Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Kυριάκος Λεμέσιης, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 1192/10, 26 Οκτωβρίου 2010

(3)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 (1η κατηγορία) και της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος και παράλειψης ακινητοποιήσεως αυτού ενώ κλήθηκε από αστυνομικού με στολή (2η κατηγορία). Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες κατηγορίες. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας τον Αστυφύλακα 219 Ιωάννη Χ΄΄Πετρή (MK1). Περαιτέρω δηλώθηκε από τα δύο μέρη ως παραδεκτό γεγονός ότι το ταχύμετρο που χρησιμοποιούσε ο ΜΚ1 κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσε κανονικά. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 5/7/09 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο Ξυλοφάγου -Ριζοελιάς. Κατήγγειλε τον κατηγορούμενο επειδή αυτός οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚQK321 με ταχύτητα 160 ΧΑΩ και ενώ του έκανε σήμα παρέλειψε να σταματήσει. Περιγράφοντας τα γεγονότα, ο ΜΚ1, ανέφερε πως όταν διαπίστωσε την ταχύτητα του αναφερόμενου οχήματος από απόσταση 571,6μ. με τη χρήση ταχύμετρου τύπου lazer άναψε τους φάρους και τον προβολέα του περιπολικού και με «αναλάμποντα» φανό έκανε σήμα στον οδηγό να σταματήσει. Την ίδια ώρα φορούσε στολή και φωσφορούχο γιλέκκο. Επειδή το όχημα παρέλειψε να σταματήσει ο μάρτυρας το ακολούθησε και χωρίς να χάσει οπτική επαφή μαζί του το ανέκοψε παρά την έξοδο προς τα Λειβάδια. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος στον οποίο υπέδειξε το ταχύμετρο και αφού τον πληροφόρησε για τη παράβαση που διέπραξε του επέστησε τη προσοχή στο νόμο. Πριν τη χρήση του ταχυμέτρου ο ΜΚ1 προέβηκε στους τρείς ενδεδειγμένους ελέγχους ήτοι σε έλεγχο αρτιότητας οθόνης, έλεγχο της απόστασης επί σταθερού σημείου και έλεγχο ταχύτητας και διαπίστωσε ότι αυτό λειτουργούσε κανονικά. Τη στιγμή που στόχευσε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου δεν υπήρχαν άλλα οχήματα στο δρόμο. Πριν το σημείο από το οποίο εγκλώβισε την ταχύτητα του κατηγορούμενου υπήρχαν πινακίδες που υποδείκνυαν το επιτρεπόμενο ανώτατο όριο ταχύτητας που ήταν 100 χαω. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε υποβολή του κατηγορούμενου ότι κατά τον αναφερόμενο έλεγχο βρισκόταν μαζί με άλλο αστυνομικό. Επίσης αρνήθηκε ότι πριν να κάνει σήμα στον κατηγορούμενο για να σταματήσει είχε ανακόψει άλλο προπορευόμενο όχημα, ισχυριζόμενος πως η ώρα ήταν 23.45 η κίνηση ήταν αραιή και τη δεδομένη στιγμή δεν υπήρχε άλλο όχημα στο δρόμο. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε πως οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο το πιο πάνω αναφερόμενο αυτοκίνητο, αρνήθηκε όμως ότι εκινείτο με 160 χαω λέγοντας πως η ταχύτητα του ήταν γύρω στα 120 χαω. Ισχυρίσθηκε πως είδε τον ΜΚ1 να κάνει σήμα και να σταματά άλλο προπορευόμενο αυτοκίνητο γι' αυτό ο ίδιος συνέχισε τη πορεία του. Στη συνέχεια κατά την αντεξέταση του ανέφερε πως δεν ήξερε σε ποιο αυτοκίνητο απευθύνετο το σήμα του αστυνομικού (ΜΚ1). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και η αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Ο ισχυρισμός του ότι στόχευσε με το ταχύμετρο το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι η ταχύτητα του ήταν 160 χαω ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο και ούτε έγινε οποιαδήποτε σχετική υποβολή στο μάρτυρα σε σχέση με το θέμα αυτό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 στην ολότητα της. Η θέση που προέβαλε ο κατηγορούμενος ήταν κυρίως πως στη περίπτωση που οδηγούσε με ταχύτητα 160χαω τότε ο ΜΚ1 δεν θα κατόρθωνε να τον ακολουθήσει και να προλάβει να τον ανακόψει. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής ισχυρίσθηκε πως ο ΜΚ1 χρειαζόταν κάποιο χρόνο για να μπεί στο περιπολικό να το ξεκινήσει αλλά και να προσπεράσει το όχημα που ανέκοψε προηγουμένως και βρισκόταν σταματημένο μπροστά του. Προς τούτο παράθεσε διάφορους μαθηματικούς υπολογισμούς που δεν υποστηρίζονται από ίχνος επιστημονικής ή άλλης μαρτυρίας. Επιπρόσθετα παρατηρώ πως δεν υπάρχει ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την ταχύτητα με την οποία εκινείτο ο κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη ώρα που τον ακολουθούσε ο ΜΚ

1. Το παράδοξο ακόμα είναι ότι ενώ ισχυρίστηκε πως ο ίδιος προχώρησε ευθεία επειδή είδε τον ΜΚ1 να κάνει σήμα για να σταματήσει στο προπορευόμενο αυτοκίνητο, εντούτοις σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ανέφερε πως το αυτοκίνητο αυτό βρισκόταν ήδη σταματημένο μπροστά από το περιπολικό του ΜΚ
2. Ο ισχυρισμός του ότι το σήμα του ΜΚ1 απευθύνετο στο προπορευόμενο αυτοκίνητο έρχεται σε αντίφαση με τον ισχυρισμό που πρόβαλε κατά την αντεξέταση, ότι δηλαδή, δεν γνώριζε σε ποιον απευθύνετο το σήμα του ΜΚ
3. Ο κατηγορούμενος σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν αρνήθηκε ότι είδε το σήμα του ΜΚ
4. Το ότι αντιλήφθηκε το σήμα του ΜΚ1 προκύπτει άλλωστε από το σύνολο της μαρτυρίας του. Όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με την γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για τον κατηγορούμενο, δεν μου επιτρέπουν να αποδεχθώ την μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω. ΕΥΡΗΜΑTA Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 5/7/09 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KQK321 στον αυτοκινητόδρομο Ξυλοφάγου - Ριζοελιάς. Την ίδια μέρα και ώρα ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο στον πιο πάνω αυτοκινητόδρομο, όπου το ανώτατο όριο ταχύτητας έχει καθοριστεί από την αρμόδια αρχή στα 100 χ.α.ω.. Ο ΜΚ1 στόχευσε το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος με ταχύμετρο τύπου Lazer το οποίο κατέδειξε ταχύτητα 160 χαω. Το ταχύμετρο τύπου lazer που χρησιμοποίησε ο ΜΚ1 κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσε κανονικά. Προτού αρχίσει τον έλεγχο ταχύτητας προέβηκε σε έλεγχο του ταχύμετρου με τα τρία στάδια που αναφέρονται λεπτομερώς πιο πάνω και διαπίστωσε πως τούτο βρισκόταν σε ορθή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου πριν το σημείο όπου διαπιστώθηκε η ταχύτητα του κατηγορούμενου υπήρχαν πινακίδες οι οποίες υποδείκνυαν το ανώτατο όριο ταχύτητας. Ο ΜΚ1 μετά τη διαπίστωση της ταχύτητας του κατηγορούμενου του έκανε σήμα να σταματήσει. Την ίδια ώρα φορούσε στολή και φωσφορούχο γιλέκκο. Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει και τότε ο ΜΚ1 τον ακολούθησε και τον ανέκοψε παρά την έξοδο του δρόμου προς τα Λειβάδια. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 6

(2)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ' όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν∙ το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί∙ η αρμοδία αρχή δύναται, ωσταύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητας: Νοείται ότι μέχρις ου η αρμοδία αρχή προβή εις τον ορισμόν τοιούτου ορίου ταχύτητος, τούτο δεν δύναται να υπερβαίνη, εντός των κατωκημένων περιοχών οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου το όριον των τριάκοντα μιλίων την ώρα.» Το εδάφιο

(3)του ιδίου άρθρου προνοεί ότι : «

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, είς φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας επτακοσίας πεντήκοντα λίρας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» O Κανονισμός 58

(2)(στ) των περί Μηχανοκινήτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 προνοεί ότι: «Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, έχει υποχρέωση στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή, δημοτικό τροχονόμο ή σχολικό τροχονόμο, να ακινητοποιεί το όχημά του μέχρις ότου ο αστυνομικός ή ο τροχονόμος επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του ή να ελαττώνει την ταχύτητα του οχήματος στις περιπτώσεις όπου οι συνθήκες τροχαίας κίνησης στο δρόμο το επιβάλλουν». Των πιο πάνω δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο