Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Παναγιώτης Βάρδας, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 9286/10, 4 Νοεμβρίου  2010

(14)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π 66/84 όπως τροποποιήθηκε από την Κ.Δ.Π. 189/2008 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για την προαναφερόμενη κατηγορία και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας τον ειδικό αστυφύλακα 5823 Ηλία Κωνσταντίνου. O μάρτυρας κατηγορίας ανέφερε ότι στις 10/12/09 διενεργούσε τροχονομικό έλεγχο στην οδό Νίκου Ρώσσου στη Λάρνακα, κατά τη διάρκεια του οποίου ανέκοψε το όχημα με αριθμούς εγγραφής BAL225 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο, από απόσταση 20-30μ, ενώ οδηγούσε να κάνει χρήση κινητού τηλεφώνου και συγκεκριμένα κρατούσε το τηλέφωνο με το δεξί του χέρι. Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για την παράβαση αυτή και του επέδωσε εξώδικο το οποίο δεν πληρώθηκε. Κατά την αντεξέταση, σε σχετική ερώτηση, ο ΜΚ1 απάντησε πως όταν ανέκοψε τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος του ζήτησε να ελέγξει το κινητό του τηλέφωνο για να διαπιστώσει ότι μιλούσε για διάρκεια μόνο ενός λεπτού. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ανώμοτη δήλωση. Ο κατηγορούμενος ανέφερε πως πριν τον ανακόψει ο ΜΚ1 μίλησε στο κινητό τηλέφωνο αφού προηγουμένως είχε σταματήσει το αυτοκίνητο που οδηγούσε. Τη στιγμή που τον είδε ο ΜΚ1 δεν μιλούσε στο τηλέφωνο αλλά ακουμπούσε το χέρι του κοντά στο δεξί του αφτί επειδή είχε τροχαία κίνηση στο δρόμο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Παρέμεινε σταθερός στην θέση του και η αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Κατέθεσε με αντικειμενικό και σαφή τρόπο και συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του εξ' ολοκλήρου. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους v. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 129, Στέλιος Σοφοκλέους v. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 ΑΑΔ 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψιν ώστε να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από τη δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 CLR 200). ΕΥΡΗΜΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι στις 10/12/09 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής BAL225 στη οδό Νίκου Ρώσσου στην Λάρνακα. Ο κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε κρατούσε με το δεξί του χέρι κινητό τηλέφωνο κοντά στο δεξί του αφτί. Ο μάρτυρας κατηγορίας σταμάτησε τον κατηγορούμενο και αφού τον πληροφόρησε για το παράπτωμα που διέπραξε του επέδωσε εξώδικο το οποίο όμως δεν πληρώθηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ O Κανονισμός 58

(14)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 αναφέρει τα ακόλουθα: «Κατά την οδήγηση οι οδηγοί μηχανοκινήτων οχημάτων οφείλουν να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια τους να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα απαγορεύεται η χρήση τηλεφώνου με τα χέρια.» Στον Κανονισμό 72 αναφέρεται ότι οιοσδήποτε παραβαίνει τις διατάξεις των εν λόγω Κανονισμών ή οποιονδήποτε όρο χορηγηθείσας άδειας είναι ένοχος αδικήματος. Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο Νομοθέτης έχει δημιουργήσει αδίκημα αυστηρής ευθύνης. Σε τέτοια αδικήματα η συγκεκριμένη ενέργεια ή παράλειψη αποτελεί το αδίκημα χωρίς να καθίσταται αναγκαία η νοητική κατάσταση του αδικοπραγούντα κατά την τέλεση της ενέργειας ή παράλειψης. Το κατά πόσο δημιουργείται τέτοιας φύσεως αδίκημα, όμως, πρέπει να προκύπτει ξεκάθαρα από το λεκτικό της σχετικής νομοθετικής διάταξης, χωρίς να παραμένει οποιοδήποτε περιθώριο αμφιβολίας σε σχέση με το ποια ενέργεια ή παράλειψη συνιστά το αδίκημα (βλ. Yiannakis Shistris v. Cyprus Tourism Organization

(1982)2 C.L.R Criminal Appeal 4307, ημερ. 21.12.1982, Sewage Board v. Anastasia Demosthenous

(1982)2 C.L.R 252, Ακκελίδο v. Αστυνομίας Π.Ε.7897 ημερ. 28.4.2005). Στην περίπτωση του Κανονισμού 58

(14)προκύπτει ότι το αδίκημα είναι η χρήση τηλεφώνου με τα χέρια. Είναι δε ενδεικτικό ότι το θέμα διασαφηνίζεται πλήρως με την τελευταία πρόταση του σχετικού Κανονισμού. Συνεπώς, από το λεκτικό του Κανονισμού εξάγεται ως συμπέρασμα ότι το αδίκημα διαπράττεται όταν γίνεται χρήση τηλεφώνου με τα χέρια κατά την οδήγηση, και το αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως αυτά παρατίθενται πιο πάνω προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, ενώ οδηγούσε χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με τα χέρια. Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο