθα πιθανά σενάρια: Πρώτον, σε κάποια φάση πρέπει ο Κοσιάρης να ήρθε σε επαφή με τη γεμιστήρα. Αυτό ενισχύεται, είπε και από το γεγονός ότι είχαν εντοπισθεί πάνω στη γεμιστήρα τρίχες, όπως κατέδειξε το γενετικό υλικό, του Κοσιάρη. Δεύτερον, είναι πιθανό η φυσιγγιοθήκη να είχε έρθει σε επαφή με μεγάλες ποσότητες αίματος του Κοσιάρη. Σε σχέση με την πιθανότητα αυτή, ο δρ Καριόλου παρέπεμψε στις φωτογραφίες και ιδιαίτερα στη φωτογραφία 84 του τεκμηρίου 2, που δείχνουν ότι η γεμιστήρα είχε βρεθεί στο πέτρινο παγκάκι, πάνω σε αίματα. Σχετική είναι η εικόνα που αποδίδουν οι φωτογραφίες 82 και
53. Ο δρ Καριόλου ανέφερε, βέβαια, ότι σε προκαταρτικές βιοχημικές εξετάσεις, δεν είχε εντοπιστεί αίμα στη γεμιστήρα, παράλληλα όμως, εξήγησε ότι οι γενετικές εξετάσεις είναι πιο ευαίσθητες. Αντεξεταζόμενος για το ζήτημα αυτό, δήλωσε ότι εάν τα χέρια του ατόμου που άγγιξαν τη φυσιγγιοθήκη είχαν αίμα, τότε θα έπρεπε να παρατηρηθεί αίμα, κάτι το οποίο δεν παρατηρήθηκε. Τρίτη πιθανότητα, είναι ότι το γενετικό υλικό του άλλου ατόμου για το οποίο προέβη σε εξέταση, δηλαδή του κατηγορούμενου, μπορεί να υπήρχε και να απαλείφθηκε όταν το αντικείμενο ήρθε σε επαφή με τα χέρια του Κοσιάρη. Για το γεγονός ότι στα πέντε φυσίγγια βρέθηκαν ορισμένα αλλήλια που παρατηρούνται και στο γενετικό προφίλ του Κοσιάρη, ο δρ Καριόλου, ανέφερε μεν, ότι δεν υπήρχε ένδειξη για αλλήλια από τον κατηγορούμενο, αλλά, υπέδειξε ότι είναι σημαντικό να έχουμε υπόψη μας ότι η ποσότητα του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε ήταν πολύ μικρή. Πρόκειται, όπως χαρακτηριστικά είπε, για «γενετικό υλικό αγγίγματος» και συνεπώς, από το γεγονός πως δεν έχει εντοπισθεί οποιοδήποτε αλλήλιο του κατηγορούμενου, δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος δεν χειρίστηκε τη φυσιγγιοθήκη ή τα φυσίγγια. Την ίδια στιγμή δέχθηκε ότι μπορεί να μην άγγιξε καθόλου πάνω στα τεκμήρια αυτά. Σε σχέση ειδικά με τα πέντε φυσίγγια, έχοντας τονίσει τη μικρή ποσότητα, προχώρησε και εν προκειμένω σε παράθεση τριών σεναρίων, εκ των οποίων βάσιμα χαρακτήρισε τα ακόλουθα δύο, αποκλείοντας το τρίτο ως μη πιθανό: Πρώτον, τα πέντε φυσίγγια τοποθετήθηκαν άμεσα από τον Κοσιάρη. Δεύτερον, τοποθετήθηκαν από άλλο πρόσωπο, αλλά όταν το γενετικό υλικό του Κοσιάρη ήρθε σε επαφή με τη φυσιγγιοθήκη, εναποτέθηκε στα φυσίγγια μέσω οπών που βρίσκονται πάνω στη γεμιστήρα.
54. Η μαρτυρία του Α/ΑΣΤ.591 Β. Ακάμα Ο Β. Ακάμας (Μ.Κ.15), είναι ειδικός για την αναγνώριση των πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, αποσπασμένος στο εγκληματολογικό εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας. Σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό εμπειρογνωμοσύνη του, ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος, «τί μόρφωση έχει στη βαλλιστική επιστήμη». Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν υπάρχει «μόρφωση της βαλλιστικής». Αντεξετάστηκε περαιτέρω, σε σχέση με τον προκάτοχό του, όπως τον χαρακτήρισε ο κ. Ευσταθίου, τον κ. Αντρέα Σαββίδη και ένα βιβλίο του τελευταίου που επιδείχθηκε στο μάρτυρα, για να του υποβληθεί ότι «υπάρχουν πανεπιστήμια που σπουδάζουν τούτη την τέχνη». Ο μάρτυρας επέμεινε στη θέση του και δήλωσε μάλιστα πως ο κ. Σαββίδης δεν ασχολήθηκε με τη βαλλιστική και δεν υπηρέτησε στη θέση που υπηρετεί σήμερα ο μάρτυρας. Σημειώνουμε όμως, πως στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων δεν τέθηκε οποιοδήποτε θέμα που να θέτει εν αμφιβόλω την εμπειρογνωμοσύνη του Μ.Κ.
55. Ο Μ.Κ.15 υπέβαλε τα σχετικά τεκμήρια σε γενική βαλλιστική εξέταση. Ετοίμασε έκθεση για την παρούσα υπόθεση, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Ο Μ.Κ.15 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην πυροβολημένη βολίδα φυσιγγίου που βρέθηκε στο Σημείο 8, επί της οδού Μίνωος (τεκμ.9Α) και στα ακόλουθα σχετικά τεκμήρια που αφαιρέθηκαν από τον παραπονούμενο κατόπιν χειρουργικής επέμβασης: α) μια πυροβολημένη βολίδα φυσιγγίου (τεκμ.27Α) β) (i) ένα πυροβολημένο τεμάχιο επενδυτή (jacket), φυσιγγίου πυροβόλου όπλου και (ii) δύο μεταλλικά τεμάχια/θραύσματα πυρήνα βολίδας (τεκμ.28Α). Οι πυροβολημένες βολίδες (τεκμ.9Α και τεκμ.27Α), είναι διαμετρήματος 9χλμ short (9X17mm). Επίσης, το τεμάχιο επενδυτή βολίδας προέρχεται από βολίδα φυσιγγίου ιδίου διαμετρήματος. Μετά από μικροσκοπική σύγκριση των εν λόγω βολίδων και του εν λόγω επενδυτή βολίδας, ο Μ.Κ.15 διαπίστωσε ότι και οι τρεις βολίδες είχαν πυροβοληθεί μέσα από ένα και το αυτό πιστόλι. Από ένα και το αυτό πιστόλι είχαν πυροβοληθεί και τρεις από τους κάλυκες που βρέθηκαν, στους οποίους έχουμε κάνει ήδη αναφορά, ήτοι στην οδό Μίνωος έξω από την οικία Λαππά και στο αυτοκίνητο. Ο άλλος κάλυκας που βρέθηκε στο αυτοκίνητο, είχε καταστραφεί από τη φωτιά, σε βαθμό που δεν μπορούσε να συγκριθεί μικροσκοπικά. Περαιτέρω, στην εν λόγω έκθεσή του αναφέρεται στο αυτοκίνητο ΗΚΕ293, το οποίο περιγράφει ως εντελώς κατεστραμμένο/καμένο. Στην αριστερή πόρτα του αυτοκινήτου (πόρτα συνοδηγού), λίγο πιο κάτω από το χερούλι, έφερε κτύπημα το οποίο προκλήθηκε από βολίδα πυροβόλου όπλου. Η πορεία της βολίδας ήταν από δεξιά προς τα αριστερά, στον εσωτερικό χώρο του αυτοκινήτου, από την πλευρά του οδηγού προς την πλευρά του συνοδηγού. Η βολίδα δεν διέτρησε τη λαμαρίνα της πόρτας. Εντός της πόρτας του συνοδηγού βρέθηκε ένα καμένο παραμορφωμένο μεταλλικό τεμάχιο. Αυτό προέρχεται, εξήγησε ο Μ.Κ.15, από τη βολίδα που κτύπησε, ως άνω, στο εσωτερικό της πόρτας του συνοδηγού. Ήταν βολίδα, γιατί αποτελείται από μόλυβδο και βρέθηκε κοντά στο σημείο όπου εντόπισε το κτύπημα δια βολίδας στο εσωτερικό της πόρτας. Υπέδειξε και σημείωσε το σχετικό κτύπημα στο εσωτερικό μέρος της λαμαρίνας της πόρτας, στις φωτογραφίες 132, 133, 134 και 135 του τεκμηρίου
56. Το παραμορφωμένο τεμάχιο βρέθηκε μεταξύ άλλων υλικών, τα οποία ήταν το καμένο εσωτερικό της πόρτας. Αναφερόμενος στη γεμιστήρα (Τ.17), είπε ότι αυτή φέρει όλα τα χαρακτηριστικά φυσιγγιοθήκης που βρίσκεται σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Περιείχε έξι πλήρη φυσίγγια. Αυτή η γεμιστήρα μπορεί να δεχθεί οκτώ φυσίγγια διαμετρήματος 9χλμ Short (9Χ17mm) ή 9χλμ Makarov (9Χ18mm) ή 9χλμ Luger (9Χ19mm). Ο Μ.Κ.15, παρά το ότι το πιστόλι στο οποίο ανήκε η φυσιγγιοθήκη δεν έχει ανευρεθεί, ήταν της άποψης ότι ανήκει σε πιστόλι διαμετρήματος 9χλμ Luger (9Χ19mm) και όχι σε πιστόλι 9χλμ Short (9Χ17mm) ή άλλου διαμετρήματος. Ανέφερε επίσης, ότι λόγω του ότι έφερε έξι φυσίγγια και είχε χωρητικότητα οκτώ φυσιγγίων, δεν πρόκειται για τη φυσιγγιοθήκη που χρησιμοποιήθηκε από το πιστόλι κατά τα επίδικα γεγονότα, εφόσον με το πιστόλι αυτό ρίχθηκε μεγαλύτερος αριθμός φυσιγγίων. Πέραν τούτου, η πιθανότητα ένα εργοστασιακής κατασκευής πιστόλι, διαμετρήματος 9χλμ Luger (9Χ19mm), να έχει πυροβολήσει φυσίγγια διαμετρήματος 9χλμ Short (9Χ17mm), είναι απομακρυσμένη. Είναι αδύνατο να τοποθετηθεί μια φυσιγγιοθήκη Luger σε πιστόλι Short. Έστω και αν τοποθετηθούν σε πιστόλι διαμετρήματος Luger φυσίγγια Short, το πιστόλι δεν μπορεί να τα πυροβολήσει. Τα φυσίγγια που βρέθηκαν εντός του τεκμηρίου 17, δεν ήταν τα σωστά σε σχέση με τη φυσιγγιοθήκη. Και αν επιχειρήτο πυροβολισμός, το πιστόλι δεν θα μπορούσε να πυροβολήσει, θα πάθαινε εμπλοκή. Ο Μ.Κ.15 εξήγησε, περαιτέρω, τον τρόπο που πυροβολεί ένα πιστόλι. Θα πρέπει να τοποθετηθεί μια έμφορτη φυσιγγιοθήκη και ακολούθως να τραβηχτούν προς τα πίσω τα κινητά μέρη του πιστολιού, ώστε να τοποθετηθεί πλήρες φυσίγγιο εντός της θαλάμης της κάνης του όπλου. Η πίεση της σκανδάλης απελευθερώνει τη σφύρα («hammer» ή «κόκορας»), η οποία κτυπά τον επικρουστήρα του όπλου, οπότε γίνεται η πυροδότηση και ο πυροβολισμός του φυσιγγίου. Στον επόμενο πυροβολισμό, νοουμένου ότι υπάρχουν φυσίγγια πλήρη στη φυσιγγιοθήκη, η διαδικασία επανόπλισης γίνεται αυτόματα λόγω της επιστροφής των αερίων της κάνης. Η λειτουργία των πιστολιών είναι ημιαυτόματη, οπότε για κάθε πυροβολισμό φυσιγγίου χρειάζεται η πίεση της σκανδάλης και η απελευθέρωσή της εκ νέου. Για να δείξει τον ευχερή τρόπο με τον οποίο αφαιρείται η φυσιγγιοθήκη από ένα πιστόλι, ο Μ.Κ.15 κατέθεσε ένα ψεύτικο πιστόλι επί του οποίου επέδειξε τον τρόπο αφαίρεσης της φυσιγγιοθήκης δια κομβίου απελευθέρωσης που βρίσκεται στη χειρολαβή, στα περισσότερα πιστόλια. Άλλος τρόπος είναι με παρόμοιο κομβίο πού λειτουργεί σαν μοχλός. Σε ένα πιστόλι που βρίσκεται σε καλή κατάσταση, η πίεση που απαιτείται για να απελευθερωθεί η φυσιγγιοθήκη είναι μικρή. Ακόμα, υπάρχει πιθανότητα να αφαιρεθεί η φυσιγγιοθήκη αν με ένα κτύπημα κάπου, κτυπηθεί το κομβίο απελευθέρωσης. Τέλος, ο Μ.Κ.15 εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας και το αποτέλεσμα χρήσης σιγαστήρα σε πιστόλι. Με το σιγαστήρα η βολίδα κινείται μέσω διαφόρων διαφραγμάτων που έχει στο εσωτερικό του, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ταχύτητα της βολίδας κάτω από την ταχύτητα του ήχου, οπότε με τον πυροβολισμό «δεν σπάζει το φράγμα του ήχου» και δεν ακούγεται ο αντίστοιχος κρότος. Εκ τούτου όμως, η χρήση σιγαστήρα οδηγεί σε μειωμένη αποτελεσματικότητα του φυσιγγίου. Κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.15, του τέθηκε ότι η πορεία της σφαίρας που βρέθηκε στην πόρτα του συνοδηγού, δεν ήταν μόνο από δεξιά προς αριστερά, αλλά και καθοδική, δηλαδή από πάνω προς τα κάτω και όχι κάθετη. Η υποβολή αυτή του κ. Ευσταθίου, έγινε σε συνάρτηση με το σχήμα που δημιούργησε το πλήγμα πάνω στη λαμαρίνα της πόρτας. Αντεξέτασε για το σχήμα αυτό τον Μ.Κ.15, επιδεικνύοντας το σε μεγέθυνση της φωτογραφίας 135 του τεκμηρίου 2 (τεκμ.56). Προκύπτει από την προσπάθεια αυτή της Υπεράσπισης, ότι η θέση της ήταν πως το σχήμα του πλήγματος στη λαμαρίνα, ήταν ελλειψοειδές ή ωοειδές «σαν το κουκούλι», κάτι που δείχνει πως ο πυροβολισμός ήταν από τα πάνω, υπό γωνία, προς τα κάτω. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι συνήθως τέτοιο είναι το σχήμα που προκύπτει όταν ένας πυροβολισμός με πλάγια κατεύθυνση, προσκρούει επί λαμαρίνας. Ήταν όμως η θέση του ότι το πλήγμα που φαίνεται στις φωτογραφίες δεν ήταν τέτοιο ώστε να μπορεί να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα. Πέραν τούτου, δεν υπάρχουν, είπε, άλλα στοιχεία που θα μπορούσαν να καταδείξουν τη γωνία πρόσκρουσης, διότι τούτο προϋποθέτει την ανεύρεση δύο τουλάχιστον σημείων, ήτοι του σημείου εισόδου της βολίδας στην πόρτα και του σημείου του πλήγματος πάνω στη λαμαρίνα, οπότε θα μπορούσε να εξαχθεί συμπέρασμα για την πορεία της βολίδας. Όμως, το εσωτερικό μέρος της πόρτας έχει καταστραφεί ολοσχερώς.
57. Άλλοι μάρτυρες κατηγορίας Μαρτυρία για την κατηγορούσα αρχή έδωσε και ο πωλητής αυτοκινήτων Δημήτρης Γρηγορίου (ΜΚ10). Την μαρτυρία του δεν την επικαλέστηκε τελικά ως σχετική ή καθ' οιονδήποτε τρόπο η κατηγορούσα αρχή, ούτε και η υπεράσπιση στήριξε οποιοδήποτε επιχείρημα επί της μαρτυρίας αυτής. Δεν εντοπίζεται σχετικότητα και δεν θα ασχοληθούμε με την μαρτυρία του ΜΚ
58. Δ. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Η κατάθεση του κατηγορουμένου στην αστυνομία δόθηκε στα ελληνικά. Σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, ενόσω στο εδώλιο βρισκόταν ο Μ.Κ.16, υποβαλλόμενος σε κυρίως εξέταση, ο κ. Ευσταθίου με αφορμή κάποιο αίτημά του προς το δικαστήριο, έθεσε ζήτημα δυσχέρειας του κατηγορούμενου να εκφραστεί στα ελληνικά, επειδή γεννήθηκε και έζησε για αρκετά χρόνια στην Αγγλία. Μετά απ' αυτό, η κα Κάρνου ρώτησε τον Μ.Κ.16 κατά πόσο είχε αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα στην επικοινωνία του με τον κατηγορούμενο και κατά πόσο αυτά που έγγραψε ο Μ.Κ.16 στην κατάθεση του κατηγορούμενου (τεκμ.60), είναι κατά λέξη αυτά που του είχε πει. Ο Μ.Κ.16 απάντησε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα επικοινωνίας και ότι έγραψε, κατά λέξη, αυτά που του είχε πει ο κατηγορούμενος. Κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.16, ο κ. Ευσταθίου τον ρώτησε κατά πόσο φαίνεται από την κατάθεση αυτή, ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να εκφραστεί με μορφή ολοκληρωμένου λόγου. Ο Μ.Κ.16 εξέφρασε την άποψη ότι μπορεί να εκφραστεί αρκετά καλά. Άλλωστε, όπως το δικαστήριο, ως άνω, τότε υπέδειξε, αυτό είναι ζήτημα που κρίνεται από το δικαστήριο. Στο στάδιο που επρόκειτο να δώσει μαρτυρία ο κατηγορούμενος, την οποία έδωσε στα ελληνικά, ο κ. Ευσταθίου ζήτησε να παρίσταται μεταφραστής από τα ελληνικά στα αγγλικά, για να μεταφράζει εκεί μόνο που ο κατηγορούμενος θα δυσκολεύετο να εκφραστεί στα ελληνικά και θα μιλούσε την αγγλική. Η διαπίστωσή μας ήταν πως ο κατηγορούμενος εκφραζόταν στα ελληνικά με πλήρη άνεση. Οι παρεμβάσεις του μεταφραστή ήταν πολύ περιορισμένες, όταν ο κατηγορούμενος μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά την ελληνική, χρησιμοποιούσε ενδιαμέσως και κάποιες λέξεις ή περιορισμένες φράσεις στην αγγλική. Άλλωστε, τη θεληματική του κατάθεση ο κατηγορούμενος την έδωσε, όπως ο ίδιος αναφέρει, αφού συζήτησε και με τους δικηγόρους του. Ήδη, συνεπώς, εκπροσωπείτο νομικά και είχε βοήθεια δικηγόρου και αν υπήρχε τέτοιο πραγματικό πρόβλημα, το αναμενόμενο θα ήταν να ζητήσει όπως δώσει την κατάθεσή του στην αγγλική. Εν πάση περιπτώσει, παρά τα πιο πάνω, αφενός ο κατηγορούμενος υιοθέτησε, ως μάρτυρας, το περιεχόμενο της κατάθεσής του και αφετέρου, στην τελική αγόρευση δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα σε σχέση με δυσχέρεια έκφρασης στα ελληνικά, παρά μόνο υπήρξε η εισήγηση ότι ο Μ.Κ.16 θα έπρεπε να προβεί σε διευκρινιστικές ερωτήσεις. Με αυτές τις εισαγωγικές διευκρινίσεις, προχωρούμε σε παράθεση της κατάθεσής του, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του: «Μετά που το σκέφτηκα πολλά και το συζήτησα και με τους δικηγόρους μου, αποφάσισα να πω την αλήθεια για την υπόθεση που είμαι μέσα. Γι' αυτό το λόγο ζήτησα να έρθεις στις Κεντρικές Φυλακές, για να σου δώσω τούτη την κατάθεση. Τον Κούλλη τον Κοσιάρη τον γνώρισα τον Αύγουστο 2008, όταν ήρθα στη Λευκωσία για να έβρω δουλειά σε καμιά λέσχη ή πούκκικο ως φρουρός ασφαλείας. Προηγουμένως δούλευα στην Πάφο στον Μαμούνια το Χρίστο. Μια νύχτα ήρθαν γύρω στα 30 άτομα στη δουλειά μου της Α - ΤΕΑΜ και με τη δικαιολογία ότι είχαν διαφορές με το Σαμ το Σύριο, εμουντάραν μας και μας έκαμαν άχρηστους που το ξύλο. Μας έστειλαν στο νοσοκομείο για πολλές μέρες. Μαζί τους ήταν ο Νίκος Χαραλάμπους που έχει την εταιρεία και ο Λούκας ο ΦΑΝΙΕΡΟΣ. Ο πραγματικός λόγος που μας εδέραν ήταν γιατί νόμιζαν ότι έπιασαν τα εστιατόρια της Πάφου και έβαλα ανθρώπους δικούς μου για προστασία. Ο Νίκος είπε μου να φύω που την Πάφο και να πάω πίσω στη Λάρνακα. Στο νοσοκομείο όταν ήρθαν οι αστυνομικοί δεν τους είπα τι έγινε, γιατί φοβόμουν μη βλάψουν την οικογένεια μου. Μετά που τούτο όπως σου είπα πήγα στη Λευκωσία και ζήτησα δουλειά που το Χάρη το ΒΙΚΚΗ στα μαχαζιά του. Ο Χάρης μου είπε ότι δεν ήθελε προβλήματα με τους ΦΑΝΙΕΡΟΥΣ και έτσι τες δουλειές στα μαχαζιά του τις έπιασε ο αδελφός μου ο Άντρος. Έτσι πήγαινα στα μαχαζιά του Χάρη ως υπάλληλος του αδελφού μου και πρόσφερα ασφάλεια για τυχόν φασαρίες σ' αυτά. Μια μέρα μου τηλεφώνησε κάποιος άγνωστος και μου είπε ότι είναι ο Κούλλης ο ΚΟΣΙΑΡΗΣ και έθελε να με γνωρίσει και να μιλήσουμε για θέμα που με αφορά. Τον Οκτώβρη 2008 ήρθε στο μαχαζί που δούλεφκα ο «Κοσιάρης» με μια μοτόρα κίτρινη και γνωριστήκαμε. Μου είπε ότι έχουμε κοινούς εχθρούς απ' ότι έμαθε και ήθελε να συνεργαστούμε. Τον ρώτησα ποιους εννοούσε και μου είπε τους Φανιέρους. Ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνων καινούργιους για να επικοινωνούμε μόνο σ' αυτές τις κάρτες όπως ήθελε ο ΚΟΣΙΑΡΗΣ, αλλά δε θυμούμαι τι αριθμούς είχαν. Που τότε κάθε 4-5 βδομάδες είχαμε τηλεφωνική επικοινωνία και πήγαμε για φαΐ δυο φορές, μια μόνοι μας και την άλλη με κάτι φίλους του, που δεν θυμούμαι τα ονόματα τους. Ρώτησα για τον ΚΟΣΙΑΡΗ και μου είπαν να τον προσέχω γιατί εν πελλός. Στις συναντήσεις μας, έκαμνε μου show για τις δουλειές που έκαμνε και ποιους έπαιζε. Είπε μου ότι έπαιξε το ΡΟΚΚΑΜΠΙΛΥ και κανόνισε να παίξουν το ΓΕΝΑ. Επίσης ότι έφερε τον εκτελεστή το Μάριο για να παίξει τον Αντώνη ΦΑΝΙΕΡΟ, αλλά τελικά εττούμπαρε με τη μοτόρα και πέθανε. Μετά που τούτα που έμαθα, προσπαθούσα να τον αποφεύγω, αλλά ήθελε να βρεθούμε στο σπίτι μου για να μιλήσουμε. Έτσι για να τελειώνω μαζί του, δηλαδή να του εξηγήσω ότι δε θέλω κουβέντες μαζί του, δέχτηκα να βρεθούμε. Αρχές του Ιούνη 2009, μου τηλεφώνησε ότι θα έρθει και του είπα να του εξηγήσω που είναι το σπίτι μου να έρθει, αλλά μου είπε ότι δεν ήθελε να έρθει στην Αραδίππου με το αυτοκίνητο του και να πάω να τον πιάσω που το ΓΣΖ. Του είπα ήταν καλύτερα να βρεθούμε στο Νοσοκομείο και πήγα να τον πιάσω. Πήγα με το αυτοκίνητο του Χάρη, ένα μπλε σαλούν, το οποίο είχα σταματημένο λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου στο στρίψιμο. Το αυτοκίνητο τούτο το έπιασα που το Χάρη πριν 2 - 3 μήνες. Επιάνναν το υπάλληλοι του Χάρη και τα κλειδιά ήταν πάντα πάνω. Το χρησιμοποιούσα για να έρχομαι Λάρνακα, γιατί ήταν οικονομικό. Στη συνάντηση που είχα με τον ΚΟΣΙΑΡΗ σπίτι μου, μου είπε ότι ήθελε να τον πάρω να του δείξω τους δρόμους γύρω που τη λέσχη του ΦΑΝΙΕΡΟΥ για να τους «κουμαντάρουμεν» όπως μου είπε. Εγώ του είπα ότι δεν έχω διαφορές με τον Αντώνη Φανιέρο, πρόβλημα έχω με το Νίκο Χαραλάμπους και το Λούκα Φανιέρο. Μετά που τούτο αποφάσισα να μην ξαναέχω επαφή μαζί του και δεν απαντούσα τα τηλεφωνήματα του. Που τον καιρό που γνωριστήκαμε είχα αλλάξει τις κάρτες του τηλεφώνου μου 3-4 φορές, με οδηγίες του ΚΟΣΙΑΡΗ για ασφάλεια όπως μου ελάλε. Επέμενε όμως και ήρθε μια μέρα στο μαχαζί του Χάρη και με περίμενε έξω μέχρι να σχολάσω. Έθελε να ξανάρθει στο σπίτι μου να μιλήσουμε και μετά από, δέκα μέρες από την πρώτη φορά που ήρθε σπίτι μου κανονίσαμε να ξανάρθει. Ήταν τη νύχτα που εγίνηκε το περιστατικό. Μου τηλεφώνησε στο τηλέφωνο που είχαμε εκείνες τις μέρες και μου είπε ότι ξεκινά να έρθει Λάρνακα. Έβλεπα μάππα την εθνική Αγγλίας και στο ημίχρονο περίπου κατά τις δεκάμισι έντεκα παρά, μου είπε ότι ερχόταν και να βρεθούμε στο Νοσοκομείο. Πήγα πάλι με το αυτοκίνητο του Χάρη και ο Κοσιάρης μπήκε μέσα. Μπροστά στα πόδια του είχε πια τσεντούα, αλλά δε φαινόταν τι είχε μέσα. Μου είπε να μην πάμε στο σπίτι μου αλλά στο πάρκιγκ του ΓΣΖ. Επειδή σχεδόν είμαστε στην Αραδίππου, του είπα να σταματήσουμε κοντά στο σπίτι μου, έτσι συμφώνησε. Επάρκαρα δυο σπίτια πιο κάτω από το σπίτι μου, πας τη κουρβούα και εξικήνησε να μου λαλεί πάλε για τους δρόμους στη Λέσχη του ΦΑΝΙΕΡΟΥ... Του ξαναείπα ότι δε θέλω να έχω άλλους πελάες με τους ΦΑΝΙΕΡΟΥΣ, κανούν με όσοι έχω. Τότε ο ΚΟΣΙΑΡΗΣ άνοιξε τη τσεντούα και έβγαλε ένα πιστόλι μαύρο που μέσα και γυρίζοντας το προς τα πάνω μου, μου είπε ότι με τούτο τελειώνουν τα προβλήματα. Εγώ φοβήθηκα ότι θα με πυροβολούσε και τον άρπαξα από το χέρι που κρατούσε το πιστόλι και του το έβγαλα έξω από το παράθυρο. Τότε το πιστόλι έπαιξε και κατάλαβα ότι πραγματικά κινδύνευα. Έβαλα το χέρι του μέσα στο αυτοκίνητο και προσπάθησα να γυρίσω την κεφαλή του προς το πιστόλι. Άρπαξα τον που τα μαλλιά και γύρισα το όπλο μες τα μούτρα του, ενώ αυτός το κρατούσε και πρόβαλλε αντίσταση. Δεν κατάλαβα πως το πιστόλι ξεκίνησε να παίζει, πρέπει να ήταν πατημένη η σκανδάλη του με το δάκτυλο του ΚΟΣΙΑΡΗ και που την πίεση που είχα πάνω του ξεκίνησε να παίζει, δεν ξέρω πόσες φορές. Στα επόμενα δευτερόλεπτα ο ΚΟΣΙΑΡΗΣ εγκατέλειψε την προσπάθεια και άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και κρατώντας το πιστόλι ξεκίνησε να τρέχει. Τότε είδα ότι στο κάθισμα του, είχε ακόμα ένα πιστόλι χρυσού χρώματος. Κατέβηκα και έτρεξα πίσω του. Δεν ήθελα να τον σκοτώσω, αλλά ήμουν πολλά θυμωμένος μ΄ αυτό που προσπάθησε να κάμει και ήθελα να τον δέρω. Κατεβαίνοντας στη ράμπα του σπιτιού που τον ήβρετε είδα ότι ο Κοσιάρης είχε αίματα στο πρόσωπο και τότε κατάλαβα ότι δέκτηκε σφαίρες που τους πυροβολισμούς. Του άρπαξα το πιστόλι από το χέρι χωρίς να έχει ιδιαίτερη αντίσταση και έφυγα τρέχοντας. Τζιαμέ έπεσε μου και το καππελλούι μου που ήβρες και μου έδειξες όταν με συλλάβετε. Με το πιστόλι στο χέρι μπήκα στο αυτοκίνητο και έφυγα. Τηλεφώνησα κάποιο φίλο μου που δε θέλω να σου πω το όνομα του και του ζήτησα να με βοηθήσει. Συμφωνήσαμε να βρεθούμε κοντά στο κατάστημα «ΚΛΕΙΜΑ» στο ράουντ απάουτ του ΓΣΖ και σε μια ώρα ήρθε. Ήταν με ακόμα ένα ψηλό που δεν ξέρω ποιος ήταν και του είπα τι είχε γίνει. Με πήρε στο σπίτι μου ο ψηλός με ένα διπλοκάμπινο, ενώ ο φίλος μου έπιασε το αυτοκίνητο του Χάρη με τα δύο πιστόλια μέσα. Του είπα να πάρει το αυτοκίνητο Λευκωσία και να το κρύψει κάπου με τα πιστόλια ώσπου να δω τι θα έκαμνα. Την επομένη προσπάθησα να τον έβρω αλλά δεν μου απαντούσε στο τηλέφωνο. Τελικά τη δεύτερη μέρα βρεθήκαμε στο πάρκιγκ του Super home στη Λευκωσία και μου είπε ότι τα πιστόλια τα πέταξε σε διαφορετικούς καλάθους και το αυτοκίνητο το έκρουσε γιατί φοβήθηκε ότι η αστυνομία θα έβρισκε μέσα το DNA του. Τις κάρτες των τηλεφώνων που χρησιμοποιούσα τις πέταξα γιατί φοβήθηκα. Ούτε τους αριθμούς τους θυμάμαι γιατί δεν τους κρατούσα πολύ καιρό ούτε τηλεφωνούσα πολλά με αυτούς. Τούτη είναι όλη η αλήθεια για την κουβέντα που έγινε με τον ΚΟΣΙΑΡΗ και τελικά τραυματίστηκε. Δεν ήθελα να πάθει κακό αλλά έπρεπε να αμυνθώ για να σώσω τη ζωή μου. Δεν θέλω να σου πω το όνομα του προσώπου που με βοήθησε γιατί δεν θέλω να έχει πρόβλημα για λάθη που έκαμα εγώ.» Στο προφορικό μέρος της μαρτυρίας του, ο κατηγορούμενος χαρακτήρισε το περιστατικό που έγινε στην Πάφο, ως «παρεξήγηση με τους Φανιέρους». Επέμεινε στη θέση του πως ο Κοσιάρης τον πλησίασε με αφορμή εκείνο το επεισόδιο και του είχε συστηθεί ως «ο νονός της Λευκωσίας» που ήθελε να συνεργαστούν επί τη βάση της κοινής εχθρότητάς τους με τους Φανιέρους. Ο κατηγορούμενος δέχθηκε και άρχισαν να επικοινωνούν. Του τηλεφωνούσε καμιά φορά και ο ίδιος για «να δείξει μούτρο». Σε κάποιο στάδιο ο Κοσιάρης του ανέφερε πως ανησυχούσε επειδή είχαν αρχίσει οι Φανιέροι «τζαι εμπαίναν μέσα στη Χώρα», εννοώντας ότι επεκτείνονταν επαγγελματικά στη νυχτερινή ζωή της Λευκωσίας. Τους χαρακτήριζε όχι μόνο ως εχθρούς του, αλλά ως «κουφάες» και τους μισούσε πολύ. Ζητούσε να μάθει πληροφορίες για τον Αντώνη Φανιέρο και τη λέσχη του. Ο κατηγορούμενος ήθελε να σταματήσει να έχει σχέσεις μαζί του, αλλά αφενός ο Κοσιάρης τον άφηνε με την εντύπωση ότι θα τον βοηθούσε να ανοίξει μαγαζιά της νύχτας, καπαρέ, πρακτορεία παροχής ασφάλειας στη Λευκωσία και αφετέρου, φοβόταν ότι αν δεν συνεργαζόταν, ο Κοσιάρης θα τον έδιωχνε από τη Λευκωσία όπου εργαζόταν έχοντας καλά εισοδήματα. Εν πάση περιπτώσει, δεν του έδιδε πληροφορίες για τον Φανιέρο, διότι, όπως είπε χαρακτηριστικά, του έλεγε «εν είμαι ρουφκιάνος κανενού». Το βράδυ του επεισοδίου, όταν ο Κοσιάρης του τηλεφώνησε για να πάει να τον παραλάβει από το νοσοκομείο, ο κατηγορούμενος δέχτηκε γιατί ήταν προτιμότερο από το να ερχόταν στο σπίτι του ο Κοσιάρης και να του κτυπά την πόρτα. Αποφάσισε να του μιλήσει «λίγο πιο σταθερά», εφόσον δεν ήθελε να συνομιλήσουν για τους Φανιέρους. Πήγε με το αυτοκίνητο του Βίκκη, το οποίο είχε σταθμευμένο στη στροφή όπου έμελε να γίνει το επεισόδιο, γιατί δεν ήθελε να τον βλέπουν οι Φανιέροι. Δεν πήγε με το αυτοκίνητο της συζύγου του, όπως πήγε την τελευταία φορά που είχε έρθει ο Κοσιάρης, επειδή τότε είχε καπνίσει στο αυτοκίνητο και η γυναίκα του, του έκανε παρατήρηση. Όταν συναντήθηκαν στο νοσοκομείο, ο Κοσιάρης του ζήτησε να μεταβούν στο ΓΣΖ, αλλά επειδή είχαν περάσει τον κυκλικό κόμβο του ΓΣΖ, ο κατηγορούμενος του είπε να μεταβούν στο σπίτι του. Στάθμευσε στο σημείο του επεισοδίου, για να περπατήσουν μέχρι το σπίτι του. Αυτό όμως δεν έγινε, γιατί τα γεγονότα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Ο Κοσιάρης και πάλι του μιλούσε για τους Φανιέρους, προκαλώντας τον κατηγορούμενο εναντίον τους, ρωτώντας τον αν έχει «αρχίδια». Του ζητούσε να τον πάρει στο διαμέρισμα του Αντώνη Φανιέρου, να του πει πού στέκονται οι φρουροί, ποια ώρα έρχονταν πριν κατεβεί ο Φανιέρος και τι είδους φως άναβε μέσα στο κτήριο την ώρα που κατέβαινε ο Φανιέρος κάτω για να ειδοποιούνται οι φρουροί. Ξεκίνησε μια «μικρή συζήτηση», επειδή ο κατηγορούμενος για πρώτη φορά αρνήθηκε και ο Κοσιάρης του είπε πως «άμαν του πει να χορέψει, εν να χορέψει». Επειδή ο κατηγορούμενος δεν του έλεγε «ναι», ο Κοσιάρης ήταν σοκαρισμένος, αναστατωμένος, συγχυσμένος. Τελικά η συζήτηση έγινε «πολλά άγρια». Ο Κοσιάρης του είπε για τον Φανιέρο, ότι ήθελε να κόψει «την κκελέν της κουφής» και ο κατηγορούμενος του έδωσε να καταλάβει πως είχε καλές σχέσεις με τον Φανιέρο. Στο τέλος, ο κατηγορούμενος του είπε «άτε γαμήσου ξέβα έξω από το αυτοκίνητο» και άπλωσε το χέρι του για να του ανοίξει την πόρτα. Τότε είναι που ο Κοσιάρης τράβηξε το πιστόλι από τη τσάντα. Ο Κοσιάρης πρόταξε το πιστόλι προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου και του είπε «δαμέ τελειώνουν όλα». Ο κατηγορούμενος όμως τον άρπαξε από τον καρπό του χεριού και του το γύρισε και το έσπρωξε έξω, από το παράθυρο που ήταν ανοικτό, για να του πέσει το πιστόλι. Ο Κοσιάρης «γύρισε πάνω στο χέρι του (κατηγορούμενου) τζαι έγυρεν το κορμί του ούλλον και έππεσεν έξω που το αυτοκίνητο». Ο κατηγορούμενος ένιωθε για 4-5 δευτερόλεπτα το βάρος του και γι' αυτό τον έπιασε από τη φανέλα, η οποία σκίστηκε και από τα μαλλιά και τον κτυπούσε πάνω στην πόρτα. Το πιστόλι δεν έπεσε και μια σφαίρα «παίχτηκε» έξω. Ο Κοσιάρης συνέχισε να κρατά το πιστόλι. Ο κατηγορούμενος τον ετράβησε και τον έκατσε πάνω στην καρέκλα, συνεχίζοντας να κρατά με το δεξί του χέρι το χέρι του Κοσιάρη, για να αποτρέψει πυροβολισμό προς το μέρος του. Σ' αυτή τη φάση ανασήκωσαν τα χέρια τους και το πιστόλι άγγιζε σχεδόν την οροφή του αυτοκινήτου και «έπαιζεν», στραμμένο προς τα κάτω. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει πόσες σφαίρες πυροβολήθηκαν. Ήταν βέβαιος ότι μία είχε πυροβοληθεί έξω και άλλες μέσα στο αυτοκίνητο. Αυτά έγιναν σε 4-5 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια ο Κοσιάρης άνοιξε απότομα την πόρτα, ο κατηγορούμενος άφησε τα μαλλιά του και ο Κοσιάρης πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητο, όπως και ο κατηγορούμενος. Ο Κοσιάρης έτρεξε προς την οδό Μίνωος και ο κατηγορούμενος τον ακολούθησε για 4-5 μέτρα. Τον είδε ότι σταμάτησε για λίγο και μετά έτρεχε ως εάν να μην είχε κανένα πρόβλημα. Είναι μετά που ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε πως ο Κοσιάρης είχε τραυματιστεί. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο αυτοκίνητό του και ακολούθησε την αντίθετη κατεύθυνση πλέον, δηλαδή Κουρίου-Κάλβου-Ομήρου. Ήθελε να ξεφύγει από την κατάσταση εκείνη, να πάει στο σπίτι του. Επί της Ομήρου όμως, είδε τον Κοσιάρη και εκείνη τη στιγμή ένοιωσε παράπονο και οργή που δεν ξανάζησε στη ζωή του. Από τη μια ήταν ευτυχής που ήταν ζωντανός, αλλά από την άλλη ήταν προσβεβλημένος και θυμωμένος. Ήθελε να «τον πνίξει» τον Κοσιάρη. Ήθελε να του δώσει «το μεγαλύτερο ξύλο της ζωής του». Γι' αυτό τελικά τον ακολούθησε και τον είδε να εισέρχεται στη ράμπα της οικίας Λαππά. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και είδε ότι ο Κοσιάρης στο δεξί του χέρι κρατούσε το πιστόλι και ήταν σαν τον ζαλισμένο, σαν τον μεθυσμένο. Ο κατηγορούμενος τον άρπαξε από τον ώμο και τον γύρισε και τότε με έκπληξη διαπίστωσε ότι το πρόσωπό του ήταν γεμάτο αίματα. Κατάλαβε ότι ήταν πολύ σοβαρά τραυματισμένος. Ενώ πήγε εκεί με σκοπό να τον κτυπήσει, κατάλαβε ότι με μια γροθιά θα τον σκότωνε. Άρπαξε την κεφαλή του, οπότε και έπεσε το καπέλο του και έφυγε. Δεν κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία, επειδή νόμιζε ότι δεν θα τον πιστέψει κανένας και ότι τούτο ήταν «γραμμένο» για να τον καταστρέψει. Σκεφτόταν τον αδελφό του που εργάζεται στη Λευκωσία και σίγουρα θα τον σκότωναν, σκεφτόταν τα παιδιά του, τους γονείς του, τη ζωή του. Ένιωθε ότι ξυπνούσε από ένα εφιάλτη. Από ένα συνηθισμένος οικογενειάρχης που προσπαθούσε να αναθρέψει τα παιδιά του, ενεπλάκη σε ένα τέτοιο επεισόδιο. Δεν ήξερε τι ακριβώς να κάνει. Στάθμευσε κάπου και σκεφτόταν. Αποφάσισε να τηλεφωνήσει σε κάποιο νεαρό που εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας. Του τηλεφώνησε και τον κάλεσε να πάει να τον συναντήσει. Ο νεαρός πήγε μαζί με κάποιο άλλο, ψηλό και ο κατηγορούμενος του εξήγησε τι έγινε και του ζήτησε να μεταφέρει το αυτοκίνητο στη Λευκωσία, ώσπου να αποφασίσει τι θα έκαμνε. Όμως, δεν του είπε να το κάψει. Αυτό το έμαθε την επόμενη μέρα. Αργότερα έμαθε από το νεαρό ότι είχε πετάξει τα πιστόλια σε σκυβαλοδοχεία. Ήταν ένα μαύρο και ένα χρυσό πιστόλι. Το πρώτο είναι εκείνο που ανέσυρε ο Κοσιάρης, το δεύτερο το είδε μέσα στη τσάντα του Κοσιάρη, όταν ο τελευταίος κατέβηκε από το αυτοκίνητο και έτρεξε. Στην κυρίως εξέταση είχε αναφέρει πως ο Κοσιάρης του είπε να επικοινωνούν με τη χρήση τηλεφωνικών καρτών. Στην αντεξέταση διευκρίνισε ότι επικοινωνούσαν μόνο με αυτό τον τρόπο και μάλιστα ότι είχε αλλάξει τις κάρτες 3-4 φορές. Για το λόγο, παρέπεμψε στον Κοσιάρη, που του έδινε τέτοιες εντολές. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε, δεν τον ενδιέφερε, αλλά απλώς ήθελε να ικανοποιεί τον Κοσιάρη. Μετά, όταν πληροφορήθηκε για το ποιόν του Κοσιάρη και άκουσε ότι είχε σκοτώσει ανθρώπους και ότι είχε πυροβολήσει αστυνομικούς, «εκρύανε πολλά τζαι δεν ήθελε να είχε σχέσεις με αυτό τον άνθρωπο». Παρά ταύτα, συνέχισε να έχει σχέσεις, γιατί «επήρεν τον πολλά πιο σοβαρά, ύστερα που είδε ότι ήταν αλήθεια». Διευκρίνισε περαιτέρω, ότι όταν ο Κοσιάρης του μιλούσε, υπό την παραπάνω έννοια, για το Φανιέρο, αυτός έπαιζε παιχνίδι και ότι του έλεγαν, ο Κοσιάρης και οι φίλοι του, «έσουζε την κκελέ του» ή «έπαιζε» ότι είχε με το Λούκα Φανιέρο διαφορές, λόγω του επεισοδίου στην Πάφο. Δεν ήθελε να δημιουργήσει ένα νέο εχθρό και μάλιστα τον Κοσιάρη, που είχε ακούσει ότι ήταν «πελλός», επικίνδυνος και ήξερε ότι ο Φανιέρος τον έπαιρνε στα σοβαρά, έστω και αν του φάνηκε γελοίος. Αντεξεταζόμενος περαιτέρω, αναφέρθηκε στις συναντήσεις που είχαν σε διάφορους χώρους στάθμευσης και στις δύο συναντήσεις που συνέφαγαν και ρωτούμενος για τα θέματα που συζητούσαν, απάντησε ότι μιλούσαν για το ποδόσφαιρο, για τον καιρό, για τη ζωή και πάντα η κουβέντα τέλειωνε για το Φανιέρο, χωρίς όμως να του δώσει κάποια συγκεκριμένη οδηγία για το Φανιέρο. Για το επίδικο επεισόδιο, ανέφερε περαιτέρω, ότι είχε «κολλήσει» τον Κοσιάρη πάνω στην πόρτα και το δικό του χέρι, δηλαδή του κατηγορούμενου, ακουμπούσε πάνω στο τζάμι του παραθύρου, το οποίο ήταν λίγο σηκωμένο. Ο Κοσιάρης ήταν γυρισμένος πάνω στο χέρι του κατηγορούμενου, με αποτέλεσμα να μουδιάσει. Δεν είχε άλλη επιλογή από του να κρατά το χέρι του Κοσιάρη, όσο δυνατά μπορούσε, τον έπιασε από τα μαλλιά, τον έπιασε από τη φανέλα του που σκίστηκε και μετά τον ξαναέπιασε και τον τράβηξε πάνω στην καρέκλα. Ανέφερε ότι η πρώτη σφαίρα πυροβολήθηκε έξω από το αυτοκίνητο και ότι άκουσε άλλους 3-4 πυροβολισμούς μέσα στο αυτοκίνητο. Δεν απέκλεισε οι πυροβολισμοί μέσα στο αυτοκίνητο να ήταν
59. Πάντως, δεν κατάλαβε εκείνη τη στιγμή ότι ο Κοσιάρης είχε τραυματιστεί. Διευκρίνισε δε, ότι εκείνος που «εβάσταν το πιστόλι στη σκανδάλη», ήταν ο Κοσιάρης. Για όσα ακολούθησαν μετά τους πυροβολισμούς, δέχθηκε ότι όταν ο Κοσιάρης έφυγε από το αυτοκίνητο με το πιστόλι διέφυγε προς την οδό Μίνωος, μέσα από τις ακακίες. Του υποβλήθηκε ότι, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος ο κατηγορούμενος λέει, αν ο Κοσιάρης είχε σκοπό να τον σκοτώσει θα το έκαμνε εκείνη την ώρα. Ο κατηγορούμενος απάντησε, με τη φράση «εάν δεις ίντα γλήορα που έτρεχε που το αυτοκίνητο.». Στο υπόγειο Λαππά, κατέβηκε εντελώς άοπλος, είπε, για να συμπληρώσει ότι το χρυσό το πιστόλι απλώς το είδε στο αυτοκίνητο, αλλά δεν το έπιασε. Ρωτήθηκε τότε, πώς δεν φοβήθηκε, άοπλος αυτός, να ακολουθήσει τον ένοπλο Κοσιάρη κάτω στο υπόγειο, απλώς για να τον δέρει. Απάντησε ότι μόνο όταν τον είδε στο μέσο της ράμπας είχε αντιληφθεί πως είχε πρόβλημα. Αναφέρθηκε και στην «ψυχή που έχει πάνω του», παραπέμποντας στο επεισόδιο της Πάφου, που στάθηκε αντιμέτωπος με 30 άτομα με ρόπαλα. Σε περαιτέρω σχολιασμό των όσων είπε στην αντεξέτασή του, θα προβούμε κατά το στάδιο της αξιολόγησης, προς αποφυγή επαναλήψεων. Ε. ΤΕΛΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Οι αγορεύσεις ήταν εκτεταμένες όπως επέβαλλε η σοβαρότητα της υπόθεσης. Δεν θα επεκταθούμε τώρα σε λεπτομερή παράθεση της επιχειρηματολογίας, την οποία όμως θα έχουμε, στο σύνολο της, υπόψη μας στην πορεία της απόφασης και θα την χρησιμοποιήσουμε στον βαθμό που κρίνεται αναγκαία. Στη δε επιχειρηματολογία σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και ειδικά της απόπειρας φόνου θα αναφερθούμε κάτω από το κεφάλαιο περί της «Νομικής Πτυχής». Τώρα, θα περιοριστούμε στην απόδοση της δομής και των κύριων χαρακτηριστικών των δύο αγορεύσεων. ΄Ηταν η θέση της ευπαίδευτης εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, ενόψει της εισήγησης της άλλης πλευράς περί αναξιοπιστίας του Κοσιάρη, αλλά και σημείων που η ίδια εντόπισε ως ψεύδη ή «λανθασμένη απάντηση», ότι η μαρτυρία του Κοσιάρη πρέπει να αντιμετωπιστεί υπό το φως της αρχής ότι το Δικαστήριο έχει ευχέρεια να αποδεχτεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο. Προχώρησε περαιτέρω λέγοντας πως κι αν ακόμα κριθούν αναξιόπιστοι αμφότεροι, κατηγορούμενος και παραπονούμενος, υπάρχει ούτως η άλλως μαρτυρία η οποία εξ αντικειμένου οδηγεί αναπόδραστα σε ένα και μόνο λογικό συμπέρασμα, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος αποπειράθηκε παράνομα να επιφέρει τον θάνατο του κατηγορούμενου. Όπως το έθεσε χαρακτηριστικά η κα Κάρνου, η απόρριψη της μαρτυρίας Κοσιάρη θα μας οδηγούσε στο σημείο που θα βρισκόμασταν εάν ο Κοσιάρης είχε δολοφονηθεί και δεν υπήρχε ενώπιον μας η μαρτυρία του. Ακόμα και τότε, είπε, θα υπήρχε υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Αλλά θεώρησε και από μια άλλη σκοπιά την υπόθεση. Είχε νωρίτερα προβεί σε δήλωση για προηγούμενες καταδίκες του παραποιουμένου έστω και αν αυτές έχουν παραγραφεί δυνάμει του περί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμο 1981, Ν.70/81[2] και για μια ποινική υπόθεση που εκκρεμεί εναντίον του. Η υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να προβαίνει σε τέτοια αποκάλυψη είναι κατ' αρχή υποχρέωση προς την Υπεράσπιση[3] η οποία μπορεί να αντεξετάσει το μάρτυρα κατηγορίας για τις προηγούμενες του καταδίκες, υπό τον έλεγχο πάντα του Δικαστηρίου[4]. Όταν η Υπεράσπιση, μετά από τέτοια πληροφόρηση, επιλέγει να μην αντεξετάσει τον μάρτυρα, η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει υποχρέωση να αποκαλύψει τον χαρακτήρα του μάρτυρα στο Δικαστήριο[5]. Εν προκειμένω η αποκάλυψη για τις προηγούμενες καταδίκες έγινε κατά την διάρκεια των αγορεύσεων, ταυτοχρόνως προς το Δικαστήριο και την Υπεράσπιση. Σύμφωνα με τη δήλωση της κας Κάρνου, ο Κοσιάρης είχε καταδικαστεί το 1989 σε φυλάκιση 2 μηνών και ακολούθως σε φυλάκιση 7 μηνών για διαρρήξεις και κλοπές. Το 1994 είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 2 μηνών για εγκατάλειψη ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας και το 1998 σε φυλάκιση 10 ή 20 ημερών για εξασφάλιση πίστωσης δια δόλου. Περιπλέον εκκρεμεί εναντίον του η εκδίκαση υπόθεσης σε σχέση με κατοχή θηράματος, μεταφορά πυροβόλου όπλου και πράξεις που στόχευαν στην αποτροπή σύλληψης. Ενόψει των ανωτέρω η κα Κάρνου εισηγήθηκε ότι εάν για οποιοδήποτε λόγο ο Κοσιάρης κριθεί ως άτομο κακού χαρακτήρα ή ως άτομο ύποπτων ελατηρίων, το Δικαστήριο μπορεί να αναζητήσει ενίσχυση της μαρτυρίας του υπό την τεχνική έννοια του όρου (corroboration). Παρέπεμψε σχετικά στην υπόθεση R. v. Spencer [1985] Q.B. 711 στην οποία αποφασίστηκε ότι αν η μαρτυρία προκύπτει μόνο από την κατάθεση ενός μάρτυρας ο οποίος είναι κακού χαρακτήρα τότε είναι καλύτερα να αναζητείται ενίσχυση της μαρτυρίας του. Ως τέτοια στοιχεία υπέδειξε η κα Κάρνου το γεγονός ότι κατά το επίμαχο συμβάν παρόντες ήταν μόνο ο Κοσιάρης και ο κατηγορούμενος, ότι όλες οι σφαίρες ρίφθηκαν από την πλευρά που καθόταν ο κατηγορούμενος, ότι ο κατηγορούμενος καταδίωξε τον Κοσιάρη με το αυτοκίνητο του μέχρι την οικία Λαππά όπου και κατέβηκε στη ράμπα, ότι ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τον Κοσιάρη αιμόφυρτο και ετοιμοθάνατο και έφυγε κρατώντας πιστόλι και ότι το πιστόλι με το οποίο προκλήθηκαν τα τραύματα το είχε στην κατοχή του τελευταίος ο κατηγορούμενος και ουδέποτε ανευρέθηκε από την αστυνομία. ΄Ηταν η τελική θέση της κας Κάρνου σε σχέση με την μαρτυρία Κοσιάρη ότι αυτή επιβεβαιώνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού σε αντίθεση με την μαρτυρία του κατηγορούμενου η οποία δεν συνάδει με πολλά μέρη αξιόπιστης μαρτυρίας. Προχώρησε και εξήγησε με λεπτομερείς παραπομπές στη μαρτυρία την εισήγηση της αυτή. Εισηγήθηκε ειδικότερα ότι η όλη εκδοχή του κατηγορούμενου είναι μεταγενέστερο κατασκεύασμα. Αντίθετα ο κ. Ευσταθίου αγορεύοντας υποστήριξε με έμφαση πως η μαρτυρία Κοσιάρη είναι αναξιόπιστη και μάλιστα ότι δημιουργείται βάσιμη υπόνοια πως δράστης εκείνο το βράδυ ήταν ο Κοσιάρης και όχι ο κατηγορούμενος. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, ενόσω μάλιστα ήταν ετοιμοθάνατος, προσπαθούσε να αποκρύψει το όνομα του προσώπου που κατ' ισχυρισμόν του τον είχε πυροβολήσει είναι πρωτοφανές, όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ευσταθίου. Υπέδειξε σχετικά ότι η νομολογία έχει αναγνωρίσει πως η φυσιολογική αντίδραση του θύματος είναι να υποβάλει άμεσο παράπονο. Ο κατηγορούμενος ενήργησε, απλώς, για να αποτρέψει τον Κοσιάρη από του να τον πυροβολήσει. Οι εκδορές, η εκχύμωση επί του Κοσιάρη και η σχισμένη του φανέλα, μαρτυρούν πως είχε προηγηθεί συμπλοκή και με συμπλοκή συνάδει η πορεία των τραυμάτων από τα πάνω προς τα κάτω. Η αιτία της συμπλοκής έχει εξηγηθεί από τον κατηγορούμενο και αφορά την πιεστική προσπάθεια του Κοσιάρη να προβούν σε ενέργειες εναντίον του Φανιέρου. Ενώ αντίθετα, ο Κοσιάρης δεν έχει δώσει ελατήριο ή ό,τι έχει αναφέρει που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ελατήριο στερείται λογικής. Ο κ. Ευσταθίου υπέδειξε επίσης το γεγονός της ανεύρεσης γενετικού υλικού του Κοσιάρη και ενός άλλου προσώπου στη φυσιγγιοθήκη, τεκμήριο 17, και όχι του κατηγορούμενου. ΣΤ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Πριν προχωρήσουμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των εμπλεκομένων, θα αξιολογήσουμε την υπόλοιπη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής. Αρχίζοντας από τη μαρτυρία των αστυνομικών σημειώνουμε ότι η μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ5 δεν έχει αμφισβητηθεί και την αποδεχόμαστε. Ούτε η μαρτυρία του ΜΚ16 έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί. Εν πάση περιπτώσει ο κ. Χ''Γιασεμής μας έδωσε την εικόνα ενός ικανού και έντιμου αξιωματικού ο οποίος ήρθε στο δικαστήριο για να βοηθήσει τις ανάγκες της υπόθεσης, χωρίς να του έχει υποβληθεί ή να διαπιστώνεται οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο ή οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του που να αποκαλύπτει πρόθεση του να μην πει την αλήθεια. Απλώς, σε σχέση με τη μαρτυρία του σημειώνουμε τα ακόλουθα ζητήματα: Η αναφορά στο ότι ο Κοσιάρης έδειχνε ότι γνώριζε τον δράστη, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομα του δεν είναι αναφορά επί γεγονότος αλλά η εκτίμηση του μάρτυρα. Η στάση του Κοσιάρη κατ' εκείνο το στάδιο είναι ζήτημα που θα κριθεί από το δικαστήριο επί του συνόλου των γεγονότων. Ζήτημα που θα κριθεί από το δικαστήριο, είναι και το κατά πόσο υπήρξε εκ μέρους του ΜΚ16, της αστυνομίας και γενικά της Πολιτείας ολιγωρία στην εξέταση της εκδοχής που είχε δώσει ο κατηγορούμενος με το Τεκ.
60. Περαιτέρω, σημειώνουμε ότι ο Μ.Κ.16 σε κάποιο σημείο αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι από τον Ιούλιο που ήθελε να δώσει θεληματική κατάθεση, ενώ σε άλλο σημείο δέχθηκε ότι μετά το πέρας των ανακρίσεων και όταν έγινε παραπομπή του κατηγορούμενου για εκδίκαση από το Κακουργιοδικειο, συναντήθηκε με τον συνήγορο του κατηγορουμένου ο οποίος του ζήτησε να λάβει θεληματική κατάθεση από τον τελευταίο. Είναι στοιχείο του φακέλου, αλλά έγινε και κοινώς αποδεκτό, ότι η παραπομπή του κατηγορούμενου στο κακουργιοδικείο έγινε στις 30/6/
61. Η αποδοχή εκ μέρους του ΜΚ16 ότι τού είχε ζητηθεί μετά την παραπομπή να λάβει κατάθεση, εξηγεί τελικά τα πράγματα χωρίς να παραμένει αντίφαση και μάλιστα τέτοια ώστε να μπορούσε να λεχθεί ότι σκοπό είχε να μην πει σχετικά την αλήθεια. Η μαρτυρία των περιοίκων δεν έχει αμφισβητηθεί. Ήταν εν πάση περιπτώσει μαρτυρία πειστική από ανθρώπους οι οποίοι δεν είχαν λόγο να μην πουν την αλήθεια. Από τη μαρτυρία του ΜΚ4 προκύπτει ότι το αυτοκίνητο που εκινείτο με ταχύτητα στην οδό Μίνωος δεν ήταν το αυτοκίνητο που είχε χρησιμοποιήσει ο κατηγορούμενος. Αντίθετα, από τη μαρτυρία εν γένει προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είχε κινηθεί περιμετρικά στις οδούς Κουρίου, Κάλβου, Ομήρου και Αγίων Αναργύρων. Η μαρτυρία των ιατρών, στις τελικές αγορεύσεις όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε, αλλά και αποτέλεσε βάση επιχειρηματολογίας και από πλευράς της υπεράσπισης. Ειδικότερα, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου όχι μόνο επικαλέστηκε σε διάφορα σημεία τη μαρτυρία του ιατροδικαστή ΜΚ8, αλλά και ρητά δήλωσε ότι αποδέχεται τη μαρτυρία του στο σύνολο της, υπενθυμίζοντας μας βέβαια τη νομική αρχή πως τελικός κριτής είναι το Δικαστήριο. Αυτό είναι δεδομένο. ΄Ομως εκείνο που προκύπτει είναι ότι από πλευράς υπεράσπισης δεν προωθήθηκε η προηγηθείσα, κατά την αντεξέταση, αμφισβήτηση της θέσης του ΜΚ8 περί «πιθανής εισόδου» σφαίρας μέσα από το στόμα. Επιπρόσθετα ή και ανεξάρτητα από τη δήλωση της υπεράσπισης, θα πρέπει να πούμε ότι οι εξηγήσεις που έδωσε σχετικά ο ΜΚ8 ήταν διαφωτιστικές και βάσιμες. Αυτό, με αναφορά τόσο στην περιγραφή του συγκεκριμένου τραυματισμού, όσο και στο γεγονός ότι στα Σημεία 7 και 8 βρέθηκαν καπάκι από δόντι και σφαίρα αλλοιωμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να καταδεικνύεται ότι είχε προσκρούσει σε σκληρό αντικείμενο, όπως είναι ένα δόντι. Σε σχέση δε, με αυτό τούτο τον τραυματισμό, παραπέμπουμε κατά πρώτον στην περιγραφή της κατάστασης μέσα στο στόμα, όπως την έδωσε ο δρ Χαραλάμπους, ο δρ Παντέλας και η δρ Σαμούτη, η οποία μίλησε χαρακτηριστικά για παρεκτοπισμένα δόντια, δηλαδή δόντια που βγήκαν από τη γνάθο και ήταν γεμάτο το στόμα. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη την ύπαρξη του συρραμένου τραύματος στο κάτω χείλος και της εκχύμωσης στο άνω χείλος, δύο κακώσεις που βρίσκονται σε αντιστοιχία, ακριβώς η μία πάνω από την άλλη. Όπως πειστικά εξήγησε ο ΜΚ8 δεν θα μπορούσαν να οφείλονται στην τοποθέτηση του ελαστικού του αναπνευστήρα. Αντίθετα, είναι φανερό από το σύνολο των γεγονότων, ότι πρόκειται για κακώσεις οι οποίες προκλήθηκαν από πυροβολισμό, όχι από τη σφαίρα, αλλά από τα αέρια του πιστολιού, την πυρίτιδα και την αιθάλη. Ο Μ.Κ.8 ανέφερε ότι τέτοιος πυροβολισμός μπορεί να ήταν εξ επαφής μέσα στο στόμα ή από πολύ μικρή απόσταση (2.5 εκατοστά). Επιπρόσθετα, υπενθυμίζουμε πως κατά το δρα Παντέλα δύο, μάλιστα, βλήματα πρέπει να βλήθηκαν από το στόμα ανοιχτό και η θέση του αυτή δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. ΄Αλλωστε, ο δρ Παντέλας κατέληξε σ' αυτό το συμπέρασμα επί της απλής και αριθμητικής λογικής ότι: (α) Εφόσον αφαιρέθηκαν χειρουργικώς 2 σφαίρες από την κεφαλή του Κοσιάρη, μία σφαίρα έμεινε εντός και 2 σφαίρες εξήλθαν (βλ. δύο έξοδοι), σημαίνει πως η κεφαλή είχε βληθεί από 5 σφαίρες. (β) Ενώ η κεφαλή είχε βληθεί από 5 σφαίρες, βρέθηκαν μόνο τρία σημεία εισόδου. (γ) Άρα, θα πρέπει οι άλλες δύο σφαίρες να είχαν πυροβοληθεί μέσα από τα χείλη ανοιχτά. Βέβαια, ο δρ Παντέλας δεν έλαβε υπόψη στον παραπάνω υπολογισμό του τη σφαίρα που βρέθηκε στο Σημείο 8, προφανώς γιατί τούτο δεν ήταν σε γνώση του. Αυτό θα αύξανε τις σφαίρες που δέχθηκε ο Κοσιάρης, σε έξι. Όμως, από την άλλη, δεν θα δεχθούμε ως ασφαλή, στον απαιτούμενο βαθμό, την αναφορά του δρος Παντέλα για πύλη εξόδου στον αυχένα. Ενώ για την πύλη εξόδου στην αριστερή τραχηλική χώρα, συμφώνησε ο Μ.Κ.8 και αποτέλεσε κοινό τόπο, για την πύλη εξόδου στον αυχένα, ο Μ.Κ.8 δήλωσε ότι δεν μπορούσε να τη συνδέσει με τραυματισμό από όπλο. Ο λόγος ήταν, ως άνω, ότι δεν είχε εξετάσει τον τραυματισμό εκείνο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Υπενθυμίζουμε, δε, την αναφορά του δρος Χαραλάμπους ότι μόνος αρμόδιος να απαντήσει για την πορεία που ακολούθησαν τα βλήματα θα ήταν ο χειρουργός που τον χειρούργησε. Ο χειρουργός που τον χειρούργησε, δηλαδή ο δρ Παντέλας, ορίζοντας τον τραυματισμό στον αυχένα ως πύλη εξόδου, έκανε λόγο για «ευρήματα στο χειρουργείο». Όμως δεν μας εξήγησε τα ευρήματα αυτά, σε σχέση πάντα με τον εν λόγω τραυματισμό ως πύλη εξόδου. Ούτε είχε εντοπίσει και εξετάσει το τραύμα εκείνο κατά τον ουσιώδη χρόνο και μάλιστα κατά το χρόνο της εγχείρησης. Έτσι, δεν στήριξε την εισήγησή του σε συγκεκριμένες αναφορές για τραύματα στους ιστούς τέτοια, ώστε να είναι ασφαλές το συμπέρασμα του. Πέραν τούτου σημειώνουμε ότι η μη εξέταση του τραύματος κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν επέτρεψε να έχουμε ενώπιον μας τα στοιχεία εκείνα που κατά τον δρα Χαραλάμπους καταδεικνύουν ότι ένα τραύμα προκλήθηκε από πυροβολισμό. Λαμβάνοντας τέλος υπόψη, ότι ο τραυματισμός αυτός, όχι μόνο δεν αποτέλεσε κοινό τόπο πως πρόκειται για πύλη εξόδου, αλλά η υπεράσπιση αντεξέτασε τον δρα Παντέλα επί της θέσης του αυτής, κρίνουμε ως άνω ότι δεν θα ήταν ασφαλές σχετικό εύρημα. Παρά ταύτα, το λογικό σχήμα Παντέλα, παραμένει βάσιμο, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, γιατί αποτελεί, ως άνω, μέθοδο της κοινής λογικής. Διαφοροποιούμενο δε, με βάση τα πιο πάνω, γίνεται ως εξής: 2 σφαίρες αφαιρέθηκαν χειρουργικώς, 1 σφαίρα είχε έξοδο, 1 παρέμεινε στον αυχένα και 1 βρέθηκε στο Σημείο
62. Σύνολο 5 σφαίρες. Αδιαμφισβήτητα, υπήρχαν τρία σημεία εισόδου, άρα 2 σφαίρες πρέπει να εισήλθαν στην κεφαλή του Κοσιάρη από σημείο το οποίο είναι «ανοικτό», ώστε να μην προκληθεί «οπή εισόδου». Αυτό το σημείο, με βάση τα υπόλοιπα ευρήματα, είναι χωρίς αμφιβολία, το στόμα. Η διαφορά μεταξύ των ΜΚ8 και ΜΚ14 σε σχέση με την κατάληξη της σφαίρας η οποία είχε εισέλθει από τη μύτη, κρίνουμε ότι δεν έχει να κάνει ούτε με την αξιοπιστία, ούτε με την επιστημονική επάρκεια των δύο μαρτύρων. Όλοι οι ιατροί μάρτυρες είχαν αναφέρει και εξήγησαν το λόγο, ότι δεν είναι ευχερής ο καθορισμός της πορείας μιας σφαίρας μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό και μάλιστα στο ανθρώπινο κρανίο. Περαιτέρω, η εν λόγω διαφορά δεν έχει ουσιαστική σημασία. ΄Ο,τι έχει σημασία σε σχέση με την πορεία των βλημάτων είναι εκείνο που η υπεράσπιση προσπάθησε μέσα από την αντεξέταση των ιατρών, αλλά και του αστ. Ακάμα, να καταδείξει, ότι δηλαδή η πορεία των βλημάτων ήταν από τα πάνω προς τα κάτω. Για την σφαίρα που εισήλθε από τη μύτη αποτέλεσε βασικά κοινό τόπο ότι είχε πορεία από πάνω προς τα κάτω, ανεξάρτητα από το πού είχε καταλήξει. Γι΄ αυτό και η σχετική διαφορά μεταξύ Μ.Κ.8 και Μ.Κ.14 δεν είναι, ως άνω, ουσιαστική. Την αντίθετη του αντίληψη την οποία είχε σχηματίσει στην αρχή ο δρ Καλλίας την ανακάλεσε. Είναι όμως σαφές ότι οι ιατροί δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν, για τους λόγους που εξήγησαν, την ακριβή πορεία των υπολοίπων βλημάτων, πέραν της γενικής θέσης ότι είχαν πορεία από πάνω προς τα κάτω. Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύει για τους πυροβολισμούς στο στόμα, εφόσον όλα τα στοιχεία οδηγούν αναπόδραστα σε ένα και μόνο συμπέρασμα, ότι επρόκειτο για πυροβολισμούς ή πυροβολισμό μέσα στο στόμα και εν πάση περιπτώσει, για πυροβολισμούς οι οποίοι δεν μπορούσαν να είχαν ριφθεί με το όπλο να βρίσκεται στο ύψος της οροφής του αυτοκινήτου, στραμμένο προς τα κάτω, όπως ο κατηγορούμενος περιέγραψε. Ο αστ. Ακάμας κατέθεσε με αίσθημα ευθύνης και ήταν φανερό ότι κατέχει το αντικείμενό του. Η μαρτυρία του, στην ουσιαστική της πτυχή, δεν έχει αμφισβητηθεί. Ειδικότερα, δεν έχει αμφισβητηθεί πως τα πιστόλια είναι ημιαυτόματα και η ημιαυτόματη λειτουργία προϋποθέτει για ένα πυροβολισμό πίεση της σκανδάλης και για κάθε επόμενο πυροβολισμό την απελευθέρωση και την πίεση της ξανά. Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του περί του ότι ήταν αδύνατο να χρησιμοποιηθεί η γεμιστήρα (τεκμ.17) από το πιστόλι με το οποίο βλήθηκε ο Κοσιάρης. Αντεξετάστηκε όμως, ως άνω, για να καταδειχθεί πως η πορεία της σφαίρας που βρέθηκε στην πόρτα του συνοδηγού ήταν από πάνω προς τα κάτω και όχι κάθετη. Η εισήγηση αυτή είχε ως δεδομένο ότι το σχήμα του πλήγματος στη λαμαρίνα ήταν ελλειψοειδές, εφόσον τέτοιο σχήμα αποκαλύπτει, όπως δέχθηκε ο μάρτυρας, καθοδική πορεία της σφαίρας. Ο μάρτυρας με αναφορά στη φωτογραφία σε μεγέθυνση που του επιδείχθηκε δεν δέχθηκε κάτι τέτοιο ως δεδομένο. Συμφωνούμε μαζί του ότι το πλήγμα επί της λαμαρίνας όπως φαίνεται στις φωτογραφίες δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ελλειψοειδές. ΄Αλλωστε, για τους πειστικούς λόγους που εξήγησε ο αστ. Ακάμας η γωνία πρόσκρουσης θα μπορούσε να εξεταστεί, εάν δεν είχε καταστραφεί ολοσχερώς το εσωτερικό μέρος της πόρτας. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του αστ. Ακάμα στο σύνολο της. Σε σχέση με τον παραπονούμενο σημειώνουμε κατ' αρχή ότι είχε στο παρελθόν ποινικό μητρώο για αδικήματα που δεν αποκαλύπτουν άτομο προσηλωμένο στη νομιμότητα. Σημειώνουμε περαιτέρω την αναφορά του ενώπιον μας ότι οι συναντήσεις του με τον κατηγορούμενο περιελάμβαναν και παράνομους σκοπούς. Τούτο ανεξάρτητα από το εάν όντως οι σκοποί τους ήταν όπως ο παραπονούμενος τους έχει αναφέρει. Εκείνο που σημειώνουμε είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε εξ ιδίων του στο δικαστήριο ως ένα άτομο με παράνομες δραστηριότητες. Μετά την γενική αυτή αναφορά, προχωρούμε σε αξιολόγηση συγκεκριμένων πτυχών της μαρτυρίας του. Σημειώνουμε ότι οι αναφορές του ακόμα και για την αρχή της γνωριμίας του με τον κατηγορούμενο χαρακτηρίζονται, τουλάχιστον, από έλλειψη σαφήνειας. Τον γνώρισε είπε, σε μια παρέα χωρίς να θυμάται από ποιους αποτελείτο, ή πότε