← Κύπρος

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Ευτύχιου Ανδρέου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4574/10, 25.11.2010

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Ευτύχιου Ανδρέου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4574/10, 25.11.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2010:29 Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4574/10 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α -ν-

  1. Ευτύχιου Ανδρέου
  2. Γιώργου Γιούπη Κατηγορούμενων ___________ Ημερομηνία: 25.11.2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Ν. Δημητρίου για κ. Αριστείδου Για τον Κατηγορούμενο 2: κα Μικελλίδου για κ. Χ'Λοίζου Κατηγορούμενος 2: παρών. ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε τη διάπραξη τριών αδικημάτων που βασίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Παραδέχθηκε ότι εισήξε στο αεροδρόμιο Λάρνακας 9 κιλά και 193,2 γραμμάρια πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, κατηγορία 2, ότι κατείχε την πιο πάνω ποσότητα, κατηγορία 3 και ότι την κατείχε με σκοπό την προμήθεια, κατηγορία
  3. Στον κατηγορούμενο 1, που αντιμετώπιζε τις ίδιες κατηγορίες με τον κατηγορούμενο 2, επιβλήθηκε ποινή την 22.5.
  4. Επιβλήθηκαν σε αυτόν σωρευτικές ποινές φυλάκισης 8 ετών στις κατηγορίες 2 και 4, ήτοι στις κατηγορίες που αφορούσαν την εισαγωγή και την κατοχή των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου από την κατηγορούσα αρχή και βρίσκουν σύμφωνη και την υπεράσπιση. Τα συνοψίζουμε: Τη 25.2.2010 οι δύο κατηγορούμενοι, που είναι φίλοι, συναντήθηκαν και εκεί ο κατηγορούμενος 1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 2 ότι θα μετάβαινε στην Ολλανδία για να μεταφέρει ναρκωτικά, έναντι αμοιβής, τα οποία θα παρέδιδε στη συνέχεια σε τρίτο πρόσωπο. Στη συνέχεια πρότεινε στον κατηγορούμενο 2 να συνταξιδέψουν για 'παρέα'. Ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε και έδωσε στον κατηγορούμενο 1 το διαβατήριο του για να διευθετήσει ο τελευταίος την έκδοση των εισιτηρίων. Την επόμενη ημέρα οι δύο κατηγορούμενοι μετέβησαν στην Ολλανδία και εκεί ο κατηγορούμενος 1 παρέλαβε από κάποιο τρίτο πρόσωπο μια βαλίτσα, την οποία στη συνέχεια μετέφερε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου κατέλυσαν. Εντός της βαλίτσας υπήρχαν δεκαεννιά σκευάσματα με ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος 1 πήρε τα εννέα και τα τοποθέτησε στη βαλίτσα του κατηγορούμενου 2, ενώ τα υπόλοιπα τα άφησε εντός της πρώτης βαλίτσας. Την 28.2.2010 οι δύο κατηγορούμενοι αφίχθησαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Παρέλαβαν τις βαλίτσες τους, οι οποίες περιείχαν τις συσκευασίες με τα ναρκωτικά και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς την έξοδο του αεροδρομίου. Ανεκόπησαν όμως, στο χώρο ελέγχου αποσκευών του τελωνείου, από μέλη της αστυνομίας και ακολούθως, αφού τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο, ερευνήθηκαν οι αποσκευές τους. Κατά την έρευνα εντοπίστηκε στην αποσκευή του κατηγορούμενου 2, εννέα σκευάσματα που ήταν περιτυλιγμένα με μαύρη κολλητική ταινία και στην αποσκευή του κατηγορούμενου 1, δέκα σκευάσματα περιτυλιγμένα με τον ίδιο τρόπο. Όλα τα πιο πάνω σκευάσματα σφραγίστηκαν ως τεκμήρια και εστάλησαν στο κρατικό χημείο για εξετάσεις. Την 1.3.2010 ο κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και εξέφρασε την μεταμέλεια του για τις πράξεις του. Τα σκευάσματα που εντοπίστηκαν εντός των αποσκευών εξετάστηκαν στο Κρατικό Χημείο, πρόκειται για 9 κιλά και 193,2 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος 2 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής επικαλέστηκε τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου 2, ιδιαίτερα τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε και την κατάσταση της υγείας της μητέρας του, τη συνεργασία του με την αστυνομία και αργότερα την παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου, όπως επίσης και το λευκό ποινικό μητρώο του. Πέραν των πιο πάνω, επεσήμανε ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 στη όλη επιχείρηση ήταν πολύ περιορισμένος, συγκρινόμενος με το ρόλο του κατηγορούμενου
  5. Ο τελευταίος ήταν αυτός που σχεδίασε και εκτέλεσε την επιχείρηση εισαγωγής των ναρκωτικών στην Κύπρο, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Χ' Λοίζου. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της εισαγωγής και κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια ώστε να καταστεί σαφές ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι εύκολος διαμετακομιστικός τόπος για τη μεταφορά ναρκωτικών. Ως έχουμε ήδη επισημάνει και στη ποινή μας που αφορούσε τον κατηγορούμενο 1, σήμερα η Κύπρος δεν αποτελεί απλώς διαμετακομιστικό σταθμό, μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών εισάγονται στη χώρα μας με σκοπό την εγχώρια χρήση και ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Τα ναρκωτικά αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας[1] και η ανάγκη προστασίας της από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[2]. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι επίσης παράγοντες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από το δικαστήριο, κατά τον καθορισμό της ποινής[3]. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία

(1972)2 ΑΑΔ 73 και Moussa και Δημοκρατία
(1992)2 ΑΑΔ 320). Στην παρούσα υπόθεση οι δύο κατηγορούμενοι, ο κατηγορούμενος 1, στον οποίον ήδη επιβλήθηκε ποινή και ο κατηγορούμενος 2, εισήξαν στη Δημοκρατία μεγάλη ποσότητα, ήτοι 9 και πλέον κιλά κάνναβης, ναρκωτική ουσία τάξης Β, με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα. Δεν παραβλέπουμε βέβαια ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης και ότι ο ρόλος του περιορίσθηκε στο ρόλο του μεταφορέα. Με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν έλαβε οποιανδήποτε αμοιβή για τις παράνομες ενέργειες του και ότι αναμίχθηκε στην υπόθεση λόγω της φιλίας του με τον κατηγορούμενο
  1. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν αυτός που είχε επαφή με τον 'εγκέφαλο' της υπόθεσης και με τον προμηθευτή, αυτός ήταν που διευθέτησε το ταξίδι στην Ολλανδία, αυτός προμηθεύτηκε τα ναρκωτικά και αυτός που θα ελάμβανε την αμοιβή των 10.000 ευρώ. Ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι σκοπός του ταξιδιού ήταν η αγορά ναρκωτικών ουσιών και η εισαγωγή τους στην Κύπρο, δεν γνώριζε όμως, στο στάδιο εκείνο, οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες που αφορούσαν την παράνομη αυτή επιχείρηση, δεν γνώριζε καν την ποσότητα των ναρκωτικών που σκόπευε ο κατηγορούμενος 1 να προμηθευτεί από την Ολλανδία. Δίδουμε επίσης τη δέουσα σημασία στη συνεργασία του κατηγορούμενου 2 με την αστυνομία και την παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου. Επισημαίνουμε όμως, ως είχαμε την ευκαιρία να επισημάνουμε και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, ότι ο συσχετισμός του κατηγορούμενου 2 με τα υπό κρίση αδικήματα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές, καθότι οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίστηκαν στην αποσκευή του. Έχοντας τούτο υπόψη, αναγνωρίζουμε πάντως ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στη ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας[4]. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου ως μας τις περιέγραψε ο ευπαίδευτος συνήγορος και ως αναγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος 2 είναι άτομο νεαρής ηλικίας, είναι σήμερα 25 ετών και κατάγεται από τη Λεμεσό. Είναι το τελευταίο σε σειρά παιδί της οικογένειας του, έχει ακόμη τέσσερα αδέλφια. Κατά την παιδική και εφηβική ηλικία υπήρξε αρκετές φορές θύμα κακοποίησης από τον πατέρα του, ο οποίος έκανε κατάχρηση αλκοόλ. Φοίτησε μέχρι την τρίτη τάξη του γυμνασίου και ακολούθως φοίτησε στη ξενοδοχειακή σχολή για ένα χρόνο. Κατατάγηκε στην εθνική φρουρά, δεν εκτέλεσε όμως κανονικά τη θητεία του λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Κατά διαστήματα εργάσθηκε σε διάφορους εργοδότες ως μάγειρας. Το 2004 ο κατηγορούμενος 2 τέλεσε γάμο με γυναίκα σερβικής καταγωγής, ο γάμος τους όμως διαλύθηκε. Ο κατηγορούμενος 2 υπήρξε χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών για πολλά έτη. Τους δύο τελευταίους μήνες όμως, σύμφωνα με την έκθεση της λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας που συντάχθηκε τον Απρίλη του 2010, ο κατηγορούμενος 2 δήλωσε ότι '. αποφάσισε να διακόψει'. Ο πατέρας του κατηγορούμενου 2 απεβίωσε πριν τέσσερα χρόνια μετά από καρδιακό επεισόδιο. Η μητέρα του, που είναι 57 ετών σήμερα, είναι καρκινοπαθής, υποβλήθηκε σε πέντε επεμβάσεις και αναμένεται να υποβληθεί και σε έκτη. Ο κατηγορούμενος 2 είναι 'ο προστάτης' της μητέρας του, ως ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνήγορος του. Συνείσφερε στην εξόφληση του δανείου των 125.000 ευρώ που έκανε η μητέρα του για κάλυψη των ιατρικών της εξόδων. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι, σύμφωνα με τη νομολογία μας, βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών, σχετική είναι η απόφαση Λουκάς Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[5]. Από την άλλη όμως, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου που μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής, δεν πρέπει να παραβλέπονται[6]. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Reza Salaryand και Αστυνομία[7] '.η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της ποινής'. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου 2, αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες αξιολογούνται όμως μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των περιστατικών της υπόθεσης σε συνάρτηση πάντοτε με το μέγεθος της εγκληματικής ενέργειας.[8] Τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ως προαναφέραμε πολύ σοβαρά επισημαίνουμε δε, το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας, '.τη σωρευτική και αλυσιδωτή αύξηση του εγκλήματος, ως παράγωγο της χρήσης ναρκωτικών[9]'. Δίδουμε επίσης τη δέουσα βαρύτητα στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου
  2. Η ίση μεταχείρηση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, συνταγματικά κατοχυρωμένου από το άρθρο 28 του Συντάγματος. Ως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Πικής Δ., ως ήταν τότε, στην Ζαχαρίου κ.α. ν. Δημοκρατία[10]: '. Η εφαρμογή της στην τιμωρία παραβατών επιβάλλει την απόδοση των ίσων στα ίσα. Κατά συνέπεια δεν χωρεί διάκριση στην τιμωρία παραβατών η συνδρομή των οποίων στη διάπραξη του εγκλήματος έχει τον ίδιο βαθμό εγκληματικότητας. Χωρεί όμως διαχωρισμός όπου διακρίνεται ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας που συνοδεύει τις πράξεις τους.' Ο όρος 'ίσοι ενώπιον του νόμου', στο άρθρο 28 του Συντάγματος δεν έχει την έννοια της ακριβούς αριθμητικής ισότητας αλλά διασφαλίζει μόνο εναντίον αυθαίρετων διακρίσεων και δεν αποκλείει εύλογες διακρίσεις που πρέπει να γίνουν λόγω της ιδιάζουσας φύσης των πραγμάτων[11]. Στην υπό κρίση υπόθεση διαπιστώνουμε ότι η συνδρομή του κάθε κατηγορούμενου στο παράνομο εγχείρημα ήταν διαφορετική. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν ο εμπνευστής και οργανωτής του όλου εγχειρήματος ενώ η συμμετοχή του κατηγορούμενου 2 ήταν μικρότερη, στοιχείο που επιβάλλει τη διαφοροποίηση στη ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο
  3. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου 2 ήταν περιορισμένη όχι όμως ασήμαντη, γεγονός που θα δικαιολογούσε μεγάλη διαφοροποίηση στην ποινή. Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε εξ αρχής το σκοπό του ταξιδιού στην Ολλανδία και αντί να αποθαρρύνει το φίλο του, κατηγορούμενο 1, να εκτελέσει το παράνομο εγχείρημα του, συμφώνησε να τον συνοδέψει στο εξωτερικό. Αργότερα δε και ενώ βρισκόντουσαν στην Ολλανδία και γνώριζε πλέον την ποσότητα των ναρκωτικών, συγκατατέθηκε να βοηθήσει το φίλο του και ενεργά, συνδράμοντας στην εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο. Σε συνδυασμό όμως με τα πιο πάνω επισημαίνουμε και κάποια άλλα στοιχεία που ευνοούν, σε αυτή την περίπτωση, τον κατηγορούμενο
  4. Πρόκειται για τις προσωπικές συνθήκες και τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1, μετά τον εντοπισμό τους από την αστυνομία. Ο κατηγορούμενος 1, κατά το χρόνο επιβολής της ποινής του, ήταν νυμφευμένος και πατέρας ενός ανηλίκου παιδιού ηλικίας 2 ετών περίπου, ενώ η σύζυγος του είχε ακόμη ένα παιδί ηλικίας 5 ετών, γεγονότα που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος 2 δεν έχει οικογένεια, ο γάμος του διαλύθηκε προ καιρού και δεν απέκτησε οποιαδήποτε παιδιά. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 2 μας κάλεσε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ο 'προστάτης' της μητέρας του, τη βοηθά να ξεπληρώσει το χρέος της, γεγονός που 'υποκαθιστά', όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, 'την περίπτωση του άλλου κατηγορουμένου που έχει παιδιά'. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Η βοήθεια που παρέχει ο κατηγορούμενος 2 στη μητέρα του λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με την οικογενειακή κατάσταση του κατηγορούμενου 1 και ιδιαίτερα με το γεγονός ότι το παιδί του θα ανατραφεί χωρίς την παρουσία του πατέρα. Εξάλλου, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι η συνεισφορά του κατηγορούμενου 2 στα χρέη της μητέρας του δεν ήταν ουσιαστικής σημασίας. Στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας διαβάζουμε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: 'Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης δήλωσε ότι ουδέποτε έκανε κατάχρηση αλκοόλ ωστόσο έκανε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών για πολλά χρόνια. Τους τελευταίους δύο μήνες δεν κάνει χρήση και δηλώνει ότι αποφάσισε να διακόψει γιατί χρειάζεται να εργαστεί και να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του.' Πέρα τούτου παρατηρούμε ότι η μητέρα του κατηγορούμενου 2 είναι ιδιοκτήτρια περιπτέρου και εργάζεται παράλληλα ως ιδιωτικός υπάλληλος. Επισημαίνουμε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι το μοναδικό παιδί της οικογένειας του αλλά έχει ακόμη τέσσερα μεγαλύτερα αδέλφια. Σε σχέση δε με τη συμπεριφορά των δύο κατηγορουμένων μετά την ανακοπή τους από την αστυνομία στο αεροδρόμιο Λάρνακας, παρατηρούμε ότι ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη των αδικημάτων, στάση που τήρησε αδιάλειπτα μέχρι το τέλος. Η στάση του αυτή υποδηλώνει, ως έχουμε επισημάνει στην απόφαση μας, ειλικρινή μεταμέλεια. Ο κατηγορούμενος 2 παρά το γεγονός ότι έδωσε θεληματική κατάθεση στην αστυνομία μια μέρα μετά τη σύλληψη του αργότερα, όταν προσήχθη ενώπιον του δικαστηρίου αρνήθηκε αρχικά τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Ζήτησε να αλλάξει απάντηση αρκετούς μήνες αργότερα, την ημέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση και ενώ είχε ήδη επιβληθεί ποινή στο συγκατηγορούμενο του. Τα πιο πάνω στοιχεία, ήτοι η οικογενειακή κατάσταση του κατηγορούμενου 1 και η συμπεριφορά του μετά τον εντοπισμό του από την αστυνομία, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο δεν είναι ικανά όμως να εξομοιώσουν τις ποινές μεταξύ των δύο συγκεκριμένων παραβατών, ο ρόλος των οποίων στη διάπραξη των αδικημάτων ήταν διαφορετικός. Καταλήγουμε ότι επιβάλλεται η διαφοροποίηση των ποινών μεταξύ των δύο κατηγορουμένων, με την πλάστιγγα να κλίνει υπέρ του κατηγορουμένου
  5. Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, στα πλαίσια των αρχών που εκθέτουμε πιο πάνω και καταλήξαμε στις ακόλουθες ποινές. Στη δεύτερη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην τρίτη κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή, εφόσον τα γεγονότα της καλύπτονται από την κατηγορία
  6. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης του κατηγορούμενου. Τα ναρκωτικά κατάσχονται. (Υπ.) ........... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ....................... Τ. Παρασκευαϊδου - Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σύμκαση ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ σελ.27-28 [2] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 577 [3] Γενικός Εισαγγελέας ν. Σακ
(2005)2 Α.Α.Δ. 377 [4]
(2002)2 AAΔ 28 [5]
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [6] Παναγιώτου v. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 15.7.2008, Ποινική Έφεση Αρ. 29/07. [7]
(2003)2 ΑΑΔ 540, 544. [8] Γ.Ε. και Αναστασίου
(2005)2 ΑΑΔ 125. [9] Ρεσλάν και Αστυνομία
(2006)2 ΑΑΔ 127. [10]
(2002)2 ΑΑΔ 595, 600. [11] Παναγιώτου και Αστυνομία
(1999)2 ΑΑΔ 354, 361 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.