Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Ονουφρίου, Αρ. Υπ.: 1678/10, 9 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2010:27 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 1678/10 Μεταξύ: Δημοκρατίας v. Ανδρέα Ονουφρίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κονναρής Κατηγορούμενος παρών Ενδιάμεση απόφαση για αίτημα συνέχισης κράτησης του κατηγορούμενου Την 31/5/10 είχαμε αποδεχθεί αίτημα της κατηγορούσας αρχής να παραμείνει υπό κράτηση ο κατηγορούμενος μέχρι τη δίκη του, την οποία ορίσαμε για τις 10/1/
- Ο κατηγορούμενος καταχώρησε έφεση (Ποιν. Έφ. Αρ. 84/10, ημερ. 21/10/10). Το Ανώτατο Δικαστήριο κατ' ουσία επεκύρωσε την προσέγγιση του κακουργιοδικείου. Τέθηκε όμως ζήτημα σε σχέση με την απομακρυσμένη ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης, εφόσον είχαν προηγουμένως γίνει κάποια παραδεκτά γεγονότα και έτσι η υπόθεση, έστω και τυπικώς, κατέστη συνεχιζόμενη. Υπό αυτή την έννοια είναι που θεωρήθηκε μεγάλο το χρονικό διάστημα μέχρι την ημερομηνία ακρόασης και το Ανώτατο Δικαστήριο περιόρισε τον χρόνο κράτησης μέχρι την 31/10/10 δίνοντας οδηγίες στο Κακουργιοδικείο να επανεξετάσει το ζήτημα. Τελικά, υπό το φως των όσων αποφάσισε και υπέδειξε το Ανώτατο Δικαστήριο, επαναπρογραμματίσαμε την ακρόαση της υπόθεσης η οποία και άρχισε στις 8/11/10 με προοπτική να συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Η κατηγορούσα αρχή ζήτησε και πάλι όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση, αίτημα που έγινε δεκτό παρά την ένσταση της υπεράσπισης. Τελικά σήμερα, έγιναν παραδεκτά γεγονότα ότι για τα ίδια αντικείμενα που αφορά η παρούσα υπόθεση (πυροβόλο όπλο και εκρηκτικές ύλες) έχει καταχωριστεί η ποινική υπόθεση 286/10 εναντίον κάποιου Νέαρχου Τσαγγάρη, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με τον εκεί κατηγορούμενο να είναι ελεύθερος υπό όρους. Ο Νέαρχος Τσαγγάρης σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής που δεν έχει αμφισβητηθεί, είναι το πρόσωπο το οποίο κατείχε το κλειδί του διαμερίσματος στο οποίο ανευρέθηκαν τα εν λόγω αντικείμενα στις 15/1/
- Με το πέρας της σημερινής ακροαματικής διαδικασίας η κατηγορούσα αρχή ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος συνεχίσει να παραμένει υπό κράτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του έφερε ένσταση εισηγούμενος ότι, ενόψει των πιο πάνω, διαπιστώνεται παραβίαση της αρχής της ισότητας, εφόσον ο μεν Τσαγγάρης έχει παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο και παραμένει ελεύθερος υπό όρους, ο δε παρών κατηγορούμενος παραπέφθηκε στο Κακουργιοδικείο και παραμένει υπό κράτηση. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής για το ζήτημα της καταχώρησης υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο εναντίον του Τσαγγάρη, ανέφερε ότι ο κύριος λόγος που έγινε ξεχωριστή καταχώρηση είναι πως η μαρτυρία που τότε κατείχε η αστυνομία και που αφορούσε μόνο τον Τσαγγάρη περιοριζόταν στο ότι ο τελευταίος ήταν κάτοχος του διαμερίσματος όπου βρέθηκαν τα αντικείμενα. Από τις αναφορές του κ. Δημητρίου προκύπτει ότι αξιολογεί ως μη ισχυρή τη μαρτυρία εναντίον του Τσαγγάρη και ότι υπάρχει προοπτική η υπόθεση εκείνη να διακοπεί. Μετά προέκυψε μαρτυρία που συνδέει τον παρόντα κατηγορούμενο με τα ίδια αντικείμενα και καταχωρίστηκε η υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε ότι από το γεγονός και μόνο πως ο Τσαγγάρης παραπέμφθηκε για εκδίκαση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν έχει σημασία για το ζήτημα της κράτησης του παρόντος κατηγορούμενου. Προχώρησε μάλιστα να πει ότι η αρχή της ίσης μεταχείρησης δεν επεκτείνεται σε βαθμό τέτοιο ώστε να καλύπτει το υπό εξέταση ζήτημα. Ως προς την τελευταία αυτή εισήγηση, με τον δέοντα σεβασμό, δεν συμφωνούμε. Η αρχή της ίσης μεταχείρισης διαποτίζει σε όλη της την έκταση, καθολικά, την απονομή της δικαιοσύνης. Δεν περιορίζεται στην διάγνωση της ποινικής ευθύνης ή τη διακρίβωση της αρμόζουσας ποινής, αλλά θα πρέπει να εφαρμόζεται σε κάθε διαδικαστικό βήμα, σε κάθε δικαστική πράξη. Παράδειγμα όπου η αρχή της ισότητας εξετάστηκε ακριβώς στο στάδιο του αιτήματος για κράτηση παρέχει η υπόθεση Καλαθά v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ, 38. ΄Ομως, το γεγονός ότι ο άλλος κατηγορούμενος παραπέμφθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο, όντως, δεν βρίσκουμε να έχει τώρα σημασία, χωρίς να αποκλείουμε την ενδεχόμενη σημασία του σε κάποιο άλλο στάδιο ανάλογα με τις εξελίξεις και τις περιστάσεις. Το γεγονός της παραπομπής στο ένα ή το άλλο δικαστήριο, δεν καθορίζει τον τρόπο μεταχείρισης του κατηγορουμένου σε σχέση με το αν θα παραμείνει υπό κράτηση ή όχι. Υπάρχει περίπτωση, ανάλογα με τις περιστάσεις της υπόθεσης, ένας κατηγορούμενος ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του, με τους περιορισμούς βέβαια που θέτει η δικονομία, ενώ αντίθετα να παραμείνει ελεύθερος υπό όρους ένας κατηγορούμενος ενώπιον Κακουργιοδικείου. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων. Ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε ότι δεν γνωρίζουμε τις περιστάσεις υπό τις οποίες ο άλλος κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους, ενώ αντίθετα γνωρίζουμε τους λόγους για τους οποίους ο παρών κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση. Σ' αυτό το επιχείρημα θα μπορούσε να προβληθεί η θέση ότι εφόσον εξ αντικειμένου διαπιστώνεται διαφορετικός χειρισμός ή, εν πάση περιπτώσει, αποτέλεσμα, θα ήταν αναμενόμενο από την κατηγορούσα αρχή να διαφωτίσει το δικαστήριο για τις περιστάσεις. Παρά όμως την δήλωση αυτή του κ. Δημητρίου, κατ' ουσίαν είχε αναφερθεί προηγουμένως σε στοιχεία που φαίνεται να είναι σχετικά. Είναι αφενός η αξιολόγηση της άλλης υπόθεσης από την κατηγορούσα αρχή ως μη ισχυρής, και αφετέρου οι λόγοι επί των οποίων ζητήθηκε, επιτεύχθηκε και επικυρώθηκε η κράτηση του παρόντος κατηγορουμένου. Ανάμεσα στους λόγους που είχαμε λάβει υπόψιν ήταν ο κίνδυνος διαφυγής του κατηγορούμενου σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος, ο οποίος, κατά τη νομολογία είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο μπορεί να δικαιολογηθεί η κράτηση ενός κατηγορουμένου. Είχε τότε αναφερθεί από την κατηγορούσα αρχή ότι ο κατηγορούμενος, ενώ τελούσε υπό κράτηση για σκοπούς παραπομπής του στο Κακουργιοδικείο, απέδρασε, εξ ου και αντιμετωπίζει και σχετική κατηγορία. Είχαμε τότε πει ότι αυτά δεν είναι παρά η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής την οποία δεν θα μπορούσαμε να λάβουμε ως δεδομένη, εφόσον αφορά μία από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Σημειώσαμε όμως, ότι δεν είχε αμφισβητηθεί το γεγονός ότι ενόσω ο κατηγορούμενος τελούσε υπό νόμιμη κράτηση σε αστυνομικό σταθμό, βρέθηκε στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Είχαμε εκτιμήσει το μαρτυρικό υλικό στην όψη του και χωρίς να υπεισέλθουμε στην ουσία κρίναμε πως στοιχειοθετείται κίνδυνος φυγοδικίας. Σύμφωνα με τα γεγονότα που έχουν από κοινού τεθεί ενώπιον μας με αναφορά στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Τσαγγάρης, τέτοιο ζήτημα δεν φαίνεται να υπάρχει σε σχέση με εκείνον. Η αρχή της ισότητας επιβάλλει όμοια μεταχείριση μεταξύ των ομοίων και ανόμοια μεταχείριση μεταξύ των ανομοίων. Δεν πρόκειται για ακριβή αριθμητική ισότητα, αλλά προστατεύει μόνο από αυθαίρετη διάκριση χωρίς να αποκλείει εύλογη διαφοροποίηση (βλ. Σύνταγμα Κυπριακής Δημοκρατίας, Ανδρέα Νικόλα Λοϊζου, σελ. 174). Όταν αποφασίζαμε την κράτηση του κατηγορούμενου είχαμε υπόψη μας και συνεκτιμήσαμε τις συγκεκριμένες περιστάσεις που αφορούν τόσο την υπόθεση, όσο και τον ίδιο. Είχε γίνει τότε μια αναφορά από τον συνήγορο του στο γεγονός ότι εκτός από τον κατηγορούμενο ασκήθηκε ποινική δίωξη και εναντίον άλλου προσώπου και ότι η υπόθεση εκείνη εκκρεμεί προς εκδίκαση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Είχαμε ρωτήσει συγκεκριμένα τον συνήγορο για τη σημασία που αποδίδει η υπεράσπιση σε αυτό το γεγονός και η απάντηση, τότε, ήταν τέτοια που θεωρήσαμε ότι η υπεράσπιση δεν διασύνδεσε την αναφορά της εκείνη με τις ανάγκες της διαδικασίας κράτησης. Στη διαπίστωση αυτή δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε σφάλμα από το Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό βέβαια, δεν εμποδίζει την υπεράσπιση να επαναφέρει, όπως και έπραξε, το ζήτημα έστω και αν η ορθή πορεία των πραγμάτων θα ήταν να τίθενται και να αποφασίζονται με σαφήνεια εξ αρχής τα διάφορα ζητήματα. Τώρα που η υπεράσπιση επανέφερε το ζήτημα δεν βρίσκουμε βάση διαφοροποίησης από όσα ήδη αποφασίσαμε υπό τις περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορουμένου και της περίπτωσης του, εφόσον διαπιστώνουμε την ύπαρξη ανομοιογένειας μεταξύ των δύο περιπτώσεων. Δεν αναφερόμαστε τόσο στην εκτίμηση της κατηγορούσας αρχής για την ισχύ της άλλης υπόθεσης, αλλά στο ότι αποφασίζοντας την κράτηση του κατηγορούμενου είχαμε συνεκτιμήσει, ως άνω, τους παράγοντες που σχετίζονται με τον κίνδυνο διαφυγής του συγκεκριμένου κατηγορουμένου. Ως εκ των άνω ο κατηγορούμενος να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο. (Υπ)....................... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.)............ Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.)........... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο